Νέο δημοσίευμα της ιστορικής εφημερίδας για το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων στην Ελλάδα, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο επίκεντρο. "Η διαφθορά και οι συγκρούσεις συμφερόντων που δεσμεύτηκε να πατάξει, όχι μόνο εξακολουθούν να υπάρχουν, αλλά φαίνεται πως έχουν ενταθεί".

 

Νέα "στήλη" στους New York Times έγινε το σκάνδαλο των υποκλοπών στην Ελλάδα, με την ιστορική και παγκόσμιας εμβέλειας εφημερίδα να δημοσιεύει ένα άρθρο γνώμης του δημοσιογράφου Alexander Clapp σχετικά με τις παρακολουθήσεις πολιτικών και δημοσιογράφων που, από σήμερα, περνούν και το κατώφλι της Βουλής.

Στο δεύτερο δημοσίευμά τους μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα (είχε προηγηθεί άρθρο για "Σκάνδαλο που θυμίζει τα χρόνια της χούντας στην Ελλάδα" στις 12 Αυγούστου), εκτός από σχολιασμό των γεγονότων που φαίνεται πως έχουν προκαλέσει αρκετό "θόρυβο" και πέρα από τα σύνορα της χώρας αλλά και της Ευρώπης, μπαίνει στο "κάδρο" και ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με έναν απολογισμό των προεκλογικών του εξαγγελιών για "πάταξη της διαφθοράς" και μία σύγκριση με το πραγματικό πρόσωπο της δημοκρατικής Ελλάδας του 2022.

Με τίτλο "Η σήψη στην καρδιά της Ελλάδας είναι πλέον ξεκάθαρη για όλους", ο υπογράφων Alexander Clapp, ξεκινά κάνοντας μία αναδρομή στις προεκλογικές δεσμεύσεις του πρωθυπουργού για "μια κυβέρνηση των πραγματικά καλύτερων ανθρώπων", κάνοντας -αρχικά- ορισμένα θετικά σχόλια σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις που είχε τότε υποσχεθεί, αφού, όπως γράφει, "τρία χρόνια αργότερα, πολλοί ξένοι έχουν πειστεί. Η Microsoft, η Pfizer και η JP Morgan Chase έχουν δημιουργήσει γραφεία στη χώρα, ένα βελτιωμένο πρόγραμμα βίζας έχει παρακινήσει χιλιάδες ψηφιακούς νομάδες να μετεγκατασταθούν στην Αθήνα και μια αδιάκοπη τουριστική προώθηση προσέλκυσε αριθμό ρεκόρ Αμερικανών τουριστών στο Αιγαίο αυτό το καλοκαίρι. Ακόμη και η εποπτεία της οικονομίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση πλησιάζει στο τέλος της. Μετά από μια δεκαετία δυσκολιών, η χώρα φαίνεται ότι έχει υποστεί μια εκπληκτική μεταμόρφωση.

Η συνέχεια, όμως, δεν ήταν ανάλογη.

"Όμως στην Ελλάδα, μια πιο σκοτεινή πραγματικότητα φουντώνει. Η διαφθορά και οι συγκρούσεις συμφερόντων που δεσμεύτηκε να πατάξει ο κ. Μητσοτάκης, όχι μόνο εξακολουθούν να υπάρχουν, αλλά, από πολλές απόψεις, φαίνεται πως έχουν ενταθεί. Το ελληνικό κράτος όχι μόνο δεν έχει αναδιαμορφωθεί, αλλά έχει λάβει μόνο έναν επιφανειακό καλλωπισμό, ένα διοικητικό στόλισμα βιτρίνας", γράφει ο Alexander Clapp πριν αρχίσει να ξετυλίγει το κουβάρι των γεγονότων γύρω από το "Greece's Watergate", το οποίο, όπως λέει, "έχει αποκαλύψει το επίπεδο παρακολουθήσεων κάτω από την αστραφτερή επιφάνεια. Το « Ελλάδα 2.0 » που υποσχέθηκε ο κ. Μητσοτάκης, όπως αποδεικνύεται, είναι ακριβώς το ίδιο".

Το άρθρο συνεχίζει παραθέτοντας στοιχεία και σχολιάζοντας τις αποκαλύψεις γύρω από τις υποθέσεις, τόσο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη, όσο και του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη, ο οποίος "τον Ιούλιο του περασμένου έτους, έλαβε ένα μήνυμα από άγνωστο αριθμό. «Θανάση, το ξέρεις αυτό;» διάβασε το μήνυμα στα ελληνικά, ακολουθούμενο από έναν σύνδεσμο, στον οποίο έκανε κλικ. Προχώρησε στη μόλυνση του iPhone του με το Predator, ένα κακόβουλο λογισμικό υποκλοπής που μετέφερε τα δεδομένα του σε μια μυστηριώδη εταιρεία, με έδρα την Αθήνα, καταχωρημένη στην Κύπρο, που ονομάζεται Intellexa", γράφει ο δημοσιογράφος και προσθέτει:

"Για δεκαετίες τώρα, οι υποκλοπές τηλεφώνων είναι χαρακτηριστικό του ελληνικού κράτους. Όμως, επί κ. Μητσοτάκη, η εθνική παρακολούθηση έχει επεκταθεί σε μια, εν πολλοίς, ανεξέλεγκτη γραφειοκρατία", αναφέρει ο αρθογράφος που συνεχίζει με "μία από τις πρώτες του πράξεις ως πρωθυπουργός", να θέσει τις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες υπό τον άμεσο έλεγχο του γραφείου του και στη συνέχεια "να τοποθετήσει —μέσω τροποποίησης- ένα πρώην στέλεχος παγκόσμιας εταιρείας ασφαλείας ως διευθυντή της", κάνοντας αναφορά στον "συγκλονιστικό αριθμό των υποκλοπών που αυξάνεται σταθερά", πριν θέσει ορισμένα ερωτήματα, όπως:

"Θα μπορούσαν οι ελληνικές υπηρεσίες πληροφοριών, που ήδη διεξάγουν τεράστια εκστρατεία παρακολούθησης, να έχουν αναθέσει ακόμη πιο παρεμβατικές υποκλοπές σε μια σκιώδη ιδιωτική εταιρεία; Θα μπορούσε η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη να βρίσκεται πίσω από το χακάρισμα;". Και απαντά: "Δεν ξέρουμε, αλλά μια ένδειξη έρχεται από το γραφείο του πρωθυπουργού", γράφοντας για τον διορισμό του "Γρηγόρη Δημητριάδη -πρώην διευθυντή της προεκλογικής του εκστρατείας και ανιψιό του" και τις αποκαλύψεις από "Έλληνες δημοσιογράφους σχετικά με τον ίδιο, με κυριότερο ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του είχε οικονομικές συναλλαγές με κύκλο επιχειρηματιών που είχε συναλλαγές και με τον ιδιοκτήτη της Intellexa".

