Το αφήγημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη γύρω από τους εταιρικούς μετασχηματισμούς παραμένει σταθερά το ίδιο, επενδεδυμένο με βαρύγδουπες εκφράσεις: «μεγέθυνση των επιχειρήσεων», «οικονομίες κλίμακας», «ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας στην παγκόσμια αγορά». Οταν όμως η θεωρία συναντά την ωμή ελληνική πραγματικότητα, αποκαλύπτεται ένα σύστημα δύο ταχυτήτων, προκλητικά κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της οικονομικής ελίτ.

Πίσω από τη βιτρίνα των «αναπτυξιακών εργαλείων» κρύβεται ένας συστηματικός μηχανισμός νομιμοποίησης της φοροαποφυγής των οικονομικά ισχυρών, ο οποίος λειτουργεί υπό ένα καθεστώς εσκεμμένης θεσμικής τυφλότητας και ελεγκτικής αδράνειας.

Η απλή μέθοδος των διασπάσεων

Το πιο σκανδαλώδες πεδίο αυτής της πολιτικής εντοπίζεται πλέον στις διασπάσεις επιχειρήσεων και, συγκεκριμένα, στη μέθοδο των μη ανάλογων –«ασύμμετρων»- διασπάσεων (non-pro rata demergers). Εδώ, το υποτιθέμενο αναπτυξιακό όχημα μετατρέπεται στον απόλυτο μηχανισμό αφορολόγητης μεταβίβασης περιουσίας εκατομμυρίων από γενιά σε γενιά, επιτρέποντας στους ισχυρούς του πλούτου να τεμαχίζουν και να μοιράζουν αυτοκρατορίες στα παιδιά τους χωρίς να καταβάλουν ούτε ένα ευρώ φόρο στο Ελληνικό Δημόσιο.

Τι μεθοδεύτηκε

Το 2024 ο τότε υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κωστής Χατζηδάκης προώθησε στη Βουλή τον μεγάλο φορολογικό νόμο 5162/2024 στον οποίο συμπεριέλαβε μεταξύ άλλων διατάξεις που προβλέπουν την οριζόντια εφαρμογή φοροαπαλλαγών για όλων των ειδών τους εταιρικούς μετασχηματισμούς. Με τις διατάξεις αυτές επεκτάθηκε το ευνοϊκό καθεστώς φοροαπαλλαγών που ίσχυε βάσει προηγούμενων αναπτυξιακών νόμων για τις λεγόμενες «συμμετρικές» διασπάσεις εταιρειών και στις «ασύμμετρες» διασπάσεις.

Ως «συμμετρικές» διασπάσεις εταιρειών ορίζονται οι διασπάσεις εκείνες στις οποίες τα ποσοστά των μετόχων στην αρχική διασπώμενη εταιρεία παραμένουν ίδια και στις νέες εταιρείες που δημιουργούνται μετά τη διάσπαση. Οι διασπάσεις αυτές ήταν αφορολόγητες με τους παλαιότερα ισχύοντες αναπτυξιακούς νόμους και παρέμειναν αφορολόγητες και με το ν. 5162/2024 του Κωστή Χατζηδάκη.

Οι «ασύμμετρες» όμως διασπάσεις, δηλαδή αυτές στις οποίες τα ποσοστά των μετόχων αλλάζουν στις νέες εταιρείες που δημιουργούνται, πριν από την ψήφιση του ν. 5162/2024 επιβαρύνονταν με φόρους υπεραξίας, δωρεάς ή γονικής παροχής σημαντικού ύψους. Αυτό ίσχυε και στις περιπτώσεις οικογενειακών διαμοιρασμών εταιρικών περιουσιακών στοιχείων. Το γεγονός αυτό αποτελούσε ένα… σοβαρό φορολογικό εμπόδιο για τους οικονομικά ισχυρούς να διαμοιράσουν στα παιδιά τους τις εταιρείες τους με «ασύμμετρες» διασπάσεις, δηλαδή να αλλάξουν κατά το δοκούν τα ποσοστά των παιδιών τους στις νέες εταιρείες ώστε το καθένα να πάρει π.χ. το 100% της κάθε νέας εταιρείας και να γίνει πλήρης διαμοιρασμός. Κι αυτό διότι, αν προέβαιναν στις πράξεις αυτές, τα παιδιά θα καλούνταν να πληρώσουν μεγάλα ποσά φόρων υπεραξίας και φόρων γονικής παροχής.

Με άλλα λόγια, πριν από την ψήφιση του νόμου 5162/2024 η μέθοδος της «ασύμμετρης» διάσπασης μιας μεγάλης εταιρικής περιουσίας, δηλαδή το σενάριο ενός οικογενειακού διαμοιρασμού εταιρειών όπου ο πατέρας «σπάει» τη μεγάλη εταιρεία για να πάρει το κάθε παιδί από μία αυτόνομη επιχείρηση και ο ίδιος να αποχωρήσει, αντιμετώπιζε σοβαρά φορολογικά εμπόδια και υψηλό κίνδυνο επιβολής τεράστιων ποσών φόρων υπεραξίας, δωρεάς ή γονικής παροχής.

