Την ερχόμενη εβδομάδα αναμένεται, σύμφωνα με πληροφορίες, να ανοίξει η πλατφόρμα για την υποβολή νέων αιτήσεων στο πρόγραμμα «Προσωπικός Βοηθός», το οποίο αποκτά πλέον μόνιμο χαρακτήρα και επεκτείνεται σε ολόκληρη τη χώρα, με τη συνολική χρηματοδότησή του να ανέρχεται στο ποσό των 53 εκατ. ευρώ ετησίως από εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους.

Το πρόγραμμα, δε, περνά σε νέα φάση με σημαντικές αλλαγές, καθώς μεταξύ άλλων προβλέπεται αύξηση στις αμοιβές των προσωπικών βοηθών, αλλά και στις αμοιβές των μελών των επιτροπών αξιολόγησης.

Στο πλαίσιο του προγράμματος, το οποίο στηρίζει άτομα με αναπηρία στην καθημερινή τους ζωή, κάθε ωφελούμενος επιλέγει τον βοηθό του κι αποφασίζει την υποστήριξη που χρειάζεται, σύμφωνα με τις ανάγκες του. Η υπηρεσία παρέχεται εντός κι εκτός οικίας και μπορεί να αφορά στην εργασία, τις σπουδές, τις καθημερινές δραστηριότητες και τη συμμετοχή στην κοινωνική ζωή.

Οι δικαιούχοι του προγράμματος και τα εισοδηματικά κριτήρια

Στο πρόγραμμα «Προσωπικός Βοηθός» μπορούν να συμμετάσχουν άτομα με κινητική, νοητική, αναπτυξιακή, αισθητηριακή ή ψυχική αναπηρία, από 16 έως 67 ετών. Πρέπει να διαμένουν μόνιμα και νόμιμα στην Ελλάδα, να είναι φορολογικοί κάτοικοι της χώρας και να διαθέτουν πιστοποίηση αναπηρίας από το Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕΠΑ) με ισχύ εφ' όρου ζωής.

Απαιτείται ποσοστό κύριας πάθησης τουλάχιστον 67% ή κρίση ότι το άτομο είναι σε διαρκή κατάσταση που χρήζει συμπαράστασης. Κατ' εξαίρεση, προβλέπεται η συμμετοχή ατόμων έως 75 ετών, στην περίπτωση που είχαν καταστεί δικαιούχοι του επιδόματος κίνησης πριν συμπληρώσουν το 67ο έτος της ηλικίας τους.

Το ετήσιο εισοδηματικό όριο ανέρχεται σε 35.000 ευρώ για μονοπρόσωπο νοικοκυριό, με προσαύξηση κατά 17.500 ευρώ για κάθε επιπλέον ενήλικο μέλος ή για το πρώτο ανήλικο μέλος μονογονεϊκού νοικοκυριού, και κατά 8.750 ευρώ για κάθε επιπλέον ανήλικο μέλος.

Προϋπόθεση είναι η διαβίωση σε κατοικία, ενώ όσοι δεν διαβιούν ακόμη σε κατοικία, θα μπορούν να υποβάλουν αίτηση, να αξιολογηθούν και η ένταξή τους θα ενεργοποιείται μετά τη μετοίκησή τους.

Η διαδικασία των αιτήσεων

Οι αιτήσεις θα υποβληθούν ψηφιακά στην ιστοσελίδα prosopikosvoithos.gov.gr. Τα στοιχεία ελέγχονται αυτοματοποιημένα μέσω των δημόσιων μητρώων και με την υποβολή της αίτησης εκδίδεται άμεσα απόφαση για την επιλεξιμότητα και τη μοριοδότηση. Υπάρχει, δε, η δυνατότητα ηλεκτρονικής ένστασης.

Ειδική διεπιστημονική επιτροπή θα αξιολογεί τους αιτούντες με την υψηλότερη βαθμολογία στον χώρο διαμονής τους και, κατ' εξαίρεση, μέσω τηλεδιάσκεψης. Η αξιολόγηση θα εξετάζει τις καθημερινές ανάγκες, τη λειτουργικότητα και τη συμβολή της προσωπικής βοήθειας στην εκπαίδευση, στην εργασία και στην κοινωνική συμμετοχή. Η υποστήριξη που παρέχει ήδη συγγενής ή άλλο πρόσωπο δεν θα λειτουργεί εις βάρος του αιτούντος.

Μία από τις αλλαγές που επέρχονται είναι και η αύξηση της μηνιαίας προσωπικής βοήθειας. Ειδικότερα, από την 1η Ιανουαρίου του 2027 η μηνιαία αξία της προσωπικής βοήθειας θα ανέρχεται έως 416 ευρώ για μικρή ανάγκη, έως 831 ευρώ για μέτρια ανάγκη, έως 1.352 ευρώ για μεγάλη ανάγκη και έως 1.939 ευρώ για απόλυτη και διαρκή εξάρτηση.

Η κατάταξη θα γίνεται από ειδικές επιτροπές μετά από αξιολόγηση των αναγκών του κάθε ωφελούμενου.

Η επιλογή των βοηθών

Κάθε ωφελούμενος έχει τη δυνατότητα να επιλέγει από το Μητρώο, έναν έως τέσσερις Προσωπικούς Βοηθούς με ωριαία παροχή υπηρεσιών ή έναν Προσωπικό Βοηθό σε καθεστώς συνοίκησης.

H ωριαία αποζημίωση (μεικτή) θα κυμαίνεται από 6 έως 7 ευρώ, ενώ στη συνοίκηση η μηνιαία αποζημίωση (μεικτή) θα ανέρχεται σε 1.200 ευρώ και ο ωφελούμενος θα λαμβάνει οικονομική ενίσχυση 250 ευρώ τον μήνα.

Σε ορεινούς και νησιωτικούς δήμους με πληθυσμό έως 5.000 κατοίκους, οι ωφελούμενοι θα μπορούν να επιλέγουν ως Προσωπικό Βοηθό τον ή τη σύζυγό τους, το πρόσωπο με το οποίο έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης ή συγγενή α΄ ή β΄ βαθμού εξ αίματος ή εξ αγχιστείας.

Οι υποψήφιοι Προσωπικοί Βοηθοί πρέπει να είναι ηλικίας από 18 έως 67 ετών, να έχουν δικαίωμα εργασίας στην Ελλάδα και να πληρούν τα προβλεπόμενα κριτήρια. Η οριστική εγγραφή τους στο Μητρώο θα προϋποθέτει την επιτυχή ολοκλήρωση δωρεάν ψηφιακού προγράμματος εκπαίδευσης του Οργανισμού Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Η πρόβλεψη για τους σημερινούς ωφελούμενους

Κατά το πιλοτικό πρόγραμμα, που είχε χρηματοδοτηθεί από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, είχαν ενταχθεί 1.825 άτομα με αναπηρία και είχαν απασχοληθεί 3.043 Προσωπικοί Βοηθοί.

Όσοι είχαν λάβει τουλάχιστον 60 ημέρες Προσωπικής Βοήθειας έως τις 30 Ιουνίου 2026 ή κατοικούσαν μόνιμα σε ορεινό ή νησιωτικό δήμο με πληθυσμό έως 5.000 κατοίκους θα παραμείνουν ωφελούμενοι έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026.

Για τη συνέχιση της συμμετοχής τους από την 1η Ιανουαρίου 2027 θα υποβάλουν μόνο Δήλωση Συναίνεσης, χωρίς νέο έλεγχο επιλεξιμότητας, μοριοδότηση ή επαναξιολόγηση.

Όσοι είχαν ενεργό συμφωνητικό στις 30 Ιουνίου 2026, αλλά δεν ανήκουν στην προηγούμενη κατηγορία, θα παραμείνουν επίσης ωφελούμενοι έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026.

Για να συνεχίσουν από την 1η Ιανουαρίου 2027, θα υποβάλουν αίτηση συμμετοχής με την ίδια διαδικασία που θα ισχύσει για τους νέους αιτούντες.

Οι υπόλοιποι συμμετέχοντες στο πιλοτικό πρόγραμμα θα υποβάλουν νέα αίτηση από την αρχή.

Πέθανε ο 20χρονος που δέχτηκε τα πυρά των αστυνομικών στο Άργος, κατά τη διάρκεια καταδίωξης τα ξημερώματα της Τετάρτης, 8 Ιουλίου. 

Μετά από έναν καταιγισμό πυροβολισμών, ο νεαρός τραυματίστηκε σοβαρά και νοσηλευόταν τα τελευταία 24ωρα στη ΜΕΘ σε εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση. Σύμφωνα με την ΕΡΤ, άφησε την τελευταία του πνοή. 

Υπενθυμίζεται ότι ο νεαρός ήταν στο φάσμα του αυτισμού και είχε 89% αναπηρία.

Το Σάββατο (11/7), οι αστυνομικοί κρίθηκαν προφυλακιστέοι και οδηγούνται στις φυλακές Κορυδαλλού, ενώ ισχυρίστηκαν ότι οι βολές ήταν «προειδοποιητικές, για να τον εκφοβίσουμε και να τον υποχρεώσουμε να σταματήσει, ώστε να τον δεσμεύσουμε». 

Σε βάρος τους έχει ασκηθεί ποινική δίωξη για απόπειρα ανθρωποκτονίας με ενδεχόμενο δόλο σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, καθώς και για παραβάσεις της νομοθεσίας περί όπλων.

Ο 20χρονος έφτασε στα επείγοντα διασωληνωμένος με βαρύ εγκεφαλικό τραύμα από πυροβολισμό. Υποβλήθηκε σε επέμβαση, αλλά τελικά υπέκυψε στα τραύματά του. 

Σε βίντεο που έφερε στο φως το Mega από την καταδίωξη στο Άργος, ακούγονται οι δύο αστυνομικοί να πυροβολούν κατά ριπάς, με τον ήχο να κόβει την ανάσα. Στο σημείο εντοπίστηκαν 13 κάλυκες.

Μια θύελλα αντιδράσεων έχει ξεσπάσει στους κόλπους του αναπηρικού κινήματος, με αφορμή την πρόσφατη πρωτοβουλία του ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργου Αυτιά, να ζητήσει ευρωπαϊκή χρηματοδότηση για τη δημιουργία «πρότυπων χωριών» για παιδιά και γονείς ΑμεΑ. Η πρόταση, που συνδέεται με το όραμα του «Second Family Village», βρέθηκε στο στόχαστρο της Κίνησης Χειραφέτησης Αναπήρων: “Μηδενική Ανοχή”, η οποία με μια σκληρή και ιδεολογικά φορτισμένη ανακοίνωση, αποδομεί το μοντέλο της «προστατευμένης απομόνωσης».

Κίνηση Χειραφέτησης Αναπήρων: “Μηδενική Ανοχή”

Τα όμορφα «ειδικά χωριά» όμορφα καίγονται
Σφοδρές αντιδράσεις έχει προκαλέσει στην αναπηρική κοινότητα η παρέμβαση του ευρωβουλευτή της ΝΔ Γιώργου Αυτιά στην Κομισιόν, με την οποία ζητά χρηματοδότηση για «πρότυπες κοινότητες παιδιών και γονέων ΑΜΕΑ».
Στην πρότασή του αναφέρεται σε χρηματοδότηση «ευρωπαϊκών χωριών για παιδιά ΑΜΕΑ», παρουσιάζοντας ως «κοινωνική πολιτική» τη δημιουργία γκέτο για ανάπηρα άτομα.
Η πρόταση Αυτιά συνδέεται με τη φιλανθρωπική οργάνωση «4ΑΜΕΑ» και το λεγόμενο «Second Family Village», που προβάλλεται δημόσια από τη Νένα Χρονοπούλου και τον Τάσο Μητρόπουλο.
Η καταπίεση των αναπήρων δεν παράγεται μόνο από το κράτος, τους ειδικούς και τα ιδρύματα. Μπορεί να αναπαράγεται και μέσα στην οικογένεια, όταν η αγωνία γίνεται υπερπροστασία και η «φροντίδα» κηδεμονία, όταν οι ανάπηροι αντιμετωπίζονται ως αιώνια παιδιά και όχι ως υποκείμενα δικαιωμάτων.
Γι’ αυτό και το ερώτημα «τι θα γίνουν τα παιδιά μας όταν πεθάνουμε;» δεν μπορεί να απαντηθεί με «ειδικά χωριά».
Η αντικατάσταση της οικογενειακής εξάρτησης από ένα ιδρυματικό πλαίσιο δεν επιλύει το πρόβλημα, αλλά το μετατοπίζει. Η μεταφορά των αναπήρων από την οικογενειακή κηδεμονία σε ένα ευρωπαϊκά χρηματοδοτούμενο γκέτο διαιωνίζει τον κύκλο της εξάρτησης των αναπήρων από την αντοχή των γονιών τους.
Η απάντηση, από τη σκοπιά του κοινωνικού μοντέλου για την αναπηρία, δεν είναι να μετακινηθούν οι ανάπηροι σε «ειδικά χωριά», αλλά να αρθούν τα εμπόδια που τους αποκλείουν από την κοινωνία.
Αυτό σημαίνει δημόσια εγγυημένη προσωπική βοήθεια, προσβάσιμη κατοικία μέσα στην κοινότητα, σταθερές υπηρεσίες υποστήριξης στη γειτονιά, ενταξιακή εκπαίδευση, εργασία με δικαιώματα όπου είναι εφικτή και επιθυμητή, δημόσιες μεταφορές, υγεία, πολιτισμό και κοινωνικές σχέσεις χωρίς ιδρυματικούς όρους.
Η λύση δεν είναι να φτιάξουμε μια παράλληλη ζωή για τους ανάπηρους, αλλά να αλλάξει η κοινωνία που τους αποκλείει.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η πρόταση του Αυτιά, η οποία υπάρχει επίσημα στην ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, παραβιάζει τα άρθρα 17, 19 και 23 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα των Αναπήρων του ΟΗΕ.
Θα μπορούσαμε επίσης να αναφέρουμε ότι η πρόταση για δημιουργία γκέτο βρίσκεται στον ιδεολογικό αντίποδα των αναπηρικών κινημάτων, αλλά μάλλον αυτό είναι αυτονόητο για όσες και όσους σχετίζονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Υπάρχει όμως και μια ενδιαφέρουσα συγκυρία που εκθέτει ανεπανόρθωτα τον ευρωβουλευτή Αυτιά και το κόμμα του ενώπιον επίσημου ευρωπαϊκού οργάνου.
Την ίδια ώρα που ο Αυτιάς κατέθετε την πρόταση για την πραγματοποίηση του οράματος της «4ΑΜΕΑ», η Κομισιόν ανακοίνωνε την Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τα Δικαιώματα των Αναπήρων έως το 2030.
Εκεί δηλώνει ρητά ότι στόχος είναι η πλήρης συμμετοχή των αναπήρων στην κοινωνία, η ανεξάρτητη διαβίωση, η αποϊδρυματοποίηση και η αυτοδιάθεση, μεταξύ άλλων με τη δημιουργία της «EU Alliance for Independent Living».
Δηλαδή ένας ευρωβουλευτής αξίωσε ευρωπαϊκή χρηματοδότηση για να χτιστεί ο διαχωρισμός από την αρχή, την ίδια στιγμή που η επίσημη ευρωπαϊκή θέση, προφανώς υπό την πίεση που ασκούν τα αναπηρικά κινήματα πανευρωπαϊκά, αντιτίθεται στον χωρικό διαχωρισμό.
Και αυτό δεν είναι απλώς αντίφαση. Είναι πολιτικό ξεγύμνωμα.
Πάντως, αν ο Αυτιάς πρόσθετε και την ανάγκη «εθνικής ανατροφής» στα «παιδικά χωριά ΑΜΕΑ», θα μπορούσε κάλλιστα να συγκριθεί με το μαύρο παρελθόν και τις Παιδουπόλεις της Φρειδερίκης.
Η κοινωνία δεν ανήκει στους μη ανάπηρους και δεν αξιώνουμε να μας παραχωρούν μια θέση στο περιθώριο της.
Διεκδικούμε τη θέση που εμείς ορίζουμε.
Και τα όμορφα «ειδικά χωριά», όμορφα καίγονται.
ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ
Κίνηση Χειραφέτησης Αναπήρων

ΙΩΑΝΝΑ ΜΑΡΤΖΟΥΚΟΥ,  ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΛΑΛΗΣ

Την ώρα που Ελληνες πολίτες εξαναγκάζονται να μεταναστεύσουν αναζητώντας το κοινωνικό κράτος, οι θιασώτες του λιγότερου κράτους συνεχίζουν την επιδοματική πολιτική των ευρωπαϊκών προγραμμάτων μπαλώνοντας μεν κρίσιμες για τη ζωή των ΑμεΑ «τρύπες», αποκλείοντας  δε τους πολλούς και χωρίς ολοκληρωμένη στρατηγική για τη βελτίωση της καθημερινότητας και του μέλλοντος αυτών των ανθρώπων.

Επέλεξαν τον δρόμο της ξενιτιάς επειδή οι πολιτικές της ΤΙΝΑ (There is no alternative) δεν τους άφησαν άλλη επιλογή. Ο λόγος για τον Παντελή Πανόπουλο και την Αφροδίτη Μανουσάκη. Οι δυο γονείς που πριν από λίγα χρόνια αποφάσισαν να μεταναστεύσουν στη Φρανκφούρτη διεκδικώντας το αυτονόητο: η αναπηρία της κόρης τους Αννας να μη σημαίνει αποκλεισμός, ανασφάλεια και οικονομική αφαίμαξη της οικογένειάς τους. 

«Το ’να χέρι νίβει τ’ άλλο» λέει ο Π. Πανόπουλος στο Documento. «Σωστό! Αλλά τι γίνεται αν έχεις ένα και χρειάζεσαι ένα άλλο χέρι να σε νίψει;» Το ερώτημά του δεν είναι ρητορικό. Εκφράζει την αγωνία χιλιάδων οικογενειών (με) ΑμεΑ που βλέπουν τις ανάγκες τους να συνθλίβονται στη μέγγενη των μνημονίων διαρκείας. Νιώθουν ότι όποια μέτρα στήριξης λαμβάνονται δεν τους συμπεριλαμβάνουν και ότι συχνά παρουσιάζονται ως επικοινωνιακή «ατραξιόν» μιας ηγεσίας που εξαντλεί την κοινωνική πολιτική της σε ευχολόγια με τις –οριοθετημένες–  πλάτες των ευρωπαϊκών πακέτων.

«Πρώτη γραμμή φροντίδας»

Προτού απαντήσουν στο γιατί έφυγαν, οι δύο γονείς τονίζουν ότι η αναπηρία αφορά όλη την οικογένεια. «Η επίδρασή της είναι ίδια με την ανεργία ή την αρρώστια» λέει ο Π. Πανόπουλος. «Το θέμα γίνεται ακόμη εντονότερο στην Ελλάδα όπου η οικογένεια που έχει ένα ανάπηρο μέλος –και δη ένα ανάπηρο παιδί– καλείται να αντεπεξέλθει σε δυσθεώρητα κόστη τόσο σε χρηματικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο. Η πολιτική στήριξης των ΑμεΑ δεν είναι “οικογενειοκεντρική” και αγνοεί την οικογένεια» συμπληρώνει. «Αυτό οδήγησε κι εμάς στη Γερμανία». Ετσι αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τον «Προσωπικό Βοηθό», πρόγραμμα του 2023 για 2.250 ΑμεΑ. Το πρόγραμμα χρηματοδοτήθηκε με 41 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ) υπό την προϋπόθεση ότι ο ωφελούμενος θα έχει:

• ηλικία 16-65 ετών,
• συνολική αναπηρία τουλάχιστον 67%,
• ατομικό εισόδημα που να μην ξεπερνά τις 60.000 ευρώ ή να μην έχει εισόδημα.

Η πρώτη φάση ήταν για δύο έτη και η δεύτερη για ένα. Επιπλέον, οι αρμόδιοι φορείς μιλούν για άλλα 580 άτομα (από τις ήδη κατατεθειμένες αιτήσεις) που έλαβαν εντός του 2025 τη συγκεκριμένη υπηρεσία. Τέλος, ότι θα υπάρξει καθολική εφαρμογή του μετά το πέρας του ΤΑΑ, με χρηματοδότηση μέσω ΕΣΠΑ που θα φτάνει τα 320 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, ενώ αρχικά η καθολίκευση του προγράμματος υπολογιζόταν για το 2024, τα ΑμεΑ καταγγέλλουν ότι αυτό δεν έχει συμβεί ακόμη. Εκτός αυτού, στην επίσημη σελίδα του προγράμματος αναφέρεται ότι οι ωφελούμενοι που έχουν λάβει προσωπική βοήθεια από την έναρξή του φτάνουν τους 1.792. Ωστόσο τα στοιχεία του Οργανισμού Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΟΠΕΚΑ) αναφέρουν ότι στις 30/1/2026 πληρώθηκαν για το πρόγραμμα: 2.342 δικαιούχοι με 1.883.147 ευρώ. Επιπλέον, σε δηλώσεις της τον Ιούλιο του 2025 η αρμόδια υπουργός Δόμνα Μιχαηλίδου μίλησε για 1.500 ωφελούμενους.

Πέρα από τον προβληματισμό που γεννούν οι αριθμοί, η Αφροδίτη και ο Παντελής στέκονται στον αποκλεισμό όσων φροντίζουν ένα άτομο ΑμεΑ: την οικογένεια. «Είναι αδιανόητο να εξαιρούνται από το πρόγραμμα τα μέλη της οικογένειας, αλλά να δέχονται υπαλλήλους εταιρειών φροντίδας» λέει το ζευγάρι στο Documento.

Πράγματι στο εγχειρίδιο του «Προσωπικού Βοηθού» για όσους επιθυμούν να εργαστούν αναφέρεται: «Στο μητρώο μπορούν να εργαστούν και φυσικά πρόσωπα που απασχολούνται με σχέση εξαρτημένης εργασίας σε νομικά πρόσωπα και ατομικές επιχειρήσεις που παρέχουν υπηρεσίες εξατομικευμένης υποστήριξης ευάλωτων ομάδων, όπως ενδεικτικώς υπηρεσίες προσωπικού, βοηθού, συνοδού ή φροντιστή» (σελ. 4-5).

Οι γονείς όμως απαντούν: «Οι έμμεσα ΑμεΑ γονείς/συγγενείς είναι αυτοί που χρειάζονται στήριξη εφόσον τα ποσοστά ανεργίας  –συχνά επιβαλλόμενης λόγω της φύσης της αναπηρίας– στις οικογένειές με ΑμεΑ είναι υψηλότατα. Εννοείται πως όταν οι γονείς-συγγενείς δεν δύνανται να αναλάβουν τη φροντίδα των ΑμεΑ τότε αυτή θα πρέπει να ανατίθεται σε έτερα πρόσωπα, όμως η πρώτη γραμμή φροντίδας είναι πάντοτε οι γονείς/συγγενείς και αυτοί θα πρέπει να βοηθούνται».

Τι γίνεται στη Γερμανία 

Ο Παντελής και η Αφροδίτη επισημαίνουν ότι στις προϋποθέσεις για να αναλάβει κάποιος προσωπικός βοηθός δεν συμπεριλαμβάνεται το να είναι άτομο με το οποίο ο ωφελούμενος τελεί σε σχέση γάμου, συμφώνου συμβίωσης, συγγένειας α΄ ή β΄ βαθμού (δηλαδή το παιδί, ο γονιός, ο παππούς ή η γιαγιά). Το επίσημο εγχειρίδιο τούς επιβεβαιώνει.

