ΧΑΡΗΣ ΦΡΑΝΤΖΗΣ

Η κοινή έρευνα 14 διεθνών ειδησεογραφικών οργανισμών, μεταξύ των οποίων ο Guardian, η Le Monde, η Haaretz, η Die Zeit και το δίκτυο OCCRP, υπό τον συντονισμό της οργάνωσης Forbidden Stories και με την τεχνική συνδρομή της Διεθνούς Αμνηστίας, αποκαλύπτει τους μηχανισμούς ψηφιακής καταστολής της μαροκινής Γενικής Διεύθυνσης Επιτήρησης της Επικράτειας (DGST). Η έρευνα βασίζεται στην πρωτοφανή μαρτυρία του πληροφοριοδότη «Safir», ο οποίος εργάστηκε στην DGST για σχεδόν μια δεκαετία, καθώς και σε στοιχεία δύο ακόμη πρώην πρακτόρων. Τα διαρρεύσαντα στοιχεία, που αναλύθηκαν ψηφιακά από το Εργαστήριο Ασφαλείας της Διεθνούς Αμνηστίας, αποδομούν τις κατηγορηματικές διαψεύσεις του Ραμπάτ. Αποδεικνύουν ότι το ισραηλινό λογισμικό Pegasus, το οποίο υποκλέπτει κάθε είδους δεδομένα και ενεργοποιεί απομακρυσμένα κάμερες και μικρόφωνα, χρησιμοποιήθηκε συστηματικά από το 2017 εναντίον εγχώριων και ξένων στόχων.

Η «βίλα FSSYS», η εμιρατινή συνδρομή και οι εταιρείες-βιτρίνες

Η μετάβαση του Μαρόκου στην εποχή της απόλυτης ψηφιακής επιτήρησης επισφραγίστηκε το 2017 σε μια πολυτελή «βίλα FSSYS» στο Ραμπάτ. Εκεί, εκπρόσωποι της NSO Group επέδειξαν τις δυνατότητες απομακρυσμένης μόλυνσης του Pegasus σε υψηλόβαθμους Μαροκινούς αξιωματικούς, ενώ τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους οι πρώτοι τέσσερις μαροκινοί αριθμοί επιλέχθηκαν για δοκιμαστική στόχευση. Πριν από την υιοθέτηση αυτού του συστήματος, οι μαροκινές υπηρεσίες βασίζονταν σε κλασικές μεθόδους ανθρώπινης πληροφόρησης, στη στόχευση υπολογιστών σε ίντερνετ καφέ ή στη χρήση προ-μολυσμένων τηλεφώνων που πωλούνταν σε αντιφρονούντες μέσω συνεργαζόμενων καταστημαρχών. Το Pegasus, το οποίο χαρακτηρίστηκε ως «το όπλο του τέρατος», επιστρατευόταν αποκλειστικά για στόχους υψηλής αξίας, όταν τα φθηνότερα μέσα είχαν εξαντληθεί.

Το οικονομικό βάρος της υποδομής δεν επιβάρυνε το Ραμπάτ. Το λογισμικό αποτέλεσε γεωπολιτικό δώρο από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία αγόρασαν τις άδειες χρήσης και τις αναδιανέμηναν σε φιλικές υπηρεσίες πληροφοριών, λειτουργώντας με τη λογική ενός κοινού συνδρομητικού λογαριασμού σε πλατφόρμα τηλεοπτικού περιεχομένου. Για την απόκρυψη της κρατικής εμπλοκής, η DGST χρησιμοποίησε ως μεσάζοντα την FSSYS Maroc, η οποία αποτελούσε το μαροκινό παράρτημα του ομίλου al-Fahad με έδρα τα ΗΑΕ. Ο όμιλος αυτός, που ειδικεύεται στην εθνική ασφάλεια, απέκτησε μερίδια στην FSSYS Maroc το 2019, επιβεβαιώνοντας τη βαθιά στρατιωτική συνεργασία των δύο χωρών.

Η κωδική ονομασία του Μαρόκου στο εσωτερικό σύστημα της εταιρείας αποκαλύφθηκε μέσω της δικαστικής διαμάχης που ξεκίνησε στις ΗΠΑ η Meta, μητρική εταιρεία του WhatsApp, εναντίον της NSO Group. Μια αποσφραγισμένη παρουσίαση του 2018 προς το διοικητικό συμβούλιο της μητρικής εταιρείας της NSO, Q Cyber Technologies, περιλάμβανε μια λίστα κωδικών ονομασιών για τους κρατικούς πελάτες, οι οποίες σχηματίζονταν από το αρχικό γράμμα της χώρας και το όνομα μιας αυτοκινητοβιομηχανίας. Πρώην υπάλληλοι επιβεβαίωσαν ότι το Μαρόκο είχε αντιστοιχηθεί στην κωδική ονομασία «Morgan», ενώ, για παράδειγμα, το όνομα «Subaru» αντιστοιχούσε στη Σαουδική Αραβία.

Η διεθνής επέκταση της κατασκοπείας

Αν και οι πρώτες δοκιμές του συστήματος έγιναν τον Σεπτέμβριο του 2017 σε τέσσερις μαροκινούς αριθμούς, συμπεριλαμβανομένων δύο στελεχών της ίδιας της DGST, ο κατάλογος των στόχων επεκτάθηκε ταχύτατα. Εκτός από τους εγχώριους δημοσιογράφους, η μαροκινή κατασκοπευτική μηχανή στοχοποίησε την Aminatou Haidar, εξέχουσα ακτιβίστρια από τη Δυτική Σαχάρα (το 2018 και το 2021 σε δεύτερο τηλέφωνο), και τον Ισπανό δημοσιογράφο Ignacio Cembrero.

Συνολικά, περισσότεροι από 200 ισπανικοί αριθμοί επιλέχθηκαν για στόχευση. Η δραστηριότητα αυτή κορυφώθηκε την περίοδο Μαΐου και Ιουνίου του 2021, κατά τη διάρκεια διπλωματικής κρίσης μεταξύ Μαδρίτης και Ραμπάτ με φόντο την απόφαση της Ισπανίας να επιτρέψει στον ηγέτη του Μετώπου Πολισάριο να νοσηλευτεί σε νοσοκομείο της χώρας για Covid-19. Τότε μολύνθηκαν τα κινητά τηλέφωνα του Ισπανού Πρωθυπουργού Pedro Sánchez, της Υπουργού Άμυνας Margarita Robles, του Υπουργού Εσωτερικών Fernando Grande-Marlaska και του Υπουργού Γεωργίας Luis Planas.

Οι δικαστικές προσπάθειες στην Ισπανία κατέληξαν σε αδιέξοδο. Ο ανακριτής έκλεισε την υπόθεση το 2023, την άνοιξε ξανά μετά από στοιχεία των γαλλικών αρχών για τη μόλυνση τηλεφώνων Γάλλων υπουργών, βουλευτών, δικηγόρων και δημοσιογράφων, και την αρχειοθέτησε οριστικά τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους. Ως αιτιολογία προβλήθηκε η χρόνια άρνηση των ισραηλινών αρχών να επιτρέψουν τη λήψη κατάθεσης από τον διευθύνοντα σύμβουλο της NSO Group. Ωστόσο, η διασταύρωση των δεδομένων απέδειξε ότι ο ίδιος ψηφιακός λογαριασμός επιτιθέμενου που είχε ανατεθεί στο σύστημα του Μαρόκου για τους γαλλικούς στόχους, χρησιμοποιήθηκε και κατά των Robles και Grande-Marlaska.

Η «προδοσία» της Guardia Civil και το παράδοξο των παρασήμων

Μία από τις πιο κυνικές πτυχές της επιχείρησης αφορά τη στοχοποίηση των ίδιων των συμμάχων του Μαρόκου. Η DGST χρησιμοποίησε το λογισμικό για να αποκτήσει πρόσβαση στις επικοινωνίες αξιωματικών της ισπανικής Guardia Civil, οι οποίοι είχαν ταξιδέψει στο Μαρόκο για να μοιραστούν την αντιτρομοκρατική τους εμπειρογνωσία. Ο προσωπικός αριθμός ενός ανώτερου αξιωματικού εμφανίστηκε πέντε φορές στη λίστα των στόχων. Ενώ η άλλη εθνική αστυνομική υπηρεσία της Ισπανίας, η Policía Nacional, λάμβανε αυστηρά μέτρα προστασίας και χρησιμοποιούσε ξεχωριστές συσκευές, η Guardia Civil λειτούργησε με βάση την αμοιβαία εμπιστοσύνη. Ανώτεροι αξιωματούχοι του σώματος χαρακτήρισαν τις αποκαλύψεις αυτές ως ευθεία προδοσία, συμπληρώνοντας τη δήλωση πρώην πράκτορα του Μαρόκου ότι η υπηρεσία του κατεγράφη να κατασκοπεύει τους πάντες «για κάθε ενδεχόμενο».

Το πολιτικό παράδοξο κορυφώθηκε όταν ο Ισπανός Υπουργός Εσωτερικών, Grande-Marlaska, απένειμε την υψηλότερη τιμητική διάκριση της Guardia Civil στον Abdellatif Hammouchi, τον γενικό διευθυντή της μαροκινής DGST. Η κίνηση αυτή προκάλεσε την έντονη αντίδραση ενός σωματείου της Guardia Civil, το οποίο έκανε λόγο για προσβολή της αξιοπρέπειας των αξιωματικών του, δεδομένου ότι το τιμώμενο πρόσωπο βρισκόταν στο επίκεντρο διεθνών κατηγοριών για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κατασκοπεία.

Η τεχνική δομή της διείσδυσης

Η NSO Group επιμένει ότι το λογισμικό ελέγχεται αποκλειστικά από τον τελικό χρήστη και ότι η ίδια δεν έχει πρόσβαση στα δεδομένα παρακολούθησης. Ωστόσο, η Human Rights Watch και η Διεθνής Αμνηστία επισημαίνουν τις διαρκείς αντιφάσεις αυτής της θέσης. Ο Etienne Maynier από το HRW σημειώνει ότι η εταιρεία αντιφάσκει όταν εγγυάται κατηγορηματικά ότι συγκεκριμένοι αριθμοί δεν στοχοποιήθηκαν ποτέ, γεγονός που προϋποθέτει γνώση των δεδομένων.

Ο Donncha Ó Cearbhaill, επικεφαλής του Εργαστηρίου Ασφαλείας της Διεθνούς Αμνηστίας, εξηγεί:

«Παρότι ο πυρήνας ενός συστήματος Pegasus βρίσκεται υπό τον φυσικό έλεγχο του τελικού χρήστη, η NSO Group διαχειρίζεται και παρακολουθεί μεγάλο μέρος της δημόσιας υποδομής διακομιστών και των λογαριασμών που απαιτούνται για τη λειτουργία του συστήματος.»

Η ροή εργασίας για τη μόλυνση των συσκευών απαιτούσε συγκεκριμένα στάδια. Οι Μαροκινοί πράκτορες συγκέντρωναν τους αριθμούς IMEI των τοπικών συσκευών και τους απέστελναν στην ομάδα επιχειρήσεων της DGST υπό τη διεύθυνση του Abdeljalil Taki. Στη συνέχεια, τα δεδομένα προωθούνταν στην NSO, η οποία δημιουργούσε την κατάλληλη ψηφιακή διαμόρφωση για τη διείσδυση, και το υποκλαπέν υλικό γινόταν προσβάσιμο στο ταμπλό του χειριστή.

Η Διεθνής Αμνηστία τεκμηρίωσε ότι σε πολλές περιπτώσεις η μόλυνση γινόταν μέσω «έγχυσης δικτύου» (network injection), μιας μεθόδου που εκτοξευόταν μέσα στο δίκτυο του παρόχου κινητής τηλεφωνίας. Η μεθοδολογία αυτή περιλαμβάνει την εγκατάσταση εξειδικευμένου υλικού στο εγχώριο τηλεπικοινωνιακό δίκτυο, ώστε ο στόχος να ανακατευθύνεται σιωπηλά στους διακομιστές του Pegasus κατά την απλή πλοήγησή του στο διαδίκτυο, χωρίς να απαιτείται η αποστολή κακόβουλων συνδέσμων.

Η συμπερίληψη της NSO Group στη μαύρη λίστα των ΗΠΑ το Νοέμβριο του 2021 από την κυβέρνηση του Joe Biden και η επακόλουθη απαγόρευση των εξαγωγών ισραηλινής κυβερνοτεχνολογίας προς το Μαρόκο και τα ΗΑΕ από το υπουργείο Άμυνας του Ισραήλ οδήγησαν στην παύση των καταγεγραμμένων μολύνσεων με Pegasus στη χώρα μετά τα τέλη του 2021. Παράλληλα, η εταιρεία υπέστη δομικές αλλαγές, με τον συνιδρυτή της Shalev Hulio να αποχωρεί το 2022 και μια ομάδα επενδυτών από τις ΗΠΑ να αποκτά το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών. Επιπλέον, αποκαλύφθηκε ότι ο Hulio είχε ταξιδέψει το 2013 στον Παναμά με ισραηλινό διπλωματικό διαβατήριο, δηλώνοντας ως τόπο διαμονής την ισραηλινή πρεσβεία, γεγονός που ο ίδιος διαψεύδει κατηγορηματικά.

Το ανθρώπινο τίμημα και η ανάγκη για αντίβαρα εξουσίας

Πίσω από τη γεωπολιτική σκακιέρα, η χρήση του Pegasus κατέστρεψε ζωές στην κοινωνία των πολιτών. Ο δημοσιογράφος Omar Radi βρέθηκε αντιμέτωπος με κατηγορίες για κατασκοπεία και σεξουαλικά αδικήματα έναν μήνα αφότου αποκαλύφθηκε η παρακολούθησή του το 2019 και το 2021, οδηγούμενος σε εξαετή φυλάκιση μετά από μια διαδικασία που στερήθηκε βασικών εγγυήσεων. Παρόμοια μεταχείριση υπέστη και ο ακαδημαϊκός Maati Monjib, ο οποίος καταδικάστηκε σε μονοετή φυλάκιση για υπονόμευση της κρατικής ασφάλειας, αφού πρώτα ανιχνεύθηκαν στο τηλέφωνό του ψηφιακά ίχνη του Bridgehead (BH), του λογισμικού πρώτου σταδίου που χρησιμοποιεί το Pegasus.

