Το 1989, ο ραβίνος Μέιρ Καχάνε, μια προσωπικότητα που μετέτρεψε τον εβραϊκό μεσσιανισμό σε εγχειρίδιο τρομοκρατίας, διατύπωσε μια δυσοίωνη προφητεία στον δημοσιογράφο Ρόμπερτ Ι. Φρίντμαν. «Έρχεται ένας φρικτός παγκόσμιος πόλεμος. Θα είναι η Αποκάλυψη. Ο Θεός θα μας τιμωρήσει που Τον εγκαταλείψαμε», δήλωνε, προαναγγέλλοντας μια εποχή όπου ο ορθολογισμός θα υποχωρούσε μπροστά στη βία, στο αίμα και τη θρησκευτική πίστη περί ανάστασης των νεκρών. Ο Καχάνε δολοφονήθηκε το 1990 στη Νέα Υόρκη, όμως το όραμά του δεν πέθανε μαζί του. Αντιθέτως, μεταλλάχθηκε, μπολιάστηκε με το οργανωμένο έγκλημα και σήμερα αποτελεί την κινητήριο δύναμη της ισραηλινής κυβέρνησης και της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.
Η «κόκκινη μαφία» στον πύργο Τραμπ
Ο Ρόμπερτ Φρίντμαν υπήρξε ο δημοσιογράφος που χαρτογράφησε τις σκοτεινές διαδρομές που ένωσαν τη μετασοβιετική εγκληματικότητα με τη δυτική εξουσία. Στο εμβληματικό του έργο «Κόκκινη Μαφία», αποκάλυψε πώς το συνδικάτο του Σεμιόν Μογκίλεβιτς διείσδυσε σε κυβερνήσεις και εταιρείες τη δεκαετία του ’90. Κεντρικός κόμβος αυτής της διείσδυσης υπήρξε ο Πύργος Τραμπ στη Νέα Υόρκη, ο οποίος λειτούργησε ως «κοιτώνας» για το διεθνές οργανωμένο έγκλημα.
Ο Μογκίλεβιτς, αφού απέκτησε ισραηλινό διαβατήριο μέσω του Ρόμπερτ Μάξγουελ, πατέρα της Γκισλέιν και πράκτορα της Μοσάντ, έγινε ένας από τους πρώτους επενδυτές στα ακίνητα του Τραμπ. Αυτή η σύζευξη εγκλήματος, λευκών κολλάρων και κλεπτοκρατίας δημιούργησε ένα μοντέλο διακυβέρνησης που δεν αναγνωρίζει σύνορα ή διεθνές δίκαιο, αλλά μόνο συμφέροντα και «κάρτες εξόδου από τη φυλακή» μέσω του Ισραήλ.
Extremist member of the Israeli Knesset Meir Kahane, left, gestures towards some students holding a scripture study session while he was attempting to speak at the Harvard Hillel in Cambridge, Mass., Nov. 13, 1986. Kahane spoke to a small group of students and reporters. (AP Photo/Mark Lennihan)
Ο Καχανισμός ως κρατική ιδεολογία
Ενώ το βιβλίο του Φρίντμαν για τη μαφία απέκτησε φανατικό κοινό, το έργο του «Ο Ψευδοπροφήτης» για τον Καχάνε αγνοήθηκε επιδεικτικά, μέχρι που η ιστορία άρχισε να το αντιγράφει κατά γράμμα. Ο Καχάνε, πρώην πληροφοριοδότης του FBI και συνεργάτης της CIA, ίδρυσε τη Λίγκα Εβραϊκής Άμυνας (JDL), η οποία επιδόθηκε σε βομβιστικές επιθέσεις και δολοφονίες. Αν και το Ισραήλ απαγόρευσε το κόμμα του («Καχ») το 1988 για ρατσισμό, η κληρονομιά του επιβίωσε μέσω του Μπαρούχ Γκολντστάιν και, τελικά, του Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ.
Σήμερα, ο Μπεν Γκβιρ, ηγέτης της «Εβραϊκής Ισχύος», δεν είναι απλώς ένας περιθωριακός εξτρεμιστής, αλλά ο ρυθμιστής της κυβέρνησης Νετανιάχου. Ο Νετανιάχου, αντιμέτωπος με τη δικαιοσύνη και την πολιτική απομόνωση, δημιούργησε έναν συνασπισμό φανατικών που θεωρούν τη γενοκτονία των Παλαιστινίων και τον πόλεμο με το Ιράν ως θεϊκή εντολή. Η απόφαση της κυβέρνησης Μπάιντεν το 2022 να αφαιρέσει τους Καχανιστές από τη λίστα των τρομοκρατών, άνοιξε τον δρόμο για την πλήρη θεσμική τους θωράκιση.
Το «Μεγάλο Ισραήλ» και το σχέδιο Γινόν
Ο πόλεμος με το Ιράν δεν είναι αμυντικός· είναι επεκτατικός. Το 1982, ο Οντέντ Γινόν περιέγραψε το σχέδιο για το «Μεγάλο Ισραήλ», το οποίο προέβλεπε τον κατακερματισμό των αραβικών κρατών και την απορρόφηση εδαφών από τον Νείλο έως τον Ευφράτη. Αυτό που κάποτε χαρακτηριζόταν ως συνωμοσιολογία, σήμερα αποτελεί επίσημη ρητορική. Ο Νετανιάχου παρουσιάζει χάρτες που εξαφανίζουν την Παλαιστίνη, ενώ στρατιωτικοί αξιωματούχοι φορούν εμβλήματα που περιλαμβάνουν την Ιορδανία και τμήματα της Συρίας και του Ιράκ στο κράτος του Ισραήλ.
Ο πόλεμος στο Ιράν αποτελεί την κορύφωση αυτής της στρατηγικής. Για δεκαετίες, η Ουάσινγκτον προετοίμαζε το έδαφος, εξοντώνοντας συστηματικά κάθε περιφερειακό αντίπαλο (Ιράκ, Λιβύη, Συρία), όπως είχε αποκαλύψει ο στρατηγός Γουέσλι Κλαρκ ήδη από το 2001. Τώρα, υπό τη διοίκηση Τραμπ, ο οποίος ενεργεί ως όχημα του Νετανιάχου και του γαμπρού του, Τζάρεντ Κούσνερ, ο στόχος είναι η ολοκληρωτική εκμηδένιση του Ιράν.
Weapons instructor Barry Kruger, left, goes over finer points of firing semi-automatic weapon to informal class of Jewish Defense League (JDL) supporters during weapons practice in the Angeles National Forest outside Los Angeles on Sunday, June 23, 1980. More than 30 California Jews, some in their early teens, have enrolled in the weapons class to counter what they see as a threat posed in the recent elections of anti-semetic political candidates in elections around the country. (AP Photo/Keith Allen)
Η μεσσιανική «αρπαγή»
Η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ έχει μετατραπεί σε παράρτημα του ισραηλινού επεκτατισμού. Από τον Τσακ Σούμερ, που δηλώνει «φύλακας του Ισραήλ» ταγμένος από τον Θεό, μέχρι τον Μάικ Πομπέο και τον Μάικ Τζόνσον, που βασίζουν τη γεωπολιτική τους στην προφητεία της «Αρπαγής της Εκκλησίας», η λογική έχει αντικατασταθεί από τον θρησκευτικό παραλογισμό.Ο Τραμπ είναι ένας άνθρωπος χωρίς ηθικές αναστολές. Η εμμονή του με τα πυρηνικά όπλα, σε συνδυασμό με την πίεση από τα αρχεία Επσταϊν και τη διασύνδεση των Μάξγουελ με τη Μοσάντ, τον καθιστά ευάλωτο σε εκβιασμούς που μπορούν να οδηγήσουν σε μια πυρηνική καταστροφή.
Ο Ρόμπερτ Φρίντμαν ολοκλήρωσε τον «Ψευδοπροφήτη» προειδοποιώντας ότι οι Εβραίοι φονταμενταλιστές θα καταστρέψουν το Ισραήλ και θα δηλητηριάσουν το μέλλον αν δεν σταματήσουν εγκαίρως. Σήμερα, το δηλητήριο έχει ήδη εξαπλωθεί. Ο πόλεμος στο Ιράν μπορεί να είναι η τελευταία πράξη ενός δράματος που ξεκίνησε στα υπόγεια της JDL και στους διαδρόμους του πύργου Τραμπ, απειλώντας να μετατρέψει τον πλανήτη σε ένα απέραντο πεδίο μάχης για χάρη μεσσιανικών ψευδαισθήσεων και εγκληματιών δολοφόνων πολιτικών.
Λιγότερο από 24 ώρες αφού δήλωσε αιφνιδίως την παραίτησή του ο επικεφαλής του αμερικανικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας, η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ δέχεται νέο πλήγμα με φόντο τον πόλεμο στο Ιράν.
Αυτή τη φορά, η διευθύντρια των Υπηρεσιών Πληροφοριών, Τούλσι Γκάμπαρντ, πήρε αποστάσεις, διαψεύδοντας ουσιαστικά τα επιχειρήματα του Αμερικανού προέδρου για την έναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Σε γραπτή της τοποθέτηση κατά την ετήσια ακρόαση της Επιτροπής Πληροφοριών της Γερουσίας για τις παγκόσμιες απειλές, ανέφερε ότι το Ιράν δεν επιχείρησε να επανεκκινήσει το πρόγραμμα εμπλουτισμού μετά τις επιθέσεις ΗΠΑ–Ισραήλ τον Ιούνιο του 2025, αντικρούοντας τους ισχυρισμούς του Τραμπ για τους στόχους της σύγκρουσης με την Τεχεράνη.
Όπως σημείωσε, μετά την επιχείρηση «Μεταμεσονύκτιο Σφυρί», το ιρανικό πρόγραμμα εμπλουτισμού καταστράφηκε πλήρως και δεν έχει υπάρξει καμία προσπάθεια αποκατάστασής του. Πρόσθεσε επίσης ότι οι είσοδοι των υπόγειων εγκαταστάσεων που επλήγησαν έχουν καλυφθεί και σφραγιστεί.
Όταν ρωτήθηκε γιατί δεν παρουσίασε αυτά τα στοιχεία προφορικά, απάντησε πως ο λόγος ήταν χρονικός περιορισμός, χωρίς ωστόσο να αμφισβητήσει την αξιολόγηση.
Παράλληλα, υπογράμμισε ότι τα πλήγματα είχαν στρατηγική σημασία, αλλά διευκρίνισε πως, αν και αποδυναμωμένη, η ιρανική κυβέρνηση παραμένει στη θέση της. Όπως εξήγησε, το καθεστώς εξακολουθεί να διατηρεί επιχειρησιακές δυνατότητες και να απειλεί συμφέροντα των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στη Μέση Ανατολή.
