Ο Άρειος Πάγος έκρινε αμετάκλητα ενόχους τους κατηγορούμενους της πυρκαγιάς στο Μάτι, τον Ιούλιο του 2018, ζητώντας, ωστόσο, επανεκδίκαση της υπόθεσης στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων μόνο για το ελαφρυντικό του σύννομου βίου για τρεις από τους τέσσερις καταδικασθέντες.

Υπενθυμίζεται πως τον Ιούνιο του 2025, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Β’ βαθμού είχε επιβάλει συνολική ποινή 340 ετών (με εκτιτέα τα 5 έτη) και στους τέσσερις κατηγορούμενους.

Ο Άρειος Πάγος δέχθηκε εν μέρει την αναίρεση, κρίνοντας ότι το εφετείο δεν αιτιολόγησε επαρκώς την απόρριψη του ελαφρυντικού για τρεις από τους τέσσερις καταδικασθέντες: τον τότε αρχηγό της Πυροσβεστικής Σωτήρη Τερζούδη, τον τότε υπαρχηγό Βασίλη Ματθαιόπουλο και τον τότε γενικό γραμματέα Πολιτικής Προστασίας Ιωάννη Καπάκη.. Ο τέταρτος καταδικασθείς, Ιωάννης Φωστιέρης, δεν επηρεάζεται.

«Αναιρεί εν μέρει την προσβαλλόμενη απόφαση του Α΄ Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Αθηνών ως προς το μέρος της που αφορά την απόρριψη της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ. 2 στοιχ α΄ Ποινικού Κώδικα στον καθένα από τους τρεις πρώτους αναιρεσείοντες, Σ.Τ., Β.Μ. και Ι.Κ., αλλά και σε περίπτωση παραδοχής της ως προς τις επιβληθείσες στον καθένα απ΄ αυτούς ποινές φυλάκισης, καθώς επίσης και τις συνολικές ποινές φυλάκισης που καθορίστηκαν σε βάρος των τριών πρώτων αναιρεσειόντων, όπως και για την ορισθείσα εκ μέρους του καθενός από αυτούς εκτιτέα ποινή φυλάκισης» αναφέρει συγκεκριμένα η υπ΄ αριθμ. 694/2026 απόφαση.

Την πιθανότητα άσκησης αναίρεσης κατά του βουλεύματος που άνοιξε τον δρόμο για την αποφυλάκιση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου εξετάζει ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Σοφοκλής Λογοθέτης.

Η υπόθεση τέθηκε υπό εξέταση έπειτα από παραγγελία του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Τζαβέλα, ο οποίος ζήτησε τη διαβίβαση του βουλεύματος του Δικαστικού Συμβουλίου Εφετών Πειραιά προκειμένου να αξιολογηθεί αν συντρέχουν λόγοι προσβολής της.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η σχετική απόφαση αναμένεται το επόμενο διάστημα.

Το δικαστικό συμβούλιο έκανε δεκτή την πέμπτη αίτηση αποφυλάκισης που είχε υποβάλει ο Γιωτόπουλος, παρά το γεγονός ότι είχαν προηγηθεί απορριπτικές εισηγήσεις και κρίσεις σε προηγούμενα στάδια της διαδικασίας.

Ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος συνελήφθη το 2002, κατά την επιχείρηση εξάρθρωσης της «17 Νοέμβρη», και παρέμεινε κρατούμενος για περίπου 24 χρόνια, ενώ συμπληρώνει τα 25 (εκτιτέα από το νόμο) το καλοκαίρι του 2027.

Αποφυλάκιση Γιωτόπουλου: Οι όροι που επιβλήθηκαν

Σύμφωνα με πληροφορίες, στον «Λάμπρο» της 17Ν απαγορεύεται η έξοδος από τη χώρα, έχει υποχρέωση εμφάνισης ανά τακτά διαστήματα στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής κατοικίας του και έχει απαγόρευση απομάκρυνσης από τον τόπο κατοικίας του.

Ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος από το 2022 ελάμβανε τακτικές άδειες, τις οποίες είχε τηρήσει.

Το 2004 είχε προχωρήσει σε απεργία πείνας για τις συνθήκες κράτησής του και έπειτα από νοσηλεία είχαν καταργηθεί τα ειδικά μέτρα προαυλισμού για όλα τα έγκλειστα μέλη της οργάνωσης.

Για τη δράση της 17 Νοέμβρη παραμένουν κρατούμενοι οι Δημήτρης Κουφοντίνας και Σάββας και Χριστόδουλος Ξηρός.

Ο εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, δεν θα παραστεί στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, όπως του ζητήθηκε, προκειμένου να δώσει εξηγήσεις για την υπόθεση των υποκλοπών.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Κ. Τζαβέλλας θα αρνηθεί να παρουσιαστεί ενώπιον της επιτροπής.

Ο κ. Τζαβέλλας θα αποστείλει επιστολή απαντώντας ότι από το Σύνταγμα και τη νομολογία του Αρείου Πάγου «δεν νοείται να πάει στη Βουλή για παροχή απαντήσεων για δικαιοδοτική κρίση ο εισαγγελέας Αρείου Πάγου», σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες.

Σημειώνεται ότι ο εισαγγελέας Αρείου Πάγου, είχε κληθεί μαζί με τον διοικητή της ΕΥΠ σε ακρόαση, αύριο Τετάρτη, στη Βουλή μετά από αιτήματα σύσσωμης της προοδευτικής αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Πλεύση Ελευθερίας, Νέα Αριστερά, ΚΚΕ).

Στη συνεδρίαση, που θα ήταν απόρρητη, θα παρίστατο και ο αρμόδιος υπουργός Επικρατείας, Άκης Σκέρτσος.

Ο Κ. Τζαβέλλας θα έπρεπε να απαντήσει για θέματα που αφορούν λειτουργικά ζητήματα της δικαιοσύνης προς τον σκοπό της ενίσχυσης της διαφάνειας, με φόντο τις υποκλοπές.

Υπενθυμίζεται ότι και η προκάτοχος του κ. Τζαβέλλα, Γεωργία Αδειλίνη, είχε πράξει ανάλογα. Επίσης, αρνητική ήταν και η κλήση το 2024 της τότε εισαγγελέως της ΕΥΠ Βασιλικής Βλάχου, όταν ζητήθηκαν στοιχεία για τον πειθαρχικό της έλεγχο, καθώς και η κλήτευση της τότε αντιπροέδρου του Α.Π. και προέδρου του Πειθαρχικού Συμβουλίου του Αρείου Πάγου, Ελένης Φραγκάκη.