Αν δηλαδή ο στόχος ήταν να διαχωριστούν εντελώς οι δρόμοι των παιδιών, ώστε το κάθε παιδί να γίνει αποκλειστικός ιδιοκτήτης μιας εκ των νέων εταιρειών, η πράξη αυτή ονομαζόταν «ασύμμετρη διάσπαση», η οποία επιτρεπόταν μεν ως διαδικασία από το εταιρικό δίκαιο αλλά επειδή τα παιδιά (ή ο πατέρας που τους μεταβίβαζε τις μετοχές) αποκτούσαν άνισα μερίδια στις νέες εταιρείες σε σχέση με την αρχική αναλογία, η φορολογική διοίκηση θεωρούσε ότι γινόταν ανταλλαγή ή μεταβίβαση περιουσίας με αποτέλεσμα να προκύπτει φόρος υπεραξίας για τη διαφορά της αξίας των μετοχών που ανταλλάσσονταν και ταυτόχρονα να υπάρχει η δυνατότητα στη φορολογική αρχή να χαρακτηρίσει την ανισότητα αυτή ως άτυπη δωρεά-γονική παροχή μεταξύ των αδελφών ή από τον πατέρα, επιβάλλοντας τους αντίστοιχους φόρους επί της πραγματικής (αγοραίας) αξίας των επιχειρήσεων.

Με το ν. 5162/2024 του Κωστή Χατζηδάκη το… πρόβλημα αυτό λύθηκε για τους οικονομικά ισχυρούς. Δηλαδή με τον νόμο αυτό, το φορολογικό δίκαιο ευθυγραμμίστηκε πλήρως με το εταιρικό (με το ν. 4601/2019), οι πλήρεις φοροαπαλλαγές επεκτάθηκαν και στις «ασύμμετρες» διασπάσεις εταιρειών και πλέον ένας πατέρας-μεγαλοεπιχειρηματίας μπορεί να κάνει «ασύμμετρη» διάσπαση εξ αρχής με πλήρη φορολογική απαλλαγή (ουδετερότητα) για τα παιδιά του, επιτρέποντας π.χ. στο ένα παιδί να πάρει το 100% της μιας εταιρείας και στο άλλο παιδί το 100% της άλλης, χωρίς να προκύψει γι’ αυτά φόρος υπεραξίας και φόρος γονικής παροχής και ο ίδιος να αποχωρήσει ή να μειώσει το ποσοστό του.

Με τις νομοθετικές ρυθμίσεις της κυβέρνησης της Ν.Δ. η διαδικασία αυτή «εκπλύνεται» πλήρως και αποκτά απόλυτη νομιμοφάνεια μέσα από τη νομοθεσία για τους εταιρικούς μετασχηματισμούς (ν. 4601/2019) και το νέο φορολογικό πλαίσιο (ν. 5162/2024).

Πώς λειτουργεί το τρικ

Το «μεγάλο κόλπο» της αφορολόγητης οικογενειακής μοιρασιάς εξελίσσεται πλέον με απλά, μεθοδευμένα βήματα: ο γονέας εισάγει αρχικά τα παιδιά του ως μετόχους στην αρχική εταιρεία, συχνά με μηδενική ή εικονική αξία. Στη συνέχεια, η επιχείρηση «σπάει» σε δύο ή τρεις νέες εταιρείες. Με τη χρήση της «ασύμμετρης» διάσπασης, το ένα παιδί λαμβάνει το 100% της πρώτης εταιρείας (που μπορεί να περιλαμβάνει ακίνητα αξίας π.χ. 20 εκατομμυρίων ευρώ) και το άλλο παιδί λαμβάνει το 100% της δεύτερης εταιρείας (που περιλαμβάνει, για παράδειγμα, ένα εργοστάσιο αντίστοιχης αξίας). Το αποτέλεσμα είναι εξοργιστικό: μια τεράστια περιουσία δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ αλλάζει χέρια, διαχωρίζεται και περνάει στην επόμενη γενιά με πλήρη απαλλαγή από φόρο υπεραξίας, φόρο γονικής παροχής και φόρο μεταβίβασης ακινήτων. Ολα αυτά συμβαίνουν υπό την ομπρέλα και την προστασία των αναπτυξιακών φοροαπαλλαγών.

Οι μετασχηματισμοί (συγχωνεύσεις, διασπάσεις, αποσχίσεις κλάδων) χρησιμοποιούνται στην πράξη ως το απόλυτο όχημα για να «εξαφανίζονται» κέρδη, να μεταφέρονται ζημιές για να σβήσουν μελλοντικές φορολογικές υποχρεώσεις και να μεταβιβάζονται τεράστιες περιουσίες και ακίνητα χωρίς να καταβάλλεται ούτε ένα ευρώ φόρου υπεραξίας ή μεταβίβασης. Η μικρή επιχείρηση δεν έχει ούτε τα κεφάλαια, ούτε τη δυνατότητα να πληρώσει τις δεκάδες χιλιάδες ευρώ που απαιτούνται σε ορκωτούς, συμβολαιογράφους και μεγαλοδικηγόρους για να στήσει τέτοιες δομές, με αποτέλεσμα να σηκώνει μόνη της το βάρος των δημόσιων εσόδων.