Τέλος, προειδοποίησε ότι, εφόσον επιβιώσει ένα εχθρικό καθεστώς, είναι πιθανό να επιχειρήσει σε βάθος χρόνου την ανασυγκρότηση των πυραυλικών του δυνάμεων και των μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drone).
Ο Ντόναλντ Τραμπ είπε πως μπορεί να κάνει ό,τι θέλει με την Κούβα. Η αλήθεια όμως, είναι κάπως πιο περίπλοκη και ο λόγος είναι η Κίνα.
Όταν βλέπεις τον ηγέτη του δυτικού κόσμου να κάνει ό,τι θέλει, όπου θέλει στον κόσμο και δηλώσεις του τύπου “πιστεύω ότι θα έχω την τιμή να πάρω την Κούβα”, δίχως αντιδράσεις που μπορούν να σταματήσουν τις εξελίξεις, καταλαβαίνεις ότι το παιχνίδι της παγκόσμιας ειρήνης απειλείται επικίνδυνα.
Ο Ντόναλντ Τραμπ συνέχισε να παίζει “Μονόπολη” με τον παγκόσμιο χάρτη, δηλώνοντας πως «η Κούβα, είναι ένα όμορφο νησί. Υπέροχος καιρός. Θα έχω την τιμή να καταλάβω την Κούβα, υπό μια έννοια. Ναι, να πάρω την Κούβα. Είτε αυτό σημαίνει να την απελευθερώσω, είτε σημαίνει την πάρω. Μπορώ να κάνω ό,τι θέλω με αυτήν».
Αν ξεπεράσατε το αρχικό σοκ, να προσθέσουμε ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ επικαλέστηκε το ίδιο αφήγημα που χρησιμοποιεί για όποιο σημείο του πλανήτη θέλει να “πάρει”: πως θα επέμβει για να απελευθερώσει το νησί από την “κομμουνιστική κυβέρνηση”.
Γιατί ο Τραμπ θέλει τώρα την Κούβα
Τη σήμερον ημέρα, η Κούβα βρίσκεται στην πιο αδύναμη θέση των τελευταίων δεκαετιών και ο λόγος είναι ο Τραμπ.
Περί τα 11 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν υπό την οικονομική ασφυξία που έχει προκαλέσει ο Τραμπ τους τελευταίους μήνες, ως το αποκορύφωμα του οικονομικού αποκλεισμού που διαρκεί επί 6+ δεκαετίες.
Τα Ηνωμένα Έθνη προειδοποίησαν πως η Κούβα βρίσκεται στα πρόθυρα “ανθρωπιστικής κατάρρευσης”, με τις διακοπές ρεύματος να διαταράσσουν “κρίσιμες λειτουργίες” (πχ στα νοσοκομεία).
Μετά το “μπλόκο” στις προμήθειες πετρελαίου προς την Κούβα από τις ΗΠΑ, οι κάτοικοι της χώρας δεν έχουν ρεύμα με ό,τι συνεπάγεται αυτού, δεν έχουν τρόφιμα και παρ’ όλα αυτά, ο πρόεδρος της χώρας υποσχέθηκε “αντίσταση”.
Αν μη τι άλλο, αυτό είναι που ξέρουν να κάνουν καλύτερα από όλα οι κάτοικοι αυτής της γωνιάς της Γης.
Ο Τραμπ κάνει στην Κούβα ό,τι έκανε στη Βενεζουέλα
Όταν ο Τραμπ δέχθηκε ερωτήσεις από δημοσιογράφους, εξήγησε πως «με τον δικό της τρόπο η Κούβα είναι ωραίο νησί. Έχει εξαιρετικό καιρό. Δεν είναι στη ζώνη τυφώνων, που είναι ωραίο -για αλλαγή (γελάει). Δεν θα ζητά χρήματα για διασώσεις και αποζημιώσεις, έπειτα από τυφώνες, όπως κάνουν άλλοι κάθε εβδομάδα.
Όλη μου τη ζωή ακούω για τις ΗΠΑ και την Κούβα. Πότε δηλαδή, θα την πάρουν οι ΗΠΑ».
Πρόσθεσε ότι η περιοχή δεν έχει πετρέλαιο, το κράτος έχει αποτύχει, καθώς δεν έχει τίποτα «πέρα από ωραία γη, ωραία τοπία και ωραίους ανθρώπους».
Αυτό που εννοούσε είναι πως πρόκειται για μια τεράστια ανεκμετάλλευτη αγορά, για Αμερικανούς επιχειρηματίες και αμερικανικές εταιρείες, στους οποίους θα γίνει σταδιακό άνοιγμα -όπως γράφουν αναλυτές.
Ο λόγος που κορυφώνει ο Τραμπ τις ενέργειες του στην Κούβα, είναι οι διαπραγματεύσεις που κάνει εδώ και μήνες με αξιωματούχους της χώρας, τους οποίους έχει ενημερώσει πως πρέπει να οδηγήσουν το πρόεδρο Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ σε παραίτηση, αν θέλουν να δουν αποτέλεσμα.
Κατά τους New York Times«οι Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι στιγμής δεν πιέζουν για καμία δράση κατά των μελών της οικογένειας Κάστρο, οι οποίοι παραμένουν οι κορυφαίοι μεσίτες εξουσίας της χώρας, ανέφεραν δύο από τα άτομα» που παίρνουν μέρος στις διαπραγματεύσεις.
«Αυτό συνάδει με τη γενική επιθυμία του Τραμπ και των βοηθών του, να επιβάλουν συμμόρφωση στο καθεστώς αντί για αλλαγή καθεστώτος στην εξωτερική τους πολιτική.
Η απομάκρυνση του κορυφαίου αξιωματούχου στην ηγεσία της Κούβας, θα έδινε στον πρόεδρο Τραμπ μια συμβολική νίκη που θα του επέτρεπε να πει στο αμερικανικό κοινό ότι ανέτρεψε τον ηγέτη μιας αριστερής κυβέρνησης που αντιτίθεται εδώ και καιρό στις Ηνωμένες Πολιτείες».
Όπως έκανε δηλαδή, στη Βενεζουέλα με τον Μαδούρο. Αναλυτές εξηγούν πως ακολουθεί την ίδια στρατηγική της οικονομικής ασφυξίας μέχρι την κατάρρευση (αποκαλείται “τακτική ώριμου φρούτου” που σαπίζει και πέφτει). Προκαλεί δηλαδή, ανθρωπιστική κρίση, ώστε να οδηγήσει την ηγεσία σε παραίτηση και να φτάσει σε συμφωνία. Μόνο που οι Κουβανοί έχουν μακρά παράδοση αντίστασης.
Η Κίνα προστατεύει την Κούβα από την ολική ασφυξία
Ενδεχόμενη στρατιωτική εμπλοκή στην Κούβα -που θα χρειαζόταν την έγκριση του Κογκρέσου, εκτός και αν ο Τραμπ έκανε πάλι την “ντρίμπλα” που έκανε με το Ιράν– θα έφερνε τις ΗΠΑ σε άμεση ρήξη με την Κίνα.
Παρεμπιπτόντως, οι Κινέζοι έχουν δώσει φωτοβολταϊκά στους Κουβανούς, που καλύπτουν -στην παρούσα φάση- το 10% της παραγωγής ενέργειας της χώρας.
Σύμφωνα με την Washington Post «το Πεκίνο έχει αυξήσει την ενεργειακή βοήθεια προς την Αβάνα τα τελευταία χρόνια (από 5 εκατ. δολ. Το 2023 σε 117 εκατ. δολ το 2025), εν μέσω μιας εμβάθυνσης της σχέσης ασφαλείας, η οποία φέρεται να περιλαμβάνει σταθμούς κατασκοπείας στην Κούβα που μπορούν να συλλέγουν πληροφορίες για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους γείτονές τους».
Όπως γίνεται αντιληπτό βέβαια, όσο πιο πολύ πιέζει την Κούβα ο Τραμπ, τόσο περισσότερο η χώρα αυτή στρέφεται προς την Κίνα, όπως κάνουν τελευταία όσοι έχουν κάτι που θέλει ο πρόεδρος των ΗΠΑ, ο οποίος «θέλει να τελειώνει με την παρουσία του Πεκίνου στην “πίσω αυλή” των ΗΠΑ.
Θεωρεί ότι αν πάρει τον έλεγχο της Κούβας τώρα, κόβει τον σημαντικότερο γεωπολιτικό δίαυλο της Κίνας στην περιοχή».
Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να βρίσκεται κοντά σε μια εξαιρετικά ασυνήθιστη οικονομική συμφωνία γύρω από τη λειτουργία του TikTok στις Ηνωμένες Πολιτείες, η οποία εικάζεται πως θα αποφέρει στο αμερικανικό δημόσιο έως και 10 δισεκατομμύρια δολάρια.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το ποσό θα καταβληθεί από επενδυτές οι οποίοι ανέλαβαν τον έλεγχο των δραστηριοτήτων της πλατφόρμας στις ΗΠΑ, αποσπώντας την από τη μητρική κινεζική εταιρεία ByteDance.
Η συμφωνία θεωρείται πρωτοφανής, καθώς η αμερικανική κυβέρνηση αντιμετωπίζει το ποσό ως ένα είδος «τέλους συναλλαγής» για την ολοκλήρωση της συμφωνίας. Το σχετικό ρεπορτάζ δημοσιεύτηκε αρχικά στη Wall Street Journal και περιγράφει μια διαδικασία κατά την οποία οι επενδυτές που απέκτησαν τον έλεγχο του TikTok στις ΗΠΑ υποχρεώνονται να καταβάλουν μεγάλα ποσά στο αμερικανικό δημόσιο.
Μεταξύ των επενδυτών που συμμετέχουν στο σχήμα περιλαμβάνονται η εταιρεία λογισμικού Oracle, η επενδυτική εταιρεία MGX με έδρα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, καθώς και το επενδυτικό fund ιδιωτικών κεφαλαίων Silver Lake. Οι συγκεκριμένες εταιρείες, μαζί με άλλους επενδυτές, έχουν ήδη καταβάλει 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών όταν ολοκληρώθηκε η συμφωνία τον Ιανουάριο. Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας, θα συνεχίσουν να πραγματοποιούν πληρωμές μέχρι το συνολικό ποσό να φτάσει τα 10 δισεκατομμύρια δολάρια.
Ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπείχε αναφερθεί στο παρελθόν στο οικονομικό όφελος που θα αποκόμιζε το αμερικανικό κράτος από τη συμφωνία. Όπως είχε δηλώσει, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα λάμβαναν «ένα τεράστιο τέλος – το τέλος-συν», απλώς και μόνο για τη διαμεσολάβηση και την έγκριση της συμφωνίας. «Δεν θέλω να πετάξουμε αυτή την ευκαιρία από το παράθυρο», είχε πει χαρακτηριστικά.
Ο Αμερικανός πρόεδρος υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα τον Σεπτέμβριο με το οποίο ενέκρινε τη συμφωνία, επικαλούμενος ανησυχίες για την εθνική ασφάλεια. Η ιδιοκτησία του TikTok από κινεζική εταιρεία είχε προκαλέσει έντονη πολιτική συζήτηση στις ΗΠΑ, καθώς η εφαρμογή είναι ιδιαίτερα δημοφιλής μεταξύ των Αμερικανών χρηστών και υπάρχουν φόβοι ότι δεδομένα πολιτών θα μπορούσαν να καταλήξουν στα χέρια της κινεζικής κυβέρνησης.
«Πλέον ανήκει σε Αμερικανούς, και μάλιστα σε πολύ εξελιγμένους Αμερικανούς επενδυτές», δήλωσε ο Τραμπ κατά την υπογραφή της συμφωνίας. «Η πλατφόρμα θα λειτουργεί πλήρως υπό αμερικανικό έλεγχο».
Παρά τη μεταβίβαση των δραστηριοτήτων στις ΗΠΑ, η συμφωνία προβλέπει ότι το TikTok θα συνεχίσει να μοιράζεται μέρος των κερδών του με την ByteDance. Έτσι, η κινεζική εταιρεία διατηρεί ένα οικονομικό συμφέρον στη λειτουργία της εφαρμογής, παρότι δεν θα έχει πλέον τον πλήρη έλεγχο των αμερικανικών δραστηριοτήτων.
Η οικονομική διάσταση της συμφωνίας έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις, καθώς είναι εξαιρετικά σπάνιο μια κυβέρνηση να εισπράττει «τέλος συναλλαγής» από μια συμφωνία μεταξύ ιδιωτικών επιχειρήσεων. Στον κόσμο των επενδυτικών τραπεζών, οι προμήθειες για τέτοιου είδους συμφωνίες συνήθως κυμαίνονται γύρω στο 1% της αξίας της συναλλαγής.
Στην περίπτωση του TikTok, όμως, το ποσό που προβλέπεται να λάβει η κυβέρνηση είναι πολύ μεγαλύτερο. Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, έχει δηλώσει ότι η αξία της αμερικανικής εκδοχής της πλατφόρμας υπολογίζεται περίπου στα 14 δισεκατομμύρια δολάρια. Αν αυτό ισχύει, τότε τα 10 δισεκατομμύρια που θα εισπράξει η κυβέρνηση αντιστοιχούν σε ποσοστό που πλησιάζει το 70% της συνολικής αξίας της συμφωνίας.
Η συμφωνία για το TikTok εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση ασυνήθιστης εμπλοκής της κυβέρνησης Τραμπ στον ιδιωτικό τομέα. Τα τελευταία χρόνια η αμερικανική διοίκηση έχει εμπλακεί άμεσα σε οικονομικές δραστηριότητες και επενδύσεις, αποκτώντας συμμετοχές σε εταιρείες όπως η Intel και η USA Rare Earth, μια επιχείρηση που εξορύσσει κρίσιμα ορυκτά απαραίτητα για την τεχνολογική βιομηχανία.
Παράλληλα, ο ίδιος ο Τραμπ έχει προκαλέσει αντιδράσεις με τις προσωπικές επιχειρηματικές δραστηριότητές του ενώ βρίσκεται στον Λευκό Οίκο. Μεταξύ άλλων, λάνσαρε δικό του κρυπτονόμισμα κατά τη διάρκεια της προεδρίας του, ενώ επενδυτές που συμμετείχαν στο εγχείρημα reportedly είχαν τη δυνατότητα να αποκτήσουν «εγγυημένη άμεση πρόσβαση» στον πρόεδρο εφόσον επένδυαν τουλάχιστον 5 εκατομμύρια δολάρια.
Την ίδια στιγμή, νέα δημοσιεύματα εντείνουν τις συζητήσεις για τη σχέση πολιτικής εξουσίας και επιχειρηματικών συμφερόντων. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του περιοδικού Atlantic, ο προσωπικός αριθμός τηλεφώνου του Τραμπ φέρεται να κυκλοφορεί μεταξύ διευθυνόντων συμβούλων εταιρειών και επενδυτών στον χώρο των κρυπτονομισμάτων. Μάλιστα, δημοσιογράφοι φέρεται να ανταλλάσσουν τον αριθμό αυτό με στοιχεία επικοινωνίας άλλων διεθνών ηγετών.
Η υπόθεση της συμφωνίας για το TikTok, σε συνδυασμό με αυτές τις αποκαλύψεις, ενισχύει τη συζήτηση στις Ηνωμένες Πολιτείες για τα όρια ανάμεσα στην πολιτική εξουσία, τα επιχειρηματικά συμφέροντα και την κρατική παρέμβαση στην οικονομία.
Πενήντα τρία χρόνια μετά την ανατροπή του προέδρου Σαλβαδόρ Αγέντε, αναλαμβάνει σήμερα την προεδρία της Χιλής ένας οπαδός του Πινοτσέτ, φανατικός νοσταλγός της δικτατορίας. Ο Χοσέ Αντόνιο Καστ δεν είναι ιστορικό ατύχημα, είναι εκπρόσωπος μιας κάστας που γαλουχήθηκε στη δικτατορία και με διάφορες «μεταμφιέσεις» διαιωνίστηκε στη Μεταπολίτευση κατακτώντας πολιτική εκπροσώπηση, επιρροή και εξουσία.
Εχτιζε το μέλλον του και αυτό της πιο ακραίας τάσης της Δεξιάς εδώ και δεκαετίες. Γιος υπολοχαγού της Βέρμαχτ και μέλους του Ναζιστικού Κόμματος, αδελφός του Μιγκέλ Καστ, από τα Chicago Boys του στρατιωτικού καθεστώτος και υπουργός Σχεδιασμού, Εργασίας και πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας επί Πινοτσέτ. Εντάχθηκε στην UDI (Ανεξάρτητη Δημοκρατική Ενωση), το κόμμα-κληρονόμος του πινοτσετισμού, εκλέχτηκε βουλευτής της από το 2001 και αποχώρησε το 2016 από αυτήν γιατί δεν ήταν αρκετά δεξιά. Και τον Ιούνιο του 2019 ίδρυσε το ακροδεξιό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και εξασφάλισε τη νίκη στην τρίτη απόπειρά του για την προεδρία με τη συστράτευση όλης της Δεξιάς.
«Υπερπατριώτης» που ο πατριωτισμός του δεν τον εμπόδισε ως επιχειρηματία δεκάδων business να έχει συναλλαγές σε φορολογικούς παραδείσους και το όνομά του να παρελαύνει στα Pandora Papers, είναι μέλος του υπερσυντηρητικού θρησκευτικού κινήματος Σούνστατ (Schönstatt), πρώην πρόεδρος της διεθνούς οργάνωσης Πολιτικό Δίκτυο Αξιών και με στενές σχέσεις με επιδραστική ομάδα συντηρητικών καθολικών νομικών του Πανεπιστημίου της Notre Dame, που ήταν από τους συμβούλους τους στην εκπόνηση του προγράμματός του. Γι’ αυτό και φέρει ό,τι πιο αντιδραστικό από την ατζέντα της Aκροδεξιάς στις ΗΠΑ.
Οπισθοδρόμηση παντού
Οι επιλογές του δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολιών για την κατεύθυνση που θα πάρουν οι πολιτικές του:
1. Δραματική υποχώρηση στα θέματα ανθρώπινων δικαιωμάτων. Το υπουργείο Αμυνας αναλαμβάνει ο Φερνάντο Μπάρος, μέλος της νομικής ομάδας που απαίτησε την απελευθέρωση του Πινοτσέτ μετά τη σύλληψή του στο Λονδίνο το 1998. Στο Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ηγείται ο Φερνάντο Ραμπάτ, στενός «συνεργάτης» του Πάμπλο Ροντρίγκες Γκρες, ιδρυτή της παραστρατιωτικής οργάνωσης Πατρίδα και Ελευθερία και μέρος της υπεράσπισης του δικτάτορα σε υποθέσεις όπως η «Ριγκς» σχετικά με κατάχρηση δημόσιων πόρων εκατομμυρίων δολαρίων.
Μια υπερσυντηρητική ευαγγελική, η Γιούντιτ Μαρίν, πρώην μέλος της ακροδεξιάς ομάδας «Οι Αετοί του Ιησού», που αντιτίθεται ακόμη και στον σημερινό περιοριστικό νόμο για την άμβλωση, τοποθετείται στο υπουργείο Γυναικών.
2. Σκληρή πυγμή σε μεταναστευτικό και θέματα ασφάλειας. Δηλώνει πως θα διώξει τους 337.000 παράτυπους μετανάστες που ζουν στη χώρα (σε πληθυσμό κάπου 20 εκατ.), υπόσχεται στρατιωτικές επιχειρήσεις «τύπου Τραμπ και ICE» για εντοπισμό και απέλασή τους, ενώ θέλει να φτιάξει έναν «διάδρομο ασφάλειας» με γειτονικές χώρες για να τους απελαύνει «τάχιστα». Η δε εγκληματικότητα και ανασφάλεια που επικαλείται (και συνδέει με τους μετανάστες παρότι δεν αποδεικνύεται από επίσημα στοιχεία) για να ακολουθήσει το αυταρχικό μοντέλο του «κουλ δικτάτορα» του Ελ Σαλβαδόρ, Ναγκίμπ Μπουκέλε, παρότι αποτελεί βασική ανησυχία των πολιτών, είναι απατηλή: η Aκροδεξιά κεφαλαιοποιεί τον φόβο που η ίδια υποκινεί με fake news. Είναι ενδεικτικό πως το 2024 η Χιλή ήταν η χώρα που περισσότερο ανησυχούσε γι’ αυτά τα θέματα σε ολόκληρο τον κόσμο σύμφωνα με την εταιρεία Ipsos, παρότι με 1.207 δολοφονίες έχει τη μικρότερη αναλογία στη Λατινική Αμερική (6 δολοφονίες ανά 100.000 κατοίκους). Κι ας υποστήριξε ο Καστ πως γίνονται 1,2 εκατομμύρια δολοφονίες στη χώρα!
