ΚΙΜΠΙ

Θα σκοτώνατε για μια δουλειά; Μη βιαστείτε ν’ απαντήσετε κατηγορηματικά «όχι, εγώ ποτέ!» Εκατομμύρια άνθρωποι έχουν σκοτώσει εκατομμύρια άλλους ανθρώπους όχι μόνο για μια δουλειά, αλλά και για πιο ταπεινά πράγματα: για μια σπιθαμή γης, για ένα τετραγωνικό σκιάς κάτω από τον καυτό ήλιο, για μια τρύπα σε βράχο που θα τους προστατέψει από το κρύο, για ένα πιάτο φαΐ. Φυσικά, δισεκατομμύρια άνθρωποι έχουν δολοφονηθεί από άλλους ανθρώπους στα απέραντα σφαγεία που αποκαλούνται πεδία μάχης, για διακυβεύματα που δεν ήταν καθόλου δικά τους, ήταν των αφεντικών τους, των ηγετών τους, των κυριάρχων τάξεων που διψούσαν για περισσότερο πλούτο, ισχύ, αγορές, για ιδέες, διεκδικήσεις κι απληστίες άλλων, που συμπυκνώνονταν στην απατηλή και αιωνίως παρερμηνευόμενη έννοια «πατρίδα».

Αλλά, εσείς θα σκοτώνατε για μια δουλειά, αν ήσασταν για παράδειγμα άνεργοι για πολύν καιρό, αν νιώθατε άχρηστες/οι στις οικογένειές σας, αν ντρεπόσασταν τα βλέμματα των παιδιών σας, των συντρόφων ή των γονιών σας, ή αν απλώς έπρεπε να κάνετε τα πάντα για να κρατήσετε μια θέση εργασίας που τη διεκδικούν πολλοί ή αν σας έθετε ο προϊστάμενος ή το αφεντικό σας έθετε το δίλημμα να διαλέξετε ποιος θα φύγει, εσείς ή ο διπλανός σας; Θα σκοτώνατε για μια δουλειά;

Ρεαλιστικά όχι. Η πλειονότητα των σύγχρονων ανθρώπων, των σημερινών μισθωτών σκλάβων, των παρηκμασμένων μπλε κολάρων, των αμφίβολων λευκών κολάρων ή των μεταλλαγμένων σε αυτοαπασχολούμενα αφεντικά του εαυτού της στην gig economy, όχι, δεν θα σκότωνε για μια δουλειά, είτε μια απλή θέση εργασίας που εξασφαλίζει την ελάχιστη επιβίωση, είτε για μια θέση ευθύνης που δίνει καλή αμοιβή και μια γερή δόση εξουσίας επί των άλλων.

Ωστόσο, η ίδια πλειονότητα, που επ’ ουδενί θα λέρωνε τα χέρια της με αίμα, αναγκαστικά συμμετέχει σε εκατομμύρια αθώες και νομιμοποιημένες ηθικά πράξεις διατήρησης μιας δουλειάς ή διεκδίκησης ενός καλοπληρωμένου πόστου με τις οποίες «σκοτώνουν» συμβολικά έναν ή περισσότερους άλλους που προσπαθούν να κρατήσουν ή να κερδίσουν την ίδια δουλειά. Το απλούστερο παράδειγμα είναι ο διαγωνισμός. Οι επιτυχόντες αποκλείουν τους αποτυχόντες, έστω κι αν η επιτυχία των μεν μπορεί να είναι προϊόν τύχης και η αποτυχία των δε η διαφορά ελάχιστων μορίων που δεν σημαίνουν τίποτα για την καταλληλότητα και την επάρκεια των προσόντων τους για τη διαφιλονικούμενη θέση δουλειάς. Αν και αυτή η διαδικασία είναι η μόνη πρακτικά λογική στον πολιτισμό της αξιοκρατίας και της αριστείας, πρέπει να αποδεχθούμε ότι βασίζεται στον συμβολικό «θάνατο» του άλλου: η επιτυχία μου συνεπάγεται την αποτυχία του άλλου, η επιλογή μου προϋποθέτει τον αποκλεισμό του, ο εργασιακός θάνατός του είναι η ζωή μου.