Στο ίδιο διαβάζουμε ότι ο προσωπικός βοηθός μπορεί να είναι είτε ωρομίσθιος, οπότε και ο ΟΠΕΚΑ καταβάλλει μεικτά έξι ευρώ/ώρα, είτε σε συνοίκηση, οπότε τότε λαμβάνει από τον οργανισμό μεικτές απολαβές 1.200 ευρώ/μήνα. Οι όροι της συνεργασίας καθορίζονται ύστερα από συμφωνία ωφελούμενου – προσωπικού φροντιστή, κατοχύρωσης των στοιχείων κάθε πλευράς σε συγκεκριμένη ηλεκτρονική φόρμα για την παραγωγή αυτοματοποιημένου αρχείου «ιδιωτικού συμφωνητικού».

Ωστόσο στη Γερμανία το κράτος υποστηρίζει τόσο τα ΑμεΑ όσο και τις οικογένειές τους, λένε οι συνομιλητές μας. Εξηγούν μάλιστα ότι το επίδομα φροντίδας δίδεται στους οικείους φροντιστές και ελλείψει αυτών σε έτερο πρόσωπο. Η φροντίδα ενός ΑμεΑ θεωρείται εργάσιμος χρόνος και αναγνωρίζεται ως ένσημο. Επίσης όταν ένα ΑμεΑ νοσηλεύεται και έχει ανάγκη συνοδού, ο συνοδός αυτός σιτίζεται κανονικά. «Ακούγεται απλό» λέει ο Παντελής, «όμως όταν η σύζυγός μου έπρεπε επί μήνες να μείνει είτε σε νοσοκομείο είτε σε κέντρο αποκατάστασης σε άλλη πόλη η διατροφή της βάραινε τον οικογενειακό προϋπολογισμό και, πιστέψτε με, δεν ήταν εύκολο».

Γι’ αυτό αναρωτιέται: Ποιος προσωπικός βοηθός θα πήγαινε 250 χιλιόμετρα μακριά για να μείνει με ένα ΑμεΑ για 120 μέρες στο νοσοκομείο; Κι ύστερα άλλους 26 μήνες σε κέντρο αποκατάστασης όπως η Αφρ. Μανουσάκη για να βρίσκεται στο προσκέφαλο της ανάπηρης κόρης τους; «Θα μου πείτε “είναι υποχρέωση του γονέα”. Σίγουρα αυτό βρίσκεται μέσα στις υποχρεώσεις του. Βρίσκεται όμως μέσα στις δυνατότητές του; Κι εδώ έρχεται η ανάγκη ενός κράτος δικαίου που αναγνωρίζει το πρόβλημα, τη δυσκολία της επίλυσής του και παρέχει λύσεις».

Οι λύσεις μοιάζουν αυτονόητες στο εξωτερικό, όχι όμως στη χώρα μας. Εδώ είναι αδιανόητες «οι διακοπές για φροντιστή ΑμεΑ» λέει ο Παντελής. Εκεί όχι. «Το γερμανικό κράτος αναγνωρίζει ότι το να παλεύεις με μία αναπηρία είναι μία ιδιαιτέρως ψυχοφθόρα διαδικασία» αναφέρει και συμπληρώνει: «Κανείς δεν αρνείται την ανάγκη να υπάρχουν ειδικοί φροντιστές για τα ΑμεΑ. Η εμπειρία έχει αποδείξει όμως ότι η οικογένεια των αναπήρων είναι εκείνη που βρίσκεται από την πρώτη στιγμή στο πλάι τους. Η Αννούλα μας δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει κανένα χέρι της για να νιφτεί. Δεν πειράζει όμως. Δίνω ένα χέρι εγώ κι ένα χέρι η γυναίκα μου στην κόρη μας και με τα ελεύθερα μας χέρια κρατιόμαστε κι εμείς χέρι χέρι. Αυτό άλλωστε δεν είναι η οικογένεια;»

«Συνειδητή απάτη»

Πίσω στην Ελλάδα ο Χάρης Χουρδάκης, επικεφαλής της Πανελλαδικής Γραμματείας της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Αναπήρων, αναφέρει στο Documento για το «Προσωπικός Βοηθός»: «Είναι συνειδητή απάτη. Το πρόγραμμα εντάσσεται στο πλαίσιο των δημοσιονομικών περικοπών. Ετσι η κυβέρνηση προσπαθεί να δείξει ότι κάτι κάνει. Ομως δεν θέλει να δεσμεύεται με μόνιμη παροχή προς τα ΑμεΑ. Οπότε δίνουν αυτά τα χρήματα και τελειώνουν. Ταυτόχρονα, καλλιεργούν το κλίμα της καθολικότητας, αλλά δεν θα συμβεί. Το ίδιο έγινε και στην ειδική αγωγή και την παράλληλη στήριξη. Δημιούργησαν την προσδοκία ότι θα πάρουν όλοι προσωπικό βοηθό. Ομως μέχρι τώρα οι ωφελούμενοι είναι μόλις 1.700. Αλήθεια, θα ανανεωθεί το πρόγραμμα μελλοντικά; Οι υπόλοιποι τι θα γίνουν;».

«Καθολικό δικαίωμα»

Η αυτόνομη διαβίωση είναι καθολικό δικαίωμα και διαχρονικό αίτημα του αναπηρικού κινήματος, λέει στο Documento ο εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής Διονύσης Τρευλόπουλος. Οντας ωφελούμενος του προγράμματος τονίζει ότι η κυβέρνηση έχει καθιερώσει το πρόγραμμα του προσωπικού βοηθού για τα ανάπηρα άτομα, δεν έχει όμως διασφαλίσει ότι κάθε δικαιούχος θα έχει πρόσβαση σε αυτό. Με τα λόγια του: «Η επιλογή γίνεται κατόπιν κλήρωσης κι έτσι η τύχη είναι ο παράγοντας που κρίνει αν οι ανάπηροι μπορούμε να ζήσουμε αυτόνομα ξεπερνώντας τα εμπόδια που μας βάζουν η πολιτεία και η κοινωνία ή όχι. Οσοι τυχεροί/ές/α κληρωθήκαμε και δεν είμαστε κάτω από 16 και άνω των 65 (γιατί υπάρχουν και ηλικιακοί κόφτες) καταλαβαίνουμε γιατί είναι αναγκαιότητα ο προσωπικός βοηθός. Επειδή η αναπηρία δεν ταυτίζεται με τη βλάβη που φέρουμε στα σώματά μας τα ανάπηρα άτομα και είναι στην πραγματικότητα αποτέλεσμα των εμποδίων που συναντάμε στην καθημερινότητά μας, ο προσωπικός βοηθός είναι ένα από εκείνα τα μέσα με το οποίο τα αντιμετωπίζουμε. Στην πράξη και για να καταθέσω και το προσωπικό μου βίωμα, εκτός από το ότι ο προσωπικός βοηθός διευκολύνει την καθημερινή ρουτίνα, τις μετακινήσεις, την πρόσβαση στην εργασία κ.ά., προσφέρει ένα αίσθημα ελευθερίας και ασφάλειας στο άτομο, προϋπόθεση κοινωνικής συμμετοχής, ισότητας και αξιοπρέπειας».

Στη γενική εικόνα τα ΑμεΑ καταγγέλλουν –εκτός των άλλων– τη διαρκή φτωχοποίησή τους. Σύμφωνα με τον Χ. Χουρδάκη:

• Το 50% των οικογενειών ΑμεΑ ζει κάτω από το όριο της φτώχειας. Μιλάμε για 500.000 ανθρώπους βάσει των επίσημων στοιχείων.
• Το προσδόκιμο ζωής των ΑμεΑ μειώνεται.
• Από τις 600.000 βαριά αναπήρων μόλις οι 150.000 παίρνουν επίδομα, ανεξάρτητα από το ύψος του επιδόματος.
• Μέσω των ΚΕΠΑ κόβεται σε όλο και περισσότερους το επίδομα βαριάς κινητικής αναπηρίας.

