ΑΡΗΣ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ

Η ερώτηση που τέθηκε μπροστά στις κάλπες δεν θα μπορούσε να είναι απλούστερη: Θέλετε να φορολογήσουμε για μία φορά το 5% της περιουσίας περίπου 250 δισεκατομμυριούχων -ο πλούτος των οποίων ανέρχεται στα 2,1 τρισ. δολάρια και αυξήθηκε κατά 144% τα τελευταία τρία χρόνια- προκειμένου να προσφέρουμε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε τουλάχιστον 3,5 εκατομμύρια Καλιφορνέζους και κυρίως ανασφάλιστα παιδιά;

Και οι Καλιφορνέζοι απάντησαν… Οχι, ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε.

Προκειμένου να πείσουν τους πολίτες ότι η περίφημη Πρόταση 40 (Prop) δεν ήταν προς το συμφέρον τους, το άτυπο «λόμπι των δισεκατομμυριούχων» πιστεύεται ότι δαπάνησε τουλάχιστον 400 εκατομμύρια δολάρια σε επιχειρήσεις επηρεασμού της κοινή γνώμης με βασικό επιχείρημα ότι οι μεγιστάνες του πλούτου θα εγκαταλείψουν μαζικά την Πολιτεία. Παρά το γεγονός όμως ότι σειρά ερευνών αποδεικνύει πως αυτό δεν συμβαίνει σχεδόν ποτέ (με χαρακτηριστικότερα παραδείγματα τη Νέα Υόρκη και το Νιου Τζέρσεϊ όπου και μετά τη φορολόγηση οι μετακινήσεις των εκατομμυριούχων ήταν χαμηλότερες από τον μέσο όρο του πληθυσμού), οι ψηφοφόροι προτίμησαν να… πυροβολήσουν τα πόδια τους.

Είναι γεγονός ότι τόσο η φορολόγηση των δισεκατομμυριούχων της Καλιφόρνιας όσο και το Obamacare θα μπορούσαν να δεχθούν σκληρή κριτική από τα αριστερά

Δεν ήταν βέβαια η πρώτη φορά που οι Αμερικανοί έθεσαν τα συμφέροντα των ελίτ πάνω από τα δικά τους. Οταν ο πρόεδρος Ομπάμα προώθησε τα προγράμματα δωρεάν καθολικής περίθαλψης (Obamacare), τα λόμπι των φαρμακευτικών εταιρειών κατάφεραν να πείσουν σημαντικά τμήματα του πληθυσμού ότι πρόκειται για μια «κομμουνιστική απειλή» που θα αύξανε τελικά το κόστος περίθαλψης. Η εκστρατεία παραπληροφόρησης πέρασε γρήγορα στον χώρο της άκρας Δεξιάς όπου οι σχετικές θεωρίες συνωμοσίας θύμιζαν απελπιστικά τα επιχειρήματα των αντιεμβολιαστών την περίοδο της πανδημίας. Ανάμεσα στις πιο παρανοϊκές θεωρίες, που εντόπισε τότε το περιοδικό Mother Jones, αναφερόταν ότι το Obamacare θα τοποθετούσε τσιπάκια στους ασθενείς, θα συγκέντρωνε προσωπικά δεδομένα εκατομμυρίων πολιτών, θα οδηγούσε σε κλείσιμο χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, θα άφηνε ηλικιωμένους καρκινοπαθείς να πεθάνουν αβοήθητοι και (το καλύτερο) θα οδηγούσε σε αύξηση της φορολογίας ηλεκτρικών εξωλέμβιων μηχανών και εργαλείων ψαρέματος!

Είναι γεγονός ότι τόσο η φορολόγηση των δισεκατομμυριούχων της Καλιφόρνιας όσο και το Obamacare θα μπορούσαν να δεχθούν σκληρή κριτική από τα αριστερά: Το πρώτο, γιατί αποτελεί ένα ημίμετρο το οποίο σε τελική ανάλυση νομιμοποιεί το καθεστώς φοροασυλίας των γιγάντων της Σίλικον Βάλεϊ. Το δεύτερο, γιατί το πρόγραμμα του Ομπάμα δεν αμφισβήτησε τον ληστρικό ρόλο του ιδιωτικού τομέα στον χώρο της Υγείας ενώ σταδιακά διαβρώθηκε και το ίδιο από τις απαιτήσεις των πολυεθνικών του φαρμάκου. Δυστυχώς όμως η κριτική δεν ασκήθηκε υπό το πρίσμα περισσότερων διεκδικήσεων αλλά με τη δεξιά, φιλελεύθερη και συνωμοσιολογική προσέγγιση των ανθρώπων που τάσσονταν με τους ταξικούς εχθρούς τους. Και αυτό είναι ο ορισμός της μαρξιστικής έννοιας της ψευδούς συνείδησης.

Αν και ο Μαρξ δεν χρησιμοποίησε ποτέ τον συγκεκριμένο όρο, οι αναφορές του στον τρόπο με τον οποίο οι ελίτ προωθούν παραπλανητικές και βλαπτικές ιδέες στην εργατική τάξη επέτρεψαν σε μετέπειτα στοχαστές, όπως ο Λούκατς, ο Γκράμσι και η σχολή της Φρανκφούρτης, να προσδιορίσουν με ακρίβεια το φαινόμενο. Η ψευδής συνείδηση περιέγραφε πλέον όλους τους τρόπους με τους οποίους αποκρύπτονται οι σχέσεις εκμετάλλευσης και ανισότητας στο καπιταλιστικό σύστημα ώστε να γίνεται αποδεκτή και να νομιμοποιείται η εξουσία της αστικής τάξης. Με αυτή τη διευρυμένη ερμηνεία όμως καταλαβαίνουμε ότι η ψευδής συνείδηση δεν αφορά μόνο τους «αφελείς Αμερικανούς», όπως θέλουμε να πιστεύουμε.

Ψευδής συνείδηση είναι η πίστη στην αριστεία μέσα σε ένα ταξικά ναρκοθετημένο περιβάλλον. Είναι η αποδοχή της λεγόμενης οικονομίας της διάχυσης (trickle down economics) σύμφωνα με την οποία τα υπερκέρδη των δισεκατομμυριούχων θα διαχυθούν ως διά μαγείας στο σύνολο της κοινωνίας. Ψευδής συνείδηση είναι η αντίληψη ότι λιγότεροι φόροι σημαίνουν υψηλότερο εισόδημα και ελευθερία οικονομικών επιλογών ή ότι το εισόδημά σου απειλείται από έναν μετανάστη που φτάνει με μια βάρκα στις ακτές της χώρας σου κι όχι από τον μεγιστάνα που εισέρχεται με ένα αφορολόγητο γιοτ αξίας ενός, δύο ή τριών δισεκατομμυρίων ευρώ. Ψευδής συνείδηση είναι όσα θα ακούσεις σε ένα νυχτερινό δελτίο ειδήσεων, όσα θα μάθεις στην πολιτική οικονομία του Λυκείου και του Πανεπιστημίου ή όσα θα σε «διδάξουν» για τα προτερήματα της οικονομίας του διαμοιρασμού στα εργασιακά δικαιώματα.

Η απόφαση των κατοίκων της Καλιφόρνιας να αρνηθούν τα χρήματα των δισεκατομμυριούχων είναι απλώς η απόδειξη ότι εμπέδωσαν το μήνυμα που λαμβάνουν από την πρώτη ημέρα της γέννησής τους.

info-war.gr

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