ΙΩΑΝΝΑ ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΥ,  ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΛΑΛΗΣ

Την ώρα που Ελληνες πολίτες εξαναγκάζονται να μεταναστεύσουν αναζητώντας το κοινωνικό κράτος, οι θιασώτες του λιγότερου κράτους συνεχίζουν την επιδοματική πολιτική των ευρωπαϊκών προγραμμάτων μπαλώνοντας μεν κρίσιμες για τη ζωή των ΑμεΑ «τρύπες», αποκλείοντας  δε τους πολλούς και χωρίς ολοκληρωμένη στρατηγική για τη βελτίωση της καθημερινότητας και του μέλλοντος αυτών των ανθρώπων.

Επέλεξαν τον δρόμο της ξενιτιάς επειδή οι πολιτικές της ΤΙΝΑ (There is no alternative) δεν τους άφησαν άλλη επιλογή. Ο λόγος για τον Παντελή Πανόπουλο και την Αφροδίτη Μανουσάκη. Οι δυο γονείς που πριν από λίγα χρόνια αποφάσισαν να μεταναστεύσουν στη Φρανκφούρτη διεκδικώντας το αυτονόητο: η αναπηρία της κόρης τους Αννας να μη σημαίνει αποκλεισμός, ανασφάλεια και οικονομική αφαίμαξη της οικογένειάς τους. 

«Το ’να χέρι νίβει τ’ άλλο» λέει ο Π. Πανόπουλος στο Documento. «Σωστό! Αλλά τι γίνεται αν έχεις ένα και χρειάζεσαι ένα άλλο χέρι να σε νίψει;» Το ερώτημά του δεν είναι ρητορικό. Εκφράζει την αγωνία χιλιάδων οικογενειών (με) ΑμεΑ που βλέπουν τις ανάγκες τους να συνθλίβονται στη μέγγενη των μνημονίων διαρκείας. Νιώθουν ότι όποια μέτρα στήριξης λαμβάνονται δεν τους συμπεριλαμβάνουν και ότι συχνά παρουσιάζονται ως επικοινωνιακή «ατραξιόν» μιας ηγεσίας που εξαντλεί την κοινωνική πολιτική της σε ευχολόγια με τις –οριοθετημένες–  πλάτες των ευρωπαϊκών πακέτων.

«Πρώτη γραμμή φροντίδας»

Προτού απαντήσουν στο γιατί έφυγαν, οι δύο γονείς τονίζουν ότι η αναπηρία αφορά όλη την οικογένεια. «Η επίδρασή της είναι ίδια με την ανεργία ή την αρρώστια» λέει ο Π. Πανόπουλος. «Το θέμα γίνεται ακόμη εντονότερο στην Ελλάδα όπου η οικογένεια που έχει ένα ανάπηρο μέλος –και δη ένα ανάπηρο παιδί– καλείται να αντεπεξέλθει σε δυσθεώρητα κόστη τόσο σε χρηματικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Η πολιτική στήριξης των ΑμεΑ δεν είναι “οικογενειοκεντρική” και αγνοεί την οικογένεια» συμπληρώνει. «Αυτό οδήγησε κι εμάς στη Γερμανία». Ετσι αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τον «Προσωπικό Βοηθό», πρόγραμμα του 2023 για 2.250 ΑμεΑ. Το πρόγραμμα χρηματοδοτήθηκε με 41 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ) υπό την προϋπόθεση ότι ο ωφελούμενος θα έχει:

• ηλικία 16-65 ετών,
• συνολική αναπηρία τουλάχιστον 67%,
• ατομικό εισόδημα που να μην ξεπερνά τις 60.000 ευρώ ή να μην έχει εισόδημα.

Η πρώτη φάση ήταν για δύο έτη και η δεύτερη για ένα. Επιπλέον, οι αρμόδιοι φορείς μιλούν για άλλα 580 άτομα (από τις ήδη κατατεθειμένες αιτήσεις) που έλαβαν εντός του 2025 τη συγκεκριμένη υπηρεσία. Τέλος, ότι θα υπάρξει καθολική εφαρμογή του μετά το πέρας του ΤΑΑ, με χρηματοδότηση μέσω ΕΣΠΑ που θα φτάνει τα 320 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, ενώ αρχικά η καθολίκευση του προγράμματος υπολογιζόταν για το 2024, τα ΑμεΑ καταγγέλλουν ότι αυτό δεν έχει συμβεί ακόμη. Εκτός αυτού, στην επίσημη σελίδα του προγράμματος αναφέρεται ότι οι ωφελούμενοι που έχουν λάβει προσωπική βοήθεια από την έναρξή του φτάνουν τους 1.792. Ωστόσο τα στοιχεία του Οργανισμού Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΟΠΕΚΑ) αναφέρουν ότι στις 30/1/2026 πληρώθηκαν για το πρόγραμμα: 2.342 δικαιούχοι με 1.883.147 ευρώ. Επιπλέον, σε δηλώσεις της τον Ιούλιο του 2025 η αρμόδια υπουργός Δόμνα Μιχαηλίδου μίλησε για 1.500 ωφελούμενους.

Πέρα από τον προβληματισμό που γεννούν οι αριθμοί, η Αφροδίτη και ο Παντελής στέκονται στον αποκλεισμό όσων φροντίζουν ένα άτομο ΑμεΑ: την οικογένεια. «Είναι αδιανόητο να εξαιρούνται από το πρόγραμμα τα μέλη της οικογένειας, αλλά να δέχονται υπαλλήλους εταιρειών φροντίδας» λέει το ζευγάρι στο Documento.

Πράγματι στο εγχειρίδιο του «Προσωπικού Βοηθού» για όσους επιθυμούν να εργαστούν αναφέρεται: «Στο μητρώο μπορούν να εργαστούν και φυσικά πρόσωπα που απασχολούνται με σχέση εξαρτημένης εργασίας σε νομικά πρόσωπα και ατομικές επιχειρήσεις που παρέχουν υπηρεσίες εξατομικευμένης υποστήριξης ευάλωτων ομάδων, όπως ενδεικτικώς υπηρεσίες προσωπικού, βοηθού, συνοδού ή φροντιστή» (σελ. 4-5).

Οι γονείς όμως απαντούν: «Οι έμμεσα ΑμεΑ γονείς/συγγενείς είναι αυτοί που χρειάζονται στήριξη εφόσον τα ποσοστά ανεργίας  –συχνά επιβαλλόμενης λόγω της φύσης της αναπηρίας– στις οικογένειές με ΑμεΑ είναι υψηλότατα. Εννοείται πως όταν οι γονείς-συγγενείς δεν δύνανται να αναλάβουν τη φροντίδα των ΑμεΑ τότε αυτή θα πρέπει να ανατίθεται σε έτερα πρόσωπα, όμως η πρώτη γραμμή φροντίδας είναι πάντοτε οι γονείς/συγγενείς και αυτοί θα πρέπει να βοηθούνται».

Τι γίνεται στη Γερμανία 

Ο Παντελής και η Αφροδίτη επισημαίνουν ότι στις προϋποθέσεις για να αναλάβει κάποιος προσωπικός βοηθός δεν συμπεριλαμβάνεται το να είναι άτομο με το οποίο ο ωφελούμενος τελεί σε σχέση γάμου, συμφώνου συμβίωσης, συγγένειας α΄ ή β΄ βαθμού (δηλαδή το παιδί, ο γονιός, ο παππούς ή η γιαγιά). Το επίσημο εγχειρίδιο τούς επιβεβαιώνει.

Στο ίδιο διαβάζουμε ότι ο προσωπικός βοηθός μπορεί να είναι είτε ωρομίσθιος, οπότε και ο ΟΠΕΚΑ καταβάλλει μεικτά έξι ευρώ/ώρα, είτε σε συνοίκηση, οπότε τότε λαμβάνει από τον οργανισμό μεικτές απολαβές 1.200 ευρώ/μήνα. Οι όροι της συνεργασίας καθορίζονται ύστερα από συμφωνία ωφελούμενου – προσωπικού φροντιστή, κατοχύρωσης των στοιχείων κάθε πλευράς σε συγκεκριμένη ηλεκτρονική φόρμα για την παραγωγή αυτοματοποιημένου αρχείου «ιδιωτικού συμφωνητικού».

Ωστόσο στη Γερμανία το κράτος υποστηρίζει τόσο τα ΑμεΑ όσο και τις οικογένειές τους, λένε οι συνομιλητές μας. Εξηγούν μάλιστα ότι το επίδομα φροντίδας δίδεται στους οικείους φροντιστές και ελλείψει αυτών σε έτερο πρόσωπο. Η φροντίδα ενός ΑμεΑ θεωρείται εργάσιμος χρόνος και αναγνωρίζεται ως ένσημο. Επίσης όταν ένα ΑμεΑ νοσηλεύεται και έχει ανάγκη συνοδού, ο συνοδός αυτός σιτίζεται κανονικά. «Ακούγεται απλό» λέει ο Παντελής, «όμως όταν η σύζυγός μου έπρεπε επί μήνες να μείνει είτε σε νοσοκομείο είτε σε κέντρο αποκατάστασης σε άλλη πόλη η διατροφή της βάραινε τον οικογενειακό προϋπολογισμό και, πιστέψτε με, δεν ήταν εύκολο».

Γι’ αυτό αναρωτιέται: Ποιος προσωπικός βοηθός θα πήγαινε 250 χιλιόμετρα μακριά για να μείνει με ένα ΑμεΑ για 120 μέρες στο νοσοκομείο; Κι ύστερα άλλους 26 μήνες σε κέντρο αποκατάστασης όπως η Αφρ. Μανουσάκη για να βρίσκεται στο προσκέφαλο της ανάπηρης κόρης τους; «Θα μου πείτε “είναι υποχρέωση του γονέα”. Σίγουρα αυτό βρίσκεται μέσα στις υποχρεώσεις του. Βρίσκεται όμως μέσα στις δυνατότητές του; Κι εδώ έρχεται η ανάγκη ενός κράτος δικαίου που αναγνωρίζει το πρόβλημα, τη δυσκολία της επίλυσής του και παρέχει λύσεις».

Οι λύσεις μοιάζουν αυτονόητες στο εξωτερικό, όχι όμως στη χώρα μας. Εδώ είναι αδιανόητες «οι διακοπές για φροντιστή ΑμεΑ» λέει ο Παντελής. Εκεί όχι. «Το γερμανικό κράτος αναγνωρίζει ότι το να παλεύεις με μία αναπηρία είναι μία ιδιαιτέρως ψυχοφθόρα διαδικασία» αναφέρει και συμπληρώνει: «Κανείς δεν αρνείται την ανάγκη να υπάρχουν ειδικοί φροντιστές για τα ΑμεΑ. Η εμπειρία έχει αποδείξει όμως ότι η οικογένεια των αναπήρων είναι εκείνη που βρίσκεται από την πρώτη στιγμή στο πλάι τους. Η Αννούλα μας δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει κανένα χέρι της για να νιφτεί. Δεν πειράζει όμως. Δίνω ένα χέρι εγώ κι ένα χέρι η γυναίκα μου στην κόρη μας και με τα ελεύθερα μας χέρια κρατιόμαστε κι εμείς χέρι χέρι. Αυτό άλλωστε δεν είναι η οικογένεια;»

«Συνειδητή απάτη»

Πίσω στην Ελλάδα ο Χάρης Χουρδάκης, επικεφαλής της Πανελλαδικής Γραμματείας της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Αναπήρων, αναφέρει στο Documento για το «Προσωπικός Βοηθός»: «Είναι συνειδητή απάτη. Το πρόγραμμα εντάσσεται στο πλαίσιο των δημοσιονομικών περικοπών. Ετσι η κυβέρνηση προσπαθεί να δείξει ότι κάτι κάνει. Ομως δεν θέλει να δεσμεύεται με μόνιμη παροχή προς τα ΑμεΑ. Οπότε δίνουν αυτά τα χρήματα και τελειώνουν. Ταυτόχρονα, καλλιεργούν το κλίμα της καθολικότητας, αλλά δεν θα συμβεί. Το ίδιο έγινε και στην ειδική αγωγή και την παράλληλη στήριξη. Δημιούργησαν την προσδοκία ότι θα πάρουν όλοι προσωπικό βοηθό. Ομως μέχρι τώρα οι ωφελούμενοι είναι μόλις 1.700. Αλήθεια, θα ανανεωθεί το πρόγραμμα μελλοντικά; Οι υπόλοιποι τι θα γίνουν;».

