Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026
20.00 «ΜΙΚΡΕΣ ΑΝΑΣΕΣ» προβολή ταινίας
Μία ταινία της Αμέρισσας Μπάστα. Θα παραβρεθούν η σκηνοθέτης και συντελεστές της ταινίας. Τη συζήτηση θα συντονίσει η δημοσιογράφος Λασκαρίνα Λιάκου.
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ
ΚΡΕΜΟΥ 123 ΚΑΙ ΦΙΛΑΡΕΤΟΥ
Ένα συλλεκτικό λεύκωμα-ταξίδι στην ιστορία των κινηματογραφικών αφισών
Ένα ξεχωριστό λεύκωμα αφιερωμένο στη χρυσή εποχή των κινηματογραφικών αφισών, «Science-Fiction and Horror Movie Posters in Full Color», αποτελεί μια μοναδική συλλογή εικόνων από τον κόσμο του science fiction, του horror και των αποκαλούμενων B-movies.
Την επιμέλεια του λευκώματος έχει ο Alan Adler, ενώ η έκδοση πραγματοποιήθηκε από τις Dover Publications, Inc., New York, το 1977.
Στις σελίδες του βιβλίου ξεδιπλώνεται ένας ολόκληρος κόσμος κινηματογραφικής φαντασίας, τρόμου και επιστημονικής φαντασίας, μέσα από εντυπωσιακές αφίσες ταινιών που έχουν αφήσει το δικό τους αποτύπωμα στην ιστορία του κινηματογράφου.
Ανάμεσα στις ταινίες που συναντά ο αναγνώστης βρίσκονται εμβληματικοί τίτλοι όπως το King Kong, το Godzilla, το The Curse of Frankenstein, η Barbarella και το La Planète Sauvage, μαζί με πολλές ακόμη παραγωγές που σήμερα αποτελούν αντικείμενο συλλεκτικού και κινηματογραφικού ενδιαφέροντος.
Οι αφίσες δεν λειτουργούν απλώς ως διαφημιστικό υλικό των ταινιών. Αποτυπώνουν την αισθητική μιας ολόκληρης εποχής: έντονα χρώματα, ευφάνταστες εικονογραφήσεις, τέρατα, εξωγήινους κόσμους, μυστηριώδεις φιγούρες και φανταστικά πλάσματα συνθέτουν ένα εικαστικό σύμπαν που συναρπάζει ακόμη και σήμερα.
Το «Science-Fiction and Horror Movie Posters in Full Color» είναι ένα βιβλίο που απευθύνεται όχι μόνο στους φίλους του κινηματογράφου, αλλά και στους συλλέκτες, στους λάτρεις της εικονογράφησης και της graphic design αισθητικής, καθώς και σε όσους αγαπούν τα αντικείμενα που κουβαλούν μαζί τους ένα κομμάτι από την ιστορία της pop culture.
Ένα πραγματικό κινηματογραφικό λεύκωμα εποχής, όπου οι αφίσες γίνονται πρωταγωνίστριες και μας θυμίζουν μια εποχή κατά την οποία η φαντασία, το σχέδιο και η υπερβολή ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της κινηματογραφικής εμπειρίας.
Alan Adler (επιμ.)
Science-Fiction and Horror Movie Posters in Full Color
Dover Publications, Inc., New York, 1977
ΤΟ ΚΙΟΥ
Πέθανε σε ηλικία 89 ετών η ηθοποιός Μπέτυ Βαλάση, γνωστή από τη μακρά πορεία της στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, όπου πρωταγωνίστησε στη «Λωξάντρα».
Τα τελευταία χρόνια φιλοξενούνταν στο «Σπίτι του Αγωνιστή» και είχε δηλώσει δημόσια τη στήριξή της στο ΚΚΕ, το οποίο είχε πει πως θα ψηφίζει σε όλη της τη ζωή. Το Κομμουνιστικό Κόμμα εξάλλου την αποχαιρέτισε με συγκινητικά λόγια ενημερώνοντας για για τον τόο τέλεσης της κηδείας της.
«Το ΚΚΕ αποχαιρετά με συγκίνηση και βαθιά εκτίμηση τη σπουδαία ηθοποιό Μπέτυ Βαλάση, μια μεγάλη κυρία του ελληνικού θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, έναν άνθρωπο με ξεχωριστό ήθος, καλλιέργεια, δυναμισμό και αγωνιστική στάση.
Από τη Θεσσαλονίκη, όπου γεννήθηκε το 1937, μέσα σε προσφυγική οικογένεια από τη Μικρά Ασία, κουβαλούσε τις ιστορίες και τα βιώματα μιας γενιάς που γνώρισε τον ξεριζωμό και πάλεψε για τη ζωή και την αξιοπρέπειά της. Ήδη από τα παιδικά της χρόνια άρχισε να σχεδιάζει το μέλλον της, δεμένο με την τέχνη και το θέατρο. Ονειρεύτηκε να γίνει ηθοποιός και κυνήγησε το όνειρό της με επιμονή και αποφασιστικότητα.
Μαθήτευσε κοντά σε σπουδαίους δασκάλους και συνεργάστηκε με σημαντικούς σκηνοθέτες και ηθοποιούς του θεάτρου και του κινηματογράφου. Κατάφερε να οικοδομήσει μια ξεχωριστή καλλιτεχνική πορεία. Το θέατρο και η ζωή ήταν για την Μπέτυ Βαλάση ένας αδιαχώριστος κόσμος. “Έπαιζε” με άνεση και φυσικότητα τους ρόλους της τόσο στη θεατρική σκηνή όσο και στην καθημερινότητα. Ήταν θεατρική στη ζωή και ανθρώπινη στο θέατρο.
Η Μπέτυ Βαλάση υπήρξε μία από τις μεγάλες κυρίες του παλιού ελληνικού θεάτρου. Στην τηλεόραση αγαπήθηκε από γενιές θεατών μέσα από τον εμβληματικό ρόλο της Λωξάντρας, στην ομώνυμη σειρά της ΕΡΤ. Οι δύο αυτές γυναίκες ταυτίστηκαν στη συνείδηση του κόσμου. Η αγάπη του κόσμου για τη Λωξάντρα είναι άρρηκτα δεμένη με την ερμηνεία της Μπέτυς Βαλάση.
Η γνωριμία της με τον Τίτο Βανδή, ύστερα από διαφορετικές προσωπικές και καλλιτεχνικές διαδρομές, στάθηκε καθοριστική στη ζωή της. Ένας μεγάλος έρωτας που εξελίχθηκε γρήγορα σε βαθιά συντροφική σχέση και κοινή πορεία ζωής. Δύο σπουδαίοι ηθοποιοί, δύο ξεχωριστοί άνθρωποι, με κοινωνική συνείδηση και αγάπη για το θέατρο. Ξεχωριστή θέση στη ζωή της είχε η στενή φιλία της με τη Μελίνα Μερκούρη.