Μπορεί ο Δ. Τρευλόπουλος να μην επιθυμεί να φύγει από τη χώρα, όπως ο Παντελής και η Αφροδίτη. Μπορεί να έχει βρει τους ρυθμούς του και σταθερή εργασία. Μολοταύτα ξεκαθαρίζει ότι οι «συνθήκες για τα ΑμεΑ είναι εξαιρετικά δύσκολες και η στήριξη της πολιτείας ελάχιστη». Η στατιστική τον επιβεβαιώνει, όπως και όλες οι καταγγελίες για αποκλεισμούς και φροντίδα «κατά τύχη». Η… συμπεριληπτική Ελλάδα των… αρίστων δεν έχει λεφτόδεντρα για πρόνοια. Είναι και οι πολεμικοί εξοπλισμοί στη μέση. Καλούμαστε να το δεχτούμε. Αλλιώς «όποιος δεν προσαρμόζεται πεθαίνει;»

Το αρμόδιο υπουργείο απαντά μέσω του Documento

• Το πιλοτικό πρόγραμμα θα ολοκληρωθεί τον Ιούνιο του 2026 και τότε θα ξεκινήσει και το καθολικό πρόγραμμα. Μέχρι σήμερα έχουν λάβει βοήθεια 1.792 άτομα με αναπηρία ενώ έχουν απασχοληθεί 2.817 βοηθοί.
• Οι συγγενείς α΄ και β΄ βαθμού αποκλείστηκαν, καθώς βάσει της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα ΑμεΑ η προσωπική βοήθεια «συνδέεται με το δικαίωμα των ατόμων αυτών να ζουν ανεξάρτητα – ακόμη και από την οικογένειά τους».
• Το πρόγραμμα δεν αφορούσε τους κάτω των 16 και άνω των 65 ετών καθώς δεν σχετίζεται «με αναπηρίες που συνδέονται απλώς με το γήρας», ενώ αναφορικά με τους ανηλίκους δεν είναι επιλέξιμοι αφενός γιατί «απαιτείται διαφορετικού τύπου υποστήριξη και πλαισίωση, όπως παράλληλη στήριξη», αφετέρου πρόκειται για άτομα χωρίς «πλήρη πρακτική αυτονομία» ακόμη.

Πηγή: documentonews.gr

Σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τις συνθήκες εκπαίδευσης μαθητών με αναπηρία στο Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Αχαΐας εκφράζει η Περιφερειακή Ομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία Δυτικής Ελλάδας και Νοτίων Ιονίων Νήσων.

Το συγκεκριμένο εργαστήριο λειτουργεί στο ισόγειο του Εθνικού Ιδρύματος Κωφών – Παραρτήματος Πάτρας,

Με δημόσια παρέμβασή της, η Ομοσπονδία καταγγέλλει τη διαρκή αδιαφορία της Πολιτείας και των αρμόδιων αρχών απέναντι σε ένα σοβαρό κτιριακό ζήτημα, το οποίο παραμένει χωρίς λύση επί σειρά ετών.

Όπως επισημαίνει η Ομοσπονδία, παρά τις επαναλαμβανόμενες παρεμβάσεις προς το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, τη διοίκηση του Εθνικού Ιδρύματος Κωφών, τον Δήμο Πατρέων, τους βουλευτές Αχαΐας και άλλους συναρμόδιους φορείς, δεν έχει υπάρξει καμία ουσιαστική ανταπόκριση ή παρέμβαση.

Την ίδια ώρα, τα αιτήματα του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, καθώς και των εκπαιδευτικών, για την παραχώρηση αχρησιμοποίητων χώρων του Ιδρύματος παραμένουν, σύμφωνα με την καταγγελία, χωρίς απάντηση, εγκλωβίζοντας τη σχολική κοινότητα σε μια παρατεταμένη κατάσταση αδιεξόδου.

Η πλημμύρα που ανέδειξε το πρόβλημα

Η ήδη επιβαρυμένη κατάσταση επιδεινώθηκε περαιτέρω μετά από πρόσφατο περιστατικό πλημμύρας στον πρώτο όροφο του κτιρίου, το οποίο προκάλεσε σοβαρές ζημιές σε δάπεδα, τοίχους, ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις και εξοπλισμό. Σύμφωνα με την Ομοσπονδία, υπάρχει άμεσος κίνδυνος η υγρασία να επεκταθεί στο ισόγειο και στους κοινόχρηστους χώρους, καθιστώντας αναγκαία την άμεση αποκατάσταση των φθορών.

Στο σχολείο φοιτούν σήμερα 114 μαθητές με αναπηρία, ενώ απασχολούνται 75 εκπαιδευτικοί, οι οποίοι, όπως αναφέρεται, αναγκάζονται να λειτουργούν σε χώρους ανεπαρκείς και ακατάλληλους. Οι συνθήκες αυτές χαρακτηρίζονται προσβλητικές για την αξιοπρέπεια των παιδιών και επικίνδυνες για την υγεία και την ασφάλειά τους, με τις ευθύνες να μεταφέρονται διαρκώς από φορέα σε φορέα, χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις.

«Μακροχρόνια εγκατάλειψη»

Η καταγγελία συνοδεύεται από φωτογραφίες που, σύμφωνα με την Ομοσπονδία, αποτυπώνουν με σαφήνεια την κατάσταση του κτιρίου. Σε αυτές καταγράφονται διαρροές από την οροφή, έντονη υγρασία, αποσαθρώσεις δομικών στοιχείων, λιμνάζοντα νερά σε κοινόχρηστους χώρους, καθώς και πρόχειρες παρεμβάσεις, όπως η χρήση κουβάδων για τη συλλογή νερού. Όπως τονίζεται, οι συνθήκες αυτές δεν ανταποκρίνονται ούτε στα στοιχειώδη πρότυπα ασφάλειας, πόσο μάλλον στις απαιτήσεις μιας σχολικής μονάδας για μαθητές με αναπηρία.

Η Ομοσπονδία υπογραμμίζει ότι το πρόβλημα δεν προέκυψε αιφνιδίως, αλλά αποτελεί συνέπεια μακροχρόνιας εγκατάλειψης και αδράνειας. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι φθορές εντοπίζονται σε φέροντα στοιχεία, οροφές και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, ενώ η υγρασία δημιουργεί συνθήκες αυξημένου κινδύνου ατυχημάτων. Τονίζεται, μάλιστα, ότι την πλήρη ευθύνη για οποιοδήποτε συμβάν φέρουν οι αρμόδιοι φορείς.

Προτάσεις και έκκληση για λύση

Ως άμεση προσωρινή λύση, η Ομοσπονδία επαναφέρει την πρόταση για παραχώρηση και του πρώτου ορόφου του κτιρίου, ο οποίος παραμένει αναξιοποίητος, καθώς και άλλων διαθέσιμων χώρων του Εθνικού Ιδρύματος Κωφών – Παραρτήματος Πάτρας, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν προς όφελος των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους.

Παράλληλα, απευθύνει έκκληση προς το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και το Εθνικό Ίδρυμα Κωφών να καταθέσουν ένα συγκεκριμένο και δεσμευτικό σχέδιο δράσης, με σαφές χρονοδιάγραμμα και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, ενώ επισημαίνεται ότι ο Δήμος Πατρέων οφείλει να δρομολογήσει τις απαραίτητες διαδικασίες για την ανέγερση νέου, καθολικά προσβάσιμου κτιρίου για τη στέγαση του ΕΕΕΕΚ Αχαΐας.

Σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τις συνθήκες εκπαίδευσης μαθητών με αναπηρία στο Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Αχαΐας, το οποίο λειτουργεί στο ισόγειο του Εθνικού Ιδρύματος Κωφών – Παραρτήματος Πάτρας, εκφράζει η Περιφερειακή Ομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία Δυτικής Ελλάδας και Νοτίων Ιονίων Νήσων. Με δημόσια παρέμβασή της καταγγέλλει τη διαρκή αδιαφορία της Πολιτείας και των αρμόδιων αρχών απέναντι σε ένα σοβαρό κτιριακό ζήτημα, το οποίο παραμένει χωρίς λύση επί σειρά ετών.

