Δημήτρης Σταρόβας
Το Rock που δεν ξεχάσαμε…
στο Κύτταρο
Τετάρτη 18 Μαρτίου 2026
Ανακοινώθηκε η εμφάνιση του Δημήτρη Σταρόβα στο Κύτταρο
Ο Δημήτρης Σταρόβας δημιούργησε το συγκρότημά του, τους “Starovas Band” παρουσιάζοντας το project “Star Ovation – Το Rock που δεν ξεχάσαμε” : ένα “Rock party” γεμάτο ήχους, μνήμες και ενέργεια από τις δεκαετίες που όρισαν μια ολόκληρη γενιά -την δική του- αλλά και τους νεότερους…
Μετά από τις δύο sold out βραδιές, εν μέσω αποθέωσης, σε ένα κατάμεστο Κύτταρο, επιστρέφει, κατόπιν… λαϊκής απαίτησης, για ένα τελευταίο Star Ovation στην πιο ιστορική ροκ σκηνή της πόλης..
Από τον Πουλικάκο, τους Socrates και τον Σιδηρόπουλο μέχρι τους Led Zeppelin, τους Deep Purple και τον Eric Clapton, οι διαδρομές είναι ηλεκτρικές και απρόβλεπτες.
Η κιθάρα του Σταρόβα, οι φίλοι και συνοδοιπόροι του επί σκηνής, το χιούμορ και η συγκίνηση, αποδείχτηκε ότι συνθέτουν ένα live που δεν είναι απλώς συναυλία – είναι Rock εμπειρία, με την αυθεντικότητα και τη ζεστασιά που χαρακτηρίζει κάθε εμφάνισή του.
Γιατί, όπως έγραψε και κάποιος θεατής της πρώτης συναυλίας:
“… είπαν τραγούδια όμορφα, από αυτά που μεγαλώσαμε κι αγαπήσαμε και μαζί τους αγαπήσαμε και μεγαλώσαμε… Κι ήταν τόσο ωραία όλοι μια παρέα!!!! “
Και σε αυτή την συναυλία θα υπάρχουν συμμετοχές – έκπληξη που ο Δημήτρης θέλει να τις κρατήσει “μυστικές” ώστε να υπάρχει το ζητούμενο «σασπένς» ως μέρος της παράστασης…
Το 1951, μια Αφροαμερικανή 31 ετών από τη Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών, η Henrietta Lacks, εισήχθη στο νοσοκομείο Johns Hopkins με έντονους πόνους και κολπική αιμορραγία. Διαγνώστηκε με επιθετικό καρκίνο του τραχήλου της μήτρας και πέθανε λίγους μήνες αργότερα.
Χωρίς να το γνωρίζει, οι ιατροί πήραν κάποια κύτταρα του όγκου της, τα οποία θα άλλαζαν για πάντα την ιστορία της ιατρικής. Τα κύτταρα HeLa, τα πρώτα «αθάνατα» ανθρώπινα κύτταρα σε εργαστήριο, αποτέλεσαν τη βάση για αναρίθμητες επιστημονικές ανακαλύψεις. Όμως, παρά την τεράστια συμβολή των κυττάρων αυτών στην εξέλιξη της επιστήμης, η ιστορία της Henrietta άνοιξε μια τεράστια συζήτηση για την ιατρική δεοντολογία και συναίνεση, καθώς ούτε τα παιδιά της γνώριζαν την ύπαρξη αυτών των κυττάρων. Η ιστορία της έγινε βιβλίο: «Η αθάνατη ζωή της Henrietta Lacks» αλλά και ταινία με την Oprah Winfrey.
Σχεδόν έξι δεκαετίες αργότερα, η Jade Goody, τηλεοπτική προσωπικότητα στη Βρετανία, διαγνώστηκε με τον ίδιο καρκίνο. Ήταν μόλις 27 ετών. Μίλησε ανοιχτά για την ασθένειά της μέχρι τον θάνατό της το 2009 και η περίπτωσή της οδήγησε στο λεγόμενο “Jade Goody effect”: μια εντυπωσιακή αύξηση των τεστ Παπανικολάου και του εμβολιασμού HPV στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ένας καρκίνος που γνωρίζουμε καλά
«Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είναι η τέταρτη συχνότερη κακοήθεια στις γυναίκες παγκοσμίως. Σε ποσοστό άνω του 90% σχετίζεται αιτιολογικά με τη λοίμωξη από τον ιό των ανθρωπίνων κονδυλωμάτων (HPV). Ο HPV περιλαμβάνει περισσότερους από 200 υπότυπους, εκ των οποίων περίπου 40 μεταδίδονται με σεξουαλική επαφή. Από αυτούς, 14 θεωρούνται υψηλού κινδύνου, με τους HPV 16 και 18 να είναι οι πιο επικίνδυνοι», επισημαίνει η κ. Αλεξάνδρα Καραδήμου, Παθολόγος – Ογκολόγος, Αναπληρώτρια Διευθύντρια της ΣΤ’ Ογκολογικής Κλινικής του Metropolitan General.