Η Μπέτυ Βαλάση ήταν μια γυναίκα πληθωρική και πολυδιάστατη. Στο γεμάτο πρόσωπό της διέκρινες την ευαισθησία και τη δυναμικότητα. Ένα μεγάλο, μόνιμο χαμόγελο και ένα οξύ βλέμμα, που διέκρινε και έκρινε τα πάντα. Είχε τη σιγουριά του ανθρώπου που γνώριζε την αξία του, χωρίς να χρειάζεται να την επιδεικνύει. Είχε τη γενναιοδωρία να δίνει, τη δύναμη να επιμένει και το θάρρος να λέει “όχι” όταν κάτι δεν την εξέφραζε.
Αυτή η ουσιαστική σχέση της με τον άνθρωπο και τη ζωή συναντήθηκε φυσικά με την κοινωνική και αγωνιστική της στάση. Συμμετείχε στις δραστηριότητες του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και περιέβαλλε με αγάπη και έγνοια τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες των ανθρώπων του θεάτρου και των εργαζομένων στον πολιτισμό.
Η σχέση της Μπέτυς Βαλάση με το ΚΚΕ υπήρξε σταθερή και διαρκής. Μιλούσε με εμπιστοσύνη, πίστη και αγάπη για το Κόμμα της. Στήριξε με την παρουσία της, την τέχνη και τον λόγο της την πολιτική και πολιτιστική του δραστηριότητα, στις μεγάλες αλλά και στις δύσκολες στιγμές του, όπως την περίοδο της κρίσης και της ανασυγκρότησης. Υπήρξε υποψήφια βουλευτής με το ΚΚΕ και εκλεγμένη δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Αθήνας. Τα τελευταία 4,5 χρόνια φιλοξενούνταν στο “Σπίτι του Αγωνιστή”, παραμένοντας ενεργή πνευματικά και κοινωνικά, κρατώντας ζωντανό το ενδιαφέρον της για την τέχνη και την κοινωνική ζωή.
Η Μπέτυ Βαλάση αφήνει πίσω της μεγάλη παρακαταθήκη στον κόσμο της τέχνης και του πολιτισμού. Αφήνει τη μνήμη μιας γυναίκας δημιουργικής, δυναμικής και ασυμβίβαστης. Αφήνει, όμως, και το παράδειγμα μιας καλλιτέχνιδας που απέδειξε πως η τέχνη δεν μπορεί να είναι αποκομμένη από τη ζωή. Θα την κρατήσουμε στη μνήμη μας όπως ήταν: ολόφωτη και τρυφερή, αχόρταγη για ζωή και γνώση, μεγάλη ηθοποιός και αγωνίστρια.
Στον γιο της Νικόλα, τον εγγονό της Τίτο και σε όλους τους δικούς της ανθρώπους, στους συναδέλφους της και σε όλους όσοι τη γνώρισαν, την αγάπησαν και συμπορεύτηκαν μαζί της, το ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια.
Η κηδεία της θα γίνει τη Δευτέρα 19 Οκτώβρη, στις 11.30 στο Α’ Νεκροταφείο, και θα είναι πολιτική», ανέφερε η ανακοίνωση του ΚΚΕ για τη Μπέτυ Βαλάση».
Η Μπέτυ Βαλάση γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 10 Ιανουαρίου 1937, από γονείς πρόσφυγες της Μικράς Ασίας και μαθήτευσε δίπλα στην Κατίνα Παξινού και τον Άγγελο Τερζάκη. Το 1961 έκανε την πρώτη της θεατρική εμφάνιση, ενώ στη συνέχεια συμμετείχε σε δεκάδες θεατρικές παραστάσεις και τουλάχιστον 14 κινηματογραφικές παραγωγές.
Έγινε ευρύτερα γνωστή μέσα από τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στη θρυλική τηλεοπτική σειρά «Λωξάντρα» της ΕΡΤ, το 1980. Συνεργάστηκε με σημαντικούς καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων η Μελίνα Μερκούρη, με την οποία διατηρούσε στενή φιλία.
Παντρεύτηκε για δεύτερη φορά το 1984, με τον Τίτο Βανδή και μαζί απέκτησαν έναν γιο, τον Νικόλα Χάρι Μινισσάλι, ενώ έμειναν μαζί έως τον θάνατο του συζύγου της το 2003.
Σημειώνεται ακόμα πως ανιψιός της ήταν ο Χρήστος Γιαννούλης, δημοσιογράφος και βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ.
Εφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών, η ηθοποιός Ελένη Προκοπίου, που αγαπήθηκε μέσα από τους ρόλους της σε κινηματογραφικές ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.
Την είδηση του θανάτου της έκανε γνωστή με ανάρτησή της η ηθοποιός Μέλπω Κωστή, το βράδυ της Κυριακής.
Από το 1960, που έκανε ντεμπούτο στον κινηματογράφο, μέχρι το 1972, η Ελένη Προκοπίου έλαβε μέρος σε συνολικά 23 ταινίες. Σε πολλές από αυτές είχε πρωταγωνιστικό ρόλο, κυρίως όταν αυτός απαιτούσε και χορό, αφού υπήρξε χορεύτρια και είχε η ίδια την επιμέλεια των χορογραφιών της σε κάποιες ταινίες.
Ποια ήταν η Ελένη Προκοπίου
Όπως αναφέρει η σελίδα της Finos Film, η Ελένη Προκοπίου άφησε το στίγμα της παρότι επέλεξε σε σχετικά νεαρή ηλικία να αποσυρθεί από την καλλιτεχνική ζωή. Ήταν εκείνη που τη χρυσή εποχή των μιούζικαλ έκλεψε την παράσταση (και μπήκε στα όνειρα του αντρικού πληθυσμού) μέσα από ρόλους δυναμικών και σαγηνευτικών γυναικών.
Γεννήθηκε στην Αθήνα, ένα από τα πέντε παιδιά οικογένειας που είχε έρθει από την Κωνσταντινούπολη στην Ελλάδα. Ο πατέρας της ήταν σχεδιαστής επίπλων και μαζί με τον αδελφό του είχαν ανοίξει στην Αθήνα επιτυχημένο εργοστάσιο επιπλοποιίας που όμως καταστράφηκε δύο φορές από πυρκαγιά. Από μικρή απολάμβανε τον χορό κι έτσι σε ηλικία έξι ετών βρέθηκε να δώσει εξετάσεις για τη σχολή χορού που διηύθυνε η Λουκία Σακελλαρίου-Κωτσοπούλου για τη Λυρική Σκηνή. Η νεαρή Ελένη αποδείχθηκε πως είχε έμφυτο ταλέντο κι έτσι σπούδασε μπαλέτο έως τα 14 της χρόνια.