Οι οικογένειες θυμάτων του σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών ζητούν την αναβάθμιση της κατηγορίας για τον πρώην Υπουργό Μεταφορών Κώστα Καραμανλή, από το πλημμέλημα της παράβασης καθήκοντος σε κακουργηματική δίωξη που αφορά την ασφάλεια των συγκοινωνιών. Υποστηρίζουν ότι ο πολιτικός προϊστάμενος δεν μπορεί να εξαιρείται από τις ευθύνες, τη στιγμή που άλλα εμπλεκόμενα πρόσωπα αντιμετωπίζουν βαρύτατες κατηγορίες.

Στον Άρειο Πάγο βρέθηκαν οι συγγενείς θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών, προκειμένου να καταθέσουν παράσταση υποστήριξης της κατηγορίας.

«Το Υπουργείο γνώριζε ότι τα τρένα ήταν “τυφλά”»

Η δικηγόρος των οικογενειών Μπόζου και Κυριακίδη, Μαίρη Χατζηκωνσταντίνου, εξήγησε ότι η σημερινή νομική κίνηση αποσκοπεί στην απόδοση των πραγματικών –όπως είπε– κακουργηματικών ευθυνών.

«Τα τρένα ήταν “τυφλά” και το υπουργείο το γνώριζε», ανέφερε χαρακτηριστικά, επισημαίνοντας ότι ενώ στελέχη της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων διώκονται σε βαθμό κακουργήματος, ο πρώην υπουργός δεν αντιμετωπίζει αντίστοιχη κατηγορία, λόγω του πορίσματος της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής.

Η ίδια προανήγγειλε και νέες νομικές ενέργειες, αυτή τη φορά κατά βουλευτών της Εξεταστικής Επιτροπής που υπερψήφισαν το πόρισμα περί απλής παράβασης καθήκοντος.

Όπως υποστήριξε, «γνώριζαν τη σοβαρότητα των αδικημάτων και παρ’ όλα αυτά δεν απέδωσαν τις αντίστοιχες ευθύνες». Τόνισε δε ότι οι κινήσεις των οικογενειών δεν έχουν πολιτικό χαρακτήρα, αλλά στόχο τη δικαίωση των θυμάτων και των συγγενών τους, οι οποίοι –όπως είπε– εδώ και τρία χρόνια αισθάνονται ότι αντιμετωπίζονται σαν κατηγορούμενοι αντί για δικαιούμενοι δικαίωσης.

Έντεκα ήταν συνολικά οι νομότυπες παρακολουθήσεις της ΕΥΠ που υπέγραψε ο νυν εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, και συνέπεσαν χρονικά με τις υποκλοπές μέσω του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator κατά τη διάρκεια του -περίπου- ενός χρόνου (έως τον Νοέμβριο του 2020) που είχε την εποπτεία της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.

Τα παραπάνω αποκαλύπτει το in.gr. Παράλληλα, η ίδια ιστοσελίδα φέρνει στο φως της δημοσιότητας την απόρρητη κατάθεση του κ. Τζαβέλλα στη συνεδρίαση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής τον Σεπτέμβριο 2022. Τότε, στη σύντομη κατάθεσή του ο νυν επικεφαλής του Αρείου Πάγου επικαλέστηκε το… «καθήκον εχεμύθειας», το υπηρεσιακό απόρρητο δηλαδή, αποφεύγοντας να δώσει την οποιαδήποτε απάντηση για το σκάνδαλο των υποκλοπών.

Τα ερωτήματα, οι διατάξεις και οι… συμπτώσεις

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του in.gr στα έντεκα ονόματα που υπέγραψε διάταξη για την παρακολούθησή τους ο κ. Τζαβέλλας, περιλαμβάνεται αυτό του τότε υπουργού Εργασίας και νυν αντιπροέδρου της κυβέρνησης, Κωστή Χατζηδάκη, όπως και του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ, Γιώργου Μυλωνάκη και της συζύγου του, Τίνας Μεσσαροπούλου.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον εντοπίζεται στη διάταξη της παρακολούθησης του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη. Ο κ. Κουκάκης, παρακολουθούνταν από την 1η Ιουνίου έως τη 12η Αυγούστου. Την Τέταρτη 12 Αυγούστου 2020, ο δημοσιογράφος είχε επικοινωνήσει τηλεφωνικώς με την ΑΔΑΕ με σκοπό να ενημερωθεί για τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθήσει ώστε να ενημερωθεί επισήμως αν το τηλέφωνό του έχει τεθεί υπό παρακολούθηση από την ΕΥΠ. Την ίδια μέρα, ο κ. Τζαβέλλας αποφάσισε να διακόψει την παρακολούθηση του δημοσιογράφου, σε μια σύμπτωση που γεννά -το λιγότερο- υποψίες.

Πολλά ερωτήματα εγείρονται και από τη διάταξη παρακολούθησης του οικονομικού εισαγγελέα, Χρήστου Μπαρδάκη. Όπως είναι γνωστό, οι Τζαβέλλας και Μπαρδάκης, που είναι επί χρόνια συνάδελφοι και ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί, είχαν άριστες σχέσεις και συνεργασία. Αξιοσημείωτη όμως σύμπτωση είναι και το γεγονός ότι οι παρακολουθήσεις των Μπαρδάκη, Μυλωνάκη και Κουκάκη από την ΕΥΠ υπεγράφησαν στις 1 Ιουνίου 2020.

Ειδικότερα, τα 11 πρόσωπα που υπέγραψε ο κ. Τζαβέλλας για παρακολούθηση από την ΕΥΠ και διαπιστώθηκαν και ως στόχοι του Predator ήταν οι (σε παρένθεση οι τότε ιδιότητές τους):

1.Κωστής Χατζηδάκης (υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων),

2. Χρήστος Μπαρδάκης (οικονομικός εισαγγελέας),

3. Θανάσης Κουκάκης (δημοσιογράφος),

4. Γιώργος Μυλωνάκης (υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ),

5. Τίνα Μεσσαροπούλου (δημοσιογράφος-παρουσιάστρια, σύζυγος του κ. Μυλωνάκη),

6. Γιάννης Ολύμπιος (συνιδρυτής της εταιρείας επικοινωνίας V+O),

7. Θωμάς Βαρβιτσιώτης (συνιδρυτής της εταιρείας επικοινωνίας V+O),

8. Κωνσταντίνος Μουσουρούλης (συντονιστής του Σχεδίου Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης των περιοχών δυτικής Μακεδονίας και Μεγαλόπολης),

9. Μανώλης Γραφάκος (γενικός γραμματέας Συντονισμού Διαχείρισης Αποβλήτων),

10. Αργυρώ Ξαγοράρη (στενή συνεργάτιδα Μαρέβας Γκραμπόφσκι Μητσοτάκη) και

11. Νικόλαος Σιγάλας (στενός συνεργάτης του Κωστή Χατζηδάκη).