«Καθολικό δικαίωμα»

Η αυτόνομη διαβίωση είναι καθολικό δικαίωμα και διαχρονικό αίτημα του αναπηρικού κινήματος, λέει στο Documento ο εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής Διονύσης Τρευλόπουλος. Οντας ωφελούμενος του προγράμματος τονίζει ότι η κυβέρνηση έχει καθιερώσει το πρόγραμμα του προσωπικού βοηθού για τα ανάπηρα άτομα, δεν έχει όμως διασφαλίσει ότι κάθε δικαιούχος θα έχει πρόσβαση σε αυτό. Με τα λόγια του: «Η επιλογή γίνεται κατόπιν κλήρωσης κι έτσι η τύχη είναι ο παράγοντας που κρίνει αν οι ανάπηροι μπορούμε να ζήσουμε αυτόνομα ξεπερνώντας τα εμπόδια που μας βάζουν η πολιτεία και η κοινωνία ή όχι. Οσοι τυχεροί/ές/α κληρωθήκαμε και δεν είμαστε κάτω από 16 και άνω των 65 (γιατί υπάρχουν και ηλικιακοί κόφτες) καταλαβαίνουμε γιατί είναι αναγκαιότητα ο προσωπικός βοηθός. Επειδή η αναπηρία δεν ταυτίζεται με τη βλάβη που φέρουμε στα σώματά μας τα ανάπηρα άτομα και είναι στην πραγματικότητα αποτέλεσμα των εμποδίων που συναντάμε στην καθημερινότητά μας, ο προσωπικός βοηθός είναι ένα από εκείνα τα μέσα με το οποίο τα αντιμετωπίζουμε. Στην πράξη και για να καταθέσω και το προσωπικό μου βίωμα, εκτός από το ότι ο προσωπικός βοηθός διευκολύνει την καθημερινή ρουτίνα, τις μετακινήσεις, την πρόσβαση στην εργασία κ.ά., προσφέρει ένα αίσθημα ελευθερίας και ασφάλειας στο άτομο, προϋπόθεση κοινωνικής συμμετοχής, ισότητας και αξιοπρέπειας».

Στη γενική εικόνα τα ΑμεΑ καταγγέλλουν –εκτός των άλλων– τη διαρκή φτωχοποίησή τους. Σύμφωνα με τον Χ. Χουρδάκη:

• Το 50% των οικογενειών ΑμεΑ ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Μιλάμε για 500.000 ανθρώπους βάσει των επίσημων στοιχείων.
• Το προσδόκιμο ζωής των ΑμεΑ μειώνεται.
• Από τις 600.000 βαριά αναπήρων μόλις οι 150.000 παίρνουν επίδομα, ανεξάρτητα από το ύψος του επιδόματος.
• Μέσω των ΚΕΠΑ κόβεται σε όλο και περισσότερους το επίδομα βαριάς κινητικής αναπηρίας.

Μπορεί ο Δ. Τρευλόπουλος να μην επιθυμεί να φύγει από τη χώρα, όπως ο Παντελής και η Αφροδίτη. Μπορεί να έχει βρει τους ρυθμούς του και σταθερή εργασία. Μολοταύτα ξεκαθαρίζει ότι οι «συνθήκες για τα ΑμεΑ είναι εξαιρετικά δύσκολες και η στήριξη της πολιτείας ελάχιστη». Η στατιστική τον επιβεβαιώνει, όπως και όλες οι καταγγελίες για αποκλεισμούς και φροντίδα «κατά τύχη». Η… συμπεριληπτική Ελλάδα των… αρίστων δεν έχει λεφτόδεντρα για πρόνοια. Είναι και οι πολεμικοί εξοπλισμοί στη μέση. Καλούμαστε να το δεχτούμε. Αλλιώς «όποιος δεν προσαρμόζεται πεθαίνει;»

Το αρμόδιο υπουργείο απαντά μέσω του Documento

• Το πιλοτικό πρόγραμμα θα ολοκληρωθεί τον Ιούνιο του 2026 και τότε θα ξεκινήσει και το καθολικό πρόγραμμα. Μέχρι σήμερα έχουν λάβει βοήθεια 1.792 άτομα με αναπηρία ενώ έχουν απασχοληθεί 2.817 βοηθοί.
• Οι συγγενείς α΄ και β΄ βαθμού αποκλείστηκαν, καθώς βάσει της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα ΑμεΑ η προσωπική βοήθεια «συνδέεται με το δικαίωμα των ατόμων αυτών να ζουν ανεξάρτητα – ακόμη και από την οικογένειά τους».
• Το πρόγραμμα δεν αφορούσε τους κάτω των 16 και άνω των 65 ετών καθώς δεν σχετίζεται «με αναπηρίες που συνδέονται απλώς με το γήρας», ενώ αναφορικά με τους ανηλίκους δεν είναι επιλέξιμοι αφενός γιατί «απαιτείται διαφορετικού τύπου υποστήριξη και πλαισίωση, όπως παράλληλη στήριξη», αφετέρου πρόκειται για άτομα χωρίς «πλήρη πρακτική αυτονομία» ακόμη.

Πηγή: documentonews.gr

Σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τις συνθήκες εκπαίδευσης μαθητών με αναπηρία στο Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Αχαΐας εκφράζει η Περιφερειακή Ομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία Δυτικής Ελλάδας και Νοτίων Ιονίων Νήσων.

Το συγκεκριμένο εργαστήριο λειτουργεί στο ισόγειο του Εθνικού Ιδρύματος Κωφών – Παραρτήματος Πάτρας,

Με δημόσια παρέμβασή της, η Ομοσπονδία καταγγέλλει τη διαρκή αδιαφορία της Πολιτείας και των αρμόδιων αρχών απέναντι σε ένα σοβαρό κτιριακό ζήτημα, το οποίο παραμένει χωρίς λύση επί σειρά ετών.

Όπως επισημαίνει η Ομοσπονδία, παρά τις επαναλαμβανόμενες παρεμβάσεις προς το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, τη διοίκηση του Εθνικού Ιδρύματος Κωφών, τον Δήμο Πατρέων, τους βουλευτές Αχαΐας και άλλους συναρμόδιους φορείς, δεν έχει υπάρξει καμία ουσιαστική ανταπόκριση ή παρέμβαση.

Την ίδια ώρα, τα αιτήματα του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, καθώς και των εκπαιδευτικών, για την παραχώρηση αχρησιμοποίητων χώρων του Ιδρύματος παραμένουν, σύμφωνα με την καταγγελία, χωρίς απάντηση, εγκλωβίζοντας τη σχολική κοινότητα σε μια παρατεταμένη κατάσταση αδιεξόδου.

Η πλημμύρα που ανέδειξε το πρόβλημα

Η ήδη επιβαρυμένη κατάσταση επιδεινώθηκε περαιτέρω μετά από πρόσφατο περιστατικό πλημμύρας στον πρώτο όροφο του κτιρίου, το οποίο προκάλεσε σοβαρές ζημιές σε δάπεδα, τοίχους, ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις και εξοπλισμό. Σύμφωνα με την Ομοσπονδία, υπάρχει άμεσος κίνδυνος η υγρασία να επεκταθεί στο ισόγειο και στους κοινόχρηστους χώρους, καθιστώντας αναγκαία την άμεση αποκατάσταση των φθορών.

Στο σχολείο φοιτούν σήμερα 114 μαθητές με αναπηρία, ενώ απασχολούνται 75 εκπαιδευτικοί, οι οποίοι, όπως αναφέρεται, αναγκάζονται να λειτουργούν σε χώρους ανεπαρκείς και ακατάλληλους. Οι συνθήκες αυτές χαρακτηρίζονται προσβλητικές για την αξιοπρέπεια των παιδιών και επικίνδυνες για την υγεία και την ασφάλειά τους, με τις ευθύνες να μεταφέρονται διαρκώς από φορέα σε φορέα, χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις.

«Μακροχρόνια εγκατάλειψη»

Η καταγγελία συνοδεύεται από φωτογραφίες που, σύμφωνα με την Ομοσπονδία, αποτυπώνουν με σαφήνεια την κατάσταση του κτιρίου. Σε αυτές καταγράφονται διαρροές από την οροφή, έντονη υγρασία, αποσαθρώσεις δομικών στοιχείων, λιμνάζοντα νερά σε κοινόχρηστους χώρους, καθώς και πρόχειρες παρεμβάσεις, όπως η χρήση κουβάδων για τη συλλογή νερού. Όπως τονίζεται, οι συνθήκες αυτές δεν ανταποκρίνονται ούτε στα στοιχειώδη πρότυπα ασφάλειας, πόσο μάλλον στις απαιτήσεις μιας σχολικής μονάδας για μαθητές με αναπηρία.

Η Ομοσπονδία υπογραμμίζει ότι το πρόβλημα δεν προέκυψε αιφνιδίως, αλλά αποτελεί συνέπεια μακροχρόνιας εγκατάλειψης και αδράνειας. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι φθορές εντοπίζονται σε φέροντα στοιχεία, οροφές και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, ενώ η υγρασία δημιουργεί συνθήκες αυξημένου κινδύνου ατυχημάτων. Τονίζεται, μάλιστα, ότι την πλήρη ευθύνη για οποιοδήποτε συμβάν φέρουν οι αρμόδιοι φορείς.

Προτάσεις και έκκληση για λύση

Ως άμεση προσωρινή λύση, η Ομοσπονδία επαναφέρει την πρόταση για παραχώρηση και του πρώτου ορόφου του κτιρίου, ο οποίος παραμένει αναξιοποίητος, καθώς και άλλων διαθέσιμων χώρων του Εθνικού Ιδρύματος Κωφών – Παραρτήματος Πάτρας, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν προς όφελος των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους.

Παράλληλα, απευθύνει έκκληση προς το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και το Εθνικό Ίδρυμα Κωφών να καταθέσουν ένα συγκεκριμένο και δεσμευτικό σχέδιο δράσης, με σαφές χρονοδιάγραμμα και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, ενώ επισημαίνεται ότι ο Δήμος Πατρέων οφείλει να δρομολογήσει τις απαραίτητες διαδικασίες για την ανέγερση νέου, καθολικά προσβάσιμου κτιρίου για τη στέγαση του ΕΕΕΕΚ Αχαΐας.

Σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τις συνθήκες εκπαίδευσης μαθητών με αναπηρία στο Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Αχαΐας, το οποίο λειτουργεί στο ισόγειο του Εθνικού Ιδρύματος Κωφών – Παραρτήματος Πάτρας, εκφράζει η Περιφερειακή Ομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία Δυτικής Ελλάδας και Νοτίων Ιονίων Νήσων. Με δημόσια παρέμβασή της καταγγέλλει τη διαρκή αδιαφορία της Πολιτείας και των αρμόδιων αρχών απέναντι σε ένα σοβαρό κτιριακό ζήτημα, το οποίο παραμένει χωρίς λύση επί σειρά ετών.

Όπως επισημαίνει η Ομοσπονδία, παρά τις επαναλαμβανόμενες παρεμβάσεις προς το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, τη διοίκηση του Εθνικού Ιδρύματος Κωφών, τον Δήμο Πατρέων, τους βουλευτές Αχαΐας και άλλους συναρμόδιους φορείς, δεν έχει υπάρξει καμία ουσιαστική ανταπόκριση ή παρέμβαση.

Την ίδια ώρα, τα αιτήματα του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, καθώς και των εκπαιδευτικών, για την παραχώρηση αχρησιμοποίητων χώρων του Ιδρύματος παραμένουν, σύμφωνα με την καταγγελία, χωρίς απάντηση, εγκλωβίζοντας τη σχολική κοινότητα σε μια παρατεταμένη κατάσταση αδιεξόδου.

Η πλημμύρα που «ξέβρασε» το πρόβλημα

Η ήδη επιβαρυμένη κατάσταση επιδεινώθηκε περαιτέρω μετά από πρόσφατο περιστατικό πλημμύρας στον πρώτο όροφο του κτιρίου, το οποίο προκάλεσε σοβαρές ζημιές σε δάπεδα, τοίχους, ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις και εξοπλισμό. Σύμφωνα με την Ομοσπονδία, υπάρχει άμεσος κίνδυνος η υγρασία να επεκταθεί στο ισόγειο και στους κοινόχρηστους χώρους, καθιστώντας αναγκαία την άμεση αποκατάσταση των φθορών.

Στο σχολείο φοιτούν σήμερα 114 μαθητές με αναπηρία, ενώ απασχολούνται 75 εκπαιδευτικοί, οι οποίοι, όπως αναφέρεται, αναγκάζονται να λειτουργούν σε χώρους ανεπαρκείς και ακατάλληλους. Οι συνθήκες αυτές χαρακτηρίζονται προσβλητικές για την αξιοπρέπεια των παιδιών και επικίνδυνες για την υγεία και την ασφάλειά τους, με τις ευθύνες να μεταφέρονται διαρκώς από φορέα σε φορέα, χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις.

Η καταγγελία συνοδεύεται από φωτογραφίες που, σύμφωνα με την Ομοσπονδία, αποτυπώνουν με σαφήνεια την κατάσταση του κτιρίου. Σε αυτές καταγράφονται διαρροές από την οροφή, έντονη υγρασία, αποσαθρώσεις δομικών στοιχείων, λιμνάζοντα νερά σε κοινόχρηστους χώρους, καθώς και πρόχειρες παρεμβάσεις, όπως η χρήση κουβάδων για τη συλλογή νερού. Όπως τονίζεται, οι συνθήκες αυτές δεν ανταποκρίνονται ούτε στα στοιχειώδη πρότυπα ασφάλειας, πόσο μάλλον στις απαιτήσεις μιας σχολικής μονάδας για μαθητές με αναπηρία.

Η Ομοσπονδία υπογραμμίζει ότι το πρόβλημα δεν προέκυψε αιφνιδίως, αλλά αποτελεί συνέπεια μακροχρόνιας εγκατάλειψης και αδράνειας. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι φθορές εντοπίζονται σε φέροντα στοιχεία, οροφές και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, ενώ η υγρασία δημιουργεί συνθήκες αυξημένου κινδύνου ατυχημάτων. Τονίζεται, μάλιστα, ότι την πλήρη ευθύνη για οποιοδήποτε συμβάν φέρουν οι αρμόδιοι φορείς.

Έκκληση για άμεση λύση

Ως άμεση προσωρινή λύση, η Ομοσπονδία επαναφέρει την πρόταση για παραχώρηση και του πρώτου ορόφου του κτιρίου, ο οποίος παραμένει αναξιοποίητος, καθώς και άλλων διαθέσιμων χώρων του Εθνικού Ιδρύματος Κωφών – Παραρτήματος Πάτρας, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν προς όφελος των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους.

Παράλληλα, απευθύνει έκκληση προς το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και το Εθνικό Ίδρυμα Κωφών να καταθέσουν ένα συγκεκριμένο και δεσμευτικό σχέδιο δράσης, με σαφές χρονοδιάγραμμα και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, ενώ επισημαίνεται ότι ο Δήμος Πατρέων οφείλει να δρομολογήσει τις απαραίτητες διαδικασίες για την ανέγερση νέου, καθολικά προσβάσιμου κτιρίου για τη στέγαση του ΕΕΕΕΚ Αχαΐας.

Σωματεία, σύλλογοι και φορείς των αναπήρων καλούν σήμερα το απόγευμα Πέμπτη 16 Γενάρη στις 7 μ.μ., στην οδό Λιοσίων 195, ενάντια στην απόφαση πλειστηριασμού σε οικογένεια με παιδί με ποσοστό αναπηρίας 67%.

«Δεν θα αφήσουμε να πετάξουν στον δρόμο οικογένεια με ανάπηρο παιδί! Κυβέρνηση – “doValue” – αγοραστές ακούστε το καλά: Το σπίτι του Σπύρου είναι σπίτι όλων!» αναφέρουν οι φορείς αλληλεγγύης ξεκαθαρίζοντας ότι θα επιμείνουν στην παύση οποιασδήποτε διαδικασίας έξωσης και στην κατοχύρωση του σπιτιού ξανά στην οικογένεια με ευθύνη της κυβέρνησης και της «doValue».

Ακόμα, διεκδικούν να απαγορευτούν οριστικά οι πλειστηριασμοί σπιτιών σε οικογένειες με άτομα με αναπηρία αλλά και κάθε λαϊκής οικογένειας.

Στην κινητοποίηση καλούν η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων (ΣΕΑΑΝ), ο Ενιαίος Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Παιδιών ΑμεΑ Αττικής και Νήσων, ο Εκπολιτιστικός και Εξωραϊστικός Σύλλογος Σεπολίων «Η Αναγέννηση», η Ένωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων της 4ης Δημοτικής Κοινότητας, η Ομάδα Γυναικών Σεπολίων – Κολωνού (μέλος της ΟΓΕ) και η Επιτροπή Συνταξιούχων ΙΚΑ 4ης Δημοτικής Κοινότητας ενώ κάλεσμα συμμετοχής στη συγκέντρωση απευθύνει και η Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων Ελλάδας (ΟΜΕ).

Τις τραγικές συνθήκες που βιώνουν οι μαθητές ειδικού σχολείου στην Αλεξάνδρεια της Ημαθίας καταγγέλλουν γονείς στην τηλεόραση του OPEN.

Το σχολείο δεν διαθέτει ούτε τα βασικά

Το σχολείο, στο οποίο πηγαίνουν παιδιά με αυτισμό, κινητικά προβλήματα και σύνδρομο Down, είναι παλιό και με ρωγμές ενώ στεγάζεται σε ένα πρώην κυλικείο, μια παλιά αποθήκη που μετατράπηκε σε αίθουσα διδασκαλίας. Το κτίριο δεν διαθέτει ούτε τα βασικά, όπως τουαλέτες. Το νηπιαγωγείο δεν έχει τουαλέτα και η μία τουαλέτα δεν είναι καν με προδιαγραφές ΑΜΕΑ. Και αν αυτή είναι κατηλειμμένη πρέπει να επισκεφτούν την τουαλέτα στο κατάστημα του απέναντι δρόμου.  

Τα παιδιά αναγκάζονται να διασχίσουν δρόμο - που δεν διαθέτει διάβαση για πεζούς- για να πάνε στην αυλή του σχολείου τους. Επιπλέον, ο λέβητας του καλοριφέρ βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τη δεξαμενή πετρελαίου δίπλα ακριβώς από αίθουσα διδασκαλίας, παρότι η νομοθεσία προβλέπεις την κατασκευή τοίχου ανάμεσά τους.

Ο Δήμος αναζητά κτίριο για την προσωρινή μετεγκατάσταση των παιδιών ενώ ακόμα βρίσκεται σε στάδιο μελέτης για την κατασκευή νέου κτιρίου.

 

ΜΑΚΗΣ ΝΟΔΑΡΟΣ

Νέο ηχηρό χαστούκι της Δικαιοσύνης στην Ενωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Ηλείας, η οποία επιχείρησε να φιμώσει με μηνύσεις και απειλές τον υπογράφοντα δημοσιογράφο του Documento Μάκη Νοδάρο, κρατικούς υπαλλήλους και πολίτες επειδή τόλμησαν να καταγγείλουν δημόσια τον προκλητικό ξυλοδαρμό ενός 22άχρονου ΑμεΑ με ποσοστό αναπηρίας 80% από αστυνομικούς της ΟΠΚΕ οι οποίοι τον πέρασαν για κακοποιό!

Η αντεισαγγελέας πρωτοδικών Αμαλιάδας Ηλείας Αγγελική Κυριαζή με την 35/2024 διάταξή της αποδομεί πλήρως την επιχείρηση εκφοβισμού και λογοκρισίας των ένστολων συνδικαλιστών της Ηλείας, επισημαίνοντας μάλιστα ότι η συνδικαλιστική τους ένωση δεν νομιμοποιείται στην υποβολή έγκλησης κατά του δημοσιογράφου. Οπως χαρακτηριστικά αναφέρει: «Η έγκληση υποβλήθηκε από μη προς τούτο δικαιούμενα φυσικά πρόσωπα, ενώ ειδικότερα η πρώτη εγκαλούσα (σ.σ.: Ενωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Ηλείας) δεν νομιμοποιείται ενεργητικά στην υποβολή έγκλησης σε κάθε περίπτωση, καθόσον το νομικό πρόσωπο δεν έχει την τιμή κατά την έννοια του άρθρου 361επ.ΠΚ».

Απόρριψη των κατηγοριών

Στη διάταξη επισημαίνεται επίσης μεταξύ άλλων: «Ενδείξεις που να δικαιολογούν την κίνηση ποινικής δίωξης δεν προκύπτουν καθώς το αντικείμενο της φερόμενης ψευδούς είδησης δεν σχετίζεται με την εθνική οικονομία, τον τουρισμό, την αμυντική ικανότητα της χώρας ή τις διεθνείς σχέσεις και συνεπώς εάν ακόμη και ήθελε υποτεθεί ψευδής η είδηση δεν καταφάσκεται η ειδική υπόσταση του καταμηνυόμενου αδικήματος, ενώ αναφορικά με το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης σχετικά με τη δημοσιευθείσα είδηση δικαιούχοι έγκλησης θα ήταν αποκλειστικά και μόνο οι αστυνομικοί που συμμετείχαν στο περιστατικό».

Το περιστατικό της ντροπής

Το πρωτοφανές περιστατικό της ντροπής για τους Ηλείους αστυνομικούς συνέβη την νύχτα της 9ης Απριλίου 2020, όταν ο 22άχρονος Γιάννης, φοιτητής στο Εργαστήρι Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης Κατάρτισης (ΕΕΕΕΚ) Πύργου Ηλείας, που ποτέ δεν μπόρεσε στη ζωή του να αρθρώσει μια λέξη ούτε να τρέξει λόγω της βαριάς νοητικής του υστέρησης, είχε την ατυχία να βγει μια βόλτα έξω από το σπίτι του και να πέσει πάνω στους ένστολους «τσαμπουκάδες».

Οι αστυνομικοί της ΟΠΚΕ τον κυνήγησαν διότι τον θεώρησαν ύποπτο μέσα στη νύχτα και τον καθήλωσαν με τη βία στο έδαφος παρά τις έντονες διαμαρτυρίες της μητέρας του και των συγχωριανών του. Οι τελευταίοι μάλιστα κινήθηκαν με απειλητικές διαθέσεις κατά των αστυνομικών.

Σε μια κόλα χαρτί

Η Ενωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Ηλείας μετά τη δημοσιοποίηση του περιστατικού και την πανελλήνια έκταση που έλαβε στράφηκε νομικά κατά του δημοσιογράφου που αποκάλυψε το συμβάν, κατά της δασκάλας του 22άχρονου ΑμεΑ Αγγελικής Πετρόγιαννη, διευθύντριας στο ΕΕΕΕΚ Πύργου Ηλείας, που κατήγγειλε δημόσια το περιστατικό, κατά της μητέρας του 22άχρονου, αλλά και κατά πολίτη επειδή δημοσιοποίησε στο διαδίκτυο φωτογραφίες του χτυπημένου από τους αστυνομικούς της ΟΠΚΕ 22άχρονου (πλέον) ΑμεΑ.

Στην πολυσέλιδη μηνυτήρια αναφορά τους, το περιεχόμενο της οποίας αποτελεί ύμνο λογοκρισίας του Τύπου, οι συνδικαλιστές αστυνομικοί ζητούσαν την ποινική δίωξη των ανωτέρω για τα αδικήματα της διασποράς ψευδών ειδήσεων κατ’ εξακολούθηση, της εξύβρισης μέσω διαδικτύου κατά συρροή και της συκοφαντικής δυσφήμησης μέσω διαδικτύου κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση.

Κατά την άποψη των Ηλείων συνδικαλιστών της ΕΛΑΣ, είκοσι κάτοικοι στο Λευκοχώρι Γαστούνης που αντέδρασαν έντονα στον ξυλοδαρμό του 22άχρονου ΑμεΑ, οι γονείς, ο αδερφός του, οι καθηγητές στο ΕΕΕΕΚ Πύργου, οι πολίτες που ανέβασαν φωτογραφίες στο διαδίκτυο και προσωπικά ο υπογράφων ως δημοσιογράφος στο Documento στήσαμε μια ψεύτικη ιστορία για να πλήξουμε το γόητρο και το κύρος των Ηλείων αστυνομικών και ειδικά της ΟΠΚΕ! Μάλιστα, στη μηνυτήρια αναφορά τους, που κατά τα 2/3 στρεφόταν κατά του δημοσιογράφου, εκτός των… μαθημάτων περί δημοσιογραφικής δεοντολογίας, επικαλούνταν τον… κωμικό ισχυρισμό ότι η διασπορά της ψευδούς είδησης είχε δραστικές αρνητικές συνέπειες στο κύρος των Ηλείων αστυνομικών.

Το δις εξαμαρτείν…

Είναι η δεύτερη φορά που οι δικαστικές αρχές της Ηλείας με παρέμβασή τους βάζουν φρένο στις προσπάθειες των ένστολων συνδικαλιστών της ΕΛΑΣ στην Ηλεία να λογοκρίνουν, να φιμώσουν και να τρομοκρατήσουν τον δημοσιογράφο του Documento. Είχε προηγηθεί η 28/2022 διάταξή του εισαγγελέα πρωτοδικών Ηλείας Ευάγγελου Μιχαήλου, ο οποίος έθεσε στο αρχείο άλλη μηνυτήρια αναφορά των ένστολων συνδικαλιστών σε βάρος του υπογράφοντος δημοσιογράφου και του πρώην διευθυντή Δασών Ηλείας και στελέχους της Λαϊκής Ενότητας (ΛΑΕ) Παναγιώτη Κορισιάνου. Ο εισαγγελικός λειτουργός είχε κρίνει με απόλυτα τεκμηριωμένο τρόπο και στοιχεία ότι δεν στοιχειοθετούνται τα εγκλήματα της συκοφαντικής δυσφήμησης και της διασποράς ψευδών ειδήσεων και ότι η μήνυση των αστυνομικών ήταν προδήλως αβάσιμη και γι’ αυτό τέθηκε στο αρχείο.

Υπενθυμίζεται ότι σε προηγούμενο σχετικό ρεπορτάζ της εφημερίδας Documento είχε αποκαλυφθεί ότι την περίοδο που κάποιοι εκ των μηνυτών συνδικαλιστών αστυνομικών κατηγορούσαν τον δημοσιογράφο για διασπορά ψευδών ειδήσεων, διέσπειραν οι ίδιοι fake news μέσα από τις προσωπικές σελίδες τους στο διαδίκτυο, ενώ επικροτούσαν και αναδημοσίευαν αναρτήσεις αντιεμβολιαστών εν μέσω πανδημίας. Τα ίδια πρόσωπα εκφράζονταν δημόσια θετικά σε αναρτήσεις μίσους κατά των μεταναστών, χλεύαζαν τον ΣΥΡΙΖΑ, φωτογραφίζονταν με βουλευτές και στελέχη της ΝΔ, ενώ κατηγορούσαν μέχρι και την πρόεδρο της Δημοκρατίας για τη στάση της απέναντι στον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο!

 

01 Η απορριπτική διάταξη της Εισαγγελίας Αμαλιάδας για τη μήνυση 
που κατέθεσαν εναντίον του Μάκη Νοδάρου οι συνδικαλιστές αστυνομικοί της Ηλείας 02 Ανάρτηση πολίτη για τον ξυλοδαρμό του νεαρού ΑμεΑ 
στο Λευκοχώρι από άντρες της ΟΠΚΕ με φωτογραφικό υλικό, τον οποίο 
οι συνδικαλιστές επιμένουν να χαρακτηρίζουν ψευδή είδηση

Πηγή: documentonews.gr

Τις αλλεπάλληλες απόπειρες έξωσης οικογενειών που έχουν μέλη άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ) καταγγέλλουν η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων (ΣΕΑΑΝ) και ο Ενιαίος Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων ΑμεΑ Αττικής και Νήσων, πραγματοποιώντας μάλιστα και κινητοποίηση την Τρίτη (8/10) έξω από το υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.

«Πετάνε τα ΑμεΑ στον δρόμο με εξώσεις, ξεσηκωμός λαέ για να τα σώσεις», φώναξαν οι συγκεντρωμένοι και απαίτησαν από την κυβέρνηση να απαγορεύσει κάθε πλειστηριασμό σπιτιών στα οποία κατοικούν ΑμεΑ.

Ο ΣΕΑΑΝ και ο Σύλλογος έχουν προχωρήσει το τελευταίο διάστημα σε σειρά παρεμβάσεων ενάντια στην προσπάθεια έξωσης οικογένειας, το ένα παιδί της οποίας είναι άτομο με αναπηρία, από το σπίτι της στα Θυμαράκια. Με τις πρωτοβουλίες τους απαίτησαν να κατοχυρωθει η κατοικία στον Σπύρο και την οικογένειά του, όπως έγινε μετά από αλλεπάλληλες κινητοποιήσεις στην περίπτωση της Διονυσίας και της οικογένειάς της στην Ελευσίνα. Σε συνάντηση που είχε προηγηθεί, οι εκπρόσωποι του υπουργείου είχαν ζητήσει μερικές μέρες προθεσμία προκειμένου να δώσουν μια απάντηση, αλλά -όπως κατήγγειλαν οι συγκεντρωμένοι- παρέμειναν άφαντοι, χωρίς να δώσουν καμία λύση στο σοβαρό πρόβλημα.

Στο μεταξύ, σύμφωνα με τον ΣΕΑΑΝ στις μέρες που κύλησαν όχι μόνο δεν βρέθηκε λύση αλλά εμφανίστηκαν νέες περιπτώσεις οικογενειών με μέλη ΑμεΑ που βρίσκονται αντιμέτωπες με την απειλή της έξωσης: Μια οικογένεια στη Χαλκίδα και άλλη μία στην Πετρούπολη, και οι δύο με παιδιά με αναπηρία, είδαν τα σπίτια τους να βγαίνουν «στο σφυρί» και τα funds να τους ζητούν να τους παραδώσουν τα κλειδιά. Μάλιστα, η ΣΕΑΑΝ καταγγέλλει ότι οι περιπτώσεις καθημερινά αυξάνονται ενώ την ώρα της κινητοποίησης έφτασε νέα καταγγελία για έξωση τυφλού ηλικιωμένου στη Θεσσαλονίκη.

Έτσι, στην κινητοποίηση συμμετείχαν σωματεία και φορείς από το 4ο διαμέρισμα του Δήμου Αθήνας, μέλη της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας και σωματεία της Χαλκίδας.

Επίσης, έδωσαν το παρών ο Χρήστος Τσοκάνης, βουλευτής του ΚΚΕ, και η Γρανέτα Τσιβίκα, δημοτική σύμβουλος της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στη Χαλκίδα.

«Μόνο η δική μας αποφασιστική στάση και δράση μπορεί να προστατεύσει τα σπίτια μας», επεσήμανε ο Χάρης Χουρδάκης, εκ μέρους της ΣΕΑΑΝ.

Ενημερώνοντας για τη συνάντηση αντιπροσωπείας με εκπρόσωπο του υπουργείου, κατήγγειλε ότι δεν δόθηκε καμία συγκεκριμένη απάντηση, ούτε στο αίτημα να απαγορευτούν με νόμο οι πλειστηριασμοί και να γίνουν διακανονισμοί με βάση το εισόδημα των οφειλετών, ούτε στην απαίτηση να «παγώσει» κάθε διαδικασία έξωσης και να παραμείνουν οι οικογένειες στα σπίτια τους. Ενώ υπογράμμισε πως πρόκειται για οικογένειες που πληρώνουν αδρά, για τις ανάγκες περίθαλψης, Ειδικής Αγωγής και Παιδείας των παιδιών τους.

Οργή προκαλεί η καταγγελία που έκανε ζευγάριΑμεΑ στο TikTok πριν από λίγες ημέρες, αποκαλύπτοντας ένα περιστατικό στο οποίο χρειάστηκαν τη βοήθεια της αστυνομίας αλλά αυτή δεν εμφανίστηκε ποτέ.

Αναλυτικά, ένας ασυνείδητος οδηγός είχε παρκάρει σε χώρο για ΑμεΑ, με τον Κώστα Κριτζιλάκη (όπως είναι το όνομα του ατόμου που κάνει την καταγγελία) να ενημερώνει τις αρχές για το τι συνέβη και να ζητάει περιπολικό στο σημείο.

