Πέφτει η αυλαία για το Rock Musical της Παιδικής Σκηνής Θεσσαλονίκης
σε διασκευή - σκηνοθεσία Πασχάλη Αραμπατζή
2 τελευταίες παραστάσεις στο METROPOLITAN: The Urban Theater,
στις 8 και 15 Μαρτίου 2026!
Μετά από τρία χρόνια παραστάσεων και αλλεπάλληλα sold-out σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, «Η
ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ» του Βίκτωρος Ουγκώ, το εκρηκτικό Rock Musical της Παιδικής Σκηνής
Θεσσαλονίκης σε διασκευή και σκηνοθεσία Πασχάλη Αραμπατζή, αποχαιρετά το κοινό με 2
τελευταίες παραστάσεις στις 8 και 15 Μαρτίου στο METROPOLITAN: The Urban Theater!
Βασισμένη στο αριστούργημα του Βίκτωρος Ουγκώ, η παράσταση μιλά για την αγάπη, τη φιλία, την
ενσυναίσθηση και την αξία της αποδοχής, καταδικάζοντας, ταυτόχρονα, την αδικία της εξουσίας και
τις κοινωνικές διακρίσεις. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο εμβληματικός καθεδρικός ναός της Παναγίας
των Παρισίων, που αποτελεί το σκηνικό μιας ιστορίας γεμάτης ευαισθησία, πάθος και δύναμη: ο
ευγενικός αλλά δύσμορφος Κουασιμόδος, η φωτεινή Εσμεράλδα και μια σειρά ηρώων που
πλαισιώνουν τους βασικούς ήρωες, καθρεφτίζουν τις ομορφιές αλλά τις σκοτεινές πτυχές της
ανθρώπινης ψυχής.
Με σεβασμό στο κλασικό έργο αλλά και μια σύγχρονη, ανατρεπτική ματιά, η παραγωγή της
Παιδικής Σκηνής Θεσσαλονίκης συνδυάζει χιούμορ, μουσική, τραγούδι και χορό, σε μια παράσταση
που καθηλώνει όλη την οικογένεια.
Ετοιμαστείτε για μια θεατρική εμπειρία που μας θυμίζει πως η ομορφιά βρίσκεται στην ψυχή και
πως η αγάπη είναι η πιο δυνατή μορφή ελευθερίας!
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Χώρος: Metropolitan: The Urban Theater, Βασ. Όλγας 65 & Φλέμινγκ 2, Θεσσαλονίκη (2311 284
773)
Τελευταίες παραστάσεις: 8 και 15 Μαρτίου 2026, κάθε Κυριακή στις 11:30
Τιμές εισιτηρίων: Α’ Ζώνη: 15 ευρώ | Β’ Ζώνη: 12 ευρώ
Αγορά εισιτηρίων: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/children/panagia-twn-parisiwn/ &
καθημερινά από το ταμείο του θεάτρου
Πρόσβαση με Μετρό: Στάση Φλέμινγκ
Parking: Ιδιωτικοί χώροι parking πλησίον του θεάτρου
Σας ενδιαφέρει:
Το θέατρο Metropolitan είναι προσβάσιμο σε αναπηρικά αμαξίδια.
Δεν επιτρέπεται η είσοδος στο θέατρο μετά την έναρξη της παράστασης.
Η Παιδική Σκηνή Θεσσαλονίκης ανακοινώνει ακρόαση για επαγγελματίες άνδρες ηθοποιούς, χορευτές και τραγουδιστές ερμηνευτικής ηλικίας έως σαράντα (40) ετών. Η ακρόαση αφορά στις δύο νέες, μεγάλες παραγωγές της για τη θεατρική σεζόν 2026-2027: τα μιούζικαλ «Η Γοργόνα» του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και «Σκρουτζ, μια χριστουγεννιάτικη ιστορία» του Κάρολου Ντίκενς, που θα παρουσιαστούν στο METROPOLITAN: TheUrbanTheater στη Θεσσαλονίκη σε διασκευή και σκηνοθεσία Πασχάλη Αραμπατζή.
Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να στείλουν αναλυτικό βιογραφικό σημείωμα και μία πρόσφατη φωτογραφία τους στο auditions.paidikiskini@gmail.comέως την Τρίτη 10 Μαρτίου 2026. Όσοι επιλεγούν, θα ενημερωθούν μέσω email για τις λεπτομέρειες της ακρόασης.
Για την Παιδική Σκηνή Θεσσαλονίκης, η νέα σεζόν σηματοδοτεί ένα ακόμη δημιουργικό βήμα με δύο απαιτητικές παραγωγές υψηλών προδιαγραφών. Η ακρόαση απευθύνεται σε καλλιτέχνες που επιθυμούν να συμμετάσχουν ενεργά σε αυτή τη δυναμική πορεία, να γίνουν μέλη μιας δεμένης και αφοσιωμένης ομάδας και να δοκιμαστούν σε ένα πολυδιάστατο θεατρικό περιβάλλον, συμβάλλοντας στη δημιουργία ολοκληρωμένων εμπειριών για μικρούς και μεγάλους θεατές.
Η Παιδική Σκηνή Θεσσαλονίκης
Η Παιδική Σκηνή Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε το 2004 από την Ιφιγένεια Μανώλα, με όραμα τη δημιουργία ποιοτικών θεατρικών παραστάσεων για όλη την οικογένεια και τη διάδοση του θεάτρου για παιδιά σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Με περισσότερες από 40 παραγωγές στο ενεργητικό της, αποτελεί σήμερα έναν σταθερό καλλιτεχνικό θεσμό που στηρίζει και αναδεικνύει το δυναμικό της Θεσσαλονίκης.
Ο Πασχάλης Αραμπατζής
Ο Πασχάλης Αραμπατζής, απόφοιτος του Τμήματος Εμπορίας και Διαφήμισης της Σχολής Διοίκησης και Οικονομίας του Α.Τ.Ε.Ι. Θεσσαλονίκης και της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης «Ανδρέας Βουτσινάς», δραστηριοποιείται σταθερά στον χώρο της σκηνοθεσίας τα τελευταία δέκα χρόνια, ενώ από το 2024 έχει αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση του METROPOLITAN: The Urban Theater.
Έχει σκηνοθετήσει τα έργα: «Δείπνο Ηλιθίων» του Francis Veber, “Ay, Carmela!” του Χοσέ Σάντσις Σινιστέρα, «Επιστροφή στο σπίτι» του Ματέι Βίσνιεκ και «Ερωτικό Αλληλούια σε Τέσσερις Εικόνες – Ο Δον Περλιμπλίν και η Μπελίσα» του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Στον χώρο του παιδικού θεάτρου έχει υπογράψει τη σκηνοθεσία των παραστάσεων της Παιδικής Σκηνής Θεσσαλονίκης «Οι Περιπέτειες ενός Μονόκερου», «Ο Γουίνι και η παρέα του», «Χάνσελ και Γκρέτελ: Η ιστορία αλλιώς», «Η Παναγία των Παρισίων-TheRockMusical» και «Η Πεντάμορφη και το Τέρας-TheMusical».
Πίσω από τα κέρδη-ρεκόρ του 2025 για Τράπεζα Πειραιώς, Eurobank, Alpha Bank και Εθνική Τράπεζα, κρύβεται η καθημερινότητα και η σκληρή πραγματικότητα για την κοινωνία που είναι γεμάτη χρεώσεις, κλειστές πόρτες και ένα χάσμα που μεγαλώνει κάθε μέρα.
Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, αν και εξήλθε από την περίοδο των ανακεφαλαιοποιήσεων με εντυπωσιακά μεγέθη, σήμερα μοιάζει πιο αποκομμένο από ποτέ από την πραγματική οικονομία. Τα αποτελέσματα για το 2025 είναι αποκαλυπτικά:
η Eurobank ανακοίνωσε καθαρά κέρδη 1,36 δισ. ευρώ, η Πειραιώς 1,07 δισ. ευρώ, ενώ η Alpha Bank και η Εθνική Τράπεζα επιβεβαιώνουν επίσης την ισχυρή κερδοφορία τους με 943,3 εκατ. ευρώ και 1,3 δισ. ευρώ αντίστοιχα. Ωστόσο, αυτά τα δισεκατομμύρια των κερδών είναι που δημιουργούν - και μάλιστα με τρόπο κραυγαλέο και προκλητικό - τεράστιο χάσμα με την κοινωνία.
Πρόκληση
Οι αποφάσεις των τραπεζών να μοιράσουν στους μετόχους τους πάνω από 1,3 δισ. ευρώ -με τη Eurobank για παράδειγμα να δρομολογεί 717 εκατ. ευρώ, την Πειραιώς 600 εκατ. ευρώ, την Alpha Bank τετραπλασιάζει τη διανομή σε σχέση με το 2023 και το ποσοστό στην Εθνική Τράπεζα να φτάνει το 60%- προκαλούν το κοινό αίσθημα, την ώρα που το λειτουργικό κόστος διογκώνεται και οι πολίτες βλέπουν τις χρεώσεις στις καθημερινές συναλλαγές να ανεβαίνουν και τα επιτόκια των καταθέσεων να παραμένουν καθηλωμένα κοντά στο 0,1%.
Η «βιτρίνα» των κερδών παρουσιάζει ήδη ρωγμές. Η περίοδος της «εύκολης» κερδοφορίας από τα υψηλά επιτόκια της ΕΚΤ τελειώνει. Οι τράπεζες βλέπουν τα έσοδά τους από τόκους να πιέζονται: η Πειραιώς κατέγραψε κάμψη 8,9% στα καθαρά έσοδα από τόκους, με το καθαρό επιτοκιακό περιθώριο (NIM) να υποχωρεί στο 2,2% από 2,7%, ενώ και στη Eurobank το περιθώριο υποχώρησε στο 2,51% από 2,83%.
Για να καλύψουν αυτές τις απώλειες, οι τράπεζες επέλεξαν την εκτόξευση των προμηθειών: η Πειραιώς κατέγραψε άνοδο εσόδων από προμήθειες κατά 26% (στα 696 εκατ. ευρώ), ενώ η Eurobank σημείωσε άνοδο 23,7% (στα 557 εκατ. ευρώ). Πρόκειται για μια στρατηγική που μεταφέρει το βάρος της προσαρμογής άμεσα στον καταναλωτή, καταθέτη και φορολογούμενο αδιαφορώντας για τις αντοχές του.
Η «ξενοκρατία» και η διαρροή κεφαλαίων
Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι περίπου το 85% των μετοχών των τεσσάρων συστημικών τραπεζών ανήκει σε ξένους επενδυτές. Από τα περίπου 5 δισ. ευρώ των συνολικών χρηματικών διανομών για τη διετία, η συντριπτική πλειοψηφία «δραπετεύει» από τα σύνορα.
Η λειτουργία του συστήματος παραπέμπει σε εικόνα καρτέλ, όπου η έλλειψη πραγματικού ανταγωνισμού μεταξύ Εθνικής, Πειραιώς, Alpha και Eurobank καθηλώνει τα επιτόκια καταθέσεων, ενώ οι προμήθειες για ψηφιακές συναλλαγές παραμένουν σταθερά υψηλές. Το γεγονός ότι η «ψαλίδα» μεταξύ επιτοκίων καταθέσεων και δανεισμού παραμένει από τις μεγαλύτερες στην Ευρωζώνη, αποδεικνύει ότι οι τράπεζες λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία, αδιαφορώντας για την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας.
Πόρτες κλειστές για τους μικρούς και οικονομικός αποκλεισμός
Η χρηματοδότηση έχει γίνει προνόμιο για τους λίγους. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις βρίσκουν συχνά τις πόρτες κλειστές ή τις απαιτήσεις τόσο αυστηρές που καθιστούν τον δανεισμό αδύνατο. Αντίθετα, οι τράπεζες προτιμούν να «παρκάρουν» τα κεφάλαιά τους σε δάνεια με μηδενικό ρίσκο, διοχετεύοντας χρηματοδότηση σε ελάχιστες μεγάλες εταιρείες, αφήνοντας την πραγματική οικονομία να ασφυκτιά. Αυτή η «αυτοαποθάρρυνση» -πολίτες που δεν αιτούνται καν δάνειο- δείχνει ότι το σύστημα δεν εκπληρώνει τον ρόλο του ως αιμοδότης της αγοράς. Όταν οι πολίτες προτιμούν να δανειστούν από τον οικογενειακό τους κύκλο, από φίλους και γνωστούς, για να καλύψουν τις αντικειμενικές τους ανάγκες, τότε αυτό είναι το πιο ηχηρό μήνυμα ότι οι τράπεζες έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους.
Τα «μαξιλάρια» που κρύβουν κινδύνους στους ισολογισμούς
Πίσω από τις ανακοινώσεις κρύβονται κεφαλαιακές προκλήσεις. Η Πειραιώς είδε τον δείκτη ασφαλείας της (CET1) να υποχωρεί στο 12,7% -από 14,4%- λόγω των επιθετικών εξαγορών, όπως η εξαγορά της Εθνικής Ασφαλιστικής. Στη Eurobank, η ενοποίηση της Hellenic Bank και η απορρόφηση κεφαλαίων από τη CNP Cyprus ασκούν διαρκή πίεση.
Το πιο ανησυχητικό είναι ότι το 40-50% των εποπτικών κεφαλαίων και των τεσσάρων ιδρυμάτων αποτελείται από αναβαλλόμενη φορολογία (DTC) -ένα λογιστικό «μαξιλάρι» και όχι πραγματικό κεφάλαιο- το οποίο καθιστά την κεφαλαιακή επάρκεια εξαιρετικά ευάλωτη. Η ταχεία απόσβεση αυτής της φορολογίας λόγω των υψηλών μερισμάτων δημιουργεί μια δυναμική που θα περιορίσει τις δυνατότητες των τραπεζών στο μέλλον, αν δεν υπάρξει αλλαγή στρατηγικής.
Η «κρυφή» στρατηγική των προμηθειών: Από τα επιτόκια στις «υπηρεσίες»
Ενώ τα έσοδα από τόκους υποχωρούν λόγω της νομισματικής πολιτικής, οι τέσσερις συστημικές τράπεζες έχουν βρει μια νέα «χρυσή φλέβα»: τις προμήθειες. Η Πειραιώς, με τα έσοδα από προμήθειες να εκτοξεύονται στα 696 εκατ. ευρώ (+26%), και η Eurobank να ακολουθεί με 557 εκατ. ευρώ (+23,7%) στο εννεάμηνο, αποδεικνύουν ότι ο πελάτης έχει μετατραπεί σε «πηγή εσόδων» για κάθε μικρή συναλλαγή. Η στροφή αυτή δεν είναι τυχαία.
Μετά την πτώση των επιτοκίων, οι τράπεζες έστρεψαν τους πελάτες τους μαζικά προς τα αμοιβαία κεφάλαια. Όμως, οι χρεώσεις σε αυτά τα προϊόντα στην Ελλάδα είναι σημαντικά υψηλότερες από τον μέσο όρο των τραπεζών της ευρωζώνης.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν αυτές οι προμήθειες αντιστοιχούν σε πραγματική προστιθέμενη αξία ή αν πρόκειται για μια «τεχνητή» διόγκωση εσόδων που επιβάλλεται στον καταναλωτή που δεν έχει εναλλακτική.
Η Eurobank, για παράδειγμα, στηρίζει σημαντικό μέρος της αύξησης των προμηθειών της στο wealth management και το bancassurance. Όμως, για τον μικρομεσαίο επιχειρηματία ή τον απλό καταθέτη, αυτό μεταφράζεται σε διαρκή αφαίμαξη: προμήθειες για το ΑΤΜ, χρεώσεις για τα εμβάσματα, κόστη διαχείρισης καρτών. Όλα αυτά «ροκανίζουν» το διαθέσιμο εισόδημα, ενώ η τράπεζα παρουσιάζει αυτά τα νούμερα ως «λειτουργική αποτελεσματικότητα».
Επιπλέον, η σύγκριση με τις τράπεζες του εξωτερικού είναι καταπέλτης. Στις περισσότερες χώρες της Ευρωζώνης, οι χρεώσεις για βασικές τραπεζικές υπηρεσίες είναι ρυθμισμένες ή εξαιρετικά χαμηλές λόγω του σκληρού ανταγωνισμού. Στην Ελλάδα, παρά την ψηφιοποίηση -με το 74,3% των πολιτών δηλώνει ικανοποιημένο από την ποιότητα των εφαρμογών- το κόστος χρήσης παραμένει δυσανάλογα υψηλό.
Η τεχνολογία, αντί να μειώσει τα κόστη για τον πελάτη, χρησιμοποιήθηκε ως μέσο για το κλείσιμο υποκαταστημάτων, μεταθέτοντας το κόστος της εξυπηρέτησης από την τράπεζα στον ίδιο τον πελάτη (self-service). Έτσι, ο πολίτης καλείται να πληρώνει για να «αυτοεξυπηρετείται», ενώ η τράπεζα απολαμβάνει τη μείωση του λειτουργικού της κόστους.
Οι τράπεζες, έχοντας λάβει δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ από τον Έλληνα φορολογούμενο τα χρόνια της κρίσης για να μην καταρρεύσουν, σήμερα... επιστρέφουν αυτή την «εύνοια» επιβάλλοντας τα υψηλότερα κόστη στην Ευρωζώνη. Η απουσία ενός πραγματικού, επιθετικού ανταγωνισμού μεταξύ των τεσσάρων συστημικών ιδρυμάτων επιτρέπει αυτή τη συμπεριφορά.
Αν υπήρχε ουσιαστικός ανταγωνισμός, οι χρεώσεις θα έπρεπε να είχαν υποχωρήσει, καθώς η ψηφιοποίηση μειώνει δραστικά το κόστος ανά συναλλαγή. Αντίθετα, παρατηρούμε μια σύγκλιση τιμών που προκαλεί το κοινό αίσθημα και επιβεβαιώνει ότι το «κάστρο» των τραπεζών παραμένει ερμητικά κλειστό σε οποιαδήποτε πίεση που θα έθετε σε κίνδυνο τα κέρδη τους.
Η «στρατηγική της απόστασης» από την κοινωνία συνιστά μια επικίνδυνη πορεία που υπονομεύει την ίδια την οικονομική σταθερότητα της χώρας. Όσο ο πολίτης αισθάνεται ότι το τραπεζικό σύστημα λειτουργεί ως μηχανισμός που «κλέβει» χρόνο και χρήμα, η εμπιστοσύνη θα παραμένει το μεγάλο ζητούμενο, μετατρέποντας την οικονομική επιτυχία σε ένα ολέθριο αδιέξοδο από το οποίο αργά ή γρήγορα θα αναζητηθεί έξοδος μέσω δραστικών και άμεσων λύσεων.
Alpha Bank και Εθνική: Η νέα κερδοφορία και το «πάρτι» των διανομών
Στο επίκεντρο βρίσκονται και η Alpha Bank και η Εθνική Τράπεζα. Η Alpha Bank, με καθαρά κέρδη 943,3 εκατ. ευρώ το 2025 -αυξημένα κατά 44% σε ετήσια βάση- προχωρά σε εντυπωσιακό τετραπλασιασμό των διανομών προς τους μετόχους.
Το ποσό που προορίζεται για διανομή αγγίζει τα 519 εκατ. ευρώ (το 55% των καθαρών κερδών), υπερβαίνοντας κατά πολύ την αρχική πρόβλεψη των 425 εκατ. ευρώ. Ο CEO της τράπεζας, Βασίλης Ψάλτης, κάνει λόγο για «καθοριστική χρονιά», την ώρα που το RoTE διαμορφώνεται στο 13,8% και οι εκταμιεύσεις δανείων έφτασαν τα 4,2 δισ. ευρώ στο δ' τρίμηνο.
Αντίστοιχα, η Εθνική Τράπεζα παρουσίασε κέρδη 1,3 δισ. ευρώ, απορροφώντας τη δραστική αποκλιμάκωση των επιτοκίων, ενώ ο δείκτης απόδοσης ενσώματων ιδίων κεφαλαίων (RoTE) άγγιξε το 15,5%, υπερβαίνοντας τον στόχο που είχε τεθεί. Η τράπεζα προχωρά σε αύξηση της διανομής στους μετόχους στο 60%, εν μέσω ισχυρής πιστωτικής επέκτασης κατά 10% σε ετήσια βάση.
Παρά τα νούμερα, οι λειτουργικές δαπάνες αυξήθηκαν κατά 7,3%, γεγονός που αντανακλά επενδύσεις σε τεχνολογία και ανθρώπινο κεφάλαιο, όμως για τον μέσο πελάτη, η εικόνα παραμένει ίδια: υψηλές προμήθειες και αυστηρά κριτήρια χρηματοδότησης. Η επιμονή των δύο ιδρυμάτων στη διανομή μερισμάτων και τις επαναγορές μετοχών (όπως τα 259 εκατ. ευρώ της Alpha Bank) δείχνει ότι η προτεραιότητα παραμένει η ανταμοιβή των μετόχων, κυρίως ξένων, παρά η κοινωνική στήριξη.
Η αίσθηση του «κράτος εν κράτει» και η ανάγκη για δικαιοσύνη
Η αίσθηση ότι η εποπτεία από την Τράπεζα της Ελλάδας και τις αρμόδιες αρχές είναι υποτονική, δημιουργεί ένα κλίμα ατιμωρησίας. Το κράτος, λειτουργώντας συχνά ως συμπλήρωμα των τραπεζικών συμφερόντων μέσω εγγυήσεων, απομακρύνεται από το αίτημα για πιο παρεμβατική πολιτική. Η απαίτηση για φορολόγηση των υπερκερδών θα γίνει κραυγή για να υπάρξει έστω και λίγη δικαιοσύνη σε μια αγορά που μοιάζει να έχει κανόνες μόνο για τους αδύναμους.
Οι τράπεζες δεν μπορούν να συνεχίσουν να αγνοούν το χάσμα που τις χωρίζει από την κοινωνία. Η οικονομική τους επιτυχία, αν δεν συνοδεύεται από σεβασμό στον πελάτη και από στήριξη της πραγματικής οικονομίας, δεν έχει μέλλον. Αν συνεχίσουν να λειτουργούν ως «κλειστά κυκλώματα», η φθορά της εμπιστοσύνης θα γίνει ο μεγαλύτερος εχθρός τους. Ο κόσμος περιμένει από την κυβέρνηση και τις αρχές πράξεις που θα δείξουν ότι οι κανόνες ισχύουν για όλους.
Η εμπιστοσύνη είναι ο πολυτιμότερος πόρος, και όσο οι τράπεζες τον κατασπαταλούν για χάρη του επόμενου τριμήνου, τόσο χάνουν τη θέση τους ως πυλώνες μιας υγιούς οικονομίας.Η «βιτρίνα» του 2025, όσο εντυπωσιακή κι αν είναι, δεν μπορεί να κρύψει ότι το οικοδόμημα στηρίζεται σε εύθραυστη ισορροπία που εξαρτάται περισσότερο από λογιστικές ρυθμίσεις παρά από την πραγματική ευημερία των πολιτών.
Κυριακή 22 Μαρτίου 2026 – Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος (Ρωσική Εκκλησία)
Ένα κατανυκτικό μουσικό αφιέρωμα στον Πόνο της Παναγίας μέσα από τον Ήχο, τον Λόγο και τη Σιωπή, θα παρουσιαστεί την Κυριακή 22 Μαρτίου 2026 και ώρα 19:00 στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος (Ρωσική Εκκλησία), Φιλελλήνων 21Α – Σύνταγμα.
Η συναυλία αποτελεί μια πνευματική και καλλιτεχνική προσέγγιση στο πρόσωπο της Θεοτόκου και στον ανθρώπινο πόνο, μέσα από μουσικά έργα και αφηγηματικά κείμενα που δημιουργούν ένα κλίμα εσωτερικής κατάνυξης και περισυλλογής, ενόψει της Μεγάλης Εβδομάδας.
Συμμετέχουν:
Βιολί: Μιχάλης Παπαδόπουλος
Πιάνο: Φύλλις Δαπέργολα
Αφήγηση: Άννα Μελετιάδου
Η είσοδος είναι συμβολική (10€) και τα έσοδα θα διατεθούν υπέρ της ενισχύσεως του έργου της Εκκλησίας.
Η εκδήλωση πραγματοποιείται με τη στήριξη του Maiandros Music & Art Learning Center και της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Ο σπουδαιότερος καλλιτέχνης της οικογένειας του παρουσιάζει το πολιτιστικό γεγονός του μήνα στο Block 33 την Παρασκευή 13 Μαρτίου!
Ένα υπερθέαμα-τομή στην ιστορία της χώρας, μια μουσική όαση που δεν πρέπει να μη χάσει κανείς. Συμμετέχει 10μελες μπαλέτο από το Las Vegas, μάγοι, σαμάνοι, ξεματιάστρες, ταχυδακτυλουργοί, πυροτεχνουργοί, πυροσβέστες, ξυλοπόδαροι και 6 κινέζοι ακροβάτες (με ελληνικό διαβατήριο).
Μια 20μελης ορχήστρα με τους σημαντικότερους μουσικούς στην χώρα δεν θα είναι στο Block 33!
Καμία ανάσα από την ακρίβεια στα τρόφιμα δεν έχουν να προσδοκούν τα νοικοκυριά βάσει των τελευταίων στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ που έδειξαν σημαντικές αυξήσεις των τιμών στο ράφι τον Ιανουάριο και ανοδικές τάσεις στις τιμές των εισαγόμενων τροφίμων και πρώτων υλών της εγχώριας βιομηχανίας τροφίμων. Αυτό σημαίνει ότι και τους επόμενους μήνες οι αυξήσεις θα συνεχιστούν.
Τον Ιανουάριο φάνηκε να καταγράφεται μείωση του γενικού πληθωρισμού στο 2,5%, αυτό όμως έγινε επειδή η ΕΛΣΤΑΤ συμπεριέλαβε για πρώτη φορά στο καλάθι αγαθών τα τυχερά παιχνίδια. Τα ελληνικά νοικοκυριά όμως, που στην πλειονότητά τους είναι χαμηλόμισθα και δαπανούν μεγάλο μέρος των εισοδημάτων τους για τρόφιμα, σήκωσαν ένα πολύ μεγαλύτερο βάρος ακρίβειας δεδομένου ότι ο πληθωρισμός στα τρόφιμα έφτασε στο 4,5%.
Διαρκείς ανατιμήσεις
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ μάλιστα τον Ιανουάριο, για δεύτερο συνεχόμενο μήνα, καταγράφηκαν τεράστιες ανατιμήσεις της τάξης του 24,5% στο μοσχάρι, 20,3% στις σοκολάτες και στα σοκολατοειδή, 17,7% στον καφέ, 11,8% στα φρέσκα φρούτα, 9,8% στις μαργαρίνες, 8,5% στο αρνί και το κατσίκι, 6,3% στα προϊόντα ζαχαροπλαστικής. Μικρότερες αλλά υπαρκτές αυξήσεις καταγράφηκαν επίσης στο χοιρινό με 4,8%, στα γαλακτοκομικά και αυγά με 4,7%, στα ψάρια και θαλασσινά με 4,3%, στα πουλερικά με 3,5% στο ψωμί, άλλα προϊόντα αρτοποιίας και σε μαρμελάδες – μέλι με 3,3% καθώς και στα φρέσκα λαχανικά με 3,1%. Σε όλες σχεδόν τις κατηγορίες τροφίμων οι τιμές αυξήθηκαν, με μόνη σοβαρή εξαίρεση στην τιμή του ελαιολάδου, που χάρη στην αποκατάσταση της μεσογειακής παραγωγής μειώθηκε κατά 30% συγκρατώντας έτσι και τον πληθωρισμό των τροφίμων στο 4,5%.
Πέρα από τις αυξήσεις στο ράφι ωστόσο, ανησυχητικά μηνύματα έστειλαν τον Ιανουάριο και οι πρόδρομοι δείκτες: ειδικότερα η άνοδος κατά 3,5% του δείκτη τιμών εισαγωγών αγαθών και πρώτων υλών, που αντιπροσωπεύει αυξημένο κόστος εισαγωγών για την ελληνική βιομηχανία τροφίμων, αλλά και η αύξηση κατά 7,7% στις τιμές παραγωγού ζωικής παραγωγής, που αντιπροσωπεύει άνοδο του κόστους παραγωγής στα ζωικά προϊόντα. Οι αυξήσεις και στους δύο αυτούς δείκτες προμηνύουν νέα κύματα ακρίβειας.
Τα διαδοχικά κύματα ακρίβειας που έχουν αποτέλεσμα «ο μισθός να τελειώνει στις 18 του μήνα» εξηγούν και τη νέα δραματική καθίζηση της καταναλωτικής εμπιστοσύνης τον Ιανουάριο που κατέγραψε το ΙΟΒΕ στις -50,3 μονάδες (από -47 τον Δεκέμβριο 2025 και από -43,4 πριν από έναν χρόνο), αλλά και γιατί οι Ελληνες καταναλωτές τα βλέπουν εντέλει όλα μαύρα, όντας οι πιο απαισιόδοξοι στην ΕΕ και διατυπώνοντας τις πιο αρνητικές προβλέψεις τόσο για τα δικά τους τα οικονομικά όσο και για την οικονομική κατάσταση στη χώρα.
Η εμπέδωση της ακρίβειας ως προβλήματος που «ήρθε για να μείνει» και ως εκ τούτου «επιβάλλει αλλαγές καταναλωτικών προτύπων και τάσεων» καταγράφηκε ως κεντρικό συμπέρασμα και της καθιερωμένης ετήσιας έρευνας για τις καταναλωτικές συνήθειες των νοικοκυριών που διεξήγαγε τον Ιανουάριο 2026 το Οικονομικό Πανεπιστήμιο υπό την εποπτεία του καθηγητή Γεώργιου Μπάλτα.
Η μελέτη
Το κυρίαρχο καταναλωτικό πρότυπο, σημειώνεται ειδικότερα στα συμπεράσματα της έκθεσης, «είναι η επιδίωξη της μείωσης του λογαριασμού του σουπερμάρκετ μέσω της στροφής σε φτηνότερες και λιγότερες αγορές».
Στο πλαίσιο αυτό λοιπόν επισημαίνεται στην έρευνα του ΟΠΑ ότι τέσσερις στους δέκα καταναλωτές δηλώνουν ότι περιορίζονται στα απολύτως απαραίτητα προϊόντα, ενώ ο ένας στους δέκα δηλώνει ότι δεν μπορεί να αγοράσει ούτε τα στοιχειώδη. Το 45% δηλώνει ότι περιορίζει την κατανάλωση κρέατος από 36% πέρυσι, το 42% τα τυποποιημένα τρόφιμα από 26% πέρυσι, το 52% τα αναψυκτικά από 28% πέρυσι, το 44% τα αλκοολούχα ποτά από 62% πέρυσι, το 24% το ψωμί και τα αρτοσκευάσματα από 11% πέρυσι.
Και βέβαια, για τρίτο συνεχόμενο έτος καταγράφεται νέο ρεκόρ στην επιλογή προϊόντων ιδιωτικής ετικέτας από τα νοικοκυριά, με τέσσερις στις δέκα αγορές να αφορούν τα συγκεκριμένα προϊόντα.
ASCENDANCY - Release Live Show
w/ JUST CHAOS + ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ
Βαριά breakdowns, μελωδικά στοιχεία, κοινωνικοπολιτικός στίχος & το νέο album των Αscendancy θα ακούσουμε στη σκηνή του An για να μας παρουσιάσουν την Κυριακή 22 Μαρτίου!
Μαζί τους η φρέσκια πνοή της εγχώριας punk/rock/ hardcore σκηνής, JUST CHAOS + ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ!
''mosh μέχρι τελικής πτώσεως''
Doors: 20:30 | Presale 8e (dm to the bands) | On spot: 10e
Just Chaos, μια νεανική μπάντα που ιδρύθηκε το 2023. Ο ήχος είναι επηρεασμένος από Punk, Hardcore,Thrash αλλα και crossover στοιχεία, δημιουργώντας έναν πρωτότυπο και σκληρό ήχο. Η μπάντα αποτελείται απο τους: Δημήτρη Νταλακα (κιθαρα και φωνή ) τον Χρήστο Χαψουλα (μπάσο) και τον Φραγκίσκο Μοσκιου (ντραμς).
Έχουν κυκλοφορήσει 1 single "AMON" και ενα e.p "HATEALL OF YOU" για το οποίο κυκλοφόρησαν περιορισμένου αριθμού DIY cds. Τώρα δουλεύουν πάνω στον πρώτο ολοκληρωμένο δίσκο, με Thrash, Punk-Hardcore ήχο και επιρροές. Τέλος να αναφερθεί ότι όλες οι κυκλοφορίες βρίσκονται στο spotify και σε όλες της πλατφόρμες μουσικής.
Ascendancy:
Ascendancy HC, μια μπάντα που ιδρύθηκε το 2023 εμπνευσμένη από το solo project ενός από τα μέλη με ίδιο όνομα (origin 2019). Τα είδη που συνδυάζει ο ήχος μας είναι μεταξύ πολλών : Metallic Hardcore, Blackened hc, Beatdown και Crossover.
Η καινούργια κυκλοφορία “Causes of A Dying Light”, εμπνευσμένη από βαριά breakdowns, μελωδικά στοιχεία και συναισθηματικές κλιμάξεις, κοινωνικο-πολιτικούς αλλά και πολύ προσωπικούς στοίχους εκφράζει εξ ολοκλήρου το μήνυμα αυτής της όμορφης παρέας και οικογένειας. Το σχήμα των λάιβ πλέον αποτελείται από drums (Γιώργος Καφίδας), κιθάρα (Δημήτρης Τσουκαλάς), φωνή(Ευριπίδης Κυπαρίσσης) και μπάσο (Παναγιώτης Μπούκης) με τους πρώτους τρεις νααποτελούν τα μόνιμα μέλη.
Τέλος να αναφερθεί ότι όλες οι κυκλοφορίες βρίσκονται διαθέσιμες για ακρόαση στο Spotify, Bandcamp και YouTube όπως και σε πολλές ακόμη.
Οι Άνω Θρώσκω είναι μια ελληνόφωνη punk rock μπάντα από την Αθήνα. Από τη δημιουργία τους τον προηγούμενο Γενάρη έχουν αφοσιωθεί στη δημιουργία original υλικού καθώς και live εμφανίσεις.
Μια παράσταση γεμάτη ένταση, μυστήριο, ανατροπέςπου μιλάει για τον έρωτα, την προδοσία και την τιμωρία
Από 7 Μαρτίου στο ΘΕΑΤΡΟ ΠΡΟΒΑ
Στο θέατρο ΠΡΟΒΑ παρουσιάζεται από τις 7 Μαρτίου το ψυχολογικό ερωτικό θρίλερ της Marguerite Duras με τίτλο «ΟΙ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΒΙΟΡΝ» σε σκηνοθεσία και μετάφραση Σωτήρη Τσόγκα με τους Μαίρη Ραζή, Δημήτρη Παπανικολάου και Σωτήρη Τσόγκα. Μια παράσταση που υπόσχεται ένταση, μυστήριο και αναμένεται να κρατήσει το κοινό σε διαρκή αγωνία.
Ένα από τα πιο λιτά και βαθιά έργα της Marguerite Duras θα παρουσιαστεί στο θέατρο ΠΡΟΒΑ, επανασυστήνοντας στο σημερινό κοινό έναν λόγο που κινείται ανάμεσα στην μνήμη, τη σιωπή και τον έρωτα. Η Marguerite Duras εμπνεύστηκε το έργο από ένα πραγματικό γεγονός που συγκλόνισε την Γαλλία. Στις 8 Απριλίου 1949 ανακαλύπτουν στη Γαλλία, μέσα σ΄ ένα βαγόνι εμπορικής αμαξοστοιχίας, ένα μέλος από ανθρώπινο σώμα. Τις επόμενες ημέρες, στη Γαλλία αλλά και αλλού, μέσα σε άλλες εμπορικές αμαξοστοιχίες, συνεχίζουν και βρίσκουν κι άλλα κομμάτια του ίδιου σώματος. Μόνο ένα πράγμα λείπει: το κεφάλι. Δεν βρέθηκε ποτέ.
Ένα αστυνομικό θρίλερ που μιλάει για τον έρωτα, την προδοσία και την τιμωρία.
Για όσα μένουν στην μνήμη όταν οι λέξεις σωπαίνουν.
Ο λόγος κινείται ανάμεσα στο παρόν και στο παρελθόν, χωρίς σαφή χρονικά όρια. Οι λέξεις είναι λίγες, οι σιωπές πολλές και αυτό που κυριαρχεί είναι το ανείπωτο.
Σημείωμα του Σκηνοθέτη Σωτήρη Τσόγκα
Όταν πήρα στα χέρια μου το γαλλικό πρωτότυπο, βρέθηκα μπροστά σε μια περίεργη σημειογραφία: γύρω στα 70 κενά στο κείμενο και πολλές παράγραφοι μέσα σε ρεπλίκες. Ένα έργο ερμητικό, με δομή μαθηματική, ψυχρή, μη-θεατρική. Τα «σημάδια» αυτά με οδήγησαν αργά και βασανιστικά στον λαβύρινθο των σκέψεων και των συνειρμών της Ντυράς.
Το κείμενο αυτό της Ντυράς μοιάζει με «μουσική εξίσωση είναι εξελίξει» και αναπαριστά μία λεπτή ανατομική επέμβαση ακριβείας, μία εξονυχιστική διερεύνηση δύο χαρακτήρων, δύο κόσμων, που βρίσκονται όμως σε διαφορετικές όχθες του ποταμού της ζωής. Έτσι η εξίσωση ακυρώνεται.
Στην μία όχθη, «ο σύζυγος», νεκρός πριν ακόμα γεννηθεί, αποσαθρωμένος από μια Αρρώστεια, που δεν περιορίζεται σε τάξεις και κοινωνικές διαστρωματώσεις: την ΜΙΚΡΟ-ΑΣΤΙΚΗ νοοτροπία.
Στη άλλη πλευρά, στην αντίπερα όχθη, η δολοφόνος, ένας άνθρωπος που δεν τα βρήκε με τη ζωή, που επιμένει να ΣΚΕΠΤΕΤΑΙ, όταν γύρω του στοιβάζονται τα σκουπίδια του πολιτισμού της κατανάλωσης, που «δεν ανέχεται να τρώνε και να κοιμούνται καλά άνθρωποι».
Κάθε συντεταγμένη κοινωνία και εξουσία εξορίζει το ΜΕΓΑΛΟ στις σκηνές των θεάτρων και τα κελιά των πάσης φύσεως φυλακών. Το εξωθεί στο ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ. Αυτή η περιπλάνηση όμως μέσα στο δαιδαλώδες υποσυνείδητο της Κλαίρης Λαν, αφορά σε όλους μας. Γιατί όλοι μας κάποτε «σιωπήσαμε αντί να κραυγάσουμε». Ασχέτως αν είναι ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ εκείνοι, που έχουν το κουράγιο να φτάσουν ως τα άκρα, ως την ΆΛΛΗ ΟΧΘΗ.
Πολλοί υποστηρίζουν, ότι η ιστορία της ανθρωπότητος αρχίζει με μία δολοφονία. Ο Κάιν σκοτώνει τον αδελφό του Άβελ. Μια πράξη ανελέητη, ανεπανόρθωτη, οριστική. Το γεγονός είναι πάντως, ότι το μοναδικό ζώο που σκοτώνει και για άλλους λόγους, άσχετους με την επιβίωσή του, είναι ο άνθρωπος.
Ο φθόνος, η κακία, το μίσος, η αλαζονεία, η πλεονεξία, η φιλαργυρία, η λαγνεία, η βία, η μανία για εξουσία, είναι άραγε έμφυτες στον άνθρωπο;
Και η αγάπη στον πλησίον;
Είναι κι αυτή έμφυτη; Ή εμφανίστηκε μεταγενέστερα σαν σωτήριο, ευαγγελικό αντίδοτο φάρμακο;
Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με σιγουριά!
Φαίνεται, ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να αναχαιτίζει πάντοτε την βία που φωλιάζει μέσα του, να τιθασεύει το μίσος, την πλεονεξία, την λαγνεία, τον φθόνο που θεριεύει εντός του, και παραλύει τις λογικές και ηθικές του αντιστάσεις.
Κι έτσι δολοφονεί, χιλιάδες χρόνια τώρα.
Και θα συνεχίσει να δολοφονεί.
Μια ατελείωτη αλυσίδα φόνων.
Ένα ανεξάντλητο ποτάμι αίματος.
Η λογική του σωστού και του λάθους, ή ηθική του καλού και του κακού αποδεικνύονται θλιβερά απονενοημένα άλλοθι, για να πλεονεκτούμε, και να εξουσιάζουμε οριστικά τον άλλον, φονεύοντάς τον.
Υπάρχουν βέβαια και δολοφονίες, που χαρακτηρίζονται από παθολογικά αίτια, και μειωμένο καταλογισμό.΄
Υπάρχουν όμως και κάποιες ξεχωριστές, ιδιάζουσες, αιρετικές, θα έλεγα περιπτώσεις δολοφονιών. Μια απ΄ αυτές θα ερευνήσουμε απόψε.
Μια ενδο-οικογενειακή δολοφονία.
Τα κεντρικά πρόσωπα της πρωτοφανούς αυτής οικογενειακής τραγωδίας είναι 3:
Το θύμα: η κωφάλαλη Μαρία Τερέζα Μπουσκιέ, εξαδέλφη της Κλαίρης Λάν.
Η δράστις της δολοφονίας Κλαίρη Λάν
Και ο σύζυγός της Πιέρ Λάν.
Υπάρχουν και δύο άλλα περιφερειακά πρόσωπα, που θα συναντήσουμε στην έρευνά μας, και που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ζωή της Κλαίρης Λάν.
Ο Αλφόνσο, ένας ξυλοκόπος, που ζει και εργάζεται στην Βιόρν, και διατηρούσε μια ιδιαίτερη, φιλική σχέση με την Κλαίρη Λαν.
Και ο αστυνομικός από το Καόρ: μεγάλος χαμένος έρωτας, που πλημμύρισε, αλλά και «έπνιξε» ολόκληρη την ζωή της Κλαίρης Λάν. Ο απωλεσθείς Παράδεισος.
Η δράστις Κλαίρη Λάν και ο σύζυγός της Πιέρ Λάν δέχτηκαν να πάρουν μέρος στην έρευνά μου και να απαντήσουν στις ερωτήσεις μου, στην αρχή χωρίς την φυσική μου παρουσία, χωρίς να με βλέπουν δηλαδή, και στην συνέχεια με την παρουσία μου. Επίσης τους έγινε γνωστό, ότι δεν είναι υποχρεωμένοι να απαντήσουν σε όλες τις ερωτήσεις και ότι όποτε θελήσουν είναι ελεύθεροι να αποχωρήσουν.
Τέλος συμφώνησαν, εγγράφως, να καταγράφονται ηχητικά οι απαντήσεις τους, προς χάριν της έρευνας.
Ο «ιπτάμενος» Εμμανουήλ Καραλής... πέταξε στα 6,17μ. στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα κάνοντας νέο πανελλήνιο ρεκόρ ανοιχτού και κλειστού στίβου κι ενώ σε προηγούμενη προσπάθειά του είχε κάνει πανελλήνιο ρεκόρ κλειστού με 6,07μ.
Με το άλμα στα 6,17μ., ο Καραλής πέρασε στη δεύτερη θέση όλων των εποχών πάνω από τους Σεργκέι Μπούμπκα και Ρενό Λαβιλένι.
Μάλιστα έβαλε εν συνεχεία τον πήχη στα 6,31 επιχειρώντας να καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ του Μόντο Ντουπλάντις. Το παγκόσμιο ρεκόρ δεν ήρθε ξανά σε ελληνικά χέρια, όπως το 1970 από τον Χρήστο Παπανικολάου. Στην πρώτη του προσπάθεια στα 6,31 λύγισε το κοντάρι του και πέρασε από κάτω. Στη δεύτερη δεν έβαλε το κοντάρι και αποφάσισε να λήξει εκεί τη διεκδίκηση του παγκόσμιου ρεκόρ.
Σε κάθε περίπτωση, πλέον, ο Καραλής βλέπει πιο κοντά του τον «τσάρο των αιθέρων» Αρμάντ Ντουπλάντις, ο οποίος μονοπωλεί τα χρυσά μετάλλια σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις των τελευταίων ετών.
Ο Βασίλης Γισδάκης, ο ερμηνευτής που επέλεξε κι ανέδειξε ως τελευταίο συνεργάτη του – ερμηνευτή των τραγουδιών του ο Μάνος Χατζιδάκις, πιστός στο ύψος των αξιών που του δίδαξε ο μεγάλος συνθέτης, επί σειρά ετών ακροβατεί στη μουσική σκηνή μ’ έναν δικό του μοναδικό τρόπο.
Μακριά από εύκολα και ασφαλή μονοπάτια η διαδρομή που έχει επιλέξει να διανύει στις εμφανίσεις του, περνά απ’ όλους τους σταθμούς της πολύχρονης πορείας του η οποία ως άλλο τεντωμένο σχοινί απλώνεται πάνω απ’ όλη την ιστορία του τραγουδιού.
Η δοκός της ισορροπίας του είναι τα λόγια που ξεχωρίζει να ερμηνεύει. Η ποίηση τον αγαπά ιδιαίτερα και τον αναζητά. Βρίσκει τον δρόμο της στην αφηγηματικότητα, στον λυρισμό και στην ευαισθησία της φωνής και της έκφρασής του.
Η μουσική παράσταση «Έρωτα εσύ..», χαρακτηρίστηκε ως μια παράσταση που συνδυάζει την αισθητική ομορφιά με την πνευματική ηρεμία.
Ο Πολυχώρος Διέλευσις βρίσκεται στην συμβολή των οδών Λέσβου & Πόρου με εύκολη πρόσβαση και τέσσερα Parking σε γειτονικές οδούς: Κύπρου & Κάσσου, Αμοργού 18, Ανάφης 24-32
![Στα ύψη ο Καραλής: Συνέτριψε το πανελλήνιο ρεκόρ με εντυπωσιακό άλμα [βίντεο]](/media/k2/items/cache/8821478d38382c4d131421ae280d1b93_Generic.jpg)
