Λίγες ημέρες μετά την εκλογική του νίκη στη Σαξονία-Άνχαλτ, το ακροδεξιό κόμμα AfD βρίσκεται αντιμέτωπο με ερωτήματα για το παρελθόν και την καταλληλότητα ορισμένων από τους νέους βουλευτές του.

Κατά την παρουσίαση της νέας κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος στο Μαγδεμβούργο την Πέμπτη (10/9), από τον επικεφαλής υποψήφιο του AfD στο κρατίδιο, Ούλριχ Ζίγκμουντ, ήρθαν στο φως στοιχεία για ορισμένους από τους εκλεγμένους εκπροσώπους, μεταξύ άλλων ποινικά μητρώα, παρελθόν στη Στάζι και διασυνδέσεις με ακροδεξιά δίκτυα.

Γερμανικά μέσα ενημέρωσης αποκάλυψαν ότι ανάμεσα στους 39 βουλευτές που θα εκπροσωπήσουν το AfD στο κοινοβούλιο της Σαξονίας-Άνχαλτ περιλαμβάνεται ένας άνδρας που φέρεται να έχει συμμετάσχει σε πορνογραφικές ταινίες και να έχει πλαστογραφήσει ακαδημαϊκά προσόντα, καθώς και ένας πρώην αξιωματικός της μυστικής αστυνομίας της Ανατολικής Γερμανίας, της Στάζι.

Παράλληλα, αρκετοί ακόμη εκλεγμένοι βουλευτές βρίσκονται υπό ποινική έρευνα για συμμετοχή σε νεοναζιστικές οργανώσεις.

Πρώην πορνοστάρ και νεοναζί

Ο πρώην πορνοστάρ είχε καταδικαστεί για κλοπή μεγάλων ποσοτήτων κλινοσκεπασμάτων από ξενοδοχείο, ενώ είχε επίσης πλαστογραφήσει το απολυτήριο λυκείου του προκειμένου να γίνει δεκτός στο πανεπιστήμιο.

Στους εκλεγμένους βουλευτές περιλαμβάνεται και ένας 78χρονος πρώην αξιωματικός της Στάζι, ο οποίος έχει παραδεχτεί ότι εργαζόταν για το υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας της κομμουνιστικής Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Αντικείμενο της αποστολής του ήταν ο έλεγχος πολιτών της Ανατολικής Γερμανίας που επιθυμούσαν να μεταναστεύσουν μόνιμα.

Την ίδια ώρα, έρευνα του ραδιοτηλεοπτικού φορέα ZDF αποκάλυψε ότι ορισμένοι εκλεγμένοι εκπρόσωποι του AfD, οι οποίοι ήταν μέλη και της προηγούμενης κοινοβουλευτικής ομάδας, διατηρούσαν δεσμούς με ακροδεξιές εξτρεμιστικές ομάδες.

Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, αρκετοί διατηρούσαν φιλικές σχέσεις με το Κρεμλίνο, ενώ άλλοι είχαν επισκεφθεί μέλη του κινήματος MAGA στην Ουάσινγκτον.

Η απάντηση Ζίγκμουντ για τις ποινικές έρευνες

Ερωτηθείς για τα ερωτήματα που προκαλούν τα αμφιλεγόμενα βιογραφικά, και ειδικά για τους βουλευτές που βρίσκονται υπό ποινική έρευνα, ο Ούλριχ Ζίγκμουντ αντιμετώπισε με χιούμορ την ερώτηση.

Αφού χαρακτήρισε αστειευόμενος τα μέλη του κόμματός του ως «τους κακούς», δήλωσε: «Θα περιμένουμε τα αποτελέσματα των ερευνών και στη συνέχεια θα τα συζητήσουμε».

Ο ίδιος, πάντως, προκάλεσε έντονη κριτική και κατά την παρουσίαση της νέας κοινοβουλευτικής ομάδας του AfD, όταν συνέδεσε την παραγωγή όπλων στη Γερμανία με τη σχεδιαζόμενη πολιτική απελάσεων του κόμματός του.

Το 44% των εδρών και το ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης

Στις εκλογές, το AfD εξασφάλισε το 44% των εδρών και, εφόσον καταφέρει να σχηματίσει κυβέρνηση, θα είναι το πρώτο ακροδεξιό κόμμα που θα ανέλθει στην εξουσία στη Γερμανία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο σχηματισμός κυβέρνησης θα εξαρτηθεί από το αν το AfD καταφέρει να εξασφαλίσει τη στήριξη βουλευτών που ενδέχεται να αποστατήσουν από άλλους σχηματισμούς ή από κάποιο κόμμα που θα ήταν πρόθυμο να συνεργαστεί μαζί του.

Μέχρι στιγμής, τα κυρίαρχα κόμματα έχουν αρνηθεί να συμμετάσχουν σε συνασπισμό με το AfD, το οποίο διαθέτει 39 από τις συνολικά 83 έδρες του κοινοβουλίου του κρατιδίου.

Την ίδια ώρα, διαμαρτυρίες κατά του AfD έχουν προγραμματιστεί σε περισσότερες από 20 πόλεις σε ολόκληρη τη Γερμανία αυτό το Σαββατοκύριακο, ενόψει και των νέων κρίσιμων εκλογών σε δύο κρατίδια στις 20 Σεπτεμβρίου, στο Βερολίνο και στο Μεκλεμβούργο-Φόρπομεν.

Η Σαξονία-Άνχαλτ φαίνεται πως αποτελεί μόνο την αρχή για την AfD, η οποία βάζει πλέον στο στόχαστρο την ομοσπονδιακή εξουσία – Οι σχεδιασμοί για δημόσια ΜΜΕ, εκπαίδευση και κρατικό μηχανισμό

Η εκλογική επιτυχία της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ δεν αντιμετωπίζεται από την ηγεσία της γερμανικής Ακροδεξιάς ως ένας μεμονωμένος περιφερειακός θρίαμβος. Αντίθετα, παρουσιάζεται ως το πρώτο βήμα ενός πολύ ευρύτερου σχεδίου για την ενίσχυση της επιρροής του κόμματος σε ολόκληρη τη Γερμανία.

Όπως αναφέρει σε εκτενές δημοσίευμά του το Der Spiegel, η AfD σχεδιάζει βαθιές παρεμβάσεις στη λειτουργία του κρατιδίου, με αιχμή τη δραστική συρρίκνωση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, τις αλλαγές στην εκπαίδευση αλλά και την τοποθέτηση στελεχών της σε καίριες θέσεις εξουσίας.

Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Ούλριχ Ζίγκμουντ, ο οποίος μετά την εκλογική του νίκη θα μπορούσε να γίνει ο πρώτος πολιτικός της AfD που αναλαμβάνει την ηγεσία ενός γερμανικού κρατιδίου.

Ο ίδιος, μιλώντας σε δημοσιογράφους στο Βερολίνο την επομένη της νίκης του, έστειλε μήνυμα ότι οι φιλοδοξίες του κόμματος ξεπερνούν κατά πολύ τα σύνορα της Σαξονίας-Άνχαλτ.

«Αυτό αφορά τη Γερμανία», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Από τη Σαξονία-Άνχαλτ στην καγκελαρία

Η συγκεκριμένη φράση αποτυπώνει και τη στρατηγική που φαίνεται να διαμορφώνεται στο εσωτερικό της AfD: η κατάκτηση της εξουσίας σε ένα κρατίδιο να λειτουργήσει ως πρότυπο και εφαλτήριο για την επέκταση του κόμματος σε εθνικό επίπεδο.

Ο Ζίγκμουντ μιλά ήδη ανοιχτά για το ενδεχόμενο μιας «καγκελαρίου Άλις Βάιντελ», υποστηρίζοντας ότι θέλει μαζί με τη συμπρόεδρο της AfD να «γράψουν ιστορία».

Το βλέμμα της παράταξης στρέφεται έτσι πλέον προς το Βερολίνο, με την ηγεσία της να επιχειρεί να μετατρέψει την αυξανόμενη εκλογική της δύναμη στα ανατολικά κρατίδια σε πραγματική πολιτική εξουσία σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Η Σαξονία-Άνχαλτ, σύμφωνα με την εικόνα που περιγράφει το Der Spiegel, θα μπορούσε να αποτελέσει το πρώτο μεγάλο «εργαστήριο» διακυβέρνησης της AfD. Εκεί το κόμμα θα έχει τη δυνατότητα να δείξει στην πράξη πώς αντιλαμβάνεται την άσκηση εξουσίας, από τη λειτουργία των δημόσιων μέσων ενημέρωσης και το εκπαιδευτικό σύστημα μέχρι τη στελέχωση κρίσιμων κρατικών θέσεων.

Και για την AfD, το διακύβευμα δεν περιορίζεται πλέον σε ένα κρατίδιο της ανατολικής Γερμανίας. Η πραγματική μάχη, όπως ξεκαθαρίζουν τα ίδια τα στελέχη της, αφορά ολόκληρη τη χώρα.

Με πληροφορίες από Spiegel 

Το ακροδεξιό κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) κατέλαβε τελικά, όπως αναμενόταν, την πρώτη θέση στις εκλογές του κρατιδίου της Σαξονίας-Άνχαλτ της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, κερδίζοντας το 44% των ψήφων.

Ωστόσο, ο αντιμεταναστευτικός και φιλορωσικός πολιτικός σχηματισμός υπολείπεται τριών εδρών από την απόλυτη πλειοψηφία, το οποίο σημαίνει ότι πρέπει είτε να βρει κάποιον εταίρο ώστε να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού, είτε να προσπαθήσει να κυβερνήσει από μειοψηφική θέση.

Και οι δύο επιλογές σημαίνουν ότι πολλές από τις ιδέες του προεκλογικού τους προγράμματος μπορεί να μην υλοποιηθούν ποτέ, καθώς τα κυρίαρχα κόμματα στη Γερμανία αρνούνται εδώ και χρόνια να συνεργαστούν με το AfD, στο πλαίσιο αυτού που έχει ονομαστεί «τείχος προστασίας» κατά της ακροδεξιάς.

Μια λύση θα μπορούσε να είναι μια συμφωνία με το ακροαριστερό κόμμα BSW, το οποίο τη Δευτέρα επέκρινε το «τείχος προστασίας» και το οποίο συμμερίζεται μέρος της κριτικής του AfD για τις πολιτικές της Γερμανίας απέναντι στη μετανάστευση και την Ουκρανία.