Τζαβέλλας: Γνώριζα εκ των έσω για ποιον λόγο ήταν χρήσιμη η επισύνδεση κάθε προσώπου

Ο κ. Τζαβέλλας εκτός από εποπτεύων της ΕΥΠ για εκείνο το χρονικό διάστημα, διετέλεσε επί σειρά ετών εποπτεύων εισαγγελέας στην αντιτρομοκρατική υπηρεσία, κάτι που επισήμανε σχετικά και στην απόρρητη κατάθεσή του στη συνεδρίαση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής.

«Στις αρμοδιότητες μου, ανάμεσα στις δουλειές που έκανα εγώ εκεί, ήταν να εποπτεύω τα προανακριτικά έργα της υπηρεσίας της αντιτρομοκρατικής καθημερινά στο γραφείο μου και να έχω πραγματική εποπτεία επί όλων των υποθέσεων», υπογράμμισε, σύμφωνα με πληροφορίες του in.gr ο κ. Τζαβέλλας.

Ακολούθως ο νυν επικεφαλής του Αρείου Πάγου σημείωσε στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας για τις υποκλοπές, πως για οποιαδήποτε διάταξη υπέγραψε είχε πάντοτε την εποπτεία των λόγων που επέβαλαν την παρακολούθηση, έχοντας παράλληλα «προσωπική επικοινωνία με τους υπεύθυνους αξιωματικούς που χειρίζονταν τις συγκεκριμένες υποθέσεις γνωρίζοντας εκ των έσω για ποιον λόγο ήταν χρήσιμη η επισύνδεση».

Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «οποιαδήποτε διάταξη άρσης του απορρήτου για εθνική ασφάλεια, διερεύνηση εγκλημάτων ή περιστατικών τρομοκρατίας, για όποια διάταξη υπέγραψα πάντοτε είχα εποπτεία των λόγων και πάντοτε είχα προσωπική επικοινωνία με τους υπεύθυνους αξιωματικούς που χειρίζονταν τις συγκεκριμένες υποθέσεις γνωρίζοντας εκ των έσω για ποιο λόγο ήταν χρήσιμη η επισύνδεση του τάδε κινητού τηλεφώνου του οποιουδήποτε προσώπου».

Αρνούμενος να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση σχετικά με τη διαδικασία των νομότυπων επισυνδέσεων, τόνισε πως «δεν έχω άποψη καμία και δεν μπορώ να έχω άποψη διότι δεσμεύομαι από το καθήκον εχεμύθειας που εισάγει η διάταξη του άρθρου 14 του Νόμου 3649/2008, όσον αφορά πληροφορίες για να απαντήσω σε ερωτήσεις για τη διαδικασία και για λόγους εθνικής ασφάλειας είτε του κ. Κουκάκη, είτε του κ. Ανδρουλάκη».

Τέλος, ο κ. Τζαβέλλας επανέλαβε το κώλυμά του για να απαντήσει επί των παρακολουθήσεων των Νίκου Ανδρουλάκη και Θανάση Κουκάκη. «Η θέση η δικιά μου είναι ότι επί του ζητήματος της διαδικασίας των επισυνδέσεων Κουκάκη, όπως αναφέρετε, και Ανδρουλάκη, αλλά και επί των λόγων εθνικής ασφαλείας οι οποίοι αναγνωρίστηκαν κωλύομαι να απαντήσω», κατέληξε.

Σημειώνεται ότι ο κ. Τζαβέλλας έχει βρεθεί στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης, που έχει προαναγγείλει, με πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ, σύσταση εξεταστικής επιτροπής στη Βουλή για τις υποκλοπές. Ο ΔΣΑ ζήτησε με ψήφισμα την παραίτηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, έπειτα από απόφαση που ελήφθη με έκτακτο διοικητικό συμβούλιο, υπογραμμίζοντας χαρακτηριστικά ότι «με την απέκδυση του κατά νόμο καθήκοντός του απέτυχε οριστικά στην εκπλήρωση του θεσμικού του ρόλου».

Από τον πλευρά του, ο συνήγορος θυμάτων των παράνομων παρακολουθήσεων, Ζαχαρίας Κεσσές, ανέφερε τις προηγούμενες μέρες για τον επικεφαλής του Αρείου Πάγου ότι «ο ελεγχόμενος επέλεξε να ασκήσει τα καθήκοντα του ελεγκτή», τονίζοντας πως «είμαι πεπεισμένος ότι έχουν θεμελιωθεί ποινικά αδικήματα».

Όπως είπε, «ο κ. Τζαβέλλας επόπτευε την ΕΥΠ την περίοδο που υπάρχουν αποδείξεις για την εμπλοκή με την υπόθεση. Επειδή είναι δική του ευθύνη θα έπρεπε να απέχει να αποφασίσει αν μέσα στην ΕΥΠ έχουν γίνει αξιόποινες πράξεις. Δεν θα έπρεπε να έχει τολμήσει να το κάνει, στο κύρος της δικαιοσύνης».

Πηγή: documentonews.gr

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Σε πρόκληση για το σύνολο του δημοκρατικού κόσμου αναδεικνύεται η άρνηση της ηγεσίας του Αρείου Πάγου να προχωρήσει στον επανέλεγχο του σκανδάλου των υποκλοπών.

Μια απόφαση που έχει την πλήρη κάλυψη της κυβέρνησης, όπως αναδείχθηκε από την πρώτη αντίδραση του κυβερνητικού εκπροσώπου.

Σε πολιτικό επίπεδο τα κόμματα του προοδευτικού χώρου μιλούν για ευθεία συγκάλυψη. Την ίδια στιγμή, εντονότατες είναι οι αντιδράσεις του νομικού κόσμου, με επιφανείς νομικούς να μιλούν για μια εξέλιξη που είναι αδύνατον να δικαιολογηθεί με νομικά επιχειρήματα.

Πολιτική κάλυψη στην συγκάλυψη

Θυμίζουμε ότι, όλα ξεκίνησαν όταν σήμερα το πρωί ο Άρειος Πάγος απάντησε με ένα απόλυτο «Όχι» στην προτροπή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθήνας να ανοίξει εκ νέου ο φάκελος των υποκλοπών.

Αιτία: Τα νέα στοιχεία που προέκυψαν από την δίκη των τεσσάρων υπευθύνων για το λογισμικό Predator, οι οποίοι και καταδικάστηκαν.