Η ομιλία στο Κογκρέσο, οι "σκοτεινές δυνάμεις" και οι αντιφάσεις

Ο αρθογράφος σημειώνει πως "παραμένει αναπόδεικτο κατά πόσο γνώριζε ο κ. Μητσοτάκης για την ανάπτυξη του Predator στην Ελλάδα", ενώ κάνει ειδική αναφορά στην ατάκα του πρωθυπουργού περί "σκοτεινών δυνάμεων", λέγοντας παράλληλα πως "παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα αν η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη αγόρασε δεδομένα που συγκεντρώθηκαν μέσω τέτοιας παρακολούθησης".

Κλείνοντας, ο Alexander Clapp (που έχει συμμετάσχει σε αρκετές δημοσιεύσεις των London Review of Books, Foreign Policy και Economist), παραδέχεται ότι "το πρόβλημα εν προκειμένω δεν είναι ότι η διαφθορά υπό τον κ. Μητσοτάκη είναι αναγκαστικά πιο ενδημική από ό,τι σε προηγούμενες ελληνικές κυβερνήσεις, ή σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες", για να συνεχίσει:

"Είναι μάλλον η μη βιώσιμη αντίφαση μεταξύ της χώρας που ο κ. Μητσοτάκης επιμένει να παρουσιάζει -ένα αδιαμφισβήτητο δημοκρατικό κράτος του οποίου ο σεβασμός στο κράτος δικαίου θα πρέπει να ανταμείβεται με εταιρικές επενδύσεις και τουριστικά δολάρια- και εκείνης που πραγματικά προεδρεύει".

Μάλιστα, με αφορμή την πρόσφατη ομιλία του στο Κογκρέσο, καταλήγει:

"Τον Μάιο, καθώς οι βίδες του κατασκοπευτικού σκανδάλου είχαν αρχίσει να γυρίζουν, ο κ. Μητσοτάκης βρέθηκε στην Ουάσιγκτον για να εκφωνήσει μια ομιλία στο Κογκρέσο σχετικά με τη σημασία της διατήρησης των δημοκρατικών αξιών και της καταπολέμησης της αυταρχικής υπερβολής. Για 40 λεπτά τόνισε την αναγκαιότητα της κοινωνικής εμπιστοσύνης και των ισχυρών θεσμών. «Οι αρχαίοι Έλληνες», είπε ανάμεσα σε χειροκροτήματα, «θεωρούσαν την αλαζονεία, τον εξτρεμισμό και την υπερβολή τις χειρότερες απειλές για τη δημοκρατία». Το ερώτημα για τον κ. Μητσοτάκη είναι: Γιατί δεν νιώθει το ίδιο;".

Σημαίνουσες προσωπικότητας κι ακαδημαϊκοί ζητούν άμεση και αποτελεσματική διερεύνηση του σκανδάλου των υποκλοπών στην Ελλάδα, υπογραμμίζοντας τους κινδύνους για τη Δημοκρατία, καλώντας τους πολίτες να στηρίξουν τη πρωτοβουλία.

Με τίτλο «Ώρα μηδέν», στο κείμενο-παρέμβαση επισημαίνεται ότι «η υπόθεση των υποκλοπών δεν είναι πολιτική ρουτίνα, όπως κυνικά θέλουν κάποιοι να πιστέψουμε. Είναι θανάσιμο τραύμα στην καρδιά του πολιτεύματος καθώς πλήττει τον φιλελεύθερο χαρακτήρα του και εν τέλει υπονομεύει την ίδια τη Δημοκρατία.

Εν κατακλείδι, αν δεν αντιδράσουμε σε αυτό που συνέβη, θα είμαστε άξιοι του θλιβερού εκφυλισμού της δημοκρατίας μας. Και αυτό είναι ασυγχώρητο».

Αναλυτικά το κείμενο – κάλεσμα της πρωτοβουλίας
Η υπόθεση των υποκλοπών έρχεται να συμπληρώσει και να κορυφώσει τη σταδιακή αποδυνάμωση του κράτους δικαίου στην Ελλάδα. Είναι σύμπτωμα μιας βαθιάς παθολογίας για την οποία υπάρχουν συγκεκριμένες και απτές πολιτικές ευθύνες.

Η ΕΥΠ υπάγεται απευθείας στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, με διοικητή που επελέγη αδιαφανώς και χωρίς αρχικώς να πληροί καν τα στοιχειώδη τυπικά προσόντα. Επιπλέον, ενώ τελούσε υπό την πολιτική εποπτεία του πιο στενού συνεργάτη και συγγενή του Πρωθυπουργού, Γενικού του Γραμματέα, παραβίασε το απόρρητο των συνδιαλέξεων σύμφωνα με πολλές αξιόπιστες πηγές, περίπου 15 χιλιάδων ανθρώπων μόνο εντός του 2021.

Τα τηλέφωνα των υπόπτων απλώς διαβιβάζονταν στην αρμόδια εισαγγελέα που στεγάζεται εντός υπηρεσίας και εκείνη αυτομάτως, χωρίς κανέναν έλεγχο, ενέκρινε την παρακολούθηση. Κανείς -μετά την αλλαγή του νόμου το 2021- δεν μπορεί να γνωρίζει αν το απόρρητο των τηλεπικοινωνιών του είχε κάποτε αρθεί.

Και σαν να μην έφτανε αυτή η καρικατούρα νομιμοφανούς παρακολούθησης, αποκαλύπτεται ότι οι ίδιοι άνθρωποι παρακολουθούνται παρανόμως με λογισμικά κατασκοπίας που κανείς δεν γνωρίζει σε ποιον ανήκουν, αλλά ενδεχομένως σχετίζονται με επιχειρηματικές δραστηριότητες.

Ακόμα χειρότερα, οι μετατάξεις και οι νέες συμβάσεις της ΕΥΠ, πολλώ δε μάλλον αυτές του νεοσύστατου Κέντρου Τεχνολογικής Υποστήριξης, Ανάπτυξης και Καινοτομίας εντός της ΕΥΠ, καλύπτονται από απόλυτη αδιαφάνεια. Είναι ενδεικτικό ότι το Κέντρο αυτό συστάθηκε με πρωθυπουργική απόφαση (και κονδύλια του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης) η οποία δεν δημοσιοποιήθηκε ποτέ.

Ναι, απόρρητη πρωθυπουργική απόφαση! Στην Ελλάδα του 2022.

ΑΝΤΙΒΑΡΑ ΜΗΔΕΝ

Η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας του Ελληνικού Κοινοβουλίου παρακολουθεί αμέτοχη αυτά τα πλήγματα στους θεσμούς και τη διαφάνεια. Εμβρόντητοι μαθαίνουμε πως ούτε η, κατά το Σύνταγμα αρμόδια, ανεξάρτητη Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου των Επικοινωνιών έχει πρόσβαση στις υποθέσεις άρσης του απορρήτου. Κοινώς, κανένας έλεγχος. Κανένα αντίβαρο. Καμία συνταγματική εγγύηση στην πράξη για τους ανθρώπους οι οποίοι πέφτουν θύματα παραβίασης των επικοινωνιών τους.

Και σαν να μην έφταναν τα προηγούμενα, η κυβέρνηση έσπευσε να αποκλείσει νομοθετικά τη δυνατότητα να πληροφορηθούν ότι έπεσαν θύματα.

Αυτό δεν ξέρουμε τι είναι, πάντως ούτε λειτουργούσα κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι, ούτε κράτος δικαίου.

Από πολιτική άποψη, υπεύθυνος για όλα αυτά αντικειμενικά και αμετάθετα είναι ο πρωθυπουργός. Υπενθυμίζουμε πως η πρώτη ενέργεια μετά την εκλογή του ήταν να υπαγάγει την ΕΥΠ στον εαυτό του. Έτσι το βαθύ κράτος βρέθηκε στον πυρήνα του κατ’ επίφαση «επιτελικού κράτους». Πέρα όμως από τις πολιτικές ευθύνες, υπάρχουν πειθαρχικές και, πρωτίστως, ποινικές οι οποίες θα πρέπει να διερευνηθούν.

ΑΛΛΟ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΙ ΑΛΛΟ ΑΝΕΛΕΓΚΤΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ

Aντιλαμβανόμαστε φυσικά πως, εξ ορισμού, ένα τμήμα των δραστηριοτήτων της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών οφείλει να παραμένει εκτός δημοσιότητας. Ωστόσο, η έννοια του απορρήτου έχει διαβαθμίσεις και δεν μπορεί να εκφεύγει παντελώς κάθε θεσμικού ελέγχου. Στην δημοκρατία δεν μπορεί να δικαιολογούνται κάθε λογής έκνομες πράξεις με την επίκληση της εθνικής ασφάλειας.

Η υπόθεση των υποκλοπών -«νόμιμων» και παράνομων- συνιστά κρίσιμο πλήγμα για την ελληνική πολιτική ζωή, που τραυματίζει την καρδιά του πολιτεύματος και το οποίο σιγά σιγά αποκαλύπτεται. Η εμβέλεια του προβλήματος υπερβαίνει κομματικές αντιπαλότητες και σκοπιμότητες. Αφορά την κοινωνία πολιτών και σε τελευταία ανάλυση, τον ελληνικό λαό ως θεμέλιο της συνταγματικής κυριαρχίας.

Οι υπογράφουσες και υπογράφοντες πιστεύουμε ότι η απαράδεκτη αυτή ενέργεια πρέπει να διερευνηθεί άμεσα και αποτελεσματικά για να μην επαναληφθεί. Να μην ξεχαστεί σαν κάτι που μπορεί να συμβαίνει χωρίς κόστος, ανέλεγκτα και ατιμώρητα.

Η υπόθεση των υποκλοπών δεν είναι πολιτική ρουτίνα, όπως κυνικά θέλουν κάποιοι να πιστέψουμε. Είναι θανάσιμο τραύμα στην καρδιά του πολιτεύματος καθώς πλήττει τον φιλελεύθερο χαρακτήρα του και εν τέλει υπονομεύει την ίδια τη Δημοκρατία.

Εν κατακλείδι, αν δεν αντιδράσουμε σε αυτό που συνέβη, θα είμαστε άξιοι του θλιβερού εκφυλισμού της δημοκρατίας μας.

Και αυτό είναι ασυγχώρητο.

ΥΓ. Καλούμε όποια και όποιον πολίτη συμμερίζεται την ανησυχία μας να έρθει σε επαφή με την πρωτοβουλία και να προσθέσει την υπογραφή του στο κείμενο μας (Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.).

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ:

– Ιάσων Αθανασιάδης, συγγραφέας-δημοσιογράφος

– Πολυμέρης Βόγλης, καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

– Νίκος Γκιώνης, εκδότης, Εκδόσεις Πόλις

– Στάθης Γουργουρής, καθηγητής, Columbia University

– Νίκος Δεμερτζής, καθηγητής ΕΚΠΑ, Διευθυντής ΕΚΚΕ

– Θανάσης Καμπαγιάννης, δικηγόρος

– Στεύη Κίτσου, δικηγόρος, υπ. Δρ. Πανεπιστήμιο Μάαστριχτ

– Μαριλένα Κοππά, αν. καθηγήτρια, Πάντειο Πανεπιστήμιο

– Αναστασία Λαμπρία, εκδότρια-Εκδόσεις Ποταμός, δημοσιογράφος

– Αντώνης Λιάκος, ιστορικός, Ομοτ. Καθηγητής ΕΚΠΑ

– Νίκος Μαραντζίδης, καθηγητής, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

– Στρατής Μπουρνάζος, ιστορικός-επιμελητής βιβλίων

– Νένη Πανουργιά, καθηγήτρια, Columbia University

– Λευτέρης Παπαγιαννάκης, νομικός

– Κωστής Παπαϊωάννου, εκπαιδευτικός, πρ. Γενικός Γραμματέας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

– Νάνσυ Παπαθανασίου, Δρ. ΕΚΠΑ, επ. συνυπεύθυνη Orlando LGBT+-

– Αθηνά Σκουλαρίκη, επ. καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Κρήτης

– Γιώργος Χ. Σωτηρέλης, καθηγητής, Πανεπιστήμιο Αθηνών

– Αντρέας Τάκης, καθηγητής, ΑΠΘ

– Kωνσταντίνος Τσιτσελίκης, καθηγητής, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

– Έλενα-Όλγα Χρηστίδη, υπ. Δρ. ΕΚΠΑ, επ. συνυπεύθυνη Orlando LGBT+

– Νίκος Χριστοδουλάκης, ομοτ. καθηγητής Οικ. Πανεπιστημίου Αθηνών

– Δημήτρης Χριστόπουλος, καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου Πηγή: www.rosa.gr

Δημήτρης Παπαγγελόπουλος*

•  

Οι βλακώδεις δικαιολογίες ότι όλα έγιναν νόμιμα με την έγκριση της εισαγγελέως της ΕΥΠ μεγεθύνουν τους προβληματισμούς για τη νομιμότητα των ενεργειών της ΕΥΠ και της εισαγγελέως. Είναι επιτακτική εθνική ανάγκη να πληροφορηθεί ο ελληνικός λαός ποιοι και για ποιο λόγο εισηγήθηκαν στην εισαγγελέα την παρακολούθηση του τηλεφώνου του κ. Ανδρουλάκη. Επίσης πρέπει να ερευνηθεί εάν η εισαγγελέας νόμιμα και ορθά ενέκρινε την παρακολούθηση του τηλεφώνου του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ.

Η κ. Μπαζιάνα σε ανύποπτο χρόνο, έγκαιρα, εύστοχα, ευφυέστατα και με αξιοσημείωτη οξυδέρκεια αναφέρθηκε στον έλεγχο των αρμών της εξουσίας.

Το διεφθαρμένο καθεστωτικό τμήμα του πολιτικού συστήματος που καλύπτει, υποθάλπει και επωφελείται της δράσης του παρακράτους, διαστρέβλωσε τα λόγια της, παραποίησε την αλήθεια, αντέστρεψε την πραγματικότητα, όπως συνηθίζει, και της επιτέθηκε με λύσσα και οργή.

