«Ηλέκτρα εντός» & «Όταν έκλαψε ο Νίτσε» / ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Παρασκευή, 13/03/2026 - 18:41
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Η σύγχρονη αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης
Οι γυναίκες περνούν το 1/3 της ζωής τους σε εμμηνόπαυση
Η εμμηνόπαυση αποτελεί μια φυσιολογική φάση στη ζωή κάθε γυναίκας, συνοδεύεται όμως συχνά από σημαντικές σωματικές και ψυχολογικές αλλαγές. Υπολογίζεται ότι οι γυναίκες περνούν περίπου το ένα τρίτο της ζωής τους σε εμμηνόπαυση, γεγονός που καθιστά ιδιαίτερα σημαντική την αποτελεσματική αντιμετώπιση των συμπτωμάτων που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής, όπως οι εξάψεις, οι νυχτερινές εφιδρώσεις, η κολπική ξηρότητα, οι διαταραχές ύπνου και η καταθλιπτική διάθεση.
Μεγάλο ενδιαφέρον συγκέντρωσε η δορυφορική διάλεξη της InterMed, στο πλαίσιο του 11ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Κλιμακτηρίου και Εμμηνόπαυσης, με θέμα τα νεότερα δεδομένα σχετικά με τη χρήση της τιβολόνης στη θεραπεία των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης.
Η διάλεξη, με ομιλήτρια την Καθηγήτρια Μαιευτικής Γυναικολογίας / Στείρωσης στη Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ Σοφία Καλανταρίδου, ανέδειξε τον ρόλο της τιβολόνης ως μιας σύγχρονης και ολοκληρωμένης θεραπευτικής επιλογής, καθώς και τη θέση της στη σημερινή προσέγγιση της ορμονικής θεραπείας.
ΟΙ ΟΡΜΟΝΙΚΕΣ ΘΕΑΡΑΠΕΙΕΣ
Τον Νοέμβριο του 2025, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) προχώρησε στην αφαίρεση των αυστηρότερων «black box warnings» από τα ορμονικά σκευάσματα που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης. Η απόφαση αυτή σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στις θεραπείες αυτές, οι οποίες για περισσότερα από είκοσι χρόνια αντιμετωπίζονταν με επιφυλάξεις, κυρίως λόγω της ερμηνείας παλαιότερων μελετών, όπως η μελέτη Women’s Health Initiative. Σήμερα, η καλύτερη γνώση του προφίλ ασφάλειας των ορμονικών θεραπειών επιτρέπει την επαναξιολόγηση και ορθολογική χρήση τους με κατάλληλη ιατρική καθοδήγηση.
Η τιβολόνη ως ολοκληρωμένη θεραπευτική επιλογή
Στο πλαίσιο αυτό, η τιβολόνη αποτελεί μια ιδιαίτερα αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για γυναίκες στην εμμηνόπαυση. Πρόκειται για ένα συνθετικό στεροειδές με τριπλή δράση -οιστρογονική, προγεστερονική και ανδρογονική- που της επιτρέπει να αντιμετωπίζει πολλαπλά συμπτώματα της έλλειψης των ωοθηκικών ορμονών. Όπως επισήμανε η καθηγήτρια Σοφία Καλανταρίδου, η τιβολόνη συμβάλλει στη μείωση των αγγειοκινητικών συμπτωμάτων, όπως οι εξάψεις, στην αντιμετώπιση της κολπικής ξηρότητας και της ατροφίας του κόλπου, στη βελτίωση της σεξουαλικής επιθυμίας και στην πρόληψη της οστεοπόρωσης.
Σε ποιες γυναίκες μπορεί να χορηγηθεί
Όπως τονίζειη Σοφία Καλλανταρίδου, η τιβολόνη μπορεί να χορηγηθεί με ασφάλεια σε γυναίκες ηλικίας περίπου 50 έως 60 ετών, εφόσον έχουν περάσει τουλάχιστον 12 μήνες από την τελευταία έμμηνο ρύση. Η θεραπεία είναι απλή, με τη χορήγηση ενός μόνο δισκίου ημερησίως, χωρίς να προκαλεί κολπική αιμόρροια, ενώ δεν φαίνεται να αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού σε γυναίκες χωρίς σχετικό ιστορικό.
Πριν από την έναρξη της θεραπείας απαιτείται ιατρική αξιολόγηση, η οποία περιλαμβάνει λήψη ιστορικού, μαστογραφικό έλεγχο, καρδιολογική εκτίμηση και έλεγχο της μήτρας και των ωοθηκών. Η χορήγηση γίνεται αποκλειστικά με ιατρική συνταγή και εξατομικεύεται ανάλογα με τις ανάγκες κάθε γυναίκας.
Η σύγχρονη επιστημονική γνώση και οι πρόσφατες εξελίξεις στην αξιολόγηση της ασφάλειας των ορμονικών και μη ορμονικών θεραπειών επιτρέπουν πλέον μια πιο ισορροπημένη προσέγγιση στη διαχείριση της εμμηνόπαυσης. Σε αυτό το πλαίσιο, η τιβολόνη φαίνεται να αποκτά έναν ολοένα σημαντικότερο ρόλο ως θεραπευτική επιλογή για την αποτελεσματική ανακούφιση των συμπτωμάτων και τη διατήρηση της ποιότητας ζωής των γυναικών μετά την εμμηνόπαυση.
www.uni-pharma.gr
www.intermed.com.gr
50 years of Punk Rock
U.K. SUBS
Live in Athens
For the first time in 25 years
Παρασκευή 3 Ιουλίου 2026
An Club (Σολωμού 13-15, Εξάρχεια)
Doors open: 20.00
Τιμές εισιτηρίων:
€25 (early birds)
€28 (προπώληση)
€32 (ταμείο)
Προπώληση εισιτηρίων:
• More.com
• Rhythm Records (Εμμανουήλ Μπενάκη 74, Εξάρχεια)
• Monsterville (Αγ. Ειρήνης 13, Μοναστηράκι)
Με το 2026 να σηματοδοτεί την 50ή τους επέτειο, οι θρυλικοί U.K. Subs συνεχίζουν να αντιπροσωπεύουν το αληθινό πνεύμα του punk rock.
Ο εξίσου θρυλικός Charlie Harper σχημάτισε τους Subs ως μετεξέλιξη του τότε R&B συγκροτήματός του The Marauders, εμπνευσμένος από τους The Damned και τη γέννηση του βρετανικού punk. Ξεκινώντας ως The Subversives, το όνομα συντομεύτηκε σε The Subs και στη συνέχεια άλλαξε σε U.K. Subs, ενώ τα πρώτα line-up συγχώνευσαν τον υψηλής ταχύτητας R&B ήχο τους με το punk.
Τον Οκτώβριο του 1977, ο Charlie Harper ενώθηκε με τον Nicky Garratt στην κιθάρα και αυτή η συνεργασία στη σύνθεση τραγουδιών, ήταν αυτή που θα έφερνε τις πιο επιτυχημένες δισκογραφικές κυκλοφορίες του συγκροτήματος. Κατά τη διάρκεια του 1977 και του 1978, το συγκρότημα εμφανίστηκε ζωντανά σε όλο το Λονδίνο, συμπεριλαμβανομένου του διαβόητου punk club Roxy, δημιουργώντας ένα εξαιρετικά πιστό και πολυάριθμο κοινό.
Παρθενική κυκλοφορία των U.K. Subs υπήρξε το “Farewell to the Roxy”, το οποίο κέντρισε το ενδιαφέρον του John Peel, που εντυπωσιάστηκε αρκετά ώστε να προσφερθεί να χρηματοδοτήσει το πρώτο τους single. Ωστόσο, η City Records ήταν αυτή που εντέλει κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1978 το φοβερό “C.I.D”, μια τεράστια επιτυχία που έφτασε στο Νο1 των ανεξάρτητων charts.
Το 1979, οι U.K. Subs εξέπληξαν τους πάντες υπογράφοντας με την GEM Records, κάτι που τους κατέστησε ένα από τα πιο σταθερά και επιτυχημένα punk συγκροτήματα, με επτά συνεχόμενα hits στο Top-30 του Ηνωμένου Βασιλείου μεταξύ 1979 και 1981, τα “Stranglehold”, “Tomorrow’s Girls”, “She’s Not There”, “Warhead”, “Teenage”, “Party in Paris” και “Keep On Runnin’ (Till You Burn)”. Επίσης, σημείωσαν δύο άλμπουμ στο Top-10 του Ηνωμένου Βασιλείου, τα “Brand New Age” και “Crash Course”, καθιερώνοντας παράλληλα μια αξιομνημόνευτη συναυλιακή παρουσία παγκοσμίως, η οποία συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.
Οι U.K. Subs κατέγραψαν μια καταξιωμένη πορεία με διάφορα line-up και συνεργασίες με δισκογραφικές εταιρίες όλα αυτά τα χρόνια, έχοντας πάντοτε ως επικεφαλής τον θεωρούμενο ως νονό του βρετανικού punk, τον ακούραστο Charlie Harper, πλέον στα 82 του χρόνια.
Συνεχίζοντας να περιοδεύουν παγκοσμίως, οι U.K. Subs διατηρούν το αληθινό πνεύμα του punk rock, που εξακολουθεί να εμπνέει κάθε επόμενη γενιά θαυμαστών.
Δεν υπήρξε ποτέ διαχωρισμός μεταξύ οπαδών και συγκροτήματος στην περίπτωση των Subs, με την αδιάκοπη αγάπη του Charlie Harper για το κοινό και τη μουσική να ξεχωρίζει. Αυτό είναι που ενθάρρυνε και τους ακροατές της εκπομπής του Steve Lamacq στο BBC 6 να ψηφίσουν τους U.K. Subs ως τα πιο σεβαστά είδωλα της punk, κερδίζοντας το “Παγκόσμιο Κύπελλο Punk” του 2010.
Αξιοσημείωτο επίσης είναι ότι με το άλμπουμ “Ziezo” του 2016, που δημιουργήθηκε μέσω μιας εξαιρετικά επιτυχημένης καμπάνιας Pledge Music και γνώρισε αποθεωτικές κριτικές, οι U.K. Subs ολοκλήρωσαν την προσπάθειά τους να γίνουν το πρώτο συγκρότημα που θα κυκλοφορούσε τα επίσημα άλμπουμ του αλφαβητικά, από το Α έως το Ω!
Με ένα συναρπαστικό line-up να πλαισιώνει τον Charlie Harper, αποτελούμενο από τους Alvin Gibbs στο μπάσο, Steve Straughan στην κιθάρα και Stefan Häublein στα τύμπανα, οι U.K. Subs συνεχίζουν, σαν το παλιό καλό κρασί, να μας ψυχαγωγούν και να μας ενθουσιάζουν, ρίχνοντας μουσικό φως τόσο μέσω των εξαιρετικών τους ηχογραφήσεων, όσο και των εκρηκτικών ζωντανών τους εμφανίσεων που είναι και το σήμα κατατεθέν τους.
Οι U.K. Subs επιστρέφουν στην Αθήνα και το An Club ύστερα από 25 ολόκληρα χρόνια, για μια γνήσια punk rock βραδιά που θα μείνει στην ιστορία.
Links:
Website | Facebook | Instagram
Videos:
Warhead (Live at Top of the Pops)
Tomorrow's Girls (Live at Top of the Pops)
Strangehold (Live at Top of the Pops)
Teenage (Live at Top of the Pops)
Keep On Runnin’ (Till You Burn)
Παραγωγή:
Guerrilla Live Productions
|
|
|
|
|
|
Την επ’ αόριστον αναστολή λειτουργίας του Οδοντωτού Καλαβρύτων ανακοίνωσε χθες ο ΟΣΕ επικαλούμενος «παρατηρούμενη ένταση των ακραίων φυσικών φαινομένων και αύξηση των κατολισθήσεων μεγάλων σε όγκο βράχων που επηρεάζουν τμήματα της τουριστικής διαδρομής Διακοπτό - Καλάβρυτα».
Σύμφωνα με τον ΟΣΕ, τα δρομολόγια αναστέλλονται «μέχρι την επαναξιολόγηση των επικρατουσών συνθηκών και τη διενέργεια των απαιτούμενων γεωλογικών μελετών στον περιβάλλοντα χώρο του όρους Χελμού, σε συνεργασία με τις αρμόδιες τοπικές αρχές».
Σήμερα, πηγές από τον ΟΣΕ επιχειρούν να εξηγήσουν τους λόγους αναστολής των δρομολογίων και την κατάσταση του πολύπαθου δικτύου, τρία χρόνια μετά το έγκλημα των Τεμπών που ανέδειξε με τον πιο εφιαλτικό τρόπο όλες τις παθογένειες. «Τεράστιοι βράχοι πεσμένοι ακριβώς πάνω στις ράγες του Οδοντωτού, μέσα στη χαράδρα του Βουραϊκού. Στα ίδια ακριβώς σημεία από όπου περνούν καθημερινά τα τρένα που μεταφέρουν επισκέπτες στην τουριστική γραμμή που συνδέει το Διακοπτό με τα Καλάβρυτα. Πρόσφατα μάλιστα, ένας βράχος κατέληξε πάνω στη γραμμή τη στιγμή που διερχόταν τρένο από το σημείο, προκαλώντας ευτυχώς μόνο υλικές ζημιές στον συρμό», αναφέρουν πηγές του Οργανισμού περιγράφοντας την κατάσταση.
Απαράδεκτες εικόνες εγκατάλειψης που καταγράφονται ολοένα και πιο συχνά το τελευταίο διάστημα σε διάφορα σημεία της ιστορικής σιδηροδρομικής διαδρομής Διακοπτό - Καλάβρυτα.
Πηγές από τον ΟΣΕ σημειώνουν πως το φαινόμενο συνδέεται άμεσα με τη φυσική μορφολογία του όρους Χελμού και τις συνθήκες στο δασικό και βραχώδες περιβάλλον της περιοχής. «Η αντιμετώπισή του προϋποθέτει παρεμβάσεις στο φυσικό ανάγλυφο και τη δασική ζώνη, οι οποίες υπερβαίνουν τις αρμοδιότητες της Σιδηρόδρομοι Ελλάδας (ΟΣΕ) και εμπίπτουν στη διαχείριση του Δασαρχείου», επισημαίνουν χαρακτηριστικά.
Τα περιστατικά κατολισθήσεων στη γραμμή του Οδοντωτού μόνο άγνωστα δεν είναι. Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα καταγράφονται με αυξημένη συχνότητα, με αποτέλεσμα πέτρες και βράχοι μεγάλου όγκου να καταλήγουν πάνω στις σιδηροτροχιές σε διάφορα σημεία της διαδρομής μέσα στη χαράδρα του Βουραϊκού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα φερτά υλικά έχουν οδηγήσει ακόμη και σε ακινητοποιήσεις συρμών ή σε προσωρινές διακοπές δρομολογίων, αναδεικνύοντας την ανάγκη συνεχούς επιτήρησης της γραμμής.
Η σιδηροδρομική γραμμή του Οδοντωτού, μήκους περίπου 22 χιλιομέτρων, κατασκευάστηκε το 1896 και θεωρείται μέχρι σήμερα ένα από τα σημαντικότερα τεχνικά έργα του ελληνικού σιδηροδρόμου. Ακολουθώντας τη φυσική μορφολογία της χαράδρας του Βουραϊκού, διασχίζει ένα ιδιαίτερα απαιτητικό γεωλογικά περιβάλλον, περνώντας μέσα από στενά φαράγγια, κάτω από απότομα πρανή και δίπλα σε βραχώδεις πλαγιές.
Ακριβώς αυτή η γεωμορφολογία καθιστά τη διαδρομή μοναδική αλλά ταυτόχρονα ευάλωτη σε φυσικά φαινόμενα όπως κατολισθήσεις και πτώσεις βράχων, ιδιαίτερα σε περιόδους έντονων καιρικών συνθηκών.
Με αυτά τα δεδομένα, η απόφαση αναστολής λειτουργίας της τουριστικής διαδρομής του Οδοντωτού (Διακοπτό - Καλάβρυτα) κρίθηκε -σύμφωνα με πηγές του Οργανισμού- απολύτως αναγκαία για τον διαχειριστή της σιδηροδρομικής υποδομής, τουλάχιστον μέχρι να πραγματοποιηθεί νέα αξιολόγηση των συνθηκών στην περιοχή και να ολοκληρωθούν οι απαραίτητες γεωλογικές μελέτες στον περιβάλλοντα χώρο του Χελμού.
Το action plan του φορέα προβλέπει άμεση και πλήρη αποτίμηση της έκτασης του φαινομένου και καθορισμό των κατάλληλων μέτρων, ώστε η επαναλειτουργία της ιστορικής γραμμής να γίνει με συνθήκες που εγγυώνται την ασφάλεια επιβατών και εργαζομένων.
Πεταλούδες στο στομάχι
της Αλεξάνδρας Καλτσογιάννη
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Γοργολίτσας-Δήμητρα Στεργίου
13 έως 29 Μαρτίου 2026
στο Θέατρο Τ
Πόσο χώρο πιάνει ένας άνθρωπος που δεν είναι εκεί;
Όχι επειδή έφυγε.
Αλλά γιατί δεν υπήρξε ποτέ του εκεί. Ειλικρινά.
Το έργο της Αλεξάνδρας Καλτσογιάννη, «Πεταλούδες στο στομάχι», ανεβαίνει για πρώτη φορά στη σκηνή, από τις 13 έως τις 29 Μαρτίου στο Θέατρο Τ σε συν-σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Γοργολίτσα και Δήμητρας Στεργίου. Πρόκειται για ένα σύγχρονο θεατρικό έργο που κινείται στο πεδίο του μαγικού ρεαλισμού και μιλά για τον έρωτα που γεννιέται στη ρωγμή, για την επιθυμία που κατασκευάζει πρόσωπα, για τα ψέματα που λέμε και τις φαντασιώσεις που χτίζουμε για να αντέξουμε την απουσία.
Πόσα ψέματα είπαμε για να μη μείνουμε μόν@;
Πόσα ψέματα κάναμε τατουάζ πάνω μας; Στους καρπούς, στην πλάτη και στις γάμπες μας;
Και τελικά έγιναν πετσί μας.
Τα πιστέψαμε.
Τα φάγαμε αμάσητα.
Μέχρι που γίναν ένα μ’ εμάς.
Στο έργο της Αλεξάνδρας Καλτσογιάννη, ποιητικός λόγος και υπαρξιακή ένταση συνυπάρχουν σε ένα αστικό τοπίο εσωτερικών διαμερισμάτων και σιωπηλών παραθύρων, εκεί όπου η επιθυμία και η μνήμη αναμετρώνται με την πραγματικότητα. Στον πυρήνα του έργου βρίσκεται ένα καίριο ερώτημα: Πώς μετατρέπεται η πραγματικότητα σε φαντασίωση; Και πότε η φαντασίωση διεκδικεί τη θέση της ως πραγματικότητα;
Χωράει μια φαντασίωση σε μια μονή πολυθρόνα;
Σε μια γκαρσονιέρα;
Μήπως δεν χωράει;
Μήπως την καταβροχθίζει ολόκληρη;
Την πολυθρόνα.
Τη γκαρσονιέρα.
Την ύπαρξη.
Στις «Πεταλούδες στο στομάχι» η σκηνή δεν φωτίζεται, ζωγραφίζεται. Αντί συμβατικών φωτιστικών σωμάτων, η ατμόσφαιρα δημιουργείται μέσω προτζέκτορα και ψηφιακού προγράμματος ζωγραφικής που λειτουργεί ζωντανά επί σκηνής. Η εικόνα παράγεται σε πραγματικό χρόνο και προβάλλεται πάνω στα σώματα των ηθοποιών, μετατρέποντάς τα σε κινούμενα έργα τέχνης. Το περίγραμμα της φαντασίωσης σχεδιάζεται μπροστά στο κοινό και αποκτά χρώμα, ένταση και μορφή τη στιγμή που συμβαίνει. Τα πρόσωπα εξιδανικεύονται, αλλοιώνονται, αποδομούνται και επανασυντίθενται, όπως ακριβώς συμβαίνει και στον έρωτα. Η μουσική, σαν να ξεπηδά από κασέτες μνήμης, μεταφέρει ήχους του παρελθόντος στο παρόν και συντονίζει ρυθμικά την εικόνα, δημιουργώντας ένα πολυεπίπεδο οπτικοακουστικό περιβάλλον.
Κάθε παράσταση αρχίζει να ζωγραφίζεται από τη στιγμή που ξεκινά και ολοκληρώνεται με την υπόκλιση. Είναι μοναδική, γιατί δημιουργείται μπροστά στα μάτια του κοινού και δεν επαναλαμβάνεται ποτέ με τον ίδιο τρόπο. Την επόμενη ημέρα, η φαντασίωση θα στηθεί ξανά από την αρχή.
Αν έχεις ερωτευτεί τον λάθος άνθρωπο,
αν έχεις ερωτευτεί τον σωστό,
αν έχεις ερωτευτεί χωρίς όνομα,
αν έχεις ερωτευτεί όπως σου έμαθαν να ερωτεύεσαι,
αν έχεις ερωτευτεί στα ψέματα ή με ψέματα,
αν έχεις νιώσει πεταλούδες στο στομάχι τόσο έντονες που έκανες εμετό,
αυτή η παράσταση είναι για σένα.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Κείμενο: Αλεξάνδρα Καλτσογιάννη
Δραματουργική επεξεργασία: Κωνσταντίνος Γοργολίτσας
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Γοργολίτσας, Δήμητρα Στεργίου
Ερμηνεία: Ιωάννα Κελεσίδου, Γιώργος Πούλος, Μαργαρίτα Σιδερίδου
Κινησιολογία: Δήμητρα Στεργίου
Μουσική σύνθεση: Κορνήλιος Σταματιάδης
Υποστήριξη Σκηνοθεσίας: Αναστασία Παπαδοπούλου, Μαρία Νένε
Ενδυματολογία: Elephant Gang, Oldd Fashion
Φωτιστικός σχεδιασμός: Κωνσταντίνος Γοργολίτσας, Δήμητρα Στεργίου
Live Visual Design & Projection Mapping: Κωνσταντίνος Γοργολίτσας
Τεχνική υποστήριξη: Γιώργος Ανθρακίδης, Αναστασία Παπαδοπούλου, Αναστάσης Παπαϊωάννου, Σάκης Σαράφης
Γραφιστικός Σχεδιασμός: The Mariko Project
Οπτική ταυτότητα/Αφίσα: Μαρία Νένε
Trailer: Γιώργος Πούλος
Παραγωγή: DARE FILM
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Χώρος: Θέατρο Τ, Αλεξάνδρου Φλέμινγκ 16, Θεσσαλονίκη (πρόσβαση με Μετρό: Στάση Φλέμινγκ)
Πρεμιέρα: Παρασκευή 13 Μαρτίου 2026 στις 21:30
Παραστάσεις: Έως τις 29 Μαρτίου, κάθε Παρασκευή στις 21:30, Σάββατο-Κυριακή στις 20:00
Διάρκεια παράστασης: 70 λεπτά, χωρίς διάλειμμα
Τιμές εισιτηρίων: 16€ Κανονικό | 13€ Μειωμένο (ΑμεΑ, φοιτητών, ανέργων, άνω των 65)
Προπώληση εισιτηρίων: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/petaloudes-sto-stomaxisy/
Πληροφορίες / Κρατήσεις: 2310 854 333
Parking: Ιδιωτικός χώρος parking ακριβώς δίπλα από το Θέατρο Τ. Τιμές: 3€ η πρώτη ώρα | +2€ για κάθε επόμενη ώρα
Σας ενδιαφέρουν:
Το Θέατρο Τ είναι προσβάσιμο σε αναπηρικά αμαξίδια.
Δεν επιτρέπεται η είσοδος στο θέατρο μετά την έναρξη της παράστασης.
Περισσότερα:
Website: www.theatrot.gr
Facebook page: www.facebook.com/theatrot
Instagram profile: https://www.instagram.com/theatro_t
Ενα κύμα καταγγελιών για σεξισμό και σεξουαλική βία στον χώρο της τζαζ φέρνει στο προσκήνιο μια ανοιχτή επιστολή που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα (9/3) στους ιστότοπους Mediapart και Citizen Jazz, την οποία υπογράφουν περίπου 100 επαγγελματίες μουσικοί, άνδρες και γυναίκες.
Οι υπογράφοντες καταγγέλλουν ότι για χρόνια επικρατεί σιωπή και συγκάλυψη – «ομερτά» γύρω από περιστατικά κακοποίησης στον χώρο της τζαζ.
Όπως επισημαίνουν, η πρωτοβουλία δεν αποσκοπεί στη δημιουργία αντιπαράθεσης αλλά στην ανάγκη να σπάσει μια σιωπή που διαρκεί υπερβολικά καιρό.
Μεταξύ όσων υπογράφουν την επιστολή είναι η μπασίστρια, τραγουδίστρια και συνθέτρια από τη Λωζάνη Λουίζ Κνόμπιλ, καθώς και η Γαλλίδα τραγουδίστρια, βιολονίστρια και συνθέτρια Ελίζ Βασσαλούτσι, η οποία μίλησε για το θέμα και στο ραδιόφωνο France Musique.
Δείτε την πλήρη ανακοίνωση:
Σύμφωνα με τη Λουίζ Κνόμπιλ, η ιδέα της επιστολής προέκυψε όταν πολλές γυναίκες μουσικοί συνειδητοποίησαν ότι η κακοποίηση στον χώρο της τζαζ δεν αποτελεί μεμονωμένο φαινόμενο αλλά συστημικό πρόβλημα.
Όπως εξηγεί, η πρωτοβουλία ξεκίνησε έπειτα από μια ιδιαίτερα σοβαρή μαρτυρία συναδέλφου τους, η οποία λειτούργησε ως αφετηρία για να αποκαλυφθεί ότι παρόμοια περιστατικά είναι πολύ πιο συχνά από όσο πιστεύεται.
«Η επιστολή ουσιαστικά λέει ότι δεν μπορούμε να το ανεχτούμε άλλο», συνοψίζει η ίδια.
Οι γυναίκες μουσικοί τονίζουν ότι η τζαζ παραμένει ένας χώρος όπου οι γυναίκες είναι ελάχιστες. «Είμαστε μια συντριπτική μειοψηφία», σημειώνει η Κνόμπιλ, υπογραμμίζοντας ότι αυτή η ανισορροπία συμβάλλει στο να παραμένουν τα περιστατικά συχνά αθέατα.
Κατά την άποψή της, αυτός είναι και ο λόγος που το κίνημα #MeToo άργησε να αγγίξει τον χώρο της τζαζ, σε αντίθεση με άλλους καλλιτεχνικούς κλάδους όπως ο κινηματογράφος.
Η Ελίζ Βασσαλούτσι συμφωνεί με αυτή την εκτίμηση και υποστηρίζει ότι οι μορφές βίας και σεξισμού εμφανίζονται ακόμη και κατά την περίοδο της εκπαίδευσης των μουσικών.
Η ίδια περιγράφει επίσης το πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργεί συχνά η σκηνή της τζαζ: ένα επαγγελματικό περιβάλλον όπου οι γυναίκες είναι λίγες, το αλκοόλ είναι συχνά παρόν και οι δραστηριότητες πραγματοποιούνται κυρίως τη νύχτα.
Αν και αυτοί οι παράγοντες μπορεί να συμβάλλουν στην εμφάνιση προβληματικών συμπεριφορών, η Βασσαλούτσι επισημαίνει ότι δεν αποτελούν τη μοναδική αιτία των φαινομένων βίας και σεξισμού.
Η ανοιχτή επιστολή εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο του κινήματος #MeToo, το οποίο ενθαρρύνει τα θύματα να μιλήσουν δημόσια για περιστατικά κακοποίησης και να σπάσουν τη σιωπή γύρω από τη βία.
ΑΟΡΙΣΤΟΣ
της Ελευθερίας Παπουτσάκη
Διασκευή/Σκηνοθεσία: Λουκία Ανάγνου
Παίζουν:
Θανάσης Ισιδώρου, Κωστής Μπούντας,
Πατρίτσια Τόσκα, Λουκία Ανάγνου
ΠΛΥΦΑ
(Κορυτσάς 39, Αθήνα)
Δευτέρα & Τρίτη στις 21.00
ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΕΩΣ Μ.ΤΡΙΤΗ 7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Η παράσταση «Αόριστος», βασισμένη στο βιβλίο της Ελευθερίας Παπουτσάκη «Αόριστος: Ιστορίες και στιγμιότυπα από την ανάποδη», που παρουσιάζεται στο θέατρο ΠΛΥΦΑ παρατείνεται έως την Μ. Τρίτη 7 Απριλίου.
Τη θεατρική διασκευή και τη σκηνοθεσία υπογράφει η Λουκία Ανάγνου. Παίζουν οι ηθοποιοί: Θανάσης Ισιδώρου, Κωστής Μπούντας, Πατρίτσια Τόσκα, Λουκία Ανάγνου.
Λίγα λόγια για το έργο και την παράσταση
Μια παράσταση βασισμένη στο βιβλίο της Ελευθερίας Παπουτσάκη «Αόριστος: Ιστορίες και στιγμιότυπα από την ανάποδη». Ψυχαναλυτική, λακανική, ραϊχική, γνωσιακή, συμπεριφορική, συστημική, γκεστάλτ.
2,5 αυτοτελείς ιστορίες για τον θαυμαστό κόσμο της ψυχοθεραπείας σε ένα μιούζικαλ δωματίου.
Πώς οι θεραπευόμενοι βλέπουμε τους θεραπευτές μας, τι είναι αυτή η περίεργη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στις πολυθρόνες και τι ιδιόμορφος χρόνος που είναι ο Αόριστος.
Συντελεστές
Κείμενο: Ελευθερία Παπουτσάκη
Διασκευή/Σκηνοθεσία: Λουκία Ανάγνου
Πρωτότυπη μουσική: Νίκος Τσώλης (tsolimon)
Επιμέλεια κίνησης: Κική Μπάκα
Σκηνικά: Ελένη Παλόγου
Κοστούμια: Αναστασία Κάππα
Φωτισμοί: Στέβη Κουτσοθανάση
Φωτογραφίες/Trailer: Αναστασία Γιαννάκη
Υπεύθυνοι Επικοινωνίας: Μαριάννα Παπάκη, Νώντας Δουζίνας
Παίζουν: Θανάσης Ισιδώρου, Κωστής Μπούντας, Πατρίτσια Τόσκα,
Λουκία Ανάγνου
*Το βιβλίο της Ελευθερίας Παπουτσάκη «Αόριστος: Ιστορίες και στιγμιότυπα από την ανάποδη» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Νήσος.
Έγραψαν για την παράσταση
«Αποδομεί το σύστημα ψυχικής υγείας η παράσταση; Σε κάποια σημεία ίσως σου δίνει αυτή την αίσθηση. Ένας ειδικός πιθανόν να έβρισκε την οπτική κάπως απλοποιημένη ή μονοδιάστατη. Από την άλλη, ίσως αυτό να είναι και το ζητούμενο. Γιατί εδώ δεν παρακολουθούμε την οπτική του θεραπευτή, αλλά ιστορίες ιδωμένες καθαρά από τη θέση του θεραπευόμενου. Και αυτή η θέση είναι συχνά θολή, υποκειμενική, γεμάτη θυμό, φόβο και ειρωνεία». [Λίλα Σταμπούλογλου, ΚΛΙΚ]
«Η παράσταση έχει γρήγορο ρυθμό και χιούμορ, ενώ συνοδεύεται από ζωντανή μουσική και τραγούδι. Πρόκειται για ένα «μιούζικαλ δωματίου» και «υπαρξιακής κωμωδίας». […] Είναι μια παράσταση συνόλου, καλά συντονισμένη που θέτει ένα θέμα γνώριμο πια στους περισσότερους» [Μαρία Μαρή, Artistico.gr]
«Η παράσταση κινείται σε ένα υβριδικό ύφος, κάπου ανάμεσα στο stand-up comedy και το μιούζικαλ δωματίου. Η μουσική, η κίνηση και οι ερμηνείες εναλλάσσονται οργανικά, ενώ η παρουσία διαφορετικών σωμάτων και φωνών επί σκηνής προσδίδει αυθεντικότητα και τρυφερότητα στο σύνολο.». [OpenMind]
«Τι να πρωτοπούμε για τις πληθωρικές ερμηνείες του Θανάση Ισιδώρου και του Κωστή Μπούντα που γεμίζουν με τρομερή ενέργεια τη σκηνή, γίνονται ένα με το κοινό που έξυπνα το μετατρέπουν σε ακροατήριο και ψυχοθεραπευτή τους, ζωντανεύοντας με όλη τη σημασία της λέξης τις ιστορίες τους. Θαυμάσια και η Πατρίσια Τόσκα με πινελιές που δημιουργούν ένα αριστοτεχνικό σύνολο ηθοποιών και μουσικών, σε μια ξεχωριστή παράσταση». [Θανάσης Πάνου, θέατρο.gr]
Info:
Τοποθεσία: ΠΛΥΦΑ, Κορυτσάς 39, Αθήνα
Ημερομηνία: Παραστάσεις: Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00. Έως 7/4/26
Διάρκεια: 80’
Πληροφορίες: Τηλ.: 6988854389
Τιμές εισιτηρίων: 16€ κανονικό, 12 μειωμένο (ΑΜΕΑ, ανέργων, ατέλειες)
Προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/aoristos/
Ο Μίλτος Πασχαλίδης και ο Μάκε Αντωνίου μας παρουσιάζουν το τραγούδι με τίτλο «Ο μύθος της Γοργόνας», σε στίχους του Ανδρέα Καπανδρέου και μουσική του Γρηγόρη Πολύζου.
Πρόκειται για ένα παραμυθένιο τραγούδι που υμνεί τον απόλυτο έρωτα που καταφέρνει να επιβιώνει παρά τις δυσκολίες και τους πειρασμούς που υπήρχαν και υπάρχουν σε κάθε εποχή.
Ο Μίλτος Πασχαλίδης, με τη γνώριμη ερμηνευτική ευαισθησία του και ο Μάκε Αντωνίου με τη χαρακτηριστική του φωνή, μας μεταφέρουν το βάθος και τη νοσταλγία ενός θρύλου και μας χαρίζουν ένα υπέροχο τραγούδι για τον μύθο του έρωτα.
Η ενορχήστρωση του Γρηγόρη Πολύζου ντύνει το τραγούδι με ήχους που παντρεύουν την παράδοση με το σήμερα.
«Ο μύθος της Γοργόνας» είναι το πρώτο από έναν κύκλο έξι τραγουδιών που θα αποτελέσουν τον πρώτο προσωπικό δίσκο του Μάκε Αντωνίου που θα κυκλοφορήσει τους επόμενους μήνες.
Ακούστε το τραγούδι και δείτε το video lyric στο YouTube: ΕΔΩ
Έπαιξαν οι μουσικοί Μιχάλης Καπηλίδης (τύμπανα), Σπύρος Μάζης (μπάσο), Δημήτρης Χριστοδουλόπουλος (κιθάρες), Θύμιος Παπαδόπουλος (κλαρίνο, μπανσούρι, φλάουτο με ράμφος) και Γρηγόρης Πολύζος (πιάνο, προγραμματισμός). Η ηχοληψία έγινε από τους Δημήτρη Σωτηρόπουλο (Studio Odeon) και Σωτήρη Παπαδόπουλο (Studio Στέντωρ), η μίξη από τον Σωτήρη Παπαδόπουλο και το mastering από τον Θύμιο Παπαδόπουλο.
Στίχοι
Υπάρχει ένας μύθος που άκουσα μικρός
κι από παιδί φοβάμαι μην βγει αληθινός
Μου είπαν για μια γοργόνα με λέπια χρυσαφιά
που όταν σε δει στα μάτια σου κλέβει την καρδιά
Μα αφού καλά το ξέρεις εσένα αγαπώ
γι’ αυτό δεν πλησιάζω ποτέ μου τον γιαλό
Μου είπανε πως κάνει και ξόρκια ερωτικά
πως δένει το μυαλό σου με λόγια μαγικά
Λίγα λόγια για τον Μάκε Αντωνίου
Ο Μάκε Αντωνίου είναι μουσικός από την Κύπρο. Γεννήθηκε το 1996 στην Λευκωσία, σπούδασε μουσική στην Αγγλία και είναι τραγουδιστής και κιθαρίστας. Τραγουδά ζωντανά σε μουσικές σκηνές και διδάσκει κιθάρα. Τα αγαπημένα του είδη μουσικής είναι το έντεχνο και το ροκ.
Ο Μάκε Αντωνίου πρωτοσυστήθηκε στο μουσικό κοινό το 2025 με τα singles «Ερημίτης» και «Αγγελούδι»
Ακολουθήστε τον στα social media
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΝΤΖΟΥ
Πενήντα τρία χρόνια μετά την ανατροπή του προέδρου Σαλβαδόρ Αγέντε, αναλαμβάνει σήμερα την προεδρία της Χιλής ένας οπαδός του Πινοτσέτ, φανατικός νοσταλγός της δικτατορίας. Ο Χοσέ Αντόνιο Καστ δεν είναι ιστορικό ατύχημα, είναι εκπρόσωπος μιας κάστας που γαλουχήθηκε στη δικτατορία και με διάφορες «μεταμφιέσεις» διαιωνίστηκε στη Μεταπολίτευση κατακτώντας πολιτική εκπροσώπηση, επιρροή και εξουσία.
Εχτιζε το μέλλον του και αυτό της πιο ακραίας τάσης της Δεξιάς εδώ και δεκαετίες. Γιος υπολοχαγού της Βέρμαχτ και μέλους του Ναζιστικού Κόμματος, αδελφός του Μιγκέλ Καστ, από τα Chicago Boys του στρατιωτικού καθεστώτος και υπουργός Σχεδιασμού, Εργασίας και πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας επί Πινοτσέτ. Εντάχθηκε στην UDI (Ανεξάρτητη Δημοκρατική Ενωση), το κόμμα-κληρονόμος του πινοτσετισμού, εκλέχτηκε βουλευτής της από το 2001 και αποχώρησε το 2016 από αυτήν γιατί δεν ήταν αρκετά δεξιά. Και τον Ιούνιο του 2019 ίδρυσε το ακροδεξιό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και εξασφάλισε τη νίκη στην τρίτη απόπειρά του για την προεδρία με τη συστράτευση όλης της Δεξιάς.
«Υπερπατριώτης» που ο πατριωτισμός του δεν τον εμπόδισε ως επιχειρηματία δεκάδων business να έχει συναλλαγές σε φορολογικούς παραδείσους και το όνομά του να παρελαύνει στα Pandora Papers, είναι μέλος του υπερσυντηρητικού θρησκευτικού κινήματος Σούνστατ (Schönstatt), πρώην πρόεδρος της διεθνούς οργάνωσης Πολιτικό Δίκτυο Αξιών και με στενές σχέσεις με επιδραστική ομάδα συντηρητικών καθολικών νομικών του Πανεπιστημίου της Notre Dame, που ήταν από τους συμβούλους τους στην εκπόνηση του προγράμματός του. Γι’ αυτό και φέρει ό,τι πιο αντιδραστικό από την ατζέντα της Aκροδεξιάς στις ΗΠΑ.
Οι επιλογές του δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολιών για την κατεύθυνση που θα πάρουν οι πολιτικές του:
1. Δραματική υποχώρηση στα θέματα ανθρώπινων δικαιωμάτων. Το υπουργείο Αμυνας αναλαμβάνει ο Φερνάντο Μπάρος, μέλος της νομικής ομάδας που απαίτησε την απελευθέρωση του Πινοτσέτ μετά τη σύλληψή του στο Λονδίνο το 1998. Στο Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ηγείται ο Φερνάντο Ραμπάτ, στενός «συνεργάτης» του Πάμπλο Ροντρίγκες Γκρες, ιδρυτή της παραστρατιωτικής οργάνωσης Πατρίδα και Ελευθερία και μέρος της υπεράσπισης του δικτάτορα σε υποθέσεις όπως η «Ριγκς» σχετικά με κατάχρηση δημόσιων πόρων εκατομμυρίων δολαρίων.
Μια υπερσυντηρητική ευαγγελική, η Γιούντιτ Μαρίν, πρώην μέλος της ακροδεξιάς ομάδας «Οι Αετοί του Ιησού», που αντιτίθεται ακόμη και στον σημερινό περιοριστικό νόμο για την άμβλωση, τοποθετείται στο υπουργείο Γυναικών.
2. Σκληρή πυγμή σε μεταναστευτικό και θέματα ασφάλειας. Δηλώνει πως θα διώξει τους 337.000 παράτυπους μετανάστες που ζουν στη χώρα (σε πληθυσμό κάπου 20 εκατ.), υπόσχεται στρατιωτικές επιχειρήσεις «τύπου Τραμπ και ICE» για εντοπισμό και απέλασή τους, ενώ θέλει να φτιάξει έναν «διάδρομο ασφάλειας» με γειτονικές χώρες για να τους απελαύνει «τάχιστα». Η δε εγκληματικότητα και ανασφάλεια που επικαλείται (και συνδέει με τους μετανάστες παρότι δεν αποδεικνύεται από επίσημα στοιχεία) για να ακολουθήσει το αυταρχικό μοντέλο του «κουλ δικτάτορα» του Ελ Σαλβαδόρ, Ναγκίμπ Μπουκέλε, παρότι αποτελεί βασική ανησυχία των πολιτών, είναι απατηλή: η Aκροδεξιά κεφαλαιοποιεί τον φόβο που η ίδια υποκινεί με fake news. Είναι ενδεικτικό πως το 2024 η Χιλή ήταν η χώρα που περισσότερο ανησυχούσε γι’ αυτά τα θέματα σε ολόκληρο τον κόσμο σύμφωνα με την εταιρεία Ipsos, παρότι με 1.207 δολοφονίες έχει τη μικρότερη αναλογία στη Λατινική Αμερική (6 δολοφονίες ανά 100.000 κατοίκους). Κι ας υποστήριξε ο Καστ πως γίνονται 1,2 εκατομμύρια δολοφονίες στη χώρα!
3. Δραστικές περικοπές και βάθεμα του νεοφιλελεύθερου μοντέλου. Η οικονομία που διαφημίζει είναι αυτή που πιέζει ή εκμηδενίζει τα εισοδήματα των νοικοκυριών, ενώ τα 6 δισ. δολάρια που υποσχέθηκε πως θα περικόψει προμηνύουν την κλασική νεοφιλελεύθερη συνταγή: περικοπές δημοσίων δαπανών, κοινωνικών προγραμμάτων, βασικών δημόσιων υπηρεσιών από τη μία και από την άλλη ακόμη μεγαλύτερο άνοιγμα στις ιδιωτικοποιήσεις και τις ξένες επενδύσεις χωρίς εθνικές ασφαλιστικές δικλίδες. Τα υπουργεία Οικονομίας και Μεταλλίων συγχωνεύτηκαν υπό τον Ντανιέλ Μας Βαλντές, πρώην αντιπρόεδρο του Βιομηχανικού και Εμπορικού Επιμελητηρίου που έχει ηγηθεί του ομίλου Ecomac. Στο δε υπουργείο Εξωτερικών τοποθέτησε τον επιχειρηματία Φρανσίσκο Πέρες Μακένα, manager ενός holding του επιχειρηματικού ομίλου Luksic και δεξί χέρι του Ανδρόνικο Λούκσιτς, ιδιοκτήτη μιας από τις μεγαλύτερες περιουσίες της Λατινικής Αμερικής. Ετσι ο Καστ καθιστά σαφές πως για την κυβέρνησή του οι οικονομικές πολιτικές ταυτίζονται με τα επιχειρηματικά συμφέροντα, ιδίως των εξορυκτικών, και πως η εξωτερική πολιτική αποτελεί εργαλείο για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων «χωρίς άχρηστες περιοριστικές πολιτικές».
4. Ευθυγράμμιση με τις ΗΠΑ, αναπροσδιορίζοντας τις διεθνείς συμμαχίες της Χιλής και διαμορφώνοντας με την Αργεντινή ένα ισχυρό μπλοκ της Ακροδεξιάς στη Λατινική Αμερική. Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Ρούμπιο, μετά την εκλογή του Καστ διαμήνυσε πως «οι ΗΠΑ αναμένουν να συνεργαστούν με την κυβέρνησή σας για να ενισχύσουμε την περιφερειακή ασφάλεια και να αναζωογονήσουμε τις εμπορικές μας σχέσεις». Εννοώντας βασικά, στο πλαίσιο της νέας Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας του Τραμπ για τη Λατινική Αμερική να τεθεί η Χιλή στο άρμα της πολεμική μηχανής του στην περιοχή επιτρέποντας «επεμβάσεις» κάθε τύπου, αλλά και να υποκύψει στις πιέσεις και απειλές της Ουάσινγκτον για να «απεμπλακεί» από την Κίνα (τον βασικό εμπορικό εταίρο της χώρας) και να προτάξει τις αμερικανικές επιχειρήσεις στην εκμετάλλευση του πλούσιου υπεδάφους της, ιδίως του χαλκού και του λιθίου.
Αυτό έγινε κατάδηλο στην επίσκεψή του στις 7 Μαρτίου στη Φλόριντα, καλεσμένος από τον Τραμπ, μαζί με αρχηγούς άλλων έντεκα λατινοαμερικανικών (ιδεολογικά ή εξαναγκαστικά φίλων) κρατών, για να μετάσχει σε μια ακόμη πρωτοβουλία του, την «Ασπίδα για την Αμερικανική Ηπειρο». Η περίφημη Συμμαχία κατά των Ναρκωτικών στην Αμερικανική Ηπειρο (ACCC), επικυρώθηκε με ένα στρατιωτικό σύμφωνο («ο μόνος τρόπος να νικήσουμε τους εχθρούς μας είναι να ξεδιπλώσουμε τη δύναμη των στρατών μας» δήλωσε ο Τραμπ) και στόχος της είναι στην πραγματικότητα να εφαρμόσουν αυτές οι χώρες τη δική του ατζέντα με φόντο πάντα επιρροή, πλουτοπαραγωγικές πηγές, υποδομές και επενδύσεις στον ανταγωνισμό του με την Κίνα.
Το περιέγραψε ξεκάθαρα το Στέιτ Ντιπάρτμεντ: «Θα δουλέψουμε από κοινού για να προωθήσουμε στρατηγικές που να δώσουν τέλος στην παρέμβαση ξένων στο ημισφαίριό μας, στις συμμορίες και τα εγκληματικά καρτέλ, στους ναρκοτρομοκράτες και στην παράνομη και μαζική μετανάστευση».
Πηγή: efsyn.gr