ΚΩΣΤΑΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

Η Ελίφ Εράλπ δεν γεννήθηκε στο Βερολίνο. Ηρθε στη γερμανική πρωτεύουσα το 2010. Αλλά ίσως γι’ αυτό αντιπροσωπεύει καλύτερα «το πρόσωπο της πόλης». Στις εκλογές της περασμένης Κυριακής ο ένας στους τρεις σημερινούς κατοίκους της γερμανικής πρωτεύουσας, κάτι λιγότερο από ένα εκατομμύριο άνθρωποι, δεν ψήφισε επειδή δεν έχει γερμανική υπηκοότητα. Μπορεί να μιλάμε για «δήμαρχο», αλλά οι εκλογές ήταν κρατιδιακές, όχι δημοτικές, συνεπώς υπόθεση μόνο για τους Γερμανούς πολίτες. Αλλά έτσι κι αλλιώς ο όρος «Βερολινέζος» έχει αλλάξει εδώ και δεκαετίες, καθώς η πόλη συνεχίζει να μαγνητίζει ανθρώπους από ολόκληρη τη Γερμανία και ολόκληρο τον κόσμο, έχοντας τη φήμη μιας κοσμοπολίτικης και ανεκτικής μητρόπολης.

Οχι ότι δεν υπάρχουν και αυτοί που έχουν αρχίσει να κινούνται στην αντίθετη κατεύθυνση, βλέποντας μια πόλη που ασφυκτιά στην προσπάθειά της να συναγωνιστεί σε τάσεις, «φάσεις», ρυθμούς και ξενύχτι το Λονδίνο και το Παρίσι. Μια πόλη που αντιμετωπίζει ακριβώς τα ίδια προβλήματα με αυτές. Κοινωνικές αντιθέσεις που φουντώνουν, σπίτια που μετατρέπονται σε είδος πολυτελείας, σκουπίδια που ξεχειλίζουν στις πιο «δεύτερες» γειτονιές, υποδομές που παλεύουν καθημερινά με τα όριά τους.

Φυσικά ανάμεσα σε αυτούς που ψήφισαν υπάρχουν και πολλοί με μεταναστευτικές ρίζες. Οπως η Ελίφ. Γεννήθηκε πάντως στη Γερμανία, ως πρόσφυγας στο Μόναχο το 1981, εκεί όπου προσωρινά είχαν βρει καταφύγιο οι γονείς της, πολιτικά δραστήριοι στην Τουρκία, που έναν χρόνο πριν είχε βιώσει ακόμα ένα δεξιό πραξικόπημα. Η Ελίφ λοιπόν δεν πρόλαβε να έχει τέτοιες μνήμες. Μεγάλωσε αρχικά στο Ντόρτμουντ και μετά στο Αμβούργο, όπου σπούδασε νομικά. Στις δημοσιεύσεις της ασχολήθηκε με το δικαίωμα στη μετανάστευση, τη συνεπή καταπολέμηση της τρομοκρατίας και την καταστολή του «δομικού ρατσισμού» εντός της αστυνομίας.

Το 2017, η Εράλπ εντάχθηκε στην Αριστερά και ίδρυσε μια ομάδα εργασίας με την οποία προώθησε τις ανησυχίες ατόμων με προσφυγικό και μεταναστευτικό υπόβαθρο. Σύντομα εισήλθε στη Βουλή του Βερολίνου. Προηγουμένως, είχε εργαστεί ως νομική σύμβουλος για την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος στην ομοσπονδιακή Βουλή. Υποστήριξε μια πρωτοβουλία για την παραχώρηση δικαιώματος ψήφου σε αλλοδαπούς. Ανάμεσα στους συμβούλους της τώρα ήταν και ο Μόριτς Κατς, ο οποίος είχε εργαστεί και στην καμπάνια του Ζόχραν Μαμντάνι στη Νέα Υόρκη. Πριν ακόμα διαφανεί η νίκη της κάποιοι της είχαν αποδώσει τον χαρακτηρισμό «θηλυκός Μαμντάνι στον ποταμό Σπρέε».

Τίναξε την κάλπη στον αέρα

Το περασμένο Σάββατο ο προεκλογικός αγώνας ολοκληρωνόταν με τις δημοσκοπήσεις να δίνουν στην Ελίφ ένα αχνό προβάδισμα απέναντι στον άχρωμο υποψήφιο της Χριστιανοδημοκρατίας, Στέφαν Εβερς. Εναν εκπρόσωπο του πολιτικού κατεστημένου, από τους κλασικούς χαρτογιακάδες πολυτελείας, που η αλήθεια είναι ότι έχουν αυξηθεί αριθμητικά, αλλά συνεχίζουν να ξεχωρίζουν σαν τη μύγα μέσα στο γάλα όταν τολμήσουν να κινηθούν μέσα στην πόλη. Ο θρίαμβος της Εράλπ ήταν πολύ πιο ξεκάθαρος από ό,τι είχαν τολμήσει να προβλέψουν οι δημοσκόποι. Κάποιοι έγραψαν ότι τίναξε την κάλπη στον αέρα. Ποσοστό 25,7%, οκτώ μονάδες μπροστά από τον αντίπαλο, με διπλασιασμό των ποσοστών της Αριστεράς και απώλειες σχεδόν 10% για το CDU.

Το μήνυμα δεν θα μπορούσε να είναι πιο ξεκάθαρο. Το Βερολίνο παραμένει πάντα Βερολίνο. Ατίθασο, πολύχρωμο, συχνά και αντιφατικό. Γιατί την πόλη αυτή την αγαπούν ακόμα και αυτοί που δυσκολεύονται να την αντέξουν. Η Εράλπ σε όλη την προεκλογική της εκστρατεία κράτησε ήπιους τόνους, αλλά στο περιεχόμενό της ήταν ανένδοτη. «Το Βερολίνο πρέπει να είναι μια πόλη για όλους». Και για τους μετανάστες και για τους πιο φτωχούς και για τους διαφορετικούς κάθε είδους.

Ο υπ’ αριθμόν ένα στόχος της παραμένει η απαλλοτρίωση των κατοικιών, που έχουν περάσει σε μεγάλο βαθμό στα χέρια μεγαλοκαρχαριών του χώρου. Αλλωστε και οι Βερολινέζοι είχαν ψηφίσει υπέρ του μέτρου σε ένα σχετικό μη δεσμευτικό δημοψήφισμα το 2021. Επιχειρηματίες και «παλιά» κόμματα έπεσαν σε πανικό. Η κυβέρνηση Μερτς θέλει να περάσει άρον άρον έναν νόμο που θα απαγορεύει τις απαλλοτριώσεις από τις κυβερνήσεις κρατιδίων γενικώς και απολύτως, αν και κορυφαίοι συνταγματολόγοι προειδοποιούν ότι αυτό είναι αντισυνταγματικό. Οι εκπρόσωποι των εταιρειών βρίσκουν άπλετο χώρο στα μέσα άλλων μεγιστάνων για να προειδοποιήσουν ότι ένα τέτοιο μέτρο θα φέρει την απόλυτη καταστροφή. Ενα τέτοιο μέτρο θα μπορούσε να βάλει επικίνδυνες ιδέες και σε άλλες πόλεις. Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινοι με τους οποίους θα πρέπει να συγκυβερνήσει η Εράλπ αν θέλει να μπει στο «Κόκκινο Δημαρχείο» έχουν λιγοψυχήσει προκαταβολικά και πετούν την μπάλα στην εξέδρα. Ζητούν από την Αριστερά δηλώσεις μετανοίας για όσα μπορεί να έχουν πει στελέχη της για εγκλήματα στη Γάζα. Και η Δεξιά και τα μέσα της ασχολούνται με την εμφάνιση του Ισα Ρέμο, που θεωρείται επικεφαλής μιας αραβικής συμμορίας από αυτές που δρουν εδώ και δεκαετίες στην πόλη, σε ένα μετεκλογικό πάρτι σε μια γειτονιά στο Νόικελν. Οι υπεύθυνοι της Αριστεράς επιμένουν ότι ούτε τον κάλεσαν ούτε τον άφησαν να μείνει εκεί, αλλά τα υπόλοιπα κόμματα έχουν αναγάγει το ζήτημα σε κυρίαρχο της μετεκλογικής συζήτησης. Πριν προλάβει να χαρεί για τη νίκη της η Εράλπ βλέπει τώρα ένα ολόκληρο σύστημα, που δεν μπορεί να αποδεχτεί την ήττα του και θα κάνει κάθε προσπάθεια να την κατασπαράξει. Ο αγώνας δεν τελείωσε στις 20 Σεπτεμβρίου. Αλλά αυτό λογικά το γνώριζε από την αρχή.

ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΕΠΙΛΕΞΑΜΕ

Γιατί με τον εκλογικό της θρίαμβο στο Βερολίνο έδωσε λίγο φως μέσα στο σκοτάδι της Ακροδεξιάς.

Πηγή: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