Ως γνήσιοι πολιτικοί απατεώνες επιχείρησαν για άλλη μία φορά να εξαπατήσουν κατά την προσφιλή τους συνήθεια τον ελληνικό λαό.

Το παρακράτος έπρεπε να προστατευθεί και να εξασφαλισθεί η απρόσκοπτη δράση του σε βάρος του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.

Επιχειρήθηκε να εμφανισθεί η φράση της κ. Μπαζιάνα για τον έλεγχο των αρμών της εξουσίας ως αντιδημοκρατική αντίληψη που αποσκοπεί στην άλωση του κρατικού μηχανισμού.

Το θράσος και η υποκρισία των πολιτικών απατεώνων δεν έχουν όρια.

Ακόμη και ο πλέον αφελής Ελληνας αντιλαμβάνεται ότι ο έλεγχος των αρμών της εξουσίας αφορά την εξουδετέρωση του παρακράτους που σφιχτά εναγκαλίζεται –ενίοτε μέχρι ασφυξίας– τον κρατικό μηχανισμό, ή τουλάχιστον τον περιορισμό των επικίνδυνων παράνομων παρακρατικών ενεργειών.

Σε όλα τα λεξικά της ελληνικής γλώσσας το ουσιαστικό «έλεγχος» σημαίνει λογοδοσία, εξέταση για διαπίστωση της αλήθειας, αξιολόγηση και διασταυρωμένη κρίση. Σε όλα τα λεξικά το ρήμα «ελέγχω» σημαίνει:

1. Ασκώ έλεγχο ως αρμόδια αρχή, π.χ. η Εφορία ελέγχει τα λογιστικά βιβλία.

2. Θέτω υπό έλεγχο ένα φαινόμενο ή μια κατάσταση και περιορίζω τις διαστάσεις και τις συνέπειές του, π.χ. οι πυροσβέστες έλεγξαν την πυρκαγιά.

3. Πειθαρχώ ή συγκρατώ, επιβάλλω ή κυριαρχώ, π.χ. ελέγχω τον θυμό μου.

4. Επιπλήττω, αποδοκιμάζω, π.χ. η συνείδηση μας ελέγχει.

5. Αξιολογώ, κρίνω, διασταυρώνω, π.χ. ελέγχω τις πληροφορίες.

6. Κατευθύνω, καθορίζω, π.χ. ελέγχω το αυτοκίνητο.

7. Κυριαρχώ, καθορίζω, π.χ. οι Αθηναίοι ήλεγχαν τα στενά του Ελλησπόντου.

Επομένως είναι απολύτως προφανές ότι ο έλεγχος των αρμών της εξουσίας σημαίνει λογοδοσία, έλεγχο και αξιολόγηση του κρατικού μηχανισμού από τα αρμόδια όργανα και τις αρμόδιες αρχές.

Αδιάψευστη επιβεβαίωση των προαναφερομένων αποτελεί το γεγονός ότι συγγενείς λέξεις του ρήματος «ελέγχω» είναι οι λέξεις έλεγχος, ελεγκτής, ελεγκτήριο.

Επομένως ο έλεγχος των αρμών της εξουσίας δεν σημαίνει άλωση του κρατικού μηχανισμού, όπως υποκριτικά και ξεδιάντροπα ισχυρίζονται οι πολιτικοί απατεώνες με την καθεστωτική νοοτροπία και συμπεριφορά, αλλά αντιθέτως επιδιώκει την απελευθέρωση του κρατικού μηχανισμού από εξωθεσμικές παράνομες παρεμβάσεις και από παρακρατικές δράσεις και μεθοδεύσεις.

Η ύπαρξη του παρακράτους που διατρέχει και ελέγχει τους αρμούς της εξουσίας στην Ελλάδα διαχρονικά είναι γνωστή σε όλους τους Ελληνες.

Η ανατριχιαστική ρήση του Κωνσταντίνου Καραμανλή που αναρωτήθηκε «Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο» είναι πλέον παροιμιώδης και επιβεβαιώνει πλήρως την ύπαρξη και τη δράση του παρακράτους στην Ελλάδα πριν από αρκετές δεκαετίες.

Δεν είναι όμως η μόνη απόδειξη παρακρατικών εγκληματικών ενεργειών σε βάρος του δημοκρατικού μας πολιτεύματος.

Εντελώς ενδεικτικά υπενθυμίζω τη δίκη των αεροπόρων στη δεκαετία του 1950, τα γεγονότα του 1965, την αποστασία με εξαγορές και εκβιασμούς βουλευτών, το δήθεν σαμποτάζ με ρίψη ζάχαρης σε τεθωρακισμένα στον Εβρο, τη δικτατορία του 1967 και άλλα πολλά.

Αποκορύφωμα της παρακρατικής δράσης αποτελεί η αποκαλυφθείσα τις τελευταίες ημέρες παρακολούθηση του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ κ. Ανδρουλάκη και μάλιστα «για το καλό της Ελλάδας», δηλαδή για λόγους εθνικής ασφάλειας, όπως ανόητα και ξεδιάντροπα επικαλούνται όσοι επιχειρούν να εμφανίσουν νόμιμη την παρακολούθηση.

Η παρακολούθηση του τηλεφώνου του κ. Ανδρουλάκη προκαλεί ανατριχίλα, αποτελεί κίνδυνο για τη Δημοκρατία και δημιουργεί τεράστια ερωτήματα που πρέπει οπωσδήποτε να απαντηθούν.

Ο κ. Ανδρουλάκης είναι αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, ενός ιστορικού κόμματος, και ως εκ τούτου πολύ σημαντικός πολιτικός παράγοντας.

Οι βλακώδεις δικαιολογίες ότι όλα έγιναν νόμιμα με την έγκριση της εισαγγελέως της ΕΥΠ μεγεθύνουν τους προβληματισμούς για τη νομιμότητα των ενεργειών της ΕΥΠ και της εισαγγελέως.

Είναι επιτακτική εθνική ανάγκη να πληροφορηθεί ο ελληνικός λαός ποιοι και για ποιο λόγο εισηγήθηκαν στην εισαγγελέα την παρακολούθηση του τηλεφώνου του κ. Ανδρουλάκη.

Επίσης πρέπει να ερευνηθεί εάν η εισαγγελέας νόμιμα και ορθά ενέκρινε την παρακολούθηση του τηλεφώνου του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ.

Τέλος, πρέπει οπωσδήποτε να ερευνηθεί ποιοι άλλοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι παρακολουθούνται από την ΕΥΠ «για το καλό της Ελλάδος».

Πριν όμως από τις αποκαλύψεις για τις παρακολουθήσεις των τηλεφώνων του κ. Ανδρουλάκη και του δημοσιογράφου κ. Κουκάκη υπήρξαν αποκαλύψεις και για άλλες παρεμφερείς δράσεις του παρακράτους, οι οποίες αγνοήθηκαν επιδεικτικά και επιχειρήθηκε να συγκαλυφθούν.