Οι συζητήσεις σχετικά με πιθανές συμμαχίες τις επόμενες ημέρες θα είναι κρίσιμες για τη μελλοντική κατεύθυνση του κρατιδίου, καθώς το ομοσπονδιακό σύστημα της Γερμανίας δίνει στα 16 κρατίδια σημαντικό έλεγχο σε τομείς όπως η εκπαίδευση, ο πολιτισμός, η αστυνόμευση και η δημόσια ραδιοτηλεόραση.

Το AfD δεν έχει κρύψει την επιθυμία του να χρησιμοποιήσει την εξουσία στη Σαξονία-Άνχαλτ ως πρότυπο και για την υπόλοιπη χώρα. Όμως πρώτα, το κόμμα θα έπρεπε να αντιμετωπίσει το έλλειμμα του προϋπολογισμού στη Σαξονία-Άνχαλτ και τις προκλήσεις της μετάβασης από την αντιπολίτευση στην κυβέρνηση.

Καθώς βρίσκεται στα πρόθυρα της εξουσίας, το μανιφέστο των 258 σελίδων του κόμματος αναδεικνύει τους στόχους του για το κράτος:

Μεταναστευτική πολιτική

Στην καρδιά του μανιφέστου του κόμματος βρίσκεται η αναθεώρηση της μεταναστευτικής πολιτικής, συμπεριλαμβανομένης της άμεσης απέλασης παράτυπων μεταναστών, της επέκτασης των μαζικών κέντρων κράτησης και της επιστροφής μη γερμανικής καταγωγής πολιτών στη χώρα καταγωγής τους – μια πολιτική που αναφέρεται ως «επαναμετανάστευση».

Το AfD υποστηρίζει ότι η περιοχή έχει «εξαντλήσει» την ικανότητά της να δέχεται πρόσφυγες, «όχι μόνο όσον αφορά την πολιτική ασφαλείας, αλλά και την ταυτότητα».

Ωστόσο, ο Γιοχάνες Κις, Αναπληρωτής Διευθυντής του Ινστιτούτου Έλσε-Φρένκελ-Μπρούνσβικ (EFBI) για την Έρευνα για τη Δημοκρατία στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας, λέει ότι η μεταναστευτική πολιτική είναι από τις πιο δύσκολες στην εφαρμογή της, καθώς τα κρατίδια περιορίζονται από ομοσπονδιακούς νόμους και κανονισμούς.

Εκπαίδευση

Ο υποψήφιος πρωθυπουργός του AfD στο κρατίδιο, Ούλριχ Ζίγκμουντ, έχει δεσμευτεί να αναθεωρήσει το σχολικό πρόγραμμα της Σαξονίας-Άνχαλτ και να «αποϊδεολογικοποιήσει» το σχολείο, συμπεριλαμβανομένης της απαγόρευσης της σημαίας Pride και της προώθησης των «παραδοσιακών» γερμανικών αξιών.

Οι πολιτικοί του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ θέλουν τα σχολικά μαθήματα να επικεντρωθούν στις περιόδους της γερμανικής ιστορίας πριν από τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους και λιγότερο στο ναζιστικό παρελθόν της χώρας, ώστε, σύμφωνα με τη δεδηλωμένη επιθυμία του κόμματος, οι Γερμανοί να ξεπεράσουν την ενοχή και να επικεντρωθούν στην εθνική υπερηφάνεια.

Το μανιφέστο του κόμματος προβλέπει επίσης διαφορετικές τάξεις για τα παιδιά των προσφύγων, αλλά και μια διδασκαλία σχεδιασμένη να μεταφέρει το μήνυμα ότι η παραμονή στη Γερμανία είναι προσωρινή.

Πολιτισμός

Το AfD έχει υποσχεθεί αυτό που αποκαλεί «νέα, πατριωτική πολιτιστική πολιτική», υποστηρίζοντας ότι οι κρατικοί θεσμοί θα πρέπει να διαδραματίσουν πιο ενεργό ρόλο στην προώθηση της γερμανικής εθνικής ταυτότητας.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, το AfD έχει υποσχεθεί να σταματήσει τη χρηματοδότηση αυτού που αποκαλεί «αντιγερμανική» τέχνη και διαβεβαιώνει ότι οι καλλιτέχνες και τα ιδρύματα που επιθυμούν κρατική χρηματοδότηση θα πρέπει να υπογράψουν μια δέσμευση ότι δεν θα περιφρονούν τη Γερμανία και τον πολιτισμό της.

Για παράδειγμα, το κομματικό κείμενο αναφέρει ότι η προηγούμενη κυβέρνηση του κρατιδίου έδωσε υπερβολική πολιτιστική σημασία στο Μπάουχαους, την περίφημη σχολή τέχνης της Γερμανίας, ως μέρος της ατζέντας της «σύγχρονης σκέψης». Για το AfD, το κίνημα δεν διαθέτει επαρκή γερμανική ταυτότητα.

«Το AfD επιτίθεται στο Μπάουχαους, χρησιμοποιώντας ακριβώς τις ίδιες εκφράσεις που χρησιμοποιούσαν οι Ναζί πριν από 100 χρόνια», δήλωσε ο υπουργός Πολιτισμού Βόλφραμ Βάιμερ στο Associated Press.

«Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι δημοκράτες, είτε κλίνουν συντηρητικά είτε αριστερά, αντιστέκονται σε αυτό», κατέληξε.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΑΡΑΣ

Στα άκρα οδηγούνται οι σχέσεις Μόσχας – Βερολίνου μετά την (κατά γενική ομολογία βιαστική και νομικά πρόχειρη) καταγγελία της κυβέρνησης Μερτς ότι Ρώσοι πράκτορες κρύβονται πίσω από την αποτυχημένη επίθεση (;) με drone προ μηνός εναντίον ουκρανικών μεταγωγικών αεροσκαφών στο αεροδρόμιο της Λιψίας.

Χθες η ρωσική κυβέρνηση προχώρησε στα πρώτα αντίποινα για το κλείσιμο του ρωσικού προξενείου στη Βόνη και πολιτιστικών ιδρυμάτων όπως το «Σπίτι της Ρωσίας», κλείνοντας με τη σειρά της παραρτήματα του γερμανικού ινστιτούτου Γκέτε στη Μόσχα, την Πετρούπολη και το Εκατερίνεμπουργκ – την ώρα που οι επικεφαλής της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ δεσμεύονται να εντείνουν την πίεση προς τη Μόσχα προχωρώντας σε απαγόρευση της έκδοσης βίζας για όλους τους Ρώσους πολίτες προς όλες τις χώρες της Ενωσης (!) παρά την έλλειψη αποδείξεων και τις διαδοχικές διαψεύσεις από ρωσικής πλευράς.

Η «απερισκεψία»

Οπως είπε χαρακτηριστικά η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, «το περιστατικό στη Λιψία σηματοδοτεί μια νέα κλιμάκωση στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ενωσης», συμπληρώνοντας ότι «η επίθεση στη Λιψία περιελάβανε υλικό στρατιωτικού επιπέδου και πραγματοποιήθηκε από Ρώσους πράκτορες στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ενωσης».

Και ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών, Αλεξάντερ Ντόμπριντ, δήλωσε ότι το σχήμα του drone, τα εξαρτήματά του, τα εκρηκτικά και ο πυροκροτητής «ήταν όλα γνωστά από άλλες ρωσικές υβριδικές επιχειρήσεις», χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες και αψηφώντας τα δημοσιεύματα περί αντι-ρωσικής προβοκάτσιας σε μια εξαιρετικά δύσκολη στιγμή για την Ουκρανία και τους «προθύμους» Ευρωπαίους υποστηρικτές της.

Νωρίτερα ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν καταδίκασε τα μέτρα της Γερμανίας ως σοβαρό λάθος που «αντιβαίνει σαφώς στα συμφέροντα του γερμανικού λαού», ενώ ο υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, διέψευσε και πάλι τους γερμανικούς ισχυρισμούς, κάνοντας λόγο για «εντελώς αβάσιμες κατηγορίες» και απαιτώντας την εμφάνιση των όποιων «αποδείξεων».

Μάλιστα ο Λαβρόφ κάλεσε τον επιτετραμμένο της Γερμανίας για να διαμαρτυρηθεί, κάνοντας ξεκάθαρα λόγο για «προβοκάτσια» της κυβέρνησης του Φρίντριχ Μερτς με σκοπό να τιναχτούν στον αέρα οι ήδη τεταμένες διμερείς σχέσεις.

Σε χθεσινή ομιλία του από το Βλαδιβοστόκ αμέσως μετά την ιστορική σύνοδο του Οργανισμού Συνεργασίας της Σανγκάης στην Κιργισία, ο Πούτιν κατηγόρησε και πάλι το Κίεβο για «πράξεις κρατικής τρομοκρατίας» που απομακρύνουν την όποια πιθανότητα επίτευξης ειρηνευτικής συμφωνίας.

Επανέλαβε μάλιστα την κατηγορία ότι οι προειδοποιήσεις της Ουκρανίας σχετικά με τους κινδύνους για τα αεροσκάφη στον ρωσικό εναέριο χώρο συνιστούν «τρομοκρατική απειλή» και ότι οι δυτικοί σύμμαχοι του Κιέβου γίνονται συνεργοί στη διεθνή τρομοκρατία παραμένοντας σιωπηλοί απέναντι στις ενέργειες του Κιέβου, ενώ υποστήριξε ότι η Ρωσία δεν πρόκειται να προχωρήσει σε επιστράτευση, καθώς οι ρωσικές δυνάμεις είναι επαρκείς και κερδίζουν έδαφος σε όλα τα μέτωπα.

Ολα αυτά συμβαίνουν εν μέσω καθημερινών πλέον μαζικών ρωσικών πυραυλικών επιθέσεων κατά βιομηχανικών, ενεργειακών και στρατιωτικών εγκαταστάσεων στο Κίεβο, την Οδησσό και άλλες πόλεις-κλειδιά της Ουκρανίας, που είναι σαφές ότι, παρά τις συνεχείς… τζούφιες δηλώσεις στήριξης των Ευρωπαίων και τις εκκλήσεις του Ζελένσκι, έχει ξεμείνει εντελώς από δυτικούς πυραύλους αεράμυνας. Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι μόνο το τελευταίο 24ωρο χτυπήθηκαν από drones δύο φορτηγά πλοία και ένα πλοίο με κοντέινερ που σύμφωνα με τους Ρώσους μετέφεραν όπλα και πυρομαχικά στην Ουκρανία.

Το τίμημα

Το Κίεβο από τη μεριά του ανακοίνωσε ότι τον Αύγουστο έπληξε με drones και πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς 12 ρωσικά διυλιστήρια πετρελαίου, δύο μονάδες συμπίεσης φυσικού αερίου, τρεις τερματικούς σταθμούς και δεξαμενές και δύο πολεμικά εργοστάσια σε απόσταση ώς και 1.900 χιλιομέτρων από τα ρωσο-ουκρανικά σύνορα.

Αλλά το τίμημα που πληρώνει η Ουκρανία για αυτές τις «κυρώσεις μεγάλου βεληνεκούς», όπως τις αποκαλεί ευφημιστικά ο Ζελένσκι, είναι πολλαπλάσιο – όχι μόνο στα φλεγόμενα μετόπισθεν, αλλά και στα κυρίως πεδία της μάχης όπου οι Ρώσοι όντως σφίγγουν αργά αλλά σταθερά τον κλοιό γύρω από τα τελευταία οχυρά των Ουκρανών στο Ντονμπάς, τις δίδυμες πόλεις Σλαβιάνσκ και Κραματόρσκ, ενώ καταλαμβάνουν κάθε εβδομάδα νέους οικισμούς τόσο στον Βορρά (στην επαρχία του Χάρκοβου) όσο και στον Νότο (στα περίχωρα της Ζαπορόζιε).

Σιγή ασυρμάτου για τη δολιοφθορά του Nord Stream

Να σημειώσουμε εδώ ότι οι Γερμανοί και οι λοιποί «πρόθυμοι» Ευρωπαίοι σπόνσορες του Κιέβου προχωρούν σε αυτή τη νέα απροκάλυπτη επιχείρηση οριστικής ρήξης με τη Ρωσία, την ώρα που σε σαράντα ημέρες από σήμερα ξεκινά στο Αμβούργο η δίκη ενός Ουκρανού πρώην αξιωματικού, του Σεργκίι Κουζνιέτσοφ, για τη μεγαλύτερη δολιοφθορά στην παγκόσμια ιστορία, αυτής στον γερμανο-ρωσικό αγωγό φυσικού αερίου Nord Stream το 2022, την οποία είχε κυριολεκτικά προαναγγείλει ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, και έχει κοστίσει δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ στη γερμανική βιομηχανία και οικονομία.

Και εδώ δεν μιλάμε για μια αμφιλεγόμενη αστυνομική ανάκριση «άρπα-κόλα» σαν της Λιψίας, αλλά για μια ενδελεχή, πολυετή δικαστική έρευνα της γερμανικής Εισαγγελίας, που δεν κατηγορεί απλώς τον Ουκρανό αξιωματικό για «έγκλημα πολέμου» και «επίθεση κατά δημοσίων αγαθών», αλλά κατηγορεί ανοιχτά τις ουκρανικές αρχές ότι έδωσαν εντολή στον ύποπτο και σε «άλλους στρατιωτικούς» να προχωρήσουν στο «σαμποτάζ του αιώνα».

Ο Κουζνιέτσοφ συνελήφθη στην Ιταλία και εκδόθηκε στη Γερμανία, ενώ ένας δεύτερος Ουκρανός, ο Βλαντίμιρ Ζ., είχε συλληφθεί και απελευθερωθεί (!) στην Πολωνία, επειδή ένας δικαστής αποφάσισε, λέει, ότι το σαμποτάζ σε βάρος της συμμάχου στο ΝΑΤΟ Γερμανίας ήταν δίκαιη πράξη!

Τελικά τον συνέλαβαν και πάλι πριν από λίγες εβδομάδες στην Κροατία, όπου -σύμφωνα με γερμανικά ΜΜΕ- συμμετείχε σε γυρίσματα αμερικανικής ταινίας για τη δολιοφθορά και όπου εξακολουθεί να κρατείται παρά τα συνεχή αιτήματα έκδοσης για να δικαστεί και αυτός.

Ομως για κάποιο παράξενο λόγο κανένας Γερμανός ή… Βρυξελλιώτης αξιωματούχος δεν προχώρησε σε φλογερές δηλώσεις, κλεισίματα προξενείων και απειλές για νέες κυρώσεις κατά της Ουκρανίας: αντίθετα όλοι συζητάνε για το πώς η Ευρώπη θα μπορέσει να καλύψει τη νέα «τρύπα» 45 δισ. ευρώ που προέκυψε στον ουκρανικό προϋπολογισμό, καθώς τα 90 δισ. που ενέκριναν πριν από λίγους μήνες αποδείχτηκαν πολύ λίγα για τον ουκρανικό «πίθο των Δαναΐδων».

MAXIMILLIAN HEIM

Ο φόρος ζάχαρης παίρνει σάρκα και οστά στη Γερμανία. Ο φόρος δεν θα ισχύει για τα ποτά χωρίς ζάχαρη που περιέχουν γλυκαντικά. Θα ισχύει όμως για τα ζαχαρούχα ενεργειακά ποτά και τα ανθρακούχα ποτά. Πότε θα ισχύσει, πόσος θα είναι και ποιες θα είναι οι επιπτώσεις.

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση του μαύρου-κόκκινου συνασπισμού έλαβε μια απόφαση τον Απρίλιο: τα ποτά με ιδιαίτερα υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη θα γίνουν πιο ακριβά, ενώ τα πρόσθετα έσοδα προορίζονται να ανακουφίσουν τα ταμεία της υποχρεωτικής ασφάλισης υγείας. Ο προγραμματισμένος φόρος ζάχαρης στο επίκεντρο: τι προβλέπει και γιατί τον ζητούν οι επαγγελματίες υγείας.

Ποια προϊόντα αφορούν

Δεν υπάρχει ακόμη οριστικός κατάλογος, καθώς η νομοθετική διαδικασία βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη. Αυτό που είναι σαφές είναι ότι θα συμπεριληφθούν οι λεμονάδες και τα παραδοσιακά αναψυκτικά με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη. Σύμφωνα με τον ομοσπονδιακό υπουργό Οικονομικών Λαρς Κλίνγκμπεϊλ (SPD), τα προϊόντα «μηδενικών θερμίδων» που περιέχουν γλυκαντικά δεν θα υπόκεινται σε επιπλέον φόρο – σε αντίθεση με ό,τι είχε αρχικά υποτεθεί. Οι φυσικοί χυμοί φρούτων και το γάλα δεν αναμένεται να ακριβύνουν. Δεν είναι ακόμη σαφές σε ποιο βαθμό θα επηρεαστούν τα σιρόπια και οι συμπυκνωμένοι χυμών φρούτων.

Πότε πρόκειται να τεθεί σε ισχύ ο φόρος επί της ζάχαρης;

Το Υπουργείο Οικονομικών σχεδιάζει να θεσπίσει τον φόρο επί της ζάχαρης το 2027. Αρχικά, είχε προταθεί το 2028. Ωστόσο, δεν έχει επιτευχθεί ακόμη συμφωνία σχετικά με αυτό στο πλαίσιο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

Ποια προϊόντα αναμένεται να ακριβύνουν και κατά πόσο;

Ο βαθμός αύξησης των τιμών εξαρτάται από την περιεκτικότητα σε ζάχαρη, όπως αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στο *Deutsches Ärzteblatt*:

• Από 4,5 γραμμάρια ανά 100 χιλιοστόλιτρα: φόρος ζάχαρης 26 σεντ ανά λίτρο· από 7,0 γραμμάρια ανά 100 χιλιοστόλιτρα: φόρος ζάχαρης 32 σεντ ανά λίτρο· από 10,0 γραμμάρια ανά 100 χιλιοστόλιτρα: φόρος ζάχαρης 38 σεντ ανά λίτρο.

Για αναψυκτικά τύπου κόλα με περισσότερα από 10 γραμμάρια ζάχαρης ανά 100 ml, αυτό θα σήμαινε επιβάρυνση 19 λεπτών για ένα μπουκάλι των 500 ml, εφόσον ο παραγωγός μετακυλίσει εξ ολοκλήρου το κόστος του φόρου ζάχαρης στον καταναλωτή. Ωστόσο, το νομοσχέδιο δεν έχει ακόμη ψηφιστεί από το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο· προς το παρόν, πρόκειται απλώς για βασικά σημεία που έχει ανακοινώσει το Υπουργείο Οικονομικών.

Ποιο είναι το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα;

Ο προγραμματισμένος φόρος ζάχαρης αποσκοπεί στην αύξηση των εσόδων του κράτους, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για την «κατάλληλη» ανακούφιση των ταμείων υποχρεωτικής ασφάλισης υγείας. Παραμένει να διαπιστωθεί αν θα διοχετευθούν πράγματι χρήματα στα ταμεία ασφάλισης υγείας και, αν ναι, πόσα. Τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν εκτιμώμενα έσοδα που κυμαίνονται μεταξύ 450 εκατομμυρίων και 650 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Γεωργίας εκτιμά μάλιστα – υποθέτοντας υψηλά επίπεδα κατανάλωσης – ότι το ποσό αυτό θα μπορούσε να φτάσει τα δύο δισεκατομμύρια ευρώ.

Από πλευράς δημόσιας υγείας, ο φόρος ζάχαρης στοχεύει κυρίως στην αλλαγή της σύνθεσης των προϊόντων, ασκώντας πίεση στους κατασκευαστές να μειώσουν την περιεκτικότητα των αναψυκτικών σε ζάχαρη. Μακροπρόθεσμα, στόχος είναι να περιοριστούν τα προβλήματα υγείας που συνδέονται με τη συστηματική και υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης.

Πολλοί επαγγελματίες του ιατρικού κλάδου και υπερασπιστές των δικαιωμάτων των καταναλωτών ζητούν εδώ και καιρό την επιβολή φόρου στη ζάχαρη. Στα ιατρεία και στα νοσοκομεία, οι συνέπειες – όπως η παχυσαρκία, ο διαβήτης και η τερηδόνα – γίνονται αντιληπτές καθημερινά. Τα ποτά με προσθήκη ζάχαρης διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο σε αυτό.

Γιατί φόρος ζάχαρης και όχι εισφορά;

Αρχικά, η κυβερνητική συμμαχία CDU/CSU και SPD συζήτησε την επιβολή πρόσθετης εισφοράς στα ζαχαρούχα ποτά. Τελικά, η εισφορά μετατράπηκε σε φόρο. Η διαφορά είναι ότι ο φόρος δεν προορίζεται για συγκεκριμένο σκοπό· τα έσοδα κατατίθενται απευθείας στον ομοσπονδιακό προϋπολογισμό.

