ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΚΑΡΙΣΙΑΝΟΣ

«Τον τελευταίο χρόνο έχουν γίνει τρεις βαρβάτες δολοφονίες και πρέπει να έχουν γίνει ακόμη δύο μεταξύ αλλοδαπών από έθνη τα οποία θεωρούνται πιο “υποτιμημένα”. Κι έχουν γίνει ακόμη τέσσερα σκηνικά βαριά… Μια απόπειρα στο Μαλανδρίνο και μια απαγωγή υπαλλήλων από κρατούμενους».

Τα λόγια ανήκουν στον κρατούμενο Σ.Κ. που αποφάσισε να μιλήσει στο Documento για την εγκληματικότητα στις φυλακές επιδιώκοντας να αναδείξει την άκρως επικίνδυνη πραγματικότητά τους. Θέλοντας να διατηρήσει την ανωνυμία του φοβούμενος αντίποινα, περιγράφει τον βάρβαρο κόσμο στον οποίο πρέπει να επιβιώσουν τα «μαύρα πρόβατα» της ελληνικής κοινωνίας, με τις δολοφονίες, τις απόπειρες και τους ξυλοδαρμούς στα υπερφορτωμένα καταστήματα κράτησης να είναι καθημερινότητα.

Για τον ίδιο η βία που επικρατεί στις φυλακές «είναι αποτέλεσμα του οργανωμένου εγκλήματος το οποίο μπαίνει μες στις φυλακές και συνεχίζει με έναν τρόπο τη δράση του» βάζοντας όμως στην εξίσωση του χάους και της βίας τους παράγοντες του υπερπληθυσμού και της υποστελέχωσης των σωφρονιστικών υπαλλήλων. Ο ίδιος έχει «ακούσει» ποινή άνω των 15 ετών πρωτόδικα για ληστείες, με άρωμα «αναρχίας» όπως λέει, και περιμένει το εφετείο προσδοκώντας να πείσει την έδρα που θα κρίνει το μέλλον του ότι δεν είναι το «τέρας» που αξίζει να ζει κάτω από τις απάνθρωπες συνθήκες που επιβάλλουν οι ελληνικές φυλακές.

Εχει περάσει από διάφορα καταστήματα κράτησης και αυτό που έχει να πει είναι ότι και τα πιο απλά πράγματα μέσα στη φυλακή μπορεί να γίνουν αιτία για βίαιο επεισόδιο. «Ακόμη και το ροχαλητό μπορεί να είναι αιτία για να γίνει σοβαρή συμπλοκή… Κάτι τόσο απλό εδώ πέρα μπορεί να πάρει εκτάσεις θανάτου, γιατί υπάρχει ο εγωισμός, υπάρχει το ποιος έχει δίκιο και ποιος δεν έχει δίκιο» τονίζει.

Από την πλευρά της η Σοφία Βιδάλη, καθηγήτρια Εγκληματολογίας και Αντεγκληματικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, αναφερόμενη στο ζήτημα του υπερπληθυσμού και της καθημερινότητας που δημιουργείται λέει: «Ενα κατάστημα κράτησης, το οποίο έχει υπερπληθυσμό, με βάση ό,τι έχουμε δει μέχρι σήμερα, καταρχάς σημαίνει μια σχέση έντονης σύγκρουσης ανάμεσα σε διάφορες κατηγορίες κρατουμένων». Για την καθηγήτρια ο υπερσυνωστισμός είναι υπεύθυνος για τις «καθημερινές τριβές οι οποίες ανάγονται και σε συστήματα εξουσίας μέσα στη φυλακή». Και συμπληρώνει ότι πρακτικά «διαμορφώνονται υποσυστήματα εξουσίας, τα οποία ουσιαστικά φροντίζουν να κρατάνε τη φυλακή σε χαμηλούς τόνους. Αυτό το πράγμα γίνεται εξωθεσμικά. Δεν είναι το σωφρονιστικό προσωπικό που το κάνει, είναι οι λεγόμενοι ισχυροί των φυλακών».

Οι ξεχασμένοι από τον Θεό

Το ζήτημα του υπερπληθυσμού όμως δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα στις ελληνικές φυλακές. «Προφανώς ο υπερπληθυσμός φέρνει αύξηση της βίας, είναι δεδομένο αυτό» λέει ο Σ.Κ. και αναφερόμενος στην φυλακή που ο ίδιος είναι κρατούμενος συμπληρώνει: «Εδώ οι θάλαμοι πλέον έχουν γίνει όλοι οχτώ ατόμων, πολλοί είναι για εννιά αλλά και για δέκα. Στην πτέρυγα που είναι κυρίως Αραβες, Αφρικανοί, Ρομά τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Εκεί είναι ξεχασμένοι από τον Θεό». 

Την ίδια στιγμή όμως έχουμε φτάσει –αισίως– στο 2026 «και δεν έχουμε ψυγεία, δεν έχουμε ψύξη. Δεν υπάρχει χώρος να μαγειρέψεις. Αυτό που λένε επίπεδο ζωής, εδώ πέρα δεν υπάρχει καθόλου. Μόνο κάποια “μάτια” (σ.σ.: εστίες μαγειρέματος) παράνομα… Αυτό είναι γιγαντιαίο ζήτημα, δεν βγαίνει αλλιώς η φυλακή, ίσως ακούγεται υπερβολικό, αλλά άμα δεν μπορείς να φας ό,τι θέλεις, πόσο μάλλον όταν το φαγητό είναι χάλια, η καθημερινότητα είναι ακόμα δυσκολότερη». 

«Είναι πολιτική βούληση η φυλακή να είναι ένας χώρος αποπολιτισμού. Εγώ έχω πειστεί πλέον γι’ αυτό. Και δεν αφορά μόνο την Ελλάδα» τονίζει η Σ. Βιδάλη, δίνοντας το πλαίσιο στο οποίο κινούνται οι πολιτικές που έχουν να κάνουν με τα καταστήματα κράτησης.

Συμβόλαια εκτέλεσης μέσα στη φυλακή

Το τελευταίο δίμηνο σημειώθηκε μέσα στις ελληνικές φυλακές δύο εκτελέσεις κρατουμένων και μία σοβαρή απόπειρα. Το απόγευμα της Δευτέρας 19 Ιανουαρίου δολοφονήθηκε άγρια ο Αλβανός κατάδικος Αλία Γιάνι στις φυλακές Κορυδαλλού. Ηθικός αυτουργός της επίθεσης, σύμφωνα με πληροφορίες της ΕΛΑΣ, είναι ο επονομαζόμενος αρχηγός της «μαφίας των φυλακών».

Ενα δεκαήμερο μετά, στις 29 Ιανουαρίου, μεταφέρεται στις φυλακές του Μαλανδρίνου ο «Δήμος», ποινικός με βαρύ βιογραφικό στο οργανωμένο έγκλημα. Την πρώτη μέρα στο κατάστημα κράτησης πηγαίνει στο ιατρείο των φυλακών και δέχεται επίθεση με μαχαίρι από έτερο κρατούμενο. Η υπόθεση παίρνει περίεργη τροπή, καθώς για την απόπειρα σε βάρος του αυτήν τη στιγμή κατηγορούνται δύο πρόσωπα ως ηθικοί αυτουργοί. Ο ένας είναι ξακουστό όνομα της επονομαζόμενης Greek mafia, ο οποίος βρίσκεται στην τελική ευθεία της απόλυσής του ύστερα από 20 και πλέον χρόνια κράτησης, ενώ ο άλλος είναι πάλι ο φερόμενος ως αρχηγός της «μαφίας των φυλακών», ενδεχόμενο που συμφωνεί και με την κατάθεση του φυσικού αυτουργού. Στις 15 Φεβρουαρίου, μόλις δύο βδομάδες μετά την απόπειρα σε βάρος του «Δήμου», στις φυλακές Δομοκού εκτυλίχθηκε ένα θρίλερ με την εν ψυχρώ δολοφονία ενός ισχυρού κρατούμενου, με όπλο σε τυφλό σημείο και τον αρχιφύλακα της φυλακής παρόντα.

Για την εγκληματολόγο Σ. Βιδάλη το φαινόμενο σχετίζεται με «παιχνίδια εξουσίας ομάδων, οι οποίες δραστηριοποιούνται πολύ δυναμικά έξω από τις φυλακές και πηγαίνουν και μέσα στις φυλακές και ξεκαθαρίζουν τα θέματά τους». Για την ίδια όμως «το θέμα είναι ότι δεν μας έχει δοθεί επίσημα απάντηση. Παίρνουμε ως αυτονόητο ότι αυτός ο κάποιος, που διοικεί μία επιχείρηση που βρίσκεται έξω από τη φυλακή και είναι παράνομη ή ξέρω εγώ, εντέλει “υπογράφει” συμβόλαια θανάτου. Το περιγράφουν οι αρμόδιοι λες και είναι σχολιαστές μιας πραγματικότητας για την οποία είναι υπεύθυνοι. Είναι αδιανόητο κρατούμενος να έχει όπλο μέσα στη φυλακή. Βάζουμε τους κρατούμενους στη φυλακή για να μειώσουμε την εγκληματικότητα, αλλά υπάρχει σοβαρή εγκληματικότητα και μέσα στη φυλακή!».

Καταδίκες για τις συνθήκες κράτησης

Μόνο για το 2023 η χώρα για την παραβίαση σχετικών διατάξεων της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου πλήρωσε 2.866.520 ευρώ. Η ίδια σχεδόν κατάσταση συνεχίστηκε και την επόμενη χρονιά, καθώς τον Νοέμβριο του 2024 είχαν μπει στο μικροσκόπιο 1.287 εκκρεμείς προσφυγές στο ΕΔΔΑ από κρατούμενους στις ελληνικές φυλακές. Τον Γενάρη του 2025 η Ελλάδα καταδικάστηκε για τις συνθήκες κράτησης στις φυλακές Διαβατών. Στην επίμαχη προσφυγή τους στο ΕΔΔΑ οι κρατούμενοι προέβαιναν σε καταγγελίες για υπερπληθυσμό στη φυλακή Διαβατών (διέθεταν λιγότερα από 3 τ.μ. προσωπικού χώρου), για τον προαύλιο χώρο της φυλακής που δεν ήταν στεγασμένος με αποτέλεσμα να μην μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση ακραίων καιρικών συνθηκών, για απουσία κοινόχρηστου χώρου, αναγκάζοντάς τους να τρώνε στα κρεβάτια τους, για κακή ποιότητα και ποσότητα φαγητού, για απουσία κατάλληλης θέρμανσης και κλιματισμού, για το ότι ήταν εκτεθειμένοι στο παθητικό κάπνισμα, για απουσία εκπαιδευτικών ή ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων και για το ότι φοβούνταν αντίποινα από τις αρχές εάν διαμαρτύρονταν για τις συνθήκες κράτησής τους.

Συγκεκριμένα «στις 10 Αυγούστου 2016, οι προσφεύγοντες κατέθεσαν καταγγελία ενώπιον του εποπτεύοντος εισαγγελέα των φυλακών Διαβατών σύμφωνα με το άρθρο 572 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, διαμαρτυρόμενοι για τις συνθήκες κράτησής τους. Στις 31 Αυγούστου 2016, ο εισαγγελέας απάντησε λεπτομερώς στην καταγγελία. Συγκεκριμένα παραδέχθηκε ότι δεν μπορούσε να προσφέρει επανόρθωση στους προσφεύγοντες, καθώς οι καταγγελίες τους αφορούσαν διαρθρωτικά προβλήματα των ελληνικών σωφρονιστικών καταστημάτων, πρωτίστως υπερπληθυσμό». Εντέλει το ΕΔΔΑ, κόντρα στον εισαγγελέα των φυλακών, έπειτα από αρκετά χρόνια εκδίκασε αποζημιώσεις χιλιάδων ευρώ στους προσφεύγοντες.

«Η υποκρισία δεν έχει όρια»

Σε συνέντευξή του ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης στις 18/2/2026 ανέφερε μεταξύ άλλων ότι το σωφρονιστικό σύστημα αντιμετωπίζει σοβαρές πιέσεις, καθώς σε συνδυασμό με τις παλιές και ανεπαρκείς υποδομές έχει αυστηροποιηθεί και ο Ποινικός Κώδικας, με αποτέλεσμα να οδηγούνται στη φυλακή όλο και περισσότεροι κατηγορούμενοι και για περισσότερο χρονικό διάστημα, δείχνοντας με τον τρόπο του τον νέο Ποινικό Κώδικα Φλωρίδη ως βασικό παράγοντα για τον υπερπληθυσμό στα καταστήματα κράτησης. Ως μέτρα αντιμετώπισης εξήγγειλε ότι θα φτιαχτούν οκτώ νέα καταστήματα κράτησης πανελλαδικά και επιπλέον έχει δρομολογηθεί η χρήση «βραχιολιού» για κατ’ οίκον κράτηση κρατουμένων.

Από την πλευρά τους δύο έγκριτοι νομικοί, οι Γιώργος Κακαρνιάς και Αλέξανδρος Κανελλόπουλος, με κοινή δήλωση τους στο Documento σχολιάζουν το ζήτημα, αναδεικνύοντας τον φαύλο κύκλο του υπερσυνωστισμού και του χάους που αυτός συνεπάγεται στις φυλακές πανελλαδικά: «Οι 13.629 κρατούμενοι (στις 16/2/2026) αποτελούν αριθμό ρεκόρ στη σύγχρονη ιστορία του ελληνικού κράτους. Οι αριθμοί από μόνοι τους αποκαλύπτουν ότι οι συνθήκες κράτησης στο σύνολο των ελληνικών φυλακών δεν είναι απλώς κακές, αλλά είναι συνθήκες κολαστηρίου. Η πληρότητα σε ορισμένες φυλακές ξεπερνά το 200%, όπως στα κατ’ ευφημισμό πλέον αποκαλούμενα σωφρονιστικά καταστήματα νέων σε Αυλώνα και Βόλο.

Η ραγδαία αύξηση του γενικού πληθυσμού των φυλακών, των κρατουμένων για πλημμελήματα, των ανήλικων και των νεαρών ενηλίκων, αλλά και των γυναικών κρατουμένων είναι αποτέλεσμα του ακραίου ποινικού λαϊκισμού και των διαδοχικών τροποποιήσεων του Ποινικού Κώδικα από το 2019 μέχρι σήμερα. Η κυβέρνηση έχει εξαγγείλει από τον Ιούνιο του 2025 ένα πρόγραμμα κατασκευής οκτώ νέων φυλακών σε όλη την Ελλάδα με στόχο την αύξηση της συνολικής χωρητικότητας κρατουμένων από 10.760 σε 14.700 μέχρι το 2030. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι με τους ρυθμούς φυλάκισης των τελευταίων έξι ετών, μέχρι να κατασκευαστούν αυτές οι φυλακές, οι 14.700 θέσεις δεν θα επαρκούν.

Η κατακόρυφη αύξηση του αριθμού των κρατουμένων δεν είναι –όπως εύκολα ισχυρίζονται πολλοί– απλώς το αποτέλεσμα της αυξανόμενης εγκληματικότητας. Πρόκειται για κεντρική πολιτική επιλογή που συνδυάζει την αύξηση της καταστολής, την υπέρμετρη αυστηροποίηση του ποινικού δικαίου και την υπερπροβολή του αστυνομικού ρεπορτάζ, ώστε η κοινή γνώμη να εκπαιδευτεί κατάλληλα για να απαιτεί περισσότερες φυλακές, πιο αυστηρές ποινές, λιγότερες αποφυλακίσεις. Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί έχει ξεπεράσει τα όρια αντοχής και γι’ αυτό το τελευταίο διάστημα επανήλθε στο προσκήνιο το θέμα των νέων φυλακών αλλά και της λήψης άλλων μέτρων για την μείωση των κρατουμένων. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η ίδια κυβέρνηση που επί σειρά ετών κατήγγειλε συστηματικά και για πολιτικούς λόγους τον ν. 4322/2015 που οδήγησε σε αποσυμφόρηση των φυλακών (γνωστός και ως νόμος Παρασκευόπουλου), τώρα προωθεί μία δική της αποσυμφορητική διάταξη. Η υποκρισία δεν έχει όρια.

Εξάλλου παρόμοιες αποσυμφορητικές ρυθμίσεις έχουν γίνει και παλαιότερα (2005, 2008, 2009 δύο φορές, 2010, 2012), καθώς οι συνθήκες κράτησης στις ελληνικές φυλακές ουδέποτε μπορούσαν να χαρακτηριστούν ανθρώπινες, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να καταδικάζεται συστηματικά στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ακόμη και αν εφαρμοστεί για πολλοστή φορά μία αποσυμφορητική ρύθμιση, η εικόνα δεν θα αλλάξει ουσιαστικά. Ο Ποινικός Κώδικας, όπως ισχύει σήμερα έπειτα από αμέτρητες τροποποιήσεις των τελευταίων ετών, θα συνεχίσει να στέλνει μαζικά ανθρώπους στις φυλακές και η λύση θα είναι η κατασκευή νέων σωφρονιστικών καταστημάτων σε έναν φαύλο κύκλο όπου οι κρατούμενοι διαρκώς θα αυξάνονται και οι θέσεις δεν θα επαρκούν».

Πηγή: documentonews.gr

Μια κόλαση επί γης αποκαλύπτει το Guardian, με τη ζωή εκατοντάδων Παλαιστινίων να μην έχει αλλάξει ούτε στο ελάχιστο μετά την -κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του Ισραήλ- εκεχειρία.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η ισραηλινή κυβέρνηση κρατά Παλαιστινίους από τη Γάζα απομονωμένους σε μια υπόγεια φυλακή, όπου δεν αντικρίζουν ποτέ το φως της ημέρας, στερούνται επαρκούς τροφής και δεν επιτρέπεται να μάθουν τίποτα για τις οικογένειές τους ή τον έξω κόσμο.

Ανάμεσά τους μάλιστα βρίσκονται τουλάχιστον δύο άμαχοι που κρατούνται χωρίς κατηγορίες ή δίκη. Πρόκειται για έναν νοσηλευτή που συνελήφθη φορώντας τη στολή εργασίας του και έναν νεαρό πωλητή φαγητού, σύμφωνα με τους δικηγόρους της Δημόσιας Επιτροπής Κατά των Βασανιστηρίων στο Ισραήλ (PCATI), οι οποίοι εκπροσωπούν και τους δύο ανθρώπους.

Οι δύο κρατούμενοι βρίσκονται στο υπόγειο συγκρότημα Rakefet από τον Ιανουάριο, και περιγράφουν συστηματικούς ξυλοδαρμούς και βία.

Η φυλακή Rakefet δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 για να στεγάσει τους πιο επικίνδυνους εγκληματίες του Ισραήλ, αλλά έκλεισε λίγα χρόνια αργότερα, καθώς κρίθηκε «απάνθρωπη». Ο ακροδεξιός υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ την επανέφερε σε λειτουργία μετά την 7η Οκτωβρίου 2023.

Όλοι οι χώροι –τα κελιά, η μικροσκοπική αυλή και η αίθουσα συναντήσεων με τους δικηγόρους– βρίσκονται κάτω από τη γη, με αποτέλεσμα οι κρατούμενοι να ζουν σε απόλυτο σκοτάδι, χωρίς φυσικό φως.

Η Rakefet είχε σχεδιαστεί για μόλις 15 κρατούμενους, αλλά σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που εξασφάλισε η PCATI, σήμερα κρατούνται εκεί περίπου 100 Παλαιστίνιοι.

Παρά την εκεχειρία, οι φυλακίσεις συνεχίζονται

Με βάση την εκεχειρία που συμφωνήθηκε στα μέσα Οκτωβρίου, το Ισραήλ απελευθέρωσε 1.700 Παλαιστινίους από τη Γάζα που κρατούνταν χωρίς κατηγορίες, καθώς και 250 καταδικασμένους κρατούμενους. Ωστόσο, ακόμη και μετά από αυτή τη μαζική απελευθέρωση, τουλάχιστον 1.000 Παλαιστίνιοι παραμένουν φυλακισμένοι υπό τις ίδιες συνθήκες.

«Αν και ο πόλεμος έχει επίσημα τελειώσει, [οι Παλαιστίνιοι της Γάζας] εξακολουθούν να κρατούνται υπό βίαιες και αμφισβητούμενες πολεμικές συνθήκες, που παραβιάζουν το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και συνιστούν βασανιστήρια», ανέφερε η PCATI.

Άμαχοι κρατούνται στα υπόγεια

Ο Μπεν-Γκβιρ δήλωσε σε ισραηλινά ΜΜΕ ότι η φυλακή προορίζεται για «ελίτ» μαχητές της Χαμάς και μέλη της Χεζμπολάχ. Ωστόσο, οι δύο άνδρες που επισκέφθηκαν οι δικηγόροι της PCATI τον Σεπτέμβριο δεν είχαν καμία σχέση με ένοπλες οργανώσεις.

Ο ένας είναι νοσηλευτής 34 ετών, που συνελήφθη τον Δεκέμβριο του 2023 στο νοσοκομείο όπου εργαζόταν, και ο άλλος μόλις 18 χρόνων πωλητής φαγητού, που συνελήφθη σε σημείο ελέγχου τον Οκτώβριο του 2024 όσο ήταν ακόμα ανήλικος.

«Μιλάμε για αμάχους», τόνισε η δικηγόρος Τζανάν Άμπντου.

Σύμφωνα με την εκτελεστική διευθύντρια της PCATI, Ταλ Στάινερ, οι συνθήκες για τους Παλαιστινίους κρατούμενους είναι «φρικτές από πρόθεση». Το Rakefet, όμως, επιβάλλει μια ιδιαίτερη μορφή κακοποίησης: την παρατεταμένη διαβίωση κάτω από τη γη, χωρίς καθόλου φυσικό φως, που προκαλεί σοβαρές ψυχολογικές και σωματικές βλάβες.

Η έλλειψη φωτός διαταράσσει τους βιολογικούς ρυθμούς του ύπνου και στερεί από τους κρατούμενους τη φυσική παραγωγή βιταμίνης D.

Ακόμη και οι δικηγόροι που επισκέφθηκαν το μέρος περιέγραψαν σκηνές απόλυτης εξαθλίωσης, βρώμικες σκάλες, υπολείμματα νεκρών εντόμων στο πάτωμα, τουαλέτες σε κατάσταση πλήρους εγκατάλειψης.

Κάμερες παρακολούθησης παραβίαζαν το δικαίωμα εμπιστευτικότητας στις συζητήσεις, ενώ οι φρουροί απειλούσαν να διακόψουν τη συνάντηση αν οι κρατούμενοι μιλούσαν για τις οικογένειές τους ή για τη γενοκτονία στη Γάζα.

«Δεν ξέρουν καν γιατί βρίσκονται εκεί»

Η Τζανάν Άμπντου ανέφερε ότι ο 18χρονος πελάτης της τής είπε: «Είσαι ο πρώτος άνθρωπος που βλέπω από τη σύλληψή μου. Σε παρακαλώ, έλα να με ξαναδείς». Ο νοσηλευτής, πατέρας τριών παιδιών, ρώτησε κατά την πρώτη τους συνάντηση: «Πού βρίσκομαι και γιατί είμαι εδώ;».

Σύμφωνα με το ίδιο ρεπορτάζ, κανείς δεν τους είχε πει ούτε καν το όνομα της φυλακής όπου κρατούνται.

Οι δικαστές που ενέκριναν την κράτησή τους μέσω σύντομων βιντεοκλήσεων, χωρίς παρουσία δικηγόρου, αποφάνθηκαν μόνο ότι θα παραμείνουν φυλακισμένοι «μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος».

Τα κελιά, χωρίς παράθυρα και αερισμό, φιλοξενούν τρία και τέσσερα άτομα, με τους κρατούμενους να υποφέρουν από ασφυξία και έλλειψη αέρα. Οι αναφορές περιλαμβάνουν συστηματικούς ξυλοδαρμούς, επιθέσεις από σκύλους με μεταλλικά φίμωτρα, και άθλιες συνθήκες υγιεινής.

Οι κρατούμενοι δένονται χειροπόδαρα, μεταφέρονται σκυφτοί με τα κεφάλια στραμμένα στο πάτωμα και δεν επιτρέπεται καμία επικοινωνία με τις οικογένειές τους.

Το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισραήλ έχει ήδη αποφανθεί ότι οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι υποσιτίζονται.

«Δεν έχω δει φως από τις 21 Ιανουαρίου»

Ο νοσηλευτής, είπε ότι τελευταία φορά είδε το φως της ημέρας στις 21 Ιανουαρίου, όταν μεταφέρθηκε στη Rakefet, μετά από έναν χρόνο περιπλάνησης σε διάφορα στρατιωτικά κέντρα κράτησης, όπως το διαβόητο Sde Teiman.

Έκτοτε δεν έχει μάθει τίποτα για την οικογένειά του. Το μόνο που κατάφεραν να του πουν οι δικηγόροι ήταν ότι η μητέρα του είναι ζωντανή.

Όταν ο δεύτερος κρατούμενος ρώτησε αν η έγκυος γυναίκα του είχε γεννήσει, ο φρουρός διέκοψε τη συζήτηση απειλώντας τον. Καθώς τον απομάκρυναν, η δικηγόρος άκουσε τον ήχο ενός ανελκυστήρα — δείγμα ότι τα κελιά βρίσκονται ακόμη πιο βαθιά μέσα στη γη.

Το σιωπηλό «Γκουαντάναμο» του Ισραήλ

Η Ισραηλινή Υπηρεσία Φυλακών απάντησε ότι «λειτουργεί σύμφωνα με τον νόμο» και δεν φέρει ευθύνη για τις συλλήψεις ή την πολιτική κράτησης. Το υπουργείο Δικαιοσύνης παρέπεμψε τις ερωτήσεις στο στρατό, ο οποίος με τη σειρά του τις παρέπεμψε ξανά στην Υπηρεσία Φυλακών.

Τουλάχιστον 135 ακρωτηριασμένα πτώματα Παλαιστινίων που επέστρεψε το Ισραήλ στη Γάζα είχαν κρατηθεί στο Σντε Τεϊμάν, στρατιωτική βάση στα σύνορα με τη Γάζα που χρησιμοποιείται ως φυλακή από την έναρξη του πολέμου και ήδη αντιμετωπίζει κατηγορίες για βασανιστήρια και παράνομους θανάτους υπό κράτηση.

Την φρίκη αυτή φέρνει στο φως ο Guardian, στον οποίο μίλησαν αξιωματούχοι του υπουργείου Υγείας της Γάζας, οι οποίοι είδαν τις σορούς. Ο γενικός διευθυντής του υπουργείου Υγείας, Δρ Μουνίρ αλ-Μπουρς, και ένας εκπρόσωπος του νοσοκομείου Νάσερ στο Χαν Γιούνις, όπου εξετάζονται τα πτώματα, δήλωσαν ότι ένα έγγραφο που βρέθηκε μέσα σε κάθε σάκο των σορών έδειχνε ότι όλα τα πτώματα προέρχονταν από το Σντε Τεϊμάν, μια στρατιωτική βάση στην έρημο Νεγκέβ, όπου, σύμφωνα με φωτογραφίες και μαρτυρίες που δημοσίευσε ο Guardian πέρυσι, οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι ήταν φυλακισμένοι σε κλουβιά, με δεμένα μάτια και χειροπέδες, αλυσοδεμένοι σε νοσοκομειακά κρεβάτια και αναγκασμένοι να φορούν πάνες.

«Οι ετικέτες των εγγράφων μέσα στις σακούλες πτωμάτων είναι γραμμένες στα εβραϊκά και αναφέρουν σαφώς ότι τα λείψανα κρατούνταν στο Σντε Τεϊμάν», δήλωσε ο Μπουρς. «Οι ετικέτες έδειχναν επίσης ότι σε μερικά από αυτά είχαν πραγματοποιηθεί εξετάσεις DNA».

Πέρυσι, ο ισραηλινός στρατός ξεκίνησε μια ποινική έρευνα, η οποία συνεχίζεται, για τον θάνατο 36 κρατουμένων στο Σντε Τεϊμάν.

Στο πλαίσιο της εκεχειρίας στη Γάζα η Χαμάς παρέδωσε τις σορούς ορισμένων από τους ομήρους που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου, ενώ το Ισραήλ έχει μέχρι στιγμής παραδώσει εκείνες 150 Παλαιστινίων που σκοτώθηκαν μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου 2023.

Ορισμένες από τις φωτογραφίες των σορών των Παλαιστινίων που είδε ο Guardian – οι οποίες δεν μπορούν να δημοσιευθούν – δείχνουν πολλά από τα θύματα με δεμένα μάτια και τα χέρια δεμένα πίσω από την πλάτη. Μια εικόνα δείχνει ένα σχοινί δεμένο γύρω από το λαιμό ενός άνδρα.

AP Photo/Jehad Alshrafi

Δολοφονίες, εκτελέσεις και συστηματικά βασανιστήρια εναντίον Παλαιστινίων

Οι γιατροί στη Χαν Γιούνις δήλωσαν ότι οι επίσημες εξετάσεις και οι επιτόπιες παρατηρήσεις «δείχνουν σαφώς ότι το Ισραήλ διέπραξε δολοφονίες, συνοπτικές εκτελέσεις και συστηματικά βασανιστήρια εναντίον πολλών Παλαιστινίων». Οι υγειονομικές αρχές δήλωσαν ότι τα τεκμηριωμένα ευρήματα περιλαμβάνουν «σαφή σημάδια από άμεσους πυροβολισμούς εξ επαφής και πτώματα που συνθλίφτηκαν κάτω από τις ερπύστριες ισραηλινών τανκ».

Ο Eyad Barhoum, διοικητικός διευθυντής του ιατρικού συγκροτήματος Νάσερ, δήλωσε ότι τα πτώματα «δεν έφεραν ονόματα, αλλά μόνο κωδικούς» και ότι είχε ξεκινήσει μέρος της διαδικασίας ταυτοποίησης.

Ενώ υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις ότι πολλοί από τους Παλαιστινίους που επέστρεψαν είχαν εκτελεστεί, είναι πολύ πιο δύσκολο να προσδιοριστεί πού σκοτώθηκαν τα θύματα. Το Σντε Τεϊμάν είναι μια αποθήκη για πτώματα που μεταφέρθηκαν από τη Γάζα, αλλά είναι επίσης ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης που έχει γίνει διαβόητο για τους θανάτους που έχουν συμβεί εκεί. Ακτιβιστές για τα ανθρώπινα δικαιώματα ζητούν να διεξαχθεί έρευνα για να διαπιστωθεί αν κάποιοι από τους νεκρούς σκοτώθηκαν εκεί και, αν ναι, πόσοι.

Το πτώμα του Μαχμούντ Ισμαήλ Σαμπάτ, 34 ετών, από τη βόρεια Γάζα, έφερε σημάδια από κρεμάλα στο λαιμό του, ενώ τα πόδια του είχαν συνθλιβεί από ερπύστριες τανκ, γεγονός που υποδηλώνει ότι σκοτώθηκε ή τραυματίστηκε στη Γάζα και ότι το πτώμα του μεταφέρθηκε αργότερα στο Σντε Τεϊμάν. Ο αδελφός του, Ράμι, ο οποίος αναγνώρισε το πτώμα του αδελφού του από το σημάδι μιας προηγούμενης εγχείρησης στο κεφάλι, είπε: «Αυτό που μας πόνεσε περισσότερο ήταν ότι τα χέρια του ήταν δεμένα και το σώμα του έφερε σαφή σημάδια βασανιστηρίων».

«Πού είναι ο κόσμος;», είπε η μητέρα του Σαμπάτ. «Όλοι οι όμηροί μας επέστρεψαν βασανισμένοι και καταρρακωμένοι».

Ορισμένοι Παλαιστίνιοι γιατροί αναφέρουν ότι το γεγονός ότι πολλά από τα σώματα ήταν δεμένα και με καλυμμένα τα μάτια υποδεικνύει ότι υπήρξε βασανισμός και στη συνέχεια εκτέλεση κατά τη διάρκεια της κράτησής τους στο Σντε Τεϊμάν – όπου, σύμφωνα με αναφορές ισραηλινών ΜΜΕ και καταθέσεις φυλάκων που αποκάλυψαν πληροφορίες, το Ισραήλ κρατά σχεδόν 1.500 σώματα Παλαιστινίων από τη Γάζα.

AP Photo/Jehad Alshrafi

Συγκλονίζουν οι μαρτυρίες μέσα από το Σντε Τέιμαν

Ένας καταγγέλλων που μίλησε στον Guardian και ήταν αυτόπτης μάρτυρας των συνθηκών κράτησης στο Σντε Τεϊμάν είπε: «Είδα έναν ασθενή από τη Γάζα να μεταφέρεται με τραύμα από σφαίρα στο αριστερό στήθος. Ήταν επίσης δεμένος, με καλυμμένα τα μάτια και γυμνός όταν έφτασε στο τμήμα επειγόντων. Ένας άλλος ασθενής, με τραύμα από σφαίρα στο δεξί πόδι, έφτασε στο νοσοκομείο μου υπό παρόμοιες συνθήκες.»

Ένας άλλος καταγγέλλων είχε περιγράψει προηγουμένως πώς οι ασθενείς, όλοι από τη Γάζα, ήταν δεμένοι στα κρεβάτια. Όλοι φορούσαν πάνες και είχαν καλυμμένα τα μάτια.

Του είπαν ότι κάποιοι ασθενείς προέρχονταν από νοσοκομεία στη Γάζα. «Αυτοί ήταν ασθενείς που είχαν συλληφθεί από τον ισραηλινό στρατό ενώ νοσηλεύονταν σε νοσοκομεία στη Γάζα και μεταφέρθηκαν εδώ. Είχαν ακρωτηριασμένα μέλη και μολυσμένα τραύματα. Μοιρολογούσαν από τον πόνο.»

Υποστήριξε επίσης ότι ο στρατός δεν είχε αποδείξεις ότι οι κρατούμενοι ήταν μέλη της Χαμάς, με ορισμένους κρατούμενους να ρωτούν επανειλημμένα γιατί βρίσκονταν εκεί.

Σε μία περίπτωση, είπε, έμαθε ότι το χέρι ενός κρατούμενου είχε ακρωτηριαστεί «επειδή οι καρποί είχαν ενδείξεις γάγγρενας λόγω των τραυμάτων από τις χειροπέδες».

Ο Σάντι Άμπου Σείντο, Παλαιστίνιος δημοσιογράφος από τη Γάζα που εργάζεται για το Palestine Today, ο οποίος αφέθηκε ελεύθερος μετά από 20 μήνες κράτησης στο Σντε Τεϊμάν και σε άλλη ισραηλινή φυλακή, δήλωσε ότι είχε συλληφθεί από τις ισραηλινές δυνάμεις στο νοσοκομείο αλ-Σίφα στις 18 Μαρτίου 2024.

AP Photo/Jehad Alshrafi

«Με έβγαλαν εντελώς γυμνό για 10 ώρες στο κρύο», είπε σε συνέντευξη βίντεο που δημοσιεύτηκε στο Instagram από τη δημόσια τουρκική τηλεόραση TRT. «Μετά με μετέφεραν στο Σντε Τεϊμάν και κρατήθηκα εκεί για 100 ημέρες, κατά τη διάρκεια των οποίων παρέμεινα δεμένος και με καλυμμένα τα μάτια. Πολλοί πέθαναν κατά τη διάρκεια της κράτησης, άλλοι έχασαν τα λογικά τους. Κάποιοι είχαν ακρωτηριασμένα μέλη. Υπέστησαν σεξουαλική και σωματική κακοποίηση. Έφεραν σκύλους που μας ούρησαν. Όταν ρώτησα γιατί με είχαν συλλάβει, μου απάντησαν: ‘Έχουμε σκοτώσει όλους τους δημοσιογράφους. Πέθαναν μία φορά. Αλλά σας φέραμε εδώ και θα πεθάνετε εκατοντάδες φορές.»

“Τα σημάδια βασανιστηρίων είναι τρομακτικά, αλλά δεν μας προκαλούν εντύπωση”

Ο Νάτζι Άμπας, διευθυντής του τμήματος κρατουμένων και συλληφθέντων στους Γιατρούς για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο Ισραήλ (PHR), δήλωσε: «Τα σημάδια βασανιστηρίων και κακοποίησης που βρέθηκαν στα σώματα Παλαιστινίων που πρόσφατα επιστράφηκαν από το Ισραήλ στη Γάζα είναι τρομακτικά – αλλά, δυστυχώς, δεν μας προκαλούν εντύπωση».

«Αυτά τα ευρήματα επιβεβαιώνουν όσα έχει αποκαλύψει η PHR τα τελευταία δύο χρόνια σχετικά με τις συνθήκες μέσα στις ισραηλινές εγκαταστάσεις κράτησης – ειδικά στο στρατόπεδο Σντε Τεϊμάν – όπου οι Παλαιστίνιοι υπήρξαν θύματα συστηματικών βασανιστηρίων και δολοφονιών από στρατιώτες και φύλακες.»

Η PHR ανέφερε: «Ο άνευ προηγουμένου αριθμός Παλαιστινίων που έχουν πεθάνει υπό κράτηση από το Ισραήλ, μαζί με επαληθευμένα στοιχεία για θανάτους που προήλθαν από βασανιστήρια και ιατρική αμέλεια – και τώρα τα ευρήματα στα επιστραφέντα σώματα – δεν αφήνουν καμία αμφιβολία: είναι επείγουσα η ανάγκη για ανεξάρτητη διεθνή έρευνα για να αποδοθούν ευθύνες σε αυτούς που είναι υπεύθυνοι στο Ισραήλ.»

AP Photo/Jehad Alshrafi

O Guardian έδειξε φωτογραφίες των σωμάτων σε Ισραηλινό γιατρό που ήταν επίσης αυτόπτης μάρτυρας της μεταχείρισης των κρατουμένων στο πεδίο νοσοκομείο στο Σντε Τεϊμάν.

Με την προϋπόθεση της ανωνυμίας, ο γιατρός είπε ότι μία από τις φωτογραφίες «δείχνει ότι ο άντρας είχε τα χέρια του δεμένα πιθανότατα με ταινίες ζιπ. Υπάρχει αλλαγή στο χρώμα ανάμεσα στα χέρια και τα χέρια στο επίπεδο των ταινιών ζιπ, πιθανώς υποδεικνύοντας ισχαιμικές αλλαγές λόγω υπερβολικής πίεσης από τις χειροπέδες.»

Πρόσθεσε: «Αυτό μπορεί να είναι κάποιος που τραυματίστηκε και συνελήφθη (και πέθανε υπό κράτηση του Ισραήλ) ή κάποιος που πέθανε από τραύματα που προκλήθηκαν μετά τη σύλληψή του.»

Ο Δρ. Μόρις Τίντμπολ-Μπινζ, γιατρός ειδικευμένος στην ιατροδικαστική επιστήμη και εισηγητής του ΟΗΕ, δήλωσε: «Πρέπει να γίνει έκκληση για ανεξάρτητη και αμερόληπτη ιατροδικαστική βοήθεια για να υποστηρίξει τις προσπάθειες εξέτασης και αναγνώρισης των νεκρών.»

Επικοινωνώντας για τις κατηγορίες βασανιστηρίων, ο ισραηλινός στρατός δήλωσε ότι ζήτησε από την Ισραηλινή Υπηρεσία Φυλακών να το ερευνήσει. Η Υπηρεσία Φυλακών δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο.

Όσον αφορά τις κατηγορίες κακοποίησης στο Σντε Τεϊμάν και τα βασανιστήρια των κρατουμένων, οι IDF δήλωσαν προηγουμένως ότι χειρίστηκαν τους κρατούμενους «κατάλληλα και προσεκτικά» και ότι «κάθε κατηγορία για κακή συμπεριφορά από στρατιώτες του IDF ερευνάται και αντιμετωπίζεται αναλόγως. Σε κατάλληλες περιπτώσεις, ξεκινούν ποινικές έρευνες από τη στρατιωτική αστυνομία.»

Όταν ρωτήθηκαν για την κατηγορία ότι τα σώματα Παλαιστινίων προέρχονταν από το Σντε Τεϊμάν, οι IDF δήλωσαν ότι «δεν σχολιάζουν το ζήτημα».

Τουλάχιστον 75 Παλαιστίνιοι κρατούμενοι έχουν πεθάνει στις ισραηλινές φυλακές από τις 7 Οκτωβρίου 2023, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.

Σε μια κατάσταση συνεχούς ομηρίας και υποτυπώδους τιμωρίας βρίσκεται -παρά το γεγονός ότι έχει αποφυλακιστεί από το 2019- ο Κώστας Γουρνάς, ο οποίος ανέλαβε την πολιτική ευθύνη, καταδικάστηκε και εξέτισε την ποινή του για τη δράση του στην οργάνωση «Επαναστατικός Αγώνας». Εδώ και σχεδόν έξι χρόνια ζει και εργάζεται προσπαθώντας -όπως όλοι οι πρώην κρατούμενοι- να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα της -πλέον- ελεύθερης ζωής του. Ωστόσο, κρατικοί αλλά και ιδιωτικοί μηχανισμοί που χρησιμοποιούνται ως μέσα επιβολής πίεσης και δημιουργίας εξαιρέσεων δεν σταματούν να θέτουν εμπόδια.

Η περίπτωση της Anytime

Σε μια άνευ προηγουμένου κίνηση πέρασε η εταιρεία Anytime, στην οποία ο Κ. Γουρνάς ασφάλιζε το μεταφορικό του μέσο, καθώς αιφνιδιαστικά, τον περασμένο Αύγουστο, έλαβε μία επιστολή από την εταιρεία στην οποία του γνωστοποιούσαν ότι δεν πρόκειται να του ανανεώσουν το ασφαλιστήριο. Ζητώντας τις απαραίτητες εξηγήσεις, του δόθηκε η απάντηση ότι «στα πλαίσια τακτικού ελέγχου και εκτίμησης των κινδύνων που διενεργεί ανά διαστήματα η εταιρεία, δεν προχώρησε στην ανανέωση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου». Στην ίδια επιστολή η Anytime τόνιζε ότι αυτό είναι νόμιμο δικαίωμά της.

Ωστόσο, τα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα αφού κανείς δεν διευκρινίζει πότε διενεργήθηκαν οι εν λόγω έλεγχοι και ποιοι είναι οι κίνδυνοι που εκτίμησε η εταιρεία ότι υπάρχουν, από τη στιγμή μάλιστα που ούτε καταγεγραμμένο τροχαίο περιστατικό υπάρχει, ούτε παραβάσεις του ΚΟΚ, ούτε τίθεται θέμα παλαιότητας του οχήματος και φυσικά ούτε πρόκειται για υπερήλικα οδηγό.

Η αναιτιολόγητη αυτή απόφαση δημιουργεί εύλογα ερωτήματα σχετικά με το αν η λεγόμενη «εκτίμηση κινδύνου» αποτελεί εργαλείο κοινωνικού αποκλεισμού. Με ένα τέτοιο σενάριο ανοίγει ο δρόμος για μια επικίνδυνη κανονικότητα όπου οι ανεπιθύμητοι -εν προκειμένω οι ανεπιθύμητοι στο κράτος- μπορούν να εξαιρούνται αυθαίρετα, σήμερα από τη δυνατότητα να ασφαλίζουν το όχημά τους, αύριο ποιος ξέρει από τι άλλο.

Η Εθνική Τράπεζα και η Αρχή

Οι «τυχαίες εξαιρέσεις» όμως δεν σταματούν εδώ, αφού σε ένα σχεδόν ιονεσκικό πλαίσιο, εδώ και περίπου ενάμιση χρόνο η Εθνική Τράπεζα, καταχρηστικά, σταμάτησε να του επιτρέπει τη χρήση χρεωστικής κάρτας. Ο ίδιος, απευθυνόμενος στην Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, η οποία είναι υπεύθυνη για τη λίστα των ατόμων που ακόμα και μετά την αποφυλάκισή τους έχουν περιορισμένες τραπεζικές δραστηριότητες προκειμένου να ελέγχονται (π.χ. σε περιπτώσεις δεν επιτρέπεται να έχουν και δεύτερο λογαριασμό), αλλά και στην ίδια την τράπεζα, δεν έλαβε καμία ουσιαστική απάντηση, αφού ο ένας φορέας πετάει το μπαλάκι στον άλλον. Η τράπεζα παραπέμπει στην Αρχή και η Αρχή στην τράπεζα.

Σημειώνεται ότι μετά την αποφυλάκισή του, ο Κ. Γουρνάς άνοιξε λογαριασμό στην Εθνική έπειτα από σχετικά αιτήματα στην εν λόγω Αρχή, η οποία του επέτρεψε και τη χρήση κάρτας. Επί τέσσερα χρόνια δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα. Ωστόσο, όταν το 2024 η τράπεζα ανανέωσε τη χρεωστική του κάρτα η οποία είχε λήξει, η τελευταία πρακτικά δεν λειτούργησε ποτέ, αφού καταργήθηκε χωρίς προειδοποίηση και χωρίς καμία εξήγηση. Από τότε, έχει ζητήσει να του επιτραπεί να ανοίξει λογαριασμό σε άλλη τράπεζα, ωστόσο, παρά το γεγονός ότι το αίτημά του έγινε δεκτό από την Αρχή, καμία (!) τράπεζα δεν τον δέχεται ως πελάτη.

Παραβλέποντας ότι έτσι κι αλλιώς η λίστα εμπλεκομένων ή εν δυνάμει εμπλεκομένων σε εγκληματικές δραστηριότητες πρέπει και θα πρέπει να εξετάζεται και να αναθεωρείται αν δεν έχουν προκύψει υπόνοιες για τέλεση αδικημάτων, η παραμονή στη συγκεκριμένη λίστα ενός υπόπτου επειδή τέλεσε ένα συναφές, αλλά όχι αυτούσιο έγκλημα (σ.σ. ο Κ. Γουρνάς έχει αμετάκλητη δικαστική απαλλαγή από την κατηγορία της χρηματοδότησης τρομοκρατικών οργανώσεων) πριν από δεκαπέντε χρόνια, και από τότε οι συναλλαγές του δεν εμπεριέχουν κάτι «ύποπτο», θα έπρεπε να αποτελεί λόγο επανεξέτασης.

Ωστόσο, αυτό που αξίζει να επισημανθεί είναι ότι εδώ έχουμε να κάνουμε και με έναν περιορισμό ο οποίος μόνο λογικός δεν είναι. Ο έλεγχος των οικονομικών συναλλαγών ενός υπόπτου που είναι στη λίστα δεν μπορεί να επιτευχθεί όταν εκείνος «κινείται» με μετρητά. Ο τραπεζικός λογαριασμός και η χρήση κάρτας, αντί να είναι πρόβλημα, διευκολύνουν το έργο της Αρχής αφού υπάρχει ψηφιακό αποτύπωμα των συναλλαγών.

Ο Κώστας Γουρνάς στην «Εφ.Συν.»: 
«Στις περιπτώσεις των αποφυλακισθέντων πολιτικών αντιπάλων του κράτους συντελείται μια ιδιότυπη συνέχιση της ποινής»

Εκκινούν από τη θέσμιση ενός εκδικητικού πλαισίου εκ μέρους του κράτους, που δίνει τη δυνατότητα σε ιδιωτικές εταιρείες να επιβάλλουν καθεστώς εξαίρεσης για πολιτικούς λόγους

Υπάρχει για τους πολιτικούς αντιπάλους του καθεστώτος μια ειδική συνθήκη ισόβιας τιμωρίας που μπορεί να εκδηλωθεί με κάθε ευφάνταστο -πλην των συμβατικών- τρόπο εκδίκησης. Για τους πολιτικούς κρατούμενους καταρτίζονται διαρκώς νέα, αυστηρότερα νομοθετικά και σωφρονιστικά πλαίσια που πρακτικά επιμηκύνουν τις ποινές που επιβάλλει η δικαστική εξουσία. Δικαιώματα που κατακτήθηκαν με τους αγώνες των κρατουμένων, όπως η άδεια και η υφ’ όρον απόλυση, τείνουν να καταργηθούν για εκείνους που εναντιώθηκαν στο πολιτικό και οικονομικό καθεστώς εκμετάλλευσης στη χώρα μας. Εκείνο που χαρακτηρίστηκε ως καθεστώς εξαίρεσης για τους πολιτικούς κρατούμενους τις προηγούμενες δύο δεκαετίες έχει πια θεσμοθετηθεί, διαστέλλοντας διαρκώς τα όριά του ως προς το χείριστο. Κι αυτό το τελευταίο είναι ό,τι ακριβώς συμβαίνει ως γενικότερη πολιτική διαχείριση στο ευρύτερο πλαίσιο της καθυπόταξης της κοινωνίας τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Η κανονικοποίηση και μονιμοποίηση των καθεστώτων εξαίρεσης, που στον ελλαδικό χώρο υπήρξε η περίοδος των μνημονίων, είναι μία σαφής πολιτική επιλογή για την παγίωση νέων συσχετισμών εις βάρος των κοινωνικά αδύνατων.

Στις περιπτώσεις των αποφυλακισθέντων πολιτικών αντιπάλων του κράτους συντελείται μια ιδιότυπη συνέχιση της ποινής. Πλήρης ή μερική αδυναμία πρόσβασης σε μια σειρά από βασικά λειτουργικά πεδία, όπως η εργασία, η δυνατότητα τραπεζικών συναλλαγών, αλλά και εσχάτως η κατοχή οχημάτων. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ασφαλιστικής εταιρείας που αρνείται να ανανεώσει συμβόλαιο κάλυψης σε όχημα πρώην πολιτικού κρατούμενου. Αρνηση αναιτιολόγητη, που συνεπάγεται -αν παγιωθεί- τη μη δυνατότητα μετακίνησης με ίδια μέσα, αφού δεν μπορεί να υπάρξει ανασφάλιστο όχημα. Ιλαροτραγωδία, όμως πραγματικότητα η άρνηση ασφαλιστικής κάλυψης για πολιτικούς λόγους. Ολες αυτές οι αυθαίρετες αποφάσεις δεν απαιτούν κάποια συνωμοσιολογική προσέγγιση. Εκκινούν από τη θέσμιση ενός εκδικητικού πλαισίου εκ μέρους του κράτους, που δίνει τη δυνατότητα σε ιδιωτικές εταιρείες να επιβάλλουν καθεστώς εξαίρεσης για πολιτικούς λόγους.

Πηγή: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Χαρά, συγκίνηση αλλά και λύπη είναι τα συναισθήματα των Παλαιστινίων μετά την απελευθέρωση κρατουμένων, καθώς πολλοί κρατούνταν χρόνια στις ισραηλινές φυλακές, και έχουν υποστεί μακροχρόνια βασανιστήρια.

Κάποιοι είχαν περάσει δεκαετίες στη φυλακή, άλλοι εξέτιαν ποινές ισόβιας κάθειρξης, ενώ οι περισσότεροι είχαν συλληφθεί μαζικά από το Ισραήλ κατά τη διάρκεια του διετούς πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας, σύμφωνα με όσα είπαν οι ίδιοι μιλώντας στο Al Jazeera.

Πέντε από αυτούς είναι παιδιά κάτω των 18 ετών και δύο είναι γυναίκες, σύμφωνα με τον κατάλογο κρατουμένων που έλαβε το Al Jazeera.

Κρατούνταν σε στρατόπεδα

Οι περισσότεροι από τους εξαφανισμένους από τη Γάζα κρατούνταν σε στρατόπεδα, όπου επικρατούσαν η απάνθρωπη μεταχείριση και τα βασανιστήρια, σύμφωνα με διεθνείς, ισραηλινές και παλαιστινιακές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Οι Παλαιστίνιοι κατήγγειλαν κακομεταχείριση, καθώς υπέστησαν σοβαρούς ξυλοδαρμούς, ιατρική παραμέληση, πείνα και ακόμη και βιασμούς.

Σύμφωνα με την Παλαιστινιακή Εταιρεία Κρατουμένων, 77 κρατούμενοι έχουν πεθάνει υπό ισραηλινή κράτηση από τις 7 Οκτωβρίου.

Σύμφωνα με στοιχεία που έλαβε το Al Jazeera, όλοι εκτός από εννέα από αυτούς τους κρατούμενους προέρχονται από τη Δυτική Όχθη και 157 από αυτούς είναι μέλη της Φατάχ, του κόμματος που ελέγχει την Παλαιστινιακή Αρχή που κυβερνά τμήματα της Δυτικής Όχθης.

Σύμφωνα με την Addameer, μια παλαιστινιακή οργάνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα που παρακολουθεί τους πολιτικούς κρατούμενους, ο αριθμός των ατόμων που έχουν αιχμαλωτιστεί από το Ισραήλ αυξήθηκε από 5.200 σε 11.100 από τις 7 Οκτωβρίου 2023.

Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών των κρατουμένων προέρχεται από την κατεχόμενη Δυτική Όχθη – 400 από αυτούς είναι παιδιά.

Ο Μουράντ Τζαντάλα, ερευνητής ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην παλαιστινιακή οργάνωση Al-Haq, δήλωσε στο Al Jazeera: «Το Ισραήλ προσπαθεί να καταστρέψει την παλαιστινιακή κοινωνία με διάφορους τρόπους, και η σύλληψη παιδιών είναι ένα από τα μέσα που χρησιμοποιεί για να το πετύχει».

«Μας χτυπούσαν και μας ταπείνωναν»

Ένας από τους Παλαιστινίους που απελευθερώθηκαν τη Δευτέρα ήταν ο αδελφός του ανταποκριτή του Al Jazeera, Ιμπραήμ αλ-Χαλίλι. Ο ισραηλινός στρατός συνέλαβε και τους δύο πέρυσι, κατά τη διάρκεια της χερσαίας επίθεσης στην πόλη της Γάζας. Ο Αλ-Χαλίλι αφέθηκε ελεύθερος αργότερα, ενώ ο αδελφός του παρέμεινε υπό κράτηση για 19 μήνες.

Όπως και οι περισσότεροι Παλαιστίνιοι από τη Λωρίδα της Γάζας που φυλακίστηκαν μαζικά από το Ισραήλ, κρατήθηκε χωρίς κατηγορία ή δίκη.

Περιέγραψε τη δοκιμασία του ως «μεγάλη μάχη».

«Μας χτυπούσαν και μας ταπείνωναν. Υποφέραμε πολύ. Αλλά, δόξα τω Θεώ, όλα τελείωσαν τώρα», είπε ο Μοχάμεντ αλ-Χαλίλι.

Στη Χαν Γιουνίς, στη νότια Γάζα επικράτησε εφορία και χαρά, ο Αμπντάλα Αμπού Ράφε περιέγραψε την απελευθέρωσή του ως «υπέροχη αίσθηση».

«Ήμασταν σε ένα σφαγείο, όχι σε φυλακή»

«Ήμασταν σε ένα σφαγείο, όχι σε φυλακή. Δυστυχώς, ήμασταν σε ένα σφαγείο που ονομάζεται φυλακή Ofer. Πολλοί νέοι άνδρες βρίσκονται ακόμα εκεί. Η κατάσταση στις ισραηλινές φυλακές είναι πολύ δύσκολη. Δεν υπάρχουν στρώματα. Πάντα τα παίρνουν μακριά. Η κατάσταση με το φαγητό είναι δύσκολη. Τα πράγματα είναι δύσκολα εκεί», είπε.

Ένας άλλος απελευθερωμένος κρατούμενος, ο Γιασίν Αμπού Αμρά περιέγραψε τις συνθήκες στις ισραηλινές φυλακές ως «πολύ, πολύ κακές».

«Όσον αφορά το φαγητό, την καταπίεση και τους ξυλοδαρμούς, όλα ήταν άσχημα. Δεν υπήρχε φαγητό ή ποτό. Δεν είχα φάει για τέσσερις ημέρες. Μου έδωσαν δύο γλυκά εδώ και τα έφαγα», είπε.

Ο Σαέντ Σουμπάιρ, ο οποίος επίσης απελευθερώθηκε τη Δευτέρα, είπε ότι δεν ξέρει πώς να περιγράψει τα συναισθήματά του.

«Η ελευθερία είναι ανεκτίμητη»

«Το συναίσθημα είναι απερίγραπτο», είπε. «Το να βλέπεις τον ήλιο χωρίς κάγκελα είναι ένα απερίγραπτο συναίσθημα. Τα χέρια μου είναι ελεύθερα από τις χειροπέδες. Η ελευθερία είναι ανεκτίμητη», προσέθεσε.

Μεταξύ των Παλαιστινίων που απελευθερώθηκαν περιλαμβάνονται δεκάδες εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας στη Γάζα. Η οργάνωση Healthcare Workers Watch αναφέρει ότι στον κατάλογο των Παλαιστινίων που απελευθερώθηκαν από τις ισραηλινές φυλακές περιλαμβάνονται τα ονόματα τουλάχιστον 55 εργαζομένων στον τομέα της υγείας, μεταξύ των οποίων 24 νοσηλευτές, επτά γιατροί και δύο παραϊατρικοί.

Από αυτούς, τουλάχιστον 44 «απήχθησαν από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής από τα νοσοκομεία όπου εργάζονταν», ανέφερε η οργάνωση, σημειώνοντας ότι 115 ακόμη Παλαιστίνιοι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας από τη Γάζα παραμένουν υπό ισραηλινή κράτηση.

Ο δρ. Μουάθ Άλσερ, συνιδρυτής και διευθυντής της Healthcare Workers Watch, δήλωσε ότι η «συστηματική απαγωγή εργαζομένων στον τομέα της υγείας από το Ισραήλ αποτελεί έγκλημα πολέμου», καθώς έχει οδηγήσει στη παράνομη κράτηση εξειδικευμένων επαγγελματιών του ιατρικού τομέα και στη στέρηση ιατρικής περίθαλψης από τους Παλαιστινίους.

Ο Άλσερ κάλεσε το Ισραήλ να «απελευθερώσει άμεσα και άνευ όρων όλους τους κρατούμενους εργαζομένους στον τομέα της υγείας, συμπεριλαμβανομένων των σωμάτων εκείνων που βασανίστηκαν μέχρι θανάτου κατά τη διάρκεια της κράτησής τους».

Ωστόσο η χαρά μετριάστηκε καθώς οικογένειες έλαβαν εντολή από το Ισραήλ να μην γιορτάσουν την απελευθέρωση των αγαπημένων τους προσώπων και να μην υψώσουν παλαιστινιακές σημαίες. Επιπλέον, οι οικογένειες των κρατουμένων που απελαθούν σήμερα πιθανότατα δεν θα μπορούν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό για να τους συναντήσουν.

Ο Τζαντάλα, από την Al-Haq, πρόσθεσε ότι οι περισσότεροι Παλαιστίνιοι απλώς ελπίζουν ότι η ανταλλαγή αιχμαλώτων θα σηματοδοτήσει το οριστικό τέλος του πολέμου του Ισραήλ στη Γάζα.

Πρόσθεσε ότι οι Παλαιστίνιοι είναι δυσαρεστημένοι που δεν θα απελευθερωθούν εξέχοντες Παλαιστίνιοι ηγέτες όπως ο Μαρουάν Μπαργούτι και ο Αχμέντ Σααντάτ.

Ο πρώτος είναι αναμφισβήτητα ο πιο διάσημος Παλαιστίνιος πολιτικός κρατούμενος, παραδοσιακά συνδεδεμένος με τη Φατάχ, ενώ ο δεύτερος ηγείται του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης.

Ο γνωστός Παλαιστίνιος γιατρός Χουσάμ αμπού Σαφία, ο οποίος απήχθη από το νοσοκομείο Καμέλ Αντουάν στη βόρεια Γάζα τον Δεκέμβριο του 2024, δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των κρατουμένων που αναμένεται να απελευθερωθούν.

Σύμφωνα με παρατηρητές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο Αμπού Σαφία έχει υποβληθεί σε σοβαρά βασανιστήρια και απομόνωση.

Απελευθερώθηκαν μετά από 20 χρόνια

Ανυπομονούσε για μια επανένωση που περίμενε εδώ και 23 χρόνια, με τον αδελφό του Χάνι, έναν 50χρονο πατέρα επτά παιδιών και με τον ξάδελφό τους Αραφάτ αλ-Ζέιρ.

Ο Χάνι συνελήφθη στις 28 Ιουνίου 2002 και καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλάκισης, από τα οποία εξέτισε τα 23. Ο Αραφάτ συνελήφθη την ίδια περίοδο και καταδικάστηκε σε 35 χρόνια φυλάκισης.

Ο Μπασάμ είπε ότι ήταν «μια ευχάριστη έκπληξη» να μάθει ότι οι δύο άνδρες θα αφεθούν ελεύθεροι.

«Το όνομα του ξαδέλφου μου Αραφάτ ήταν στην πρώτη λίστα και, ακριβώς στις 2 τα ξημερώματα, ανακοινώθηκε και το όνομα του αδελφού μου Χάνι. Δεν μπορούσαμε να το πιστέψουμε και αρχίσαμε αμέσως να ετοιμαζόμαστε για να πάμε στη Ραμάλα».

Ο Μπασάμ δεν έχει δει τον αδελφό του για πάνω από δύο δεκαετίες, καθώς στην οικογένεια απαγορεύονταν οι επισκέψεις, πιθανώς επειδή ο ίδιος ο Μπασάμ είχε προηγουμένως κρατηθεί.

«Με συνέλαβαν περισσότερες από μία φορές και μου απαγόρευσαν να τον δω, ακόμη και κατά τη διάρκεια οικογενειακών επισκέψεων, σαν να ήθελαν ο χωρισμός μας να παραμείνει αιώνιος», ωστόσο, πρόσθεσε: «Η ελευθερία έρχεται… ακόμα κι αν καθυστέρησε 23 χρόνια». Παρά τη χαρά του, ο Μπασάμ είναι απογοητευμένος και λυπημένος.

Από τη μία πλευρά, είπε, ήξερε ότι η απελευθέρωση των κρατουμένων έχει ένα απερίγραπτο κόστος που ο λαός της Γάζας έπρεπε να αντέξει για δύο χρόνια.

Από την άλλη πλευρά, οι περιορισμοί που επιβάλλουν οι Ισραηλινοί στις οικογένειες των κρατουμένων τους εμποδίζουν να εκφράσουν τη χαρά τους που οι αγαπημένοι τους επέστρεψαν στο σπίτι.

«Περιμέναμε ένα τέταρτο του αιώνα [για αυτή την απελευθέρωση]… αλλά μας στέρησαν ακόμη και τη χαρά», είπε στο Al Jazeera, με δάκρυα στα μάτια.

Τότε έφτασε το λεωφορείο και οι κρατούμενοι άρχισαν να βγαίνουν και ο Μπασάμ έσπευσε μπροστά μαζί με μέλη άλλων οικογενειών, ανυπόμονος να δει τον αδελφό και τον ξάδελφό του.

Αλλά η συνωστισμός των ανθρώπων στις πόρτες του λεωφορείου ήταν υπερβολικός, και ο Μπασάμ παραπάτησε, πέφτοντας λίγο πίσω και φωνάζοντας «Χάνι! Χάνι!» με την ελπίδα ότι ο αδελφός του θα τον άκουγε.

Τελικά, οι αδελφοί επανενώθηκαν και τα δάκρυα έτρεχαν καθώς αγκάλιαζαν ο ένας τον άλλον και προσπαθούσαν να συμπυκνώσουν πολλά συναισθήματα σε εκείνες τις στιγμές.

Όταν ρωτήθηκε για το τι περνούσε από το μυαλό του, ο Χάνι κούνησε το κεφάλι και είπε «Αυτό το συναίσθημα δεν μπορεί να περιγραφεί με λόγια…»

Μια πρακτική τιμωρητικής και εκδικητικής νοοτροπίας απέναντι στη διαφορετική αντίληψη, σημειώθηκε στο Γυμνάσιο-Λύκειο του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων, το οποίο βρίσκεται στον Αυλώνα Αττικής. Ο πρώην διευθυντής του σχολείου Πέτρος Δαμιανός, επρόκειτο να μεταβεί στο σχολείο τις ημέρες αυτές προκειμένου να συμμετάσχει σε κοινό μάθημα μαθητών με φοιτητές του Μεταπτυχιακού Εγκληματολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, και είχε υποβάλει μια τυπική αίτηση εισόδου στους χώρους.

Στο «παρά πέντε» όμως της επίσκεψής του, η διοίκηση του Καταστήματος απέρριψε την αίτησή του, υποστηρίζοντας πως «δεν τεκμηριώνεται από τα έγγραφα η αναγκαιότητα της παρουσίας του στη συγκεκριμένη εκπαιδευτική δράση». Όλα αυτά ενώ το κοινό μάθημα με μαθητές - νέους κρατούμενους και με μεταπτυχιακούς φοιτητές είναι πρόγραμμα που ξεκίνησε προ δεκαπενταετίας με πρωτοβουλία, μεταξύ άλλων, του συγκεκριμένου εκπαιδευτικού. Το ζήτημα ανέδειξε ο ίδιος ο κ. Δαμιανός με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ποιον άφησαν απέξω;

Ο Πέτρος Δαμιανός γεννήθηκε το 1956 και μεγάλωσε, στον Πειραιά. Είναι συνταξιούχος καθηγητής μαθηματικών στη μέση δημόσια εκπαίδευση και έχει πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιστορία και Φιλοσοφία της Επιστήμης και της Τεχνολογίας. Επί πολλά χρόνια υπήρξε διευθυντής του συγκεκριμένου σχολείου όπου εφήρμοσε σειρά από τολμηρά και καινοτόμα προγράμματα και δραστηριότητες, που βοήθησαν ανυπολόγιστα, εκατοντάδες κρατούμενους μαθητές, τόσο στην απόκτηση τυπικής παιδείας, όσο και στην υπόθεση της ορθοπόδησης και κοινωνικής συνείδησης και επανένταξής τους. Τιμήθηκε για τη δράση του αυτή από την Ακαδημία Αθηνών.

Οι δημόσια εκφρασμένες ιδέες του εδώ και χρόνια είναι προοδευτικές, δημοκρατικές και υποστηρικτικές του έμπρακτου σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υπήρξε μέλος των ΔΣ του Ιδρύματος Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, του ΚΕΘΕΑ, της ΕΠΑΝΟΔΟΥ, μέλος του ΔΣ του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου για την Εκπαίδευση στις Φυλακές (ΕΡΕΑ) και πρόεδρος του ελληνικού παραρτήματος του Συνδέσμου.

Ολόκληρη η ανάρτηση του κ. Δαμιανού:

«Συνέβη κι αυτό...!!! Το συμβούλιο της φυλακής ΔΕΝ ενέκρινε (ομόφωνα...!!!) την είσοδό μου στο κατάστημα προκειμένου να συμμετάσχω στο ετήσιο κοινό μάθημα των μαθητών μας με τους φοιτητές του Μεταπτυχιακού Προγράμματος της Εγκληματολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου.

Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που ξεκίνησε προ δεκαπενταετίας και το 2012 υπογράψαμε με τη Διευθύντριά του την καθηγήτρια Χριστίνα Ζαραφωνίτου το πρωτόκολλο συνεργασίας που θα βρείτε στις φωτογραφίες. Οι παλαιότεροι φίλοι θα θυμούνται τις ετήσιες αναρτήσεις για το σπουδαίο αυτό γεγονός. Φέτος η προετοιμασία ξεκίνησε πολύ νωρίς από τους τρεις μας, τη κυρία Ζαραφωνίτου, τη κυρία Πέππα Αναστασία (άξιος συνεχιστής του έργου μου) και μένα.

Συνεχίστηκε από τους συναδέλφους των δύο φορέων, τους μεταπτυχιακούς, τους μαθητές μας και σήμερα ήταν όλα έτοιμα για το μάθημα. Ίσως αυτή την στιγμή που σας γράφω να έχει τελειώσει και το δεύτερο μέρος ίσως όχι. Το σίγουρο είναι ότι θα μας ενημερώσουν και θα μας στείλουν φωτογραφικό υλικό τις επόμενες ημέρες. Στις φωτογραφίες, βέβαια, θα λείπω...

Όπως καταλαβαίνετε αντέδρασα έντονα... πολύ έντονα... Το πρωί στο γραφείο του Διευθυντή της φυλακής… είχαμε, οφείλω να ομολογήσω διάλογο χωρίς φωνές... μεγάλες...

Θυμάμαι ότι χαρακτήρισα την απόφαση του συμβουλίου εκτός των ορίων εξουσίας του και ανήθικη... Περιέργως η αντίδραση ήταν μόνο για το πρώτο... Ανήθικη, γιατί επρόκειτο για το άτομό μου... Με δύο από τα τρία μέλη του συμβουλίου γνωριζόμαστε 25 και 15 χρόνια ...με γνωρίζουν πολύ καλά...

Και εκτός ορίων εξουσίας διότι εδώ πρόκειται για την λειτουργία του σχολείου και όχι της φυλακής. Αν ετίθετο θέμα ασφάλειας να το καταλάβω...

Έχει υποχρέωση να επέμβει αν επρόκειτο να εισέλθει στο χώρο έμπορος ναρκωτικών ή καταδικασμένος για παιδοφιλία κτλ...

Αλλά εδώ επρόκειτο για τον δάσκαλο που επί τριάντα χρόνια λειτουργούσε στο συγκεκριμένο σχολείο. Για τον δάσκαλο που ξεκίνησε με έναν μαθητή και φέτος φοιτούν 250...

Ένα δάσκαλο που έχει τη χαρά να έχει 40 φοιτητές, να έχουν περάσει από τα θρανία του πάνω από τρεις χιλιάδες μαθητές, να έχει τη χαρά να βλέπει ότι το έργο του συνεχίζουν επάξια οι σπουδαίοι συνάδελφοί του...

Η τελευταία μεγάλη χαρά...

Ζήτησα και πήρα το πρακτικό της απόφασης...

Ήθελα να δω το σκεπτικό...

Ποια επικίνδυνη κατάσταση θα δημιουργούσα.

Ξέρετε τι αναφέρει;

Ότι... δεν τεκμηριώνεται από τα έγγραφα η αναγκαιότητα της παρουσίας μου στη συγκεκριμένη εκπαιδευτική δράση… (!!!)

Ντροπή... μόνο ντροπή...

Κυρίως για τα μέλη που με ξέρουν δεκαετίες...

Μια απόφαση που εκδόθηκε χθες το απόγευμα, ενώ το αίτημα έγινε στις 30/4 , προφανώς για να μην υπάρχει περιθώριο αντίδρασης με νέα στοιχεία...

Στο ερώτημα μου αν το υπουργείο συμφωνεί πήρα καταφατική απάντηση, χωρίς όμως να μου δοθεί σχετικό έγγραφο… Πότε άλλωστε να προλάβουν να το ετοιμάσουν...

Αν αληθεύει ότι το υπουργείο ενέκρινε μια τέτοια απόφαση τότε η ντροπή θα πρέπει να είναι μεγαλύτερη… Ξέρετε και στο υπουργείο με γνωρίζουν χρόνια πολλά… Εύχομαι να μην συμβαίνει κάτι τέτοιο... Ή να μην συμβαίνει κάτι άλλο…

Και για να ξεφύγουμε από το προσωπικό. Η απόφαση είναι εκτός ορίων γιατί υποδεικνύει η φυλακή πως θα λειτουργήσει το σχολείο… Είναι πολύ σοβαρό το θέμα... Το Σχολείο και το Πανεπιστήμιο αποφάσισαν τον τρόπο του μαθήματος και η φυλακή δεν συμφωνεί… Όχι γιατί κινδυνεύει η ασφάλεια αλλά… Η απόφαση επεμβαίνει στην εκπαιδευτική διαδικασία και το αναφέρει, χωρίς ντροπή θα έλεγα εγώ...

Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας αλλά και του Προστασίας του Πολίτη θα πρέπει να πάρουν θέση... Παρόλα αυτά έχω θέσει τον εαυτό μου και τη ζωή μου στην υπηρεσία των νέων ανθρώπων που δεν προλάβαμε... εξακολουθώ να ζητώ από την πολιτεία να με "εκμεταλλευτεί"...

Από πέρυσι το καλοκαίρι είμαστε συνεχώς στη συζήτηση... έτσι δεν οδηγούμαστε πουθενά… Χρειάζεται εγρήγορση… Αλλά και τόλμη...

Υγ.:1. Ήμουν στην περιφέρεια παρέα με τα εγγόνια μου ήρθα άρον άρον για να συμμετάσχω στο μάθημα που αποκλείστηκα… Μπαίνω στο σπίτι και τι να δω; Κρανίου τόπος... Κάποιοι με είχαν προλάβει...

Ακόμα δεν έχω συνέλθει με το σπίτι... και τώρα αυτό...

Σαν πολλά δεν μαζεύτηκαν… Καθαρίζω και ψάχνω… Λέτε να βρω σακούλες... τις χρειάζομαι... όλα τα συρτάρια στο πάτωμα και στο κρεβάτι μου...

2. Ευγενία Λουπάκη σειρά σου. Τη Δευτέρα στην άλλη εκδήλωση με τους μεταπτυχιακούς του ΕΚΠΑ έχεις αποκλειστεί εσύ...

Εγώ όχι. Εκεί είμαι διδάσκων...

3. Οι τελευταίες φωτογραφίες από τά ετήσια μαθήματα. Από το 2010 πέρυσι… Περισσότερα θα βρείτε στο site του μεταπτυχιακού»…

Τι περιγράφουν οι κρατούμενοι και οι βουλευτές της αντιπολίτευσης

Η τουρκική κυβέρνηση απορρίπτει κάθε ισχυρισμό για βασανιστήρια, αλλά οι καταγγελίες από κρατούμενους και βουλευτές της αντιπολίτευσης περιγράφουν μια διαφορετική πραγματικότητα στη φυλακή της Σηλυβρίας, όπου κρατείται προφυλακισμένος ο έκπτωτος δήμαρχος, Εκρέμ Ιμάμογλου, και εκατοντάδες διαδηλωτές που συνελήφθησαν μετά τις διαμαρτυρίες στο δημαρχείο Κωνσταντινούπολης.

Οι φοιτητές που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων υπέρ του φυλακισμένου δημάρχου της Κωνσταντινούπολης, Εκρέμ Ιμάμογλου, κατήγγειλαν δημόσια τη μεταχείρισή τους στις φυλακές. Ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιλμάζ Τουντς, ωστόσο, χαρακτήρισε τις καταγγελίες «ψευδείς».

«Οι ισχυρισμοί περί βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης είναι αβάσιμοι, όπως αβάσιμες είναι και οι συκοφαντίες στερούμενες ευσυνειδησίας και λογικής. Αυτές οι αβάσιμες κατηγορίες αποτελούν μέρος μιας σκοτεινής προπαγανδιστικής προσπάθειας που στοχεύει στη δυσφήμιση του κράτους μας, του δικαστικού μας συστήματος και των ποινικών μας θεσμών», δήλωσε ο Τουντς.

Ο δικηγόρος, στέλεχος του Δικηγορικού Συλλόγου Τουρκίας, Κεμάλ Αϊτάτς, αντέδρασε προτείνοντας στον υπουργό να επισκεφθούν μαζί τις φυλακές.

Καταγγελίες για βασανιστήρια και σεξουαλική παρενόχληση

Ο βουλευτής του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), Σεζγκίν Τανρίκουλού, έφερε από την άλλημ στο φως σοκαριστικές καταγγελίες. Μια νεαρή γυναίκα που συνελήφθη σε διαδήλωση κατήγγειλε ότι «παρενοχλήθηκε σεξουαλικά και ξυλοκοπήθηκε από την αστυνομία κατά τη διάρκεια της κράτησής της».

Παράλληλα, η εφημερίδα Μπιργκιούν αναφέρει εκατοντάδες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων εις βάρος κρατουμένων, με τις γυναίκες να βρίσκονται στο επίκεντρο της βίας. Ένας κρατούμενος δήλωσε: «Δεν μου έδωσαν το μαξιλάρι που έστειλε ο δικηγόρος μου. Μου είπαν ότι δεν υπήρχε νερό και να πιω από την τουαλέτα».

Ο βουλευτής του CHP, Μαχμούτ Τανάλ, κατήγγειλε επίσης πως στη φυλακή Μέτρις οι κρατούμενοι στερούνται φάρμακα, έχουν περιορισμένη πρόσβαση σε επικοινωνία και ακόμη και το δικαίωμά τους στην εκπαίδευση καταστρατηγείται.

«Μεταξύ αυτών των νεαρών κρατουμένων είναι και κάποιοι που προετοιμάζονται για πανεπιστημιακές εξετάσεις, κάποιοι που υποστηρίζουν οικονομικά τις οικογένειές τους, κάποιοι που φροντίζουν ασθενείς και κάποιοι που αγωνίζονται να επιβιώσουν μόνοι τους. Άτομα που φυλακίζονται αποκλειστικά και μόνο επειδή άσκησαν ειρηνικά και μη βίαια την ελευθερία της έκφρασής τους, αποτελεί παραβίαση των άρθρων 3 και 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων», δήλωσε ο Τανάλ.

Ο ίδιος ισχυρίστηκε επίσης ότι τρεις νεαροί κρατούμενοι μεταφέρθηκαν στην «πτέρυγα των δολοφόνων» στη Σηλυβρία, διερωτώμενος, αν η κυβέρνηση τούς καταδίκασε σιωπηρά σε θάνατο.

«Αυτό δεν είναι αμέλεια. Αυτό είναι ξεκάθαρη ανευθυνότητα – ίσως ακόμη και μια σκόπιμη πράξη. Αν συμβεί κάτι σε αυτούς τους νεαρούς κρατούμενους, θα είστε υπεύθυνοι. Οι φυλακές δεν μπορούν να είναι χώροι βαναυσότητας, εκφοβισμού και αναγκαστικής σιωπής μέχρι θανάτου», δήλωσε ο Τανάλ.

«Οι κρατούμενοι μένουν πεινασμένοι και διψασμένοι»

Η αντιπολιτευόμενη εφημερίδα Τζουμχουριέτ ανέφερε ότι ο βουλευτής του CHP, Ουτκού Τσακίροζέρ, επισκέφθηκε κρατούμενους φοιτητές και διαπίστωσε ότι πολλοί από αυτούς είχαν στερηθεί ακόμα και τα βασικά είδη διατροφής και νερού.

Κρατούμενοι στις ελληνικές φυλακές στέλνουν μήνυμα συμπαράστασης και στήριξης στους γονείς των θυμάτων και τον λαό που θα διαδηλώσει την Παρασκευή 28 Φεβρουαρίου.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Εμείς οι κρατούμενοι των ελληνικών φυλακών ενώνουμε τις φωνές μας με εκείνες των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών και ολοκλήρου του λαού που θα διαδηλώσει σε δρόμους και πλατείες απαιτώντας την απόδοση δικαιοσύνης για τις αδικοχαμενες ψυχές των Τεμπών. Αρνούμαστε το μεσημεριανό κλείδωμα θέλοντας να στείλουμε ένα μήνυμα συμπαράστασης και στήριξης.

Γνωρίζουμε καλά από πρώτο χέρι τι σημαίνει ελληνική δικαιοσύνη, συγκάλυψη, αστυνομικές και δικαστικές αυθαιρεσίες.

Στεκόμαστε δίπλα στις οικογένειες των θυμάτων και ενάντια στην συγκάλυψη του εγκλήματος από το πολιτικό σύστημα, την αστυνομία, την δικαιοσύνη, τα ΜΜΕ.

Όχι στην συγκάλυψη – Δικαιοσύνη για τους 57 νεκρούς των Τεμπών.

Κρατούμενοι στις Φυλακές:

Κορυδαλλού
Κεντρική Αποθήκη Υλικού Φυλακών (ΚΑΥΦ)
Μαλανδρίνου
Τρικάλων
Δομοκός
Νιγρίτα Σερρών
Πάτρας
Άμφισσας
Ναύπλιο
Αυλώνα
Ψυχιατρείο Κρατουμένων Κορυδαλλού
Ιωαννίνων
Αλικαρνασσού
Διαβατών»

Το πρώτο αμερικανικό στρατιωτικό αεροσκάφος με απελαθέντες μετανάστες απογειώθηκε την Τρίτη για το Γκουαντάναμο, δήλωσαν Αμερικανοί αξιωματούχοι, καθώς η κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ετοιμάζεται να στείλει ενδεχομένως δεκάδες χιλιάδες μετανάστες στη ναυτική βάση των ΗΠΑ στην Κούβα.

Ο Τραμπ δήλωσε ότι επιθυμεί το Πεντάγωνο και το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας να επεκτείνουν ένα κέντρο κράτησης μεταναστών στη βάση για να φιλοξενήσει περισσότερους από 30.000 μετανάστες.

Η εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, Tricia McLaughlin, δήλωσε ότι η στρατιωτική πτήση προς το Γκουαντάναμο μετέφερε 9-10 μετανάστες.

Η McLaughlin τους χαρακτήρισε «εξαιρετικά επικίνδυνους εγκληματίες αλλοδαπούς», αλλά αρνήθηκε να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.

Οι ΗΠΑ με στρατιωτικές πτήσεις έχουν ήδη απελάσει μετανάστες στη Γουατεμάλα, το Περού, την Ονδούρα και την Ινδία.

Το Πεντάγωνο δήλωσε ότι σχεδιάζει να απελάσει περισσότερους από 5.000 μετανάστες που κρατούνται από τις αμερικανικές αρχές στο Ελ Πάσο του Τέξας και στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια.

Και απάνθρωπες και πανάκριβες οι απελάσεις

Οι στρατιωτικές πτήσεις είναι ένας δαπανηρός τρόπος μεταφοράς μεταναστών. Το Reuters ανέφερε ότι μια στρατιωτική πτήση απέλασης προς τη Γουατεμάλα την περασμένη εβδομάδα πιθανότατα κόστισε τουλάχιστον 4.675 δολάρια ανά μετανάστη.

Ο Τραμπ έχει στραφεί όλο και περισσότερο στον στρατό για να βοηθήσει στην υλοποίηση της μεταναστευτικής του ατζέντας, συμπεριλαμβανομένης της αποστολής πρόσθετων στρατευμάτων στα σύνορα, της χρήσης στρατιωτικών αεροσκαφών για την απομάκρυνση των μεταναστών από τις Ηνωμένες Πολιτείες και του ανοίγματος στρατιωτικών βάσεων για τη στέγαση τους.

Ο επικεφαλής του αμερικανικού υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας αρνήθηκε την Κυριακή να πει αν οι γυναίκες, τα παιδιά ή οι οικογένειες μεταναστών θα κρατούνται στο κέντρο κράτησης του Γκουαντάναμο.

Η υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας Κρίστι Νόεμ δήλωσε ότι το σχέδιο ήταν να μην κρατηθούν άνθρωποι στο Γκουαντάναμο επ’ αόριστον και ότι η κυβέρνηση θα ακολουθήσει την αμερικανική νομοθεσία.

Η βάση στεγάζει ήδη μια εγκατάσταση για μετανάστες – ξεχωριστή από την αμερικανική φυλακή υψίστης ασφαλείας για ξένους υπόπτους για τρομοκρατία – που χρησιμοποιείται περιστασιακά εδώ και δεκαετίες, μεταξύ άλλων για την κράτηση Αϊτινών και Κουβανών που περισυνελέγησαν στη θάλασσα.

Η κυβέρνηση δεν έχει πει πόσο θα κοστίσει η επέκταση του Γκουαντάναμο.

Η αμερικανική φυλακή υψηλής ασφαλείας επικρίθηκε το 2023 από εμπειρογνώμονα των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος δήλωσε ότι η μεταχείριση των κρατουμένων του Γκουαντάναμο από την αμερικανική κυβέρνηση ήταν σκληρή, απάνθρωπη και εξευτελιστική σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

Στη φυλακή έχουν απομείνει 15 κρατούμενοι.

Ο εκπαιδευτικός Πέτρος Δαμιανός αποκάλυψε με ανάρτησή του στο facebook, πως κρατούμενος-φοιτητής που σπουδάζει στο πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής ξεκίνησε απεργία πείνας και δίψας, την Πέμπτη 16/01, καθώς τον μετέφεραν αρχικώς στα Τρίκαλα και εν συνεχεία στην Πάτρα με την... «αιτιολογία» πως «δεν υπάρχει χώρος». 

Πρόκειται για μία ακόμη υπόθεση μεταγωγής σπουδαστή μακριά από τον τόπο της σχολής του που έχει ως αποτέλεσμα την παύση των σπουδών και την εκδικητική, ανάλγητη στάση των κρατικών αρχών εις βάρος κρατουμένων, κόντρα σε θεμελιώδη δικαιώματά τους. 

Ο φοιτητής έχει υποβάλει αίτημα για να μεταφερθεί στον Κορυδαλλό και να συνεχίσει τις σπουδές του, καθώς έχει περάσει όλα τα θεωρητικά μαθήματα της σχολής και απομένουν τα εργαστήρια.