Η αργή πορεία προς τη νόσο
«Η λοίμωξη από HPV είναι ασυμπτωματική και στις περισσότερες περιπτώσεις υποχωρεί αυτόματα χάρη στο ανοσοποιητικό μας σύστημα. Όταν όμως επιμένει για χρόνια, μπορεί να προκαλέσει σταδιακές κυτταρικές αλλοιώσεις στον τράχηλο της μήτρας. Οι αλλοιώσεις αυτές εξελίσσονται αργά - από δυσπλασία σε προκαρκινικές βλάβες και τελικά σε καρκίνο -μέσα σε διάστημα ετών. Αυτή η αργή εξέλιξη προσφέρει πολύτιμο χρόνο για έγκαιρη παρέμβαση», αναφέρει.
Όταν τα συμπτώματα εμφανίζονται
«Στα πρώιμα στάδια, ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας δεν δίνει συμπτώματα. Όταν εμφανιστούν, όπως ανώμαλη κολπική αιμορραγία (μετά τη σεξουαλική επαφή ή μετά την εμμηνόπαυση), δύσοσμες κολπικές εκκρίσεις, πυελικός πόνος ή απώλεια βάρους, συχνά η νόσος βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο. Η πρόγνωση διαφοροποιείται δραματικά: η πενταετής επιβίωση φτάνει το 95% στο στάδιο Ι (η νόσος περιορίζεται στον τράχηλο), αλλά μειώνεται σε περίπου 20% στο στάδιο IV (απομακρυσμένες μεταστάσεις)», εξηγεί.
Το τεστ που άλλαξε την ιστορία
«Η δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης οφείλεται στον Γεώργιο Παπανικολάου. Το τεστ ΠΑΠ, μια απλή και ανώδυνη εξέταση, επιτρέπει την ανίχνευση προκαρκινικών αλλοιώσεων πριν εξελιχθούν σε διηθητικό καρκίνο. Σε συνδυασμό με το HPV testing, που ανιχνεύει την παρουσία και τον τύπο του ιού, ο προσυμπτωματικός έλεγχος αποκτά υψηλή διαγνωστική ακρίβεια. Όταν υπάρχουν ύποπτα ευρήματα, η κολποσκόπηση και η λήψη βιοψιών θέτουν τη διάγνωση με βεβαιότητα» σύμφωνα με την ειδικό.
Σύγχρονες θεραπευτικές εξελίξεις
«Η θεραπεία εξαρτάται από το στάδιο της νόσου και μπορεί να περιλαμβάνει χειρουργική αντιμετώπιση, ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία ή συνδυασμούς αυτών. Τα τελευταία χρόνια, η είσοδος της ανοσοθεραπείας αλλά και συζευγμένων με χημειοθεραπεία αντισωμάτων έχει αλλάξει το θεραπευτικό τοπίο, βελτιώνοντας τη συνολική επιβίωση, ακόμη και σε προχωρημένα στάδια» τονίζει.
Πρόληψη: Το ισχυρότερο όπλο
«Η πραγματική νίκη απέναντι στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας βρίσκεται στην πρόληψη. Ο εμβολιασμός έναντι του HPV σε κορίτσια και αγόρια, ιδανικά, πριν την έναρξη της σεξουαλικής ζωής, προσφέρει εξαιρετικά υψηλή προστασία έναντι των πιο επικίνδυνων υποτύπων. Παράλληλα, ο τακτικός προσυμπτωματικός έλεγχος παραμένει απαραίτητος, ακόμη και για τα εμβολιασμένα άτομα» προσθέτει.
Ένας εφικτός παγκόσμιος στόχος
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει θέσει ως στόχο την εξάλειψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας ως αιτία θανάτου έως το 2030. Είναι ένας στόχος φιλόδοξος, αλλά απολύτως ρεαλιστικός.
«Οι ιστορίες της Henrietta και της Jade μάς θυμίζουν ότι πέρα από την επιστήμη και την εξέλιξή της υπάρχει κάτι εξαιρετικά ουσιαστικό. Ο καρκίνος του τραχήλου μήτρας είναι ένας από τους ελάχιστους καρκίνους που μπορούμε, συλλογικά, να νικήσουμε πριν εμφανιστεί. Η γνώση υπάρχει. Τα εργαλεία υπάρχουν. Το μόνο που απομένει είναι η ενημέρωση, η πρόσβαση και η συμμετοχή όλων για να πετύχουμε μέσω της πρόληψης την πρώτη οριστική νίκη ενάντια στον καρκίνο», καταλήγει η κ.Καραδήμου.
Το Ergon Ensemble, υπό τη μουσική διεύθυνση του Μάρκελλου Χρυσικόπουλου, παρουσιάζει, την Τρίτη 7 και την Τετάρτη 8 Απριλίου στο Θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας», ένα πρόγραμμα βαθιάς πνευματικής και πολιτισμικής αναζήτησης, φέρνοντας σε διάλογο δύο εμβληματικά έργα της σύγχρονης μουσικής: το Kyrie Eleison του John Tavener και το Ayre του Αργεντινού Osvaldo Golijov. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι μοναδικές φωνές της Σαββίνας Γιαννάτου και της Μαρίας Κοστράκη.
Το Kyrie Eleison του Tavener, εμπνευσμένο από την Ορθόδοξη λειτουργική παράδοση και τον ανατολικό μυστικισμό, λειτουργεί ως μουσική προσευχή. Μέσα από λιτές, τελετουργικές δομές και ήχους που παραπέμπουν στη βυζαντινή ψαλμωδία, το έργο πραγματεύεται την υπέρβαση του εγώ, τη μεταμόρφωση του ανθρώπου και την πορεία προς την ένωση με το Θείο. Η μουσική, η οποία ηχογραφήθηκε από την Björk το 2001, δεν απευθύνεται στον εαυτό του δημιουργού, αλλά δημιουργεί έναν χώρο διαλογισμού και εσωτερικής ίασης για τον ακροατή.
Το Ayre του Golijov αποτελεί έναν κύκλο έντεκα τραγουδιών, παραγγελία του Carnegie Hall, που αντλεί υλικό από τη Μεσόγειο και ιδιαίτερα τη νότια Ισπανία. Βυζαντινά μέλη, σεφαραδίτικα νανουρίσματα, αραβικά, εβραϊκά και χριστιανικά κείμενα συνυπάρχουν σε μια μουσική αφήγηση που αναδεικνύει τη συνύπαρξη των τριών πολιτισμών πριν από τη Reconquista. Το Ayre υμνεί τη μουσική ως κοινή γλώσσα και ως απόδειξη ότι διαφορετικές πίστεις και ταυτότητες συνθέτουν μια ενιαία ανθρώπινη οικογένεια.
Ταυτότητα παράστασης:
Ergon Ensemble Μουσική διεύθυνση : Μάρκελλος Χρυσικόπουλος Τραγούδι : Σαββίνα Γιαννάτου
: Μαρία Κοστράκη
Η παράσταση H Τέχνη του να Μην, που παρουσιάζεται από 7 Μαρτίου 2026, κάθε Σάββατο στον Steehos Space, εμπνέεται από το διήγημα του Φραντς Κάφκα «Ο Καλλιτέχνης της Πείνας», σε μετάφραση του Θοδωρή Τσομίδη και διασκευή των MASH (Κατερίνα Αναστασίου & Χρήστου Καπενή). Αποτελεί μια σωματική και υπαρξιακή εξερεύνηση της ιστορίας του καλλιτέχνη της πείνας, που αρνείται τη σίτιση ως έσχατη μορφή αυτοέκφρασης.
Ο ήρωας του έργου αφιερώνει τη ζωή του στην τέχνη της νηστείας· εκτίθεται σε δημόσιες παραστάσεις, κλεισμένος σε ένα κλουβί, ενώ το πλήθος παρακολουθεί με θαυμασμό τη σταδιακή εξάντληση του σώματός του.
Η μουσική και ο ήχος της παράστασης δε λειτουργούν απλώς ως υπόκρουση, αλλά αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της αφήγησης. Σε έναν κόσμο που καταναλώνει εικόνες και αποθεώνει το θέαμα, η παράσταση προτείνει μια ριζοσπαστική επιστροφή στη γύμνια του θεάτρου: ο ερμηνευτής, μόνος και εκτεθειμένος, φτιάχνει έναν κόσμο δικό του, όπου το κενό — το κενό ως καλλιτεχνικό αποτύπωμα, ως εσωτερική αλήθεια και ως χώρος αλληλεπίδρασης με το κοινό — γίνεται σημείο αιχμής της εμπειρίας.
Οι «καλλιτέχνες της πείνας» υπήρξαν ιστορικά πρόσωπα, με δημόσιες εμφανίσεις στην Ευρώπη και την Αμερική από τον 17ο έως τις αρχές του 20ού αιώνα, όταν η παρατεταμένη νηστεία παρουσιαζόταν ως θέαμα προς κατανάλωση. Η παράσταση συνομιλεί με αυτή την πραγματικότητα, ενσωματώνοντας στη δραματουργία της αναφορές πραγματικών καλλιτεχνών της πείνας, φωτίζοντας τα όρια ανάμεσα στην τέχνη, το σώμα, την εκμετάλλευση και την ανάγκη για αναγνώριση.
Από το Σάββατο 07 Μαρτίου 2026 και κάθε Σάββατο στις 21:00 στονSteehosSpace
Εντονη και καθολική η αντίδραση κατά του πρύτανη του ΕΜΠ μετά την απόφασή του να μηνύσει τον εμβληματικό καθηγητή επειδή του άσκησε κριτική και αντέδρασε σθεναρά στα γεγονότα της Αρχιτεκτονικής, στις συλλήψεις φοιτητών και στην παραπομπή τους σε δίκες και πειθαρχικά.
Στο επίκεντρο της κατακραυγής από την ακαδημαϊκή και φοιτητική κοινότητα έχει βρεθεί ο πρύτανης του ΕΜΠ, μετά την απόφασή του να μηνύσει τον καθηγητή Γιάνη Μαΐστρο επειδή -έμαθε ότι- του άσκησε κριτική σε εσωτερική ηλεκτρονική πλατφόρμα διαλόγου σχολής (ΗΜΜΗΥ) του Ιδρύματος και, επιπλέον, επειδή τόλμησε να συμπεριλάβει στο επίμαχο κείμενο τον σύνδεσμο (link) προς άλλο κείμενο με υπογραφές μελών του αντιδικτατορικού αγώνα για τα όσα εξωφρενικά και αντίθετα στη «δημοκρατική παράδοση του Ιδρύματος» συμβαίνουν στο ΕΜΠ. Αν και προσφιλής στον πρύτανη η τακτική των διώξεων, αυτή τη φορά προκάλεσε, θίγοντας ισχυρούς συμβολισμούς. Ο Γιάνης Μαΐστρος είναι εμβληματική μορφή όχι μόνον του Μετσοβίου αλλά όλου του πανεπιστημιακού χώρου και κινήματος, με ισχυρό αποτύπωμα κατά τη θητεία του ως αντιπροέδρου της ΠΟΣΔΕΠ στις πιο μαχητικές της περιόδους.
Διαμαρτυρία
Αν δεν ήξερε, δεν ρώτησε, αν ήξερε, τότε δεν υπολόγισε σωστά ο πρύτανης. Η αντίδραση ήταν έντονη και καθολική. Ακόμα και από όσους είναι κοντά του ή δεν αντιδρούν στις αποφάσεις του, ακόμα και από μέλη του Συμβουλίου Διοίκησης, όπως μας λένε πολύ καλά πληροφορημένες πηγές. Μπορεί και ο ίδιος να το επιβεβαιώσει. Ομως, όπως δεν το συνηθίζει, σιωπά. Ούτε διαμαρτυρία για την αποκάλυψη της «Εφ.Συν.», ούτε απάντηση στις αντιδράσεις, ούτε λέξη για το κύμα καταγγελιών που δέχτηκε. Σε αντίθεση με τον θόρυβο που συνεχίζει να προκαλεί η πράξη του ως αποκορύφωμα της κατασταλτικής διοίκησής του, σύμφωνα με τις δεκάδες καταγγελίες πανεπιστημιακών, φοιτητών, εργαζομένων κ.ά.
Το κείμενο του («δήθεν», κατά τον πρύτανη) αντιδικτατορικού κινήματος ήταν η πρώτη μαζική αντίδραση εκτός πανεπιστημιακού χώρου. Ηταν η αντίδραση στα γεγονότα της Αρχιτεκτονικής, στις συλλήψεις φοιτητών και στην παραπομπή τους σε δίκες και πειθαρχικά. Ανάμεσα σε άλλα, αναφερόταν ότι: «Ο σημερινός πρύτανης, υπέρμαχος του χαφιεδισμού, αποδεικνύεται ξένος προς την υψηλή εκπαιδευτική του αποστολή, περιφρονεί και εξευτελίζει τη δημοκρατική παράδοση του Πολυτεχνείου». Γινόταν, επίσης, αναφορά και στην κλήση σε απολογία του κοσμήτορα των Μεταλλειολόγων, ο οποίος -απλώς- είχε ενημερώσει για την κατάληψη εκείνες τις ημέρες.
Κατά τον κ. Χατζηγεωργίου, για όλα αυτά ευθύνεται ο Γιάνης Μαΐστρος. Και λέει και ψέματα, διότι δεν κλήθηκε ο κοσμήτορας από τον ίδιον αλλά... από τον αντιπρύτανη. Πάλι, δεν ρώτησε, δεν υπολόγισε. Σύμφωνα με τον νόμο Κεραμέως, που τόσο ευλαβικά τηρεί ο ίδιος, «ο αντιπρύτανης δεν διαθέτει αυτοτελή πειθαρχική εξουσία και αρμοδιότητα για να καλέσει σε έγγραφες εξηγήσεις οποιοδήποτε μέλος του ΔΕΠ, αλλά το πράττει κατ’ εντολήν και για λογαριασμό του πρύτανη». Και για να μη μένουν κενά στην εικόνα, ο ίδιος νόμος έχει υπερ-ενισχύσει τις αρμοδιότητες του πρύτανη. Κάποιος θα τον χαρακτήριζε παντοδύναμο στο Ιδρυμά του. Με τη διευκρίνιση της εποπτείας του από το Συμβούλιο Διοίκησης. Ησσονος σημασίας, έχει αποδειχτεί.
Οι συνεχώς διογκούμενες αντιδράσεις από το ίδιο το σώμα των πανεπιστημίων επιβεβαιώνουν τη σημερινή πραγματικότητα στα ΑΕΙ της χώρας. Αντιδράσεις για τις διαγραφές, για τα ρεκόρ διώξεων, συλλήψεων, πειθαρχικών, απαγορεύσεων και περιστολής όλο και περισσότερων ελευθεριών και δικαιωμάτων εντός αυτών. Και την ίδια στιγμή, η αγωνία της επιβίωσης των ΑΕΙ δένεται όλο και πιο σφιχτά με την επιδίωξη της εύνοιας από την Αρχή. Αλλοτε άνευ όρων, άλλοτε υπό πολύ ειδικούς όρους.
Η ΠΟΣΔΕΠ, στο πρόσφατο συνέδριό της, με ομόφωνο ψήφισμα ζητεί την άμεση ανάκληση της έγκλησης Μαΐστρου, τονίζοντας ότι «η κριτική στη διοίκηση αποτελεί αδιαπραγμάτευτη ακαδημαϊκή ελευθερία και η Ομοσπονδία θα υπερασπίζεται όποιον διώκεται για τη συνδικαλιστική του δράση». Δεκάδες σύλλογοι, Ιδρύματα, ακαδημαϊκοί και υπογράφοντες το κείμενο του αντιδικτατορικού κινήματος τώρα υπογράφουν κείμενο συμπαράστασης στον Γιάνη Μαΐστρο.
Εκφοβισμός
Ενδεικτική του κλίματος εκφοβισμού και εκβιασμού που, πλέον, διαπερνά όλο το φάσμα της εκπαίδευσης, είναι η εκδήλωση που γίνεται σήμερα στο Τεχνικό Επιμελητήριο. Μιλούν στις 6 μ.μ. διωκόμενοι εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας (Τουλγαρίδης, Χαρτζουλάκης, Χοτζόγλου), ο Γιάνης Μαΐστρος, ο δικηγόρος Κώστας Παπαδάκης, ένας απολυμένος διοικητικός υπάλληλος του ΕΚΠΑ, μία συλληφθείσα στην κατάληψη της Αρχιτεκτονικής και ο φοιτητής που καταδικάστηκε πέρυσι σε 14 μήνες επειδή έγραψε σύνθημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη.
Σε ό,τι αφορά τη δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης Μαΐστρου, πριν από λίγες ημέρες κατέθεσαν ως μάρτυρες καθηγητές του ΕΜΠ. Χαρακτήρισαν «απαράδεκτη» και «αδιανόητη» την ενέργεια του πρύτανη. Μπορεί να το έκανε για παραδειγματισμό, ήταν μια παρατήρηση που διατυπώθηκε κατά τη διαδικασία (και όχι από τους μάρτυρες), όπως μάθαμε. Θα μπορούσε να είναι η χειρότερη εκδοχή της ερμηνείας της στάσης του πρύτανη και θα δικαίωνε όλα όσα του καταμαρτυρούνται. Το χειρότερο, όμως, είναι πως, ό,τι κι αν ισχύει, ο πρύτανης του ΕΜΠ άνοιξε πόρτες βαριά κλεισμένες στο ελληνικό πανεπιστήμιο. Το περιγράφει εύστοχα ο Γιάνης Μαΐστρος στο κείμενο που ενόχλησε τον κ. Χατζηγεωργίου: «Η ποινικοποίηση της κοινωνικής αντίδρασης στην αστυνόμευση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και στην απολυταρχική διοίκησή τους, ιδίως με μονοπρόσωπα όργανα που δήθεν εκπροσωπούν τη σιωπηλή ή άφωνη “πλειοψηφία”, μόνο το αντίθετο αποτέλεσμα θα προκαλέσει, καθώς αφίσταται της ακαδημαϊκής ελευθερίας».
Ο κ. Χατζηγεωργίου, αν και ισχυρίζεται στη μήνυσή του ότι προσβάλλεται «ο θεσμός του πρύτανη», άφησε πίσω την ιδιότητά του για να κυνηγήσει τον κ. Μαΐστρο. Είναι ιδιωτική η μήνυση. Ζητεί την ποινική δίωξη του Γιάνη Μαΐστρου «και κάθε άλλου για την τέλεση αξιόποινων πράξεων της εξύβρισης και της συκοφαντικής δυσφήμησης μέσω διαδικτύου».
Ο Γιάνης Μαΐστρος στις έγγραφες εξηγήσεις που έδωσε επισημαίνει μεταξύ άλλων: Ο εγκαλών ζητά την ποινική μου δίωξη υποστηρίζοντας ότι έχω τελέσει εναντίον του αδικήματα της εξύβρισης και της συκοφαντικής δυσφήμησης, αποδίδοντάς μου φράσεις και κείμενο το οποίο περιλαμβάνεται στον ψηφιακό σύνδεσμο στον οποίον παραπέμπει η ηλεκτρονική μου επιστολή προς μέλη ΔΕΠ της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, της γραμματείας και του Ειδικού Διδακτικού Προσωπικού της ίδιας σχολής.
Το ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ, τολμώντας φέτος, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, την συνολική παρουσίαση του σύγχρονου καλλιτεχνικού γίγνεσθαι στην «άγνωστή» μας ήπειρο, φιλοξενεί στην γκαλερί του έκθεση ζωγραφικής του DavidW. Kaneen.
Ο DavidW. Kaneen γεννήθηκε, μεγάλωσε και σπούδασε Art & Design στην Μελβούρνη κάνοντας ταυτόχρονα σπουδές σε μουσική, κινηματογράφο, φωτογραφία και εικονογράφηση. Εργάστηκε στον χώρο της διαφήμισης σε Αυστραλία και Ελλάδα ως Senior Art Director & Creative Digital Artist μέχρι το 2015, όταν επέστρεψε σοβαρά στην ζωγραφική.
Έχει πραγματοποιήσει εκθέσεις στην Μελβούρνη αποσπώντας το 1ο Βραβείο Σύγχρονης Τέχνης το 2019, αλλά και ως υποψήφιος για την ίδια βράβευση σε διάφορους διαγωνισμούς επί σειρά ετών στη πατρίδα του. Στην Ελλάδα έχει πραγματοποιήσει σειρά ατομικών εκθέσεων και έχει συμμετάσχει σε σημαντικές ομαδικές εκθέσεις.
Συνημμένη σειρά φωτογραφιών από τις δύο απόψεις, στις οποίες επικεντρώνει το καλλιτεχνικό του ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια ο David Kaneen.
Μαθητές και μαθήτριες δημόσιων γυμνασίων στην Αττική προσεγγίζουν αυτό το διάστημα στις τάξεις τους την κλιματική κρίση ως ευκαιρία για δράση και αλλαγή, στο πλαίσιο του νέου εκπαιδευτικού προγράμματος “Green Optimism”, που δημιουργήθηκε με δωρεά της Deloitte, σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μποδοσάκη, και φορέα υλοποίησης τον οργανισμό Επιστήμη Επικοινωνία - SciCo. Η πρωτοβουλία εστιάζει στην καλλιέργεια της ανθεκτικότητας και της ενεργού στάσης των μαθητών/τριών απέναντι στο φαινόμενο του οικολογικού άγχους (eco-anxiety), ενθαρρύνοντας τη μετάβαση από την ανησυχία στη δράση.
Η σημασία της πρωτοβουλίας καθίσταται σαφής αν αναλογιστούμε ότι το 75% των νέων θεωρεί το μέλλον τρομακτικό, το 59% δηλώνει «πολύ» ή «εξαιρετικά» ανήσυχο για την κλιματική αλλαγή, πάνω από το 50% βιώνει έντονα αρνητικά συναισθήματα, όπως άγχος, λύπη ή θυμό, ενώ το 45% αναφέρει ότι η κλιματική κρίση επηρεάζει αρνητικά την καθημερινότητά του (Hickman et al., 2021 σε δείγμα 10.000 νέων 16-25 ετών από δέκα χώρες).
Το “Green Optimism” έρχεται να μετατρέψει την ανησυχία σε κινητήρια δύναμη, ενθαρρύνοντας τους μαθητές και τις μαθήτριες να δουν τον εαυτό τους ως μέρος της λύσης και να ανακαλύψουν πρακτικούς τρόπους βελτίωσης του σχολικού και τοπικού τους περιβάλλοντος.
Το πρόγραμμα ξεκίνησε πιλοτικά τον Νοέμβριο σε επτά σχολεία, τα οποία επιλέχθηκαν κατόπιν εκδήλωσης ενδιαφέροντος των εκπαιδευτικών τους στη σχετική πρόσκληση που ανακοίνωσε η SciCo. Για την υλοποίηση του προγράμματος, η ομάδα της SciCo δημιούργησε ειδικά διαμορφωμένο οδηγό για τους εκπαιδευτικούς, ο οποίος αξιοποιεί εργαλεία και σύγχρονες παιδαγωγικές προσεγγίσεις (εκπαίδευση STEM, Σχεδιαστική Σκέψη, Διερευνητική Μάθηση), που στηρίζουν την ενεργή συμμετοχή και την ανάπτυξη. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε δια ζώσης εκπαίδευση των εκπαιδευτικών, με παρουσίαση πρακτικών εργαλείων για εφαρμογή στην τάξη. Το πρόγραμμα ξεκίνησε να ζωντανεύει στις τάξεις με ενθουσιώδη συμμετοχή από τους μαθητές/τριες, που μεταξύ άλλων δημιούργησαν podcasts για την Κλιματική Αλλαγή και συμμετείχαν σε debate battles.
Από τον 1ο κύκλο του προγράμματος αναμένεται να ωφεληθούν 400 μαθητές.
Όπως δηλώνει η Μαρία Ζιούβελου, Chief Marketing Officer και Corporate Responsibility & Sustainability Leader της Deloitte Ελλάδος:
«Το “Green Optimism” προσφέρει στους νέους μια πρακτική προσέγγιση για να μετατρέψουν την ανησυχία τους για το κλίμα σε συγκεκριμένη δράση, αναπτύσσοντας παράλληλα δεξιότητες που θα τους φανούν χρήσιμες στο μέλλον. Στην Deloitte υποστηρίζουμε αυτή την πρωτοβουλία γιατί πιστεύουμε ότι η ποιοτική εκπαίδευση δίνει στους νέους όχι μόνο γνώσεις, αλλά και την αυτοπεποίθηση να δράσουν. Η συνεργασία μας με το Ίδρυμα Μποδοσάκη και την SciCo είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα του πώς, όταν φορείς με κοινές αξίες και όραμα ενώνουν τις δυνάμεις τους, μπορούν να δημιουργήσουν ουσιαστική αλλαγή».
H Χαρά Τασόγλου, Διευθύντρια Επικοινωνίας και Ανάπτυξης του Ιδρύματος Μποδοσάκη επισημαίνει σχετικά:
«Το Ίδρυμα Μποδοσάκη, πέραν του ρόλου του ως χρηματοδότη, δρα συστηματικά και ως καταλύτης προσφοράς στην ελληνική κοινωνία, ενώνοντας τις δυνάμεις του με οργανισμούς που μοιράζονται τη διαχρονική του δέσμευση στην κοινωνική προσφορά. Σε αυτό το πλαίσιο, χαιρόμαστε ιδιαιτέρως για τη νέα συνεργασία μας με τη Deloitte και τη SciCo για τη δημιουργία του “Green Optimism”. Με τη δωρεά της Deloitte, η νέα αυτή εκπαιδευτική πρωτοβουλία ενδυναμώνει τους μαθητές και τις μαθήτριες να αντιμετωπίσουν την κλιματική κρίση όχι με φόβο, αλλά με γνώση, δημιουργικότητα και δράση - καλλιεργώντας την πεποίθηση ότι ο καθένας τους μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη βελτίωση του κόσμου γύρω του».
Ο Θοδωρής Αναγνωστόπουλος, Γενικός Διευθυντής και Ιδρυτής της SciCo:
«Ως εκπαιδευτικός οργανισμός, ερχόμαστε σχεδόν καθημερινά σε επαφή με νέους ανθρώπους και τα τελευταία χρόνια έχουμε παρατηρήσει την ανάδυση μιας φοβίας που σχετίζεται με την κλιματική κρίση. Πιστεύουμε ότι το άγχος μπορεί να αντιμετωπιστεί κυρίως μέσα από τη δράση και την εσωτερική ηρεμία. Με αυτό το σκεπτικό, ενώσαμε τις δυνάμεις μας με τη Deloitte και το Ίδρυμα Μποδοσάκη, και δημιουργήσαμε το πρόγραμμα Green Optimism. Μέσα από το πρόγραμμα, ενδυναμώνουμε τους εφήβους, αξιοποιώντας σύγχρονες εκπαιδευτικές τεχνικές, ώστε να ανακαλύψουν οι ίδιοι τρόπους με τους οποίους μπορούν να δράσουν ουσιαστικά».
Την παραίτησή του ανακοίνωσε σήμερα ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, Μπόργκε Μπρέντε, μετά από εβδομάδες ερευνών για τη σχέση του με τον καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα Τζέφρι Επσταϊν.
Ο Μπρέντε, ο οποίος ανέλαβε την προεδρία του WEF το 2017, ανακοίνωσε την απόφασή του μετά από αποκαλύψεις του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης πως ο Νορβηγός παράγων είχε τρία επαγγελματικά δείπνα με τον Επσταϊν και πολλαπλές επικοινωνίες μέσω μέιλ και SMS.
«Μετά από προσεκτική σκέψη, αποφάσισα να παραιτηθώ από τη θέση του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Η θητεία μου εδώ, που διήρκεσε 8,5 χρόνια, ήταν εξαιρετικά ικανοποιητική», δήλωσε.
«Είμαι ευγνώμων για την απίστευτη συνεργασία με τους συναδέλφους και τους συνεργάτες μου και πιστεύω ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για το φόρουμ να συνεχίσει το σημαντικό του έργο χωρίς περισπασμούς», πρόσθεσε ο Μπρέντε, ο οποίος είχε διατελέσει και υπουργός Εξωτερικών της Νορβηγίας.
Στην ανακοίνωσή του δεν έκανε καμία αναφορά στο σκάνδαλο Επσταϊν με το οποίο φέρεται να συνδέεται.
Σε ξεχωριστή δήλωση, οι Αντρέ Χόφμαν και Λάρι Φινκ, συμπρόεδροι του φόρουμ με έδρα τη Γενεύη που διοργανώνει την ετήσια Σύνοδο Κορυφής του Νταβός, δήλωσαν ότι η ανεξάρτητη έρευνα ανεξάρτητου εξωτερικού συμβούλου για τις σχέσεις του Μπρέντε με τον Επσταϊν έχει ολοκληρωθεί.
Οπως γνωστοποίησαν οι ίδιοι, προσωρινός διάδοχος του Μπρέντε θα αναλάβει ο Αλόις Τσβίγκι του WEF, ενώ το διοικητικό συμβούλιο του φόρουμ θα επιβλέπει τη μετάβαση ηγεσίας μέχρι την εύρεση ενός μόνιμου διαδόχου.
Ένα έργο τρυφερό, συγκινητικό και με χιούμορ, το οποίο μελετά τη θέση της γυναίκας τον 20ο αιώνα, το «Κολυμπώντας στον αέρα» της CharlotteJones θα μας συστήσουν η Πέγκυ Σταθακοπούλου και η Σίλια Γεωργέλου, υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα της Λίλλυς Μελεμέ. Το έργο-που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα- είναι βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, και θα παρουσιαστεί από τις 12 Μαρτίου στο Θέατρο 104.