Όπως επισημαίνει η Ομοσπονδία, παρά τις επαναλαμβανόμενες παρεμβάσεις προς το Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, τη διοίκηση του Εθνικού Ιδρύματος Κωφών, τον Δήμο Πατρέων, τους βουλευτές Αχαΐας και άλλους συναρμόδιους φορείς, δεν έχει υπάρξει καμία ουσιαστική ανταπόκριση ή παρέμβαση.

Την ίδια ώρα, τα αιτήματα του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, καθώς και των εκπαιδευτικών, για την παραχώρηση αχρησιμοποίητων χώρων του Ιδρύματος παραμένουν, σύμφωνα με την καταγγελία, χωρίς απάντηση, εγκλωβίζοντας τη σχολική κοινότητα σε μια παρατεταμένη κατάσταση αδιεξόδου.

Η πλημμύρα που «ξέβρασε» το πρόβλημα

Η ήδη επιβαρυμένη κατάσταση επιδεινώθηκε περαιτέρω μετά από πρόσφατο περιστατικό πλημμύρας στον πρώτο όροφο του κτιρίου, το οποίο προκάλεσε σοβαρές ζημιές σε δάπεδα, τοίχους, ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις και εξοπλισμό. Σύμφωνα με την Ομοσπονδία, υπάρχει άμεσος κίνδυνος η υγρασία να επεκταθεί στο ισόγειο και στους κοινόχρηστους χώρους, καθιστώντας αναγκαία την άμεση αποκατάσταση των φθορών.

Στο σχολείο φοιτούν σήμερα 114 μαθητές με αναπηρία, ενώ απασχολούνται 75 εκπαιδευτικοί, οι οποίοι, όπως αναφέρεται, αναγκάζονται να λειτουργούν σε χώρους ανεπαρκείς και ακατάλληλους. Οι συνθήκες αυτές χαρακτηρίζονται προσβλητικές για την αξιοπρέπεια των παιδιών και επικίνδυνες για την υγεία και την ασφάλειά τους, με τις ευθύνες να μεταφέρονται διαρκώς από φορέα σε φορέα, χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις.

Η καταγγελία συνοδεύεται από φωτογραφίες που, σύμφωνα με την Ομοσπονδία, αποτυπώνουν με σαφήνεια την κατάσταση του κτιρίου. Σε αυτές καταγράφονται διαρροές από την οροφή, έντονη υγρασία, αποσαθρώσεις δομικών στοιχείων, λιμνάζοντα νερά σε κοινόχρηστους χώρους, καθώς και πρόχειρες παρεμβάσεις, όπως η χρήση κουβάδων για τη συλλογή νερού. Όπως τονίζεται, οι συνθήκες αυτές δεν ανταποκρίνονται ούτε στα στοιχειώδη πρότυπα ασφάλειας, πόσο μάλλον στις απαιτήσεις μιας σχολικής μονάδας για μαθητές με αναπηρία.

Η Ομοσπονδία υπογραμμίζει ότι το πρόβλημα δεν προέκυψε αιφνιδίως, αλλά αποτελεί συνέπεια μακροχρόνιας εγκατάλειψης και αδράνειας. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι φθορές εντοπίζονται σε φέροντα στοιχεία, οροφές και ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, ενώ η υγρασία δημιουργεί συνθήκες αυξημένου κινδύνου ατυχημάτων. Τονίζεται, μάλιστα, ότι την πλήρη ευθύνη για οποιοδήποτε συμβάν φέρουν οι αρμόδιοι φορείς.

Έκκληση για άμεση λύση

Ως άμεση προσωρινή λύση, η Ομοσπονδία επαναφέρει την πρόταση για παραχώρηση και του πρώτου ορόφου του κτιρίου, ο οποίος παραμένει αναξιοποίητος, καθώς και άλλων διαθέσιμων χώρων του Εθνικού Ιδρύματος Κωφών – Παραρτήματος Πάτρας, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν προς όφελος των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους.

Παράλληλα, απευθύνει έκκληση προς το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και το Εθνικό Ίδρυμα Κωφών να καταθέσουν ένα συγκεκριμένο και δεσμευτικό σχέδιο δράσης, με σαφές χρονοδιάγραμμα και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, ενώ επισημαίνεται ότι ο Δήμος Πατρέων οφείλει να δρομολογήσει τις απαραίτητες διαδικασίες για την ανέγερση νέου, καθολικά προσβάσιμου κτιρίου για τη στέγαση του ΕΕΕΕΚ Αχαΐας.

Σωματεία, σύλλογοι και φορείς των αναπήρων καλούν σήμερα το απόγευμα Πέμπτη 16 Γενάρη στις 7 μ.μ., στην οδό Λιοσίων 195, ενάντια στην απόφαση πλειστηριασμού σε οικογένεια με παιδί με ποσοστό αναπηρίας 67%.

«Δεν θα αφήσουμε να πετάξουν στον δρόμο οικογένεια με ανάπηρο παιδί! Κυβέρνηση – “doValue” – αγοραστές ακούστε το καλά: Το σπίτι του Σπύρου είναι σπίτι όλων!» αναφέρουν οι φορείς αλληλεγγύης ξεκαθαρίζοντας ότι θα επιμείνουν στην παύση οποιασδήποτε διαδικασίας έξωσης και στην κατοχύρωση του σπιτιού ξανά στην οικογένεια με ευθύνη της κυβέρνησης και της «doValue».

Ακόμα, διεκδικούν να απαγορευτούν οριστικά οι πλειστηριασμοί σπιτιών σε οικογένειες με άτομα με αναπηρία αλλά και κάθε λαϊκής οικογένειας.

Στην κινητοποίηση καλούν η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων (ΣΕΑΑΝ), ο Ενιαίος Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Παιδιών ΑμεΑ Αττικής και Νήσων, ο Εκπολιτιστικός και Εξωραϊστικός Σύλλογος Σεπολίων «Η Αναγέννηση», η Ένωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων της 4ης Δημοτικής Κοινότητας, η Ομάδα Γυναικών Σεπολίων – Κολωνού (μέλος της ΟΓΕ) και η Επιτροπή Συνταξιούχων ΙΚΑ 4ης Δημοτικής Κοινότητας ενώ κάλεσμα συμμετοχής στη συγκέντρωση απευθύνει και η Ομοσπονδία Μεταλλωρύχων Ελλάδας (ΟΜΕ).

Τις τραγικές συνθήκες που βιώνουν οι μαθητές ειδικού σχολείου στην Αλεξάνδρεια της Ημαθίας καταγγέλλουν γονείς στην τηλεόραση του OPEN.

Το σχολείο δεν διαθέτει ούτε τα βασικά

Το σχολείο, στο οποίο πηγαίνουν παιδιά με αυτισμό, κινητικά προβλήματα και σύνδρομο Down, είναι παλιό και με ρωγμές ενώ στεγάζεται σε ένα πρώην κυλικείο, μια παλιά αποθήκη που μετατράπηκε σε αίθουσα διδασκαλίας. Το κτίριο δεν διαθέτει ούτε τα βασικά, όπως τουαλέτες. Το νηπιαγωγείο δεν έχει τουαλέτα και η μία τουαλέτα δεν είναι καν με προδιαγραφές ΑΜΕΑ. Και αν αυτή είναι κατηλειμμένη πρέπει να επισκεφτούν την τουαλέτα στο κατάστημα του απέναντι δρόμου.  

Τα παιδιά αναγκάζονται να διασχίσουν δρόμο - που δεν διαθέτει διάβαση για πεζούς- για να πάνε στην αυλή του σχολείου τους. Επιπλέον, ο λέβητας του καλοριφέρ βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τη δεξαμενή πετρελαίου δίπλα ακριβώς από αίθουσα διδασκαλίας, παρότι η νομοθεσία προβλέπεις την κατασκευή τοίχου ανάμεσά τους.