Η άρνηση της ανώτατης βαθμίδας της δικαιοσύνης να προχωρήσει σε νέα έρευνα συνδέθηκε πολιτικά με τις δημόσιες δηλώσεις του επικεφαλής της εταιρίας εισαγωγής του παράνομου λογισμικού (Intelexa) Ταλ Ντίλιαν. Ο Ισραηλινός πρώην στρατιωτικός και νυν επιχειρηματίας, υπενθυμίζουμε ότι, είχε δηλώσει πως το λογισμικό απευθύνονταν αποκλειστικά σε δημόσιες υπηρεσίες, ενώ είχε αφήσει αιχμές για την πτώση του Αμερικανού προέδρου Νίξον μετά από το σκάνδαλο Watergate. Δημιουργώντας στην αντιπολίτευση την αίσθηση μιας δημόσιας απειλής προς το Μέγαρο Μαξίμου και προσωπικά στον πρωθυπουργό.

Η εξέλιξη της υπόθεσης γίνεται αντιληπτή από το σύνολο σχεδόν των κομμάτων της αντιπολίτευσης ως… ευόδωση ενός τέτοιου εκβιασμού. Αφού η απόφαση του Αρείου Πάγου ουσιαστικά κλείνει κάθε περιθώριο έρευνας αφήνοντας την υπόθεση να τελεσιδικήσει, παρότι εκκρεμούν περισσότερα ερωτήματα ακόμη και συγκριτικά με την προ 3ετίας περίοδο που αναδείχθηκε το σκάνδαλο των υποκλοπών.

Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος με δηλώσεις του στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών έσπευσε να κλείσει άρον-άρον την υπόθεση. Ανέφερε πως η κυβέρνηση δεν σχολιάζει τις αποφάσεις της δικαιοσύνης. Αξιώνοντας μάλιστα αντίστοιχη στάση να κρατήσουν και τα υπόλοιπα κόμματα.

Άρειος Πάγος EUROKINISSI

Σάλος στον πολιτικό κόσμο

Προφανώς τα κόμματα της αντιπολίτευση όχι απλά θα κινηθούν στην αντίθετη κατεύθυνση, αλλά αναμένεται να κλιμακώσουν τις ενέργειές τους. Ήδη ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει εξαγγείλει έκτακτη συνέντευξη Tύπου για τις 17.00 το απόγευμα, όπου αναμένεται να ανακοινώσει τις πρωτοβουλίες που πρόκειται να λάβει ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Θυμίζουμε ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είναι ο ίδιος θύμα υποκλοπής ενώ έχει προσφύγει στο ευρωπαϊκό δικαστήριο μετά την άρνηση της κυβέρνησης να εφαρμόσει απόφαση της δικαιοσύνης που επιβάλλει την θεσμική ενημέρωσή του για τον λόγο για τον οποίο παρακολουθήθηκε.

Σε δήλωσή του ο Νίκος Ανδρουλάκης ανέφερε πως «επί εβδομάδες μετά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ο Άρειος Πάγος παρέμενε σιωπηλός, χωρίς να προβεί ούτε σε στοιχειώδεις ανακριτικές πράξεις. Περιέργως, ο απόστρατος Ισραηλινός αξιωματικός ενώ εκβίαζε σε δημόσια θέα τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και μιλούσε ξεκάθαρα για συνεργασία του ίδιου με το κράτος, δεν κλήθηκε καν από τον κ. Τζαβέλλα να καταθέσει! Δηλαδή ο άνθρωπος που εκβίαζε τον Έλληνα Πρωθυπουργό δεν κλήθηκε να καταθέσει στην ελληνική δικαιοσύνη»!

Δήλωση – προειδοποίηση έκανε με ανάρτησή του ο Αλέξης Τσίπρας. Τόνιsε πως «η ηγεσία της ελληνικής δικαιοσύνης τα τελευταία χρόνια βρίσκει πάντα τον τρόπο να μας εκπλήσσει με την ταχύτητά της, ιδιαίτερα όταν επίκειται η αποκάλυψη ενός παρα-κρατικού μηχανισμού που παραβίασε βάναυσα το Κράτος Δικαίου. Ας έχουν ωστόσο γνώση οι ενδιαφερόμενοι: Ότι εύκολα μπαίνει στο αρχείο, το ίδιο εύκολα βγαίνει από το αρχείο». Αναφορά που προφανώς παραπέμπει σε διερεύνηση της υπόθεσης εφόσον προκύψει πολιτική αλλαγή στην χώρα.

Έντονες αντιδράσεις από ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά. Η Κουμουνδούρου σημειώνει πως «η ανώτατη Δικαστική Εξουσία αρχειοθετεί το σκάνδαλο, με διάτρητα επιχειρήματα, αντί να επιτελέσει τον συνταγματικό της ρόλο για την διερεύνηση των ατελείωτων σκανδάλων και την απονομή Δικαιοσύνης».

Αντίστοιχα ο γραμματέα της Νέας Αριστεράς Γαβριήλ Σακελλαρίδης τονίζει πως «δεν υπάρχει καμία ανησυχία στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου, παρόλο που ο ιδιοκτήτης της Intellexa, Ταλ Ντίλιαν, λέει δημόσια αυτό που γνωρίζαμε όλοι: ότι πελάτες τους είναι οι κυβερνήσεις και οι υπηρεσίας ασφαλείας, όχι ιδιώτες. Είναι προφανές ότι η δικαστική εξουσία στήνει ένα πέπλο προστασίας γύρω από το Μέγαρο Μαξίμου».

Για ευθύνες του πρωθυπουργού μιλά το ΚΚΕ. Σημειώνει ότι «όλες οι τελευταίες εξελίξεις και αποκαλύψεις, τόσο το αίτημα του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου να ξεκινήσει έρευνα για το αδίκημα της κατασκοπείας, όσο και οι τοποθετήσεις του επικεφαλής της ισραηλινής εταιρείας για συναλλαγές με κρατικές αρχές, επιβάλλουν την ανάγκη να αποκαλυφθούν οι ευθύνες που έχει η κυβέρνηση και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, να διερευνηθούν πλήρως και σε βάθος όλες οι υποθέσεις παρακολουθήσεων – συνακροάσεων, αυτονόητα και αυτές σε βάρος του ΚΚΕ που είχαν γίνει σύστημα από όλες τις τελευταίες κυβερνήσεις».

Δικαιοσύνη ISTOCK

Αντιδράσεις νομικών

Έντονες είναι οι αντιδράσεις επιφανών νομικών που εντοπίζουν κραυγαλέα παράδοξα στην απόφαση του Αρείου Πάγου. Μιλώντας για παραβίαση στοιχειωδών κανόνων.