Η σχέση των δυο γυναικών του έργου-παράξενη αλλά και συνάμα σωτήρια- είναι ο κεντρικός πυρήνας του και μέσα από αυτόν, φωτίζεται το πώς κοινωνικά στερεότυπα και πατριαρχικές δομές μπορούσαν να οδηγήσουν στον εγκλεισμό όσων δεν ταιριάζουν στις προσδοκίες της εποχής.
Το έργο
Η δράση τοποθετείται στην Αγγλία του 1920. Παρά τις πρώτες κατακτήσεις των γυναικών στο δικαίωµα ψήφου, η κοινωνία εξακολουθούσε να αντιµετωπίζει µε καχυποψία και τιµωρητική διάθεση κάθε γυναίκα που δεν ταίριαζε στο «καλούπι» της συζύγου ή της µητέρας. ∆ύο γυναίκες, η Dora Kitson και η Persephone Baker, εγκλείονται άδικα σε ψυχιατρικό ίδρυµα, όχι λόγω ψυχικής ασθένειας αλλά εξαιτίας κοινωνικής προκατάληψης. Μέσα στους τοίχους του ασύλου, αναπτύσσουν µια βαθιά φιλία και αντιστέκονται στην αποµόνωση και τη βία του συστήµατος µε όπλο το χιούµορ και τη φαντασία. Το έργο αναδεικνύει ζητήµατα που παραµένουν διαχρονικά: την αµφισβήτηση της γυναικείας φωνής, τον κοινωνικό έλεγχο πάνω στο σώµα και στη σεξουαλικότητα, καθώς και την ανάγκη για ισότητα και σεβασµό της διαφορετικότητας.
Σημείωμα συγγραφέα
«Το “Κολυμπώντας στον αέρα” είναι μια κωμωδία για την απόγνωση. Εμπνεύστηκε από διάφορες αληθινές ιστορίες γυναικών που τοποθετήθηκαν σε ψυχιατρικά ιδρύματα τη δεκαετία του 1920 επειδή γέννησαν εξώγαμα παιδιά ή για άλλους αυθαίρετους λόγους, όπως ότι ήταν κωφές, λεσβίες ή απλώς «άτυπες». Κάποιες από αυτές τις γυναίκες δεν αποφυλακίστηκαν παρά μόνο τη δεκαετία του 1970, όταν πολλά από τα βικτωριανά ψυχιατρικά ιδρύματα έκλεισαν, καθώς είχε πλέον ανατείλει η μεγάλη εποχή της φαρμακολογίας.Το έργο αποτελεί έναν στοχασμό πάνω στη στασιμότητα, πάνω στην αίσθηση του να είσαι παγιδευμένος σε μια αδιέξοδη κατάσταση, και στη σωτηρία που μπορεί να βρεθεί μόνο μέσα από τη φιλία. Τα στοιχεία του χορού και του τραγουδιού είναι καθοριστικά για την αίσθηση χαράς που μπορεί να προσφέρει το έργο στη σκηνή. Η Ντόρα και η Περσεφόνη βρίσκουν η μία την άλλη και παραμένουν ουσιαστικά ελεύθερες, παρότι είναι έγκλειστες, χάρη στην απόλαυση και την παρηγοριά που αντλούν από τη συντροφιά της άλλης. Όπως έγραψε με τόσο συγκινητικό τρόπο ο Βίκτορ Φρανκλ στο βιβλίο του «Το νόημα της ζωής»: «Όλα μπορούν να αφαιρεθούν από έναν άνθρωπο, εκτός από ένα: την τελευταία ανθρώπινη ελευθερία — να επιλέγει τη στάση του απέναντι σε κάθε δεδομένη κατάσταση, να επιλέγει τον δικό του δρόμο». Η Ντόρα και η Περσεφόνη καταφέρνουν να σώσουν η μία την άλλη και μεταμορφώνονται σε Ντορφ και Πορφ προκειμένου να επιβιώσουν.».
Οι μάγισσες ήταν και είναι θηλυκότητες που είχαν και έχουν τη γνώση, χειραφετημένες, πνευματικές και επαναστατικές. Τρία πλάσματα, τρεις θηλυκές ενέργειες, καθεμία έχοντας υποστεί καταπίεση της δύναμής της στη δική της εκδοχή, συναντιούνται στη σκηνή του θεάτρου Ροές, γνωρίζονται, και μας αφηγούνται, χορεύοντας, τη δική τους ιστορία μεταμόρφωσης. Επαναστατούν και κατοχυρώνουν τη δύναμή τους, η καθεμία με δική της αφετηρία, τη δική της σοφία, τα δικά της βιώματα.
Γιατί, τελικά, μαγεία είναι η επαναστατικότητα της γυναικείας φύσης και η επανάκτηση της δύναμής της.
Σας προσκαλούμε σε μια χορευτική παράσταση σύγχρονου χορού με οπτικοακουστικά εφέ που θα σας φέρει πιο κοντά στη μαγεία!
Ημερομηνίες διεξαγωγής: 26, 27 και 28 Φεβρουαρίου στις 22:30