Ο κ. Φιλιππάκης, εκδότης εφημερίδων που μάχονται ιδεολογικά τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, κατήγγειλε αρχικά στη Δικαιοσύνη, στην ανακρίτρια του Α.Π. κ. Αλεβιζοπούλου και στη συνέχεια στον πρόεδρο της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας κ. Μπούρα άθλιες παρακρατικές μεθοδεύσεις και παράνομες υποκλοπές σε βάρος όχι μόνο του ιδίου και των συνεργατών του, αλλά και 17 πολιτικών προσώπων που συμμετείχαν σε επιτροπές για θέματα εθνικής ασφάλειας και σημασίας, όμως οι καταγγελίες του αγνοήθηκαν παντελώς.

Το παρακράτος προστατεύθηκε για άλλη μία φορά.

Ο κ. Κοντολέων, τέως διοικητής της ΕΥΠ, πριν από λίγες ημέρες απέκρυψε από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας ότι παρακολουθείται το τηλέφωνο του κ. Ανδρουλάκη.

Εάν η παρακολούθηση ήταν νόμιμη και με την έγκριση της εισαγγελέως γιατί την απέκρυψε ο κ. Κοντολέων;

Τέλος, με άθλιες παρακρατικές μεθοδεύσεις οι πολιτικοί απατεώνες χρησιμοποίησαν παράνομες μαγνητοφωνήσεις προκειμένου να εμφανίσουν το τεράστιο σκάνδαλο της Novartis ως δήθεν σκευωρία του Παπαγγελόπουλου και του Τσίπρα.

Ο Ανδρέας Λοβέρδος στο βιβλίο του «Απόπειρα δολοφονίας» (εκδ. Ινδικτος σελ. 172) αλαζονικά περηφανεύεται ότι με τη συνεργασία του Θάνου Πλεύρη, πρώην βουλευτή του Καρατζαφέρη και νυν υπουργού της Ν.Δ., κατήρτισαν τροπολογία που ψηφίσθηκε από τη Βουλή για να νομιμοποιήσουν τη χρήση συνομιλιών που έχουν καταγραφεί παράνομα.

Στην Ελλάδα το παρακράτος έχει διεισδύσει όχι μόνο στους αρμούς της εξουσίας, αλλά και στους χώρους της Δικαιοσύνης και του Τύπου.

Εχει εξασφαλίσει τη συνεργασία επίορκων λειτουργών της Δικαιοσύνης και αργυρώνητων δημοσιογράφων.

Για περισσότερες λεπτομέρειες ραντεβού τον Σεπτέμβριο στο Ειδικό Δικαστήριο.

Ομως ουδέν κακόν αμιγές καλού.

Το θράσος, η αλαζονεία, η ανοησία και η αίσθηση ασυλίας που χαρακτηρίζουν τους πολιτικούς απατεώνες, τους οδήγησαν όπως και τους παρακρατικούς συνεργάτες τους σε μοιραία λάθη.

Τα μοιραία λάθη τους δίνουν την ευκαιρία στους έντιμους πολιτικούς που υπάρχουν σε όλες τις πολιτικές παρατάξεις και στον ελληνικό λαό να αντιδράσουν, να εξοντώσουν πολιτικά και να στείλουν στους υπονόμους της Ιστορίας, όπου ανήκουν, τα σκοτεινά, βρομερά υποκείμενα του παρακράτους, τα αρπακτικά (Predator) τρωκτικά που τρέφονται από τις σάρκες της πατρίδας μας και του λαού μας.

* Πρώην υπουργός

Οι καταγγελίες και οι αποκαλύψεις σχετικά με τις παρακολουθήσεις και τις υποκλοπές ιδιωτικών τηλεφωνικών συνομιλιών είναι, χωρίς αμφιβολία, εξαιρετικά σοβαρές.

Η κυβέρνηση και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός οφείλουν να δώσουν συγκεκριμένες απαντήσεις και να πάψουν να κρύβονται πίσω από τις «θυσίες» της κάθε «Ιφιγένειας», τις αστειότητες του τύπου «δεν ήξερα, δεν άκουσα» και τα υποκριτικά περί «ασυγχώρητου λάθους» που διαρρέονται.

Και αυτό γιατί εδώ δεν έχουμε να κάνουμε ούτε με «κακούς χειρισμούς» και «λάθη», όπως λέει η κυβέρνηση, ούτε με κάτι το «πρωτοφανές», όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ.

Έχουμε να κάνουμε μονάχα με την «κορυφή του παγόβουνου» της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί διαχρονικά και η οποία περιγράφεται από την πλήρη ασυδοσία των διάφορων κέντρων, μηχανισμών και υπηρεσιών, επίσημων και ανεπίσημων, εγχώριων και ξένων, «στο πιάτο» των οποίων βρίσκονται οι ιδιωτικές συνομιλίες και τα προσωπικά δεδομένα του καθενός και της καθεμιάς.

Η ελληνική νομοθεσία, έχοντας ενσωματώσει τις κατευθύνσεις της ΕΕ, προβλέπει μαζικές άρσεις του απορρήτου της επικοινωνίας στο όνομα της «εθνικής ασφάλειας». Πρόκειται για μια αστική νομική έννοια - «ομπρέλα», που μπορεί να χωρέσει κυριολεκτικά τα πάντα, πόσο μάλλον τις θέσεις και τη δράση, που η αστική τάξη θεωρεί πραγματικά επικίνδυνες για την εξουσία της.

Όπως διαβάζουμε στην ιστοσελίδα της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ), «η άρση του συνταγματικώς προστατευόμενου δικαιώματος στην απόρρητη, ελεύθερη ανταπόκριση είναι νοητή μόνο υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις που θέτει το ίδιο το Σύνταγμα, στο άρθρο 19 και εξειδικεύει ο σχετικός εκτελεστικός νόμος (ν. 2225/1994, ΦΕΚ 121Α/20.07.1994)».

Με άλλα λόγια, οι «νόμιμες παρακολουθήσεις» για τις οποίες μιλάει η κυβέρνηση, βασίζονται σε νόμο που υπάρχει από το 1994, δηλαδή εδώ και 28 χρόνια και συνεχίζει να υπάρχει με όλες τις κυβερνήσεις που έχουν περάσει από τότε μέχρι σήμερα.

Καμία δεν τον «έθιξε», αντίθετα όσες παρεμβάσεις έγιναν ήταν στην κατεύθυνση της ακόμα μεγαλύτερης «απλοποίησης» των σχετικών διαδικασιών, με κατάργηση «περιττών» και «χρονοβόρων» προϋποθέσεων, που αποτελούσαν, δήθεν, «δικλείδες ασφαλείας».

Πρακτικά, μια άρση του απορρήτου για «λόγους εθνικής ασφαλείας» μπορεί να γίνει χωρίς καμία ουσιαστική αιτιολόγηση, με μια απλή εισαγγελική διάταξη που αποστέλλεται στην ΑΔΑΕ και η οποία δεν χρειάζεται να αναφέρει καν το όνομα του στόχου, παρά μόνο τον αριθμό της τηλεφωνικής σύνδεσης.