3. Δραστικές περικοπές και βάθεμα του νεοφιλελεύθερου μοντέλου. Η οικονομία που διαφημίζει είναι αυτή που πιέζει ή εκμηδενίζει τα εισοδήματα των νοικοκυριών, ενώ τα 6 δισ. δολάρια που υποσχέθηκε πως θα περικόψει προμηνύουν την κλασική νεοφιλελεύθερη συνταγή: περικοπές δημοσίων δαπανών, κοινωνικών προγραμμάτων, βασικών δημόσιων υπηρεσιών από τη μία και από την άλλη ακόμη μεγαλύτερο άνοιγμα στις ιδιωτικοποιήσεις και τις ξένες επενδύσεις χωρίς εθνικές ασφαλιστικές δικλίδες. Τα υπουργεία Οικονομίας και Μεταλλίων συγχωνεύτηκαν υπό τον Ντανιέλ Μας Βαλντές, πρώην αντιπρόεδρο του Βιομηχανικού και Εμπορικού Επιμελητηρίου που έχει ηγηθεί του ομίλου Ecomac. Στο δε υπουργείο Εξωτερικών τοποθέτησε τον επιχειρηματία Φρανσίσκο Πέρες Μακένα, manager ενός holding του επιχειρηματικού ομίλου Luksic και δεξί χέρι του Ανδρόνικο Λούκσιτς, ιδιοκτήτη μιας από τις μεγαλύτερες περιουσίες της Λατινικής Αμερικής. Ετσι ο Καστ καθιστά σαφές πως για την κυβέρνησή του οι οικονομικές πολιτικές ταυτίζονται με τα επιχειρηματικά συμφέροντα, ιδίως των εξορυκτικών, και πως η εξωτερική πολιτική αποτελεί εργαλείο για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων «χωρίς άχρηστες περιοριστικές πολιτικές».
4. Ευθυγράμμιση με τις ΗΠΑ, αναπροσδιορίζοντας τις διεθνείς συμμαχίες της Χιλής και διαμορφώνοντας με την Αργεντινή ένα ισχυρό μπλοκ της Ακροδεξιάς στη Λατινική Αμερική. Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Ρούμπιο, μετά την εκλογή του Καστ διαμήνυσε πως «οι ΗΠΑ αναμένουν να συνεργαστούν με την κυβέρνησή σας για να ενισχύσουμε την περιφερειακή ασφάλεια και να αναζωογονήσουμε τις εμπορικές μας σχέσεις». Εννοώντας βασικά, στο πλαίσιο της νέας Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας του Τραμπ για τη Λατινική Αμερική να τεθεί η Χιλή στο άρμα της πολεμική μηχανής του στην περιοχή επιτρέποντας «επεμβάσεις» κάθε τύπου, αλλά και να υποκύψει στις πιέσεις και απειλές της Ουάσινγκτον για να «απεμπλακεί» από την Κίνα (τον βασικό εμπορικό εταίρο της χώρας) και να προτάξει τις αμερικανικές επιχειρήσεις στην εκμετάλλευση του πλούσιου υπεδάφους της, ιδίως του χαλκού και του λιθίου.
Στη συμμαχία των προθύμων
Αυτό έγινε κατάδηλο στην επίσκεψή του στις 7 Μαρτίου στη Φλόριντα, καλεσμένος από τον Τραμπ, μαζί με αρχηγούς άλλων έντεκα λατινοαμερικανικών (ιδεολογικά ή εξαναγκαστικά φίλων) κρατών, για να μετάσχει σε μια ακόμη πρωτοβουλία του, την «Ασπίδα για την Αμερικανική Ηπειρο». Η περίφημη Συμμαχία κατά των Ναρκωτικών στην Αμερικανική Ηπειρο (ACCC), επικυρώθηκε με ένα στρατιωτικό σύμφωνο («ο μόνος τρόπος να νικήσουμε τους εχθρούς μας είναι να ξεδιπλώσουμε τη δύναμη των στρατών μας» δήλωσε ο Τραμπ) και στόχος της είναι στην πραγματικότητα να εφαρμόσουν αυτές οι χώρες τη δική του ατζέντα με φόντο πάντα επιρροή, πλουτοπαραγωγικές πηγές, υποδομές και επενδύσεις στον ανταγωνισμό του με την Κίνα.
Το περιέγραψε ξεκάθαρα το Στέιτ Ντιπάρτμεντ: «Θα δουλέψουμε από κοινού για να προωθήσουμε στρατηγικές που να δώσουν τέλος στην παρέμβαση ξένων στο ημισφαίριό μας, στις συμμορίες και τα εγκληματικά καρτέλ, στους ναρκοτρομοκράτες και στην παράνομη και μαζική μετανάστευση».
Λίγες ώρες πριν από τις πρώτες εκρήξεις στην Τεχεράνη, έξι νεοσύστατοι λογαριασμοί στην στοιχηματική πλατφόρμα Polymarket πόνταραν σημαντικά ποσά στην πιθανότητα οι Ηνωμένες Πολιτείες να επιτεθούν στο Ιράν έως τις 28 Φεβρουαρίου 2026.
Όταν ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την έναρξη βομβαρδισμών την ίδια ημέρα, οι συγκεκριμένοι χρήστες κατέγραψαν κέρδη που άγγιξαν συνολικά το 1 εκατ. δολάρια. Η χρονική σύμπτωση προκάλεσε πολιτική θύελλα στην Ουάσινκτον και αναζωπύρωσε τη συζήτηση για τα όρια και τους κινδύνους των στοιχημάτων.
Σύμφωνα με το Bloomberg, οι έξι λογαριασμοί δημιουργήθηκαν μέσα στον ίδιο μήνα και είχαν στοιχηματίσει αποκλειστικά στο πότε θα εκδηλωθούν αμερικανικά πλήγματα κατά του Ιράν. Ορισμένες από τις «μετοχές» τους αγοράστηκαν μόλις λίγες ώρες πριν αναφερθούν οι πρώτες εκρήξεις, στην τιμή περίπου των δέκα σεντς. Ένας λογαριασμός με το όνομα “Magamyman” φέρεται να επένδυσε περίπου 87.000 δολάρια στο σενάριο «οι ΗΠΑ επιτεθούν στο Ιράν έως 28 Φεβρουαρίου 2026» και να αποκόμισε πάνω από 515.000 δολάρια κέρδος.
Η ταχύτητα και η ακρίβεια των στοιχημάτων οδήγησαν σε υποψίες περί προνομιακής πληροφόρησης. Ο γερουσιαστής Κρις Μέρφι χαρακτήρισε «παράλογο» το ότι τέτοιου είδους στοιχήματα είναι νόμιμα, καταγγέλλοντας πως «άνθρωποι γύρω από τον Τραμπ κερδίζουν από τον πόλεμο και τον θάνατο».
Ο βουλευτής Μάικ Λέβιν ζήτησε «απαντήσεις, διαφάνεια και εποπτεία», υποστηρίζοντας ότι τα στοιχήματα δεν μπορούν να μετατρέπονται σε όχημα κερδοσκοπίας πάνω σε στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Ο Τραμπ Τζούνιορ σύμβουλος της εταιρείας
Στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης βρέθηκε και ο Ντόναλντ Τραμπ τζούνιορ, ο οποίος συμμετέχει στο συμβουλευτικό συμβούλιο της Polymarket, ενώ εταιρεία του έχει επενδύσει δεκάδες εκατομμύρια δολάρια στην πλατφόρμα. Ο Λέβιν υπενθύμισε ότι έρευνες του υπουργείου Δικαιοσύνης για τη λειτουργία της Polymarket φέρεται να εγκαταλείφθηκαν μετά την επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο. Δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι στελέχη της κυβέρνησης συμμετείχαν στα στοιχήματα· ωστόσο, η αλληλουχία των γεγονότων εντείνει τα ερωτήματα.
Υποστηρικτές των στοιχημάτων ισχυρίζονται ότι αποτυπώνουν συλλογική γνώση και παράγουν πιο ακριβείς εκτιμήσεις από τις δημοσκοπήσεις. Οι επικριτές, αντίθετα, προειδοποιούν ότι, χωρίς αυστηρή εποπτεία, μπορεί να αποτελέσουν πεδίο για εκμετάλλευση εσωτερικής πληροφορίας για οικονομικό κέρδος, ιδίως όταν το «γεγονός» είναι μια στρατιωτική επιχείρηση που γνωρίζουν εκ των προτέρων ελάχιστοι.
Η ανησυχία ενισχύθηκε από δημοσίευμα, σύμφωνα με το οποίο σε εστιατόριο της Ουάσινκτον συζητιόταν δημοσίως, λίγες ώρες πριν, ένα εθνικό μυστικό: ο βομβαρδισμός του Ιράν. Αν ισχύει, αυτό υποδηλώνει διαρροές σε κύκλους με πρόσβαση σε πληροφορίες. Όπως σημείωσε ο δημοσιογράφος Ντέιβιντ Μπέρνσταϊν, σε μια πόλη όπου τα μυστικά συχνά διαρρέουν σε πηγαδάκια και ομαδικά μηνύματα, η πιθανότητα να κεφαλαιοποιήθηκαν τέτοιες συζητήσεις δεν μπορεί να αποκλειστεί.
Το ηθικό ζήτημα
Πέρα από το νομικό σκέλος, η υπόθεση εγείρει ένα βαθύτερο ηθικό ζήτημα: μπορεί ο πόλεμος να μετατρέπεται σε αντικείμενο κερδοφορίας μέσω στοιχηματικών; Στην Polymarket, οι χρήστες μπορούν ήδη να ποντάρουν στο πότε το Ιράν θα αποκτήσει νέο ανώτατο ηγέτη, πότε θα επιτευχθεί εκεχειρία ή ακόμη και αν οι ΗΠΑ θα προχωρήσουν σε εισβολή. Η μετατροπή της γεωπολιτικής έντασης σε «αγορά» δημιουργεί ένα κίνητρο που δεν είναι απλώς στατιστική, αλλά κερδοσκοπία.
Η τεχνολογία των blockchain (μια τεχνολογία καταγραφής συναλλαγών σε ψηφιακή μορφή, που λειτουργεί χωρίς κεντρική αρχή ελέγχου) δυσκολεύει τον εντοπισμό ταυτοτήτων αλλά και τη ρύθμιση του τοπίου. Όμως όταν οι αποδόσεις συνδέονται με αποφάσεις ζωής και θανάτου, η δημόσια πίεση για κανόνες αυξάνεται. Νομοθετικές πρωτοβουλίες που θα απαγορεύουν στοιχήματα πάνω σε επικείμενες στρατιωτικές ενέργειες βρίσκονται ήδη στα σκαριά.
Φλέγεται η Μέση Ανατολή, μετά τον θάνατο του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ από τις συνεχιζόμενες επιθέσεις που ξεκίνησαν ΗΠΑ και Ισραήλ το πρωί του Σαββάτου. Εκτός από τον Χαμενεΐ σκοτώθηκαν και κορυφαίοι αξιωματούχοι ασφαλείας μαζί με την κόρη, τον γαμπρό και τον εγγονό του αγιατολάχ.
Οι Φρουροί της Επανάστασης ορκίζονται εκδίκηση και δηλώνουν ότι εξαπέλυσαν επιθέσεις σε 27 βάσεις που φιλοξενούν αμερικανικά στρατεύματα στη Μέση Ανατολή, καθώς και σε ισραηλινές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο Τελ Αβίβ. Εκρήξεις συνεχίζουν να ακούγονται στο Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Σε επιφυλακή έχει τεθεί και η βάση της Σούδας στη χώρα μας. Με νέα σφοδρά χτυπήματα απειλεί ο Τραμπ.
Δείτε live
Όλες οι εξελίξεις
Σημαντικές εξελίξεις
Νέα χτυπήματα στο Ιράν προαναγγέλλει ο Τραμπ
Στις φλόγες η Μέση Ανατολή
Νέες εκρήξεις στην Τεχεράνη
Νέες εκρήξεις καταγράφονται στην Τεχεράνη, σύμφωνα με το Reuters που επικαλείται ιρανικά ΜΜΕ.
Η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ιορδανία καλεί τον κόσμο να παραμείνει σε καταφύγιο
Η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ιορδανία εξέδωσε προειδοποίηση ασφαλείας, καλώντας τους πολίτες να παραμείνουν σε καταφύγιο.
«Αναφορές δείχνουν ότι πύραυλοι, drones ή ρουκέτες βρίσκονται στον ιορδανικό εναέριο χώρο. Αναζητήστε άμεσα κάλυψη από πάνω και παραμείνετε σε προστατευμένο χώρο», ανέφερε.
«Παραμείνετε σε εσωτερικό χώρο και δώστε προσοχή σε τοπικές ανακοινώσεις και προειδοποιήσεις».
Δείτε βίντεο από το χτύπημα στο αεροδρόμιο του Ντουμπάι
Επίθεση από ιρανικά drones δέχθηκε το αεροδρόμιο του Ντουμπάι.
Δείτε βίντεο.
Θρήνος σε Ισφαχάν και Τεχεράνη για τον Χαμενεΐ
Χιλιάδες Ιρανοί συγκεντρώθηκαν στην ιστορική ιρανική πόλη Ισφαχάν για να αποτίσουν φόρο τιμής στον ανώτατο ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ.
Ιράν: Επιβεβαιώνεται ο θάνατος δύο ανώτατων διοικητών στα αμερικανοισραηλινά πλήγματα
Νεκροί είναι ο αρχηγός των Φρουρών της Επανάστασης Μοχάμαντ Πακπούρ και ο γραμματέας του Συμβουλίου Άμυνας Αλί Σαμχανί.
Ο αριθμός των νεκρών από την επίθεση σε δημοτικό σχολείο κοριτσιών στο Ιράν ανέρχεται σε 148
Τουλάχιστον 148 παιδιά σκοτώθηκαν και 95 άλλα τραυματίστηκαν στην αμερικανο-ισραηλινή επίθεση σε δημοτικό σχολείο κοριτσιών στην πόλη Μινάμπ, στο νότιο Ιράν.
Η επίθεση πραγματοποιήθηκε το Σάββατο και ο αριθμός των νεκρών συνεχίζει να αυξάνεται.
Σειρήνες αεροπορικού συναγερμού ηχούν στο Κουβέιτ
To Al Jazeera Arabic αναφέρei ότι ηχούν σειρήνες αεροπορικού συναγερμού στο Κουβέιτ, καθώς το Ιράν συνεχίζει τα αντίποινα για τη δολοφονία του Χαμενεΐ.
Βίντεο δείχνουν πενθούντες στους δρόμους του Ιράν μετά τη δολοφονία του Χαμενεΐ
Το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Fars δημοσίευσε βίντεο με ανθρώπους που βγήκαν στους δρόμους για να θρηνήσουν τον δολοφονημένο Ανώτατο Ηγέτη Αγιατολάχ Ali Khamenei.
Νωρίς το πρωί, χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην Τεχεράνη, κάποιοι με δάκρυα στα μάτια, ανεμίζοντας σημαίες του Ιράν και κραυγάζοντας «θάνατος στην Αμερική», «θάνατος στο Ισραήλ», διαπίστωσε δημοσιογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου επιτόπου.
Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες πάντως, κατά τη διάρκεια της νύχτας, η είδηση του θανάτου του Χαμενεΐ προκάλεσε επιδοκιμασίες, πανηγυρισμούς και ακούστηκε μουσική από κάποια παράθυρα.
Νέα χτυπήματα στο Ιράν προαναγγέλλει ο Τραμπ
Ο Ντόναλντ Τραμπ προειδοποίησε εκ νέου, με ανάρτησή του, το Ιράν με νέα ακόμη πιο σφοδρά χτυπήματα.
«Το Ιράν μόλις δήλωσε ότι θα πλήξει πολύ σκληρά σήμερα, πιο σκληρά από ποτέ άλλοτε. ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ, ΩΣΤΟΣΟ, ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ, ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΛΗΞΟΥΜΕ ΜΕ ΜΙΑ ΣΦΟΔΡΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΞΑΝΑΔΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΤΕ! Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας στο ζήτημα αυτό!» έγραψε.
Οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν επιθέσεις σε 27 αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή
Οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) δηλώνουν ότι πραγματοποιούν ένα έκτο κύμα επιθέσεων σε αντίποινα για τους αμερικανικούς και ισραηλινούς βομβαρδισμούς στο Ιράν, σύμφωνα με ιρανικά κρατικά μέσα ενημέρωσης.
Ανέφεραν ότι εξαπέλυσαν «εκτεταμένες πυραυλικές και επιθέσεις με drones» εναντίον του Ισραήλ και αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στην περιοχή. Υποστήριξαν ότι 27 αμερικανικές βάσεις, καθώς και η ισραηλινή αεροπορική βάση Tel Nof, το αρχηγείο διοίκησης του ισραηλινού στρατού στη HaKirya στο Τελ Αβίβ, και ένα μεγάλο αμυντικό βιομηχανικό συγκρότημα στην ίδια πόλη, δέχθηκαν επίθεση.
Πρόσθεσαν ότι οι ιρανικές δυνάμεις θα «εφαρμόσουν ένα διαφορετικό και σκληρό βήμα εκδίκησης, με διαδοχικά, οδυνηρά χαστούκια».
Ισραηλινά ΜΜΕ: Αναμένεται να ηχήσουν σειρήνες για εισερχόμενα πλήγματα
Αναμένεται να ηχήσουν σειρήνες αεροπορικού συναγερμού σε ολόκληρο το Ισραήλ λόγω εκτοξεύσεων πυραύλων από το Ιράν, αναφέρει δημοσίευμα ισραηλινού μέσου ενημέρωσης. Η στρατιωτική ηγεσία του Ισραήλ έχει προειδοποιήσει ότι ακούγονται ή ίσως ακουστούν σειρήνες διαφορετικών συναγερμών σε διάφορες περιοχές της χώρας, καθώς εντοπίζονται ρουκέτες ή πύραυλοι που κατευθύνονται προς το Ισραήλ και οι δυνάμεις αεράμυνας επιχειρούν να τα αναχαιτίσουν.
Στις φλόγες η Μέση Ανατολή
Το in συνεχίζει να μεταδίδει λεπτό προς λεπτό τις εξελίξεις από το Ιράν, που εισέρχεται σε 40ήμερο πένθος μετά τον θάνατο του ανώτατου ηγέτη του, Χαμενεΐ, από τα πλήγματα των ΗΠΑ και του Ισραήλ, που φέρνουν πιο κοντά τον κίνδυνο ενός γενικευμένου πολέμου. Δείτε όσα προηγήθηκαν εδώ.
«Μάθαμε» τη Γροιλανδία από την πρόσφατη ιδεοληψία του προέδρου των ΗΠΑ να εντάξει το μεγαλύτερο νησί του Κόσμου στην Αστερόεσσα. Ο αμερικανός πρόεδρος έχει τους λόγους του που εποφθαλμιά την παγωμένη Γροιλανδία, που όμως ανήκει στη Δανία… Τους λόγους του, όμως, είχε και ο Αδόλφος Χίτλερ , που στους χάρτες του μυαλού του η Γροιλανδία είχε υψωμένη γερμανική σημαία…
Η Γροιλανδία, όπως φαίνεται, γοήτευε τον Αδόλφο Χίτλερ. Σύμφωνα με καταγεγραμμένες σημειώσεις από συνομιλία κατά τη διάρκεια γεύματος με ημερομηνία 21 Μαΐου 1942, ο Χίτλερ έλεγε ότι σχεδόν κανείς «δεν του είχε τραβήξει περισσότερο το ενδιαφέρον στα νιάτα του» από τον Φρίντγιοφ Νάνσεν, τον Νορβηγό νομπελίστα-εξερευνητή που το 1888 ηγήθηκε ομάδας που πραγματοποίησε την πρώτη εξερεύνηση της ενδοχώρας της Γροιλανδίας.
Το αγαπημένο βιβλίο του Αδόλφου...
Ένας τόμος από την ιδιωτική συλλογή βιβλίων του Χίτλερ, που σώζεται ακόμα (στη συλλογή σπάνιων βιβλίων της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου), περιέχει αφηγήσεις για την αποστολή του γερμανού φυσιολόγου-μετεωρολόγου και αρκτικού εξερευνητή Άλφρεντ Βέγκενερ στη Γροιλανδία. Ο Βέγκενερ έχασε τη ζωή του σε εκείνη την αποστολή το 1930 και η περιπέτειά του ενέπνευσε τη δημιουργία της ταινίας S.O.S. Eisberg του 1933, με πρωταγωνίστρια την μετέπειτα σκηνοθέτρια του Γ’ Ράιχ Λένι Ρίφενσταλ. Το βιβλίο εκείνο ήταν προσωπικό απόκτημα του Χίτλερ το 1933- χρονιά που αναρριχήθηκε στην εξουσία- και όχι δώρο.
Μέχρι τον Απρίλιο του 1934, η κυβέρνηση του Χίτλερ είχε «φακελώσει» τη Γροιλανδία: 13.500 Εσκιμώοι, 3.500 Δανοί και 8.000 πρόβατα και- κυρίως- το μεγαλύτερο κοίτασμα στον Κόσμο ενός στρατηγικής σημασίας φυσικού πόρου, του κρυόλιθου (σπάνιο, λευκό-άχρωμο ορυκτό που εξορυσσόταν παλαιότερα στη Γροιλανδία, ενώ τώρα παράγεται κυρίως στα εργαστήριο ως βασικό ρευστό στην τήξη αλουμινίου) ορυκτού απαραίτητου για την παραγωγή αλουμινίου.
Γερμανοί αιχμαλωτίστηκαν στη Γροιλανδία.
Το 1938, ο Χέρμαν Γκέρινγκ απέστειλε αποστολή στη Γροιλανδία, φαινομενικά για να εξερευνήσει τη χλωρίδα και την πανίδα του νησιού, ωστόσο, η πραγματική πρόθεση του Χίτλερ δεν ήταν επιστημονική, αλλά οικονομική.
Το πολύτιμο λάδι της φάλαινας
Ο Χίτλερ είχε προκαλέσει αμέτρητες οικονομικές πληγές στη Γερμανία κατά τη διάρκεια των πέντε χρονών που ήταν καγκελάριος, και αυτή η… επιστημονική εισβολή στην Αρκτική ήταν μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας για την επούλωση μιας από αυτές.
Σε μια προσπάθεια να οδηγήσει τη Γερμανία προς την οικονομική αυτάρκεια, ο Χίτλερ είχε επιβάλει υπέρογκους δασμούς, αρνήθηκε να τηρήσει τις υποχρεώσεις του εξωτερικού χρέους και προσπάθησε να απογαλακτίσει το έθνος από την κατανάλωση νορβηγικού ελαίου φάλαινας. Το πρόβλημα ήταν, ότι η Γερμανία χρησιμοποιούσε φαλαινόλαδο όχι μόνο ως μαγειρικό λίπος, αλλά και για την παραγωγή νιτρογλυκερίνης, ενός βασικού συστατικού για την πολεμική βιομηχανία. Οι εισαγωγές ελαίου φάλαινας κυμαίνονταν από 165.000 έως 220.000 τόνους ετησίως, αντιπροσωπεύοντας τη μεγαλύτερη και μοναδική δαπάνη της χώρας σε ξένο νόμισμα. Για να αντικαταστήσει ο Φίρερ το νορβηγικό φαλαινολάδο, προτάθηκε ότι «γερμανικά πλοία με γερμανούς ψαράδες που χρησιμοποιούν γερμανικό εξοπλισμό» θα μπορούσαν να συλλέξουν «τον πλούτο της θάλασσας, χωρίς να δώσουν ούτε μια δεκάρα σε ξένες χώρες». Έτσι, ο Χίτλερ οργάνωσε έναν γερμανικό φαλαινοθηρικό στόλο που σταδιακά μείωσε τους πληθυσμούς των φαλαινών στον Βορρά. Μέχρι το 1938, οι Γερμανοί είχαν 31 πλοία επεξεργασίας φαλαινολάδου στο Νότιο Παγωμένο Ωκεανό, στα ανοικτά των ακτών της Ανταρκτικής, μαζί με δύο σταθμούς επεξεργασίας στη στεριά που τροφοδοτούνταν από 257 αλιευτικά σκάφη.
Στα μέσα Ιανουαρίου του 1939, δύο δικινητήρια αεροσκάφη πέταξαν κατά μήκος των ακτών της Ανταρκτικής, ρίχνοντας βαριές χαλύβδινες πινακίδες με σβάστικες και ναζιστικές σημαίες περίπου κάθε 15 μίλια. Η μυστική αποστολή είχε ως στόχο, η Γερμανία να διεκδικήσει εδάφη που θα της επέφεραν οικονομικά οφέλη.
Μετά την εισβολή στην Πολωνία, το 1939, τα συμφέροντα του Χίτλερ στον απώτατο Βορρά μετατράπηκαν από οικονομικά σε ιμπεριαλιστικά. Στις 8 Απριλίου 1940, ο Χίτλερ ενημέρωσε τον υπουργό Προπαγάνδας του, τον Γιόζεφ Γκέμπελς, για επικείμενη στρατιωτική επιχείρηση στη Δανία και τη Νορβηγία. Η προληπτική επίθεση, εξήγησε ο Χίτλερ, ήταν ένα αμυντικό μέτρο ενάντια σε μια αναμενόμενη επίθεση της Βρετανίας και της Γαλλίας που πίστευε ότι θα μπορούσε να γίνει μέσω της Σκανδιναβίας. Η Σουηδία είχε ήδη δηλώσει την ουδετερότητά της.
Επιχείρηση Weserubung
Το επόμενο πρωί, έξι μεραρχίες πεζικού, δύο μηχανοκίνητες ταξιαρχίες, μια μονάδα αλεξιπτωτιστών και εκατοντάδες αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένων 186 βομβαρδιστικών Heinkel, άρχισαν την Επιχείρηση Weserubung: η Δανία συνθηκολόγησε άμεσα, η Νορβηγία αντιστάθηκε και συντρίφτηκε. «Μόλις πάρουμε τις δύο χώρες», κατέγραφε ο Γκέμπελς, «η Αγγλία θα ισοπεδωθεί» επειδή η Γερμανία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη Σκανδιναβία ως «βάση επίθεσης». Όσο για τις Ηνωμένες Πολιτείες; Αυτή η χώρα «δεν μας ενδιαφέρει», έγραφε ο Γκέμπελς. Θεωρούσε ο υπουργός Προπαγάνδας πως, μέχρι να μπορέσουν οι Αμερικανοί να παράσχουν οποιαδήποτε υλική βοήθεια (οκτώ μήνες μετά, κατά τους υπολογισμούς του) ή να στείλουν στρατιώτες στην Ευρώπη (18 μήνες), ο πόλεμος θα είχε τελειώσει.
Επιχείρηση Weserubung
Ο Χένρικ Κάουφμαν, ο Δανός πρέσβης στην Ουάσινγκτον, αποστασιοποιήθηκε από την κυβέρνηση της κατεχόμενης από τη Γερμανία Κοπεγχάγη και αυτοανακηρύχθηκε εκπρόσωπος των «συμφερόντων της ελεύθερης Δανίας», ένα καθεστώς που οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνώρισαν. Ιδρύθηκε η Αμερικανική Επιτροπή της Γροιλανδίας και άνοιξε αμερικανικό προξενείο στο Γκόντχααμπ, την πρωτεύουσα του νησιού (σήμερα γνωστή ως Νουούκ), με τη συγκατάθεση του Έσκε Μπρουν, αποικιακού διοικητή της Γροιλανδίας, ο οποίος ήταν σύμμαχος του Κάουφμαν. «Οι περιοχές προσφέρονταν για την δημιουργία αεροδρομίων και αυτό τις καθιστούσε στρατηγικής σημασίας», θυμόταν αργότερα ο Κάουφμαν. «Αυτές οι περιοχές είχαν την ίδια αξία για τη Γερμανία όσο και για τις Ηνωμένες Πολιτείες»!
Ο κρυόλιθος έφερε στρατό στη Γροιλανδία
Στρατηγικοί αναλυτές είχαν διαπιστώσει ότι μια καλά κατευθυνόμενη βολή από γερμανικό υποβρύχιο ή πράξη δολιοφθοράς θα μπορούσε να παραλύσει τις επιχειρήσεις εξόρυξης κρυόλιθου στη Νότια Γροιλανδία, τις οποίες οι ΗΠΑ ήταν αποφασισμένη να διαφυλάξει για να προστατεύσει την παραγωγή αλουμινίου για δική της χρήση της. Οι Αμερικανοί είχαν στείλει στη Γροιλανδία δέκα ανώτερους αξιωματικούς και 167 οπλίτες για προστασία των συμφερόντων του το 1940. Ο γερμανικός Τύπος είχε αντιδράσει και λοιδορήσει το γεγονός.
Στις 9 Απριλίου 1941, ακριβώς ένα χρόνο μετά την κατάκτηση της Δανίας από τους Ναζί, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κόρντελ Χαλ και ο Κάουφμαν, με τη σύμφωνη γνώμη του αποικιακού διοικητή της Γροιλανδίας, υπέγραψαν τη Συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Δανίας για την άμυνα της Γροιλανδίας. Το προοίμιο της συμφωνίας τόνιζε τον άμεσο κίνδυνο: «… η Γροιλανδία να μετατραπεί σε βάση επίθεσης εναντίον εθνών της αμερικανικής ηπείρου». Άλλα άρθρα της συμφωνίας επέτρεψαν στις Ηνωμένες Πολιτείες να «βελτιώσουν και να εμβαθύνουν» λιμάνια και να «κατασκευάσουν, να συντηρήσουν και να λειτουργήσουν πεδία προσγείωσης, βάσεις υδροπλάνων καθώς και ραδιοφωνικές και μετεωρολογικές εγκαταστάσεις, όπως απαιτείται» για την προστασία της βορειοαμερικανικής ηπείρου από ξένη επιθετικότητα.
Η συμφωνία παραμένει;
Ο πρόεδρος Φράνκλιν Ρούσβελτ χαιρέτισε δημόσια τη συμφωνία. Στις ΗΠΑ, ο πρέσβης Κάουφμαν, ως υπερασπιστής της «ελεύθερης Δανίας», ανακηρύχθηκε Βασιλιάς της Γροιλανδίας, ενώ η κατεχόμενη από τους Ναζί Κοπεγχάγη, τον κατηγόρησε για προδοσία και κήρυττε τη συμφωνία «άκυρη υπό το πρίσμα του δανικού συντάγματος αλλά και διεθνούς δικαίου».
«Το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες συνήψαν συμφωνία με έναν άνθρωπο που δεν έχει χώρα και αρχηγό κράτους πίσω του, είναι ένα παραμύθι», κραύγαζε ο δοτός υπουργός Εξωτερικών της Δανίας. Οι Αμερικανοί δεν έδωσαν σημασία. Κατά τα επόμενα τέσσερα χρόνια, η Γροιλανδία έγινε ζωτικό σημείο διέλευσης για τους Συμμάχους: διέθετε έως και 17 στρατιωτικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων μετεωρολογικών σταθμών, αεροδρομίων, ναυτικών βάσεων που προστάτευαν την επιχείρηση εξόρυξης κρυόλιθου στο Ιβιτούτ και βοήθησαν για την απελευθέρωση εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων σε όλη την ήπειρο.