Ο οικονομικός μας πολιτισμός -καπιταλισμός λέγεται, δεν ντρεπόμαστε να το λέμε, αλλά περιβάλλεται από κάτι πολύ ευρύτερο από το μοντέλο παραγωγής και τις διαρκείς μεταλλάξεις του- έχει καθαγιάσει και απογειώσει τον ανταγωνισμό σε μοναδικό όρο ύπαρξης και επιβίωσης της ανθρωπότητας και των ανθρωπίνων όντων. Ανταγωνίζονται οι συμμαχίες και οι συνασπισμοί, οι οικονομικές και νομισματικές ενώσεις, τα κράτη, οι παγκόσμιες πολυεθνικές, οι επιχειρήσεις -εθνικοί πρωταθλητές, οι μεσαίοι και οι μικροί που αλληλοεξοντώνονται για να κρατηθούν στον ελάχιστο χώρο που τους αφήνουν οι μεγάλοι όμιλοι, ανταγωνίζονται οι εργαζόμενοι στην αλυσίδα παραγωγής, οι «συνεργάτες» της πλατφόρμας στην ταχύτητα παράδοσης των δεμάτων, οι συγκομιστές της σοδειάς στην ποσότητες που μαζεύουν, οι υπάλληλοι των call centers και οι τηλεπωλητές για τα πόσα συμβόλαια τη μέρα κλείνουν, οι εργαζόμενοι της ΑΑΔΕ για το πώς θα πιάσουν τους στόχους του Πιτσιλή, οι καθηγητές που αξιολογούνται, οι μαθητές που βαθμολογούνται, τα στελέχη που διαγκωνίζονται για τις διευθυντικές θέσεις, οι CEOs για το ποιος θα τσεπώσει τις υψηλότερες αμοιβές και τα περισσότερα stock options.

Σ’ αυτόν τον γενικευμένο ανταγωνισμό, τον πόλεμο όλων εναντίον όλων, που εκθειάζεται ως τάχα προωθητική δύναμη της Iστορίας και δεν αφήνει παρά ελάχιστο χώρο στην αλληλεγγύη, τη συνεργασία, τη συνύπαρξη, σε αυτόν τον ανελέητο διαγκωνισμό, που στην πραγματικότητα, στις πιο ακραίες του εκφράσεις, ευθύνεται για τις σκοτεινότερες στιγμές της Ιστορίας, τις μαύρες τρύπες της και τις απάνθρωπες οπισθοδρομήσεις της, υποτίθεται ότι υπάρχει ένας θρίαμβος της επιβίωσης και της ανθρώπινης βούλησης. «Αν θέλεις κάτι πολύ, θα το πετύχεις», είναι ένα κλισέ που λέμε στα παιδιά μας, πολύ πριν ο Κοέλιο μάς πείσει ότι εκτός από τη δική μας βούληση είναι και το σύμπαν που συνωμοτεί υπέρ μας. Αλλά, σε αυτή την αθώα συμβουλή, που δίνεται αφιλτράριστη στα παιδιά, χωρίς διευκρινίσεις για το αν κάθε τι που θέλουν είναι εφικτό ή αν όλα τα μέσα για την επίτευξή του είναι θεμιτά, αποδεκτά, ανώδυνα, υπάρχει ήδη κάτι σκοτεινό:

Η παρότρυνση στα τρυφερά βλαστάρια μας ότι μπορούν όταν μεγαλώσουν να γίνουν ο Μπερκ Ντέβορ, ο τσεκουράτος πρωταγωνιστής του συγγραφέα Ντόναλντ Γουέστλεϊκ, ο Μπρουνό του Κώστα Γαβρά ή ο Γιο Μαν-σου του Παρκ Τσαν-γουκ. Το μυθιστορηματικό «Τσεκούρι» του πρώτου, το κινηματογραφικό του δεύτερου, το πιο μοντέρνο και σουρεαλιστικό του τρίτου, μας λένε πάνω κάτω την ίδια ιστορία. Και τη λένε το καθένα, με διαφορά είκοσι χρόνων το ένα από το άλλο, με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο, αλλά μένοντας στον ίδιο παρονομαστή: η νεύρωση του ανταγωνισμού μπορεί να εξελιχθεί σε ψύχωση εξόντωσης των ανταγωνιστών. Ο θάνατός σου είναι η δουλειά μου, ο μισθός μου, η προαγωγή μου, η αναρρίχησή μου, το έχος μου, ο πλούτος μου, το σπίτι μου, η φαμίλια μου.