Ο Δήμος αναζητά κτίριο για την προσωρινή μετεγκατάσταση των παιδιών ενώ ακόμα βρίσκεται σε στάδιο μελέτης για την κατασκευή νέου κτιρίου.

ΜΑΚΗΣ ΝΟΔΑΡΟΣ

Νέο ηχηρό χαστούκι της Δικαιοσύνης στην Ενωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Ηλείας, η οποία επιχείρησε να φιμώσει με μηνύσεις και απειλές τον υπογράφοντα δημοσιογράφο του Documento Μάκη Νοδάρο, κρατικούς υπαλλήλους και πολίτες επειδή τόλμησαν να καταγγείλουν δημόσια τον προκλητικό ξυλοδαρμό ενός 22άχρονου ΑμεΑ με ποσοστό αναπηρίας 80% από αστυνομικούς της ΟΠΚΕ οι οποίοι τον πέρασαν για κακοποιό!

Η αντεισαγγελέας πρωτοδικών Αμαλιάδας Ηλείας Αγγελική Κυριαζή με την 35/2024 διάταξή της αποδομεί πλήρως την επιχείρηση εκφοβισμού και λογοκρισίας των ένστολων συνδικαλιστών της Ηλείας, επισημαίνοντας μάλιστα ότι η συνδικαλιστική τους ένωση δεν νομιμοποιείται στην υποβολή έγκλησης κατά του δημοσιογράφου. Οπως χαρακτηριστικά αναφέρει: «Η έγκληση υποβλήθηκε από μη προς τούτο δικαιούμενα φυσικά πρόσωπα, ενώ ειδικότερα η πρώτη εγκαλούσα (σ.σ.: Ενωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Ηλείας) δεν νομιμοποιείται ενεργητικά στην υποβολή έγκλησης σε κάθε περίπτωση, καθόσον το νομικό πρόσωπο δεν έχει την τιμή κατά την έννοια του άρθρου 361επ.ΠΚ».

Απόρριψη των κατηγοριών

Στη διάταξη επισημαίνεται επίσης μεταξύ άλλων: «Ενδείξεις που να δικαιολογούν την κίνηση ποινικής δίωξης δεν προκύπτουν καθώς το αντικείμενο της φερόμενης ψευδούς είδησης δεν σχετίζεται με την εθνική οικονομία, τον τουρισμό, την αμυντική ικανότητα της χώρας ή τις διεθνείς σχέσεις και συνεπώς εάν ακόμη και ήθελε υποτεθεί ψευδής η είδηση δεν καταφάσκεται η ειδική υπόσταση του καταμηνυόμενου αδικήματος, ενώ αναφορικά με το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης σχετικά με τη δημοσιευθείσα είδηση δικαιούχοι έγκλησης θα ήταν αποκλειστικά και μόνο οι αστυνομικοί που συμμετείχαν στο περιστατικό».

Το περιστατικό της ντροπής

Το πρωτοφανές περιστατικό της ντροπής για τους Ηλείους αστυνομικούς συνέβη την νύχτα της 9ης Απριλίου 2020, όταν ο 22άχρονος Γιάννης, φοιτητής στο Εργαστήρι Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης Κατάρτισης (ΕΕΕΕΚ) Πύργου Ηλείας, που ποτέ δεν μπόρεσε στη ζωή του να αρθρώσει μια λέξη ούτε να τρέξει λόγω της βαριάς νοητικής του υστέρησης, είχε την ατυχία να βγει μια βόλτα έξω από το σπίτι του και να πέσει πάνω στους ένστολους «τσαμπουκάδες».

Οι αστυνομικοί της ΟΠΚΕ τον κυνήγησαν διότι τον θεώρησαν ύποπτο μέσα στη νύχτα και τον καθήλωσαν με τη βία στο έδαφος παρά τις έντονες διαμαρτυρίες της μητέρας του και των συγχωριανών του. Οι τελευταίοι μάλιστα κινήθηκαν με απειλητικές διαθέσεις κατά των αστυνομικών.

Σε μια κόλα χαρτί

Η Ενωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Ηλείας μετά τη δημοσιοποίηση του περιστατικού και την πανελλήνια έκταση που έλαβε στράφηκε νομικά κατά του δημοσιογράφου που αποκάλυψε το συμβάν, κατά της δασκάλας του 22άχρονου ΑμεΑ Αγγελικής Πετρόγιαννη, διευθύντριας στο ΕΕΕΕΚ Πύργου Ηλείας, που κατήγγειλε δημόσια το περιστατικό, κατά της μητέρας του 22άχρονου, αλλά και κατά πολίτη επειδή δημοσιοποίησε στο διαδίκτυο φωτογραφίες του χτυπημένου από τους αστυνομικούς της ΟΠΚΕ 22άχρονου (πλέον) ΑμεΑ.

Στην πολυσέλιδη μηνυτήρια αναφορά τους, το περιεχόμενο της οποίας αποτελεί ύμνο λογοκρισίας του Τύπου, οι συνδικαλιστές αστυνομικοί ζητούσαν την ποινική δίωξη των ανωτέρω για τα αδικήματα της διασποράς ψευδών ειδήσεων κατ’ εξακολούθηση, της εξύβρισης μέσω διαδικτύου κατά συρροή και της συκοφαντικής δυσφήμησης μέσω διαδικτύου κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση.

Κατά την άποψη των Ηλείων συνδικαλιστών της ΕΛΑΣ, είκοσι κάτοικοι στο Λευκοχώρι Γαστούνης που αντέδρασαν έντονα στον ξυλοδαρμό του 22άχρονου ΑμεΑ, οι γονείς, ο αδερφός του, οι καθηγητές στο ΕΕΕΕΚ Πύργου, οι πολίτες που ανέβασαν φωτογραφίες στο διαδίκτυο και προσωπικά ο υπογράφων ως δημοσιογράφος στο Documento στήσαμε μια ψεύτικη ιστορία για να πλήξουμε το γόητρο και το κύρος των Ηλείων αστυνομικών και ειδικά της ΟΠΚΕ! Μάλιστα, στη μηνυτήρια αναφορά τους, που κατά τα 2/3 στρεφόταν κατά του δημοσιογράφου, εκτός των… μαθημάτων περί δημοσιογραφικής δεοντολογίας, επικαλούνταν τον… κωμικό ισχυρισμό ότι η διασπορά της ψευδούς είδησης είχε δραστικές αρνητικές συνέπειες στο κύρος των Ηλείων αστυνομικών.

Το δις εξαμαρτείν…

Είναι η δεύτερη φορά που οι δικαστικές αρχές της Ηλείας με παρέμβασή τους βάζουν φρένο στις προσπάθειες των ένστολων συνδικαλιστών της ΕΛΑΣ στην Ηλεία να λογοκρίνουν, να φιμώσουν και να τρομοκρατήσουν τον δημοσιογράφο του Documento. Είχε προηγηθεί η 28/2022 διάταξή του εισαγγελέα πρωτοδικών Ηλείας Ευάγγελου Μιχαήλου, ο οποίος έθεσε στο αρχείο άλλη μηνυτήρια αναφορά των ένστολων συνδικαλιστών σε βάρος του υπογράφοντος δημοσιογράφου και του πρώην διευθυντή Δασών Ηλείας και στελέχους της Λαϊκής Ενότητας (ΛΑΕ) Παναγιώτη Κορισιάνου. Ο εισαγγελικός λειτουργός είχε κρίνει με απόλυτα τεκμηριωμένο τρόπο και στοιχεία ότι δεν στοιχειοθετούνται τα εγκλήματα της συκοφαντικής δυσφήμησης και της διασποράς ψευδών ειδήσεων και ότι η μήνυση των αστυνομικών ήταν προδήλως αβάσιμη και γι’ αυτό τέθηκε στο αρχείο.