Ένοπλες συγκρούσεις στο νησί
Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1941 (πριν από την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ), το πλοίο Northland της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ κατέλαβε το νορβηγικό πλοίο Buskο , ένα καράβι ύποπτο για υποστήριξη γερμανικής ομάδας τηλεπικοινωνιών. Οι Αμερικανοί συνέλαβαν το πλήρωμα και κατέστρεψαν τον πομπό, σηματοδοτώντας μια από τις πρώτες ναυτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στον πόλεμο.
Το 1943 άνδρες περιπολίας στη Γροιλανδία, αποτελούμενη από Δανούς, Νορβηγούς και Εσκιμώους που κινούντο με έλκηθρα, ανακάλυψαν ίχνη από μπότες που οδηγούσαν σε καλύβα στο νησί. Η περίπολος ανακάλυψε στην βάση ολόκληρη με προμήθειες και ναζιστικές στολές. Λίγο αργότερα, γερμανοί στρατιώτες επιτέθηκαν στην περίπολο, που υποχρεώθηκε να τραπέι σε φυγή, να εγκαταλείψουν τα έλκυθρα και τα σκυλιά τους και να να υπομείνουν πεζοπορία 640 χιλιομέτρων σε παγωμένο και επικίνδυνο έδαφος. Ο υπολοχαγός Χέρμαν Ρίτερ, ο αξιωματικός που ήταν επικεφαλής των γερμανικών δυνάμεων, αργότερα συνελήφθη και παραδόθηκε στις αμερικανικές αρχές μετά ένα εξαντλητικό ταξίδι με έλκηθρο μέσα σε καταιγίδες και θερμοκρασίες πολύ κάτω από το μηδέν. Αμερικανικά αεροπλάνα βομβάρδισαν τη γερμανική βάση στη Γροιλανδία
Για την ώρα σημαία Γροιλανδίας στο μεγαλύτερο νησί του Κόσμου...
Μετά τον... θερμό πόλεμο, ο Ψυχρός
Όταν τελείωσε ο πόλεμος και αποκαταστάθηκε η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση στη Δανία, επιβεβαίωσε την αμερικανική συμφωνία για την υπεράσπιση της Γροιλανδίας το 1951, η οποία παραμένει σε ισχύ μέχρι σήμερα. Μετά τον πόλεμο, η Δανία ανέκτησε τον έλεγχο του νησιού, αλλά αρκετές αμερικανικές βάσεις παρέμειναν ενεργές κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, όπως η Αεροπορική Βάση Thule, η οποία παρέμεινε μία από τις βορειότερες στρατιωτικές βάσεις της Αμερικής.
Και εδώ, εμφανίζεται στη σκηνή της Ιστορίας ο Ντόναλντ Τραμπ. Που (κάνει πως) δεν καταλαβαίνει ότι άλλο συμφωνία εν καιρό πολέμου για τα αμερικανικά- κυρίως- συμφέροντα και άλλο «αρπαγή» εδάφους από μια ευνομούμενη ευρωπαϊκή χώρα σε καιρό ειρήνης… Ο Ντόναλντ Τραμπ τόνισε τη στρατηγική σημασία του νησιού όταν εξέφρασε το ενδιαφέρον του να το αγοράσει· δήλωσε στους δημοσιογράφους: «Ουσιαστικά, πρόκειται για μια μεγάλη συμφωνία αγοράς ακινήτων»...
Κι' αν όλα τα παραπάνω είναι τα προφανή, υπάρχουν και μυστικά που κάνουν το μεγαλύτερο νησί του Κόσμου θελκτικό για τους ισχυρούς. Η «Πόλη Κάτω από τον Πάγο», το στρατόπεδο Century- λέγεται ότι- περιλάμβανε 4.000 χιλιόμετρα σηράγγων, έναν πυρηνικό αντιδραστήρα, ένα νοσοκομείο και μια εκκλησία· παραμένει επικίνδυνο «μυστικό» λόγω εγκαταλελειμμένων αποβλήτων, λυμάτων και ραδιενεργών υλικών που, καθώς η κλιματική αλλαγή λιώνει τους πάγους, ελλοχεύει ο κίνδυνος να αποκαλυφτεί. Και αν πια ο κρυόλιθος παράγεται σε εργαστήρια και έχει απωλέσει μέρος της αξίας του ως φυσικός πόρος, κάτω από τους πάγους βρίσκεται ένας δυνητικά τεράστιος, ανεξερεύνητος πλούτος άλλων γεωλογικών πόρων, συμπεριλαμβανομένου του πετρελαίου και πολύτιμων ορυκτών. Επίσης, επιστήμονες ανακάλυψαν πρόσφατα παράξενες, μεγάλες, στροβιλιζόμενες δομές που μοιάζουν με λοφίο βαθιά μέσα στο στρώμα πάγου. Γροιλανδία, λοιπόν, ένα καλά κρυμένο μυστικό ή πιο σωστά: ένα παγωμένο μυστικό, που σιγά σιγά αποψύχεται...
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αποκάλεσε την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου σχετικά με τους δασμούς «ντροπή», αφού ενημερώθηκε κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης με κυβερνήτες πολιτειών, είπαν πηγές με γνώση του θέματος.
Νωρίτερα, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ έκρινε πως ο Ντόναλντ Τραμπ υπερέβη τις εξουσίες του επιβάλλοντας δασμούς σε πολλά προϊόντα που εισέρχονται στις ΗΠΑ, καταφέροντας ένα σοβαρό πλήγμα στον Αμερικανό πρόεδρο σε ένα κεντρικό στοιχείο του οικονομικού προγράμματός του.
Η απόφαση θεωρείται ισχυρό «χαστούκι» στην κυβέρνηση Τραμπ από το συντηρητικό Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο πέρυσι επανειλημμένα τάχθηκε υπέρ του προέδρου σε μια σειρά έκτακτων αποφάσεων για τη μετανάστευση, την απόλυση των επικεφαλής ανεξάρτητων οργανισμών και τις βαθιές περικοπές στις κρατικές δαπάνες.
Βάσει της απόφασης που εκδόθηκε σήμερα από μια πλειοψηφία έξι δικαστών υπέρ έναντι τριών κατά, ο Ντόναλντ Τραμπ δεν μπορεί να δικαιολογήσει αυτούς τους δασμούς λόγω μιας οικονομικής έκτακτης ανάγκης.
AP Images
Η απόφαση αφορά τους δασμούς που παρουσιάστηκαν ως «ανταποδοτικοί» από την αμερικανική κυβέρνηση, όχι όμως εκείνους που εφαρμόζονται σε συγκεκριμένους τομείς οικονομικής δραστηριότητας, όπως η αυτοκινητοβιομηχανία ή ο χάλυβας και το αλουμίνιο.
Ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε να επιβάλει αυτούς τους τελωνειακούς δασμούς βασιζόμενος σε ένα κείμενο του 1977 που επιτρέπει θεωρητικά στην αμερικανική διοίκηση να δράσει στον οικονομικό τομέα, χωρίς προηγουμένως να έχει πάρει το πράσινο φως από το Κογκρέσο, από τη στιγμή που αναγνωρίζεται μια «οικονομική έκτακτη ανάγκη».
Όμως, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Ανώτατου Δικαστηρίου Τζον Ρόμπερτς, ο πρόεδρος των ΗΠΑ πρέπει «να έχει σαφή εξουσιοδότηση από το Κογκρέσο» προκειμένου να επιβάλει δασμούς.
Το γεγονός πως το κείμενο του νόμου στον οποίο βασίζεται ο Λευκός Οίκος «του δίνει την εξουσία για να “ρυθμίσει τις εισαγωγές”, είναι ανεπαρκές», δεδομένου ότι «δεν εμπεριέχει καμία αναφορά στους δασμούς».
Αυτός ο νόμος «δεν επιτρέπει ο πρόεδρος να επιβάλει δασμούς», επιμένει ο δικαστής Ρόμπερτς στο κείμενο της απόφασης.
Αυτοί οι δασμοί είχαν ανακοινωθεί τον Απρίλιο, με την παρουσίαση ενός πίνακα που παρουσίαζε τα διαφορετικά ποσοστά που θα εφαρμόζονται, ανάλογα με την προέλευση των προϊόντων.
Στόχευαν θεωρητικά τις χώρες με τις οποίες οι ΗΠΑ αντιμετώπιζαν ένα εμπορικό έλλειμα κατά την ανταλλαγή προϊόντων, με τον Αμερικανό πρόεδρο να τους βλέπει ως ένα εργαλείο για το εξισορροπήσει.
Ο Ντόναλντ Τραμπ στόχευε επίσης να εξασφαλίσει επιπλέον πόρους στο ομοσπονδιακό κράτος για να αντισταθμίσει τις περικοπές φόρων.
Ωστόσο, ο Ρεπουμπλικάνος εν μέρει υποχώρησε προσθέτοντας εξαιρέσεις για ορισμένα προϊόντα, ιδίως για εκείνα που δεν μπορούν να παρασκευαστούν ή να καλλιεργηθούν στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αυτοί οι δασμοί χρησίμευσαν επίσης ως βάση για διαπραγματεύσεις που οδήγησαν σε μια σειρά εμπορικών συμφωνιών με βασικούς εταίρους των ΗΠΑ, αρχής γενομένης από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), την Ιαπωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Αυτές οι συμφωνίες ορίζουν πλέον, ανάλογα με την περίπτωση, δασμούς μεταξύ 10% και 15% το ανώτερο σε προϊόντα από τις χώρες που τις έχουν υπογράψει.
Τις τελευταίες ημέρες, η κυβέρνηση των ΗΠΑ ανακοίνωσε νέες συμφωνίες με αρκετές χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, όπως το Βιετνάμ και η Ινδονησία, οι ηγέτες των οποίων βρέθηκαν στην Ουάσιγκτον αυτή την εβδομάδα για να παραστούν στην πρώτη συνεδρίαση του «Συμβουλίου Ειρήνης» που συγκρότησε ο Ντόναλντ Τραμπ.
Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα The Guardian, η εξέλιξη αυτή προκαλεί αβεβαιότητα για το μέλλον ειδικών διμερών συμφωνιών με κράτη όπως η Βρετανία, οι οποίες είχαν συναφθεί με αντάλλαγμα τη μείωση των δασμών. Η δικαστική κρίση ουσιαστικά αφαιρεί το νομικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο στηρίχθηκαν αυτές οι εμπορικές διευθετήσεις, περιπλέκοντας τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις της χώρας.
AP
Ο Στέφαν Μπέκερ, νομικός σύμβουλος στην εταιρεία Pillsbury, αναφέρει ότι το κρίσιμο ερώτημα αφορά την επόμενη ημέρα για τους δασμούς που ακυρώθηκαν, εξηγώντας ότι η αμερικανική διοίκηση ενδέχεται να επιδιώξει τη διατήρηση των υφιστάμενων συμφωνιών παρά την απόφαση.
Ο ίδιος ισχυρίζεται πως ο Τραμπ ίσως επιχειρήσει να αξιοποιήσει το άρθρο 122 του νόμου περί Εμπορίου του 1974, το οποίο επιτρέπει την προσωρινή επιβολή δασμών έως 15% για 150 ημέρες προκειμένου να αντιμετωπιστούν ελλείμματα στο ισοζύγιο πληρωμών.Η κίνηση αυτή προσφέρει στην κυβέρνηση χρόνο για την επιβολή εναλλακτικών φόρων μέχρι να ολοκληρωθούν οι νομικές διαδικασίες, αν και η παράτασή τους θα εξαρτηθεί από την έγκριση του Κογκρέσου.
Σχολιάζοντας την ετυμηγορία, ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Γερουσία, Τσακ Σούμερ, τη χαρακτήρισε ως «μια νίκη για τα πορτοφόλια κάθε Αμερικανού καταναλωτή», υποστηρίζοντας ότι «ο χαοτικός και παράνομος φόρος των δασμών της κυβέρνησης έκανε τη ζωή ακριβότερη και την οικονομία μας πιο ασταθή». Ο γερουσιαστής ισχυρίστηκε ότι οι οικογένειες και οι παραγωγικοί κλάδοι, όπως οι αγρότες και οι μικρές επιχειρήσεις, πιέστηκαν οικονομικά από αυτή την πολιτική, καλώντας τον πρόεδρο να «τερματίσει οριστικά τον εμπορικό πόλεμο».
Η ΕΕ εξετάζει την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου
Η Ευρωπαϊκή Ένωση μελετά «με προσοχή» την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ που έκρινε παράνομους τους δασμούς που έχει επιβάλει ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ σχεδόν σε όλα τα εισαγόμενα προϊόντα.
«Σημειώνουμε την απόφαση και την αναλύουμε με προσοχή» είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Όλοφ Γκιλ, ο εκπρόσωπος της Κομισιόν, λέγοντας ότι αναμένει «διευκρινίσεις» από την αμερικανική κυβέρνηση «σε ό,τι αφορά τα μέτρα που σκοπεύει να λάβει» έπειτα από αυτή τη δικαστική απόφαση.
«Οι επιχειρήσεις και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού εξαρτώνται από τη σταθερότητα και την προβλεψιμότητα των εμπορικών σχέσεων. Για αυτό εξακολουθούμε να τασσόμαστε υπέρ των χαμηλών δασμών και να εργαζόμαστε για τη μείωσή τους», πρόσθεσε.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν ανέφερε προς το παρόν ποιες θα είναι οι συνέπειες αυτής της απόφασης για την εμπορική συμφωνία που σύναψε το περασμένο καλοκαίρι με τις ΗΠΑ. Με τη συμφωνία μειώθηκαν στο 15% οι δασμοί που επέβαλαν οι ΗΠΑ στα περισσότερα ευρωπαϊκά προϊόντα. Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου θα μπορούσε να φρενάρει την εφαρμογή της συμφωνίας αυτής. Η Επιτροπή εμπορικών υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αναμένεται ότι θα ψηφίσει για το θέμα την Τρίτη.
Ο Γερμανός σοσιαλδημοκράτης ευρωβουλευτής Μπερντ Λάνγκε, ο επικεφαλής αυτής της Επιτροπής, ανακοίνωσε ότι συγκάλεσε για τη Δευτέρα «έκτακτη συνεδρίαση της ομάδας διαπραγμάτευσης και της νομικής υπηρεσίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ώστε να συζητηθούν τα επόμενα βήματα και οι επιπτώσεις της απόφασης στο προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα».
«Δεδομένου ότι ένα μεγάλο μέρος των ανταποδοτικών δασμών βασίζεται σε ένα πλέον αμφιλεγόμενο νομικό πλαίσιο, ούτε η αμερικανική κυβέρνηση, ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορούν απλώς να ξαναρχίσουν τις δραστηριότητές τους χωρίς να συνέβη τίποτα», υπογράμμισε.
Θα δώσει ο Τραμπ εντολή για επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν; Πρόκειται για μία ερώτηση με παγκόσμιο αντίκτυπο και συνέπειες που αναδιαμορφώσουν το μέλλον της ανθρωπότητας, εάν η απάντηση είναι εν τέλει καταφατική. Όσο ο πλανήτης αγωνιά για τις εξελίξεις στη ΜέσηΑνατολή, υπάρχουν και εκείνοι που στήνουν χορό εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων. Ποντάρουν όχι στο «εάν», αλλά στο «πότε» θα πατήσει το κουμπί ο 47ος πρόεδρος των ΗΠΑ.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Polymarket. Πρόκειται για την πλατφόρμα που γνωρίζει ραγδαία αύξηση δημοφιλίας τους τελευταίους μήνες, καθώς οι χρήστες, είτε μέσω trading κρυπτονομισμάτων, είτε μέσω παραδοσιακών μεθόδων πληρωμής, μπορούν να στοιχηματίσουν… τα πάντα. Από το πόσα λεπτά θα κρατήσει η εκτέλεση της «αστερόεσσας» στο Super Bowl, μέχρι το πόσες φορές θα κάνει σαρδάμ ο «τάδε» γερουσιαστής, ποιοι θα βραβευτούν με Όσκαρ, πώς θα κινηθεί η αγορά των κρυπτονομισμάτων, μαζί με τα «παραδοσιακά» πλέον στοιχήματα που αφορούν αθλητικά γεγονότα.
Ο «φάκελος Ιράν» είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στην πλατφόρμα Polymarket. Ενδεικτικό είναι το γεγονός πως έχουν ανοίξει 66 καρτέλες προβλέψεων, με την πλειοψηφία αυτών να θέτει το ερώτημα «πότε οι ΗΠΑ θα επιτεθούν ξανά», ενώ υπάρχουν και άλλες που αφορούν το εάν και πότε θα αλλάξει το καθεστώς στην Τεχεράνη.
Στο δημοφιλέστερο thread πονταρίσματος το οποίο άνοιξε στις 11 Φεβρουαρίου με τίτλο: «Οι ΗΠΑ θα χτυπήσουν το Ιράν στις…», έχουν στοιχηματιστεί 306 εκατ. δολάρια, τα 22 εκατ. εξ αυτών το τελευταίο 24ωρο!
Εντός, έχει καταγραφεί πλήθος ημερομηνιών, αρχής γενομένης από την τρέχουσα ημερομηνία (19/2) μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου, δύο τον Μάρτιο, μία τον Ιούνιο και τελική η 31η Δεκεμβρίου 2026. Οι χρήστες έχουν τη δυνατότητα να ποντάρουν σε δύο επιλογές σε κάθε ημερομηνία: «Ναι» ή «Όχι». Οι πιθανότητες και τα ποσοστά κέρδους αυξομειώνονται ανάλογα με την εγγύτητα της ημερομηνίας. Εν ολίγοις, η πιθανότητα επίθεσης μέχρι την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου συγκεντρώνει μόλις 6%, και ούτω καθεξής.
Στην πλειοψηφία, το 75% των χρηστών που έχουν ποντάρει 306 εκατ. δολάρια στο εάν ο Τραμπ πατήσει το κουμπί, θεωρεί ότι μέχρι το τέλος του 2026 οι ΗΠΑ θα έχουν επέμβει. Η επιλογή «31/12/26» παρουσιάζει αύξηση 25% τις τελευταίες ώρες.
Οι όροι
Μάλιστα, η πλατφόρμα έχει θέσει και όρους σχετικά με το ποντάρισμα με φόντο τον πόλεμο. Γράφει χαρακτηριστικά: «Η επιλογή “Ναι” θα πιαστεί εάν οι ΗΠΑ επιτεθούν με drones, πυραύλους, ή πραγματοποιήσουν αεροπορική επιδρομή σε ιρανικό έδαφος, ή σε οποιαδήποτε πρεσβεία ή προξενείο μεταξύ της δημιουργίας του εν λόγω πονταρίσματος και της τελικής ημερομηνίας. Διαφορετικά, το αποτέλεσμα δεν θα “πιαστεί”».
Προσθέτουν δε ότι: «Οι πύραυλοι και τα drones που αναχαιτίζονται και οι επιθέσεις με πυραύλους εδάφους – αέρους δεν θα αρκούν για να περάσει το “Ναι”, ανεξάρτητα από το εάν προσγειωθούν σε ιρανικό έδαφος, ή προκαλέσουν ζημιές. Δεν πληρούν τις προϋποθέσεις δράσεις όπως πυροβολισμοί, κυβερνοεπιθέσεις ή άλλες επιχειρήσεις που διεξάγονται από αμερικανούς πράκτορες. Η τελική απόφαση θα προκύψει από αξιολόγηση αξιόπιστων αναφορών από επίσημους φορείς η ΜΜΕ».
Τζογαδόροι του τρόμου
Στο δυστοπικό περιβάλλον των πρώτων 50 ημερών του 2026, αποδεικνύεται περίτρανα πως τα πάντα πωλούνται, αγοράζονται ή… τζογάρονται: Ο πόλεμος, οι βόμβες, οι απώλειες και όσα δυσοίωνα κουβαλούν μαζί τους. Η κυνικότητα της αγοράς «αγκαλιάζει» χωρίς αιδώ και τον τρόμο, έχοντας εδώ και καιρό ξεφύγει από το κλασικό μοτίβο για τον «επόμενο πρωταθλητή», το «Χ ημίχρονο» ή το αν θα κάνει νταμπλ νταμπλ ο «τάδε» παικταράς στο NBA.
Η εμπλοκή των Τραμπ, μέσω του Τραμπ Τζούνιορ, προσθέτει ακόμη περισσότερη μαυρίλα σε ένα σκοτεινό περιβάλλον. Οι Τραμπ συνεχίζουν να υποστηρίζουν αναφανδόν πλατφόρμες όπως η Polymarket και η Kalshi, στην οποία ο γιος του ενοίκου του Λευκού Οίκου έχει διατελέσει σύμβουλος.
Προς το παρόν και όπως μεταδίδει το Associated Press, αρκετές πολιτείες στις ΗΠΑ επιχειρούν να βάλουν «φρένο» στην αυξανόμενη δημοφιλία της αγοράς των «πάσης φύσεως προβλέψεων» μέσω της δικαιοσύνης και κινητοποίησης των ρυθμιστικών αρχών. Και τουλάχιστον σε αυτή την «κόντρα» δεν υπάρχει κάποιο ανοιχτό «ποντάρισμα».