Στο γράφημα που επεξεργάστηκε το 902.gr και το οποίο περιλαμβάνει στοιχεία των ετήσιων εκθέσεων πεπραγμένων της ΑΔΑΕ, φαίνεται η διαχρονική τάση αλματώδους αύξησης που παρουσιάζει ο αριθμός τέτοιων εισαγγελικών διατάξεων.

Ενδεικτικά:

• το 2010, με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, παρατηρείται αύξηση κατά 115,7% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. 
• το 2018, με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, παρατηρείται αύξηση 54,7% σε σχέση με το 2017 και 
• το 2020, με κυβέρνηση ΝΔ καταγράφεται νέα μεγάλη αύξηση 17,7% σε σχέση με το 2019.

Σαν αποτέλεσμα, το 2020 φτάσαμε να έχουμε κατά μέσο όρο 38 τέτοιες εισαγγελικές διατάξεις την ημέρα! Κανονική «υπόθεση ρουτίνας» δηλαδή...

Σημειωτέον ότι οι αριθμοί αφορούν στο πλήθος των εισαγγελικών διατάξεων και όχι των ατόμων για τα οποία διατάσσεται η άρση του απορρήτου. Κι αυτό γιατί στο πλαίσιο κάθε διάταξης μπορεί να περιλαμβάνεται πάνω από ένας τηλεφωνικός αριθμός.

Στην πραγματικότητα, ο αριθμός των προσώπων, το απόρρητο των οποίων αίρεται είναι υπερπολλαπλάσιος και απροσδιόριστος, αφού μία άρση μπορεί να αφορά ακόμα και ολόκληρες περιοχές.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, μάλιστα, δεν θα μάθουν ποτέ ότι υπήρξαν στόχοι υποκλοπών και μάλιστα αυτό πλέον γίνεται «κανονικά και με τον νόμο», αφού με τροπολογία που έφερε τον Μάρτιο του 2021 η κυβέρνηση της ΝΔ, καταργήθηκε η υποχρέωση ενημέρωσης του «στόχου» μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας, εφόσον η άρση απορρήτου είχε γίνει με την επίκληση λόγων «εθνικής ασφαλείας».

Τραγική ειρωνεία: τη συγκεκριμένη τροπολογία υπερψήφισε και το ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρος του οποίου φέρεται να έπεσε και θύμα της…

Τα παραπάνω, βέβαια, περνούν «στα ψιλά» της προσχηματικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στα αστικά κόμματα, η οποία, όσον αφορά το νομοθετικό πλαίσιο, επικεντρώνεται σχεδόν αποκλειστικά στη μεταφορά της ΕΥΠ στην αρμοδιότητα του Πρωθυπουργού το καλοκαίρι του 2019, με τον ΣΥΡΙΖΑ να εντοπίζει τη λύση σε μία ακόμα «διακομματική κοινοβουλευτική επιτροπή» που θα έχει την ευθύνη…

ΥΓ1: Οι διάφοροι «έκπληκτοι» καλό θα ήταν να εξηγήσουν γιατί έχουν «θάψει» εδώ και 6 χρόνια -είτε ως κυβέρνηση, είτε ως αντιπολίτευση- τις συνεχείς καταγγελίες του ΚΚΕ για περιστατικά συνακροάσεων στην έδρα της Κεντρικής Επιτροπής του.

ΥΓ2: Αν τα παραπάνω συμβαίνουν νόμιμα, μπορεί κανείς να βάλει με το μυαλό του τι «πανηγύρι» γίνεται παρασκηνιακά, σε συνθήκες, μάλιστα, ιμπεριαλιστικού πολέμου στην περιοχή και μετατροπής της χώρας σε μια απέραντη αμερικανοΝΑΤΟϊκή βάση, στο έδαφος της οποίας «σουλατσάρουν» κάθε μέρα στρατεύματα και εξοπλισμοί, με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων.

ΥΓ3: Το «φακέλωμα» σήμερα περιλαμβάνει πολλές περισσότερες και πιο σύγχρονες μεθόδους από την παρακολούθηση μιας τηλεφωνικής συνομιλίας και επεκτείνεται σε όλο το φάσμα αυτού που ονομάζεται «προσωπικά δεδομένα». Ο σχετικός νόμος για την «προστασία» των προσωπικών δεδομένων, που επίσης αφήνει ορθάνοιχτη την πόρτα των εξαιρέσεων με την απλή επίκληση «λόγων εθνικής ασφαλείας», ψηφίστηκε τον Αύγουστο του 2019 από ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και Μέρα25.

ΥΓ4: Πριν τοποθετηθεί με τόση σιγουριά ο ΣΥΡΙΖΑ για το ότι «σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή δημοκρατική χώρα» τέτοια περιστατικά θα οδηγούσαν σε άμεση παραίτηση της κυβέρνησης, ας ρωτήσει το «προοδευτικό» πρότυπό του, την κυβέρνηση της Ισπανίας, όπου μόλις τον περασμένο Μάιο αποκαλύφθηκε η παρακολούθηση 65 πολιτικών, ακαδημαϊκών και άλλων ατόμων που συνδέονται με το κίνημα υπέρ της ανεξαρτησίας της Καταλονίας, με το ισραηλινό λογισμικό Pegasus.

Πηγή: 902.gr

Εκτενή αναφορά στο σκάνδαλο των υποκλοπών στην Ελλάδα από τον βρετανικό Guardian και τις παραιτήσεις στην Ελλάδα μετά τις αποκαλύψεις για το «Μαξίμου Gate».

Στο σκάνδαλο υποκλοπών στην Ελλάδα ο διοικητής της ΕΥΠ ο επικεφαλής του προσωπικού του γραφείου του πρωθυπουργού παραιτήθηκαν μέσα σε λίγα λεπτά, εν μέσω αποκαλύψεων για «σκοτεινές πρακτικές» και μιας κατασκοπευτικής κρίσης που παρομοιάζεται με το Γουότεργκεϊτ, όπως σημειώνει ο Guardian.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αντιμετωπίζει τη δυσκολότερη περίοδο στην εξουσία μετά την ανακάλυψη ότι το κινητό τηλέφωνο του πολιτικού του αντιπάλου, του αρχηγού του τρίτου μεγαλύτερου κόμματος της χώρας, υπεκλάπη με εντολή της ΕΥΠ, της υπηρεσίας πληροφοριών που αναφέρεται απευθείας στην το γραφείο του.

«Ποτέ δεν περίμενα ότι η ελληνική κυβέρνηση θα με κατασκοπεύσει χρησιμοποιώντας τις πιο σκοτεινές πρακτικές», όπως είπε ο επικεφαλής του κόμματος του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, ο οποίος είναι επίσης μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σε τηλεοπτική ομιλία αργά την Παρασκευή, καθώς η έκταση της κατασκοπείας έγινε εμφανής.

«Είναι δημοκρατικό μας καθήκον να προστατεύσουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων πολιτών. Σήμερα είναι μια στιγμή αλήθειας για εκείνους που η αλαζονεία και το αίσθημα της ατιμωρησίας τους καθιστούν ικανούς για οτιδήποτε».

Το πρωθυπουργικό γραφείο στο Μαξίμου, λίγες ώρες νωρίτερα, είχε αποκαλύψει την παραίτηση του μέχρι τότε πολύτιμου αρχηγού της ΕΥΠ, Παναγιώτη Κοντολέοντα.

Της είδησης προηγήθηκε της ανακοίνωσης - σοκ ότι ο ανιψιός του Μητσοτάκη και ο πιο έμπιστος βοηθός του, Γρηγόρης Δημητριάδης, είχε επίσης παραιτηθεί. Ο Δημητριάδης, με εκτεταμένες εξουσίες, ήταν ο κύριος υπεύθυνος του Κοντολέοντος στο Μαξίμου.

Αλλά μέχρι την Κυριακή, καθώς ο Μητσοτάκης αναγνώρισε ότι οι υποκλοπές ήταν ένα «τεράστιο και ασυγχώρητο λάθος», οι παραιτήσεις ερμηνεύονταν ως παραδοχή ενοχής.

Σκάνδαλο υποκλοπών: Το Γουότεργκεϊτ της Ελλάδας

Παρομοιάζοντας το σκάνδαλο της κατασκοπείας με το ίδιο το Γουότεργκεϊτ της Ελλάδας «που προσβάλλει βάναυσα τη δημοκρατία μας», ο αριστερός τέως πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας δεσμεύτηκε στην πλήρη αποκάλυψη του αδικήματος.

Ήταν, είπε, υποχρέωση της κεντροδεξιάς κυβέρνησης όχι μόνο να ξεκαθαρίσει τον Ανδρουλάκη –το τηλέφωνο του οποίου παρακολουθούνταν επί τρεις μήνες πριν από την εκλογή του ως αρχηγού του ΠΑΣΟΚ τον περασμένο Σεπτέμβριο– αλλά και άλλοι φέρεται να είχαν στοχοποιηθεί επίσης.

«Αντί για υποκριτικές συγγνώμες και ψέματα, ο κ. Μητσοτάκης να πει ποιοι άλλοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι ήταν υπό παρακολούθηση», είπε ο Τσίπρας, επικεφαλής του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ΣΥΡΙΖΑ. «Αυτό δεν είναι ένα τεράστιο και ασυγχώρητο λάθος. Είναι ένα τεράστιο σκάνδαλο [που αντιπροσωπεύει] την ασυγχώρητη αλαζονεία ενός καθεστώτος, ενός πρωθυπουργού που νόμιζε ότι κανείς δεν μπορούσε να τον ελέγξει».

Το σκάνδαλο, που έχει θυμίσει τις πιο σκοτεινές μέρες της δικτατορίας στην Ελλάδα, όταν οι αντίπαλοι του καθεστώτος των συνταγματαρχών του 1967-74 κατασκοπεύονταν τακτικά, ξέσπασε όταν ο Ανδρουλάκης αποκάλυψε ότι είχε ενημερωθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για μια απόπειρα παγίδευσης του κινητού του τηλεφώνου με Predator, το γνωστό ως κακόβουλο λογισμικό.

Ο ευρωβουλευτής έκανε την ανακοίνωση αφού επωφελήθηκε από μια υπηρεσία κυβερνοασφάλειας που δημιουργήθηκε από το κοινοβούλιο με έδρα το Στρασβούργο για τους νομοθέτες ώστε να διασφαλίσει ότι τα τηλέφωνά τους δεν παρακολουθούνται παράνομα. Μεταξύ των πιο εξελιγμένων διαθέσιμων spyware, το Predator είναι σε θέση να ξεκλειδώνει την πρόσβαση σε κρυπτογραφημένα μηνύματα και να ενεργοποιεί κάμερες και μικρόφωνα σε κινητές συσκευές.

Την περασμένη εβδομάδα, ο Ανδρουλάκης κατέθεσε μήνυση στους εισαγγελείς στο Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας με λεπτομέρειες για την απόπειρα υποκλοπής.

Δύο Έλληνες δημοσιογράφοι –ο ένας που καλύπτει τη μετανάστευση και ο άλλος για τα οικονομικά– έχουν επίσης κινηθεί νομικά μετά από καταγγελίες για παρόμοια παράνομη παρακολούθηση από μια κυβέρνηση που επικρίθηκε έντονα διεθνώς για περιορισμό της ελευθερίας των μέσων ενημέρωσης.

Οι αποκαλύψεις για τις υποκλοπές

Στις 29 Ιουλίου, ο Κοντολέων, ο διοικητής της ΕΥΠ, παραδέχτηκε σε μια κεκλεισμένων των θυρών ακρόαση της κοινοβουλευτικής επιτροπής ότι η ελληνική υπηρεσία πληροφοριών είχε παρακολουθήσει τον Θανάση Κουκάκη, τον οικονομικό ρεπόρτερ, κατόπιν εντολής ξένης υπηρεσίας πληροφοριών, σύμφωνα με βουλευτές που ήταν παρόντες.

Αρχικά κυβερνητικοί αξιωματούχοι αρνήθηκαν ότι οι αποκαλύψεις κακόβουλου λογισμικού του Predator έπαιξαν ρόλο στις παραιτήσεις. Στη συνέχεια, όμως, ανέφεραν πηγές ότι το κινητό τηλέφωνο του Ανδρουλάκη είχε πράγματι υποκλοπές μετά από αίτημα των υπηρεσιών πληροφοριών του εξωτερικού –και με την άδεια εισαγγελέα- αλλά, ενώ ήταν νόμιμο και διεξαγόταν με συμβατικό λογισμικό, ο πρωθυπουργός δεν γνώριζε και «θα το είχαν σταματήσει».

Τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης το Σαββατοκύριακο αναγνώρισαν τις ξένες υπηρεσίες κατασκοπείας ως Ουκρανικές και Αρμενικές, με ορισμένα μέσα να αποδίδουν το αίτημα στις διασυνδέσεις του ηγέτη του ΠΑΣΟΚ με «σκιερά πρόσωπα που ενεργούν για λογαριασμό κινεζικών συμφερόντων».

Η γραμμή άμυνας καταδικάστηκε αμέσως ως ένας περίπλοκος ιστός ψεμάτων από μια κυβέρνηση που εμπλέκεται στη μεγαλύτερη κρίση της από την ανάληψη της εξουσίας τον Ιούλιο του 2019.

Την Παρασκευή ο Ανδρουλάκης προέτρεψε το ελληνικό κοινοβούλιο να συγκροτήσει μια εξεταστική επιτροπή για να εξετάσει τις πολιτικές ευθύνες.

Ο έλεγχος της ΕΥΠ

Ο Μητσοτάκης, ο οποίος έθεσε αμφιλεγόμενα την ΕΥΠ υπό τον έλεγχο του Μαξίμου σε μία από τις πρώτες πράξεις του όταν ανέλαβε την εξουσία, δήλωσε ότι θα απευθυνθεί δημόσια τη Δευτέρα στο έθνος. Το κυριακάτικο «Βήμα» τον περιέγραψε λέγοντας: «Χρωστάω μια συγγνώμη στον Νίκο Ανδρουλάκη».