Ποια είναι η θέση της Βαυαρίας σχετικά με τον προτεινόμενο φόρο ζάχαρης;

Σε αυτό το σημείο διαφωνεί η υπουργός Υγείας της Βαυαρίας, Γιούντιθ Γκέρλαχ (CSU). Απαντώντας σε ερώτηση του BR24, η Γκέρλαχ τόνισε ότι ο ομοσπονδιακός υπουργός Οικονομικών Κλίνγκμπαϊλ δεν πρέπει απλώς να χρησιμοποιήσει τα έσοδα από τον προγραμματισμένο φόρο επί της ζάχαρης για να καλύψει τα ελλείμματα του προϋπολογισμού. Αντίθετα, είπε, τα χρήματα πρέπει να «χρησιμοποιηθούν εξ ολοκλήρου για την πρόληψη».

Ωστόσο, από πολιτική άποψη, η Γκερλάχ είναι ανοιχτή στην επιβολή φόρου ζάχαρης. Λέει ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να έχει νόημα. «Άλλωστε, έχει αποδειχθεί ότι η τακτική κατανάλωση αναψυκτικών με ζάχαρη συνδέεται, μεταξύ άλλων, με τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και με αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων.» Ο υπουργός Οικονομικών της Βαυαρίας, Χούμπερτ Άιβανγκερ (Ελεύθεροι Ψηφοφόροι), έχει διαφορετική άποψη, έχοντας χαρακτηρίσει τον φόρο ως «αστείο» και «πατερναλιστικό».

Ποια είναι τα διδάγματα που μπορούν να αντληθούν από άλλες χώρες;

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η επιβολή τέλους στους κατασκευαστές και τους εισαγωγείς αναψυκτικών οδήγησε σε αισθητή μείωση της περιεκτικότητας σε ζάχαρη των προϊόντων αυτών. Οι πωλήσεις αναψυκτικών παρέμειναν περίπου στα ίδια επίπεδα, αλλά η συνολική ποσότητα ζάχαρης που πωλήθηκε, μειώθηκε κατά περίπου 35 τοις εκατό. Είναι πλέον σαφές ότι έκτοτε έχει καταγραφεί μείωση τόσο της τερηδόνας όσο και των ποσοστών παχυσαρκίας στα παιδιά και τους νέους στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Σύμφωνα με το DIW Berlin, ωστόσο, το παράδειγμα της Δανίας δείχνει ότι, για τα άτομα με χαμηλό αυτοέλεγχο, οι υψηλότερες τιμές που προκύπτουν από έναν φόρο επί της ζάχαρης έχουν ελάχιστη επίδραση. Η Δανία κατάργησε τον φόρο – τον οποίο οι ειδικοί χαρακτήρισαν ως περίπλοκο – το 2014, μετά από περίπου δύο χρόνια.br.de

Πηγή: br.de

Η γερμανική κυβέρνηση ενέκρινε σχέδιο νόμου που προβλέπει την άρση πολλών από τους περιορισμούς οι οποίοι είχαν επιβληθεί στις υπηρεσίες πληροφοριών της χώρας κατά τη μεταπολεμική περίοδο, επιχειρώντας μια ριζική αναμόρφωση του τρόπου με τον οποίο αυτές μπορούν να δρουν απέναντι στις σύγχρονες απειλές.

Η απόφαση έρχεται σε μια περίοδο έντονης ανησυχίας για την ασφάλεια στη Γερμανία, μετά από δύο σοβαρά περιστατικά μέσα σε διάστημα μόλις ενός μήνα, τα οποία ανέδειξαν σημαντικά κενά στους υφιστάμενους μηχανισμούς προστασίας.

Οι αλλαγές προκαλούν ήδη αντιδράσεις και, προτού τεθούν σε ισχύ, θα πρέπει να εγκριθούν από το γερμανικό κοινοβούλιο.

Σε μεγάλο βαθμό, πάντως, ανταποκρίνονται σε ένα σύνολο αιτημάτων που είχαν διατυπώσει τόσο η υπηρεσία εξωτερικών πληροφοριών όσο και οι υπηρεσίες εσωτερικής ασφάλειας, οι οποίες υποστηρίζουν εδώ και χρόνια ότι η Γερμανία έχει μείνει πίσω όχι μόνο σε σχέση με τους συμμάχους της, αλλά και έναντι των αντιπάλων της.

Ντόμπριντ: «Μετατρέπουμε τις υπηρεσίες πληροφοριών μας σε πραγματικές μυστικές υπηρεσίες»

Ο ομοσπονδιακός υπουργός Εσωτερικών Αλεξάντερ Ντόμπριντ χαρακτήρισε την έγκριση του νομοσχεδίου «ιστορική», ενώ η εφημερίδα Bild έκανε λόγο για «επανάσταση» στον τομέα της ασφάλειας.

«Μετατρέπουμε τις υπηρεσίες πληροφοριών μας σε πραγματικές μυστικές υπηρεσίες», δήλωσε ο Ντόμπριντ στην εφημερίδα.

Και πρόσθεσε: «Είναι πλέον καιρός να αποκτήσουμε τη δυνατότητα να είμαστε ανταγωνιστικοί και να βρισκόμαστε στο ίδιο επίπεδο με τις συνεργαζόμενες υπηρεσίες σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτό απαιτεί επιχειρησιακές δυνατότητες και ενεργές αρμοδιότητες, ώστε να μπορούμε να αντιμετωπίζουμε αποτελεσματικότερα τη σύγχρονη κρατική τρομοκρατία και τις εξτρεμιστικές οργανώσεις».

Δύο περιστατικά που ανέδειξαν τα κενά ασφαλείας

Η συζήτηση γύρω από τις νέες αρμοδιότητες των υπηρεσιών πληροφοριών αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα μετά τα πρόσφατα γεγονότα στη χώρα.

Στα τέλη Ιουλίου, ένας γεννημένος στη Γερμανία ισλαμιστής, ο οποίος ήταν ήδη γνωστός στις Αρχές, πραγματοποίησε θανατηφόρα επίθεση με αυτοκίνητο κατά τη διάρκεια της μεγάλης ετήσιας παρέλασης Pride στο Βερολίνο.

Λίγες ημέρες αργότερα, εντοπίστηκε στο αεροδρόμιο της Λειψίας ένα drone φορτωμένο με εκρηκτικά, κοντά σε ουκρανικό μεταγωγικό αεροσκάφος. Το συγκεκριμένο αεροδρόμιο αποτελεί κομβικό σημείο για στρατιωτικές και αμυντικές μεταφορές.

Η κυβέρνηση συνασπισμού του Φρίντριχ Μερτς, στην οποία συμμετέχουν δυνάμεις της Κεντροδεξιάς και της Κεντροαριστεράς και η οποία αντιμετωπίζει χαμηλή δημοτικότητα, βρίσκεται πλέον υπό αυξανόμενη πίεση να αποδείξει ότι μπορεί να εκσυγχρονίσει το σύστημα ασφαλείας της χώρας, χωρίς ταυτόχρονα να υπονομεύσει τα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις αρχές που κατοχυρώνονται στον γερμανικό Θεμελιώδη Νόμο.

Περισσότερες εξουσίες στην BND απέναντι σε Ρωσία και Κίνα

Η μεταρρύθμιση δεν καταρτίστηκε ως άμεση αντίδραση στα δύο περιστατικά. Οι σχετικές προτάσεις βρίσκονταν υπό επεξεργασία εδώ και μήνες και είχαν τροποποιηθεί επανειλημμένα προτού παρουσιαστούν στο υπουργικό συμβούλιο την Τετάρτη.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πληροφοριών της Γερμανίας, η BND, η οποία συμπλήρωσε φέτος 70 χρόνια λειτουργίας και επικεφαλής της οποίας βρίσκεται ο πρώην πρεσβευτής στην Ουκρανία Μάρτιν Γέγκερ.

Με το νέο θεσμικό πλαίσιο, η BND πρόκειται να αποκτήσει σημαντικά διευρυμένες δυνατότητες για την αντιμετώπιση απειλών που προέρχονται από κρατικούς παράγοντες, όπως η Ρωσία και η Κίνα, με λιγότερους επιχειρησιακούς περιορισμούς και με ενισχυμένη αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης.

Οι γερμανικές αρχές εκτιμούν ότι το επίπεδο της απειλής έχει αυξηθεί κατακόρυφα μετά τη ρωσική εισβολή πλήρους κλίμακας στην Ουκρανία το 2022. Πράκτορες που φέρονται να συνδέονται με τη Μόσχα έχουν κατηγορηθεί για επανειλημμένες ενέργειες δολιοφθοράς, κατασκοπείας και κυβερνοεπιθέσεων εναντίον κρίσιμων υποδομών και επιχειρήσεων που κατασκευάζουν στρατιωτικό εξοπλισμό.

Ο Μάρτιν Γέγκερ έχει υποστηρίξει ότι η Γερμανία πρέπει να είναι σε θέση να δείξει στους αντιπάλους της «ότι μπορούμε να κάνουμε αντίστοιχα πράγματα, ώστε και η άλλη πλευρά να αισθανθεί τον πόνο».

Από την άμυνα στις ενεργές επιχειρήσεις

Μέχρι σήμερα, η BND είχε κατά κύριο λόγο αμυντικό προσανατολισμό, λειτουργώντας σε μεγάλο βαθμό ως υπηρεσία συλλογής και αποθήκευσης πληροφοριών, με περιορισμένες δυνατότητες ενεργού επιχειρησιακής δράσης.

Το νέο νομοσχέδιο, το οποίο ξεπερνά τις 700 σελίδες, επιχειρεί να αλλάξει αυτή την πραγματικότητα.

Μεταξύ άλλων, οι Γερμανοί πράκτορες θα μπορούν να πραγματοποιούν τις αποκαλούμενες κυβερνοεπιθέσεις «hack-back», αποκτώντας τη δυνατότητα να επεμβαίνουν σε δεδομένα, να τα αλλοιώνουν ή ακόμη και να τα διαγράφουν.

Οι δυνατότητες παρέμβασης θα μπορούσαν να επεκτείνονται ακόμη περισσότερο. Για παράδειγμα, θα μπορούσαν να τροποποιούνται ψηφιακές οδηγίες για την κατασκευή όπλων ή να πραγματοποιούνται παρεμβάσεις που θα καθιστούν οπλικά συστήματα μη λειτουργικά ήδη κατά τη διαδικασία παραγωγής τους.

Παράλληλα, οι γερμανικές υπηρεσίες θα μπορούν να παρεμβαίνουν σε ψηφιακές πληρωμές προς χαμηλόβαθμους, «αναλώσιμους» πράκτορες που στρατολογούνται περιστασιακά από ξένες κυβερνήσεις για την εκτέλεση μεμονωμένων αποστολών. Στόχος θα είναι να μπλοκάρεται η χρηματοδότησή τους και, κατ’ επέκταση, να αποτρέπονται σχεδιαζόμενες επιθέσεις.

Δεν αποκτά εξουσίες αντίστοιχες με CIA και Μοσάντ

Παρά τη σημαντική διεύρυνση των αρμοδιοτήτων, εξακολουθούν να υπάρχουν σαφή όρια.

Η χρήση βίας από στελέχη των γερμανικών υπηρεσιών πληροφοριών στο εξωτερικό θα παραμείνει απαγορευμένη.

Αυτό σημαίνει ότι η BND εξακολουθεί να απέχει σημαντικά ως προς τις επιχειρησιακές της δυνατότητες από υπηρεσίες όπως η αμερικανική CIA, η ισραηλινή Μοσάντ ή η γαλλική Γενική Διεύθυνση Εξωτερικής Ασφάλειας (DGSE).

Ωστόσο, οι Γερμανοί πράκτορες θα μπορούν πλέον συχνότερα να φέρουν όπλα για λόγους αυτοάμυνας, χωρίς να απαιτείται κάθε φορά ειδική άδεια.

Χαλαρώνουν οι κανόνες για τα προσωπικά δεδομένα

Η κυβέρνηση επιδιώκει να έχει θέσει το νέο πλαίσιο σε ισχύ έως την 1η Ιανουαρίου 2027.

Μία από τις σημαντικότερες αλλαγές αφορά την προστασία των προσωπικών δεδομένων, καθώς πρόκειται να χαλαρώσουν κανόνες που έχουν δεχθεί επικρίσεις ως υπερβολικά αυστηροί και, σε ορισμένες περιπτώσεις, αντιπαραγωγικοί για το έργο των υπηρεσιών ασφαλείας.

Τόσο η BND όσο και η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος (BfV), που είναι αρμόδια για την εσωτερική ασφάλεια, θα αποκτήσουν μεγαλύτερα περιθώρια συλλογής, αποθήκευσης και ανάλυσης πληροφοριών για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, αξιοποιώντας και εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης.

Παράλληλα, θα καταστεί ευκολότερη η εξασφάλιση άδειας για διαδικτυακές έρευνες και για παρακολούθηση κατοικιών προσώπων που θεωρούνται ύποπτα για εγκληματική δραστηριότητα.

Ενισχυμένος έλεγχος, αλλά και φόβοι για υπέρβαση των ορίων

Μαζί με τις διευρυμένες εξουσίες, η κυβέρνηση σχεδιάζει να ενισχύσει και την εποπτεία των δύο υπηρεσιών.

Η BND και η BfV θα ελέγχονται επιπλέον από ανεξάρτητο συμβούλιο, πέραν των αρμοδιοτήτων που διαθέτει ήδη η κοινοβουλευτική επιτροπή ελέγχου των υπηρεσιών πληροφοριών.

Αν και η ανάγκη μεταρρύθμισης θεωρείται ευρέως αναγνωρισμένη και, κατά πολλούς, καθυστερημένη, έχουν ήδη εκφραστεί σοβαρές επιφυλάξεις για το εύρος των νέων εξουσιών.

Η ομοσπονδιακή επίτροπος Προστασίας Δεδομένων Λουίζα Σπεχτ-Ρίμενσνάιντερ προειδοποίησε ότι η υπηρεσία της θα χάσει εποπτικές αρμοδιότητες επί της BND.

Παράλληλα, άσκησε κριτική στη διεύρυνση της δυνατότητας πρόσβασης σε υλικό από κάμερες κλειστού κυκλώματος σε δημόσιους χώρους τόσο εντός Γερμανίας όσο και στο εξωτερικό.

Οι Πράσινοι προειδοποιούν ότι το νομοσχέδιο «ξεπερνά τα όρια»

Ο Κονσταντίν φον Νοτς, εκπρόσωπος των αντιπολιτευόμενων Πρασίνων για θέματα κοινοβουλευτικού ελέγχου των υπηρεσιών πληροφοριών, χαρακτήρισε τις αλλαγές «επειγόντως αναγκαίες» και δήλωσε ότι υποστηρίζει την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της BND.

Παρά ταύτα, προειδοποίησε ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο «ξεπερνά τα όρια».

Οι σημαντικότερες ενστάσεις του αφορούν τις νέες εξουσίες που προβλέπονται για την BfV. Κατά τον ίδιο, οι συγκεκριμένες αρμοδιότητες είναι «δύσκολο να συμβιβαστούν» με τη θεμελιώδη γερμανική αρχή του διαχωρισμού μεταξύ των εξουσιών των υπηρεσιών πληροφοριών και εκείνων της αστυνομίας.

Ο συγκεκριμένος διαχωρισμός δεν αποτελεί απλώς διοικητική επιλογή, αλλά μία από τις θεσμικές ασφαλιστικές δικλίδες που καθιερώθηκαν στη μεταπολεμική Γερμανία ως δίδαγμα από τις σκοτεινότερες περιόδους της ιστορίας της χώρας.

Για τον λόγο αυτό, δεν αποκλείεται οι νέες ρυθμίσεις να βρεθούν τελικά και ενώπιον των δικαστηρίων, εφόσον οι επικριτές τους επιχειρήσουν να αμφισβητήσουν τη συνταγματικότητά τους.

Η αλλαγή στις μυστικές υπηρεσίες εντάσσεται στη συνολική στροφή της Γερμανίας

Η μεταρρύθμιση πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία το Βερολίνο επανεξετάζει συνολικά την πολιτική ασφάλειας και άμυνας της χώρας.

Μπροστά στην αυξανόμενη γεωπολιτική αβεβαιότητα, αλλά και στις αμφιβολίες σχετικά με το κατά πόσο οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εξακολουθήσουν να λειτουργούν ως ο βασικός εγγυητής της γερμανικής ασφάλειας, η Γερμανία έχει παράλληλα ξεκινήσει μια μεγάλης κλίμακας προσπάθεια επανεξοπλισμού.

Ο Φρίντριχ Μερτς, όταν ανέλαβε την καγκελαρία πέρυσι, δεσμεύθηκε ότι θα μετατρέψει τις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις, την Μπούντεσβερ, στον «ισχυρότερο συμβατικό στρατό της Ευρώπης».

Η διεύρυνση των δυνατοτήτων των μυστικών υπηρεσιών αποτελεί έτσι ακόμη ένα κομμάτι μιας ευρύτερης μετατόπισης της Γερμανίας στον τομέα της ασφάλειας – από το ιδιαίτερα περιοριστικό μεταπολεμικό μοντέλο σε ένα σύστημα που επιδιώκει να δώσει στις υπηρεσίες πληροφοριών πολύ πιο ενεργό ρόλο απέναντι στην κατασκοπεία, τις κυβερνοεπιθέσεις, τις δολιοφθορές και τις νέες κρατικές και εξτρεμιστικές απειλές.

ΚΩΣΤΑΣ ΑΡΓΥΡΟΣ

Μέσα στις επόμενες εβδομάδες αναμένεται να ξεκινήσει στο Αμβούργο η δίκη του Σερχίι Κουζνέτσοφ, ο οποίος θεωρείται ο εγκέφαλος της ανατίναξης των δύο αγωγών Νordstream τον Σεπτέμβριο του 2022 κοντά στο δανέζικο νησί Μπόρνχολμ.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο των 108 σελίδων, που κατάφεραν να δουν δημοσιογράφοι της δημόσιας τηλεόρασης της Γερμανίας ZDF, ο πρώην αξιωματικός του ουκρανικού στρατού αντιμετωπίζει κατηγορία για έγκλημα πολέμου, αφού πρόκειται για δολιοφθορά σε κρίσιμη πολιτική υποδομή ξένης χώρας, ενώ εξαιρετικό ενδιαφέρον έχει η διατύπωση ότι «υπάρχουν στοιχειοθετημένες βάσιμες υπόνοιες ότι έδρασε κατ’ εντολή και συντονισμό κρατικών υπηρεσιών της Ουκρανίας».

Σιγή ιχθύος στο Βερολίνο

Ακριβώς αυτή η πτυχή είναι που προκάλεσε στο πολιτικό Βερολίνο τεράστια αμηχανία ήδη από τις αρχές της υπόθεσης. Δεν είναι τυχαίο ότι χρειάστηκαν τρία χρόνια για να υπάρξουν κάποιες δικαστικές εξελίξεις και τέσσερα χρόνια για να ξεκινήσει μια πρώτη δίκη. Κανείς δεν ξέρει τι θα είχε συμβεί αν δεν είχαν υπάρξει κάποιες πολυεθνικές έρευνες δημοσιογράφων, κυρίως το διάστημα 2023-24, που έφεραν στο φως στοιχεία που αφορούν τη δράση του Κουζνέτσοφ και άλλων πέντε Ουκρανών, οι οποίοι ταξίδεψαν με το ιστιοπλοϊκό «Ανδρομέδα» από το Ροστόκ της Γερμανίας στη Βαλτική, με πλαστά έγγραφα, για να πραγματοποιήσουν αυτήν την εξαιρετικά ριψοκίνδυνη επιχείρηση, που είχε ως αποτέλεσμα την πλήρη καταστροφή του ενός από τους δύο αγωγούς και κατά το ήμισυ του δεύτερου.

Πανικός για τις διαρροές στον Τύπο

Στους δημοσιογράφους που προσπάθησαν τα περασμένα χρόνια να ρίξουν φως στην υπόθεση δεν πέρασε απαρατήρητη η προσπάθεια τόσο της προηγούμενης όσο και αυτής της κυβέρνησης της Γερμανίας να μη δώσει την παραμικρή πληροφορία.
Μάλιστα κάποια στιγμή στην Καγκελαρία πραγματοποίησαν έρευνες για να βρουν από πού μπορεί να είχαν διαρρεύσει απόρρητες πληροφορίες που έφτασαν στα χέρια των δημοσιογράφων-ερευνητών. Ο λόγος για τη «δυσκολία» των Γερμανών πολιτικών είναι προφανής. Την ώρα που η χώρα αποτελεί τον σημαντικότερο αιμοδότη για την Ουκρανία με δεκάδες δισεκατομμύρια και πρωτοστατεί αδιάκοπα για την έγκριση ακόμα μεγαλύτερης οικονομικής και στρατιωτικής βοήθειας προς το Κίεβο, οι Γερμανοί πολίτες μπορεί κάποια στιγμή να αρχίσουν να αναρωτιούνται «γιατί;» αν καταλάβουν ότι η Ουκρανία πρόεβη σε μια πολεμικού χαρακτήρα επίθεση απέναντι σε μια μη πολεμική εγκατάσταση της Γερμανίας.

Και μάλιστα με συνέπεια αυτό που ένας ειδικός σε θέματα ενέργειας είχε χαρακτηρίσει «απαρχή της αποβιομηχάνισης της Ε.Ε., ιδιαίτερα της Γερμανίας και της Ιταλίας». Ανάλογη απροθυμία να ψάξουν την υπόθεση έδειξαν πάντως και η Δανία και η Σουηδία, δύο ακόμα ΝΑΤΟϊκές χώρες, που αποφάσισαν τον Φεβρουάριο του 2024 να την κλείσουν. Στο μεταξύ, ο πρόεδρος της Ουκρανίας δηλώνει εμφατικά ότι ο ίδιος σε καμία περίπτωση δεν είχε γνώση για την επιχείρηση. Ο Κουζνέτσοφ προσέλαβε πάντως ως δικηγόρο του έναν γνωστό στην Ιταλία νομικό, ειδικό σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τον Νικόλα Κανεστρίνι, ο οποίος δηλώνει ότι θα ήταν «ντροπή» να είναι ο πελάτης του ο πρώτος καταδικασθείς εγκληματίας πολέμου για τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Ο φυγάς από την Πολωνία

O Κουζνέτσοφ είχε συλληφθεί στην Ιταλία πέρυσι και εκδόθηκε στη Γερμανία, κάτι που μάλλον δεν χαροποίησε ιδιαίτερα τη γερμανική κυβέρνηση που αποφεύγει να σχολιάσει την υπόθεση. Θα της ήταν ίσως προτιμότερο οι Ιταλοί να έπρατταν ό,τι και οι πολωνικές αρχές που άφησαν να διαφύγει στην Ουκρανία, και μάλιστα με διπλωματικό όχημα, ένας δεύτερος Ουκρανός καταζητούμενος, ο Βολοντίμιρ Ζ., ένας ειδικά εκπαιδευμένος δύτης που φέρεται να τοποθέτησε τα εκρηκτικά στον βυθό κάτω από τους αγωγούς.

Το δικαστήριο στην Πολωνία απέρριψε το αίτημα έκδοσής του, αλλά στη Γερμανία μάλλον ανακουφίστηκαν. Είναι ενδεικτικό ότι ακόμα και μετά τη σύλληψη του Κουζνέτσοφ τον περασμένο Αύγουστο στην Αδριατική η Σοσιαλδημοκράτης υπουργός Δικαιοσύνης, Στέφανι Χούμπιγκ, εμφανίστηκε ακλόνητη στη στάση απέναντι στο Κίεβο: «Πολιτικά, στεκόμαστε σταθερά στο πλευρό της Ουκρανίας» δήλωνε.

Οπως δεν είναι τυχαία η δαιμονοποίηση στη Γερμανία του πρώην καγκελάριου Γκέρχαρντ Σρέντερ, ο οποίος θεωρείται ο «αρχιτέκτονας» αυτού του τεράστιου έργου, που συμφωνήθηκε με τον Πούτιν επί θητείας του το 2005 και εξασφάλισε για χρόνια φτηνή και χωρίς παρεμβολές ενέργεια στη γερμανική βιομηχανία.
Αν σήμερα οι αγωγοί ήταν «άθικτοι», ακόμα και αν είχαν κλείσει λόγω κυρώσεων, θα μπορούσαν να είναι ένα διαπραγματευτικό χαρτί σε μια μελλοντική συμφωνία ειρήνης. Χαρτί που προς τέρψιν ΗΠΑ και Ουκρανίας δεν υπάρχει πλέον.

Μια δυσάρεστη ανάμνηση

Σε κάθε περίπτωση η δίκη του Κουζνέτσοφ θα ξαναφέρει το θέμα στην επικαιρότητα και ειδικά σε ό,τι αφορά τις ευθύνες της ουκρανικής κυβέρνησης. Η όλη επιχείρηση απαιτούσε οργάνωση, τεχνογνωσία και χρήματα που δεν μπορεί να βρήκαν κάποιοι «σαμποτέρ από χόμπι», είναι η κυρίαρχη άποψη όσων έχουν ερευνήσει δημοσιογραφικά την υπόθεση. Πώς θα αντιδράσει η κυβέρνηση Μερτς αν αποδειχτεί κρατική εμπλοκή από τη «σύμμαχο» Ουκρανία, που ο καγκελάριος σε κάθε ευκαιρία επαναλαμβάνει ότι έχει την αμέριστη και ακλόνητη υποστήριξη του Βερολίνου;
Aλλά δεν είναι μόνο η σχέση με το Κίεβο που μπορεί να κλονιστεί. Πολλοί θυμούνται ότι ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν είχε προειδοποιήσει τη Μόσχα πως αν ξεκινήσει πόλεμο με την Ουκρανία «θα τελειώσουμε με τους Nordstream». Και είχε απαντήσει με έμφαση στο ερώτημα των δημοσιογράφων: «Θα το κάνουμε. Σας το υπόσχομαι».

Οι μεγάλες κερδισμένες

Οι ΗΠΑ και η Ουκρανία ήταν λοιπόν οι μεγάλες κερδισμένες από την ανατίναξη των αγωγών. Αυτό κάνει ακόμα πιο αστεία την αρχική αντίδραση της γερμανικής πολιτικής ελίτ, που αφού στην αρχή μίλησε απλώς για «διαρροές», στη συνέχεια άφησε να αιωρείται για κάποιο διάστημα, με την πρόθυμη στήριξη φίλιων ΜΜΕ, η θεωρία ότι οι Ρώσοι ανατίναξαν μόνοι τους τον αγωγό για προβοκάτσια.

Το σενάριο αυτό εγκαταλείφθηκε γρήγορα, αφού η φαιδρότητά του εξέθετε όσους το υποστήριξαν δημοσίως και δεν «πούλησε» αρκετά στην κοινή γνώμη της χώρας. Το 2023 ο Αμερικανός ερευνητής-δημοσιογράφος Σέιμουρ Χερς ισχυρίστηκε ότι οι ΗΠΑ και η Νορβηγία βρίσκονταν πίσω από την ανατίναξη των αγωγών, όμως τα στοιχεία του αμφισβητήθηκαν, κυρίως γιατί στηρίχτηκε σε έναν μόνο πληροφοριοδότη, τον οποίο για λόγους ασφαλείας δεν μπορούσε να κατονομάσει. Τη θεωρία του Χερς επανέφεραν τώρα στο προσκήνιο δύο Γερμανοί, δημιουργοί ενός ντοκιμαντέρ με τίτλο «Nordstream – Die Sprengung» («Η ανατίναξη») που προβλήθηκε στο Βερολίνο. «Ανδρομέδα».

Πράξη διεθνούς τρομοκρατίας

Θα μάθουμε ποτέ όλη την αλήθεια; Το ερώτημα είναι αν οι βασικοί θιγόμενοι θέλουν να τη μάθουν. Τον Φεβρουάριο του 2023 η Ρωσία κατέθεσε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ μια πρόταση για τη δημιουργία μιας επιτροπής διερεύνησης της υπόθεσης υπό τον γενικό γραμματέα του Οργανισμού. Ως ανεξάρτητοι ειδήμονες τοποθετήθηκαν ο οικονομολόγος Τζέφρι Σακς και ο πρώην αναλυτής της CΙΑ Ρέι ΜακΓκόβερν. Ο Σακς χαρακτήρισε την ανατίναξη «πράξη διεθνούς τρομοκρατίας και απειλή για την ειρήνη», ενώ ο ΜακΓκόβερν αναφέρθηκε στις υπόνοιες για εμπλοκή των ΗΠΑ στην επιχείρηση. Οι χώρες της Δύσης, ανάμεσά τους και η Γερμανία, απέρριψαν την πρόταση, με το επιχείρημα ότι οι εμπλεκόμενες ευρωπαϊκές χώρες έχουν τα τεχνικά και νομικά εργαλεία για να ερευνήσουν την υπόθεση.
Αρνήθηκαν επίσης να μοιραστούν τα όποια στοιχεία είχαν στη διάθεσή τους. Ετσι, τέσσερα χρόνια μετά ελάχιστα στοιχεία είναι τεκμηριωμένα νομικά και επιβεβαιωμένα. Στο Βερολίνο μιλούν για «υπόθεση κρατικής ασφάλειας» και για «προστασία ξένων μυστικών υπηρεσιών» και διαθέτουν στον Τύπο πληροφορίες με το σταγονόμετρο.

Σε μια φάση εκτόξευσης των αμυντικών δαπανών και υλοποίησης μεγάλων συμφωνιών συνεργασίας της πολεμικής βιομηχανίας με την Ουκρανία, το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί τώρα θα ήταν μια δικαστική απόφαση που θα επιβεβαίωνε τη «σύμμαχο» ως δράστη μιας δόλιας τρομοκρατικής επίθεσης, που ουσιαστικά διέλυσε συνολικά την ενεργειακή υποδομή της χώρας. Η γερμανική πολιτική ελίτ μοιάζει εγκλωβισμένη στο ερώτημα αν μπορεί να καταγγείλει μια «φιλία», αναιρώντας το κεντρικό πολιτικό αφήγημα στο οποίο έχει στηριχτεί τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

Πηγή: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Τον 21χρονο Αμπντούλ Ραχμάν Τουφίκ Μπαλούτ, γνωστό στις γερμανικές αρχές υποστηρικτή του «Ισλαμικού Κρτάτους», αναζητά από χθες το βράδυ η αστυνομία ως ύποπτο για την επίθεση σε εκδήλωση του κινήματος Pride στο Βερολίνο, η οποία είχε ως αποτέλεσμα μια γυναίκα να χάσει τη ζωή της και τουλάχιστον 14 άτομα να τραυματιστούν, όταν αυτοκίνητο έπεσε επάνω σε συγκεντρωμένο πλήθος.

Η επίθεση ταξινομείται πλέον ως «τρομοκρατία ή πολιτικά βίαιο έγκλημα εθνικής σημασίας».

Νωρίτερα η αστυνομία εξέδωσε κατεπείγουσα ανακοίνωση με τη φωτογραφία του υπόπτου και τα στοιχεία του, ζητώντας τη βοήθεια των πολιτών. Ο άνδρας περιγράφεται ως εξής: Αδύνατος, ύψους 1,90μ, με μαύρα μαλλιά και θεωρείται ότι φορούσε μαύρο φούτερ με κουκούλα και λευκό παντελόνι. «Ποιος έχει γίνει μάρτυρας οτιδήποτε θα μπορούσε να σχετίζεται με το έγκλημα; Ποιος μπορεί να παράσχει πληροφορίες σχετικά με την πιθανή τρέχουσα κατάστασή του; Εάν τον συναντήσετε, παρακαλούμε μην τον πλησιάσετε σε καμία περίπτωση και αποφύγετε την άμεση επαφή. Μπορεί να είναι οπλισμένος και επικίνδυνος! Επικοινωνήστε αμέσως με τον αριθμό έκτακτης ανάγκης της αστυνομίας 110», τονίζεται στην ανακοίνωση της αστυνομίας. Νωρίτερα εκπρόσωπος της αστυνομίας είχε δηλώσει ότι δεν υπάρχουν έως τώρα πληροφορίες «σχετικά με τα συγκεκριμένα κίνητρά του, την ακριβή ακολουθία των γεγονότων ή τον ρόλο του στην επίθεση».

 

Σύμφωνα με την BILD, o Αμπντούλ Μπαλούτ είναι Γερμανός πολίτης λιβανέζικης καταγωγής και γεννήθηκε στο Βερολίνο το 2005. Μέχρι τον περασμένο Μάιο κρατείτο σε φυλακή ανηλίκων, για αδικήματα όπως επίθεση και εκβιασμός, ενώ θεωρείται υποστηρικτής της τρομοκρατικής οργάνωσης «Ισλαμικό Κράτος». Η αστυνομία έχει ήδη ερευνήσει το διαμέρισμά του, χωρίς ωστόσο να τον εντοπίσει.

Γείτονάς του δήλωσε στο FOCUS ότι τον γνωρίζει από παιδί και περιέγραψε τις έρευνες κατά τη διάρκεια της νύχτας ως «απόλυτο χάος», καθώς, όπως είπε, οι πόρτες γειτονικών διαμερισμάτων έχουν υποστεί ζημιές από την ελεγχόμενη έκρηξη που προκάλεσε η αστυνομία για να εισβάλει στο διαμέρισμα του αναζητούμενου.

Το περιοδικό FOCUS μεταδίδει ότι ειδικές δυνάμεις παρακολουθούν ιδιαίτερα σιδηροδρομικούς σταθμούς και σταθμούς του μετρό, καθώς και τα σύνορα της χώρας, ενώ οι γερμανικές αρχές ενημερώνουν τις γειτονικές χώρες και δεν αποκλείουν ο Αμπντούλ Μπαλούτ να είχε συνεργό.

Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, με ανάρτησή του στο «Χ» έκανε εκ νέου λόγο για «αποτρόπαια πράξη» και «επίθεση εναντίον της κοινωνίας μας», κατά τη διάρκεια «ειρηνικού εορτασμού εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων» από όλον τον κόσμο. «Ήθελαν να φερόμαστε ο ένας στον άλλον με καλοσύνη και ανοχή. Αυτή είναι επίθεση εναντίον της κοινωνίας μας», δήλωσε και πρόσθεσε: «Είμαστε ανοιχτοί και αγαπούμε την ελευθερία – και αυτό θα το διατηρήσουμε και θα το υπερασπιστούμε. Η πράξη θα ερευνηθεί και θα διωχθεί με την μεγαλύτερη δυνατή αυστηρότητα. Η σκέψη μου βρίσκεται με τα θύματα και τις οικογένειές τους και εύχομαι στους τραυματίες ταχεία ανάρρωση. Ευχαριστώ όλες τις δυνάμεις έκτακτης ανάγκης».

Χθες στις 22:15 (τοπική ώρα) χιλιάδες άτομα γιόρταζαν ακόμη στο κεντρικό πάρκο Tiergarten του Βερολίνου την Ημέρα της Οδού Christopher, η οποία είναι αφιερωμένη στα δικαιώματα της κοινότητας ΛΟΑΤΚΙ+ και περιλαμβάνει μια από τις μεγαλύτερες εκδηλώσεις του κινήματος Pride στην Ευρώπη, όταν ένα λευκό βαν έπεσε πάνω στο πλήθος, τραυματίζοντας 15 άτομα.

Η πολιτική πραγματικότητα στη Γερμανία βρίσκεται μπροστά σε μια πρωτοφανή και βαθιά ανησυχητική καμπή, η οποία αναδεικνύει τις δομικές μετατοπίσεις στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Η ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) δεν αποτελεί πλέον απλώς μια δύναμη διαμαρτυρίας που τρέφεται από την κοινωνική δυσαρέσκεια, αλλά μετατρέπεται με μεθοδικό τρόπο σε έναν συμπαγή, επικίνδυνο μηχανισμό διεκδίκησης της εξουσίας. Οι επερχόμενες τοπικές εκλογές της 6ης Σεπτεμβρίου στο κρατίδιο της Σαξονίας-Άνχαλτ ενδέχεται να αποτελέσουν το σημείο μηδέν για την ανάδειξη του πρώτου ακροδεξιού τοπικού πρωθυπουργού στη μεταπολεμική ιστορία της χώρας. Η ηγεσία του κόμματος, με το βλέμμα στραμμένο στις ευρύτερες φιλοδοξίες της συμπροέδρου Αλίς Βάιντελ για την ομοσπονδιακή καγκελαρία, αντιμετωπίζει τη διακυβέρνηση ως μια άμεση πρακτική διαδικασία, για την οποία προετοιμάζεται συστηματικά στα παρασκήνια, όπως αποκαλύπτουν διαδοχικές δημοσιογραφικές έρευνες.

Η θεσμική κανονικοποίηση του ακροδεξιού εξτρεμισμού

Η προοπτική να αναλάβει τα ηνία της Σαξονίας-Άνχαλτ ο 36χρονος Όλρικ Ζίγκμουντ δεν αποτελεί πλέον ένα υποθετικό σενάριο, αλλά μια ορατή απειλή που επιβεβαιώνεται από τα επίσημα δεδομένα των δημοσκοπήσεων. Σύμφωνα με τις πρόσφατες μετρήσεις των έγκριτων ινστιτούτων Infratest dimap και Forsa, η AfD κατάφερε να διπλασιάσει τα ποσοστά της στο συγκεκριμένο κρατίδιο μέσα σε μια πενταετία, αγγίζοντας το 41% με σαφή αυξητική τάση και αφήνοντας πίσω τη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση (CDU) κατά δέκα ποσοστιαίες μονάδες. Σε περίπτωση που τα μικρότερα κόμματα δεν καταφέρουν να περάσουν το εκλογικό όριο, ο Ζίγκμουντ –ένα στέλεχος που στο παρελθόν έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις επιχειρώντας να σχετικοποιήσει τα εγκλήματα της ναζιστικής περιόδου και το Ολοκαύτωμα– ενδέχεται να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Το ενδεχόμενο αυτό συνιστά βαθύτατο πλήγμα για το δημοκρατικό οικοδόμημα. Όπως επισημαίνεται στις εκθέσεις της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος (BfV), θα είναι η πρώτη φορά στη γερμανική ιστορία που μια τοπική κυβέρνηση θα ελέγχεται από έναν σχηματισμό τον οποίο οι αρχές ασφαλείας έχουν χαρακτηρίσει επίσημα ως «επιβεβαιωμένα ακροδεξιά εξτρεμιστική οργάνωση» και τον διατηρούν υπό καθεστώς στενής παρακολούθησης.

Αντιμεταναστευτικό μένος και η ιδεολογική αντιγραφή του Όρμπαν

Όπως αποκαλύπτει αναλυτικό ρεπορτάζ της εφημερίδας Frankfurter Allgemeine Zeitung, το κυβερνητικό μανιφέστο των πρώτων 100 ημερών που έχει ετοιμάσει η AfD για τη Σαξονία-Άνχαλτ δεν αποτελεί μια απλή συντηρητική στροφή, αλλά μια απόπειρα δομικής μεταβολής της κοινωνίας με πρότυπο το αυταρχικό καθεστώς του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία. Με κεντρικό ιδεολογικό άξονα το σύνθημα «σκεφτείτε γερμανικά», το πρόγραμμα προωθεί την υποχρεωτική έπαρση της εθνικής σημαίας στα σχολεία, τον πλήρη εξοστρακισμό των συμβόλων της συμπερίληψης και της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, την εισαγωγή της ρωσικής γλώσσας στην εκπαίδευση και τον οικονομικό στραγγαλισμό των προοδευτικών πολιτικών ιδρυμάτων. Παράλληλα, σχεδιάζεται η κατάργηση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, την οποία το κόμμα στοχοποιεί συστηματικά.

Στο πεδίο της μεταναστευτικής πολιτικής, το πρόγραμμα αγγίζει τα όρια του θεσμικού ρατσισμού και της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σύμφωνα με νομική ανάλυση που δημοσίευσε το περιοδικό Der Spiegelμε τη συνδρομή ειδικών του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ, τα προτεινόμενα μέτρα –όπως οι μαζικές απελάσεις από την πρώτη ημέρα, η επιβολή υποχρεωτικής κοινωφελούς εργασίας για τους αιτούντες άσυλο και ο διαχωρισμός των προσφυγόπουλων από την Ουκρανία σε ειδικές, απομονωμένες τάξεις– στερούνται συνταγματικής νομιμότητας και προσβάλλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Αυτή η ξενοφοβική ατζέντα στρέφεται ακόμη και εναντίον του απαραίτητου εξειδικευμένου προσωπικού που στηρίζει το κοινωνικό κράτος, χαρακτηρίζοντας τους ξένους εργαζόμενους στην υγεία ως «στοιχεία ξένου πολιτισμικού περιβάλλοντος». Η ρητορική αυτή προσκρούει βίαια πάνω στην ίδια την πραγματικότητα. Σε επίσημη τηλεοπτική συνέντευξη στο δίκτυο ZDF, ο διευθύνων σύμβουλος του νοσοκομειακού ομίλου Harzklinikum στο Μαγδεμβούργο, δρ. Ματίας Φοτ, κατέρριψε πλήρως τα ακροδεξιά επιχειρήματα, δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι ένας στους τρεις γιατρούς της κλινικής είναι μεταναστευτικής καταγωγής και ότι χωρίς αυτούς το σύστημα υγείας της περιοχής θα κατέρρεε άμεσα. Απέναντι σε αυτό το τεράστιο παραγωγικό κενό, η AfD αντιπαραθέτει ανεδαφικές διακηρύξεις για αυτοματοποίηση μέσω τεχνητής νοημοσύνης, επιδόματα γέννησης και δραστική αυστηροποίηση των αμβλώσεων.

Το σκιώδες διευθυντήριο του Ντάλεμ 

Αναγνωρίζοντας την έλλειψη έμπειρων διοικητικών στελεχών στις γραμμές της, η AfD έχει αναπτύξει μια παράλληλη, σκιώδη στρατηγική για τη διείσδυσή της στον κρατικό μηχανισμό. Μια μεγάλη δημοσιογραφική έρευνα της ενημερωτικής πλατφόρμας Table.Briefings και της εφημερίδας Die Welt έφερε στο φως τη λειτουργία της «Ακαδημίας Μαύρο-Κόκκινο-Χρυσό», μιας εταιρείας περιορισμένης ευθύνης που ιδρύθηκε την άνοιξη του 2025 και στεγάζεται σε μια βίλα στο αριστοκρατικό προάστιο Ντάλεμ του Βερολίνου.

Όπως επιβεβαιώνει με δηλώσεις του ο Ρόμπερτ Λάμπρου, πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος στο κρατίδιο της Έσσης, η Ακαδημία λειτουργεί ως ένα ιδιότυπο φυτώριο εξουσίας. Εκεί, έμπειρα στελέχη της δημόσιας διοίκησης –πολλά από τα οποία δρουν υπό καθεστώς ανωνυμίας– εκπαιδεύουν τα μέλη της AfD στη διαχείριση των υπουργείων, τη σύνταξη προϋπολογισμών και τον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης. Σύμφωνα μάλιστα με συμπληρωματικά στοιχεία του ερευνητικού δικτύου Correctiv, η Ακαδημία συνδέεται με ένα ευρύτερο δίκτυο real estate εταιρειών-βιτρίνων του κόμματος, ενώ σε περίπτωση εκλογικής νίκης σχεδιάζεται η επιστράτευση ιδιωτικών εταιρειών εύρεσης ανώτατων στελεχών για την άμεση στελέχωση των κρατικών δομών.

Ταυτόχρονα, η έρευνα των γερμανικών ΜΜΕ αποκαλύπτει ότι μια εξειδικευμένη ομάδα δικηγόρων εντός της Ακαδημίας εργάζεται εντατικά για να θωρακίσει νομικά τις μελλοντικές αυθαιρεσίες της ακροδεξιάς διακυβέρνησης. Εξετάζουν μεθόδους για να παρακαμφθούν τα δικαστικά αναχώματα απέναντι στις μαζικές εκτοπίσεις ανθρώπων, αλλά και τρόπους άσκησης πολιτικής πίεσης σε περίπτωση που οι υπηρεσίες ασφαλείας άλλων δημοκρατικών γερμανικών κρατιδίων αρνηθούν να μοιραστούν πληροφορίες με την κυβέρνηση της Σαξονίας-Άνχαλτ.

Το φαινόμενο του ντόμινο και η κρίση του κράτους δικαίου

Η απειλή της ακροδεξιάς επέλασης δεν περιορίζεται στα όρια ενός μόνο κρατιδίου, αλλά λαμβάνει διαστάσεις γενικευμένου φαινομένου στην Ανατολική Γερμανία. Οι τελευταίες μετρήσεις των ινστιτούτων κοινής γνώμης για την εκλογική μάχη της 20ής Σεπτεμβρίου στο κρατίδιο του Μεκλεμβούργου-Πομερανίας αποτυπώνουν ένα παρόμοιο σκηνικό πολιτικής κυριαρχίας της AfD, η οποία προηγείται με 36%, αφήνοντας το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD) στο 29% και συντρίβοντας τους Χριστιανοδημοκράτες στο ισχνό 9%. Εκεί, ο υποψήφιος Λάιφ-Έρικ Χολμ διεξάγει ήδη μια επιθετική εθνικιστική εκστρατεία, στοχεύοντας ανοιχτά στην απόλυτη πλειοψηφία.

Η ραγδαία αυτή άνοδος τροφοδοτείται σε μεγάλο βαθμό από την αποτυχία των συντηρητικών και νεοφιλελεύθερων πολιτικών της ομοσπονδιακής κυβέρνησης υπό τον Φρίντριχ Μερτς, η οποία έχει εγκλωβίσει μεγάλα στρώματα της κοινωνίας στην οικονομική και κοινωνική ανασφάλεια. Καθώς το ενδεχόμενο της ακροδεξιάς διακυβέρνησης μετατρέπεται από θεωρητικός κίνδυνος σε άμεση πιθανότητα, οι εργαζόμενοι με μεταναστευτικό υπόβαθρο και οι μειονότητες στα ανατολικά κρατίδια βιώνουν έντονο φόβο για το εργασιακό και προσωπικό τους μέλλον. Οι επόμενες εβδομάδες θα κρίνουν αν τα δημοκρατικά αντανακλαστικά της γερμανικής κοινωνίας και οι θεσμοί του κράτους δικαίου θα καταφέρουν να ανακόψουν μια πορεία που απειλεί ευθέως τις αξίες της κοινωνικής αλληλεγγύης και της ισότητας στην Ευρώπη.

Ήταν 29 Απριλίου του 1945 όταν οι αμερικανικές δυνάμεις απελευθέρωσαν το στρατόπεδο συγκέντρωσης Νταχάου στη Γερμανία. Οι Εβραίοι που είχαν επιβιώσει από το θηρίο του ναζισμού, απελευθερώθηκαν εκείνη την ημέρα. Όμως κάποιοι άνθρωποι έμειναν εκεί.

Ήταν τα άτομα που φυλακίστηκαν λόγω ομοφυλοφιλίας και δεν απελευθευθερώθηκαν ποτέ. Αναγκάστηκαν να εκτίσουν πλήρως τις ποινές τους βάσει του ναζιστικού ποινικού κώδικα. Ομοφυλόφιλοι και αμφιφυλόφιλοι άνδρες αλλά και τρανς γυναίκες καταδικάστηκαν βάσει της παραγράφου 175 του γερμανικού ποινικού κώδικα, η οποία είχε ενισχυθεί από τους Ναζί, και συνεπώς θεωρούνταν κοινοί εγκληματίες. Οι λεσβίες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης συχνά βρίσκονταν εκεί όχι μόνο λόγω της σεξουαλικότητάς τους -πολλές ήταν επίσης Εβραίες και/ή πολιτικές κρατούμενες. 

Τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα που βρέθηκαν έγκλειστα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ήταν χιλιάδες και οι ναζί τα ξεχώριζαν από το ροζ τρίγωνο που τους είχαν φορέσει. Οι ναζί έκαναν πάνω τους πειράματα, τα ευνούχιζαν, τα δολοφονούσαν, τα εξουθένωναν, τα σκότωναν στο ξύλο.

Μετά από την απελευθέρωση, το εγχειρίδιο του στρατού των ΗΠΑ προέβλεπε πως οι επιζώντες του Ολοκαυτώματος θα αφεθούν ελεύθεροι από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Όχι όμως τα ομοφυλόφιλα άτομα, που ως «εγκληματίες» αναγκάστηκαν να εκτίσουν ποινές φυλάκισης ως πολιτικ@ κρατούμεν@.

Οι αμερικανικές δυνάμεις της «απελευθέρωσης» διατήρησαν την παράγραφο αυτή σε ισχύ και στα πρώτα στα πρώτα τέσσερα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου συνελάμβαναν περίπου 1.500 άνδρες τον χρόνο βάσει αυτής.

Μετά την κατοχή, η Δυτική Γερμανία τη διατήρησε επίσης και καταδίκασε πάνω από 50.000 άτομα μέχρι την τελική κατάργησή της το 1969. Η Ανατολική Γερμανία, αντίθετα, επανήλθε στην προ-ναζιστική μορφή της παραγράφου 175 και καταδίκασε περίπου 4.000 άτομα μέχρι την κατάργησή της το 1968.

Μια ιστορία φρίκης μέσα στη μεγαλύτερη ιστορία φρίκης της ανθρωπότητας

Αρχικά, τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα στοχοποιούνταν κυρίως όταν ήταν Εβραίοι. Ορισμένοι Ναζί πίστευαν ότι η πλειονότητα, αν όχι όλοι, οι ομοφυλόφιλοι ήταν Εβραίοι, επειδή πολλοί από τους σημαντικότερους υπερασπιστές των δικαιωμάτων και της ισότητας των ομοφυλοφίλων ήταν Εβραίοι (μεταξύ αυτών ο Χίρσφελντ, καθώς και προοδευτικοί ψυχίατροι, γιατροί, δικηγόροι και νομικοί).

Σύμφωνα με μαρτυρίες ετεροφυλόφιλων και ομοφυλόφιλων επιζώντων, αντιμετωπίζονταν χειρότερα από άλλες ομάδες (εκτός από τους Εβραίους), καθώς θεωρούταν ότι είχαν «παρεκκλίνουσες» συμπεριφορές.

Συχνά εργάζονταν περισσότερες ώρες και τους ανατίθεντο πιο βαριές χειρωνακτικές εργασίες σε όλες τις καιρικές συνθήκες. Αυτό συνέβαινε επειδή πολλοί Ναζί πίστευαν ότι η σκληρή εργασία μπορούσε να «διορθώσει» τους ομοφυλόφιλους άνδρες σε ετεροφυλόφιλους. Εκατοντάδες άνδρες πέθαναν εξαιτίας αυτών των συνθηκών εργασίας, σύμφωνα με το The Conversation.

Πολλοί άφησαν την τελευταία τους πνοή από ξυλοδαρμό από ναζί, οι οποίοι τους ξεχώριζαν από τα ροζ τρίγωνα. Ναζί επιστήμονες τους ευνούχιζαν, έκαναν πειράματα στα σώματά τους προσπαθώντας να βρουν «θεραπεία».

Ενώ οι Εβραίοι, τα παιδιά και οι πολιτικοί κρατούμενοι μπορούσαν να αιτηθούν οικονομική και ηθική υποστήριξη από τις μετάγερμανικές κυβερνήσεις, οι ομοφυλόφιλοι άνδρες δεν μπορούσαν. Ομοίως, οι μαρτυρίες τους δεν αποτελούσαν προτεραιότητα ούτε για τους ερευνητές του Ολοκαυτώματος ούτε για τα ποινικά δικαστήρια.

Τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα δεν αναγνωρίστηκαν ως θύματα του Ολοκαυτώματος, τους αφαιρέθηκαν συνταξιοδοτικά δικαιώματα για τον χρόνο που είχαν περάσει σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και οι περισσότεροι δεν έλαβαν ποτέ καμία αποζημίωση.