Το ντεμπούτο της στο σανίδι έγινε τη θεατρική περίοδο 1955-56, όταν χόρεψε – έφηβη ακόμα – μαζί με τον εξαιρετικό χορευτή Δημήτρη Ιβανώφ, στην επιθεώρηση «Έξω οι Άγγλοι» που ανέβηκε στο θέατρο Ολύμπια Πειραιώς. Με το ταλέντο της ολοφάνερο, σύντομα δέχτηκε πρόταση να περάσει οντισιόν για «πρώτη χορεύτρια» στο θέατρο Ακροπόλ. Εκεί όπου υπεύθυνος για το μπαλέτο ήταν ο σπουδαίος Μανώλη Καστρινός. Εκείνος την έκανε «ζευγάρι» με τον Βαγγέλη Σειληνό με πρώτη κοινή τους εμφάνιση στην παράσταση «Σιγά και με το Μαλακό!» τη θεατρική περίοδο 1956-57.
Έχοντας πάρει και την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ως εξαιρετικό ταλέντο, θα ακολουθήσουν πολλές παραστάσεις με την Ελένη Προκοπίου να σχηματίζει δίδυμο με τον Βαγγέλη Σειληνό, με σπουδαιότερη την συμμετοχή τους στη μουσική επιθεώρηση «Όμορφη Πόλη», που ανέβηκε το καλοκαίρι του 1962 στο θέατρο «Παρκ» της οδού Αλεξάνδρας σε σκηνοθεσία του Μιχάλη Κακογιάννη, με τραγούδια σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη. Οι επαγγελματικοί τους δρόμοι θα χωρίσουν το 1965, όμως η Ελένη Προκοπίου θα παραμείνει ενεργή στο θέατρο και την επιθεώρηση μέχρι τη χρονιά που αποφασίζει να δώσει προτεραιότητα στην οικογένειά της. Τελευταία θεατρική παράσταση που συμμετείχε ήταν «Το Κοροϊδάκι της Πριγκιπέσσας» που ανέβηκε στο θέατρο Μετροπόλιταν το καλοκαίρι του 1971, σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη.
Η κινηματογραφική πορεία της Ελένης Προκοπίου ξεκινά με εμφανίσεις ως χορεύτρια στις ταινίες «Το Ραντεβού της Κυριακής» (1960), «Η Αθήνα τη Νύχτα» (1962) και «Προδομένη Αγάπη» (1962). Το 1963 έρχεται η καταξίωση της και ως ηθοποιός με ένα ρόλο στις «Μικρές Αφροδίτες» του Νίκου Κούνδουρου, μια ταινία που σημείωσε διεθνή επιτυχία. Ακολουθούν τρεις κωμωδίες, οι δύο σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου: το «Ο Εμίρης και ο Κακομοίρης» (1964) με εκείνη στον κομβικό ρόλο της ανατολίτισσας πριγκίπισσας Γκιουλινάρ, και το «Το Πρόσωπο της Ημέρας» (1965) δίπλα στον Κώστα Βουτσά και η τρίτη σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Σειληνού με τίτλο «Και οι… 14 Ήταν Υπέροχοι» (1965).
Το 1966 εγκαινιάζει τη συνεργασία της με τη Φίνος Φιλμ με το μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη «Ραντεβού στον Αέρα» που έφερε την καταξίωση, αναδεικνύοντας το υποκριτικό της ταλέντο και τα χορευτικά της προσόντα. Συνεχίζει με την ίδια ορμή και την ίδια χρονιά παίζει σε τρεις ακόμα ταινίες της Φίνος Φιλμ: «Παράνομοι Πόθοι» του Παύλου Τάσιου, «Οι Κυρίες της Αυλής» του Ντίνου Δημόπουλου και «Πέντε Χιλιάδες Ψέμματα» του Γιώργου Κωνσταντίνου. Τα χρόνια που ακολουθούν παίζει σε ταινίες χαμηλότερου προϋπολογισμού, δίπλα όμως σε σπουδαίους ηθοποιούς όπως ο Νίκος Σταυρίδης, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, και ο Νίκος Ρίζος έχοντας συχνά ως παρτενέρ τον Γιώργο Πάντζα. Πρόκειται για ταινίες όπως «Ο Γαμπρός μου ο Προικοθήρας» (1967), «Μίνι Φούστα και Καράτε» (1967), «Ο Μπούφος» (1968), «Ο Σταύρος Είναι Πονηρός» (1970), και «Ο Παραγιός μου ο Ραλίστας» (1971).
Τελευταία κινηματογραφική ταινία που συμμετείχε ήταν με τη Φίνος Φιλμ το 1972 στο «Το Κοροϊδάκι της Πριγκιπέσσας», παραδίδοντας – κατά πολλούς – την καλύτερη ερμηνεία της. Η 24η ταινία της καριέρας της ήταν και το κύκνειο άσμα της καθώς είχε αποφασίσει να σταματήσει κάθε επαγγελματική δραστηριότητα και να αφοσιωθεί στην οικογένεια της.
Η Ελένη Προκοπίου έκανε δύο γάμους: ο πρώτος χωρίς μεγάλη διάρκεια με τον ηθοποιό Νίκο Καζή και ο δεύτερος στις αρχές της δεκαετίας του ’70, με τον επιχειρηματία Αντώνη Συρίγο με τον οποίο έμειναν μαζί για σχεδόν 50 χρόνια έως το θάνατό του. Μαζί απέκτησαν μια κόρη, την Ειρήνη.
Στις 16 Σεπτεμβρίου του 2006 ο Δήμος Αθηναίων την τίμησε με το Μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών για την συνολική προσφορά της (μαζί με άλλους 90 σημαντικούς ανθρώπους της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου).
“A GENDERFLUID WORLD”
Σκηνοθεσία: Andonis Theocharis Kioukas
Παραγωγή: Elton Ilirjani & TKS | 2025
Ένα κινηματογραφικό ταξίδι στα Βαλκάνια, όπου η μόδα γίνεται γλώσσα ελευθερίας, ταυτότητας και αντίστασης
Το ντοκιμαντέρ “A Genderfluid World”, σε σκηνοθεσία Andonis Theocharis Kioukas, συμμετέχει σε δύο διεθνή φεστιβάλ, στο Λονδίνο και την Αλβανία, ξεκινώντας τη διεθνη διαδρομή του με μια ταινία που συνδέει τη μόδα, την ταυτότητα και την ελευθερία έκφρασης με τη σύγχρονη ιστορία των Βαλκανίων.
LONDON FASHION FILM FESTIVAL
23rd September 2026
BEST LGBTQ FASHION FILM,
BEST LGBTQ TALENT Awards
TIRANA INTERNATIONAL FILM FESTIVAL
21-27 SEPTEMBER 2026
SECTION "REFLECTING ALBANIA"
SEPTEMBER 22ND, 16:00, AT AGIMI ART CENTER
Το A Genderfluid World, σε σκηνοθεσία Andonis Theocharis Kioukas, ακολουθεί τον ακτιβιστή ανθρωπίνων δικαιωμάτων και υπέρμαχο της ελευθερίας της ταυτότητας και της έκφρασης Elton Ilirjani σε ένα βαθιά προσωπικό ταξίδι στα Βαλκάνια, όπου η μόδα μετατρέπεται σε πράξη αντίστασης απέναντι στην κληρονομιά του αυταρχισμού, στις έμφυλες συμβάσεις και στα εθνικά σύνορα.
Ταξιδεύοντας στη Θεσσαλονίκη, την Κορυτσά, το Αργυρόκαστρο, το Τεπελένι, τα Ιωάννινα και την Αθήνα, η ταινία χαρτογραφεί μια διαδρομή ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αλβανία — δύο χώρες που συνδέονται από αιώνες κοινής ιστορίας και πολιτισμικών ανταλλαγών, αλλά και από άλυτες εντάσεις και ταυτότητες που αντιστέκονται στους εύκολους ορισμούς.
Στην καρδιά της ταινίας βρίσκεται η δημιουργική συνάντηση του Ilirjani με τον Έλληνα σχεδιαστή Konstantinos Tsigaros, του οποίου η έμφυλα ουδέτερη και διαχρονική προσέγγιση στο ένδυμα διαμορφώνει την οπτική γλώσσα της ταινίας. Μαζί εξερευνούν τη μόδα ως έναν χώρο πέρα από επιβεβλημένες κατηγορίες — φύλο, εθνικότητα, χρώμα, εποχή.
Καθώς το ταξίδι προχωρά βαθύτερα στην Αλβανία, η μόδα έρχεται αντιμέτωπη με τη μνήμη και την καταπίεση. Στην Κορυτσά, η παρουσία του Ilirjani συγκρούεται με τα βλέμματα του δημόσιου χώρου και την παρακαταθήκη μιας δικτατορίας υπό την οποία οι queer ταυτότητες ποινικοποιούνταν. Στο Αργυρόκαστρο, ντυμένος εξ ολοκλήρου στα λευκά — το προσωπικό του χρώμα της ελευθερίας — στέκεται στο σημείο όπου κάποτε δέσποζε το άγαλμα του Enver Hoxha. Η μόδα γίνεται το αντίθετο της αυταρχικής ομοιομορφίας: επιλογή, μεταμόρφωση και πολλαπλότητα.
Το ταξίδι φτάνει στον συναισθηματικό του πυρήνα στο Τεπελένι, τον τόπο γέννησης του Ilirjani. Επιστρέφοντας στον ποταμό των παιδικών του χρόνων, έρχεται αντιμέτωπος με τις μνήμες της απόρριψης και μετατρέπει την επιστροφή σε πράξη αναγέννησης. Μπροστά στο άγαλμα του Αλή Πασά, η ταινία ανοίγει μια ευρύτερη συζήτηση γύρω από την αρρενωπότητα, την εξουσία, τη σεξουαλικότητα και τις αλληλένδετες ιστορίες Ελλάδας και Αλβανίας.
Περνώντας στα Ιωάννινα και καταλήγοντας στην Αθήνα, η προσωπική μνήμη διευρύνεται σε έναν στοχασμό πάνω στα σύνορα και στο ανήκειν. Οι δρόμοι μετατρέπονται σε πασαρέλες, ενώ ενδύματα και σύμβολα που σήμερα διεκδικούνται ως στοιχεία εθνικής ταυτότητας αποκαλύπτουν μια βαθύτερη ιστορία πολιτισμικών ανταλλαγών στα Βαλκάνια.
Περισσότερο από ένα ντοκιμαντέρ για τη μόδα, το A Genderfluid World είναι ένα ποιητικό road movie και μια πνευματική πράξη ανυπακοής. Μέσα από σώματα, ενδύματα, τοπία και μνήμες, αναρωτιέται τι σημαίνει να υπάρχει κανείς πέρα από τις ταυτότητες που του αποδίδονται — και αν η μόδα μπορεί να αποτελέσει έναν τόπο ελευθερίας χωρίς αποκλεισμούς.
Μπορεί η μόδα να μας μάθει να είμαστε πιο ελεύθεροι, πιο ορατοί, πιο ανθρώπινοι;
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ
Τίτλος: A Genderfluid World
Έτος: 2025
Σκηνοθεσία: Andonis Theocharis Kioukas
Παραγωγή: Elton Ilirjani, TKS
Με τον: Elton Ilirjani
Σχέδια: Konstantinos Tsigaros
ΝΤΙΑΝΝΑ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Το σινεμά γίνεται για ακόμη μία φορά όχημα μνήμης, έκφρασης και διεκδίκησης. Η Ακαδημία Κινηματογράφου της Γάζας είναι πλέον γεγονός. Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, μία ομάδα διακεκριμένων Παλαιστίνιων, Αράβων και διεθνών σκηνοθετών και επαγγελματιών της κινηματογραφικής βιομηχανίας ανακοίνωσε την ίδρυσή της. Ο νέος αυτός θεσμός φιλοδοξεί να δημιουργήσει έναν βιώσιμο χώρο για την κινηματογραφική παραγωγή και εκπαίδευση στη Γάζα.
Στόχος της νεοσυσταθείσας Ακαδημίας, η δημιουργία της οποίας ανακοινώθηκε τη Δευτέρα στο Φεστιβάλ Βενετίας, είναι να συνδέσει τους ανερχόμενους Παλαιστίνιους κινηματογραφιστές με τη διεθνή κινηματογραφική κοινότητα, όπως αναφέρει στη σχετική ανακοίνωση.
Η πρωτοβουλία υποστηρίζεται από τη νικήτρια του Αργυρού Λέοντα της Βενετίας το 2025 και μέλος της φετινής κριτικής επιτροπής, Kaouther Ben Hania, δημιουργού της συγκλονιστικής ταινίας, «Η Φωνή της Χιντ Ρατζάμπ». Αν δεν την έχετε δει, αξίζει για όλους τους λόγους να την αναζητήσετε.
Οι σκηνοθέτριες Annemarie Jacir (“Palestine 36”), Mai Masri (“3000 Nights”), η οποία είναι μία από τις συνιδρύτριες της Ακαδημίας όπως και ο σκηνοθέτης Ezzaldeen Shalah, επίσης ιδρυτής και πρόεδρος του Gaza International Women’s Film Festival, οι ηθοποιοί Hiam Abbas, Ramy Youssef και Saleh Bakri, η Ιταλίδα παραγωγός Graziella Bildesheim και ο Alaa Karkouti, επικεφαλής εταιρείας διανομής ταινιών με σημαντική παρουσία στην αραβική κινηματογραφική βιομηχανία έχουν ήδη ενταχθεί στο νέο εγχείρημα.
Η Ακαδημία Κινηματογράφου της Γάζας «θα επικεντρωθεί στην κινηματογραφική εκπαίδευση και κατάρτιση, στη υποστήριξη νέων σκηνοθετών και γυναικών κινηματογραφιστριών, ενδυναμώνοντας τόσο την παρουσία των δημιουργών στη Γάζα όσο και τους δεσμούς τους με την Παλαιστινιακή, Αραβική και διεθνή κινηματογραφική κοινότητα. Επιδιώκουμε να χτίσουμε έναν βιώσιμο κινηματογραφικό φορέα στη Λωρίδα της Γάζας», όπως ανέφεραν οι ιδρυτές στην ανακοίνωσή τους.
Πάνω απ’ όλα, η Ακαδημία θα επιδιώξει να χτίσει ένα διεθνές δίκτυο, το οποίο θα στηρίξει το ταλέντο των Παλαιστίνιων κινηματογραφιστών και θα τους βοηθήσει να ακουστούν οι ιστορίες του, σε μια συγκυρία που η Γάζα βάλλεται ανελέητα και αντιμετωπίζει υπαρξιακό κίνδυνο.
Αυτή τη στιγμή, το διεθνές κοινό έχει δύσκολα πρόσβαση στον Παλαιστινιακό κινηματογράφο και δεν γνωρίζει το έργο που κάνουν οι δημιουργοί του, υπό τις πιο αντίξοες συνθήκες. Ο νέος θεσμός έχει στόχο αυτή η συνθήκη να αλλάξει και βρίσκεται ήδη σε αναζήτηση συνεργασιών με κινηματογραφικά φεστιβάλ, πολιτιστικούς οργανισμούς, και εταιρείες παραγωγής.
«Η Ακαδημία φιλοδοξεί να δημιουργήσει ένα διεθνές δίκτυο συνεργατών που θα στηρίζει τα ανερχόμενα κινηματογραφικά ταλέντα στη Γάζα, θα ενισχύει τις δυνατότητες εκπαίδευσης και παραγωγής και θα βοηθά τις ταινίες να φτάνουν σε φεστιβάλ, πλατφόρμες και κοινό σε ολόκληρο τον κόσμο».
Το σινεμά ανέκαθεν ήταν πολιτικό. Οι Παλαιστίνιοι αυτό το γνωρίζουν καλύτερα απ’ όλους. Οι ταινίες δεν είναι μόνο ένας τρόπος διαφυγής από την πραγματικότητα. Σε πολλές περιπτώσεις είναι επιστροφή στη μνήμη και ζωτική υπενθύμιση. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Ezzaldeen Shalah, συνιδρυτή της Ακαδημίας Κινηματογράφου της Γάζας:
«Στη Γάζα, το σινεμά δεν είναι απλώς μια μορφή τέχνης· είναι ένας τρόπος να διατηρούμε τη μνήμη, να διεκδικούμε εκ νέου το δικαίωμά μας να διαμορφώνουμε τη δική μας εικόνα και να δίνουμε στη νέα γενιά τα εργαλεία, για να αφηγηθεί τη δική της ιστορία», ανέφερε.
«Θέλουμε η Ακαδημία να ανοίξει ένα παράθυρο για τους νέους ανθρώπους και τις γυναίκες στη Γάζα, ώστε να μπορούν να μαθαίνουν, να δημιουργούν και να γυρίζουν τις δικές τους ταινίες και οι φωνές τους να φτάνουν σε ολόκληρο τον κόσμο. Καλούμε τους συνεργάτες μας σε θεσμούς, πανεπιστήμια και τη διεθνή κινηματογραφική κοινότητα να συμμετάσχουν στη δημιουργία αυτού του χώρου».
Παράλληλα, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας που είναι σε πλήρη εξέλιξη αυτή τη στιγμή περιλαμβάνει δύο παλαιστινιακές ταινίες στο επίσημο πρόγραμμα, το “Citizen Osama” του Ahmed Hassouna και το “Conversation With the Sea” του Muayad Alayan, οι οποίες φέρνουν στη μεγάλη οθόνη διαφορετικές όψεις της παλαιστινιακής εμπειρίας .
Οι δύο ταινίες είναι πολύ διαφορετικές μεταξύ τους, αλλά έχουν κοινό παρονομαστή: την επείγουσα ανάγκη να ειπωθούν ιστορίες από δημιουργούς που βιώνουν την πραγματικότητα της Παλαιστίνης και να αποκτήσουν αυτές οι ιστορίες πρόσβαση σε ένα διεθνές κοινό.
Πηγή: rosa,gr
Ο Θάνος Λαμπρόπουλος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 70 ετών. Ο παραγωγός που συνέδεσε το όνομά του με σημαντικές ταινίες τεκμηρίωσης και τη στήριξη του ελληνικού ντοκιμαντέρ, αφήνει πίσω του μια σημαντική διαδρομή στον ελληνικό κινηματογράφο.
Γεννημένος στην Αθήνα το 1956, σπούδασε στη Σχολή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης Λυκούργου Σταυράκου και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα στην οπτικοακουστική παραγωγή.
Το 1988 ίδρυσε μαζί με τον σκηνοθέτη Στέλιο Χαραλαμπόπουλο και τον διευθυντή φωτογραφίας Γιάννη Βαρβαρίγο την εταιρεία παραγωγής «Περίπλους», η οποία δραστηριοποιήθηκε κυρίως στον χώρο του ντοκιμαντέρ, αλλά και στη μυθοπλασία, συμμετέχοντας σε ελληνικές παραγωγές και ευρωπαϊκές συμπαραγωγές.
Ενδεικτικά, ο Θάνος Λαμπρόπουλος υπήρξε παραγωγός των ταινιών «Αδης» (1996), «Σινασός, Τοπογραφία της Μνήμης», «Είδαν τα Μάτια μας Γιορτές» (2000), «Ημερολόγια Καταστρώματος: Γιώργος Σεφέρης» (2001), «Μαραθώνιος μιας Ημιτελούς Ανοιξης, Γρηγόρης Λαμπράκης» (2014), «Η Υπογραφή» (2013), «Την Νύχτα που ο Φερνάντο Πεσσόα Συνάντησε τον Κωνσταντίνο Καβάφη» (2013), αλλά και τηλεοπτικών δουλειών, σαν τη σειρά ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ, «Η Ιστορία των Χρόνων μου» (2003 – 2005).
Παράλληλα, συμμετείχε ενεργά στα θεσμικά ζητήματα του κινηματογραφικού χώρου, έχοντας διατελέσει μέλος της Γενικής Συνέλευσης του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και του Συνδέσμου Ανεξάρτητων Παραγωγών Οπτικοακουστικών Έργων.
Η κηδεία του τελέστηκε σήμερα στις 10 το πρωί, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
«Ας έρθει, ας έρθει,
Η εποχή που θα μπορούμε να αγαπάμε».
Αρθούρος Ρεμπώ
Μετά τη σαρωτική πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, το «Uchronia» έρχεται για μία εβδομάδα προβολών στον Κινηματογράφο Τριανόν. Καθημερινά οι προβολές θα πλαισιώνονται μια σειρά συζητήσεων εμπνευσμένες από τις θεματικές της ταινίας (βλ. παρακάτω το αναλυτικό πρόγραμμα).
Ο σκηνοθέτης του «Avant-Drag!», Φιλ Ιερόπουλος παρουσιάζει τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, «Uchronia», με executive producer τον Τσάρλι Κάουφμαν, τον βραβευμένο υπαρξιακό δημιουργό (Η συνεκδοχή της Νέας Υόρκης, Anomalisa, Η αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού, Στο μυαλο τον Τζον Μάλκοβιτς κα.).
Το «Uchronia» σε σενάριο του Φοίβου Δούσου, σεναριογράφου του «Avant-Drag!», εμπνέεται από το βιβλίο του Αρθούρου Ρεμπώ «Μια εποχή στην κόλαση» και είναι η πρώτη διεθνώς κινηματογραφική διασκευή του έργου σε ταινία μεγάλου μήκους. Το φάντασμα του queer Γάλλου ποιητή Αρθούρου Ρεμπώ ταξιδεύει στο χρόνο και συναντά επαναστατικές φιγούρες των τελευταίων 150 χρόνων σε ένα ψυχεδελικό, καλειδοσκοπικό κινηματογραφικό ταξίδι.
Το «Uchronia» σπάει κάθε έννοια κινηματογραφικού είδους, με πολλαπλά φορμά και εικόνες που εξελίσσονται από θεαματικά ζωγραφικά 4Κ ταμπλό μέχρι εξπρεσιονιστικά super-8. Αντλεί από τον σουρεαλισμό των David Lynch και Luis Buñuel, συνομιλεί με τα δοκιμιακά φιλμ των Chris Marker και Peter Watkins και διαπερνάται από τη μπαρόκ κουήρ γλώσσα των Derek Jarman και Kenneth Anger.
Στους ρόλους συναντάμε ένα ξεχωριστό καστ με τους: Kristof, Φλομαρία Παπαδάκη και μια παρέλαση από guest stars της εγχώριας και διεθνούς avant-garde: Eve Libertine (η τραγουδίστρια του θρυλικού αναρχοφεμινιστικού συγκροτήματος Crass), The Boy, Ρέα Βαλντέν, Αντουανέττα Αγγελίδη, Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου και άλλοι.
Η ταινία περιλαμβάνει πάνω από τριάντα χαρακτήρες και subplots, που εξελίσσονται σε επτά διαφορετικές γλώσσες και έξι διαφορετικές ιστορικές εποχές, συγκροτώντας ένα από τα πλέον σύνθετα παραδείγματα πολυγλωσσικής και διαχρονικής αφήγησης στην ελληνική κινηματογραφία.
Τα κοστούμια του «Uchronia» είναι δημιουργίες – wearable γλυπτά της avant-garde καλλιτέχνιδας και designer Dynno Dada (Dionisia Ioannou), με το έργο της να έχει παρουσιαστεί στη Vogue, στο Dapper Dan, στο HKW, μεταξύ άλλων. Τη διεύθυνση φωτογραφίας υπογράφει ο Γιώργος Κουτσαλιάρης (Μαγνητικά Πεδία). Μεταξύ των executive producers συγκαταλέγονται επίσης η Μαρίνα Δανέζη και ο Jürgen Brüning, παραγωγός επιδραστικών queer κινηματογραφιστών, ανάμεσά τους και ο Bruce LaBruce. Το «Uchronia» είναι ελληνο-ολλανδική παραγωγή, σε συνεργασία με το βρετανικό Πανεπιστήμιο του Buckinghamshire.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ
24/9 Πέμπτη
20:30 Αθηναϊκή πρεμιέρα της ταινίας (με ελληνικούς υπότιτλους)
22:30 Q&A με σκηνοθέτη, σεναριογράφο, συντελεστές και performers (στα ελληνικά)
25/9 Παρασκευή
20:00 «Κινηματογραφικά δοκίμια, κινηματογραφικά ποιήματα και οι άκρες του ντοκιμαντέρ». Συζήτηση με την καλλιτέχνιδα και κινηματογραφίστρια Εύα Στεφανή, τον κριτικό κινηματογράφου και επιμελητή εκδόσεων Χρήστο Σκυλλάκο και τον ντοκιμαντερίστα Χρήστο Αδριανόπουλο (στα ελληνικά).
21:00 Προβολή της ταινίας (με ελληνικούς υπότιτλους)
26/9 Σάββατο
21:00 Προβολή της ταινίας (με ελληνικούς υπότιτλους)
22:30 Πάρτυ με DJ και περφόρμανς από ANOSIA, Kangela Tromokratisch, Λάλα Κωλοπή και άλλ@
27/9 Κυριακή
20:00 «Κινηματογραφική πρωτοπορία και επανάσταση: προς μια σημειωτική της ρήξης.» Συζήτηση με τη θεωρητικό κινηματογράφου και κινηματογραφίστρια Ρέα Βαλντέν και το σκηνοθέτη της ταινίας, Φιλ Ιερόπουλο (στα ελληνικά).
21:00 Προβολή της ταινίας (με ελληνικούς υπότιτλους)
28/9 Δευτέρα
20:00 «Άλυτες ασκήσεις κουήρ γραφής: πώς να μεταγράψεις ένα ποίημα σε σενάριο.» Συζήτηση με την ποιήτρια και περφόρμερ Πρόκνη και τον σεναριογράφο της ταινίας, Φοίβο Δούσο (στα ελληνικά).
21:00 Προβολή της ταινίας (με ελληνικούς υπότιτλους)
29/9 Τρίτη
21:00 Προβολή της ταινίας (με αγγλικούς υπότιτλους)
22:30 Q&A με το σκηνοθέτη και συντελεστές της ταινίας (στα αγγλικά)
30/9 Τετάρτη
20:00 «Απο τον Marinetti στον Elon Musk: τεχνολογικοί αναχρονισμοί, παρελθοντολάγνοι φουτουρισμοί». Συζήτηση με τον ερευνητή Jacopo Mosesso, την εικαστικό και αρχιτεκτόνισσα Σοφία Ντώνα και τον ηθοποιό και συγγραφέα Macklin Kowal (στα αγγλικά).
21:00 Προβολή της ταινίας (με αγγλικούς υπότιτλους)
—-
Διάρκεια ταινίας: 97’
Γλώσσες: γαλλικά, αγγλικά, ιταλικά, ρώσικα, γερμανικά, ελληνικά
Υπότιτλοι: ελληνικοί (24-28/09) και αγγλικοί (29 και 30/09)
Προπώληση εισιτηρίων: https://www.more.com/gr-el/tickets/cinema/uchronia/
Περισσότερες πληροφορίες:
Σκηνοθεσία & Μοντάζ: Φιλ Ιερόπουλος
Σενάριο: Φοίβος Δούσος
Παραγωγή: Σπύρος Πατσούρας, Φιλ Ιερόπουλος
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιώργος Κουτσαλιάρης
Μουσική: Νεφέλη & Νίκη Μπραβάκη
Κοστούμια: Dynno Dada / Διονυσία Ιωάννου
Μακιγιάζ & Κομμώσεις: Teo Zografaki
Γραφικά & Τυπογραφία: Πέτρος Αντωνίου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Χρήστος Αδριανόπουλος
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Φιλ Ιερόπουλος
Σχεδιασμός Σκηνικών: Στέλλα Αγγελίδου, Μαρία Λαμπρινίδη Φωτογραφία Πλατό: Alex Kat
Executive Producers: Charlie Kaufman, Μαρίνα Δανέζη, Jürgen Brüning, Φοίβος Δούσος, Eva H.D.
Συμπαραγωγοί: Steven Rubinstein Malamud, Sacha Gertsik Πρωταγωνιστούν:
Kristof Αrthur Rimbaud
Φλομαρία Παπαδάκη Louise Michel
Παίζουν:
Mαρίσσα Τριανταφυλλίδου Trotski 2.0, The Boy David Wojnarowicz, Marlo Mortimer The Devil, Parakatyanova Beauty/Hibiscus, Eve Libertine Louise Michel’s voice, Εύα Κολιοπάντου The Baroness, Ρεα Βαλντέν Emma Goldman, Macklin Kowal Deleuzian Bodybuilder, Robert Carrithers Andy Warhol, Alvina Chamberland Feminist Theorist Bombshell, Ashkan Sepahvand Post-colonial theorist, Αντουανέττα Αγγελίδη L’ Impossible, Veronique Tromokratisch Divine, Λάλα Κωλοπή Pyromaniac, Kangela Tromokratisch Leigh Bowery, Amani Marsha P. Johnson, Χρήστος Αδριανόπουλος Guy Hocquenguem, Στέλιος Παρρης Paul Verlaine, Aimee Lé Millennium Bug, Eva H.D. Punk poetess, Mahdi M’kinini (Lala Leli) AnOther, Jacopo Mosesso Queer Futurist, Λητώ Μεσσήνη Atropa Bella-Donna, Δωροθέα Βουτσαδοπούλου Avant-Mother, Φοίβος Δούσος Jack Smith, Pierre Magendie Horror de la patrie, Νίκη Μπραβάκη Petroleuse, Πρόκνη Petroleuse, Xsino Nero HIV Trauma, Μυρτώ Σταυρακίδου Ζάχου, Νεφέλη Μπραβάκη, Νίκη Μπραβάκη E.U. Chorus
Επικοινωνία: True Colours Comms
Η διανομή της ταινίας πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας - ΕΚΚΟΜΕΔ.
Ο Φιλ Ιερόπουλος είναι ο δημιουργός του “Avant-Drag!” (2024) σε σενάριο Φοίβου Δούσου, της ταινίας που έκανε πρεμιέρα στο Ρότερνταμ, επιλέχθηκε ανάμεσα στις 8 ταινίες στο Critics Choice και ήρθε 10η από 420 ταινίες στις ψήφους του κοινού, ισοψηφώντας με το “Zone of Interest” του Jonathan Glazer. Η ταινία γνώρισε θριαμβευτική επιτυχία αποσπώντας από τη διεθνή κριτική πάνω από 20 αξιοσημείωτες θετικές κριτικές και υπήρξε μια από τις μόλις τρεις ελληνικές ταινίες των τελευταίων δέκα ετών που έλαβε βαθμολογία 4 αστέρια στον Guardian. Το “Avant-Drag!” βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και προβλήθηκε σε πάνω από 70 διεθνή φεστιβάλ συμπεριλαμβανομένων του Σαράγεβο, του Raindance στο Λονδίνο, της Τεργέστης, της Μελβούρνης, της Σόφιας και της Τζακάρτας.
Ο Φιλ Ιερόπουλος έχει συνεργαστεί με τον Τσάρλι Κάουφμαν για την τελευταία ταινία του “How to Shoot a Ghost”. Έχει σπουδάσει κινηματογράφο και πολιτισμικές σπουδές στη Βρετανία και το 2010 ολοκλήρωσε το διδακτορικό του με ειδίκευση στην κινηματογραφική ποίηση στο Πανεπιστήμιο του Kent. Από το 2003 είναι Senior Lecturer στο Buckinghamshire New University, όπου διδάσκει video art, θεωρία πειραματικού κινηματογράφου και animation. Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, ORFEAS2021 (2021), έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όπου διαγωνίστηκε για το βραβείο Film Forward, ενώ αργότερα ήταν επίσης υποψήφια για τα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Ο Φοίβος Δούσος είναι περφόρμερ και σεναριογράφος με βάση το Λονδίνο. Το 2019 ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στο Royal Holloway, University of London, για τον ναρκισσισμό στις κουλτούρες των νέων μέσων. Είναι ιδρυτικό μέλος του καλλιτεχνικού ντουέτου ΦΥΤΑ και έχει παρουσιάσει έργα σε Αθήνα, Γενεύη, Βερολίνο και Λονδίνο, ενώ έχει συνεργαστεί με την Athens Biennale. Το 2020 οι FYTA ανέλαβαν από την Εθνική Λυρική Σκηνή τη queer διασκευή του L’Orfeo του Monteverdi, που εξελίχθηκε στην sci-fi video opera ORFEAS2021. Έχει γράψει τα κείμενα για το βραβευμένο ντοκιμαντέρ “Avant-Drag!”, που έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο IFFR, ενώ έχει γράψει το σενάριο του Uchronia που έκανε την πρεμιέρα του στην Berlinale το 2026, και έχει διατελέσει executive producer στην ταινία του Charlie Kaufman How to Shoot a Ghost, που έκανε πρεμιέρα στη Βενετία το 2025.
Θερινό Σινεμά στο Επί Κολωνώ
και τον Σεπτέμβρη
Αγορά εισιτηρίων: https://www.more.com/gr-el/
Δείτε το βίντεο: https://youtu.be/NRfVyHkYZWA
Και ο Σεπτέμβριος είναι μήνας αφιερωμένος στον κινηματογράφο για το Επί Κολωνώ καθώς στην όμορφη αυλή του θα ακουστούν και πάλι κάποιες από τις πιο δυνατές ιστορίες της έβδομης τέχνης.
Από τις 5 έως και τις 29 Σεπτεμβρίου καθημερινά, εκτός Δευτέρας, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει βραβευμένες ταινίες κάτω από τη δροσιά του πλάτανου.
Από τον Ρομάν Πολάνσκι στον Τιμ Μπάρτον και από τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ στον Τζόνι Ντεπ, οι ταινίες καλύπτουν μια ευρεία γκάμα με κοινό γνώμονα την καλλιτεχνική ποιότητα και αισθητική της Ομάδας Νάμα.
Η είσοδος είναι συμβολική στα 4€ με στόχο να παραμένει προσιτή επιλογή.
Οι θέσεις είναι περιορισμένες για αυτό κάντε την κράτησή σας έγκαιρα μέσω
more εδώ.
Ώρα έναρξης όλων των προβολών: 21.00.
Πρόγραμμα προβολών Σεπτεμβρίου
Chinatown | Σκηνοθεσία: Ρομάν Πολάνσκι
Σάββατο 5/9, Κυριακή 13/9, Τρίτη 22/9
Μετά τα μεσάνυχτα | Σκηνοθεσία: Μάρτιν Σκορσέζε
Κυριακή 6/9, Τρίτη 15/9, Τετάρτη 23/9
Το γεράκι της Μάλτας | Σκηνοθεσία: Τζον Χιούστον
Τρίτη 8/9, Τετάρτη 16/9, Πέμπτη 24/9
Housekeeping | Σκηνοθεσία: Μπιλ Φορσάιθ
Τετάρτη 9/9, Πέμπτη 17/9, Παρασκευή 25/9
Διχασμένο κορμί | Σκηνοθεσία: Μπράιαν ντε Πάλμα
Πέμπτη 10/9, Παρασκευή 18/9, Σάββατο 26/9
Εις το όνομα του πατρός | Σκηνοθεσία: Τζιμ Σέρινταν
Παρασκευή 11/9, Σάββατο 19/9, Κυριακή 27/9
Η νεκρή νύφη | Σκηνοθεσία: Τιμ Μπάρτον
Σάββατο 12/9, Κυριακή 20/9, Τρίτη 29/9
THE DEER FILM CLUB
Το KINO Athens και το T.A.F. / the art foundation παρουσιάζουν ένα νέο Film Club στο T.A.F.
Προβολές / Συζητήσεις
Το KINO Athens και το T.A.F. / The Art Foundation ανακοινώνουν με χαρά την έναρξη μιας νέας σειράς προβολών film club, που θα πραγματοποιείται στο T.A.F. / the art foundation, δημιουργώντας έναν νέο χώρο συλλογικής κινηματογραφικής εμπειρίας, διαλόγου και εξερεύνησης της σύγχρονης κινηματογραφικής κουλτούρας στο κέντρο της Αθήνας.
Η νέα αυτή πρωτοβουλία φιλοδοξεί να φέρει κοντά δημιουργούς, καλλιτέχνες, σινεφίλ, φοιτητές και το ευρύτερο κοινό μέσα από τακτικές προβολές που θα αναδεικνύουν ανεξάρτητο κινηματογράφο, cult classics, πειραματικά έργα, ντοκιμαντέρ και σύγχρονες διεθνείς κινηματογραφικές παραγωγές.
Μέσα από τον ιδιαίτερο χώρο του T.A.F., το film club θα λειτουργήσει ως μία ανοιχτή πλατφόρμα ανταλλαγής ιδεών και εμπειριών, προσεγγίζοντας τον κινηματογράφο όχι μόνο ως μορφή ψυχαγωγίας, αλλά και ως κοινωνική, πολιτική και καλλιτεχνική εμπειρία.
Κάθε συνάντηση θα περιλαμβάνει επιμελημένες προβολές, εισαγωγές, συζητήσεις με προσκεκλημένους και ανοιχτό διάλογο με το κοινό, ενισχύοντας τη συλλογική εμπειρία γύρω από την τέχνη της κινούμενης εικόνας και της σύγχρονης αφήγησης.
Μέσα από αυτή τη συνεργασία, το KINO Athens και το T.A.F. επιδιώκουν να ενδυναμώσουν το ανεξάρτητο πολιτιστικό τοπίο της πόλης και να δημιουργήσουν νέες δυνατότητες σύνδεσης ανάμεσα στον κινηματογράφο και τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία.
Οι ημερομηνίες των προβολών είναι οι εξής:
• Τετάρτη 22 Ιουλίου
• Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου
• Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ
ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΙΟΥΛΙΟΥ | 21:30
WASSUPKAYLEE
By Pepi Ginsberg
(ΗΠΑ, 2026, 18’)
Η δεκαεπτάχρονη Kaylee Hord, μια influencer που φτιάχνει βίντεο με φάρσες, γίνεται μέλος ενός δημοφιλούς σπιτιού δημιουργών στο TikTok, ελπίζοντας για φήμη και δόξα. Αλλά το να ταιριάξει με τους άλλους αποδεικνύεται πιο δύσκολο από όσο φανταζόταν, και η καταβολή του ενοικίου είναι ακόμα πιο δύσκολη. Όταν μια νέα, έντονη φιλία προσφέρει την ευκαιρία για viral φήμη, η Kaylee πρέπει να αποφασίσει πόσο μακριά είναι διατεθειμένη να φτάσει για να νιώθει ότι ανήκει και αν η viral φήμη αξίζει το κόστος να χάσει τον εαυτό της.
WORKS AND NIGHTS
By LUIZ AFONSO MOREDA
(Βραζιλία, 2025, 13’)
Έχουν περάσει δύο χρόνια από τότε που η Σουζάνα έχασε κάποιον δικό της. Και δυσκολεύεται να προχωρήσει.
GUMBORO
By Δημήτρης Βαβάτσης
(Ελλάδα, 2025, 21’)
Ο Μιχάλης μετακομίζει για πρώτη φορά μόνος του. Το νέο του σπίτι, ένα μικρό διαμέρισμα στο κέντρο της Αθήνας, μοιάζει ιδανικό. Μέχρι που η πόρτα της αποθήκης δεν ανοίγει. Τοποθετημένη στην καρδιά μιας πόλης που κρύβει περισσότερα απ’ όσα αποκαλύπτει, η ταινία χτίζει ένα κλειστοφοβικό, ψυχολογικό θρίλερ ενηλικίωσης. Μια μητέρα που δεν κάνει ποτέ πραγματικά πίσω, μια πόρτα που αρνείται να μείνει κλειστή και μια σειρά από υπαρξιακά σκιρτήματα που σταδιακά παίρνουν μια απειλητική μορφή.
Παρουσία του σκηνοθέτη και της δημιουργικής ομάδας του.
Το αναλυτικό πρόγραμμα προβολών, οι θεματικές ενότητες και οι προσκεκλημένοι θα ανακοινώνονται μέσα από τα επίσημα κανάλια επικοινωνίας του KINO Athens και του T.A.F..
Σχετικά με το KINO Athens
Το KINO Athens είναι ένας οργανισμός με έδρα την Αθήνα, αφιερωμένος στην κινηματογραφική κουλτούρα, τις συλλογικές εμπειρίες θέασης και την προώθηση του ανεξάρτητου και σύγχρονου κινηματογράφου μέσα από προβολές, εκδηλώσεις και συνεργασίες.
Σχετικά με το T.A.F. / the art foundation
Το T.A.F. / the art foundation είναι ένας πολυδιάστατος πολιτιστικός χώρος στο κέντρο της Αθήνας που υποστηρίζει σύγχρονες καλλιτεχνικές πρακτικές, εκθέσεις, performances και πολιτιστικά προγράμματα με επίκεντρο την κοινότητα.
Μείνετε συντονισμένοι με τα νέα του ΚΙΝΟ Athens μέσω τις ιστοσελίδας μας: www.kinoathens.org ή κάνοντας εγγραφή στο newsletter και στα Facebook • Instagram • TikTok.
Το ΚΙΝΟ ATHENS υποστηρίζεται από το ΕΚΚΟΜΕΔ – Creative Greece και τον Δήμο Αθηναίων.