Μια ζοφερή πραγματικότητα για την έκταση του trafficking στη χώρα μας αποκαλύπτουν τα επίσημα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη Βουλή. Κατά τη διάρκεια του 2025 μόνο, καταγράφηκαν στην Ελλάδα 881 νέες περιπτώσεις θυμάτων εμπορίας ανθρώπων, φέρνοντας στην επιφάνεια τη διαρκή εξέλιξη και το μεταλλαγμένο πρόσωπο ενός εγκλήματος που πλήττει τον ίδιο τον πυρήνα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο της επίσημης καταγραφής αφορά τα ανήλικα θύματα, καθώς από το σύνολο των περιπτώσεων, τα 108 αφορούσαν παιδιά, ενώ οι υπόλοιπες 773 περιπτώσεις αφορούσαν ενήλικες.

Το trafficking δεν περιορίζεται πλέον στις παραδοσιακές μορφές του, αλλά εξελίσσεται ραγδαία, παρουσιάζοντας:

Κατακόρυφη αύξηση των περιπτώσεων εργασιακής εκμετάλλευσης, εξαναγκασμό των θυμάτων σε εγκληματικές δραστηριότητες και νέες, σύνθετες μορφές καταναγκασμού και εκμετάλλευσης.

Η προστασία των ανθρώπων αυτών είναι αδύνατη αν δεν προηγηθεί η έγκαιρη αναγνώρισή τους. Στο πλαίσιο αυτό, το Εθνικό Σύστημα Αναγνώρισης και Παραπομπής Θυμάτων Εμπορίας Ανθρώπων αναδεικνύεται στο βασικότερο εργαλείο της κρατικής πολιτικής.

Το σύστημα αυτό λειτουργεί ως δίχτυ ασφαλείας, καθώς επιτρέπει στις αρχές να εντοπίζουν γρήγορα τα θύματα και να τους εξασφαλίζουν άμεση πρόσβαση σε: Ψυχολογική και υλική προστασία, σε νομική και ιατρική αρωγή αλλά και σε διαδικασίες απονομής δικαιοσύνης

Τα σοκαριστικά στοιχεία

Το human trafficking αποτελεί σήμερα το τρίτο μεγαλύτερο οργανωμένο έγκλημα παγκοσμίως, με τον ετήσιο τζίρο του να αγγίζει τα 24 δισεκατομμύρια ευρώ. Σε διεθνές επίπεδο, υπολογίζεται ότι περίπου 21 εκατομμύρια άνθρωποι πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης κάθε χρόνο, με τις 800.000 από αυτές τις περιπτώσεις να εντοπίζονται εντός των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το φαινόμενο αυτό τροφοδοτείται κυρίως από τις έντονες κοινωνικές ανισότητες και την υψηλή ζήτηση που υπάρχει για φθηνό εργατικό δυναμικό αλλά και για σεξουαλικές υπηρεσίες.

Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, ως trafficking ορίζεται η στρατολόγηση, η μεταφορά, η απόκρυψη ή η αποδοχή ανθρώπων με τη χρήση βίας, απειλών, απάτης ή με την εκμετάλλευση της ευάλωτης θέσης τους, με τελικό σκοπό την εκμετάλλευση. Αυτή η εκμετάλλευση μπορεί να πάρει τη μορφή της εξαναγκαστικής πορνείας, της αναγκαστικής εργασίας, της επαιτείας, της σύγχρονης δουλείας ή ακόμη και της αφαίρεσης οργάνων.

Στην Ελλάδα, το Κέντρο Διοτίμα αναδεικνύει την έντονη έμφυλη διάσταση του προβλήματος, εστιάζοντας στην εμπορία γυναικών στη βιομηχανία του σεξ και στην παράνομη εργασία στον τομέα της οικιακής φροντίδας. Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην καταπολέμηση του εγκλήματος παραμένει ο εξαιρετικά μικρός αριθμός επίσημων αναφορών, καθώς τα θύματα φοβούνται να μιλήσουν λόγω των ελλείψεων στο σύστημα προστασίας, του επισφαλούς καθεστώτος διαμονής τους στη χώρα και του ψυχικού βάρους που απαιτεί η δικαστική διαδικασία.