Και το βιβλίο και τα φιλμ δεν ανταγωνίζονται το ένα το άλλο, αυτό είναι χαρακτηριστικό των σημαντικών δημιουργών, αλλά συμπληρώνουν και εκσυγχρονίζουν την ίδια ιστορία που ξεκινά από μια χαρτοβιομηχανία της υπό αποβιομηχάνισης ΗΠΑ, συνεχίζεται σε μια χαρτοβιομηχανία του ανταγωνιστικού μάνατζμεντ στη Γαλλία και καταλήγει, είκοσι χρόνια μετά, σε μια χαρτοβιομηχανία της Νότιας Κορέας στην εποχή της πλήρους αυτοματοποίησης και της Τεχνητής Νοημοσύνης. Ο Κορεάτης σκηνοθέτης, στη σαρκαστική ιστορία του σίριαλ κίλερ εργαζόμενου που χάνει τη δουλειά του και για να την ανακτήσει δεν έχει άλλη επιλογή από το να σκοτώσει έναν προς έναν τους διεκδικητές της θέσης, προσθέτει μια πινελιά που αποκαλύπτει πόσο ανόητος είναι ο ανταγωνισμός μεταξύ των υποτελών του καπιταλισμού, ο οποίος από την εποχή των πρώτων κλωστικών μηχανών και των Λουδιτών μέχρι τον αιώνα της AI κάνει την ίδια δουλειά: επαναστατικοποιεί τεχνολογικά την παραγωγή και απογειώνει την παραγωγικότητα της εργασίας, καταστρέφοντας μαζικά θέσεις εργασίας. Ο θριαμβευτής σίριαλ κίλερ εργαζόμενος «βασιλεύει» σε ένα εργοστάσιο χωρίς εργαζόμενους, με την Τεχνητή Νοημοσύνη να έχει «δολοφονήσει» πολλαπλάσιους από όσους κατόρθωσε να θάψει αυτός.

There Is No Alternative (TINA) λέγαν στο απόγειο της δόξας τους οι νεοφιλελεύθεροι, ΤΙΝΑ και ξερό ψωμί επιμένουν σήμερα οι ψηφιακοί αυτοκράτορες για να επιβάλουν βίαια την AI παντού και εις βάρος μας, «Καμιά άλλη επιλογή» λένε και οι ήρωες των Γουέστλεϊκ, Γαβρά, Παρκ Τσαν-γουκ. Υπάρχει μια υπόρρητη συγγένεια ανάμεσα στο δόγμα των πάνω και στην ανταγωνιστική πλάνη των κάτω, εκτός αν οι τελευταίοι αποφασίσουν να στρέψουν το τσεκούρι τους όχι στους διπλανούς τους, αλλά στους πάνω τους.

? Θεωρίες για την υπεραξία

Συνειδητοποίησα από την αρχή την ειρωνεία σε αυτό που σχεδίαζα να κάνω. Αυτοί οι άνθρωποι, αυτοί οι έξι ειδικοί στη διοίκηση... δεν ήταν εχθροί μου. Ο εχθρός είναι τα αφεντικά των εταιρειών. Ο εχθρός είναι οι μέτοχοι. Οι μέτοχοι δεν ενδιαφέρονται για τίποτα άλλο παρά για την απόδοση των επενδύσεων, γι’ αυτό υποστηρίζουν στελέχη που έχουν διαμορφωθεί κατ’ εικόνα τους. Υγιείς εταιρείες, με υψηλά μερίσματα στους μετόχους, παρ’ όλα αυτά απολύουν χιλιάδες εργαζόμενους, για να κερδίσουν λίγο περισσότερο... Αλλά τι θα με ωφελούσε αυτό; Αν σκότωνα χίλιους μετόχους και τη γλίτωνα ατιμώρητα, τι θα κέρδιζα;

Ντόναλντ Γουέστλεϊκ, «Το τσεκούρι» (1997)

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., kibi-blog.blogspot.com

Η ανεργία στην Τουρκία αυξήθηκε στο ποσοστό ρεκόρ του 28,8% τον Μάρτιο, το τέταρτο υψηλότερο από τότε που καταγράφονται από το 2014, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε την Τετάρτη (30/4) η Τουρκική Στατιστική Υπηρεσία (TuskStat).

Ο ευρύς δείκτης ανεργίας, που ονομάζεται υποαξιοποίηση του εργατικού δυναμικού και περιλαμβάνει όσους έχουν χάσει την ελπίδα να βρουν εργασία, τους εποχιακούς εργαζόμενους και τους υποαπασχολούμενους, σημείωσε αύξηση 0,3 ποσοστιαίας μονάδας σε σύγκριση με τον προηγούμενο μήνα.

Το επίπεδο αυτό, που αντιστοιχεί σε περισσότερα από 11,5 εκατομμύρια άτομα, είναι το υψηλότερο που έχει καταγραφεί ποτέ, εξαιρουμένων των ακραίων ποσοστών που καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας τον Μάιο του 2020 και στις αρχές του 2021, καθώς και τον Ιούνιο του 2024, όταν το ποσοστό υποαπασχόλησης υπερέβη το 29%.

Εν τω μεταξύ, το ποσοστό ανεργίας, το οποίο περιλαμβάνει άτομα που αναζητούν ενεργά εργασία και είναι διαθέσιμα να αρχίσουν να εργάζονται εντός δύο εβδομάδων, μειώθηκε κατά 0,3 ποσοστιαίες μονάδες, στο 7,9%.

Ο αριθμός των ανέργων σύμφωνα με τον ορισμό αυτό μειώθηκε κατά 65.000, σε 2,8 εκατομμύρια.

Το ποσοστό ανεργίας διαμορφώθηκε στο 6,5% για τους άνδρες και στο 10,6% για τις γυναίκες.

Στοιχεία για την απασχόληση

Όσον αφορά την απασχόληση, ο αριθμός των απασχολουμένων αυξήθηκε κατά 391.000 σε σύγκριση με τον προηγούμενο μήνα, φθάνοντας τα 32,6 εκατομμύρια.

Το ποσοστό απασχόλησης αυξήθηκε κατά 0,6 ποσοστιαίες μονάδες, στο 49,2%. Η απασχόληση των ανδρών εκτιμήθηκε σε 66,9%, ενώ των γυναικών σε 31,9%.

Το ποσοστό συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό αυξήθηκε στο 53,4%, με το εργατικό δυναμικό να αυξάνεται κατά 325.000 άτομα, φτάνοντας τα 35,4 εκατομμύρια άτομα. Η συμμετοχή ανήλθε στο 71,6% για τους άνδρες και στο 35,7% για τις γυναίκες.

Η ανεργία των νέων, που καλύπτει άτομα ηλικίας 15-24 ετών, αυξήθηκε ελαφρώς κατά 0,1 ποσοστιαίες μονάδες, στο 15,1%. Σε αυτή την ομάδα, το ποσοστό ανεργίας εκτιμήθηκε σε 11% για τους άνδρες και 22,6% για τις γυναίκες.

Ο μέσος πραγματικός εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας των απασχολουμένων, προσαρμοσμένος για εποχικές και ημερολογιακές διακυμάνσεις, αυξήθηκε κατά 0,3 ώρες σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα, σε 43,7 ώρες.

Με «συνοπτικές» διαδικασίες και υπό το φόβο της κοινής γνώμης, των συλλαλητηρίων και των δημοσκοπήσεων το Μέγαρο Μαξίμου αποφάσισε την άμεση χορήγηση αύξησης του κατώτατου μισθού και μάλιστα -σύμφωνα με πληροφορίες- κατά 50 ευρώ (κοντά στο 6%) κάτι που αναμένεται να αποφασιστεί στο μεθαυριανό υπουργικό συμβούλιο.

Έτσι ο κατώτατος μικτός μισθός –εάν δεν υπάρξει κάποια έκπληξη- θα φτάσει από τα 830 ευρώ στα 880 με την κυβέρνηση να θέλει να παρουσιάσει ως επιτυχία μια σειρά μικρών αυξήσεων ενώ η χώρα παραμένει στον πάτο του ευρωπαϊκού πίνακα ενώ ο πληθωρισμός και τα παιχνίδια σε ενέργεια και σε τραπεζικά επιτόκια έχει ήδη εξανεμίσει οποιαδήποτε οφέλη.

Το Μέγαρο Μαξίμου ελπίζει με τη βοήθεια των Μέσων Ενημέρωσης να ξεπεράσει την κρίση εμπιστοσύνης χωρίς να αλλάζει τίποτα από την πολιτική του αφού κανένας εργαζόμενος δεν μπορεί να ζήσει με τα ποσά αυτά, κάτι που φαίνεται και στο επίπεδο της Ελλάδας όσον αφορά την αγοραστική δύναμη του Έλληνα.

Τα καρτέλ, οι τιμές στην ενέργεια, η διαφορά των επιτοκίων χορηγήσεων και καταθέσεων ήδη έχουν αφαιρέσει οποιαδήποτε δυνατότητα…

Αλλά δεν είναι μόνον αυτό.

Η μικρή αυτή η διαφορά θα προκαλέσει και αλλαγή κλίματος στο φορολογητέο εισόδημα.

• Για παράδειγμα: Ένας άγαμος μισθωτός του ιδιωτικού τομέα ή έγγαμου χωρίς παιδιά, ο οποίος αμείβεται με 14 μισθούς. Αν σήμερα λαμβάνει τον κατώτατο μισθό, δηλαδή 830 ευρώ μεικτά (περίπου 706 καθαρά)*, ο φόρος που του αναλογεί διαμορφώνεται στα 137 ευρώ ή σε 9,8 ευρώ τον μήνα.
• Από 1η Απριλίου, οι αποδοχές του εν λόγω εργαζόμενου θα πάει στα 880 ευρώ μεικτά (περίπου 740 καθαρά)*. Σε αυτή την περίπτωση ο ετήσιος φόρος θα ανέβει στα 270 ευρώ ή τα 19 ευρώ τον μήνα, διπλασιάζεται δηλαδή, καθώς μεγαλύτερο «κομμάτι» των αποδοχών του θα φορολογείται με τον συντελεστή 22%, ο οποίος ενεργοποιείται από τα 10.000,01 ευρώ και πάνω.

* Προσοχή τα ποσά αλλάζουν με την οικογενειακή κατάσταση, τα παιδιά και τις τριετίες

Δηλαδή αυτά τα επιπλέον που θα δώσει απλόχερα η κυβέρνηση θα ροκανιστούν και από τον φόρο και η αύξηση θα περιοριστεί στα 34 ευρώ!

Εάν δεν μειωθεί ο φορολογικός συντελεστής από τα 10.001 έως τα 20.000 ευρώ ώστε να πάρουν μια ανάσα εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά σε συνδυασμό με την πάταξη των καρτέλ και τον έλεγχο των τραπεζών (επιτοκίων) δεν πρόκειται ποτέ να ανακάμψει η «μέση» ελληνική οικογένεια.

Εννοείται πως παραμένει ως ζητούμενο μια γενναία αύξηση του κατώτατου μισθού σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες για να ξεκολλήσει η χώρα από τον πάτο της Ευρώπης!

Και αυτό πέρα από τις αλχημείες που γίνονται για να παρουσιαστεί η ανεργία ως χαμηλή ή τους διθυράμβους για έλεγχο του πληθωρισμού και των τιμών στα σούπερ μάρκετ.

Διαβάστε επίσης: Κάτω από τη Βουλγαρία στην αγοραστική δύναμη η Ελλάδα – Γκρεμίζεται το κυβερνητικό αφήγημα

Να υπενθυμίζουμε πως σύμφωνα με την τελευταία έρευνα και με βάση τα στοιχεία, η Ελλάδα είναι στον πάτο της αγοραστικής δύναμης πιο κάτω και από την Βουλγαρία και τη Σλοβακία.

Το 64,2% είναι γυναίκες - Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για μείωση της ανεργίας κατά 2,2% τον Φεβρουάριο σε σχέση με τον Ιανουάριο

Κοντά στο 1.000.000 είναι οι εγγεγραμμένοι άνεργοι στη ΔΥΠΑ τον Φεβρουάριο του 2025,  εκ των οποίων 257.492 επιδοτούνται, με την κυβέρνηση να πανηγυρίζει για μείωση της τάξης του 2,2% σε σχέση με τον Ιανουάριο του 2025 και κατά 5,6% σε σχέση με τον Φεβρουάριο του 2024.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΔΥΠΑ, οι εγγεγραμμένοι άνεργοι ανέρχονται σε 960.134 άτομα εκ των οποίων το 47,5% (456.015) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο της ΔΥΠΑ για χρονικό διάστημα ίσο ή και περισσότερο των 12 μηνών και το 52,5% (504.119) είναι εγγεγραμμένο στο μητρώο της ΔΥΠΑ για χρονικό διάστημα μικρότερο των 12 μηνών.

Η συντριπτική πλειονότητα των εγγεγραμμένων ανέργων είναι γυναίκες. Συγκεκριμένα οι γυναίκες ανέρχονται σε 616.497, ποσοστό 64,2%, και οι άνδρες σε 343.637, ποσοστό 35,8%.

Η Περιφέρεια Αττικής και η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας καταγράφουν τον μεγαλύτερο αριθμό εγγεγραμμένων ανέργων ο οποίος ανέρχεται αντίστοιχα σε 284.997 άτομα (ποσοστό 29,7%) και 179.053 άτομα (ποσοστό 18,6%).

Όπως επισημαίνει το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων, το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων, για τον Φεβρουάριο 2025 -  αφορά τον αριθμό των δικαιούχων που πληρώθηκαν εντός του αντίστοιχου μήνα - ανέρχεται σε 257.492 άτομα, γεγονός που σημαίνει ότι  702.642 άνεργοι δεν επιδοτούνται. 

Κάτω από το 10% μειώθηκε το ποσοστό ανεργίας στη χώρα τον Οκτώβριο εφέτος, καθώς ανήλθε σε 9,6% έναντι 11,8% τον Οκτώβριο 2022 και του αναθεωρημένου προς τα άνω 10,3% τον Σεπτέμβριο 2023. Οι άνεργοι ανήλθαν σε 453.783 άτομα, σημειώνοντας μείωση κατά 98.636 άτομα σε σχέση με τον Οκτώβριο 2022 (17,9%) και κατά 28.316 άτομα σε σχέση με τον Σεπτέμβριο 2023 (5,9%).

Στις γυναίκες το ποσοστό ανεργίας ανήλθε σε 12,1% (από 16,1% τον Οκτώβριο πέρυσι) και στους άνδρες σε 7,6% (από 8,5%).

Κατά μεγάλες ομάδες ηλικιών, στην ομάδα 15- 24 ετών το ποσοστό ανεργίας ανήλθε σε 23,7% (από 28,2% τον Οκτώβριο 2022) και στις ηλικίες 25- 74 ετών σε 8,7% (από 11%).

Σύμφωνα επίσης με την έρευνα εργατικού δυναμικού της ΕΛΣΤΑΤ, οι απασχολούμενοι ανήλθαν σε 4.257.939 άτομα, σημειώνοντας αύξηση κατά 145.353 άτομα σε σχέση με τον Οκτώβριο 2022 (3,5%) και κατά 55.348 άτομα σε σχέση με τον Σεπτέμβριο 2023 (1,3%).

Ενώ, τα άτομα κάτω των 75 ετών που δεν περιλαμβάνονται στο εργατικό δυναμικό, ή «άτομα εκτός του εργατικού δυναμικού» (τα άτομα που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία), ανήλθαν σε 3.080.603 άτομα, σημειώνοντας μείωση κατά 75.123 άτομα σε σχέση με τον Οκτώβριο 2022 (2,4%) και κατά 22.797 άτομα σε σχέση με τον Σεπτέμβριο 2023 (0,7%).

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στο 10,8% διαμορφώθηκε το ποσοστό της ανεργίας στη χώρα το γ' τρίμηνο εφέτος από 11,2% το β' τρίμηνο και έναντι 11,6% το γ' τρίμηνο πέρυσι. Ο αριθμός των ανέργων ανήλθε σε 514.622 άτομα, παρουσιάζοντας μείωση κατά 3,5% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και μείωση 7,4%, σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους. Ενώ, οι μακροχρόνια άνεργοι ανέρχονται σε 310.317 άτομα.

Στο 10,9% υποχώρησε το ποσοστό της ανεργίας τον φετινό Αύγουστο, έναντι του αναθεωρημένου προς τα κάτω 12,3% τον αντίστοιχο περυσινό μήνα, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε η ΕΛΣΤΑΤ. Σε μηνιαία βάση το ποσοστό της ανεργίας παρέμεινε αμετάβλητο.

Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, άνεργα ήταν τον Αύγουστο  512.193 άτομα, αριθμός μειωμένος κατά 71.013 σε σχέση με τον Αύγουστο του 2022 (-12,2%) και κατά 2.080 άτομα σε σχέση με τον Ιούλιο του 2023 (-0,4%).

Οι απασχολούμενοι ανήλθαν σε 4.170.977, αριθμός αυξημένος κατά 30.190 σε σχέση με τον περυσινό Αύγουστο (+0,7%) και μειωμένος κατά 47.172 άτομα σε σχέση με τον Ιούλιο του 2023 (-1,1%).

Τα άτομα κάτω των 75 ετών που δεν περιλαμβάνονται στο εργατικό δυναμικό, ή «άτομα εκτός του εργατικού δυναμικού», δηλαδή τα άτομα που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία, ήταν 3.113.742, αριθμός αυξημένος κατά 11.597 άτομα σε σχέση με τον Αύγουστο του 2022 (0,4%) και κατά 46.940 άτομα σε σχέση με τον Ιούλιο του 2023 (1,5%).

Πηγή: naftemporiki.gr

Η ανεργία τον Ιούλιο του 2023 διαμορφώθηκε στο 10,8% έναντι του αναθεωρημένου προς τα κάτω 12,5% τον Ιούλιο του 2022 και του αναθεωρημένου προς τα κάτω 11% τον Ιούνιο του 2023, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.

Συγκεκριμένα, ο αριθμός των άνεργων ανήλθε σε 512.721 άτομα, μειωμένος κατά 72.935 άτομα σε σχέση με τον Ιούλιο του 2022 (-12,5%) και κατά 9.938 άτομα σε σχέση με τον Ιούνιο του 2023 (-1,9%). 

Οι απασχολούμενοι ανήλθαν σε 4.221.067 άτομα σημειώνοντας αύξηση κατά 105.766 άτομα σε σχέση με τον Ιούλιο του 2022 (2,6%) και μείωση κατά 3.057 άτομα σε σχέση με τον Ιούνιο του 2023 (-0,1%).

Αναλυτικά, η ανεργία στους άνδρες διαμορφώθηκε τον Ιούλιο σε 8,7% και στις γυναίκες σε 13,5%, ενώ το υψηλότερο ποσοστό (23,2%) σημειώθηκε μεταξύ 15 και 24 ετών, ενώ μεταξύ 25 και 74 ήταν 10,1%.

Τέλος, τα άτομα κάτω των 75 ετών που δεν περιλαμβάνονται στο εργατικό δυναμικό, ή «άτομα εκτός του εργατικού δυναμικού», δηλαδή τα άτομα που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία, ανήλθαν σε 3.065.436, σημειώνοντας μείωση κατά 62.007 άτομα σε σχέση με τον Ιούλιο του 2022 (-2,0%) και αύξηση κατά 10.348 άτομα σε σχέση με τον Ιούνιο του 2023 (0,3%).

Στο 11,6% διαμορφώθηκε το ποσοστό ανεργίας τον Δεκέμβριο του 2022, παραμένοντας αμετάβλητο από το επίπεδο του Νοεμβρίου και του Οκτωβρίου. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το ποσοστό αυτό είναι κοντά στα χαμηλότερα από τον Απρίλιο του 2010.

Να σημειωθεί ότι βάσει των πρώτων εκτιμήσεων της ΕΛΣΤΑΤ η ανεργία τον Νοέμβριο είχε υποχωρήσει στο 11,4%, αλλά αναθεωρήθηκε προς τα επάνω στο 11,6%.

Τον Δεκέμβριο, οι απασχολούμενοι ανήλθαν σε 4.150.724 άτομα σημειώνοντας αύξηση κατά 78.907 άτομα σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2021 (+1,9%) και κατά 31.290 άτομα σε σχέση με τον Νοέμβριο του 2022 (+0,8%).

Απασχολούμενοι, άνεργοι, άτομα εκτός του εργατικού δυναμικού και ποσοστό (%) ανεργίας, Δεκέμβριος 2017 – 2022

Οι άνεργοι ανήλθαν σε 545.372 άτομα σημειώνοντας μείωση κατά 57.565 άτομα σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2021 (-9,5%) και αύξηση κατά 6.170 άτομα σε σχέση με τον Νοέμβριο του 2022 (+1,1%).

Σύμφωνα πάντοτε με την ΕΛΣΤΑΤ, τα άτομα κάτω των 75 ετών που δεν περιλαμβάνονται στο εργατικό δυναμικό, ή «άτομα εκτός του εργατικού δυναμικού», δηλαδή τα άτομα που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία, ανήλθαν σε 3.119.710, σημειώνοντας μείωση κατά 52.195 άτομα σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2021 (-1,6%) και κατά 40.027 άτομα σε σχέση με τον Νοέμβριο του 2022 (-1,3%). 

Πηγή: moneyreview.gr

Σε 1.084.440 άτομα ανήλθε το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων τον Δεκέμβριο του 2022, έναντι 1.061.419 ατόμων τον Νοέμβριο του 2022 (ποσοστιαία μεταβολή +2,17%) και έναντι 1.109.366 ατόμων τον Δεκέμβριο του 2021 (ποσοστιαία μεταβολή -2,25%), σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία εγγεγραμμένης ανεργίας της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης (ΔΥΠΑ).

Ειδικότερα, το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων, με κριτήριο την αναζήτηση εργασίας (αναζητούντων εργασία), τον Δεκέμβριο του 2022, ανήλθε σε 1.079.202 άτομα. Από αυτά, 535.151 (ποσοστό 49,59%) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο της ΔΥΠΑ για χρονικό διάστημα ίσο ή και περισσότερο των 12 μηνών και 544.051 (ποσοστό 50,41%) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο της ΔΥΠΑ για χρονικό διάστημα μικρότερο των 12 μηνών. Οι άνδρες ανήλθαν σε 392.847 (ποσοστό 36,40%) και οι γυναίκες ανήλθαν σε 686.355 (ποσοστό 63,60%).

Το σύνολο των εγγεγραμμένων λοιπών (μη αναζητούντων εργασία) τον Δεκέμβριο του 2022 ανήλθε σε 5.238 άτομα. Οι άνδρες ανήλθαν σε 1.878 (ποσοστό 35,85%) και οι γυναίκες ανήλθαν σε 3.360 (ποσοστό 64,15%).

Το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων, τον Δεκέμβριο του 2022, (αφορά τον αριθμό των δικαιούχων που πληρώθηκαν εντός του αντίστοιχου μήνα), ανήλθε σε 254.093 άτομα, από τα οποία οι 135.116 (ποσοστό 53,18%) είναι κοινοί και λοιπές κατηγορίες επιδοτουμένων και οι 118.977 (ποσοστό 46,82%) είναι εποχικοί τουριστικών επαγγελμάτων. Οι άνδρες ανήλθαν σε 108.332 (ποσοστό 42,63%) και οι γυναίκες ανήλθαν σε 145.761 (ποσοστό 57,37%).

Από το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων, 112.614 (ποσοστό 44,32%) είναι κοινοί, 1.603 (ποσοστό 0,63%) είναι οικοδόμοι, 118.977 (ποσοστό 46,82%) είναι εποχικοί τουριστικών επαγγελμάτων, 19.067 (ποσοστό 7,50%) είναι εποχικοί λοιποί (αγροτικά), 1.756 (ποσοστό 0,69%) είναι εκπαιδευτικοί και 76 (ποσοστό 0,03%) είναι λοιποί.