Το κλείσιμο του myPROPERTY

Αυτή η προκλητική ασυλία θωρακίστηκε περαιτέρω από μια σειρά συντονισμένων κυβερνητικών επιλογών που τυφλώνουν τους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Το τελειωτικό χτύπημα στη διαφάνεια δόθηκε με την απόφαση να καταργηθεί η υποβολή δήλωσης Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτων (ΦΜΑ) στις ψηφιακές πλατφόρμες της ΑΑΔΕ (myPROPERTY) για τις περιπτώσεις των μετασχηματισμών. Ενώ για τον απλό πολίτη το myPROPERTY απαιτεί εξονυχιστικούς ελέγχους, για τις εταιρικές μεταβιβάσεις ακινήτων εκατομμυρίων ευρώ η πόρτα του ελέγχου έκλεισε ερμητικά. Η φορολογική διοίκηση απεμπόλησε τον άμεσο, προληπτικό έλεγχο τη στιγμή που γίνεται η πράξη της μεταβίβασης. Αντ’ αυτού, επαφίεται πλέον αποκλειστικά στις εκ των υστέρων καταχωρίσεις του ΓΕΜΗ, όπου απλώς αναρτώνται ΦΕΚ και αποφάσεις συνελεύσεων, την ώρα που τα συμβόλαια των συμβολαιογράφων δεν εμφανίζονται πουθενά.

Η Εφορία εθελοτυφλεί εσκεμμένα, επιτρέποντας στους ομίλους να ολοκληρώνουν τις διαδικασίες αθόρυβα. Οταν μια τέτοια διάσπαση ολοκληρώνεται, η ΑΑΔΕ δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το τι ακριβώς μεταβιβάστηκε. Ο έλεγχος αυτών των δαιδαλωδών σχημάτων έχει ανατεθεί κατ’ αποκλειστικότητα σε υποστελεχωμένες υπηρεσίες, σε μια εξαιρετικά μικρή, ολιγάριθμη ομάδα ελεγκτών, κυρίως στο Κέντρο Ελέγχου Μεγάλων Φορολογουμένων (ΚΕΜΕΦ). Ουσιαστικά, ένας μικρός αριθμός ελεγκτών καλείται να διαχειριστεί έναν ωκεανό με πρωτόγνωρες, πολύπλοκες, μη ψηφιακά παρακολουθούμενες και δυσνόητες φορολογικές υποθέσεις δισεκατομμυρίων ευρώ.

Ελεγκτικό «μποτιλιάρισμα»

Το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο: ουσιαστικός έλεγχος δεν γίνεται σχεδόν ποτέ. Οι φοροελεγκτές είναι πρακτικά αδύνατο να αποδείξουν έγκαιρα ότι μια διάσπαση δεν είχε πραγματική «οικονομική οντότητα» αλλά αποτελούσε μια καθαρή, αφορολόγητη κληρονομική διευθέτηση, καθώς οι στρατιές των μεγαλοδικηγόρων φροντίζουν να «ντύνουν» τις κινήσεις αυτές με προσχηματικά επιχειρηματικά επιχειρήματα περί αναδιοργάνωσης κλάδων.

Η ίδια εσκεμμένη ασάφεια κυριαρχεί και γύρω από τον νόμο 4935/2022, ο οποίος θεσπίστηκε για να δώσει κίνητρα συγχωνεύσεων με έκπτωση 30% στον φόρο εισοδήματος. Φτάνοντας στο 2026, το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και η ΑΑΔΕ δεν έχουν εκδώσει ακόμα τις πλήρεις ερμηνευτικές εγκυκλίους για την εφαρμογή του. Αυτή η παράταση του σκότους εξυπηρετεί αποκλειστικά όσους θέλουν να ερμηνεύουν τον νόμο κατά το δοκούν, ώστε αν ποτέ γίνει έλεγχος μετά από χρόνια, οι υποθέσεις να έχουν παραγραφεί ή να διευθετηθούν στα δικαστήρια με το πρόσχημα της «δικαιολογημένης πλάνης».

Πηγή: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

ΓΡΑΦΕΙ Η ΜΑΡΙΑ ΡΑΝΤΟΥ

Στις 28 Φεβρουαρίου 2023 δημοσιεύθηκε μια έρευνα της Greenpeace, με τίτλο «Unchecked, unregulated and anaccountable: who are the hunger profitees?», η οποία, μέσω της ανάλυσης των κερδών 20 κολοσσών εταιριών γεωργικών προϊόντων, αποκάλυψε ότι αυτή η ανεξέλεγκτη αύξηση των κερδών τους προέρχεται από την εκμετάλλευση κρίσεων, και κυρίως του πολέμου στην Ουκρανία και της πανδημίας του κορονοϊού.

Οι 20 αυτές εταιρίες λιπασμάτων, γαλακτοκομικών, κρέατος και σιτηρών εξασφάλισαν για τους μετόχους τους 53,5 δισεκατομμύρια δολάρια, την στιγμή που 230 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως παραμένουν ευάλωτοι, βιώνοντας τις συνέπειες των κρίσεων των τελευταίων δύο ετών.

Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι οι μεγάλες αυτές εταιρίες, προκειμένου να αποκομίσουν περισσότερα κέρδη και να αυξήσουν τον έλεγχο τους στην παγκόσμια αγορά, σε περιόδους τεράστιων κρίσεων, εκμεταλλεύτηκαν εκατομμύρια ανθρώπους, βυθίζοντάς τους στην πείνα.

Η έρευνα της Greenpeace καταδεικνύει επίσης την έλλειψη διαφάνειας σχετικά με τα αποθέματα σιτηρών και τις πραγματικές ποσότητες αυτών, ιδιαίτερα μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, γεγονός που αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα για την αύξηση της ανεξέλεγκτης κερδοσκοπίας αυτών των εταιριών.

Η Έλενα Δανάλη, υπεύθυνη εκστρατείας για την βιώσιμη γεωργία στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace, δήλωσε ότι «τέσσερις μόνο εταιρίες, η Archer-Daniels Midland, η Cargill, η Bunge και η Dreyfus ελέγχουν περισσότερο από το 70% του παγκοσμίου εμπορίου σιτηρών, όμως δεν έχουν καμία υποχρέωση να αποκαλύψουν όσα γνωρίζουν για τις παγκόσμιες αγορές, ούτε για τα δικά τους αποθέματα σιτηρών».

