Τη Δευτέρα -και όχι στην Αθήνα αλλά… στο Τελ Αβίβ– αναφέρεται πως θα «πέσουν» οι υπογραφές για το «μέλλον» της ελληνικής αεράμυνας και τη λεγόμενη «Ασπίδα του Αχιλλέα», την κοινή «ομπρέλα» στην οποία σχεδιάζεται να υπαχθεί η διασύνδεση και ο συντονισμός των περισσότερων μέσων αντιμετώπισης εναέριων απειλών που διαθέτει και θα αποκτήσει ο ελληνικός στρατός.

Οι υπογραφές για τη συμφωνία, που στηρίχθηκε μόνο από τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, έρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, μετά από διαπραγματεύσεις με τους Ισραηλινούς, στις οποίες μάλιστα ήταν διακύβευμα το εάν η ελληνική πλευρά θα «πάρει» το δικαίωμα πρόσβασης στον πηγαίο κώδικα του λογισμικού που θα διαχειρίζεται, στη βάση «τεχνητής νοημοσύνης» τα ηλεκτρονικά υποσυστήματα της αεράμυνας. Η εν λόγω πρόσβαση φέρεται να «εξασφαλίστηκε» από την ελληνική πλευρά.

Παράλληλα, σημείο τριβής στις διαπραγματεύσεις φέρεται να αποτέλεσε το σε τίνος σύστημα θα εδράζεται η Διοίκηση και ο Έλεγχος (Command and Control /C2) της ελληνικής αεράμυνας, ήτοι το σύστημα που εξουσιοδοτεί το διορισμένο προσωπικό να ασκεί νόμιμη εξουσία επί των διαθέσιμων πόρων.

Σημερινά δημοσιεύματα αναφέρουν πως το υπουργείο του Νίκου Δένδια και οι Ισραηλινοί βρήκαν μια «χρυσή τομή» σε ό,τι αφορά τις εν λόγω διευθετήσεις, καθώς και το ζήτημα της εξασφάλισης της συμμετοχής ελληνικών εταιρειών στο έργο σε ποσοστό 25%.

Οι 12 ελληνικές εταιρείες που αναφέρεται πως θα συμμετάσχουν στο -εκτιμώμενης διάρκειας 35 μηνών- έργο (εξ αυτών κατονομάζονται οι εξής 9: Metlen, Scytalys, Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα, ΔΕΗ, Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, Prisma, Ionics, UniSystems και Sthenos), θα αναλάβουν ένα τμήμα αξίας περίπου 700 εκατομμυρίων ευρώ.

Από το σύνολο των 3,1 δισ. ευρώ, που αναμένεται να στοιχίσει η «Ασπίδα του Αχιλλέα», τη μερίδα του λέοντος θα λάβουν ισραηλινές εταιρείες, κυρίως οι Israel Aerospace Industries (IAI), η Elbit και η Rafael Advanced Defense Systems, εταιρείες με βαθιά επιχειρησιακή και σχεδιαστική διασύνδεση με τον ισραηλινό στρατό, όπλα των οποίων έχουν «δοκιμαστεί» στα παλαιστινιακά κατεχόμενα και στην ισραηλινή γενοκτονική εκστρατεία στη Λωρίδα της Γάζας, όσο και στον πόλεμο εναντίον της λιβανέζικης αντίστασης αλλά και στον πόλεμο εναντίον του Ιράν, χωρίς τα συστήματα αεράμυνάς τους να αποδεικνύονται ικανά (σε ό,τι αφορά τον πόλεμο με τη Χεζμπολάχ και το Ιράν) να προστατεύσουν πλήρως το Ισραήλ από τα πλήγματα των αντιπάλων του. 

Στην ελληνική αεράμυνα σχεδιάζεται να ενταχθούν τα ισραηλινά συστήματα εκτοξευτών πυραύλων Spyder All-in-One, Barak MX, David’s Sling, καθώς και οι ισραηλινής κατασκευής πύραυλοι που αυτά χρησιμοποιούν, και το σύστημα ραντάρ ELM-2084.