Παρά το γεγονός ότι και οι δύο έλαβαν βασιλική χάρη το 2024, οι συνέπειες της καταστολής διέλυσαν την προσωπική τους ζωή. Όπως σημειώνει ο ίδιος ο Omar Radi, η ύπαρξη πανίσχυρων κρατικών δομών που λειτουργούν χωρίς κανένα απολύτως θεσμικό αντίβαρο αποτελεί διαρκή απειλή, και η αντιμετώπιση τέτοιων μεθόδων απαιτεί περισσότερη δημοκρατία, διαφάνεια και έλεγχο προκειμένου να προστατευθεί η ερευνητική δημοσιογραφία και η ελεύθερη έκφραση.

Πηγή: koutipandoras.gr

Τη διεξαγωγή έκτακτης συζήτησης με θέμα την παρακολούθηση του Στέλιου Κούλογλου κατά την περίοδο που ήταν ευρωβουλευτής αποφάσισε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Στην έναρξη της Συνόδου της Ολομέλειας, που διεξάγεται στο Στρασβούργο μετά από αίτημα των πολιτικών ομάδων της LEFΤ και των Πρασίνων, το ευρωκοινοβούλιο αποφάσισε με ψήφους 221 υπέρ και 213 κατά, τη διεξαγωγή έκτακτης συζήτησης.

Όπως σημείωσε εκ μέρους των Πρασίνων, η Ευρωβουλευτής Saskia Bricmont, μέλος της Επιτροπής PEGA, στην προηγούμενη σύνθεση, ο Στέλιος Κούλογλου παρακολουθήθηκε με λογισμικό PEGASUS ενώ ερευνούσε ως μέλος της επιτροπής, τα κατασκοπευτικά λογισμικά.

“Η επίθεση σε ένα Ευρωβουλευτή είναι επίθεση σε όλους μας” τόνισε μεταξύ άλλων.

Η συζήτηση θα διεξαχθεί από τις 8 ως τις 9 μ.μ. της Τετάρτης (Ώρα Ελλάδος).

Το θέμα της συζήτησης θα είναι “Υπεράσπιση της ευρωπαϊκής δημοκρατίας και της ακεραιότητας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπό το φως των αποκαλύψεων ότι ένας ευρωβουλευτής υπήρξε στόχος παρακολούθησης μέσω παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού”, παρουσία Επιτρόπου.

ΑΡΗΣ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ

Δυο πρωτοφανή περιστατικά άλλαξαν όσα γνωρίζαμε για τις σχέσεις εξουσίας στην Ελλάδα. Και σχεδόν κανείς δεν μιλά για τον ελέφαντα στο δωμάτιο. Το ρόλο του Ισραήλ.

Ο Γρηγόρης Δημητριάδης, ο άνθρωπος που ταυτίστηκε με το predator, πιάστηκε στα χέρια με τον Βαγγέλη Μαρινάκη. Και τα μέσα ενημέρωσης του τελευταίου τον χαρακτήρισαν κοριό.

Λίγες ημέρες αργότερα ο Ταλ Ντίλιαν, πρώην πράκτορας των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών επιτέθηκε ανοιχτά εναντίον της ελληνικής δικαιοσύνης και του Έλληνα πρωθυπουργού. Τον κάλεσε μάλιστα με νόημα να ακούσει τι λένε ο Καραμανλής, ο Σαμαράς και ο Τσίπρας. Τρείς πρώην πρωθυπουργοί που μπορούν να αμφισβητήσουν την εξουσία του Μητσοτάκη.

Εδώ δεν μας ενδιαφέρει αν ο Δημητριάδης ή ο Ντίλιαν έχουν δίκιο σε όσα υποστηρίζουν – μπορεί και να έχουν. Σημασία έχει ότι πριν από μερικά χρόνια κανένας δεν θα διανοούνταν να σηκώσει το χέρι του απέναντι σε έναν εφοπλιστή και βαρόνο των μέσων ενημέρωσης. Και κανένας ξένος επιχειρηματίας δεν θα στρεφόταν ανοιχτά εναντίον της πολιτικής δυναστείας της οικογένειας Μητσοτάκη.

Kοινός παρανομαστης σε αυτές τις ιστορίες είναι φυσικά το predator. Και predator δεν είναι η Intelexa. Είναι το Ισραήλ.

Εφαρμογές όπως το το Predator και το Pegasus αποτελούν ολοκληρωμένα συστήματα εκβιασμού. Η τεχνολογία τους αναπτύχθηκε από μυστικές υπηρεσίες όπως η μονάδα 8200 του ισραηλινού στρατού η οποία είχε ως αρχικό στόχο να εκβιάζει Άραβες στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Ακριβώς επειδή είναι εργαλεία εκβιασμού οι ΗΠΑ απαγόρευσαν αμέσως τη χρήση τους.

Το 2023 οι New York Times αποκάλυψαν ότι οι χώρες που προημθεύονταν τέτοιου είδους εφαρμογές άρχιζαν αίφνης να ψηφίζουν υπέρ του Ισραήλ στα Ηνωμένα Εθνη.

Την ίδια περίοδο Αμερικανοί αξιωματούχοι εξηγούσαν στην Wαshington Post ότι όλες αυτές οι εφαρμογές διαθέτουν κερκόπορτες ώστε οι πληροφορίες που υποκλέπτονται να φτάνουν στις μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ.

Η υπόθεση του Predator λοιπόν δεν είναι μια ιστορία υποκλοπών. Είναι μια υπόθεση διεθνούς κατασκοπείας εναντίον της Ελλάδας. Κανένα όμως από τα κόμματα που κυβέρνησαν τα τελευταία 15 χρόνια δεν το αναγνωρίζει λόγω των στενων δεσμών τους με το ισραηλινό κράτος.

Αυτή η νέα πραγματικότητα του Predator τινάζει στον αέρα τις σχέσεις εξουσίας που γνωρίσαμε στη μεταπολίτευση φέρνοντας σην προσκήνιο νέους πάικτες. Και έτσι, μια ημέρα – όπως θα έλεγε και ο καβάφης – ξυπνήσαμε «εν μεγάλη ελληνική αποικία».

Πηγή: infowar.gr

Ο εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, δεν θα παραστεί στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, όπως του ζητήθηκε, προκειμένου να δώσει εξηγήσεις για την υπόθεση των υποκλοπών.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Κ. Τζαβέλλας θα αρνηθεί να παρουσιαστεί ενώπιον της επιτροπής.

Ο κ. Τζαβέλλας θα αποστείλει επιστολή απαντώντας ότι από το Σύνταγμα και τη νομολογία του Αρείου Πάγου «δεν νοείται να πάει στη Βουλή για παροχή απαντήσεων για δικαιοδοτική κρίση ο εισαγγελέας Αρείου Πάγου», σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες.

Σημειώνεται ότι ο εισαγγελέας Αρείου Πάγου, είχε κληθεί μαζί με τον διοικητή της ΕΥΠ σε ακρόαση, αύριο Τετάρτη, στη Βουλή μετά από αιτήματα σύσσωμης της προοδευτικής αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Πλεύση Ελευθερίας, Νέα Αριστερά, ΚΚΕ).

Στη συνεδρίαση, που θα ήταν απόρρητη, θα παρίστατο και ο αρμόδιος υπουργός Επικρατείας, Άκης Σκέρτσος.

Ο Κ. Τζαβέλλας θα έπρεπε να απαντήσει για θέματα που αφορούν λειτουργικά ζητήματα της δικαιοσύνης προς τον σκοπό της ενίσχυσης της διαφάνειας, με φόντο τις υποκλοπές.

Υπενθυμίζεται ότι και η προκάτοχος του κ. Τζαβέλλα, Γεωργία Αδειλίνη, είχε πράξει ανάλογα. Επίσης, αρνητική ήταν και η κλήση το 2024 της τότε εισαγγελέως της ΕΥΠ Βασιλικής Βλάχου, όταν ζητήθηκαν στοιχεία για τον πειθαρχικό της έλεγχο, καθώς και η κλήτευση της τότε αντιπροέδρου του Α.Π. και προέδρου του Πειθαρχικού Συμβουλίου του Αρείου Πάγου, Ελένης Φραγκάκη.

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Σε πρόκληση για το σύνολο του δημοκρατικού κόσμου αναδεικνύεται η άρνηση της ηγεσίας του Αρείου Πάγου να προχωρήσει στον επανέλεγχο του σκανδάλου των υποκλοπών.

Μια απόφαση που έχει την πλήρη κάλυψη της κυβέρνησης, όπως αναδείχθηκε από την πρώτη αντίδραση του κυβερνητικού εκπροσώπου.

Σε πολιτικό επίπεδο τα κόμματα του προοδευτικού χώρου μιλούν για ευθεία συγκάλυψη. Την ίδια στιγμή, εντονότατες είναι οι αντιδράσεις του νομικού κόσμου, με επιφανείς νομικούς να μιλούν για μια εξέλιξη που είναι αδύνατον να δικαιολογηθεί με νομικά επιχειρήματα.

Πολιτική κάλυψη στην συγκάλυψη

Θυμίζουμε ότι, όλα ξεκίνησαν όταν σήμερα το πρωί ο Άρειος Πάγος απάντησε με ένα απόλυτο «Όχι» στην προτροπή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθήνας να ανοίξει εκ νέου ο φάκελος των υποκλοπών.

Αιτία: Τα νέα στοιχεία που προέκυψαν από την δίκη των τεσσάρων υπευθύνων για το λογισμικό Predator, οι οποίοι και καταδικάστηκαν.

Η άρνηση της ανώτατης βαθμίδας της δικαιοσύνης να προχωρήσει σε νέα έρευνα συνδέθηκε πολιτικά με τις δημόσιες δηλώσεις του επικεφαλής της εταιρίας εισαγωγής του παράνομου λογισμικού (Intelexa) Ταλ Ντίλιαν. Ο Ισραηλινός πρώην στρατιωτικός και νυν επιχειρηματίας, υπενθυμίζουμε ότι, είχε δηλώσει πως το λογισμικό απευθύνονταν αποκλειστικά σε δημόσιες υπηρεσίες, ενώ είχε αφήσει αιχμές για την πτώση του Αμερικανού προέδρου Νίξον μετά από το σκάνδαλο Watergate. Δημιουργώντας στην αντιπολίτευση την αίσθηση μιας δημόσιας απειλής προς το Μέγαρο Μαξίμου και προσωπικά στον πρωθυπουργό.

Η εξέλιξη της υπόθεσης γίνεται αντιληπτή από το σύνολο σχεδόν των κομμάτων της αντιπολίτευσης ως… ευόδωση ενός τέτοιου εκβιασμού. Αφού η απόφαση του Αρείου Πάγου ουσιαστικά κλείνει κάθε περιθώριο έρευνας αφήνοντας την υπόθεση να τελεσιδικήσει, παρότι εκκρεμούν περισσότερα ερωτήματα ακόμη και συγκριτικά με την προ 3ετίας περίοδο που αναδείχθηκε το σκάνδαλο των υποκλοπών.

Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος με δηλώσεις του στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών έσπευσε να κλείσει άρον-άρον την υπόθεση. Ανέφερε πως η κυβέρνηση δεν σχολιάζει τις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Αξιώνοντας μάλιστα αντίστοιχη στάση να κρατήσουν και τα υπόλοιπα κόμματα.

Άρειος Πάγος EUROKINISSI

Σάλος στον πολιτικό κόσμο

Προφανώς τα κόμματα της αντιπολίτευση όχι απλά θα κινηθούν στην αντίθετη κατεύθυνση, αλλά αναμένεται να κλιμακώσουν τις ενέργειές τους. Ήδη ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει εξαγγείλει έκτακτη συνέντευξη Tύπου για τις 17.00 το απόγευμα, όπου αναμένεται να ανακοινώσει τις πρωτοβουλίες που πρόκειται να λάβει ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Θυμίζουμε ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είναι ο ίδιος θύμα υποκλοπής ενώ έχει προσφύγει στο ευρωπαϊκό δικαστήριο μετά την άρνηση της κυβέρνησης να εφαρμόσει απόφαση της δικαιοσύνης που επιβάλλει την θεσμική ενημέρωσή του για τον λόγο για τον οποίο παρακολουθήθηκε.

Σε δήλωσή του ο Νίκος Ανδρουλάκης ανέφερε πως «επί εβδομάδες μετά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ο Άρειος Πάγος παρέμενε σιωπηλός, χωρίς να προβεί ούτε σε στοιχειώδεις ανακριτικές πράξεις. Περιέργως, ο απόστρατος Ισραηλινός αξιωματικός ενώ εκβίαζε σε δημόσια θέα τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και μιλούσε ξεκάθαρα για συνεργασία του ίδιου με το κράτος, δεν κλήθηκε καν από τον κ. Τζαβέλλα να καταθέσει! Δηλαδή ο άνθρωπος που εκβίαζε τον Έλληνα Πρωθυπουργό δεν κλήθηκε να καταθέσει στην ελληνική δικαιοσύνη»!

Δήλωση – προειδοποίηση έκανε με ανάρτησή του ο Αλέξης Τσίπρας. Τόνιsε πως «η ηγεσία της ελληνικής δικαιοσύνης τα τελευταία χρόνια βρίσκει πάντα τον τρόπο να μας εκπλήσσει με την ταχύτητά της, ιδιαίτερα όταν επίκειται η αποκάλυψη ενός παρα-κρατικού μηχανισμού που παραβίασε βάναυσα το Κράτος Δικαίου. Ας έχουν ωστόσο γνώση οι ενδιαφερόμενοι: Ότι εύκολα μπαίνει στο αρχείο, το ίδιο εύκολα βγαίνει από το αρχείο». Αναφορά που προφανώς παραπέμπει σε διερεύνηση της υπόθεσης εφόσον προκύψει πολιτική αλλαγή στην χώρα.

Έντονες αντιδράσεις από ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά. Η Κουμουνδούρου σημειώνει πως «η ανώτατη Δικαστική Εξουσία αρχειοθετεί το σκάνδαλο, με διάτρητα επιχειρήματα, αντί να επιτελέσει τον συνταγματικό της ρόλο για την διερεύνηση των ατελείωτων σκανδάλων και την απονομή Δικαιοσύνης».

Αντίστοιχα ο γραμματέα της Νέας Αριστεράς Γαβριήλ Σακελλαρίδης τονίζει πως «δεν υπάρχει καμία ανησυχία στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, παρόλο που ο ιδιοκτήτης της Intellexa, Ταλ Ντίλιαν, λέει δημόσια αυτό που γνωρίζαμε όλοι: ότι πελάτες τους είναι οι κυβερνήσεις και οι υπηρεσίας ασφαλείας, όχι ιδιώτες. Είναι προφανές ότι η δικαστική εξουσία στήνει ένα πέπλο προστασίας γύρω από το Μέγαρο Μαξίμου».

Για ευθύνες του πρωθυπουργού μιλά το ΚΚΕ. Σημειώνει ότι «όλες οι τελευταίες εξελίξεις και αποκαλύψεις, τόσο το αίτημα του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου να ξεκινήσει έρευνα για το αδίκημα της κατασκοπείας, όσο και οι τοποθετήσεις του επικεφαλής της ισραηλινής εταιρείας για συναλλαγές με κρατικές αρχές, επιβάλλουν την ανάγκη να αποκαλυφθούν οι ευθύνες που έχει η κυβέρνηση και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, να διερευνηθούν πλήρως και σε βάθος όλες οι υποθέσεις παρακολουθήσεων – συνακροάσεων, αυτονόητα και αυτές σε βάρος του ΚΚΕ που είχαν γίνει σύστημα από όλες τις τελευταίες κυβερνήσεις».

Δικαιοσύνη ISTOCK

Αντιδράσεις νομικών

Έντονες είναι οι αντιδράσεις επιφανών νομικών που εντοπίζουν κραυγαλέα παράδοξα στην απόφαση του Αρείου Πάγου. Μιλώντας για παραβίαση στοιχειωδών κανόνων.

Όπως αναφέρει ενδεικτικά ο Μανώλης Βελεγράκης «η έμπιστη, η τυφλή, η ανεξάρτητη, η περήφανη Ελληνική Δικαιοσύνη έκρινε ότι δεν υπάρχει κανείς λόγος να τους καλέσει για να διαπιστώσει α) αν τα κινητά τους είχαν επιμολυνθεί, β) τί στοιχεία περιέχονταν στα κινητά τους, ώστε στη συνέχεια να εξετάσει αν συντρέχει περίπτωση διάπραξης του αδικήματος της κατασκοπείας. Ούτε το 2023-2024 ούτε το 2026 (εδώ είναι που λέμε το “δις εξαμαρτείν, ουκ ανδρός σοφού”).

Ώστε στη συνέχεια να συμπεράνει ο κ. Εισαγγλεέας του Αρείου Πάγου ότι δεν υπάρχει ζήτημα κατασκοπίας ελλείψει “στοιχείων και τυχόν εγγράφων, που θεωρούνταν πιθανό, ότι περιέχονταν στις συσκευές κινητών τηλεφώνων των ανωτέρω σημαντικών Ελλήνων αξιωματούχων, από μόνο το γεγονός ότι αυτά, επιπσφαλώς και υποθετικά, θεωρούνταν, ως περιεχόμενα, στις συσκευές κινητών τηλεφώνων των ανωτέρω προσώπων, χωρίς ποτέ, αυτά (τα ανωτέρω στοιχεία και έγγραφα) να ανιχνευθούν και να εξετασθούν, ώστε να διαπιστωθεί, αν πράγματι επρόκειτο για κρατικά απόρρητα, κατά την προαναλυθείσα έννοια”».

Με βάση αυτά, ο Μανώλης Βελεγράκης σημειώνει πως «νομίζω ότι είναι από τα στοιχειώδη του ποινικού δικαίου και πράξης, ότι ο διενεργών έρευνα πρώτα αναζητεί στοιχεία και μετά εξάγει συμπεράσματα. Δεν εξάγει συμπεράσματα εκ της παραλείψεως αναζήτησης στοιχείων».

Αντίστοιχα o Θανάσης Καμπαγιάννης επισημαίνει ότι «η απόφαση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα περί μη ανάσυρσης της δικογραφίας των υποκλοπών, παρά τα καταλυτικά νέα στοιχεία που προέκυψαν δυνάμει της απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, αποτελεί τον ορισμό της θεσμικής εκτροπής. Δεν μπορεί κανείς να μη σημειώσει την χαώδη αντίθεση ανάμεσα στο στιβαρό αποδεικτικό σκεπτικό του Πρωτοδίκη Αθηνών για την ανάγκη διερεύνησης του εγκλήματος της κατασκοπείας και στην καταγέλαστη “αιτιολογία” του Ανώτατου Εισαγγελέα ότι αφού οι δράστες των υποκλοπών δεν στόχευσαν μόνο τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Κ. Φλώρο αλλά και τον τηλεπαρουσιαστή Φουρθιώτη, αποκλείεται λογικά η τέλεση του αδικήματος της κατασκοπείας γιατί άτομα σαν τον Φουρθιώτη “δεν θα μπορούσαν να αποτελούν στόχο κατασκόπων”. Υπενθυμίζεται ότι ο Κωνσταντίνος Τζαβέλλας ήταν εποπτεύων εισαγγελέας της ΕΥΠ όταν αποφασίστηκε η παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη».

Πηγή: news247.gr

Δημοσίευμα του Politico αποκαλύπτει πως η ομάδα χάκερ της Ρωσίας Fancy Bear βρίσκεται πίσω από μεγάλης κλίμακας εκστρατεία κατασκοπείας στρατών και κυβερνήσεων μέσω ρούτερ Wi Fi, δήλωσαν υπηρεσίες ασφαλείας στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη.

Οι υπηρεσίες πληροφοριών και επιβολής του νόμου στις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Ουκρανία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Πολωνία και άλλες αποκάλυψαν μια μεγάλης κλίμακας επιχείρηση της ρωσικής ομάδας χάκερς που κατασκόπευε μέσω κακώς προστατευμένων δρομολογητών Wi Fi, σε κοινή δήλωση που δημοσιεύθηκε αργά την Τρίτη.

Οι χάκερς συνέλεξαν «κωδικούς πρόσβασης, διακριτικά ελέγχου ταυτότητας και άλλες ευαίσθητες πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων email» παρακάμπτοντας τα πρωτόκολλα ασφαλείας και την τεχνολογία κρυπτογράφησης, ανέφερε σε ανακοίνωσή της η υπηρεσία ασφαλείας της Ουκρανίας, SBU.

Οι αξιωματούχοι πιστεύουν ότι η ομάδα χάκερ χρησιμοποίησε τα κλεμμένα δεδομένα για να πραγματοποιήσει κυβερνοεπιθέσεις, δολιοφθορά πληροφοριών και συλλογή πληροφοριών και επικεντρώθηκε σε στρατιωτικούς, κυβερνητικούς και κρίσιμους στόχους υποδομών.

«Οι Ρώσοι προσπάθησαν όσο καλύτερα μπορούσαν να καλύψουν όλους τους ευάλωτους δρομολογητές, ενώ ανακατευθύναν τα αιτήματα μόνο σε τομείς που τους ενδιέφεραν. Για παράδειγμα, *.gov.ua, ή με ονόματα που αντιστοιχούν στο Microsoft Outlook, στρατιωτικά συστήματα», δήλωσε ένας αξιωματούχος των υπηρεσιών επιβολής του νόμου που συμμετείχε στην κοινή επιχείρηση, ο οποίος τηρώντας την ανωνυμία του για να αποκαλύψει περισσότερες λεπτομέρειες.

Η SBU της Ουκρανίας δήλωσε ότι «οι ρωσικές ειδικές υπηρεσίες έδωσαν ιδιαίτερη προσοχή στις πληροφορίες που ανταλλάσσονταν μεταξύ υπαλλήλων και στρατιωτικών κρατικών φορέων, μονάδων των Ουκρανικών Αμυντικών Δυνάμεων και επιχειρήσεων του αμυντικού-βιομηχανικού συμπλέγματος».

Οι υπηρεσίες συνέδεσαν την εκστρατεία με την ομάδα χάκερ Fancy Bear (γνωστή και ως APT28 και Forest Blizzard), η οποία έχει προηγουμένως αναγνωριστεί από Δυτικούς αξιωματούχους ως μέρος της ρωσικής στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών GRU.

Οι χάκερς εκμεταλλεύτηκαν αδυναμίες σε δρομολογητές τουλάχιστον από το 2024, συμπεριλαμβανομένων των δημοφιλών δρομολογητών TP-Link.

Χακάροντας τα ρούτερ, μπόρεσαν να παρακολουθούν τις ανταλλαγές δεδομένων από κινητές συσκευές και φορητούς υπολογιστές και να παρακάμπτουν τα πρωτόκολλα κρυπτογράφησης, ανέφεραν οι υπηρεσίες ασφαλείας.

ΛΕΥΤΕΡΗΣ Θ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ

Όπως έχει αποδειχθεί διαχρονικά, η φράση «αγάπη μου, δεν είναι αυτό που νομίζεις», πάντα σημαίνει το ακριβώς αντίθετο: ότι δηλαδή «είναι ακριβώς αυτό που νομίζεις», είτε πρόκειται για ερωτική απιστία, είτε για κυβερνητικό σκάνδαλο. Μάλιστα, πολύ συχνά σημαίνει «είναι ακριβώς αυτό που νομίζεις και κάποια πράγματα ακόμη που θα τα μάθεις στη διαδρομή».

Στο διάγγελμα ο πρωθυπουργός προσπάθησε για άλλη μια φορά να αλλοιώσει την πραγματικότητα, που τον εκθέτει πλέον ανεπανόρθωτα, κραυγάζοντας «ο βασιλιάς είναι γυμνός». Τον ακούσαμε, σαν μόλις να ανέλαβε και όχι να έχει μεσολαβήσει η επταετία Μητσοτάκη, να μιλάει για άλλη μια φορά για το πώς θεωρεί καθήκον του να ηγηθεί μιας μεγάλης μεταρρύθμισης της χώρας, ώστε να γίνουμε επιτέλους Ευρώπη και να μην έχουμε ρουσφέτια, σκάνδαλα, και άλλες «διαχρονικές παθογένειες».

Όλα αυτά από κάποιον που κυβερνά από το 2019 και που όχι μόνο δεν αντιμετώπισε τις παθογένειες, αλλά αυτές ανέβηκαν και επίπεδο εάν κρίνουμε από τον όγκο και τα χαρακτηριστικά των κυβερνητικών σκανδάλων που τώρα είναι ανοιχτά, χαίνουσες πληγές στο σώμα του Κράτους Δικαίου.

Δηλαδή, αυτός που κυβερνά όλα αυτά τα χρόνια και που επέλεξε ο ίδιος αυτούς που τώρα είναι κατηγορούμενοι για όλα αυτά τα σκάνδαλα είτε για βουλευτές, είτε / και για υπουργούς, είτε για επικεφαλής Οργανισμών, θα έρθει τώρα να μας υποδείξει πώς η χώρα θα γίνει καλύτερη.

Δηλαδή, αυτός που εδώ και επτά χρόνια δεν κατάφερε να κάνει τη χώρα, τουλάχιστον ως προς τη λειτουργία των θεσμών, καλύτερη και σε αρκετές περιπτώσεις την αφήνει χειρότερη, θεωρεί δικαιωματικά και πάλι ότι μπορεί να την αναμορφώσει και να επαναφέρει τη θεσμική κανονικότητα και την εμπιστοσύνη στο κράτος δικαίου.

Ο άνθρωπος, όμως, που ακόμη και τώρα χρησιμοποιεί σε αυτό το διάγγελμα τη φράση «οι διωκτικές αρχές και πάλι αυτής της κυβέρνησης», -παραβλέποντας ότι οι διωκτικές αρχές, δεν είναι ούτε τσιφλίκι, ούτε ιδιωτικός διωκτικός στρατός της εκάστοτε κυβέρνησης, και το ίδιο ισχύει για κάθε μηχανισμό του κράτους- δεν μπορεί να εγγυηθεί καμία αναμόρφωση.

Το κράτος δεν ανήκει σε καμία κυβέρνηση. Και μάλιστα, σε μεγάλο βαθμό στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποκαλύπτεται πώς μπορεί να λειτουργήσει ορθά ο μηχανισμός των νόμιμων επισυνδέσεων στο πλαίσιο ποινικής έρευνας. Γιατί, αντίθετα, αυτή η κυβέρνηση αυτόν τον μηχανισμό πρωτίστως τον θεώρησε τρόπο για να «κρατάει» υπουργούς, δικαστικούς, ανώτατους αξιωματικούς και πολιτικούς άλλων κομμάτων.

Και στην πραγματικότητα το μήνυμα που ήθελε να στείλει ο πρωθυπουργός, δηλαδή ο «στρατολόγος» και ο πολιτικός προϊστάμενος των κατηγορουμένων δεν ήταν ότι θα σταματήσουν τα σκάνδαλα. Το μήνυμα ήταν ότι το κράτος του ανήκει, ανήκει σε αυτόν και σε ανθρώπους σαν κι αυτόν: ανθρώπους από μεγάλα πολιτικά τζάκια, εθισμένους στο να θεωρούν το κράτος εφαλτήριο της φιλοδοξίας και εργαλείο για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων. Ανθρώπους που γεννήθηκαν μέσα σε πελατειακά δίκτυα χτισμένα δεκαετίες και που εργάζονται σκληρά για να τα παγιώσουν και να τα διευρύνουν. Ανθρώπους που συνεχίζουν το νήμα από τους κοτζαμπάσηδες, στους Μαυρογιαλούρους, στις σημερινές πολιτικές δυναστείες.

Και προς επίρρωση της αντίληψης «το κράτος είμαι εγώ» λειτουργούν και οι προτάσεις που έκανε. Πάρτε για παράδειγμα την πρόταση για ασυμβίβαστο ανάμεσα στη θέση του βουλευτή και του υπουργού, με υπογραμμισμένη και την επισήμανση ότι το υπουργικό Συμβούλιο το ορίζει ο πρωθυπουργός. Η πρόταση αυτή δεν διατυπώνεται με τον τρόπο που ισχύει σε άλλες χώρες, δηλαδή ότι όταν διορίζεσαι υπουργός παραιτείσαι από τη βουλευτική έδρα. Όχι, εδώ θα έχουμε το πρωτοφανές φαινόμενο των ρεπατζήδων επιλαχόντων βουλευτών που όταν αναλαμβάνει κάποιος υπουργός θα παίρνουν τη βουλευτική έδρα για όσο διάστημα είναι υπουργός και μετά αυτός, στην τελική ευθεία για τις εκλογές, θα επιστρέφει στην εκλογική περιφέρεια να εξαργυρώσει τα ρουσφέτια που έκανε όσο ήταν υπουργός και να υποσχεθεί τα ρουσφέτια της επόμενης θητείας. Δηλαδή, εδώ ξαναγράφεται η ίδια η έννοια της εκλογής βουλευτή και κατ’ επέκταση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας!

Όμως, ας μην γελιόμαστε. Η καταπολέμηση της διαφθοράς ποτέ δεν είναι υπόθεση απλώς και μόνο θεσμικού πλαισίου. Είναι θέμα πολιτικής κουλτούρας. Και αυτό δεν έχει να κάνει με μεγαλοστομίες του τύπου «να γίνουμε Ευρώπη». Είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το εάν κάποιος βλέπει την πολιτική ως λειτούργημα ή ως καριέρα ή ακόμη χειρότερα επενδυτική ευκαιρία.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατεξοχήν επένδυσε σε μια κατηγορία πολιτικών στελεχών που θεωρούσαν ότι από την πολιτική δεν γίνεται να φύγει κάποιος φτωχότερος και που θεωρούσαν ότι η εξουσία ανήκει δικαιωματικά σε αυτούς και όχι στους «κακομούτσουνους» της Αριστεράς. Μια γενιά στελεχών που θεωρούσαν ότι η συναλλαγή είναι διευκόλυνση της επιχειρηματικότητας και η «εξυπηρέτηση» το μέσο που αγιάζει ο σκοπός να μείνει η εξουσία στην παράταξη και όχι στους… Μαδούρους. Μια παράταξη που με τον μανδύα του σωτήρα της χώρας από την καταστροφή που υποτίθεται ότι έφερναν -και θα φέρουν- οι «άλλοι», θεωρεί ότι βρίσκεται στο απυρόβλητο, ότι της αναγνωρίζεται το αλάθητο του πάπα και μπορεί να κάνει τα πάντα.

Αυτή την πολιτική κουλτούρα έφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αυτή την πρακτική της προσπάθειας πλήρους εργαλειοποίησης του κράτους ονόμασε «επιτελικό κράτος», αυτή τη λογική δοκίμασε σε όλα τα επίπεδα: από τις υποκλοπές ως μέσο ελέγχου του κράτους έως τις πλασματικές επιδοτήσεις ως προεκλογική τακτική, το νήμα είναι κοινό και φέρει την υπογραφή, φαρδιά πλατιά, του ίδιου του πρωθυπουργού, του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και γι’ αυτό είναι αυτός που φέρει την ευθύνη. Και όποιος φέρει την ευθύνη για ένα πρόβλημα, είναι τμήμα του προβλήματος -αν όχι η πηγή του-, δεν μπορεί να φέρει ούτε τη λύση, ούτε να δώσει διέξοδο.

Να το πούμε απλά: σταθερή παθογένεια του πολιτικού συστήματος τα τελευταία χρόνια είναι τελικά ο ίδιος ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του. Η έξοδος από την παθογένεια περνά από την πολιτική αλλαγή. Διαφορετικά θα ζούμε μέσα στο σημερινό αδιέξοδο.

Πηγή: in.gr

ΠΑΝΟΣ ΤΣΙΚΑΛΑΣ

Βίαιη προσαγωγή μαρτύρων που δεν προσήλθαν, πάρα την κλήση τους, για κατάθεση στο δικαστήριο για τις υποκλοπές διέταξε η έδρα.

Ειδικότερα, στο τέλος της 23ης δικασίμου για τις υποκλοπές, διατάχθηκε η προσαγωγή των Σωτήρη Ντάλλα και Ευαγγελίας Κατσούδα.

Παράλληλα, επιβλήθηκε ποινή λιπομαρτυρίας 500 ευρώ και 200 ευρώ εξόδων για το δικαστήριο.

Η βίαιη προσαγωγή διατάχθηκε για τις 9 Ιανουαρίου, την πρώτη μέρα που θα επιστρέψει σε συνεδρίαση το δικαστήριο που εξετάζει την υπόθεση των υποκλοπών.

Ποιοι είναι οι δύο μάρτυρες

Ο Σωτήρης Ντάλας εργαζόταν ως τεχνικός διευθυντής στην εταιρεία Krikel που, σύμφωνα με πλήθος μαρτυρικών καταθέσεων όπως και του ίδιου του νόμιμου εκπροσώπου Σταμάτη Τριμπάλη, συνδεόταν με τον κατηγορούμενο Γιάννη Λαβράνο. Παράλληλα φέρεται στενός συνεργάτης του επιχειρηματία από το 2014.

Η Ευαγγελία (Λίνα) Κατσούδα ήταν στενή συνεργάτρια του κατηγορούμενου Φέλιξ Μπίτζιου. Είναι το άτομο που φέρεται να υπέγραφε τις αιτήσεις εξαγωγών στο υπουργείο Εξωτερικών, λογισμικών των επίμαχων εταιρειών.

Όπως είχε αναφέρει το in, η κ. Κατσούδα υπήρξε γραμματέας του Φέλιξ Μπίτζιου ήδη από το 2012 όταν και οι δυο τους εργάζονταν για θυγατρική εταιρεία του ομίλου Libra του εφοπλιστή Γιώργου Λογοθέτη.

Καταθέτει ο Κοσμίδης

Αύριο Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου, στην πολύκροτη υπόθεση των υποκλοπών, αναμένεται να καταθέσει ο Αιμίλιος Κοσμίδης, επονομαζόμενος ως κρεοπώλης, όπου εξίσου ήταν μέσα στους δέκα επιπλέον μάρτυρες που κάλεσε το δικαστήριο.

Ειδικότερα, είναι το άτομο όπου αποστολή μολυσμένων SMS έγινε σε θύματα, μεταξύ των οποίων και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ, Νίκος Ανδρουλάκης, σε προπληρωμένη κάρτα που είχε εκδοθεί από την Εθνική Τράπεζα στο όνομά του.

Πηγή: in.gr

Τελειωμό δεν έχουν οι αποκαλύψεις αναφορικά με το σκάνδαλο των υποκλοπών, καθώς συνεχίζονται οι καταθέσεις μαρτύρων στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας.

Καθοριστική για την εξέλιξη της υπόθεσης θεωρείται και η κατάθεση του δημοσιογράφου των Reporters United, Νικόλα Λεοντόπουλου, ο οποίος παρουσίασε στο δικαστήριο στοιχεία που προέκυψαν από τη μακρόχρονη έρευνα που διεξήγαγε μαζί με τον συνάδελφό του, Θοδωρή Χονδρόγιαννο, σχετικά με την υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών.

Όπως ανέφερε, η ενασχόλησή τους ξεκίνησε τα Χριστούγεννα του 2021, με το πρώτο σχετικό δημοσίευμα να δημοσιεύεται τον Ιανουάριο του 2022. Το ενδιαφέρον τους, όπως τόνισε, επικεντρώθηκε κυρίως στη θεσμική διάσταση των επισυνδέσεων και των παρακολουθήσεων. Οι δύο δημοσιογράφοι μπήκαν αρχικά στην υπόθεση χωρίς υποψίες, έως ότου αντιλήφθηκαν ότι η κυβέρνηση είχε τροποποιήσει τη νομοθεσία σχετικά με το δικαίωμα ενημέρωσης πολιτών που είχαν τεθεί υπό παρακολούθηση από την ΕΥΠ.

Τον Μάρτιο του 2021, όπως σημείωσε, στελέχη της ΑΔΑΕ είχαν επισημάνει ότι η εν λόγω νομοθετική ρύθμιση ήταν αντισυνταγματική. Παράλληλα, πολιτικά πρόσωπα που ενημερώθηκαν για την αλλαγή του νόμου εξέφρασαν έντονες ανησυχίες. Εκείνη την περίοδο, όπως είπε, δεν γνώριζαν ακόμη την υπόθεση Κουκάκη, όμως τους έγινε σαφές ότι η αναδρομική ισχύς της νομοθεσίας υποδήλωνε προσπάθεια συγκάλυψης παρακολουθήσεων. Παρά τις παρεμβάσεις σημαντικών προσώπων προς τον πρωθυπουργό και τον κ. Δημητριάδη ώστε να μην προχωρήσει η αλλαγή, οι ενστάσεις τους αγνοήθηκαν.

Στη συνέχεια, ο μάρτυρας περιέγραψε την πορεία της έρευνας, αναφέροντας ότι μετά από περίπου τρεις μήνες εντόπισαν τον Θανάση Κουκάκη και, τον Απρίλιο του 2022, δημοσίευσαν στοιχεία που τεκμηρίωναν την παρακολούθησή του από την ΕΥΠ. Ακολούθως, προέκυψε και η υπόθεση Ανδρουλάκη, γεγονός που κατέδειξε τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Όπως είπε, προχώρησαν σε σειρά αποκαλυπτικών δημοσιευμάτων που αφορούσαν τους Δημητριάδη, Λαβράνο και Μπίτζιο, φτάνοντας μέχρι τον Αύγουστο, οπότε και ξέσπασε δημόσια το σκάνδαλο.

Τον Ιούνιο, σύμφωνα με την κατάθεσή του, κατόρθωσαν να τεκμηριώσουν την ύπαρξη ενός πλέγματος εταιρειών στο οποίο κεντρικό ρόλο φέρεται να είχε ο Γρηγόρης Δημητριάδης, με συνδέσεις προς τους Μπίτζιο και Λαβράνο. Παράλληλα, επισήμανε ότι, πέρα από εξώδικα, ο ίδιος και το μέσο τους δέχθηκαν αγωγές από τον κ. Δημητριάδη, στις οποίες έχουν αθωωθεί σε πρώτο βαθμό, αν και και στις δύο περιπτώσεις έχει ασκηθεί έφεση.

Απαντώντας σε ερωτήσεις της προέδρου, ο μάρτυρας ανέφερε ότι επιδίωξαν εξαρχής επικοινωνία με τα εμπλεκόμενα πρόσωπα, στο πλαίσιο της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, ενώ επεσήμανε ότι ήρθαν σε άμεση επαφή και με τον κ. Λαβράνο, πιθανόν ως οι μόνοι δημοσιογράφοι που συναντήθηκαν μαζί του. Όπως κατέθεσε, ο κ. Λαβράνος αρνήθηκε ότι είναι το πρόσωπο που διοικεί την εταιρεία Κρίκελ.

Ο δημοσιογράφος σημείωσε επίσης ότι υπάρχουν πολλές ενδείξεις οι οποίες, όταν συνεκτιμηθούν, δεν μπορούν να αποδοθούν σε απλές συμπτώσεις. Πρόσθεσε δε ότι η Intellexa φέρεται να χρησιμοποίησε την Ελλάδα ως βάση για εξαγωγές λογισμικού σε χώρες που χαρακτήρισε «ιδιαίτερες», όπως το Σουδάν και η Μαδαγασκάρη.

Δίκη για υποκλοπές: Οι δράστες συνήθως βρίσκονταν ένα βήμα μπροστά

Κατά τη σημερινή συνεδρίαση κατέθεσε και ο αστυνομικός της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, Παύλος Κολοβός, μηχανικός πληροφορικής. Όπως ανέφερε, ασχολήθηκε με τη διερεύνηση ενός ονόματος χώρου στο διαδίκτυο, συγκεκριμένα του blogspot.edwlio5, εξετάζοντας ποιος το έχει κατοχυρώσει μέσω του καταχωρητή. Όπως εξήγησε, διαπίστωσε ότι το domain διαχειρίζεται μεγάλη αμερικανική εταιρεία, η οποία ειδικεύεται στη διαχείριση ονομάτων χώρου, και ότι ο αγοραστής μπορεί να χρησιμοποιεί πολλαπλά υπο-ονόματα.

Σε άλλο σημείο της κατάθεσής του, ο μάρτυρας επισήμανε ότι σε περίπτωση ελέγχου ενός κινητού τηλεφώνου που επικοινωνεί με διακομιστή, είναι δυνατό να εντοπιστεί η IP, αν και, όπως τόνισε, οι δράστες συνήθως βρίσκονται ένα βήμα μπροστά και το κακόβουλο λογισμικό δεν λειτουργεί πάντοτε με τον ίδιο τρόπο.

Δίκη για υποκλοπες: Κανένας από τους 5 νέους μάρτυρες δεν προσήλθε

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι κανένας από τους πέντε πρώτους – από τους συνολικά δέκα – νέους μάρτυρες που είχε καλέσει το δικαστήριο στο πλαίσιο της πλήρους διερεύνησης της υπόθεσης των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων δεν προσήλθε στο ακροατήριο.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, τα συγκεκριμένα πρόσωπα δεν κατέστη δυνατό να εντοπιστούν, γεγονός που καθιστά αδύνατη την επιβολή προστίμων για λιπομαρτυρία.

Τα όσα έχουν καταθέσει μέχρι στιγμής οι μάρτυρες στη δίκη για το σκάνδαλο των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων φαίνεται πως οδήγησαν τον εισαγγελέα του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών να προτείνει την κλήτευση νέων προσώπων. 

Το δικαστήριο αποδέχθηκε την πρόταση του εισαγγελέα και κάλεσε δέκα πρόσωπα, τα οποία στην πλειονότητά τους συνδέονται με τις εταιρείες Krikel και Intellexa.

Μεταξύ των «10» είναι ο Αιμίλιος Κοσμίδης, δηλαδή ο κάτοχος της προπληρωμένης κάρτας μέσω της οποίας πληρώθηκαν οι servers για να σταλούν τα κακόβουλα SMS με Predator στους Νίκο Ανδρουλάκη, Αντώνη Σαμαρά, Θανάση Κουκάκη κ.ά. Σημειώνεται ότι ο Αιμ. Κοσμίδης συμπεριλαμβάνεται στο υλικό της δικογραφίας που συνέλεξαν οι εισαγγελείς Πρωτοδικών και μηνύθηκε από τους Νίκο Ανδρουλάκη και Θανάση Κουκάκη, ωστόσο ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Αχιλλέας Ζήσης, δεν τον κάλεσε να απολογηθεί ως ύποπτο, αλλά ως μάρτυρα, και δεν τον συμπεριέλαβε στο κατηγορητήριο υποστηρίζοντας ότι δεν γνώριζε πώς η κάρτα του ενεργοποιήθηκε και χρησιμοποιήθηκε από τρίτους.