Η κ. Δαλάνη επισήμανε ότι οι εταιρίες αυτές προσπαθούν επί της ουσίας να «εκτοπίσουν» τους παραγωγούς μικρής κλίμακας, προκειμένου ακόμη περισσότερος κόσμος να τους έχει ανάγκη, υπογραμμίζοντας ότι οι κυβερνήσεις οφείλουν να λάβουν μέτρα για να περιορίσουν την δραστηριότητα τους, η οποία πρόκειται για εκμετάλλευση, τη στιγμή που η παγκόσμια κοινότητα βιώνει τεράστια επισιτιστική κρίση.

«Χρειαζόμαστε πολιτικές που να ρυθμίζουν και να περιορίζουν τον έλεγχο των πολυεθνικών στο παγκόσμιο διατροφικό σύστημα, ειδάλλως οι ανισότητες που βλέπουμε τώρα θα γίνουν ακόμα πιο έντονες», τονίζει.

Πηγή: 2020mag.gr

Αυτό το υπόδειγμα… διανόησης που μας έλεγε να μην ασχολούμαστε με την ακρίβεια γιατί γίνεται… πόλεμος στην Ουκρανία, ο ίδιος που μας είχε πει ότι του αρέσει το γεγονός ότι “Η Ελλάδα κάνει πράγματα τα οποία… ξεφεύγουν από τις νόρμες” (!) στο μεταναστευτικό, ο ίδιος που εξήγησε ότι υπάρχει ανεργία γιατί οι άνεργοι δεν κάνουν καλή… δόμηση βιογραφικού, ο βουλευτής της ΝΔ, ο Κυρανάκης, αυτή την φορά το… τερμάτισε.  

Σύμφωνα με τον συγκεκριμένο ταγό, λοιπόν, καλώς η κυβέρνηση δεν μειώνει τον ΦΠΑ στα τρόφιμα διότι έτσι οι πλούσιοι αγοράζουν περισσότερα μακαρόνια και πληρώνουν περισσότερο φόρο!!!

Αυτή την απίθανη γελοιότητα εν είδει… πολιτικού επιχειρήματος εκτόξευσε ο εν λόγω στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει την κυβέρνηση που κάθεται άπραγη μπροστά στο πρωτοφανές κύμα ακρίβειας, αρνούμενη να μειώσει τον ΦΠΑ στα τρόφιμα.

Οπως ισχυρίστηκε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας αν μειωθεί ο ΦΠΑ, τότε θα ευνοηθούν οι πλούσιοι και έφερε σαν παράδειγμα τα… μακαρόνια, λέγοντας ότι οι πλούσιοι τρώνε περισσότερα και άρα μπαίνουν περισσότερα χρήματα στα κρατικά ταμεία.

Συγκεκριμένα, ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης μιλώντας στο Blue Sky είπε τα εξής τραγελαφικά: 

«Προφανώς και όλοι θα θέλαμε ο ΦΠΑ να είναι χαμηλότερος. Τι συμβαίνει όμως εδώ; Ναι, ο πλούσιος και ο φτωχός – δεν μου αρέσουν αυτές οι λέξεις αλλά ας τις χρησιμοποιήσω και εγώ για την οικονομία της συζήτησης – έχουν διαφορά στην κατανάλωση. Δηλαδή τι συμβαίνει εδώ; Θα πληρώσουν μεν τον ίδιο φόρο στα μακαρόνια, όμως ένας πλούσιος που έχει περισσότερα χρήματα θα καταναλώσει και περισσότερο. Άρα η μεγαλύτερη κατανάλωση, τα περισσότερα πακέτα μακαρόνια, να το πω έτσι, αποδίδουν παραπάνω ΦΠΑ στα κρατικά ταμεία από τα οποία επιλέγει η κυβέρνηση να ενισχύσει αδύναμους και μεσαία τάξη»!

Απολαύστε (από το 50,33″) : 

Πηγή: imerodromos.gr

Αναδημοσίευση από tvxs:
Εντός του 2019 ένα απίστευτο σκάνδαλο ξέσπασε με επίκεντρο το χώρο της K-pop, του δημοφιλούς μουσικού ρεύματος της Νότιας Κορέας. Γρήγορα αποκαλύφθηκε από πίσω, μια σκοτεινή ιστορία που εδώ και χρόνια εξελίσσεται στο Gangnam, το «Beverly Hills» της Σεούλ. Μια ιστορία που περιλαμβάνει βιασμούς ναρκωμένων γυναικών, βιασμούς ανηλίκων και βιντεοσκόπηση τους από υπερ - πλούσιους πελάτες που πλήρωναν για να βιάζουν. 

Ο Σέουνγκρι, τραγουδιστής στους Big Bang, ένα από τα πιο διάσημα boy bands στον κόσμο, ανακρίθηκε από την αστυνομία μετά τις κατηγορίες εναντίον του για εμπόριο γυναικών και υπεξαίρεση χρημάτων στο Burning Sun, ένα νυχτερινό κλαμπ στο οποίο ήταν συνιδιοκτήτης και το οποίο βρισκόταν στην αποκλειστική ζώνη Gangnam στη Σεούλ. 