Όπως φαίνεται και στο βίντεο λίγο αργότερα και η σύντροφος του,Ραφαέλα,  η οποία έχει επίσης κινητικές δυσκολίες, τηλεφώνησε να αναφέρει τι συμβαίνει ζητώντας και αυτή την παρέμβαση της αστυνομίας.

Αυτή όμως δεν εμφανίστηκε ποτέ, με τον Κριτζιλάκη να τονίζει ότι περίμεναν τους αστυνομικούς για 3,5 ώρες χωρίς όμως αυτοί να πάνε στο σημείο.

Μάλιστα όπως αναφέρεται στο βίντεο προσπάθησαν να παρκάρουν το αμάξι σε μια άλλη θέση που δεν είχε αρκετό χώρο, με αποτέλεσμα η Ραφαέλα  να πέσει στο έδαφος και να χρειαστεί τη βοήθεια δυο περαστικών.

Κατά τη διάρκεια του βίντεο ο Κώστας Κριτζιάλης επισημαίνει ότι έχουν κουραστεί και ζητάει από την πολιτεία να κάνει κάτι, ενώ παράλληλα δηλώνει ότι είναι κατά της φθοράς ξένης περιουσίας και δεν θέλει να σπάσει τζάμια και καθρέπτες όπως του έχουν προτείνει διάφοροι, αλλά αναρωτήθηκε τι πρέπει να γίνει για να αντιμετωπίσει επιτέλους ισότητα.

Δείτε το βίντεο με την εξοργιστική καταγγελία:

 

 

ΠΑΝΟΣ ΚΩΔΩΝΑΣ

Μητέρες μαθητών του Ειδικού Γυμνασίου-Λυκείου Αθηνών, καταγγέλλουν στο NEWS 24/7 τις σοκαριστικές καταστάσεις που βιώνουν τα παιδιά τους εντός του σχολείου.

Τρεις μητέρες παιδιών που φοιτούν στο Ειδικό Γυμνάσιο Αθηνών αποκαλύπτουν την άγνωστη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν εντός του σχολείου τα παιδιά τους, τα οποία αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας.

Το Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών είναι δημόσιο σχολείο που ανήκει στην ειδική αγωγή και στεγάζεται στην Ηλιούπολη Αττικής. Το κτίριο στο οποίο στεγάζεται το συγκεκριμένο σχολείο κτίστηκε τη δεκαετία του 1960, απέναντι από το Άλσος της περιοχής.

Οι εικόνες που έχει στη διάθεσή του το NEWS 24/7, μαρτυρούν πως το κτίριο, όχι απλά είναι ασυντήρητο, αλλά είναι εντελώς ακατάλληλο για μαθητές και προσωπικό.

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

Μιλώντας στο NEWS 24/7, οι τρεις μητέρες καταγγέλλουν τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στο σχολείο, αποκαλύπτοντας τη βαθιά αδιαφορία των αρμοδίων απέναντι στις ανάγκες των μαθητών με αναπηρίες.

Οι μητέρες δεν διστάζουν να περιγράψουν τη ζοφερή καθημερινότητα των παιδιών τους, τα οποία αντιμετωπίζουν κινδύνους και πολλαπλές δυσκολίες σε έναν χώρο που, αντί να τους προσφέρει στήριξη, τους εξωθεί στο περιθώριο.

Οι καταγγελίες των μητέρων αναδεικνύουν την επείγουσα ανάγκη για δράση.

Η τραγική αυτή πραγματικότητα απαιτεί άμεση προσοχή και παρέμβαση για να διασφαλιστεί η αξιοπρέπεια και η κατάλληλη εκπαίδευση των μαθητών με αναπηρίες στη χώρα.

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

Οι τρεις μητέρες μιλούν με τα αρχικά τους, επιλέγοντας να προστατεύσουν τα παιδιά τους, αλλά και τους εαυτούς τους από περαιτέρω ψυχολογική επιβάρυνση. Ωστόσο, είναι αποφασισμένες να συνεχίσουν τη μάχη τους μέχρι να βρεθεί κάποιο επίσημο όργανο του κράτους που να τις ακούσει και να αναλάβει δράση.

Όπως μου είπαν χαρακτηριστικά, το σχολείο στην Ηλιούπολη δεν είναι απλώς μια κακή εξαίρεση, αλλά ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα των προβληματικών, ακατάλληλων ειδικών σχολείων που υπάρχουν σε αυτή τη χώρα.

Η σιωπή δεν είναι πλέον επιλογή. Οι φωνές τους πρέπει να ακουστούν.

Μ.Μ.: «Σκέφτομαι να καταφύγω στα ευρωπαϊκά δικαστήρια»

Η πρώτη μητέρα περιγράφει πώς ο 14χρονος γιος της, ο οποίος πάσχει από εγκεφαλική παράλυση, έχει πέσει επανειλημμένα στον χώρο αυτού του ακατάλληλου και επικίνδυνου σχολείου, τόσο στο ανισόπεδο προαύλιο, όσο και από το ακατάλληλο θρανίο στο οποίο αναγκάζεται να κάθεται καθημερινά, με αποτέλεσμα να υποστεί σοβαρό κάταγμα κνήμης. Παρά τις συνεχείς εκκλήσεις της για βελτίωση των συνθηκών, τίποτα δεν έχει αλλάξει. Όταν μάλιστα το ΚΕΔΑΣΥ ενέκρινε να λάβει το παιδί της το λάπτοπ αφής που δικαιούται για τη διευκόλυνση της εκπαίδευσής του, το Υπουργείο Παιδείας απέρριψε το αίτημα, λέγοντάς της ότι “από τη στιγμή που το παιδί μπορεί να κουνήσει το ποντίκι του υπολογιστή, μπορεί και να γράψει”, αναγκάζοντας τη μητέρα να καταβάλει τεράστια προσπάθεια, κάνοντας αμέτρητες ψυχοφθόρες συζητήσεις για το αυτονόητο.

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

«Ο γιος μου είναι 14 ετών και έχει εγκεφαλική παράλυση. Πέρσι, περάσαμε από ΚΕΔΑΣΥ, όπου αποφασίστηκε ότι, λόγω της αλλαγής βαθμίδας από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο, θα ήταν καλύτερο το παιδί να φοιτήσει σε Ειδικό Σχολείο. Αυτό πιστέψαμε κι εμείς, αλλά κάναμε μεγάλο λάθος», δηλώνει αρχικά η μητέρα, εξιστορώντας στη συνέχεια πώς το παιδί της τραυματίστηκε σοβαρά εξαιτίας των συνθηκών που επικρατούν στο συγκεκριμένο σχολείο.

«Στις 12 Σεπτεμβρίου του προηγούμενου έτους ξεκίνησε η σχολική χρονιά, και μία εβδομάδα αργότερα το παιδί έπεσε στο προαύλιο. Το έδαφος είναι ανισόπεδο και ακατάλληλο για παιδιά με κινητικά προβλήματα, οπότε είναι πολύ εύκολο να πέσουν. Το έδαφος κανονικά θα πρέπει να είναι λείο. Οτιδήποτε ανώμαλο δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα και αποτελεί εμπόδιο. Ο γιος μου έπεσε και χτύπησε σοβαρά, λόγω αυτής της κατάστασης. Την επόμενη ημέρα, έπεσε ξανά, αυτή τη φορά από το θρανίο. Το κάθισμα δεν είναι κατάλληλο για παιδιά με κινητική αναπηρία, γεγονός εγκληματικό. Το παιδί έμεινε για αρκετή ώρα πεσμένο μόνο στο πάτωμα, μέχρι να αντιληφθεί κάποιος ότι έχει γίνει ατύχημα», συνεχίζει η μητέρα.

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

«Την τρίτη ημέρα, ο γιος μου δυσκολευόταν να περπατήσει στο σπίτι και, κάποια στιγμή, έπεσε κάτω. Δεν μπορούσα να τον σηκώσω, οπότε κάλεσα τον σύζυγό μου για να με βοηθήσει. Τον πήγαμε στο νοσοκομείο και η διάγνωση ήταν κάταγμα κνήμης. Αυτό συνέβη την πρώτη φορά που έπεσε, και με τη δεύτερη πτώση η κατάσταση επιδεινώθηκε. Το παιδί σταμάτησε να πηγαίνει στο σχολείο, σταμάτησε τα μαθήματά του και η ψυχολογία του επιβαρύνθηκε. Ξεκίνησε να πηγαίνει στο σχολείο με αμαξίδιο, διότι δεν υπήρχε κανείς να τον βοηθήσει με τα μπαστούνια. Αυτή η κατάσταση τον βύθισε ακόμη περισσότερο ψυχολογικά. Σε επαφή που είχα με τη Δευτεροβάθμια, για να τους κάνω γνωστές τις συνθήκες του τραυματισμού του γιου μου, αντί να ασχοληθούν με το γεγονός ότι το προσωπικό του σχολείου δεν είναι επαρκές, πέταξαν το μπαλάκι στον διευθυντή, ζητώντας του εξηγήσεις. Υπεύθυνοι για το ανεπαρκές προσωπικό είναι το Υπουργείο Παιδείας, όχι το σχολείο, ούτε ο διευθυντής, ούτε το προσωπικό το ίδιο», τονίζει η μητέρα.

«Όντας το παιδί τραυματισμένο, ζήτησα από το σχολείο να μας δίνουν τα μαθήματα και τις ασκήσεις σε στικάκι, για να τις κάνουμε στο σπίτι, ώστε το παιδί να μην μένει πίσω στα μαθήματά του. Εντούτοις, καθηγήτρια το αρνήθηκε, επιμένοντας να του δίνει φωτοτυπίες, τις οποίες στο τέλος της ημέρας της συμπληρώναμε εγώ και ο πατέρας του. Παράλληλα, το ΚΕΔΑΣΥ ενέκρινε λάπτοπ αφής για το παιδί, επειδή δεν μπορεί να γράψει σε χαρτί. Ωστόσο, το σχολείο με ενημέρωσε ότι το Υπουργείο Παιδείας αρνείται την εντολή του ΚΕΔΑΣΥ, παρότι πρόκειται για το ανώτατο όργανο που λαμβάνει αυτές τις αποφάσεις. Μετά από τεράστια ψυχική φθορά και αμέτρητα τηλεφωνήματα στο Υπουργείο, τελικά μας είπαν ότι θα πάρει το λάπτοπ που χρειάζεται», εξηγεί η μητέρα.

«Γενικότερα, στο σχολείο υπάρχουν σοβαρά προβλήματα σε διάφορους τομείς. Αρχικά, δεν υπάρχει ασφάλεια. Όποιος θέλει μπαινοβγαίνει, δεν υπάρχουν σχολικά λεωφορεία, δεν υπάρχουν υποδομές, και οι τουαλέτες δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για άτομα με αναπηρία. Λόγω έλλειψης βοηθητικού προσωπικού, αναγκαστήκαμε να προσλάβουμε δικό μας, με δική μας οικονομική επιβάρυνση», αναφέρει η μητέρα.

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

«Τι άλλο να πω; Ότι υπάρχει καθηγήτρια που αποκαλεί τα παιδιά “τούβλα” μέσα στην τάξη; Πώς να νιώσουμε εμείς ως γονείς, όταν τα παιδιά μας έρχονται στο σπίτι και μας λένε ότι είναι παρατημένα στο έλεος του Θεού; Τα παιδιά αγαπούν την κοινωνικοποίηση, αγαπούν το σχολείο. Όμως όχι αυτό το σχολείο. Γυρνάνε στο σπίτι και κλαίνε από την ταλαιπωρία που περνούν καθημερινά», λέει απογοητευμένη η μητέρα.