Ο εκπαιδευμένος στο Χάρβαρντ Μητσοτάκης, θεωρείται από ορισμένους ως μια ανάσα μετά από χρόνια εξουθενωτικής οικονομικής αναταραχής στην Ελλάδα, έχει κερδίσει επαίνους με μια μεταρρυθμιστική ατζέντα και στυλ διοίκησης που συνδέονται περισσότερο με τις ΗΠΑ παρά με τη Μεσόγειο. Από τότε που ανέλαβε, φάνηκε να απολαμβάνει την πρόκληση πολλαπλών κρίσεων.

Αλλά ο Μητσοτάκης, ο οποίος αντιμετωπίζει επανεκλογή το επόμενο έτος βάσει ενός νέου εκλογικού νόμου που θα καταστήσει σχεδόν αδύνατο για το κόμμα του τη Νέα Δημοκρατία να σχηματίσει κυβέρνηση –ακόμα κι αν, όπως προβλέπεται, προηγηθεί– έχει επίσης δεχτεί ολοένα και μεγαλύτερη κριτική.

«Η απόλυτη εξουσία διαφθείρει», είπε ο ευρωβουλευτής Γιώργος Κύρτσος, ο οποίος διαγράφηκε από τη Νέα Δημοκρατία επειδή άσκησε ανοιχτή κριτική στην κυβέρνηση και τη συμπεριφορά της στα ΜΜΕ νωρίτερα φέτος.

«Ο Μητσοτάκης κυβερνά μέσω του Μαξίμου, όχι του υπουργικού συμβουλίου, σε ένα σύστημα στο οποίο υπάρχουν ελάχιστοι έλεγχοι και ισορροπίες. Η επιθυμία του να ελέγχει έχει καταλήξει εκτός ελέγχου. Αυτό το κατασκοπευτικό σκάνδαλο είναι μια πολύ μεγάλη κρίση και θα εγείρει περαιτέρω ερωτήματα σχετικά με την πραγματική έκταση των ευρωπαϊκών φιλελεύθερων διαπιστευτηρίων του».

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων (EFJ) καταδικάζει «τις νομικές ενέργειες που αποσκοπούν στη φίμωση και τον εκφοβισμό του Τύπου στο πλαίσιο του σκανδάλου των παράνομων κυβερνητικών πρακτικών στην Ελλάδα, ιδίως των υποκλοπών δημοσιογράφων και πολιτικών». Η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση με όσα αποκαλύπτονται.

Στην ανακοίνωση της η EFJ «καταδικάζει την καταχρηστική δίωξη που ξεκίνησε την Παρασκευή 5 Αυγούστου ο Γρηγόρης Δημητριάδης, παραιτηθής  σύμβουλος και ανιψιός του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, κατά των δημοσιογράφων Θανάση Κουκάκη, Νικόλα Λεοντόπουλου και Θοδωρή Χονδρογιάννου, καθώς και κατά της ιστοσελίδας Reporters United και της εφημερίδας EfSyn…»

«Απαιτούμε την άμεση απόσυρση αυτών των αγωγών, οι οποίες αποσκοπούν μόνο στον εκφοβισμό του Τύπου και στην αποτροπή της αποκάλυψης των παράνομων και αντιδημοκρατικών πρακτικών όσων βρίσκονται στην εξουσία στην Ελλάδα», δήλωσε η πρόεδρος της EFJ Maja Sever.

Στην ανακοίνωση αναφέρεται επίσης:

«Στις 29 Ιουλίου, ο Διευθυντής της Ελληνικής Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ), Παναγιώτης Κοντολέων, ο οποίος επίσης παραιτήθηκε μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου, παραδέχτηκε σε κοινοβουλευτική επιτροπή ότι οι υπηρεσίες του παρακολουθούσαν τον δημοσιογράφο Θανάση Κουκάκη από τις 15 Μαΐου έως τις 12 Αυγούστου 2020. Έγινε γνωστό ότι ο δημοσιογράφος παρακολουθούνταν επίσης από spyware Predator από τις 12 Ιουλίου έως τις 24 Σεπτεμβρίου 2021.

«Καλούμε τις ελληνικές δικαστικές αρχές να ενεργοποιήσουν τις δικαστικές έρευνες σε ιδιωτικούς και δημόσιους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βρίσκονται κοντά στον Πρωθυπουργό, οι οποίοι χρησιμοποιούν το λογισμικό Predator για να κατασκοπεύουν δημοσιογράφους», δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας της EFJ Ricardo Gutiérrez. «Τους καλούμε να ρίξουν φως στις παράνομες υποκλοπές δημοσιογράφων από τις υπηρεσίες πληροφοριών και να εντοπίσουν και να καταδικάσουν τους υπεύθυνους. Η δημοσιογραφία δεν είναι έγκλημα, αλλά η παρεμπόδιση του έργου των δημοσιογράφων είναι έγκλημα κατά της δημοκρατίας».

 Ο Θανάσης Φωλιάς της ΑΣΕ-ΟΤΕ μιλάει στην εκπομπή ραδιοεφημερίδα της ERTopen που παρουσιάζει ο Νίκος Κλέτσας στις 06-12-2016 για τις υποκλοπές στο ΚΚΕ και για την παραβίαση του απορρήτου από τον ΟΤΕ με το περιβόητο πρόγραμμα consolidation.

Ακούστε το ηχητικό απόσπασμα εδώ:

Η Vodafone, μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, αποκάλυψε μέσω της έκθεσης Law Enforcement Disclosure (Έκθεση Γνωστοποίησης) ότι κυβερνητικές υπηρεσίες ακούν και καταγράφουν συνομιλίες πελατών της, χωρίς προηγούμενη δικαστική εντολή.

Η γερμανική κυβέρνηση αναζητεί "αξιόπιστες και επαληθεύσιμες" δεσμεύσεις εκ μέρους των ΗΠΑ ώστε να διασφαλίζεται η προστασία της ιδιωτικής ζωής των Γερμανών, σύμφωνα με το προσχέδιο ενός ανακοινωθέντος του, υπό σχηματισμό, νέου κυβερνητικού συνασπισμού.

Το προσχέδιο, η επεξεργασία του οποίου έγινε από μια ομάδα εργασίας αρμόδιας για τις εξωτερικές υποθέσεις, επαναβεβαιώνει τη δέσμευση του Βερολίνου στη σύναψη μιας συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ, χαρακτηρίζοντάς την "ζωτικής σημασίας σχέδιο". 

Πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ

Για ηθική αυτουργία στην κακουργηματική πράξη της παραβίασης μυστικών της πολιτείας καλείται να απολογηθεί την Παρασκευή 8 Νοεμβρίου ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Καρχιμάκης, από τον 3ο τακτικό ανακριτή Δημήτρη Φούκα που χειρίζεται την υπόθεση των υποκλοπών και του σχεδίου δολοφονίας κατά του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.