Επίσης πολλοί από τους διάσημους φίλους του πιάστηκαν να ανταλλάσσουν σεξ βίντεο και να καυχιούνται ότι συμμετείχαν σε ομαδικούς βιασμούς γυναικών σε ένα τσατ ρουμ. Έτσι, ένας - ένας οι δημοφιλείς Κορεάτες που είχαν συνηθίσει να τους κυνηγούν τα κορίτσια βρέθηκαν να κρύβονται από τους δημοσιογράφους καθώς πήγαιναν στον ανακριτή κατηγορούμενοι για αδικήματα από χρήση ναρκωτικών μέχρι βιασμό. 

Από εκεί και μετά το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται και ένα σκάνδαλο με διαστάσεις Λερναίας Ύδρας ήρθε στην επιφάνεια.
Όλο ξεδιπλώθηκε γύρω από το Gangnam, όπου ζει, εργάζεται και διασκεδάζει η υψηλή κοινωνία της Νότιας Κορέας.

Σύμφωνα με το BBC, στις απίστευτες κατηγορίες για το τι συμβαίνει στο Gangnam περιλαμβάνονται πληρωμένοι βιασμοί γυναικών από ισχυρούς άντρες - αφού τις νάρκωσαν - και σεξουαλική εκμετάλλευση ανήλικων κοριτσιών για το κέρδος. Τόσο θαμώνες, όσο και τα ίδια τα θύματα καταγγέλλουν ότι τα παιδιά αυτά εξαναγκάζονταν να κάνουν σεξ με πελάτες που πλήρωναν γι’ αυτό και ότι η κακοποίηση των γυναικών στα κλαμπ του Gangnam είναι πολύ συχνή και πολύ βίαιη. 

Πλήρωναν για να βιάζουν 

Οι VIP πελάτες και οι ακόμη πιο πλούσιοι VVIP (Very Very Important Person) έδιναν δεκάδες χιλιάδες δολάρια για να σύρουν γυναίκες που διασκέδαζαν στα κλαμπ, ναρκωμένες, να τις μεταφέρουν σε κοντινά ξενοδοχεία και να τις βιάσουν. Συχνά μάλιστα κατέγραφαν τους βιασμούς με κάμερα. «Αυτοί οι άντρες είναι κυνηγοί και πληρώνουν για να μπουν στο παιχνίδι, οπότε χρειάζονται θήραμα. Είναι ανόητο να πιστεύει κανείς ότι δεν θα σκοτωθεί σε αυτό το μέρος», λέει ένας θαμώνας. 

Σε ένα από τα βίντεο που έφτασαν στο BBC, φέρεται να έχει καταγραφεί μια σεξουαλική επίθεση. Μια γυναίκα είναι γυμνή σε έναν κόκκινο καναπέ και τρεις άντρες την κοιτάζουν από πάνω. Ένας σηκώνει το χέρι της γυναίκας που πέφτει σα νεκρό και βάζει τα γέλια. Η γυναίκα δεν ανταποκρίνεται. Στη συνέχεια οι τρεις άντρες τη βιάζουν επανειλημμένα. Το βίντεο αυτό φέρεται να μοιράστηκε σε ένα τσατ ρουμ. Τώρα αποτελεί μέρος της αστυνομικής έρευνας για τις παράνομες δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα στα κλαμπ του Gangnam.

Ο σκοτεινός κόσμος του λαμπερού Gangnam

Το Gangnam συχνά αναφέρεται ως το Beverly Hills της Σεούλ. Φανταχτερό και μέσα στη μόδα, θεωρείται σύμβολο ευημερίας και στάτους. Το βράδυ μετατρέπεται στην «αρένα» των πλουσίων και εκείνων που θέλουν να δοκιμάσουν τον τρόπο ζωής των διασήμων. 

Στα κλαμπ η διακόσμηση είναι κραυγαλέα. Οι Djs σε αυτά τα μέρη είναι διασημότητες. Οι γυναίκες που σερβίρουν τα μπουκάλια σαμπάνιας των χιλιάδων δολαρίων πρέπει να είναι πάση θυσία όμορφές. Για να μπει κάποιος πρέπει να είναι στη λίστα. Τα ρούχα των θαμώνων είναι ακριβά, μεγάλων σχεδιαστών. 

Εντός, ξοδεύονται δεκάδες χιλιάδες δολάρια. Είναι εξωφρενικό. Ένας πλούσιος πελάτης λέει ότι έχει ξοδέψει μέχρι και 17.000 δολάρια σε ένα μόνο βράδυ. Ένα βίντεο που έγινε viral δείχνει έναν άντρα να χορεύει στην πίστα και να πετά χαρτονομίσματα στον αέρα, σαν κομφετί. 

«Φοβήθηκα πως θα πεθάνω»

Η Κιμ - δεν είναι το πραγματικό της όνομα - ήταν συχνή θαμώνας στα κλαμπ του Gangnam. Της άρεσε να χορεύει και ακολουθούσε τους αγαπημένους της Djs. Ένα βράδυ, τον περασμένο Δεκέμβρη την κάλεσαν σε ένα κλαμπ για ποτά. Στην παρέα ήταν ένας Ασιάτης επιχειρηματίας, ο οποίος έδειξε ενδιαφέρον γι’ αυτήν και άρχισε να την κερνάει ουίσκι. «Όταν ήπια εκείνο το ποτό, δεν τον ήξερα», λέει η Κιμ. «Είχε την πλάτη του γυρισμένη. Εγώ ήπια τρία ή τέσσερα ποτά και κάθε φορά που τελείωνα ένα ποτήρι μου έδινε να πιω νερό». 

Κάποια στιγμή, όπως ισχυρίζεται η Κιμ, μαύρισαν όλα. Αργότερα ξύπνησε σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου με τον άντρα από πάνω της να την κοιτά. «Με ανάγκασε να ξαπλώσω, αλλά δεν ήθελα να το κάνω και άρχισα να προσπαθώ να σηκωθώ. Εκείνος έπιασε το λαιμό μου και με έσπρωχνε στο κρεβάτι, ξανά και ξανά. Νόμισα ότι θα μου σπάσει το λαιμό και θα πεθάνω. Ξεκίνησα να φωνάζω. Τότε ανέβηκε πάνω μου και μου έκλεισε το στόμα και με τα δυο χέρια. Άρχισε να μου λέει: ‘χαλάρωσε, χαλάρωσε’. Φοβήθηκα για τη ζωή μου. Δεν μπορούσα να αντισταθώ στη δύναμή του και πονούσα τόσο πολύ που νόμιζα ότι θα πεθάνω, οπότε απλώς εγκατέλειψα τις προσπάθειες και έμεινα εκεί σα νεκρό σώμα». 

Η Κιμ λέει ότι τη νάρκωσε στο κλαμπ και μετά τη βίασε. Εκείνη, μετά το συμβάν έκανε εμετό και ικέτευσε να την αφήσει να πάει σπίτι της. «Πήρα τα ρούχα και τα πράγματα μου για να φύγω και τότε εκείνος πήρε το τηλέφωνό του για να τραβήξει μια σέλφι με τους δυο μας. Εγώ του είπα: ‘τι κάνεις, όχι, όχι’, αλλά τότε άρπαξε το χέρι μου και δεν με άφηνε να φύγω. Σκέφτηκε ότι θα ήταν καλύτερο να τον αφήσω να τραβήξει τη φωτογραφία και να φύγω πριν πάθω κάποιο χειρότερο κακό. Έτσι τράβηξε τη φωτογραφία και μετά έφυγα». 

Η Κιμ πήγε στην αστυνομία την επόμενη ημέρα. Δεν βρέθηκαν ίχνη ναρκωτικών στο αίμα της, αλλά οι εισαγγελείς λένε ότι αυτό δεν είναι ασυνήθιστο. Το πιο συνηθισμένο φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη νάρκωση θυμάτων βιασμών είναι το GHB, ή Gamma -Hydroxybutyrate, ένα ισχυρό ηρεμιστικό που δεν ανιχνεύεται στο σώμα μετά από λίγες ώρες. «Ευτυχώς ήμουν ξύπνια όταν συνέβη και μπορώ να περιγράψω πλήρως τα όσα αντιμετώπισα», λέει η Κιμ. 

Η Κιμ υποστηρίζει ότι βρήκε on line και άλλες γυναίκες οι οποίες πιστεύουν επίσης ότι τις νάρκωσαν και τις βίασαν ενώ διασκέδαζαν σε κλαμπ το Gangnam, αλλά δεν έχουν ξεκάθαρες μνήμες για τα όσα συνέβησαν. Ο επιχειρηματίας της δικής της υπόθεσης βρέθηκε και ανακρίθηκε αλλά υποστηρίζει ότι είναι αθώος. Σε δήλωσή του προς το BBC είπε ότι η Κιμ δεν λιποθύμησε. Επίσης υποστηρίζει ότι ούτε τη βίασε, ούτε της επιτέθηκε και ότι ένα βίντεο του CCTV δείχνει ότι εκείνη έφυγε μαζί του από το κλαμπ και περπάτησε μέχρι το ξενοδοχείο. Η έρευνα για την υπόθεση συνεχίζεται. 

«Κουλτούρα εκμετάλλευσης»

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών, η αστυνομία ανέκρινε περίπου 4.000 ανθρώπους, μετά από καταγγελίες για ναρκωτικά, πορνεία, σεξουαλική επίθεση και παράνομη κινηματογράφηση. Όλες συνδέονται με το Gangnam και στους υπόπτους υπάρχουν πολλοί διάσημοι άντρες από την σκηνή της K-pop. Ο Σέουνγκρι των Big Bang αποτραβήχτηκε από τη show business, αρνούμενος ότι εξέδιδε γυναίκες αλλά λέγοντας ότι το σκάνδαλο «παρά πήρε μεγάλες διαστάσεις». 

Αντίστοιχα παραιτήθηκε και ο επικεφαλής μιας μεγάλης ψυχαγωγικής εταιρείας της Νότιας Κορέας, ο Γιανγκ Χίουν Σουκ, παραγωγός της YG Entertainment. Ήταν ο άνθρωπος πίσω από το viral χιτ Gangnam Style. Αρνήθηκε ότι διέπραξε κάποιο αδίκημα αλλά δήλωσε ότι δεν μπορεί πλέον να αντέξει τους «ταπεινωτικούς ισχυρισμούς για τη συμμετοχή του σε ένα σκάνδαλο με ναρκωτικά και παραιτήθηκε για να τους πολεμήσει». 

Το ξέσπασμα του σκανδάλου ενθάρρυνε αρκετούς ανθρώπους να μιλήσουν. Αυτοί περιέγραψαν μια κουλτούρα εκμετάλλευσης, όπου το εμπόριο γυναικών για τη σεξουαλική ικανοποίηση πλούσιων πελατών είχε γίνει σχεδόν ρουτίνα. Τα κλαμπ απασχολούσαν τους λεγόμενους «οικοδεσπότες» (MDs) που είχαν ως αρμοδιότητα την ικανοποίηση των επιθυμιών των πελατών. Είναι ένας σκοτεινός ρόλος. 

Μια γυναίκα MD εξηγεί ότι μεταξύ άλλων στις «αρμοδιότητές» τους είναι να δημιουργούν σχέσεις με όμορφα κορίτσια και στη συνέχεια να τα καλούν στα κλαμπ, προσφέροντας δωρεάν είσοδο και δωρεάν ποτά. Στη συνέχεια ενθαρρύνουν τις κοπέλες να πίνουν μαζί με τους πελάτες του κλαμπ και από αυτό βγάζουν περίπου 13% - 15% ανά ποτό. Ικανοποιώντας τους πελάτες, μερικοί βγάζουν περίπου 20.000 δολάρια το μήνα. Όπως λέει ένας MD, «για να εξασφαλίσουμε υψηλού επιπέδου πελάτες, πρέπει να είμαστε σε θέση να παρέχουμε ωραία κορίτσια». 

Ένας πρώην MD σε ένα από τα διάσημα κλαμπ του Gangnam δήλωσε ότι ένας VVIP ήταν γνωστός «για την τρελή του όρεξη για γυναίκες χωρίς τις αισθήσεις τους». «Με διέταξε να του φέρω δυο εντελώς μεθυσμένες ή αναίσθητες γυναίκες. Η εντολή του ήταν: ‘φέρτε μου ζόμπι’». Ο συγκεκριμένος MD ισχυρίζεται ότι είδε πολλές απόπειρες βιασμών. «Έβλεπα κάθε εβδομάδα αρκετές γυναίκες που δεν φαίνονταν μεθυσμένες αλλά ναρκωμένες. Μπορείτε να δείτε τη διαφορά ανάμεσα σε κάποιον που έχει πιει αλκοόλ και σε κάποιον που έχει πάρει κάτι άλλο». 

Ο Λι - δεν μιλά με το πραγματικό του όνομα - λέει ότι αυτές οι γυναίκες ήταν απλά πελάτισσες στο κλαμπ. Δηλαδή γυναίκες που πήγαν απλώς για να διασκεδάσουν βρέθηκαν ναρκωμένες και βιασμένες. Αφού προμηθεύονταν τις γυναίκες, οι πελάτες «τις πήγαιναν συνήθως στο ξενοδοχείο πάνω από το κλαμπ ή σε κάποιο άλλο κοντινό ξενοδοχείο ή μοτέλ».  

Ένας τακτικός πελάτης των κλαμπ του Gangnam λέει ότι μια φορά, ενώ βρισκόταν στην VIP αίθουσα ενός νυχτερινού κέντρου στη Σεούλ, ένας σερβιτόρος έφερε γυναίκες που δεν είχαν τις αισθήσεις τους. «Δεν ξέρω αν κάποιος τη νάρκωσε αλλά εγώ βρέθηκα με μια γυναίκα που ήταν σαφώς ναρκωμένη και χωρίς συνείδηση. Αναρωτήθηκα αν ήταν ψυχικά άρρωστη, αφού τις έτρεχαν τα σάλια και δεν έλεγχε το σώμα της. Ανησύχησα μήπως πεθάνει εκεί μέσα». 

Ο άντρας αυτός αρνείται ότι ενεπλάκη σε χρήση ναρκωτικών ή σεξουαλική επίθεση και υποστηρίζει ότι τα έβαλε με τον ΜD. «Του είπα ότι ήταν πολύ μεθυσμένη και εκείνος απάντησε: ‘Δεν είναι μεθυσμένη, δεν θα θυμάται τίποτε, οπότε μπορείτε να κάνετε ότι θέλετε». «Οι σέξι και όμορφες γυναίκες είναι το θήραμα. Αυτοί οι άντρες είναι οι κυνηγοί και οι MDs είναι αυτοί που απελευθερώνουν τη λεία», καταλήγει. 

Ένας μυστικός… πάστορας 

Ο Χου Γουόν Γκι είναι ένας πάστορας που αγωνίζεται κατά της σεξουαλικής εκμετάλλευσης που λαμβάνει χώρα στο Gangnam. Από το 2015 ασχολείται με έφηβους που το έσκασαν από τα σπίτια τους, αφού 20 από αυτά τα παιδιά εξαφανίστηκαν. Προσπάθησε να τους βρει και τελικά ανακάλυψε ότι τα παιδιά αυτά τα εκμεταλλεύονταν ως ανήλικες πόρνες στα κλαμπ. 

Αποφάσισε τότε να δουλέψει ως οδηγός σε κάποια από τα κλαμπ ώστε να ανακαλύψει περισσότερα για το πως οι έφηβοι κατέληγαν εκεί. Εξηγεί λοιπόν, ότι υπήρχαν «ανιχνευτές» επιφορτισμένοι με το «καθήκον» να βρίσκουν παιδιά που το είχαν σκάσει και να τους υπόσχονται ότι θα τα βοηθήσουν να γίνουν σταρ ή ηθοποιοί αφού δούλευαν για δυο ή τρία χρόνια στα κλαμπ. Τους υπόσχονταν ακόμη και πλαστικές χειρουργικές επεμβάσεις. Ένα από τα νεότερα κορίτσια ήταν μόλις 13 ετών όταν βρέθηκε στον δήθεν λαμπερό κόσμο του Gangnam. Η ηλικία της συγκατάθεσης στη Νότια Κορέα είναι τα 18 έτη κι επομένως το σεξ με ανήλικες είναι εξ ορισμού βιασμός. 

Ο Γκι λέει ότι είδε αρκετές αναίσθητες γυναίκες που βιάστηκαν εκείνη την εποχή. Κατά την άποψή του, το σύστημα λειτουργούσε ως εξής. «Οι VIPs έλεγαν στους MDs θέλω να κοιμηθώ με αυτό το κορίτσι. Οι MDs έλεγαν στο κορίτσι ότι ο τάδε VIP είναι υπέρ - πλούσιος και το οδηγούσαν στην ειδική περιοχή όπου του έδιναν να πιει αλκοόλ εμπλουτισμένο με GHB. Ακολουθούσε η σεξουαλική επίθεση ή βιασμός». «Είδα γυναίκες να βιάζονται μέσα στα κλαμπ, έξω από τα κλαμπ, πίσω από αυτοκίνητα, να είναι ναρκωμένες, να τις χτυπούν κλπ. Έβλεπα κάτι τέτοιο τρεις με τέσσερις φορές την εβδομάδα». 

Ο Χου προσπάθησε αλλά απέτυχε να απομακρύνει αρκετά κορίτσια από τα κλαμπ. Ένα από τα κορίτσια που βρέθηκε σε αυτά, σε ηλικία 16 ετών, λέει: «Όταν ήμασταν εκεί πίναμε, παίρναμε ναρκωτικά, χορεύαμε σαν ηλίθιες και δίναμε το κορμί μας». «Οι άντρες ήταν σαν ‘βασιλιάδες’ και το σεξ ήταν συχνά βίαιο. Μερικές φορές χρειαζόμασταν ιατρική περίθαλψη». 

Οι πελάτες συχνά την κινηματογραφούσαν, ενώ της ζητούσαν να κάνει σαν να τη βιάζουν. «Τα κορίτσια σαν εμάς τα εκμεταλλεύονταν για να φτιάξουν πορνό. Εγώ ενεργούσα σαν να μην ήξερα ότι με τραβάνε». Ο Χου εξηγεί ότι αυτά τα βίντεο χρησιμοποιούνταν για τον εκβιασμό των κοριτσιών έτσι ώστε να μη φύγουν από τα κλαμπ και να μην πάνε στην αστυνομία. 

Κάποιες από τις ανήλικες είπαν ότι σε πολλές περιπτώσεις δεν ήταν μόνες τους με του άντρες στα μοτέλ. Οι VVIPs έφερναν και ναρκωμένες γυναίκες από τα κλαμπ τις οποίες βίαζαν μπροστά τους. Σύμφωνα με τον Χου, «μόνο κάποιος με πολύ δυνατό μυαλό θα μπορούσε να επιβιώσει από αυτά που έζησε στο Gangman. 

Αγώνας ενάντια στους πλούσιους και ισχυρούς 

Η κοινή γνώμη στη Νότια Κορέα είναι έξαλλη. Οι φωνές των θυμάτων έχουν αγνοηθεί για πάρα πολύ καιρό και τα όσα συνέβαιναν έγιναν γνωστό μόνο όταν ξέσπασε το σκάνδαλο του Burning Sun. Η αστυνομία ήξερε τι γινόταν και έκανε τα στραβά μάτια. Ο επικεφαλής του αστυνομικού τμήματος του Gangnam απομακρύνθηκε και έχει ξεκινήσει έρευνα για διαφθορά στην αστυνομία. 

Την ίδια ώρα τα θύματα που έχουν καταγραφεί είναι ελάχιστα σε σχέση με τον αριθμό που εκτιμάται ως πραγματικός. Στην υπόθεση αυτή υπάρχουν ζητήματα που δυσκολεύουν τις έρευνες. Ορισμένες γυναίκες φοβούνται να καταγγείλουν το βιασμό τους για να μην σταμπαριστούν από την πατριαρχική κοινωνία της Νότιας Κορέας. Άλλες καθώς ήταν ναρκωμένες με GHB δεν έχουν μνήμες από τη νύχτα που βιάστηκαν. 

Παράλληλα είναι πολύ δύσκολο να αποδειχτεί ότι ναρκώθηκαν με GHB αφού πρόκειται για να ναρκωτικό που αποβάλλεται πολύ γρήγορα από το σώμα και δεν μπορεί εύκολα να εντοπιστεί με ιατρική εξέταση. Οι γυναίκες αυτές φοβούνται ότι κανείς δεν θα τις πιστέψει. Είναι ο λόγος τους ενάντια στον λόγο των πλούσιων και των ισχυρών. 

Δικηγόροι και ακτιβιστές δείχνουν αποφασισμένοι να προχωρήσουν και να παλέψουν για τη δικαίωση των θυμάτων. Ορισμένες από τις γυναίκες θύματα όμως φοβούνται ότι μόλις καταλαγιάσει το σκάνδαλο η εκμετάλλευση τους θα συνεχιστεί. Κάποιες είναι πιο αποφασισμένες. Η Κιμ λέει, «θέλω πραγματικά να τους πιάσω, θέλω να αλλάξει ο νόμος, θέλω μια κοινωνία όπου αυτά τα ναρκωτικά δεν θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν, μια κοινωνία που δεν θα παράγει θύματα». 


πηγή: TVXS

Διευρύνεται συνεχώς το χάσμα μεταξύ του πιο πλούσιου και του πιο φτωχού πληθυσμού της χώρας, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να κατέχει πλέον μια από τις χειρότερες θέσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσον αφορά την «οικονομική ανισότητα» των πολιτών.