Όπως αναφέρει ενδεικτικά ο Μανώλης Βελεγράκης «η έμπιστη, η τυφλή, η ανεξάρτητη, η περήφανη Ελληνική Δικαιοσύνη έκρινε ότι δεν υπάρχει κανείς λόγος να τους καλέσει για να διαπιστώσει α) αν τα κινητά τους είχαν επιμολυνθεί, β) τί στοιχεία περιέχονταν στα κινητά τους, ώστε στη συνέχεια να εξετάσει αν συντρέχει περίπτωση διάπραξης του αδικήματος της κατασκοπείας. Ούτε το 2023-2024 ούτε το 2026 (εδώ είναι που λέμε το “δις εξαμαρτείν, ουκ ανδρός σοφού”).

Ώστε στη συνέχεια να συμπεράνει ο κ. Εισαγγλεέας του Αρείου Πάγου ότι δεν υπάρχει ζήτημα κατασκοπίας ελλείψει “στοιχείων και τυχόν εγγράφων, που θεωρούνταν πιθανό, ότι περιέχονταν στις συσκευές κινητών τηλεφώνων των ανωτέρω σημαντικών Ελλήνων αξιωματούχων, από μόνο το γεγονός ότι αυτά, επιπσφαλώς και υποθετικά, θεωρούνταν, ως περιεχόμενα, στις συσκευές κινητών τηλεφώνων των ανωτέρω προσώπων, χωρίς ποτέ, αυτά (τα ανωτέρω στοιχεία και έγγραφα) να ανιχνευθούν και να εξετασθούν, ώστε να διαπιστωθεί, αν πράγματι επρόκειτο για κρατικά απόρρητα, κατά την προαναλυθείσα έννοια”».

Με βάση αυτά, ο Μανώλης Βελεγράκης σημειώνει πως «νομίζω ότι είναι από τα στοιχειώδη του ποινικού δικαίου και πράξης, ότι ο διενεργών έρευνα πρώτα αναζητεί στοιχεία και μετά εξάγει συμπεράσματα. Δεν εξάγει συμπεράσματα εκ της παραλείψεως αναζήτησης στοιχείων».

Αντίστοιχα o Θανάσης Καμπαγιάννης επισημαίνει ότι «η απόφαση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα περί μη ανάσυρσης της δικογραφίας των υποκλοπών, παρά τα καταλυτικά νέα στοιχεία που προέκυψαν δυνάμει της απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, αποτελεί τον ορισμό της θεσμικής εκτροπής. Δεν μπορεί κανείς να μη σημειώσει την χαώδη αντίθεση ανάμεσα στο στιβαρό αποδεικτικό σκεπτικό του Πρωτοδίκη Αθηνών για την ανάγκη διερεύνησης του εγκλήματος της κατασκοπείας και στην καταγέλαστη “αιτιολογία” του Ανώτατου Εισαγγελέα ότι αφού οι δράστες των υποκλοπών δεν στόχευσαν μόνο τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Κ. Φλώρο αλλά και τον τηλεπαρουσιαστή Φουρθιώτη, αποκλείεται λογικά η τέλεση του αδικήματος της κατασκοπείας γιατί άτομα σαν τον Φουρθιώτη “δεν θα μπορούσαν να αποτελούν στόχο κατασκόπων”. Υπενθυμίζεται ότι ο Κωνσταντίνος Τζαβέλλας ήταν εποπτεύων εισαγγελέας της ΕΥΠ όταν αποφασίστηκε η παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη».

Πηγή: news247.gr

Σε μια απόφαση-σταθμό για την εφαρμογή του δικαίου για τον ανταγωνισμό και την προστασία των παραγωγών, η Πλήρης Ολομέλεια του Αρείου Πάγου (με την απόφαση 1/2026) έκρινε ότι οι εταιρείες που συμμετέχουν σε παράνομα καρτέλ υποχρεούνται να επιστρέψουν τα κέρδη που αποκόμισαν, ακόμη και αν η αξίωση για αποζημίωση από αδικοπραξία έχει παραγραφεί.

Η υπόθεση αφορούσε την αγωγή γαλακτοπαραγωγού εταιρείας κατά μεγάλων ομίλων εμπορίας γαλακτοκομικών προϊόντων. Η ενάγουσα υποστήριξε ότι κατά την περίοδο 2004-2006 αναγκάστηκε να πουλά το γάλα της σε τεχνητά χαμηλές τιμές (0,35€ αντί για 0,45€), λόγω της ύπαρξης παράνομου καρτέλ μεταξύ των αγοραστριών εταιρειών. Σημειώνεται ότι την ύπαρξη του καρτέλ εντόπισε η Επ. Ανταγωνισμού και επέβαλε πρόστιμα στις εμπλεκόμενες εταιρείες.

Αν και το Εφετείο είχε αρχικά απορρίψει την αγωγή, θεωρώντας ότι η αξίωση είχε παραγραφεί μετά την παρέλευση της πενταετίας και ότι η «εξοικονόμηση δαπάνης» δεν αποτελεί πλουτισμό, ο Άρειος Πάγος είχε διαφορετική άποψη.

Το ανώτατο δικαστήριο, υπό την Προεδρία της Αναστασίας Παπαδοπούλου και με εισήγηση του Αντιπροέδρου Μιχαήλ Αποστολάκη, έδωσε μια ευρεία και δίκαιη ερμηνεία στο άρθρο 938 του Αστικού Κώδικα.

Ειδικότερα, σύμφωνα με το σκεπτικό της πλειοψηφίας:

• Η εξοικονόμηση δαπάνης είναι πλουτισμός: Ωφέλεια δεν είναι μόνο η προσθήκη ενός περιουσιακού στοιχείου, αλλά και η «μη ελάττωση» της περιουσίας. Όταν μια εταιρεία που μετέχει σε καρτέλ αγοράζει φθηνότερα από όσο θα αγόραζε σε συνθήκες ελεύθερης αγοράς, εξοικονομεί μια δαπάνη που θα όφειλε να κάνει.
• Η παραγραφή δεν «ξεπλένει» το κέρδος: Ακόμη και αν περάσουν τα 5 έτη της παραγραφής της αδικοπραξίας (937 ΑΚ), ο αδικοπραγήσας δεν επιτρέπεται να κρατήσει τον καρπό της παράνομης πράξης του. Η αξίωση από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό παραμένει ζωντανή.
• Σκοπός του νόμου είναι να μην παραμείνει στον θύτη η ωφέλεια εις βάρος του θύματος, προστατεύοντας τον αδύναμο προμηθευτή από καταχρηστικές πρακτικές.

Αξίζει να σημειωθεί ότι υπήρξε και αντίθετη γνώμη από μια ομάδα δικαστών (μεταξύ των οποίων οι Κ. Κοκκορός και Γ. Σχοινοχωρίτης). Η μειοψηφία υποστήριξε ότι από τη στιγμή που οι συμβάσεις πώλησης ήταν έγκυρες και δεν προσβλήθηκαν δικαστικά για τον επαναπροσδιορισμό του τιμήματος (βάσει του άρθρου 371 ΑΚ), αποτελούν «νόμιμη αιτία» και άρα δεν μπορεί να γίνει λόγο για αδικαιολόγητο πλουτισμό.

Τι σημαίνει η απόφαση για την αγορά

Η απόφαση 1/2026 ανοίγει τον δρόμο για δεκάδες παραγωγούς και επιχειρήσεις που επλήγησαν από πρακτικές καρτέλ στο παρελθόν, όχι μόνο στην περίπτωση του γάλακτος, αλλά και σε όσες άλλες υποθέσεις διαπιστώθηκαν από την Επιτροπή Ανταγωνισμού αντίστοιχες παραβάσεις και επιβλήθηκαν κυρώσεις.

Επιπλέον, από την απόφαση του Α. Π. προκύπτει ότι το επιχείρημα της «παραγραφής» δεν αρκεί για να απαλλάξει τις εταιρείες που νόθευσαν τον ανταγωνισμό από την υποχρέωση να επιστρέψουν τα ποσά που «γλίτωσαν», έχοντας παραβιάσει τη νομοθεσία για τον ανταγωνισμό. «Ο αδικοπραγήσας δεν είναι ορθό να επωφελείται από την αδράνεια του παθόντος για να επαυξάνει την περιουσία του», αναφέρει χαρακτηριστικά η απόφαση.

Η υπόθεση παραπέμπεται τώρα πίσω στο Εφετείο Αθηνών για να δικαστεί στην ουσία της, με βάση τις νέες κατευθυντήριες γραμμές του Αρείου Πάγου.

Σε θρίλερ εξελίσσεται η υπόθεση με τον ανατοκισμό των δανειοληπτών που έχουν υπαχθεί στον νόμο Κατσέλη, καθώς η αναμονή για την καθαρογραμμένη απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου εντείνει την αγωνία χιλιάδων οφειλετών και νομικών. Ενώ το Ανώτατο Δικαστήριο τάχθηκε ξεκάθαρα υπέρ των δανειοληπτών, κρίνοντας πως ο υπολογισμός των τόκων πρέπει να γίνεται επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνόλου του δανειακού ποσού, ένα κρίσιμο ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Τι θα γίνει με την αναδρομικότητα;

Ο κίνδυνος νέων δικαστικών μαχών

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, η οποία συνεδρίασε κεκλεισμένων των θυρών πριν από περίπου 10 ημέρες, δεν φαίνεται να έχει αγγίξει το ζήτημα της αναδρομικότητας. Ο λόγος είναι τυπικός αλλά ουσιαστικός: το προδικαστικό ερώτημα που εστάλη από το Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων δεν ζητούσε απάντηση για το τι μέλλει γενέσθαι με τα ποσά που έχουν ήδη καταβληθεί, αλλά εστίαζε στον τρόπο υπολογισμού των τόκων. Αυτό σημαίνει πως στην απόφαση που αναμένεται να καθαρογραφεί και να δημοσιευθεί στα τέλη Φεβρουαρίου (ή το αργότερο μέχρι τα μέσα Μαρτίου), ενδέχεται να απουσιάζει η πρόβλεψη για τα χρήματα που κατέβαλαν οι περίπου 350.000 δανειολήπτες από την ημέρα υπαγωγής τους στον νόμο Κατσέλη μέχρι σήμερα.

Μονόδρομος οι αγωγές

Ο προβληματισμός στον νομικό κόσμο είναι έντονος. Εάν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις και ο Άρειος Πάγος δεν δώσει λύση στο ζήτημα της αναδρομικότητας, τότε ανοίγει ο δρόμος για ένα νέο κύμα εκατοντάδων χιλιάδων αγωγών. Νομικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι οι δανειολήπτες – είτε έχουν εκκρεμή είτε εξοφλημένα δάνεια στα οποία τράπεζες και funds εφάρμοζαν υπέρογκα πανωτόκια υπολογίζοντας τη δόση επί του κεφαλαίου – θα έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουν εκ νέου στη Δικαιοσύνη. Στόχος τους θα είναι:

• Η επιστροφή χρημάτων από καταχρηστικώς εισπραχθέντες τόκους.
• Ο συμψηφισμός των επιπλέον ποσών στις δόσεις που απομένουν.

Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι τα δικαστήρια της χώρας, εξετάζοντας τις νέες αυτές προσφυγές, θα κληθούν τελικά να αποφανθούν και για το φλέγον ζήτημα της αναδρομικότητας, καλύπτοντας το κενό που φαίνεται να αφήνει η απόφαση του Αρείου Πάγου.

Υπέρ των δανειοληπτών φαίνεται πως τάχθηκε κατά πλειοψηφία η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου ως προς τα «κόκκινα δάνεια» και τον υπολογισμό των τόκων τους.

Σύμφωνα πληροφορίες, από τη διάσκεψη προέκυψε ότι 35 δικαστές τάχθηκαν υπέρ των δανειοληπτών που υπάχθηκαν στο νόμο Κατσέλη και ακόμη 12 υπέρ των funds. Αυτό σημαίνει ότι πλέον οι τόκοι δανειοληπτών θα υπολογίζονται με βάση τη μηνιαία δόση και όχι το συνολικό χρέος.

Αναμένεται πλέον η καθαρογραφή της απόφασης προκειμένου να γίνει γνωστό το σκεπτικό των δικαστών.

Να σημειωθεί ότι το κρινόμενο θέμα αφορά περί τους 350 χιλιάδες δανειολήπτες, αλλά και τις εταιρείες που διαχειρίζονται χιλιάδες κόκκινα τα δάνεια. Το θέμα έφθασε στο ανώτατο δικαστήριο από το Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων, ενώ δεκάδες δικαστήρια σε όλη την επικράτεια αποφάσιζαν διαφορετικά για τον υπολογισμό των τόκων.

Η Ολομέλεια του ανωτάτου δικαστηρίου συμφώνησε με τον αντιπρόεδρο του Άρειου Πάγου, Σωτήρη Πλαστήρα, οποίος στην εισήγησή του τάχθηκε υπέρ των δανειοληπτών, προτείνοντας ο τόκος να υπολογίζεται με βάση τη μηνιαία δόση και όχι το συνολικό χρέος.

Τι σημαίνει για funds, τράπεζες και Δημόσιο

Μια απόφαση υπέρ των δανειοληπτών δεν αφορά μόνο τα νοικοκυριά. Επηρεάζει άμεσα και τα χαρτοφυλάκια τιτλοποιημένων δανείων του προγράμματος «Ηρακλής», τα λεγόμενα HAPS. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς, μία αλλαγή στον τρόπο εκτοκισμού μπορεί να προκαλέσει απώλειες έως και 1 δισ. ευρώ στις χρηματορροές των τιτλοποιήσεων, με συνέπειες και για τις κρατικές εγγυήσεις.

Οι εταιρείες διαχείρισης προειδοποιούσαν ότι μια τέτοια απόφαση θα δημιουργήσει δεδικασμένο και θα ενθαρρύνει παρόμοιες διεκδικήσεις και σε άλλες ρυθμίσεις, όπως στον εξωδικαστικό μηχανισμό. Από την άλλη πλευρά, νομικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι ο Νόμος Κατσέλη έχει ειδικό χαρακτήρα, καθώς η ρύθμιση προκύπτει από δικαστική απόφαση και όχι από ιδιωτική συμφωνία.

Ένα τελευταίο επιχείρημα των servicers είναι πως το σύνολο της αποπληρωμής των ενταγμένων δανειοληπτών στο Νόμο Κατσέλη έναντι της συνολικής αξίας του ενεχύρου έχει μειωθεί αισθητά αφού έχουν αυξηθεί πολύ οι τιμές των ακινήτων.

Τέλος ας σημειωθεί πως ο Νόμος Κατσέλη δεν έχει εφαρμοστεί στο σύνολό του ο οποίος μεταξύ άλλων προβλέπει να εκποιηθούν άλλα περιουσιακά στοιχεία των δανειοληπτών. Ήδη γι’ αυτή την πτυχή του Νόμου έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες εφαρμογής της.

Για τους ενταγμένους στον Νόμο Κατσέλη, η απόφαση του Αρείου Πάγου μπορεί να σημαίνει χαμηλότερους τόκους, μικρότερη συνολική επιβάρυνση και μεγαλύτερη βιωσιμότητα της ρύθμισης.

Ημάχη των μαχών για τον νόμο 3869/2010, τον λεγόμενο νόμο Κατσέλη, θα δοθεί στην αυριανή, κεκλεισμένων των θυρών, συνεδρίαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, που καλείται να δικαιώσει είτε εκατοντάδες πολίτες, οφειλέτες και εγγυητές, είτε τα funds, servicers και τράπεζες.

Σχεδόν έναν χρόνο μετά την πιλοτική δίκη το ανώτατο δικαστήριο θα αποφασίσει τον τρόπο υπολογισμού των τόκων για τους δανειολήπτες που έχουν υπαχθεί στον νόμο αλλά βρίσκονται αντιμέτωποι με την αυθαίρετη τακτική των πιστωτών να υπολογίζουν τον τόκο επί του άληκτου κεφαλαίου αντί επί της μηνιαίας δόσης.

Ετσι οι δυσανάλογες και άδικες χρεώσεις οδηγούν σε υπέρογκες δόσεις ευάλωτους ανθρώπους, οι οποίοι πληρώνουν ακριβά τις απαιτήσεις των εταιρειών που καταστρατηγούν το γράμμα και το πνεύμα του νόμου. Στην περίπτωση δε αδυναμίας καταβολής δόσεων απειλούνται με πλειστηριασμούς, παρότι μία από τις ρυθμίσεις του νόμου (άρθρο 9, παρ. 2) προέβλεπε ότι ο δανειολήπτης δικαιούται να διασώσει το σπίτι του πληρώνοντας το αντίτιμο που προβλέπεται στο παραπάνω άρθρο εντόκως, με κυμαινόμενο ή σταθερό επιτόκιο.

Κραυγαλέες παραβιάσεις

Το κοινωνικό κόστος από αυτή την πρακτική είναι τεράστιο, αν αναλογιστεί κανείς πόσοι οφειλέτες δεν απολαμβάνουν ούτε προστασία της πρώτης κατοικίας ούτε ουσιαστική ελάφρυνση των χρεών τους. Αντίθετα, συνθλίβονται οικονομικά για να τα εξυπηρετήσουν, περικόπτοντας βασικές ανάγκες.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα 30 δανειοληπτών δημοσιεύει σήμερα η «Εφ.Συν.» (τα πλήρη στοιχεία τους είναι στη διάθεση της εφημερίδας) με τα ποσά που προέβλεπαν οι δικαστικές αποφάσεις βάσει του νόμου Κατσέλη σε αντιπαραβολή με τις μεγαλύτερες, συχνά υπερδιπλάσιες δόσεις που ζητούν τα funds.

Η μονογονεϊκή οικογένεια της Φ.Α. κλήθηκε να πληρώσει 420 αντί για 230 ευρώ, η Ν.Μ. με 3 ανήλικα τέκνα 120 αντί για 64 και η Τ.Δ. 400 αντί για 139. Το δικαστήριο όρισε η Α.Μ. με 82% αναπηρία να καταβάλει 75 ευρώ αλλά η εταιρεία αξίωνε 150, ενώ στην περίπτωση της οικογένειας της Λ.Ο., με δύο μέλη ΑμεΑ, 1.100 ευρώ αντί για τα 500 ευρώ της απόφασης.

Μεγάλο διακύβευμα

Στην περσινή δίκη συζητήθηκε το προδικαστικό ερώτημα από το Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων, έπειτα από νομική διχογνωμία, με την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Γεωργία Αδειλίνη, να τάσσεται ξεκάθαρα υπέρ των πολιτών κρίνοντας ότι ο υπολογισμός του επιτοκίου με βάση τη δόση εναρμονίζεται με τον πρωταρχικό σκοπό του νόμου, δηλαδή με την αντιμετώπιση των σοβαρών οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων στα οποία οδήγησε η υπερχρέωση των φυσικών προσώπων, προς εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος.

Η εισαγγελέας είχε επιχειρηματολογήσει για το ότι πρέπει να συνδυάζεται η μεγαλύτερη κατά το δυνατόν ικανοποίηση των πιστωτών αλλά με βασική προϋπόθεση την προστασία της προσωπικής αξιοπρέπειας και τη διατήρηση ενός στοιχειώδους επιπέδου διαβίωσης.

Δικηγόροι υπέρ των οφειλετών κατέδειξαν ότι οι τράπεζες και οι εταιρείες προσπαθούν να κάνουν υπερήμερους τους δανειολήπτες, ώστε να καταγγέλλουν τις δανειακές συμβάσεις, να τους πετούν έξω από το πλαίσιο του Ν.3869/2010, να κατάσχουν τα ακίνητα και να τα πλειστηριάζουν. Ομως, οι τράπεζες, τα διάδοχα funds και οι εταιρείες στις οποίες μεταβιβάστηκε ύστερα η διαχείριση των δανείων επέμειναν στην ερμηνεία για εκτοκισμό των δανείων ενάντια στις διατυπώσεις διατακτικών των αποφάσεων υπέρ των δανειοληπτών.

Πλούσια νομολογία

Η μεγάλη πλειονότητα των πολυάριθμων αποφάσεων που εκδόθηκαν από τα πρώην ειρηνοδικεία της ελληνικής επικράτειας για τις αιτήσεις υπαγωγής στον νόμο Κατσέλη, από την έναρξη της εφαρμογής του, απομακρύνθηκε από την τραπεζική πρακτική ορίζοντας σταθερές μηνιαίες δόσεις για την προστασία της κύριας κατοικίας.

Η πλούσια νομολογία ήρθε και επιβεβαίωσε ότι ο τόκος πρέπει να υπολογίζεται επί του υπόλοιπου κεφαλαίου και όχι επί της δόσης, όπως ο ίδιος ο νόμος προέβλεπε, χωρίς περαιτέρω ανατοκισμό και πρόσθετες χρεώσεις. Ενδεικτικά, παρά την αναμονή της κρίσης του Αρείου Πάγου, το Μονομελές Πρωτοδικείο Κω εξέδωσε απόφαση (αριθμός 489/2025) θετική για τον δανειολήπτη, αποφασίζοντας ότι ο τόκος πρέπει να υπολογίζεται στη δόση.

Στο σκεπτικό του το δικαστήριο έκρινε ότι νόμος Κατσέλη δίνει μια «ρεαλιστική προοπτική απεγκλωβισμού από τα χρέη σε όλους τους υπερχρεωμένους πολίτες. Διασφαλίζει στα υπερχρεωμένα νοικοκυριά που θα θελήσουν να αξιοποιήσουν τις ρυθμίσεις του ένα ελάχιστο επίπεδο οικονομικής διαβίωσης. Με μια πρωτοποριακή ρύθμιση λαμβάνει ιδιαίτερη μέριμνα για τη διατήρηση και προστασία της κύριας κατοικίας των οφειλετών, αφού επιτρέπει σε αυτούς να την εξαιρέσουν από τη ρευστοποίηση της περιουσίας τους. Τούτο δε υπό όρους και διαδικασίες που δεν θίγουν τα συμφέροντα των πιστωτών». 

Δικαιοσύνη, ασφάλεια δικαίου και Σύνταγμα σε αμφισβήτηση

Λυδία Δράμπα, δικηγόρος

Λόγω των αντικρουόμενων αποφάσεων που ακολούθησαν του νόμου Κατσέλη, καθώς υπήρξαν και οι ελάχιστες που έκριναν ότι ο τόκος υπολογίζεται επί του κεφαλαίου, ακολουθώντας έτσι τη γραμμή των τραπεζών, το ζήτημα κατέληξε να κριθεί από τον Αρειο Πάγο, ο οποίος συνεδρίασε στις 27 Φεβρουαρίου 2025 και ακόμη αναμένεται να εκδοθεί απόφασή του, με τους δανειολήπτες να πνίγονται καθημερινά από τις οχλήσεις των τραπεζών και από την πίεση που τους ασκείται από αυτές, αναγκαζόμενοι να πληρώνουν άδικους και υπέρογκους τόκους.

Οσον αφορά την πρώην υπουργό Λούκα Κατσέλη, ερωτηθείσα πριν από την ως άνω δίκη, είχε δηλώσει ότι πρόθεση του νομοθέτη ήταν ο τόκος να υπολογίζεται επί της δόσης, καθώς διαφορετική ερμηνεία δεν θα είχε κανένα νόημα και δεν θα προστάτευε τον δανειολήπτη, ο οποίος και πάλι θα επανερχόταν στις τραπεζικές ρυθμίσεις.

Δίνοντας ένα παράδειγμα θα λέγαμε ότι όταν η δόση ενός δανειολήπτη ορίζεται με δικαστική απόφαση στο μηνιαίο ποσό των 150 ευρώ, ο τόκος επί της δόσης με κυμαινόμενο επιτόκιο 4,5% ανέρχεται στο ποσό των 6,75 ευρώ και επομένως η συνολική δόση (κεφάλαιο και τόκος) ανέρχεται στο ποσό των 156,75 ευρώ. Αντ’ αυτού οι τράπεζες και οι ως άνω διάδοχοί τους αυθαιρετώντας και πράττοντας κατά βούληση ερμηνεύουν όπως τους βολεύει και τους συμφέρει τις αποφάσεις με αποτέλεσμα το ως άνω ποσό να διπλασιάζεται, τριπλασιάζεται, πολλές φορές και να τετραπλασιάζεται με υπολογισμούς και κρυφές χρεώσεις που ο δανειολήπτης δεν μπορεί να παρακολουθήσει, παραβιάζοντας ευθέως τον νόμο.

Καλείται λοιπόν ο Αρειος Πάγος να εκδώσει μια απόφαση που θα ανταποκρίνεται στα όσα ορίζει ο ως άνω νόμος και δεν θα διαψεύσει την ασφάλεια δικαίου, στην οποία οι πολίτες αυτού του κράτους πιστεύουν. Καλείται να μην καταστρατηγήσει το Σύνταγμα και εκδώσει μια απόφαση η οποία επί της ουσίας θα καταργεί την ως άνω ρύθμιση προστατεύοντας για ακόμη μία φορά το κεφάλαιο και τους μεγαλομετόχους των τραπεζών.

Καλείται να αποδείξει ότι η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και αποτελεί μια πραγματικά διακριτή εξουσία, αναζητώντας κατά την ερμηνεία του το πνεύμα του ιστορικού νομοθέτη και τον αληθή σκοπό του νόμου υποκειμενικά και αντικειμενικά και μέσω της αιτιολογικής έκθεσής του, ώστε τελικά να μη βρεθεί να κάνει ψευδοερμηνεία και να ασκήσει επί τω τέλει νομοθετική εξουσία κατ’ επιταγή των τραπεζικών συμφερόντων και της κρατικής επιρροής.

Καλείται επί της ουσίας να προστατεύσει τους ευάλωτους δανειολήπτες και να μην τους οδηγήσει σε απόγνωση, αφού σε διαφορετική περίπτωση θα οδηγηθούν σε αναστολή πληρωμής δόσεων, κατάσχεση και πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας, αντίθετα με τα δεδικασμένα και το Σύνταγμά μας, τη στιγμή δε που χωρίς να τους περισσεύει και με πολλούς κόπους έχουν απολέσει και ένα αξιόλογο ποσό στη δικαστική μέχρι σήμερα διαμάχη τους με τις τράπεζες, η οποία τους δημιούργησε την ακλόνητη πεποίθηση ότι ο Γολγοθάς τους θα έχει αίσιο τέλος.

Πηγή: efsyn.gr