«Θα ηθελα να σταθώ σε κάτι πολύ σημαντικό… Οι τουαλέτες του σχολείου είναι ακατάλληλες. Ο νιπτήρας δεν είναι στο ύψος που πρέπει, οι λεκάνες είναι προβληματικές, τα καπάκια ανύπαρκτα και τα αμαξίδια λόγω του γεγονότος ότι είναι σταθερά τα κάγκελα γύρω από τη λεκάνη, δεν μπορούν να προσεγγίσουν την τουαλέτα. Τα βλέπουμε όταν πηγαίνουμε στο σχολείο, αλλά μας τα λένε και τα ίδια τα παιδιά όταν γυρνούν στο σπίτι. Στο σχολείο, υπάρχει μια τουαλέτα με πατέντες από σίδερα, θέτοντας τα παιδιά σε σοβαρότατο κίνδυνο. Δεν μπορούν να πάνε μόνα τους στην τουαλέτα και είναι αναγκασμένα να περιμένουν το βοηθητικό προσωπικό που… δεν υπάρχει, που δεν είναι επαρκές!», δηλώνει στη συνέχεια η μητέρα.

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

«Επιπλέον, τα διαλείμματα έχουν “καταργηθεί” για τα παιδιά που κινούνται με αμαξίδιο, γιατί μέχρι να μετακινηθούν με ένα ασανσέρ που χωράει ένα άτομο, δεν υπάρχει χρόνος να κατέβουν και να ανέβουν και πολλές φορές μάλιστα δεν λειτουργεί καν το ασανσέρ. Πολλά παιδιά μένουν μέσα στο σχολείο για 5-6 ώρες, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να κατέβουν στο προαύλιο. Επίσης, δεν υπάρχει χώρος για να τρώνε, με αποτέλεσμα να τρώνε στο μπαλκόνι, το οποίο είναι εκτεθειμένο στις καιρικές συνθήκες. Είναι παρατημένα, βιώνοντας μια καθημερινότητα που τα κάνει να επιβαρύνονται ψυχολογικά. Ακόμη, γνωρίζω πολύ καλά ότι παιδιά με κινητική αναπηρία δεν κάνουν γυμναστική, παρά το ότι το μάθημα απευθύνεται σε τέτοια παιδιά. Η φυσιοθεραπεία, εργοθεραπεία και η συμβουλευτική με ψυχολόγους γίνονται όπως-όπως, λόγω έλλειψης χρόνου. Τα παιδιά μένουν καθισμένα όλη μέρα, ενώ θα έπρεπε να κινούνται συνεχώς», τονίζει στη συνέχεια η ίδια.

«Από όσες φορές έχω επικοινωνήσει με το Υπουργείο Παιδείας, έχω καταλάβει ότι οι άνθρωποι είναι άσχετοι με τα ζητήματα αυτά. Πρόσφατα, μιλώντας με μία υπάλληλο, με ρώτησε αν γνωρίζω εγώ πόσα παιδιά θα εγγραφούν φέτος στο σχολείο… Επίσης, όταν της εξήγησα ότι απαγορεύεται να βρίσκονται τα παιδιά με κινητικά προβλήματα σε όροφο, εκείνη με ρώτησε αν έχει ισόγειο το σχολείο… Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω για να καταλάβει κανείς την κατάσταση», σχολιάζει η μητέρα, τονίζοντας πως η απογοήτευσή της είναι τέτοια, ώστε να σκέφτεται ότι η μοναδική λύση θα είναι να απευθυνθεί στα ανώτατα δικαστήρια της Ευρώπης.

«Σκέφτομαι πολύ σοβαρά να καταφύγω στα ευρωπαϊκά δικαστήρια, γιατί έχω κουραστεί να ζητάω τα αυτονόητα για το παιδί μου, και το κράτος να μου γυρίζει την πλάτη. Οι νόμοι υπάρχουν, αλλά σε αυτή τη χώρα δεν τηρούνται», καταλήγει η μητέρα.

Κ.Α.: «Το Υπουργείο Παιδείας έχει τα παιδιά παρκαρισμένα μέσα στο σχολείο»

Η δεύτερη μητέρα, ο 17χρονος γιος της οποίας φοιτά στο συγκεκριμένο δημόσιο σχολείο, υπογραμμίζει τις τραγικές ελλείψεις σε φυσιοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές και βοηθητικό προσωπικό, γεγονός που οδηγεί τα παιδιά να είναι εντελώς παραμελημένα, σε ένα σχολείο που οι κολώνες είναι μισογκρεμισμένες, σε ένα σχολείο που δεν είναι ασφαλές για τους μαθητές και τους εργαζομένους. Η ίδια και ο σύζυγός της ζουν με την καθημερινή αγωνία για το μέλλον του παιδιού τους, γιατί δεν πληρούνται οι απαραίτητες προδιαγραφές ασφαλείας και προσβασιμότητας.

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

«Ο γιος μου είναι 17 ετών και έχει σπαστική τετραπληγία λόγω εγκεφαλικής παράλυσης. Το συγκεκριμένο ειδικό σχολείο υποτίθεται πως εξυπηρετεί κυρίως παιδιά με κινητικά προβλήματα, ωστόσο εξυπηρετεί και παιδιά με άλλες ειδικές ανάγκες, με αποτέλεσμα να μην καλύπτονται ούτε οι ανάγκες των παιδιών με κινητικά προβλήματα, αλλά και να μην επαρκούν οι αίθουσες για όλους τους μαθητές. Επειδή λοιπόν δεν υπάρχουν αρκετές αίθουσες, αναγκάζονται πολλά αμαξίδια να βρίσκονται σε όροφο, και αυτό έχει ως αποτέλεσμα όλη την ημέρα να μην κατεβαίνουν στο προαύλιο, καθότι δεν είναι εύκολη η πρόσβαση, λόγω της ύπαρξης ενός και μόνο μικρού ασανσέρ», τονίζει αρχικά η μητέρα.

«Η εξωτερική ράμπα έκτακτης ανάγκης -πέρα από το γεγονός ότι κυκλώνει το κτίριο- είναι παλιά, κακοσυντηρημένη και σε περίπτωση σεισμού δεν θα είναι εφικτό τα παιδιά να τα κατεβάσουν από τον όροφο, λόγω της τεράστιας έκτασης της ράμπας. Ακόμα και ιδανικές να ήταν οι συνθήκες προσβασιμότητας, τρεις βοηθοί για 50 μαθητές Ειδικού Γυμνασίου δεν μπορούν να καλύψουν τις καθημερινές βασικές ανάγκες των παιδιών, όπως σίτιση, τουαλέτα, άλλαγμα, μεταφορά από τα σχολικά λεωφορεία, μεταφορά από τάξη σε τάξη. Στο σπίτι είμαστε δύο γονείς για ένα παιδί και δεν τα καταφέρνουμε. Τι να προλάβουν να κάνουν οι βοηθοί; Και οι ίδιοι θύματα εκμετάλλευσης είναι», συνεχίζει.

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

«Όσον αφορά τα σχολικά λεωφορεία, θα ήθελα να προσθέσω επίσης ότι και με τη μετακίνηση των μαθητών από και προς το σχολείο υπάρχει πρόβλημα, καθώς δεν είναι δεδομένο ότι θα εξυπηρετηθούν όλα τα παιδιά καθ ‘όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Το περασμένο σχολικό έτος, υπήρχαν παιδιά που δεν είχαν πρόσβαση στο σχολείο για πολλές ημέρες και έμεναν στο σπίτι, μιας και οι γονείς δεν μπορούσαν να τα πάνε στο σχολείο, επειδή έπρεπε να πάνε στην εργασία τους. Δεν φτάνει λοιπόν που αυτά τα παιδιά βρίσκονται σε ένα σχολείο στο οποίο δεν καλύπτονται οι βασικές ανάγκες τους, καταστρατηγείται και το βασικό δικαίωμά τους στην εκπαίδευση», συνεχίζει η μητέρα.

«Αντί να επιτυγχάνεται η συμπερίληψη, έχουμε ένα σχολείο όπου τα παιδιά με μεγαλύτερη αντίληψη λαμβάνουν κάποιες γενικές γνώσεις, ενώ τα παιδιά με λιγότερες δυνατότητες μένουν παρατημένα. Για παράδειγμα, η χρήση υπολογιστών θα πρέπει να είναι το άλφα και το ωμέγα για παιδιά με κινητική αναπηρία, ακόμα και ως μέσο επικοινωνίας. Δίνουν σε ένα παιδί να λύσει εξισώσεις, ενώ δεν μπορεί να γράψει ή να μιλήσει. Αυτά τα παιδιά πρέπει πρώτα να μάθουν να επικοινωνούν τις βασικές τους ανάγκες και να γίνεται εξατομικευμένη διδασκαλία. Η τεχνολογία έχει προχωρήσει…», δηλώνει στη συνέχεια η ίδια.

«Στο σχολείο υπάρχουν τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό. Για μεγάλο διάστημα δεν υπήρχε εργοθεραπευτής και όταν επιτέλους κάλυψαν τη θέση, ένα άτομο ήταν υπεύθυνο για 50 παιδιά και συγκεκριμένα ήταν αναπληρωτής. Πώς να εξυπηρετηθούν 50 παιδιά; Για όλες αυτές τις ελλείψεις και τις αδυναμίες δεν φταίνε οι εργαζόμενοι. Φταίει το Υπ. Παιδείας που αποφασίζει ότι αυτό το προσωπικό είναι επαρκές», συνεχίζει.

«Δεν έχουμε καμία βοήθεια από το κράτος, πέρα από ένα επίδομα το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να καλύψει τις πολλαπλές και δαπανηρές ανάγκες αυτών των παιδιών. Μια οικογένεια με ένα παιδί με σοβαρή κινητική αναπηρία χρειάζεται βοηθούς δίπλα της, οι οποίοι θα πρέπει να είναι εκεί συστηματικά. Γενικά είναι πολύ δύσκολο να προσπαθεί μόνη μια οικογένεια, χωρίς βοήθεια και υποστήριξη από την Πολιτεία. Αν πάθουμε κάτι, το παιδί αυτό θα μείνει αβοήθητο. Από τότε που γεννήθηκε ο γιος μας, κανείς δεν ήρθε να ρωτήσει τι ανάγκες έχουμε στο σπίτι μας. Σε άλλες, σύγχρονες ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει Πρόνοια για τέτοιες ευαίσθητες ομάδες, υπάρχει πρακτική βοήθεια για τις οικογένειες και ψυχολογική υποστήριξη. Εδώ, τίποτα», επισημαίνει η ίδια.

«Το σχολείο είναι εντελώς ακατάλληλο. Πρόκειται για ένα παλιό κτίσμα, χωρίς ασφάλεια και προσβασιμότητα. Με λίγα λόγια, το κτίριο είναι παμπάλαιο και ακατάλληλο, ιδίως για άτομα που είναι εξαρτημένα…Τα παιδιά είναι κλεισμένα στις αίθουσες γιατί το ασανσέρ δεν λειτουργεί σωστά, ενώ η σκάλα είναι πολύ απότομη. Τρώνε στον διάδρομο, έξω από τις τουαλέτες, γιατί δεν υπάρχει χώρος. Αν γίνει σεισμός, ποιος θα βγάλει έξω τα παιδιά και από πού; Τρεις βοηθοί δεν προλαβαίνουν να βγάλουν έξω 50 παιδιά. Μέχρι να τα βγάλουν έξω, οι κολώνες θα έχουν πέσει. Το κτίριο δεν πληροί τις προδιαγραφές και πρέπει άμεσα να έρθουν ειδικοί για να ελέγξουν την καταλληλότητά του», συνεχίζει η μητέρα.

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

«Επίσης, κάτι πολύ σημαντικό. Τα παιδιά με κινητικά προβλήματα χρειάζονται σε σταθερή βάση θεραπείες, όπως φυσικοθεραπείες, εργοθεραπείες, λογοθεραπείες και μαθήματα υπολογιστών (όχι όπως λειτουργεί το μάθημα των υπολογιστών στα τυπικά σχολεία, χρειάζεται εξατομικευμένη εκπαίδευση). Επειδή, λοιπόν, δεν γίνεται σωστή δουλειά με τις θεραπείες στο ειδικό σχολείο, οι γονείς αναγκαζόμαστε να τις κάνουμε τα απογεύματα ιδιωτικά με δικό μας κόστος, κάτι ανάλογο με την παραπαιδεία που γνωρίζουμε όλοι», αναφέρει με απογοήτευση η μητέρα.

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

«Δεν κατηγορώ τους εργαζόμενους. Το Υπουργείο Παιδείας έχει τα παιδιά “παρκαρισμένα” μέσα στο σχολείο. Όλοι οι γονείς παλεύουμε για το καλύτερο για τα παιδις μας, χωρίς καμία ουσιαστική βοήθεια από την Πολιτεία. Μιλάμε δημόσια για όλα αυτά, μπας και αλλάξει κάτι. Το κράτος επιλέγει να αγνοεί αυτά τα παιδιά και τις οικογένειές τους, να τα αφήνει αόρατα. Μάλλον βολεύει να μην φαίνονται, να μην κυκλοφορούν. Για αυτό ίσως και δεν υπάρχουν ράμπες στα πεζοδρόμια…», καταλήγει η μητέρα.

Μ.Μ: «Ας έρθουν μια μέρα από την Πρόνοια και το Υπ. Παιδείας στα σπίτια μας να δούνε πώς ζούμε»

Η τρίτη μητέρα καταγγέλλει τις απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούν στο συγκεκριμένο ειδικό σχολείο, οι οποίες προκαλούν αναστάτωση και άγχος στα παιδιά. Η κόρη της, 19 ετών, είναι παγιδευμένη σε ένα σύστημα που την αγνοεί, καθηλωμένη σε ακατάλληλες υποδομές και ελλιπή φροντίδα, βιώνοντας σοβαρά κενά στην εκπαίδευσή της. Η μητέρα, εξουθενωμένη και εξοργισμένη μετά από τόσα χρόνια που -συνεχώς- προσδοκά και ζητά τα αυτονόητα και λαμβάνει μόνο αρνητικές απαντήσεις, βλέπει πλέον ξεκάθαρα την αδιαφορία του κράτους να στερεί από το παιδί της την ευκαιρία για μια αξιοπρεπή ζωή και ένα αξιοπρεπές μέλλον, τονίζοντας πως θέλει το παιδί της να επιστρέφει από το σχολείο, έστω χωρίς παράπονα.

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

«Δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω. Η κόρη μου είναι 19 ετών αυτή τη στιγμή. Γεννήθηκε με εγκεφαλική παράλυση, σπαστική τετραπληγία. Όλη μας τη ζωή ήμασταν σε ειδικό σχολείο, άλλωστε η κατάσταση ήταν τέτοια που γνωρίζαμε εξαρχής πως θα φοιτούσε σε ειδικό σχολείο, δεν υπήρχε άλλη επιλογή. Από την εμπειρία μου στο δημοτικό ακόμη είχα προετοιμαστεί για το τι έρχεται. Η κόρη μου πήγαινε σε δημόσιο Ειδικό Δημοτικό σχολείο και στη συνέχεια στο Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών. Ήμουν προετοιμασμένη για αυτά που θα περάσουμε, αλλά δεν περίμενα πως θα είναι ακόμα χειρότερα από το Δημοτικό», αναφέρει.

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

«Αρχικά, θα ήθελα να πω πως είναι εξαιρετικά ψυχοφθόρο, τόσο για τα παιδιά, όσο και για τους γονείς, όταν σχεδόν κάθε χρόνο αλλάζουν οι ψυχολόγοι, οι κοινωνικοί λειτουργοί και οι θεραπευτές. Τα παιδιά πρέπει να νιώθουν ασφάλεια, πρέπει να έχουν δίπλα τους ανθρώπους που γνωρίζουν τις ανάγκες των παιδιών, δεν είναι δυνατόν να αλλάζουν συνέχεια θέσεις οι εργαζόμενοι. Όλο αυτό δημιουργεί μια συνθήκη έντονου στρες για τους μαθητές, αλλά και για τους γονείς που συνομιλούν και συνεργάζονται με τους ειδικούς», τονίζει.

«Όλη μου τη ζωή, μέσα στο δημόσιο Ειδικό Σχολείο, ευχόμουν να βρω ανθρώπους που θα σταθούν και θα κάνουν καλό στα παιδιά μας. Ήλπιζα πως θα βρω έναν-δυο ανθρώπους, οι οποίοι -κάνοντας υπερπροσπάθεια κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες- θα έκαναν σωστά τη δουλειά τους! Βασιζόμουν πάντα σε ένα-δυο άτομα (-και όχι σε στο σύνολο-) τα οποία θα ήταν φιλότιμα και θα έκαναν ευσυνειδήτως το λειτούργημά τους. Με λίγα λόγια, μια ζωή έψαχνα την εξαίρεση στον κανόνα. Ωστόσο, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι δεν κατηγορώ το προσωπικό. Δεν μπορούν και οι ίδιοι να ανταπεξέλθουν. Εργάζονται σε εξαιρετικά ψυχοφθόρες συνθήκες, είναι πολύ λίγα άτομα, που τρέχουν να προλάβουν να κάνουν χίλιες δουλειές», αναφέρει.

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

«Δυστυχώς, πολλοί καθηγητές δεν είναι καταρτισμένοι και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην γνωρίζουν πώς να διαχειριστούν τις ανάγκες των παιδιών. Η κατάσταση είναι απλά ό,τι τύχει…, το “σύνθημα” είναι “Πάμε κι όπου βγει”. Η αίσθηση στο ειδικό σχολείο είναι ότι αφήνεις τα παιδιά σου σε έναν δημόσιο χώρο και απλά τα παραλαμβάνεις μετά από λίγες ώρες. Αυτό το σχολείο δεν βελτιώνει τη ζωή τους, δεν τους μαθαίνει απολύτως τίποτα. Είναι σαν ένα τυπικό σχολείο, με ελάχιστον βοηθητικό προσωπικό, στο οποίο τα παιδιά δεν πάνε ούτε μισό βήμα μπροστά, δεν βελτιώνονται τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Αντιθέτως, μένουν στάσιμα, για να μην πω ότι πάνε και βήματα πίσω. Ποιος ευθύνεται για όλα αυτά; Η Πολιτεία, οι κυβερνήσεις και φυσικά το Υπουργείο Παιδείας, που γνωρίζει πολύ καλά τις άσχημες συνθήκες στην τυπική και στην ειδική εκπαίδευση και απλά αδιαφορούν όλοι», αναφέρει χαρακτηριστικά η μητέρα.

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

«Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να αναφέρω και μια ακόμα πολύ σοβαρή κατάσταση. Στην αρχή της περσινής σχολικής χρονιάς, βγαίνει το ημερήσιο πρόγραμμα, με 6άωρα και 7άωρα, στο οποίο υπάρχουν απανωτά κενά. Τέσσερα κενά την ημέρα, στα οποία η κόρη μου βρίσκεται στο αμαξίδιο, μόνη μέσα στην τάξη και φωνάζει “σας παρακαλώ, βοηθήστε με, είμαι μόνη”. Βεβαίως, δεν μιλώ μόνο για το δικό μου παιδί, μιλώ για συνήθη περιστατικά που αφορούν πολλούς μαθητές. Αυτό συμβαίνει κάθε χρονιά. Η τελευταία χρονιά ήταν η χειρότερη όσον αφορά τα κενά, όπου τα παιδιά είναι εγκαταλελειμμένα και παραμελημένα μέσα σε μια τάξη. Τι να κάνουν οι βοηθοί; Με το ένα πόδι στη μία, και το άλλο στις άλλες τάξεις. Μας λένε και οι ίδιοι “μιλήστε, γονείς. Βοηθήστε μας!”», περιγράφει η μητέρα.

 

Ειδικό Γυμνάσιο – Ειδικό Λύκειο Αθηνών NEWS 24/7

 

«Θα ήθελα να πω πως τα παιδιά μας, δυστυχώς, παθαίνουν επιληπτικές κρίσεις και συχνά βρίσκονται μόνα μέσα στις τάξεις. Από τύχη δεν έχουμε θρηνήσει θύματα, από τύχη δεν έχει πεθάνει κάποιο παιδί. Κάνουμε τον σταυρό μας και τα στέλνουμε στο σχολείο, ελπίζοντας ότι θα γυρίσουν στο σπίτι σώα και αβλαβή», λέει με αγωνία.

«Επίσης, θα ήθελα να πω ότι υπάρχουν καθηγητές που αρνούνται να ακουμπήσουν και να μετακινήσουν τα αμαξίδια, να πάνε τα παιδιά μέχρι την τουαλέτα, να τα πάνε από κάτω πάνω. Και σου λένε ότι μόνο το βοηθητικό προσωπικό θα βοηθάει. Σε ειδικό σχολείο όλα αυτά…», τονίζει η μητέρα.

«Ας έρθουν μια μέρα από την Πρόνοια και το Υπουργείο Παιδείας στα σπίτια μας να δούνε πώς ζούμε σε αυτή τη χώρα. Τους προκαλώ. Είμαι μόνη μητέρα και προσπαθώ καθημερινά να σταθώ όρθια για την κόρη μου. Για κανέναν άλλον. Όμως, δεν έχω άλλη υπομονή. Δεν αντέχω άλλο να παλεύω μόνη, χωρίς κανέναν σύμμαχο. Οι γονείς κουραζόμαστε. Πλέον, μεγαλώνουμε, δεν αντέχουμε ούτε σωματικά ούτε ψυχολογικά. Παλιά έλεγα ότι θα τρέξω στα υπουργεία, ότι θα πάω στο σχολείο να κάνω διάλογο, να βρω λύσεις. Πλέον, όμως, δεν έχω άλλη υπομονή. Δεν έχω υπομονή να τα βιώνω όλα αυτά σε αυτή τη χώρα, δεν αντέχω να φωνάζουμε για τα αυτονόητα, να φωνάζουμε για την υγεία και την ψυχολογία των παιδιών μας», καταλήγει η μητέρα.

*Το NEWS 24/7 έχει τα στοιχεία των τριών μητέρων, τα οποία είναι στη διάθεση οποιασδήποτε επίσημης αρχής. Οι μητέρες αναμένουν άμεση παρέμβαση για το έγκλημα διαρκείας που διαπράττεται εντός του Ειδικού Σχολείου που φοιτούν τα παιδιά τους. Μια παρέμβαση που θα πρέπει να έρθει άμεσα. Πριν να είναι πολύ αργά, πριν θρηνήσουμε θύματα.

Πηγή: news247.gr

Τραγική κατάληξη είχε για μια γυναίκα ΑμεΑ το τελευταίο της γεύμα, καθώς η κοπέλα που είχε για να την βοηθάει στο πλαίσιο του προγράμματος «Προσωπικός Βοηθός» απεδείχθη ακατάλληλη για μια τέτοια θέση.

Το πρόγραμμα «Προσωπική Βοηθός» που παρέχουν το υπουργείο Εργασίας και το υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας αφορά σε συμπολίτες μας με αναπηρία που μπορούν να έχουν κάποιον άνθρωπο δίπλα τους προκειμένου να τους βοηθάει στην καθημερινότητά τους.

Στην περίπτωση της γυναίκας ΑμεΑ που κατέληξε, η προσωπική βοηθός δεν ήταν στο δωμάτιο την ώρα που εκείνη έτρωγε, όπως θα έπρεπε. Κάποια στιγμή, άρχισε να πνίγεται και όταν η βοηθός κατάλαβε ότι κάτι δεν πάει καλά δεν ήξερε τι να κάνει.

Μάλιστα, δεν τηλεφώνησε καν στο 166 αλλά απευθύνθηκε στην δεύτερη γυναίκα που είχε η οικογένεια για να φροντίζει την μητέρα.

Όταν έφτασε το ΕΚΑΒ ήταν ήδη αργά.

Να σημειωθεί ότι ο προσωπικός βοηθός του προγράμματος «Βοήθεια στο σπίτι» δεν είναι απαραίτητο να έχει εξειδικευμένες γνώσεις, δεν είναι νοσηλευτής, παρ’ όλα αυτά σύμφωνα με τις οδηγίες του υπουργείου υπάρχει μια επιτροπή που ελέγχει αν τα άτομα που επιλέγονται είναι ικανά να προσφέρουν τις υπηρεσίες αυτές.

«Δυσεύρετη δίχως επαρκείς γνώσεις»

Ο αδερφός της άτυχης γυναίκας, ο οποίος είναι εκπαιδευτικός, μίλησε στο MEGA για το δράμα της οικογένειας.

«Είχαμε δύο προσωπικούς βοηθούς γιατί η αδερφή μου είχε κινητικά προβλήματα και δικαιούτο 277 ώρες τον μήνα, και είχαμε και πρωί και απόγευμα» λέει ο κ. Γιώργος.

«Αυτό το πρόγραμμα είναι πιλοτικό και δυσκολεύτηκα πολύ το πρόγραμμά του να είναι συμβατό με της αδερφής μου, να έχει ελεύθερες ώρες. Η πιο εξειδικευμένη ήταν δυσεύρετη και δεν είχε επαρκείς γνώσεις για άτομα με αναπηρία», εξηγεί.

Επίσης ανέφερε ότι μιλώντας με έναν γραμματέα, εκείνος του είπε ότι όποιος θέλει από τους προσωπικούς βοηθούς μπορεί να παρακολουθήσει ένα πρόγραμμα του Ερυθρού Σταυρού.

Μάλιστα, το ότι πνιγόταν η αδελφή του το έμαθε από γείτονα την ώρα που ήταν στο σχολείο:

«Με πήρε στις 11:10 ο γείτονας και μου είπε ότι ζητούν βοήθεια από δίπλα η κοπέλα, γιατί πνίγεται η αδερφή μου»…

 

Απόστολος Λυκεσάς

Τρία σχολεία για παιδιά ΑμεΑ κλείνουν στη Θεσσαλονίκη στη μέση της σχολικής χρονιάς και τα παιδιά διαμοιράζονται (!) σε άγνωστα για την ώρα σχολεία διότι ο Δήμος Πυλαίας-Χορτιάτη και το υπουργείο Παιδείας ολιγώρησαν για 15 και πλέον έτη στην εξεύρεση λύσης! Κι έπρεπε να υπάρξει η εισαγγελική παρέμβαση -ύστερα από τρεις μηνύσεις γονέων- για να κινητοποιηθεί ο δήμος, χωρίς να δίνει όμως λύση στο στεγαστικό, αλλά κλείνοντας τα σχολεία να προσπαθεί να αποφύγει τις ευθύνες στην πιθανότητα σοβαρού ατυχήματος.

Τρία σχολεία -το 2ο ΕΕΕΕΚ Πυλαίας-Χορτιάτη, το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο και το Ειδικό Νηπιαγωγείο Θεσσαλονίκης για παιδιά με αυτισμό- είναι μια από τις πλέον ξεχωριστές «αμαρτωλές» και ντροπιαστικές καταστάσεις στον χώρο της εκπαίδευσης στη Θεσσαλονίκη. Στην «Εφ.Συν.» είχαμε αναφερθεί στην υπόθεση πριν από λίγους μήνες με αφορμή άλλη μεγάλη υπόθεση για τα άτομα με ειδικές ανάγκες (6.10.23, «Εξακόσια παιδιά ΑμεΑ χωρίς μετακίνηση στα σχολεία»). Εκεί καταγράφαμε πόσο… πρωτοποριακό είναι το κτίριο που βαφτίστηκε «σχολείο» για 80 παιδιά, αφού στο ίδιο κτίριο λειτουργούν βιοτεχνία και αποθήκη του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Τρεις μηνύσεις κατέθεσαν οι γονείς διότι, όπως μας έλεγε τότε ο Μιχάλης Τσιραντωνάκης, πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων του Ειδικού Δημοτικού για παιδιά με αυτισμό, «μας πληγώνει και μας εξοργίζει να ακούμε από τον δήμαρχο Πυλαίας-Χορτιάτη, Ιγνάτιο Καϊτεζίδη, ότι όλα τα σχολεία στον δήμο του είναι ασφαλή, ενώ φοιτούν παιδιά με αναπηρίες μέσα σε έναν εν ενεργεία βιομηχανικό χώρο με βιοτεχνία, αποθήκες, φορτηγά, εργάτες και διάφορα μηχανήματα». Οι μηνύσεις έκαναν, φαίνεται, τη δουλειά που δεν έκαναν αυτοί που έπρεπε. Διότι εστάλησαν ανεξάρτητοι πραγματογνώμονες να εξετάσουν τον χώρο και αν αληθεύουν τα καταγγελλόμενα. Τι λέει η έκθεσή τους δεν το γνωρίζουμε, μάθαμε όμως πράγματα και θαύματα από την έκθεση αυτοψίας της Πολεοδομίας του Δήμου Πυλαίας-Χορτιάτη, η οποία έσπευσε επιτέλους ύστερα από χρόνια για να διαπιστώσει τι συμβαίνει.

Και τι διαπίστωσε σε δύο διαφορετικές μάλιστα ημερομηνίες (11/7 και 5/12/2023); Μεταξύ πολλών άλλων, ότι υπάρχει: α) «αλλαγή χρήσης βιοτεχνικού χώρου που εν μέρει χρησιμοποιείται ως Ειδικό Δημοτικό Σχολείο για παιδιά με αυτισμό […] άνευ αδείας κατά παράβαση άρθρου 81 παρ. 1Ν.4495/17», και β) «κατασκευή χώρου με χρήση σχολείου που προβλέπεται μεν στην οικοδομική άδεια ως βιομηχανικός χώρος, αλλά κατασκευάστηκε με μεταλλικό σκελετό αντί σκυροδέματος και με επικλινή αντί οριζόντια στέγη και με τοίχους από πάνελ…»! Για να μην μπλέκουμε με άλλες λεπτομέρειες, οι παραβάσεις και αυθαιρεσίες είναι τέτοιου μεγέθους που ο δήμος ρίχνει τώρα πρόστιμο ύψους 1.171.710 ευρώ (!) ανά έτος αν δεν γκρεμιστούν οι αυθαιρεσίες, αν γκρεμιστούν το πρόστιμο είναι 500 ευρώ. Ομως, αν γκρεμιστούν δεν θα υπάρχει ο χώρος του… σχολείου. Γι’ αυτό το «σχολείο» ο δήμος πλήρωνε ενοίκιο άγνωστο ποσό, πληροφορίες το θέλουν να είναι σχεδόν 10.000 ευρώ, οπότε, όπως διερωτάται ο κ. Τσιραντωνάκης, «γιατί τα προηγούμενα χρόνια δεν είχε ελέγξει η Πολεοδομία το κτίριο;».

Κατόπιν αυτών των εξελίξεων ο δήμαρχος κ. Καϊτεζίδης έστειλε στις 10/11/2023 κατεπείγουσα επιστολή στον υπουργό Παιδείας Κυριάκο Πιερρακάκη και τους συναρμόδιους, εκθέτοντας το ιστορικό, τις κινήσεις του δήμου για να βρεθεί λύση, τις συσκέψεις με αρμόδιους της εκπαίδευσης αλλά και το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται καθώς «ένα ακατάλληλο και επικίνδυνο μη αδειοδοτημένο κτίριο δεν μπορεί να στεγάζει εκπαιδευτικές ανάγκες παιδιών και μάλιστα ΑμεΑ». Θυμίζει ακόμη και τις ερωτήσεις στη Βουλή (από ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ) και ζητά να βρεθεί λύση, αλλιώς στις 8/1/2024 θα έκλεινε τα σχολεία.

Λύση, όπως γνωρίζουμε, δεν βρέθηκε, ούτε γνωρίζουμε τι και αν απάντησε έστω ο κ. Πιερρακάκης ή ακολούθησε τον δρόμο της κ. Κεραμέως που είχε δηλώσει πως «ο ρόλος του υπουργείου είναι “επιτελικός” και η ευθύνη για τη στέγαση των σχολείων βαραίνει αποκλειστικά τον δήμο».

Τελικά ο δήμος μετέθεσε το κλείσιμο των σχολείων για τις 19/2/2024, αλλά οι αντιδράσεις δεν μετατέθηκαν καθόλου. Σήμερα ο Σύλλογος Ειδικού Εκπαιδευτικού και Βοηθητικού Προσωπικού Κεντρικής Μακεδονίας έχει κηρύξει τρίωρη στάση εργασίας και μαζί με την Ενωση Συλλόγων Γονέων Δήμου Πυλαίας-Χορτιάτη θα πραγματοποιήσουν παράσταση διαμαρτυρίας στις 11.30 π.μ. στο κτίριο όπου στεγάζονται τα τρία σχολεία, στην οδό 17ης Νοεμβρίου 83, στην Πυλαία, ώστε να δοθεί άμεσα λύση στο ζήτημα.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών με ανακοίνωσή τους καταγγέλλουν το κλείσιμο των σχολείων και τη μεταφορά των παιδιών σε διαφορετικά σχολεία, ενώ τονίζουν χαρακτηριστικά πως «δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι από την αρχή της σχολικής χρονιάς μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα δεν είχαν ναυλωθεί σχολικά λεωφορεία για δεκάδες μαθητές ειδικών σχολείων στον νομό της Θεσσαλονίκης».

Πηγή: efsyn.gr