Υπενθυμίζεται ότι σε προηγούμενο σχετικό ρεπορτάζ της εφημερίδας Documento είχε αποκαλυφθεί ότι την περίοδο που κάποιοι εκ των μηνυτών συνδικαλιστών αστυνομικών κατηγορούσαν τον δημοσιογράφο για διασπορά ψευδών ειδήσεων, διέσπειραν οι ίδιοι fake news μέσα από τις προσωπικές σελίδες τους στο διαδίκτυο, ενώ επικροτούσαν και αναδημοσίευαν αναρτήσεις αντιεμβολιαστών εν μέσω πανδημίας. Τα ίδια πρόσωπα εκφράζονταν δημόσια θετικά σε αναρτήσεις μίσους κατά των μεταναστών, χλεύαζαν τον ΣΥΡΙΖΑ, φωτογραφίζονταν με βουλευτές και στελέχη της ΝΔ, ενώ κατηγορούσαν μέχρι και την πρόεδρο της Δημοκρατίας για τη στάση της απέναντι στον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο!

01 Η απορριπτική διάταξη της Εισαγγελίας Αμαλιάδας για τη μήνυση 
που κατέθεσαν εναντίον του Μάκη Νοδάρου οι συνδικαλιστές αστυνομικοί της Ηλείας 02 Ανάρτηση πολίτη για τον ξυλοδαρμό του νεαρού ΑμεΑ 
στο Λευκοχώρι από άντρες της ΟΠΚΕ με φωτογραφικό υλικό, τον οποίο 
οι συνδικαλιστές επιμένουν να χαρακτηρίζουν ψευδή είδηση

Πηγή: documentonews.gr

Τις αλλεπάλληλες απόπειρες έξωσης οικογενειών που έχουν μέλη άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ) καταγγέλλουν η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων (ΣΕΑΑΝ) και ο Ενιαίος Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων ΑμεΑ Αττικής και Νήσων, πραγματοποιώντας μάλιστα και κινητοποίηση την Τρίτη (8/10) έξω από το υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας.

«Πετάνε τα ΑμεΑ στον δρόμο με εξώσεις, ξεσηκωμός λαέ για να τα σώσεις», φώναξαν οι συγκεντρωμένοι και απαίτησαν από την κυβέρνηση να απαγορεύσει κάθε πλειστηριασμό σπιτιών στα οποία κατοικούν ΑμεΑ.

Ο ΣΕΑΑΝ και ο Σύλλογος έχουν προχωρήσει το τελευταίο διάστημα σε σειρά παρεμβάσεων ενάντια στην προσπάθεια έξωσης οικογένειας, το ένα παιδί της οποίας είναι άτομο με αναπηρία, από το σπίτι της στα Θυμαράκια. Με τις πρωτοβουλίες τους απαίτησαν να κατοχυρωθει η κατοικία στον Σπύρο και την οικογένειά του, όπως έγινε μετά από αλλεπάλληλες κινητοποιήσεις στην περίπτωση της Διονυσίας και της οικογένειάς της στην Ελευσίνα. Σε συνάντηση που είχε προηγηθεί, οι εκπρόσωποι του υπουργείου είχαν ζητήσει μερικές μέρες προθεσμία προκειμένου να δώσουν μια απάντηση, αλλά -όπως κατήγγειλαν οι συγκεντρωμένοι- παρέμειναν άφαντοι, χωρίς να δώσουν καμία λύση στο σοβαρό πρόβλημα.

Στο μεταξύ, σύμφωνα με τον ΣΕΑΑΝ στις μέρες που κύλησαν όχι μόνο δεν βρέθηκε λύση αλλά εμφανίστηκαν νέες περιπτώσεις οικογενειών με μέλη ΑμεΑ που βρίσκονται αντιμέτωπες με την απειλή της έξωσης: Μια οικογένεια στη Χαλκίδα και άλλη μία στην Πετρούπολη, και οι δύο με παιδιά με αναπηρία, είδαν τα σπίτια τους να βγαίνουν «στο σφυρί» και τα funds να τους ζητούν να τους παραδώσουν τα κλειδιά. Μάλιστα, η ΣΕΑΑΝ καταγγέλλει ότι οι περιπτώσεις καθημερινά αυξάνονται ενώ την ώρα της κινητοποίησης έφτασε νέα καταγγελία για έξωση τυφλού ηλικιωμένου στη Θεσσαλονίκη.

Έτσι, στην κινητοποίηση συμμετείχαν σωματεία και φορείς από το 4ο διαμέρισμα του Δήμου Αθήνας, μέλη της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας και σωματεία της Χαλκίδας.

Επίσης, έδωσαν το παρών ο Χρήστος Τσοκάνης, βουλευτής του ΚΚΕ, και η Γρανέτα Τσιβίκα, δημοτική σύμβουλος της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στη Χαλκίδα.

«Μόνο η δική μας αποφασιστική στάση και δράση μπορεί να προστατεύσει τα σπίτια μας», επεσήμανε ο Χάρης Χουρδάκης, εκ μέρους της ΣΕΑΑΝ.

Ενημερώνοντας για τη συνάντηση αντιπροσωπείας με εκπρόσωπο του υπουργείου, κατήγγειλε ότι δεν δόθηκε καμία συγκεκριμένη απάντηση, ούτε στο αίτημα να απαγορευτούν με νόμο οι πλειστηριασμοί και να γίνουν διακανονισμοί με βάση το εισόδημα των οφειλετών, ούτε στην απαίτηση να «παγώσει» κάθε διαδικασία έξωσης και να παραμείνουν οι οικογένειες στα σπίτια τους. Ενώ υπογράμμισε πως πρόκειται για οικογένειες που πληρώνουν αδρά, για τις ανάγκες περίθαλψης, Ειδικής Αγωγής και Παιδείας των παιδιών τους.

Οργή προκαλεί η καταγγελία που έκανε ζευγάριΑμεΑ στο TikTok πριν από λίγες ημέρες, αποκαλύπτοντας ένα περιστατικό στο οποίο χρειάστηκαν τη βοήθεια της αστυνομίας αλλά αυτή δεν εμφανίστηκε ποτέ.

Αναλυτικά, ένας ασυνείδητος οδηγός είχε παρκάρει σε χώρο για ΑμεΑ, με τον Κώστα Κριτζιλάκη (όπως είναι το όνομα του ατόμου που κάνει την καταγγελία) να ενημερώνει τις αρχές για το τι συνέβη και να ζητάει περιπολικό στο σημείο.

Όπως φαίνεται και στο βίντεο λίγο αργότερα και η σύντροφος του,Ραφαέλα,  η οποία έχει επίσης κινητικές δυσκολίες, τηλεφώνησε να αναφέρει τι συμβαίνει ζητώντας και αυτή την παρέμβαση της αστυνομίας.

Αυτή όμως δεν εμφανίστηκε ποτέ, με τον Κριτζιλάκη να τονίζει ότι περίμεναν τους αστυνομικούς για 3,5 ώρες χωρίς όμως αυτοί να πάνε στο σημείο.

Μάλιστα όπως αναφέρεται στο βίντεο προσπάθησαν να παρκάρουν το αμάξι σε μια άλλη θέση που δεν είχε αρκετό χώρο, με αποτέλεσμα η Ραφαέλα  να πέσει στο έδαφος και να χρειαστεί τη βοήθεια δυο περαστικών.

Κατά τη διάρκεια του βίντεο ο Κώστας Κριτζιάλης επισημαίνει ότι έχουν κουραστεί και ζητάει από την πολιτεία να κάνει κάτι, ενώ παράλληλα δηλώνει ότι είναι κατά της φθοράς ξένης περιουσίας και δεν θέλει να σπάσει τζάμια και καθρέπτες όπως του έχουν προτείνει διάφοροι, αλλά αναρωτήθηκε τι πρέπει να γίνει για να αντιμετωπίσει επιτέλους ισότητα.

Δείτε το βίντεο με την εξοργιστική καταγγελία: