Η εκεχειρία είναι μια λέξη γραμμένη με ψιλά γράμματα για το Ισραήλ. Αγνοώντας κάθε ίχνος διεθνές δικαίου και στοιχειώδους αξιοπρέπειας, εξακολουθεί να σπέρνει τον θάνατο στη Γάζα.

Συγκεκριμένα οι άνθρωποι που έχει δολοφονήσει το Ισραήλ στη Γάζα ξεπέρασαν τους 72.938, την ώρα που οι στρατιωτικές επιχειρήσεις δεν παύουν.

Σύμφωνα με το παλαιστινιακό Υπουργείο Υγείας στη Γάζα, ο αριθμός των νεκρών της γενοκτονίας που διεξάγει το Ισραήλ έχει ανέλθει σε 72.938 και των τραυματιών σε 172.919 άτομα από τις 7 Οκτωβρίου 2023.

Το Ισραήλ έχει σκοτώσει 929 Παλαιστίνιους από την αρχή της εκεχειρίας

Στην τελευταία ενημέρωσή του, το υπουργείο ανέφερε ότι τα νοσοκομεία σε όλη τη Γάζα δέχτηκαν επτά σορούς τις τελευταίες 24 ώρες, μεταξύ των οποίων έξι άτομα που έχασαν τη ζωή τους σε πρόσφατες ισραηλινές επιθέσεις, ενώ ένα άτομο που πέθανε αργότερα από τραύματα που είχε υποστεί νωρίτερα, σύμφωνα με το Al Jazeera.

Άλλα 25 τραυματίες μεταφέρθηκαν σε ιατρικές εγκαταστάσεις κατά την ίδια περίοδο.

Το υπουργείο πρόσθεσε, ότι από την έναρξη της «εκεχειρίας» στις 11 Οκτωβρίου, οι ισραηλινές επιθέσεις έχουν σκοτώσει 929 Παλαιστινίους και έχουν τραυματίσει 2.811 άτομα.

Τέλος, ανέφερε πως έχουν ανασυρθεί 781 σοροί κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, την ώρα που οι ομάδες διάσωσης συνεχίζουν να ερευνούν περιοχές οι οποίες προηγουμένως ήταν απρόσιτες λόγω των συνεχιζόμενων στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Οι εργαζόμενοι του ΟΛΠ «εκφράζουν την αντίθεσή τους για την άφιξη του Ισραηλινού κρουαζιερόπλοιου, καθώς θεωρούμε ότι είναι προκλητικό σε αυτή την περίοδο που ο Παλαιστινιακός αλλά και ο Λιβανέζικος λαός υποφέρουν και υφίστανται τα πάνδεινα από το κράτος του Ισραήλ».

Ανακοίνωση-καταγγελία των Λιμενεργατών:

Πληροφορηθήκαμε ότι στις 3/6/2026 έρχεται στο Λιμάνι του Πειραιά το κρουαζιερόπλοιο CROWN IRIS μεταφέροντας Ισραηλινούς στρατιωτικούς.

Οι εργαζόμενοι του ΟΛΠ εκφράζουν την αντίθεσή τους για την άφιξη του Ισραηλινού κρουαζιερόπλοιου, καθώς θεωρούμε ότι είναι προκλητικό σε αυτή την περίοδο που ο Παλαιστινιακός αλλά και ο Λιβανέζικος λαός υποφέρουν και υφίστανται τα πάνδεινα από το κράτος του Ισραήλ.

Γίνεται μάλιστα ακόμα πιο προκλητικό όταν έχουν χτυπηθεί από τον Ισραηλινό στρατό δύο φορές οι αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας προς την Γάζα με απάνθρωπο τρόπο και χρησιμοποίηση ωμής βίας.

Οι εργαζόμενοι του ΟΛΠ δηλώνουμε την σταθερή υποστήριξή μας στον Παλαιστινιακό λαό που αγωνίζεται για να αποκτήσει επιτέλους μία πατρίδα και καλούμε την Κυβέρνηση αλλά και την διοίκηση του ΟΛΠ να αποτρέψουν την άφιξη του συγκεκριμένου κρουαζιερόπλοιου που σίγουρα θα προκαλέσει αντιδράσεις και προβλήματα στο Λιμάνι αλλά και στις ευαισθησίες του Ελληνικού λαού

Το γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ δεν υπολογίζει, όπως έχει εδώ και καιρό αποδείξει, ούτε εκεχειρία, ούτε Διεθνές Δίκαιο. Ο Νετανιάχου τώρα, διατάζει τις IDF να πάρουν τον έλεγχο του 70% της Λωρίδας της Γάζας, με κίνδυνο όχι μόνο να τινάξει στον αέρα την κατάπαυση πυρός, αλλά και να βαθύνει την ήδη τεράστια ανθρωπιστική κρίση και εξαθλίωση του παλαιστινιακού λαού. 

Η εκεχειρία του Οκτωβρίου έδινε στο Ισραήλ τον άμεσο έλεγχο του 53% του παλαιστινιακού εδάφους. Από τότε, οι ισραηλινές δυνάμεις έχουν προχωρήσει σταθερά προς τα δυτικά μέσα στο τμήμα της Λωρίδας και έχουν ανακηρύξει μια συνεχώς διευρυνόμενη «ουδέτερη ζώνη» στα δυτικά, εντός της οποίας ισχυρίζονται ότι έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν ποιος μπορεί να εισέλθει και να ανοίγουν πυρ εναντίον οποιουδήποτε θεωρούν απειλή.

Τις τελευταίες ημέρες, ένοπλες πολιτοφυλακές που υποστηρίζονται από το Ισραήλ έχουν αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην εκκένωση της περιοχής κατά μήκος της γραμμής εκεχειρίας, λέγοντας στους κατοίκους να εγκαταλείψουν τα σπίτια ή τα καταφύγιά τους.

Καθ’ όλη τη διάρκεια των οκτώ μηνών της εκεχειρίας, οι IDF να ανοίγουν πυρ κατά Παλαιστινίων που βρίσκονταν εντός εμβέλειας της «κίτρινης γραμμής» που χωρίζει τη Λωρίδα και να πραγματοποιούν αεροπορικές επιδρομές βαθύτερα στη δυτική Γάζα, σκοτώνοντας περισσότερους από 900 Παλαιστινίους από τότε που τέθηκε σε ισχύ.

Όλο και απλώνεται ο Νετανιάχου

Μιλώντας σε συνέδριο σε ισραηλινό οικισμό στη κατεχόμενη Δυτική Όχθη, ο Νετανιάχου, που παλεύει για την πολιτική του επιβίωση ενόψει εκλογών τους επόμενους μήνες, περιέγραψε την έκταση των εδαφικών στόχων του Ισραήλ.

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός είπε: «Αυτή τη στιγμή πιέζουμε τη Χαμάς. Τώρα ελέγχουμε το 60% της περιοχής στη Λωρίδα. Ξέρετε, ήμασταν στο 50%, πήγαμε στο 60%. Η οδηγία μου είναι να φτάσουμε στο… 70%», σύμφωνα με τον Guardian.

Τα πράγματα μιλούν από μόνα τους. Εξάλλου, όπως ο υπουργός Άμυνας, Ισραέλ Κατς, δήλωσε την Τετάρτη ότι ο απώτερος στόχος της κυβέρνησης ήταν μεγάλος αριθμός Παλαιστινίων να φύγει από τη Γάζα μέσω αυτού που αποκάλεσε «εθελοντική μετανάστευση», αλλά το οποίο ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων περιγράφουν ως μακροπρόθεσμο σχέδιο εθνοκάθαρσης μέσω της δημιουργίας αφόρητων συνθηκών διαβίωσης μέσα στη Γάζα.

Μια ωμή παραβίαση της εκεχειρίας

Η υλοποίηση της εντολής Νετανιάχου θα αποτελούσε άμεση παραβίαση της εκεχειρίας του Οκτωβρίου, του ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ που την επικύρωσε, καθώς και του ειρηνευτικού σχεδίου 20 σημείων του Ντόναλντ Τραμπ, το οποίο προέβλεπε μια προσωρινή «κίτρινη γραμμή» που θα χώριζε τη Γάζα σε περιοχές υπό ισραηλινή και χαμασική διοίκηση, εν αναμονή περαιτέρω ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων.

Το σχέδιο ανέφερε επίσης: «Κανείς δεν θα εξαναγκαστεί να φύγει από τη Γάζα και όσοι επιθυμούν να φύγουν θα είναι ελεύθεροι να το κάνουν και ελεύθεροι να επιστρέψουν. Θα ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να μείνουν και θα τους προσφέρουμε την ευκαιρία να οικοδομήσουν μια καλύτερη Γάζα».

Τι σημαίνει αυτό; Ότι οι ισραηλινές δυνάμεις έχουν καταστρέψει συστηματικά τα εναπομείναντα κτίρια στη ζώνη που ελέγχουν, οπότε η επέκτασή της στο 70% της Γάζας θα σήμαινε ότι τα 2,2 εκατομμύρια Παλαιστινίων που επέζησαν του πολέμου θα στριμώχνονταν σε λιγότερο από το ένα τρίτο της αρχικής τους επικράτειας, η οποία ήταν ήδη υπερπλήρης.

Την ακύρωση της περφόρμανς «Δωμάτια με θέα», που επρόκειτο να παρουσιαστεί από τις 22 έως τις 24 Μαΐου στο πλαίσιο της τριήμερης δράσης «Είναι αμαρτωλή; – 3 μερόνυχτα στην Ομόνοια», ανακοίνωσε το Εθνικό Θέατρο, μετά τις αντιδράσεις που προκάλεσε η συνεργασία με τα Brown Hotels.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, η ανοιχτή συζήτηση με τίτλο «Σε ποιον ανήκει η Ομόνοια; – Το μέλλον της πλατείας», που θα διεξαχθεί στην πλατεία Ομονοίας στις 24 Μαΐου, θα πραγματοποιηθεί χωρίς τη συμμετοχή του ιδρυτή των Brown Hotels, Leon Avigad.

Οι αντιδράσεις επικεντρώθηκαν στη συνεργασία του θεσμού με την ξενοδοχειακή αλυσίδα ισραηλινών συμφερόντων, σε μια περίοδο αυξημένης πολιτικής και κοινωνικής έντασης γύρω από τον πόλεμο στη Γάζα και τις διεθνείς σχέσεις με το Ισραήλ.

«Μια σημαντική νίκη καταγράφηκε σήμερα χάρη στην άμεση κινητοποίηση πολιτών, ανθρώπων της τέχνης και του κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη», σημείωσαν το BDS Greece, το March to Gaza Greece, το Πολιτιστικό Δίκτυο για την Παλαιστίνη και η Παλαιστινιακή Παροικία Ελλάδας σε ανακοίνωσή τους. «Η εξέλιξη αυτή είναι αποτέλεσμα της δημόσιας κατακραυγής απέναντι σε μια βαθιά προβληματική επιλογή ενός κρατικού θεσμού, που χρηματοδοτείται από την κοινωνία, να συνδεθεί με επιχειρηματικά συμφέροντα τα οποία μάλιστα συνδέονται με το κράτος απαρτχάιντ του Ισραήλ» σημειώνουν.

Αναλυτικά η ανακοίνωση: 

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΝΙΚΗ!

ΑΚΥΡΩΘΗΚΕ Η PERFORMANCE ΚΑΙ ΑΠΕΣΥΡΑΝ ΤΟΝ LEON AVIGAD – ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΤΩΝ BROWN HOTELS – ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ

Μια σημαντική νίκη καταγράφηκε σήμερα χάρη στην άμεση κινητοποίηση πολιτών, ανθρώπων της τέχνης και του κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη.

Το Εθνικό Θέατρο ανακοίνωσε την ακύρωση της performance «Δωμάτια με θέα», που επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στο Brown Hotel στο πλαίσιο της τριήμερης διοργάνωσης «Είναι αμαρτωλή; 3 μερόνυχτα στην Ομόνοια» 22-24/5. Επίσης ακύρωσε τη συμμετοχή του Leon Avigad (ιδρυτή και ιδιοκτήτη της αλυσίδας Brown Hotels στην Ελλάδα) στη διεξαγωγή της συζήτησης «Σε ποιον ανήκει η Ομόνοια; – Το μέλλον της πλατείας» και αφαίρεσαν το logo του Brown Hotel από τους χορηγούς. Κατά τα άλλα το πρόγραμμα θα πραγματοποιηθεί κανονικά.

Η εξέλιξη αυτή είναι αποτέλεσμα της δημόσιας κατακραυγής απέναντι σε μια βαθιά προβληματική επιλογή ενός κρατικού θεσμού, που χρηματοδοτείται από την κοινωνία, να συνδεθεί με επιχειρηματικά συμφέροντα τα οποία μάλιστα συνδέονται με το κράτος απαρτχάιντ του Ισραήλ.

Εν μέσω συνεχιζόμενης γενοκτονίας στη Γάζα, μαζικών εκτοπισμών στη Δυτική Όχθη και ευρύτερης πολεμικής κλιμάκωσης στην περιοχή, την ίδια στιγμή που το ισραηλινό κράτος κατηγορείται διεθνώς για εγκλήματα πολέμου και συστηματική παραβίαση του διεθνούς δικαίου, την ίδια στιγμή που Έλληνες πολίτες του ανθρωπιστικού στολίσκου ελευθερίας GSF απάγονται από τα διεθνή ύδατα, βασανίζονται και φυλακίζονται από το Ισραήλ, το Εθνικό Θέατρο ανακοίνωσε στις 21 Μαΐου ένα τριήμερο δράσεων στην Ομόνοια με χορηγό φιλοξενίας την ισραηλινή αλυσίδα Brown Hotels και με προγραμματισμένη συμμετοχή του ιδιοκτήτη τους Leon Avigad.

Τα Brown Hotels έχουν αναπτύξει ισχυρή παρουσία στην Αθήνα και στην Ελλάδα μέσω ξενοδοχείων και τουριστικών ακινήτων, αποτελώντας μέρος της συνολικής αναδιάρθρωσης του κέντρου προς όφελος της τουριστικοποίησης και των επενδυτικών συμφερόντων. Παράλληλα, δημόσιες δηλώσεις και δημοσιεύματα έχουν αναδείξει τη στήριξη του Leon Avigad και του επιχειρηματικού του ομίλου προς στρατιώτες και εφέδρους του ισραηλινού στρατού μέσω πρωτοβουλιών φιλοξενίας και παροχών κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας στη Γάζα.

Η απόφαση λοιπόν του Εθνικού Θεάτρου, που προσπάθησε να περάσει κάτω από τα ραντάρ του κινήματος με μια ανακοίνωση της τελευταίας στιγμής, δεν ήταν μια ατυχής στιγμή, ήταν πολιτική επιλογή.

Και γεννά εύλογα ερωτήματα:

Πώς είναι δυνατόν ένας δημόσιος πολιτιστικός θεσμός να προσφέρει αρχικά βήμα και κύρος σε εκπρόσωπο επιχειρηματικών συμφερόντων τα οποία συνδέονται δημόσια με πρωτοβουλίες υποστήριξης στρατιωτών ενός κράτους που ισοπεδώνει πόλεις, δολοφονεί καλλιτέχνες, βομβαρδίζει σχολεία, πανεπιστήμια και μνημεία πολιτισμού;

Και μαζί με αυτό αναδύεται και ένα δεύτερο, εξίσου κρίσιμο ερώτημα:

Σε ποιον ανήκει τελικά η Ομόνοια;

Η Ομόνοια δεν είναι ένα αισθητικό concept.

Δεν είναι «αμαρτωλή» ή «εξωτική» εικόνα προς πολιτιστική κατανάλωση. Είναι ιστορική γειτονιά με εργαζόμενους, μετανάστες, μικρές επιχειρήσεις, κοινωνικές αντιθέσεις και ανθρώπους που ήδη πληρώνουν το κόστος της επιθετικής τουριστικοποίησης και του gentrification.

Τα τελευταία χρόνια η Αθήνα βιώνει ένα πραγματικό κύμα real estate επενδύσεων, εξαγορών ακινήτων και μετατροπής του ιστορικού κέντρου σε τουριστικό και επενδυτικό προϊόν. Μεγάλοι όμιλοι, funds, ξενοδοχειακά δίκτυα και ξένα κεφάλαια – με την πλειοψηφία να είναι ισραηλινά επιχειρηματικά σχήματα – αγοράζουν κτίρια, διαμερίσματα και ξενοδοχεία, μετατρέποντάς τα σε boutique hotels, short-term rentals, airbnb και επενδυτικά assets.

Το αποτέλεσμα είναι ήδη ορατό:

– εκτόξευση ενοικίων

– εκτοπισμός κατοίκων

– τουριστικοποίηση της καθημερινότητας

– εμπορευματοποίηση της κατοικίας

–συρρίκνωση δημόσιου χώρου και κοινωνικής ζωής

Και εδώ εμφανίζεται και το artwashing.

Όταν η τέχνη και οι πολιτιστικές διοργανώσεις λειτουργούν – συνειδητά ή ασυνείδητα – ως αισθητικό πέπλο που εξωραΐζει διαδικασίες εκτοπισμού και real estate αναδιάρθρωσης, τότε δεν έχουμε «ευαισθητοποίηση». Έχουμε πολιτιστικό ξέπλυμα.

Η σημερινή υποχώρηση του Εθνικού Θεάτρου είναι σημαντική. Αλλά δεν αρκεί.

Το πρόβλημα δεν ήταν μόνο ένα όνομα σε ένα πάνελ ή μια performance σε ισραηλινό ξενοδοχείο.

Το πρόβλημα είναι το μοντέλο πολιτισμού και πόλης που θεωρεί φυσιολογικό να συνδιαλέγεται με επιχειρηματικά συμφέροντα συνδεδεμένα με πολεμική οικονομία και με την εμπορευματοποίηση των ίδιων των γειτονιών που υποτίθεται ότι «αναδεικνύει».

Γι’ αυτό:

– Καλούμε το Εθνικό Θέατρο να διακόψει κάθε συνεργασία με τα Brown Hotels.

– Καλούμε τον Δήμο Αθηναίων και το Ινστιτούτο Γκαίτε να διακόψουν κάθε συνεργασία με τα Brown Hotels και όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να πάρουν σαφή θέση.

– Καλούμε τον καλλιτεχνικό κόσμο να μιλήσει δημόσια.

– Και καλούμε κάθε άνθρωπο που νοιάζεται για την Παλαιστίνη και για τις πόλεις μας να μην επιτρέψει το ξέπλυμα της κατοχής, του πολέμου και το gentrification ΚΑΙ μέσω της τέχνης.

0Να υπάρχει πλήρης διαφάνεια στη χρηματοδότηση πολιτιστικών εκδηλώσεων. Οι οργανωτές οφείλουν να ενημερώνουν αναλυτικά τους/τις καλλιτέχν(ιδ)ες για τους χρηματοδότες των καλλιτεχνικών δράσεων πριν από την έναρξη κάθε συνεργασίας.

Η Ομόνοια δεν είναι εμπόρευμα.

Η τέχνη δεν είναι πλυντήριο πολέμου.

 Και η Αθήνα δεν ανήκει στα επενδυτικά χαρτοφυλάκια.

Η Ορλί Νόι είναι συντάκτρια στο Local Call, πολιτική ακτιβίστρια και μεταφράστρια περσικής ποίησης και πεζογραφίας. Είναι πρόεδρος του εκτελεστικού συμβουλίου της οργάνωσης B’Tselem και ακτιβίστρια του πολιτικού κόμματος Balad. Τα κείμενά της ασχολούνται με τις τομές που διασταυρώνονται και διαμορφώνουν την ταυτότητά της ως Μιζραχί, αριστερής γυναίκας, γυναίκας γενικότερα, προσωρινής μετανάστριας που ζει μέσα σε μια διαρκή κατάσταση μετανάστευσης, και με τον συνεχή διάλογο ανάμεσα σε όλες αυτές τις πτυχές.

Στο +972 Magazine έγραψε άρθρο με τίτλο «Ο λόγος που δεν θα σταθώ προσοχή όταν ηχήσει η σειρήνα για την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος». Υπότιτλος; «Ένα έθνος που διαπράττει γενοκτονία δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι τιμά το Ολοκαύτωμα. Κάθε τελετή προς τιμήν του, βεβηλώνει τη μνήμη των θυμάτων».

Το κείμενό της δημοσιεύθηκε και στα εβραϊκά, σε μέσο ενημέρωσης του Ισραήλ. Το παραθέτουμε παρακάτω.

«Αύριο, για πρώτη φορά αφότου μετανάστευσα στο Ισραήλ στην ηλικία των 9, δεν θα σταθώ όρθια όταν ηχήσει η σειρήνα για την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος.

Σ’ολόκληρη τη χώρα, κάθε χρόνο τέτοια μέρα ηχεί σειρήνα επί δύο λεπτά, οι άνθρωποι τηρούν σιγή σε στάση προσοχής και η κίνηση στους δρόμους σταματά. Από ευλάβεια στα θύματα της πιο φριχτής τραγωδίας στην εβραϊκή ιστορία, πλέον δεν δύναμαι να συμμετάσχω σε τέτοιες κρατικές τελετουργίες. Αρνούμαι να πάρω μέρος σε τελετές ενός κράτους που έχει μετατραπεί σε βασίλειο θανάτου – ένα κράτος η ουσία του οποίου βεβηλώνει τη μνήμη των θυμάτων που ισχυρίζεται ότι τιμά.

Εδώ και χρόνια δεν στέκομαι προσοχή για την αντίστοιχη σειρήνα την Ημέρα Μνήμης του Ισραήλ, την ακριβώς επόμενη εβδομάδα από την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος, για την τιμή των πεσόντων στρατιωτών. Δεν πρόκειται για πράξη διαμαρτυρίας, τουλάχιστον όχι εξωτερικά  – απλώς φροντίζω να μην είμαι έξω όταν ηχεί, επομένως δεν πρέπει να πάρω μέρος σε μία από τις ατέλειτες εκδηλώσεις της στρατιωτικής αίρεσης θανάτου του Ισραήλ και του πένθους. Τα τραγούδια της Ημέρας Μνήμης μου προκαλούν βαθύ άγχος κι αποξένωση. Το να εξυμνώ τον θάνατο, κι ιδιαίτερα των νεκρών ένστολων, με ταράζει βαθιά.

Αλλά την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος, την ένιωθα διαφορετικά. Εκείνη την  ημέρα, μου φαινόταν πως η ανθρωπότητα έσκυβε το κεφάλι με την ντροπή μις σχεδόν αβάσταχτης ευθύνης, η σειρήνα ο ήχος των λυγμών της.

Από καιρό μου είναι ξεκάθαρο το ότι η μνήμη του Ολοκαυτώματος, όσον αφορά στο Ισραήλ, δεν είναι παρά εργαλείο χειραγώγησης για απεριόριστη ατιμωρησία. Έχω δει το Ισραήλ να φιλοξενεί αντισημίτες εγκληματίες πολέμου στο Yad Vashem, το εθνικό μουσείο Ολοκαυτώματος, μόνο για να κλείσει μεγάλες συμφωνίες για όπλα μαζί τους λίγο αργότερα. Ταυτόχρονα, επικαλείται το Ολοκαύτωμα για να φιμώσει βίαια κάθε κριτική για τα εγκλήματά του.

Και παρόλα αυτά, κατάφερα να διαχωρίσω την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος από αυτούς τους χειρισμούς. Ίσως επειδή κάλυπτε μία συναισθηματική, ανθρώπινη ανάγκη να μοιραστώ αυτόν τον συλλογικό θρήνο, έστω και μία φορά τον χρόνο. Ίσως επειδή το μέγεθος της φρίκης ήταν τόσο μεγάλο για να το αντιμετωπίσουμε, κι αναζητάμε τελετουργίες που μας επιτρέπουν να το κάνουμε.

Αλλά μετά από δυόμισι και παραπάνω χρόνια γενοκτονίας στη Γάζα, συστημικού και υπολογισμένου αφανισμού δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων, συνειδητού υποσιτισμού μωρών μέχρι θανάτου -που συνοδεύεται με απροκάλυπτη χαρά, μέχρι και υπερηφάνεια- δεν μπορώ πλέον να με πείσω να κάνω αυτόν τον διαχωρισμό. Ένα κράτος που διαπράττει γενοκτονία δεν μπορεί να τιμά τη μνήμη του Ολοκαυτώματος. Κάθε τελετή που διεξάγει στο όνομά του, βεβηλώνει τη μνήμη των θυμάτων.

Σε μια χώρα που έχει μετατρέψει την εθνοτική υπεροχή σε επίσημη πολιτική, μια τέτοια σειρήνα δεν σηματοδοτεί πλέον πένθος. Σε μια χώρα χωρίς ντροπή και ηθική –όπου ο Αβραάμ Ζαρβίβ, ένας ραβίνος και χειριστής μπουλντόζας, του οποίου η «φήμη» προήλθε από την αδιανόητη καταστροφή που προκάλεσε στη Γάζα, θα ανάψει δάδα στην επίσημη τελετή της Ημέρας Ανεξαρτησίας του Ισραήλ- η σειρήνα είναι ένας ήχος χωρίς περιεχόμενο, μια απλή τελετουργία. Ή και χειρότερα: αποτελεί μέρος μιας καλοκουρδισμένης μηχανής που μετέτρεψε το Ολοκαύτωμα σε εργαλείο προπαγάνδας, σχεδιασμένο να δικαιολογεί τα πιο απεχθή εγκλήματα. Στην πραγματικότητα, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πολεμικό κάλεσμα.

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, παρευρίσκεται σε τελετή στο Μουσείο Μνήμης του Ολοκαυτώματος Γιαντ Βασέμ στην Ιερουσαλήμ, καθώς το Ισραήλ τιμά την ετήσια Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος, 24 Απριλίου 2025.

Η ουσία της αντισημιτικής ιδεολογίας είναι η πεποίθηση ότι οι Εβραίοι βρίσκονται εκτός των ορίων της ανθρωπότητας, ότι οι καθολικοί ηθικοί νόμοι δεν ισχύουν γι’ αυτούς. Αλλά μήπως το Κράτος του Ισραήλ δεν απαιτεί, στην πράξη, από τον κόσμο μια τέτοια εξαίρεση από τους ανθρώπινους κανόνες στο όνομα της εβραϊκής συλλογικότητας; Και αν ναι, μπορεί να του ανατεθεί η μνήμη του Ολοκαυτώματος ή να διοργανώνει τελετές που δεν είναι στιγματισμένες από τη λεκέ της εβραϊκής υπεροχής και της ξενοφοβίας; Πιστεύω πως όχι.

Φέτος, περισσότερο από ποτέ, πρέπει να επιμείνουμε σε αυτό που η ισραηλινή «βιομηχανία του Ολοκαυτώματος» προσπαθεί να σβήσει από τη συνείδησή μας: το οικουμενικό δίδαγμα του Ολοκαυτώματος, το μόνο δίδαγμα που αξίζει να κρατήσουμε από την τραγωδία του λαού μας.

Το «Ποτέ ξανά» δεν είναι -και δεν μπορεί να είναι- μια αποκλειστική επιταγή για τους Εβραίους. Πρέπει να είναι μια προειδοποίηση ενάντια σε κάθε μορφή υπεροχής και ρατσισμού, κακοήθεις ασθένειες που, αν μείνουν ανεξέλεγκτες, θα ριζώσουν στις καρδιές μας. Το να τιμούμε τη μνήμη του Ολοκαυτώματος σημαίνει να αντιστεκόμαστε αποφασιστικά σε κάθε έκφραση αυτών των δυνάμεων, όπου κι αν εμφανίζονται.

Φέτος, δεν θα σταθώ προσοχή για τη σειρήνα. Αλλά θα παραμείνω δεσμευμένος/η στην εντολή που μου άφησε η μνήμη της: να μην ξεχάσω ποτέ τι μπορεί να προκαλέσουν το ανθρώπινο μίσος, η αίσθηση ανωτερότητας, η αδιαφορία και η άγνοια -και να μην σταματήσω ποτέ να τα πολεμώ».

ΕΙΡΗΝΗ ΔΕΡΜΙΤΖΑΚΗ

Η Σούζαν Σαράντον μίλησε για το… cancel που έφαγε από το Χόλιγουντ, γιατί πολύ απλά υποστήριζε δημόσια τονλαό των Παλαιστινίων.

Η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός – η οποία απομακρύνθηκε από την εταιρεία εκπροσώπησής της United Talent Agency τον Νοέμβριο του 2023, μετά από αμφιλεγόμενες δηλώσεις της σχετικά με τον πόλεμο Ισραήλ-Γάζας – αναφέρθηκε στην κατάσταση της καριέρας της σε συζήτηση στις 27 Φεβρουαρίου, σύμφωνα με το Reuters, λίγο πριν τιμηθεί με το Διεθνές Βραβείο Goya στην τελετή των βραβείων της Ισπανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου στη Βαρκελώνη.

«Η εταιρεία μου με απέλυσε, συγκεκριμένα επειδή συμμετείχα σε πορείες και μίλησα για τη Γάζα, ζητώντας κατάπαυση του πυρός», δήλωσε η Σαράντον. «Έγινε σχεδόν αδύνατο για μένα ακόμη και να εμφανιστώ στην τηλεόραση. Δεν ξέρω αν αυτό έχει αλλάξει τελευταία. Δεν μπορούσα να συμμετάσχω σε κάποια μεγάλη ταινία ή σε οτιδήποτε συνδεόταν με το Χόλιγουντ».

Η πραγματικότητα μιας σταρ που καταδικάζει δημόσια μια γενοκτονία

Η πρωταγωνίστρια του «Θέλμα και Λουίζ» συνέχισε λέγοντας: «Τελικά βρήκα εκπροσώπους στην Αγγλία και την Ιταλία και εργάζομαι εκεί. Μόλις ολοκλήρωσα μια ταινία στην Ιταλία και συμμετείχα για αρκετούς μήνες σε μια θεατρική παράσταση στο Old Vic. Ένας Ιταλός σκηνοθέτης που με προσέλαβε πρόσφατα μου είπε ότι του είχαν συστήσει να μη με πάρει, οπότε αυτό συμβαίνει ακόμη. Εκείνος δεν τους άκουσε, αλλά η συζήτηση έγινε. Αυτή την περίοδο συμμετέχω κυρίως σε μικρές παραγωγές, με σκηνοθέτες που συχνά κάνουν το πρώτο τους βήμα, σε ανεξάρτητες ταινίες».

 

Σε κάποιο σημείο της συζήτησης η Σαράντον συγκινήθηκε, εκφράζοντας τηνευγνωμοσύνη της προς την Ισπανία και την Ιρλανδία για τη στάση των ηγεσιών τους σχετικά με τη Γάζα, συγκρίνοντάς τη με εκείνη των ΗΠΑ, σύμφωνα με το Hollywood Reporter.

«Σε ένα περιβάλλον όπου νιώθεις καταπίεση και λογοκρισία, το να βλέπεις την Ισπανία, τον πρόεδρό της και τη στήριξη που εκφράζει για τη Γάζα, αλλά και ηθοποιούς όπως ο Χαβιέ Μπαρδέμ να μιλούν τόσο δυνατά, είναι πολύ σημαντικό για εμάς στις Ηνωμένες Πολιτείες», είπε. «Όταν ανοίγεις την τηλεόραση και βλέπεις πόσο ξεκάθαρη και ισχυρή είναι η στάση της Ισπανίας σε αυτά τα ζητήματα από ηθικής πλευράς, σε κάνει να νιώθεις λιγότερο μόνος και σου δίνει ελπίδα. Στις ΗΠΑ δεν ακούς τέτοια πράγματα στην τηλεόραση. Δεν ξέρεις καν ότι υπάρχουν».

Η ηθοποιός του «Dead Man Walking» πρόσθεσε: «Όταν κάποιος παίρνει τόσο ξεκάθαρη θέση – όταν ένα ολόκληρο κράτος το κάνει, και βάζω σε αυτό και την Ιρλανδία – δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο σημαντικό είναι για όσους από εμάς προσπαθούμε να μιλήσουμε σε ένα πολύ δύσκολο περιβάλλον. Το να βλέπουμε τέτοια δύναμη και ηθική σαφήνεια σημαίνει πολλά για εμάς».

Υπενθυμίζεται ότι μετά από αμφιλεγόμενες δηλώσεις που έκανε σε φιλοπαλαιστινιακή συγκέντρωση στην Union Square της Νέας Υόρκης τον Νοέμβριο του 2023, εν μέσω της σύγκρουσης Ισραήλ–Χαμάς, η Σαράντον απομακρύνθηκε από την εταιρεία εκπροσώπησής της UTA.

Πηγή: rosa.gr

Από την έναρξη του πολέμου που έχει χαρακτηριστεί ως γενοκτονικός στη Γάζα, τον Οκτώβριο του 2023, το Ισραήλ έχει δαπανήσει τεράστιους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους για να ισοπεδώσει την παλαιστινιακή επικράτεια και να διαλύσει τους θεσμούς της.

Περισσότεροι από 72.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους, ανάμεσά τους δεκάδες χιλιάδες παιδιά και γυναίκες – ενώ ανεξάρτητοι ερευνητές εκτιμούν ότι ο πραγματικός αριθμός των νεκρών ενδέχεται να ξεπερνά τις 75.000.

Όσοι παραμένουν εν ζωή, πολλοί έχουν υποστεί τις συνέπειες μιας σκόπιμα επιβληθείσας λιμοκτονίας: Αρχικά κατά την πολιορκία της βόρειας Γάζας στα τέλη του 2024, που αξιωματούχοι του ΟΗΕ χαρακτήρισαν «αποκαλυπτική», και αργότερα, κατά τον τεχνητό λιμό που προκάλεσαν ισραηλινές πολιτικές τον Αύγουστο του 2025, όταν εικόνες υποσιτισμένων και λιμοκτονούντων παιδιών κυριάρχησαν στα δελτία ειδήσεων παγκοσμίως, όπως τονίζει το Al Jajeera.

Τίποτα από αυτά δεν έγινε χωρίς τεράστιο οικονομικό τίμημα.

Το Ισραήλ – με βασικό σύμμαχο τις Ηνωμένες Πολιτείες – έχει διοχετεύσει δισεκατομμύρια δολάρια στον πόλεμο κατά της Γάζας.

Πόσο κοστίζει, λοιπόν, η εξόντωση περισσότερων από 72.000 Παλαιστινίων; Πόσα χρήματα απαιτούνται σε πολεμοφόδια για τη διάπραξη μιας γενοκτονίας;

Και ποιος είναι ο αντίκτυπος μιας βιομηχανοποιημένης μαζικής θανάτωσης σε μια οικονομία;

Ακολουθούν όσα είναι γνωστά.

Πόσα χρήματα έχει δαπανήσει το Ισραήλ για τον πόλεμο στη Γάζα;

Η Τράπεζα του Ισραήλ υπολόγισε το συνολικό οικονομικό κόστος του πολέμου σε περίπου 352 δισεκατομμύρια σέκελ (112 δισ. δολάρια).

Το ποσό αυτό περιλαμβάνει:

• 243 δισ. σέκελ (77 δισ. δολάρια) σε άμεσες αμυντικές δαπάνες
• 33 δισ. σέκελ (10,5 δισ. δολάρια) για αποζημιώσεις μέσω του ταμείου φόρου ακίνητης περιουσίας
• 57 δισ. σέκελ (18 δισ. δολάρια) σε πολιτικές δαπάνες
• 19 δισ. σέκελ (6 δισ. δολάρια) σε πληρωμές τόκων

Στις αρχές του 2025, εξετάζοντας αποκλειστικά τον πόλεμο στη Γάζα, ο πρώην επικεφαλής οικονομικός σύμβουλος του ισραηλινού στρατού, Γκιλ Πίνχας, εκτίμησε το κόστος στα 150 δισ. σέκελ (48 δισ. δολάρια), με μέσο ημερήσιο κόστος 300 εκατ. σέκελ (96 εκατ. δολάρια).

Σύμφωνα με τον Φιλίπ Λαζαρίνι, γενικό επίτροπο της UNRWA, κατά μέσο όρο 100 Παλαιστίνιοι σκοτώνονταν καθημερινά στη Γάζα.

«Κάθε αντικείμενο που χρησιμοποιεί ο στρατός στη μάχη έχει τιμή σε σέκελ, καταγεγραμμένη σε ειδικό, εξαιρετικά αναλυτικό τιμοκατάλογο», δήλωσε ο Πίνχας, αναφερόμενος στο κόστος για τον ισραηλινό στρατό – όχι για τους Παλαιστινίους – κάθε μερίδας τροφής, λίτρου καυσίμου, οχήματος, σφαίρας και πυραύλου που εκτοξεύεται προς τη Γάζα. «Ο κατάλογος επικαιροποιείται διαρκώς, ακόμη και εν μέσω πολέμου».

Πόσα δαπανήθηκαν σε πολεμοφόδια;

Δεν υπάρχουν πλήρη στοιχεία, αλλά ο Πίνχας ανέφερε ότι από την έναρξη του πολέμου έχουν διατεθεί 340 δισ. σέκελ (108 δισ. δολάρια) για πολεμοφόδια, αν και δεν έχουν χρησιμοποιηθεί όλα.

Σημαντικό μέρος των κονδυλίων κατευθύνθηκε σε αγορές από ισραηλινούς κατασκευαστές όπλων, γεγονός που μετρίασε εν μέρει τις ευρύτερες οικονομικές επιπτώσεις.

Οι λεπτομέρειες στρατιωτικών προϋπολογισμών σπανίως δημοσιοποιούνται. Ωστόσο, ενδείξεις μπορούν να αντληθούν από άλλες συγκρούσεις της περιοχής.

Σύμφωνα με εκτίμηση της The Wall Street Journal, στα μέσα του πολέμου με το Ιράν, το ημερήσιο κόστος για το Ισραήλ ανερχόταν σε 200 εκατ. δολάρια.

Οι πύραυλοι αναχαίτισης ιρανικών ρουκετών – έως και 400 ημερησίως – κοστολογούνταν από 700.000 έως 4 εκατ. δολάρια ο καθένας.

Επιπλέον, η επίθεση του Σεπτεμβρίου 2024 κατά των επικοινωνιακών συσκευών της λιβανέζικης οργάνωσης Χεζμπολάχ φέρεται να κόστισε περίπου 1 δισ. σέκελ (318 εκατ. δολάρια).

Ποιο είναι το συνολικό κόστος για την ισραηλινή οικονομία;

Ιδιαίτερα υψηλό – και μεγάλο μέρος του οφείλεται στο ανθρώπινο δυναμικό.

Από τους 465.000 εφέδρους του Ισραήλ, πάνω από 300.000 αναπτύχθηκαν στη Γάζα κατά τον πρώτο χρόνο του πολέμου, επιπλέον των 170.000 εν ενεργεία στρατιωτικών.

Το κόστος διατήρησης τόσο μεγάλου αριθμού στρατιωτών, καθώς και η απώλεια παραγωγικότητας από εργαζομένους που επιστρατεύθηκαν, είναι τεράστιο.

Σύμφωνα με το ισραηλινό υπουργείο Οικονομικών, περίπου 70 δισ. σέκελ (22,3 δισ. δολάρια) δαπανήθηκαν μόνο για τις εφεδρικές δυνάμεις, ενώ το κόστος διατήρησης του τακτικού στρατού το 2025 εκτιμήθηκε στα 15,37 δισ. σέκελ (4,9 δισ. δολάρια).

Η Τράπεζα του Ισραήλ υπολογίζει ότι ένας μήνας υπηρεσίας εφέδρου κοστίζει περίπου 38.000 σέκελ (12.100 δολάρια) σε χαμένη παραγωγή.

Σύμφωνα με ανάλυση της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz, το συνολικό κόστος του πολέμου την επόμενη δεκαετία ενδέχεται να ξεπεράσει τα 500 δισ. σέκελ (159 δισ. δολάρια).

Πόσο έχει κοστίσει η γενοκτονία στις ΗΠΑ;

Περισσότερο απ’ όσο ενδεχομένως υποθέτουν πολλοί Αμερικανοί ψηφοφόροι.

Σύμφωνα με την έκθεση «Costs of War 2025» του Brown University, από τις 7 Οκτωβρίου 2023 οι ΗΠΑ παρείχαν στο Ισραήλ περίπου 21,7 δισ. δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια.

Επιπλέον, οι Αμερικανοί φορολογούμενοι χρηματοδότησαν επιχειρήσεις υποστήριξης του Ισραήλ στην Υεμένη, στο Ιράν και στη Μέση Ανατολή με κόστος 9,65–12,07 δισ. δολάρια. Συνολικά, η αμερικανική δαπάνη για τους πολέμους του Ισραήλ από το 2023 κυμαίνεται μεταξύ 31,35 και 33,77 δισ. δολαρίων.

Πόσο θα κοστίσει η ανοικοδόμηση της Γάζας;

Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, η ανοικοδόμηση της Γάζας – όπου η πλειονότητα των κτιρίων έχει καταστραφεί – θα απαιτήσει δεκαετίες και θα κοστίσει περίπου 70 δισ. δολάρια.

Σε σχετική έκθεση, ο ΟΗΕ σημείωσε ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ «υπονόμευσαν σοβαρά κάθε πυλώνα επιβίωσης» στον θύλακα.

Ολόκληρος ο πληθυσμός των 2,3 εκατομμυρίων ανθρώπων αντιμετωπίζει «ακραία, πολυδιάστατη φτωχοποίηση» – όρο που περιγράφει όχι μόνο οικονομική ένδεια, αλλά και έλλειψη καθαρού νερού, επαρκούς υγιεινής και πρόσβασης στην εκπαίδευση.

Το οικονομικό κόστος αποτυπώνεται σε αριθμούς. Το ανθρώπινο κόστος, όμως, παραμένει ανυπολόγιστο.

Η κυβέρνηση του Ισραήλ επιβεβαίωσε χθες Πέμπτη πως απαγόρευσε την πρόσβαση στη Λωρίδα της Γάζας σε 37 μεγάλες διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις, στις οποίες πρόσαψε πως δεν της υπέβαλαν καταλόγους των εργαζομένων της, κάτι που απαιτεί οπωσδήποτε πλέον και επισήμως, για λόγους «ασφαλείας». «Οι άδειες των οργανώσεων έληξαν και τους απαγορεύεται να παρέχουν βοήθεια. Έχουν στη διάθεσή τους δυο μήνες για να αποσύρουν τις ομάδες τους», τόνισε στο Γαλλικό Πρακτορείο εκπρόσωπος του υπουργείου Διασποράς και Καταπολέμησης του Αντισημιτισμού.

 

Ως την 1η Μαρτίου, «αν μας υποβάλουν τα έγγραφα που αρνήθηκαν να μας υποβάλουν κατά τη διάρκεια των τελευταίων δέκα μηνών, θα εξετάσουμε τα αιτήματά τους», πρόσθεσε ο Γκιλάντ Τσβικ. Σε ανακοίνωσή του, το υπουργείο ανέφερε ότι αυτή η «απαίτηση» σκοπό έχει να προληφθεί «η διείσδυση τρομοκρατών στις (ξένες) ανθρωπιστικές δομές».

«Η ανθρωπιστική βοήθεια είναι καλοδεχούμενη — η εκμετάλλευση των ανθρωπιστικών δομών για τρομοκρατικούς σκοπούς όχι», επέμεινε ο υπουργός Αμιχάι Τσικλί στο κείμενο.

Το Ισραήλ επικρίθηκε έντονα από τη διεθνή κοινότητα τις τελευταίες ημέρες, καθώς πλησίαζε η προθεσμία, την Τετάρτη τα μεσάνυχτα, που είχε ορίσει προκειμένου οι διεθνείς ΜΚΟ να συμμορφωθούν προς τις νέες υποχρεώσεις τους. «Μια κατάσταση που είναι ήδη φρικτή θα γίνει ακόμα πιο φρικτή. Οι αλλαγές θα είναι άμεσες και θα είναι αδίστακτες» σχολίασε ο γιατρός έκτακτης ανάγκης James Smith στο Aljazeera.

Η κίνηση αυτή είναι «μια επέκταση της μακροχρόνιας στρατηγικής του Ισραήλ να περιορίζει την πρόσβαση σε ανθρωπιστική βοήθεια και τις ανθρωπιστικές υπηρεσίες ως βασικό πυλώνα της κατοχής και της γενοκτονίας», είπε ακόμα ο Smith. «Το Ισραήλ θέλει να ασκήσει απόλυτο έλεγχο σε όλες τις πτυχές της ζωής των Παλαιστινίων, όχι μόνο στη Γάζα αλλά σε όλη την κατεχόμενη Παλαιστίνη» συμπλήρωσε.

Οι πιο γνωστές οργανώσεις, οι οποίες συντρέχουν τους Παλαιστινίους που βιώνουν τις τραγικές συνέπειες των γενοκτονικών επιθέσεων του Ισραήλ και των πρακτικών απαρτχάιντ, όπως η στέρηση νερού, στέγης και ρεύματος, είναι οι παρακάτω:

• Γιατροί Χωρίς Σύνορα
• Νορβηγικό Συμβούλιο Προσφύγων
• Διεθνής Επιτροπή Διάσωσης
• Caritas
• Oxfam
• ActionAid
• Action Against Hunger
• CARE

Η Σέινα Λόου, εκπρόσωπος του Νορβηγικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες (NRC), κατήγγειλε από την πλευρά της στο Γαλλικό Πρακτορείο τις «ενέργειες» σε εξέλιξη «εδώ και δυο χρόνια με σκοπό να εμποδιστούν και να περιθωριοποιηθούν οι ανθρωπιστικοί παράγοντες».

Στη Λωρίδα της Γάζας, οι εργαζόμενοι είναι «εξουθενωμένοι» κι οι ξένοι συνάδελφοί τους «τους προσφέρουν έναν πρόσθετο βαθμό βοήθειας και ασφάλειας. Η παρουσία τους είναι μια προστασία», έκρινε, επιβεβαιώνοντας την άρνηση της νορβηγικής ΜΚΟ να δώσει τις ταυτότητες και άλλα στοιχεία των εργαζομένων της στις ισραηλινές αρχές. «Προτείναμε εναλλακτικές, αρνήθηκαν», συμπλήρωσε.

Προχθές Τετάρτη, η Ευρωπαϊκή Ένωση απαίτησε την άρση των «εμποδίων» στην ανθρωπιστική βοήθεια.

Ο Ύπατος Αρμοστής των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Φόλκερ Τουρκ έκρινε από την πλευρά του ότι «τέτοιες αυθαίρετες αποβολές επιδεινώνουν την ήδη αφόρητη κατάσταση για τον πληθυσμό της Γάζας», όπου εφαρμόζεται από τη 10η Οκτωβρίου εύθραυστη κατάπαυση του πυρός ανάμεσα στον στρατό του Ισραήλ και το παλαιστινιακό ισλαμιστικό κίνημα Χαμάς. Ήδη, το 2024, το Ισραήλ απαγόρευσε στο Γραφείο Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους Παλαιστίνιους Πρόσφυγες στην Εγγύς Ανατολή (UNRWA) να δρα στο έδαφός του, αφού κατηγόρησε κάπου μια ντουζίνα υπαλλήλους του ότι ήταν ανάμεσα στους δράστες της εφόδου της 7ης Οκτωβρίου 2023. Ο γενικός επίτροπος της UNRWA, ο Φιλίπ Λαζαρινί, χαρακτήρισε τους νέους ισραηλινούς περιορισμούς «επικίνδυνο προηγούμενο», καταγγέλλοντας την «περιφρόνηση προς το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο» και τον «πολλαπλασιασμό των εμποδίων» στη βοήθεια.

Χθες Πέμπτη, 17 ισραηλινές οργανώσεις που πρόσκεινται στην αριστερά έκριναν ότι η απαγόρευση των ΜΚΟ «υπονομεύει την ανθρωπιστική δράση», θέτει σε κίνδυνο «το προσωπικό και τις κοινότητες» και «την αποτελεσματικότητα της διανομής βοήθειας». «Το να υποτάσσεται η βοήθεια σε κάποιον πολιτικό προσανατολισμό (…) το να απαιτείται η αποκάλυψη ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων (…) είναι παραβίαση της υποχρέωσης προστασίας κι εκθέτουν τους εργαζομένους σε παρακολούθηση και επιθέσεις» σε δικαιώματά τους, προσέθεσαν οι οργανώσεις αυτές στην κοινή ανακοίνωσή τους.

Η γενοκτονία συνεχίζεται και στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, αφού οι επιδρομές, συλλήψεις, δολοφονίες και οι παράνομοι εποικισμοί έχουν γίνει καθημερινότητα για τους Παλαιστίνιους κατοίκους.

Με επίσημη ανακοίνωση που δόθηκε στη δημοσιότητα την Κυριακή, το ισραηλινό Συμβούλιο Ασφαλείας ενέκρινε τη δημιουργία 19 νέων εποικισμών στην περιοχή, ανεβάζοντας σε 69 τον συνολικό αριθμό των οικισμών που έχουν λάβει πράσινο φως τα τρία τελευταία χρόνια.

«Η πρόταση του υπουργού Οικονομικών Μπεζαλέλ Σμότριτς και του υπουργού Άμυνας Ίσραελ Κατς να δηλώσουν και να επισημοποιήσουν 19 νέους οικισμούς στην Ιουδαία και Σαμάρεια (σ.σ.: η ονομασία που χρησιμοποιεί το Ισραήλ για την κατεχόμενη Δυτική Όχθη) εγκρίθηκε από το συμβούλιο ασφαλείας της κυβέρνησης», ανακοίνωσαν οι υπηρεσίες Τύπου του υπουργείου Οικονομικών, προσθέτοντας ότι «θα συνεχίσουμε να οικοδομούμε στη γη των προγόνων μας και να εμποδίζουμε την ίδρυση ενός τρομοκρατικού παλαιστινιακού κράτους».

Αντιδρώντας στην είδηση ​​της απόφασης, ο εκπρόσωπος της Παλαιστινιακής προεδρίας Ναμπίλ Αμπού Ρουντέινεχ δήλωσε ότι «όλες οι ισραηλινές εποικιστικές δραστηριότητες είναι παράνομες και συνιστούν παραβίαση του διεθνούς δικαίου και των διεθνών ψηφισμάτων περί νομιμότητας».

Παράλληλα, ισραηλινές δυνάμεις πραγματοποίησαν έφοδο στον καταυλισμό προσφύγων Ακάμπατ Τζαμπρ στην πόλη Ιεριχώ, στην ανατολική Δυτική Όχθη, και ξυλοκόπησαν άγρια ​​δύο νεαρούς άνδρες ενώ μπήκαν και στα σπίτια τους.

Ο ισραηλινός στρατός συνέλαβε τέσσερις νεαρούς Παλαιστίνιους μετά από τις επιδρομές και έρευνες στα σπίτια τους στην πόλη Σιλγουάντ, βορειοανατολικά της Ραμάλα.

Στο βορρά, ο ισραηλινός στρατός συνέλαβε δύο άτομα στο χωριό Αράκα, νότια της Τζενίν, και δύο άλλα στο Μπουρκίν, δυτικά του Σαλφίτ, αφού έψαξε τα σπίτια τους.

Στη Δυτική Όχθη από τις 7 Οκτωβρίου 2023, οι ισραηλινές δυνάμεις και οι έποικοι έχουν σκοτώσει τουλάχιστον 1.101 ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων 229 παιδιών, έχουν τραυματίσει περισσότερους από 10.904 Παλαιστίνιους και έχουν συλλάβει σχεδόν 21.000, σύμφωνα με το Al Jazeera.

Πηγή: Middle East Eye

Νέα στοιχεία για τις πτήσεις μαχητικών αεροσκαφών από την Κύπρο προς τη Γάζα στο πλαίσιο της στρατιωτικής συνεργασίας της Βρετανίας με το Ισραήλ κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας, φέρνει στο φως το ντοκιμαντέρ τoυ οργανισμού Declassified UK, που παρακολουθεί την εξωτερική πολιτική της Μεγάλης Βρετανίας.

Το ντοκιμαντέρ με τίτλο «Σκάνδαλο των βρετανικών κατασκοπευτικών πτήσεων στη Γάζα» (Britain’s Gaza Spy Flight Scandal), που δημοσιεύτηκε στο YouTube, ακολουθεί τους Φιλ Μίλερ και Άλεξ Μόρις της Ντικλάσιφαϊντ στην Κύπρο, όπου κατέγραψαν πλάνα έξω από τη βρετανική αεροπορική βάση, τη Βασιλική Αεροπορία Ακρωτηρίου (Royal Air Force Akrotiri), μόλις 40 λεπτά πτήσης από το Τελ Αβίβ.

Από εκεί, αεροσκάφη της RAF έχουν πραγματοποιήσει εκατοντάδες πτήσεις επιτήρησης πάνω από τη Γάζα, καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου του Ισραήλ στον πολιορκημένο θύλακα της Γάζας.

Το βρετανικό Υπουργείο Άμυνας (MoD) έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι οι πτήσεις αυτές είναι αποκλειστικά για την υποστήριξη «διάσωσης ομήρων».

Ωστόσο, οι επιχειρήσεις έχουν καλυφθεί από άκρα μυστικότητα, ενώ τα τελευταία δύο χρόνια έχει προκύψει ότι η Βρετανία έχει μοιραστεί πληροφορίες με το Ισραήλ και έχει καταγράψει πλάνα της Γάζας σε ημέρες κατά τις οποίες ισραηλινές επιθέσεις σκότωσαν Βρετανούς πολίτες.

Το νέο αυτό ντοκιμαντέρ προβαίνει σε μια σειρά σημαντικών αποκαλύψεων.

Περιλαμβάνει τα πρώτα πλάνα ενός αμερικανικού κατασκοπευτικού αεροσκάφους – μισθωμένου από τη RAF – να απογειώνεται από τη βάση για να πετάξει πάνω από τη Γάζα.

Νωρίτερα φέτος, μετά από εκατοντάδες πτήσεις της RAF πάνω από τη Γάζα, προέκυψε ότι ο βρετανικός στρατός είχε αρχίσει να προσλαμβάνει Αμερικανούς εργολάβους για να πραγματοποιούν τις πτήσεις.

Στο ντοκιμαντέρ διαπιστώνεται ότι έχουν υπάρξει έως και 116 περισσότερες αποστολές επιτήρησης, που πραγματοποιήθηκαν από τους Αμερικανούς εργολάβους, από όσες ήταν γνωστές.

Η Ντικλάσιφαϊντ επικαλείται πηγές που λένε ότι τα κατασκοπευτικά αεροσκάφη ήταν σε θέση να παράγουν πλάνα υψηλής ανάλυσης της Γάζας, μέσω των ραντάρ συστημάτων απεικόνισής τους και να τα μοιράζονται με το Ισραήλ σε πραγματικό χρόνο.

Πλάνα από την ημέρα ισραηλινής επίθεσης σε Βρετανούς πολίτες

Το ντοκιμαντέρ εξετάζει την υπόθεση του Τζέιμς Χέντερσον, πρώην βασιλικού πεζοναύτη, ο οποίος επέβαινε σε κομβόι της World Central Kitchen στη Γάζα, όταν αυτό χτυπήθηκε από ισραηλινή επίθεση την 1η Απριλίου 2024.

Το βρετανικό Υπουργείο Άμυνας κατέχει πλάνα της Γάζας από την ημέρα που ο Χέντερσον σκοτώθηκε μαζί με έξι ακόμη διεθνείς εργαζόμενους ανθρωπιστικής βοήθειας, τα οποία ελήφθησαν από αεροσκάφος της RAF. Ωστόσο, έχει αρνηθεί να δημοσιεύσει την ταινία, επικαλούμενο λόγους εθνικής ασφάλειας.

Ο πατέρας του Χέντερσον, Νιλ, λέει στη Ντικλάσιφαϊντ ότι «δεν μπορεί να καταλάβει πώς αυτό το υλικό μπορεί να επηρεάζει τη βρετανική ασφάλεια».

Περιγράφει την άρνηση του Υπουργείου Άμυνας να δημοσιοποιήσει το υλικό ως «προσβολή».

«Αν δημοσιοποιούνταν, θα μας έδινε μια πολύ καλύτερη κατανόηση του τι συνέβαινε στο έδαφος», είπε.

«Πιστεύω ότι θα αποδείκνυε πως οι Ισραηλινοί τους παρακολουθούσαν… Πραγματικά πιστεύω ότι στοχοποιήθηκαν σκόπιμα».

Τον Αύγουστο, το Middle East Eye ρώτησε το βρετανικό Υπουργείο Άμυνας, βάσει του Νόμου περί Ελευθερίας της Πληροφόρησης, αν κατέχει βιντεοληπτικό υλικό που ελήφθη από αεροσκάφη της RAF από δύο ισραηλινές επιθέσεις στη Γάζα σε Βρετανούς πολίτες ή εθελοντές που εργάζονταν για βρετανικές φιλανθρωπικές οργανώσεις.

Το Υπουργείο Άμυνας αρνήθηκε να αποκαλύψει τις πληροφορίες, επικαλούμενο και πάλι εξαιρέσεις για λόγους εθνικής ασφάλειας και άμυνας.

Μία από τις ισραηλινές επιθέσεις για τις οποίες ρώτησε το MEE σκότωσε οκτώ εθελοντές που εργάζονταν για τη βρετανική φιλανθρωπική οργάνωση Al-Khair Foundation τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους, καθώς έστηναν σκηνές για εκτοπισμένους Παλαιστίνιους στη Μπέιτ Λάχια, στη βόρεια Γάζα.

«Φεύγουν σε μια διαδρομή θανάτου»

Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα γύρω από τις πτήσεις επιτήρησης είναι ο αμφισβητούμενος ισχυρισμός του Υπουργείου Άμυνας ότι οι πληροφορίες χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για τη στήριξη προσπαθειών διάσωσης ομήρων.

Ο Στιβ Μάστερς, πρώην τεχνικός της RAF, που δίνει συνέντευξη στο ντοκιμαντέρ της Ντικλάσιφαϊντ, επισημαίνει ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν μπορεί να ελέγξει τον τρόπο με τον οποίο το Ισραήλ χρησιμοποιεί τις πληροφορίες που του δίνονται.

Λέει ότι το υλικό που μοιράστηκε με το Ισραήλ «θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιηθεί εξίσου εύκολα για γενικό εντοπισμό στόχων».

Ένα ακόμη θέμα στο οποίο εστιάζει η ταινία είναι η δυσαρέσκεια στην Κύπρο σχετικά με τη βρετανική βάση της RAF και τον ρόλο της στην υποστήριξη του Ισραήλ. Η Ντικλάσιφαϊντ καλύπτει μια διαμαρτυρία ντόπιων Κυπρίων ενάντια στη βάση.

Η Κύπρια πολιτικός Μέλανη Στέλιου η οποία ξεναγεί τους δημοσιογράφους γύρω από τη βρετανική βάση, λέει:

«Η σκέψη ότι κάθε φορά που φεύγει ένα αεροπλάνο, άνθρωποι μπορεί να πεθαίνουν και παιδιά μπορεί να πεθαίνουν… είναι σπαρακτική και εξοργιστική.

Και απογειώνονται από εδώ!
Φεύγουν σε μια διαδρομή θανάτου».

Ολόκληρο το ντοκιμαντέρ εδώ: