Με αποτρόπαιο βαθύ κόκκινο χρώμα βάφτηκαν για μια ακόμη χρονιά οι ακτές του αρχιπελάγους των Νήσων Φερόε στον Βόρειο Ατλαντικό.

Αιτία είναι η πραγματοποίηση του Γκρίντα-ντραπ «Grindadrap» (ή «Grind»), μιας ετήσιας παράδοσης με ρίζες από την εποχή των Βίκινγκς, κατά την οποία εκατοντάδες φάλαινες-πιλότοι και δελφίνια σφαγιάζονται στις ακτές από τους ντόπιους ψαράδες.

Το θέαμα παρακολούθησαν από κοντά πλήθη ανθρώπων, ανάμεσά τους και μικρά παιδιά. Το έθιμο αυτό το οποίο μετρά περισσότερα από 1.000 χρόνια παράδοσης, περιλαμβάνει την περικύκλωση των τρομοκρατημένων ζώων με βάρκες, την οδήγησή τους στα ρηχά και τη θανάτωσή τους με μαχαίρια στην παραλία. Το κρέας και το λίπος τους καταναλώνονται στη συνέχεια από την τοπική κοινότητα.

Οι σφοδρές αντιδράσεις των οργανώσεων και η στάση των Νήσων Φερόε

Οι φρικιαστικές εικόνες με τα δεκάδες κουφάρια ζώων παρατεταγμένα κατά μήκος της ακτής, κάνουν κάθε καλοκαίρι τον γύρο του διαδικτύου, προκαλώντας την έντονη οργή και κατακραυγή διεθνών οργανώσεων αλλά και υπερασπιστών των δικαιωμάτων των ζώων. Οι ακτιβιστές χαρακτηρίζουν το τελετουργικό «μακάβριο» και «βάρβαρο», ζητώντας την άμεση κατάργησή του.

Από την πλευρά του, το αυτόνομο κράτος των Φερόε , υπερασπίζεται το έθιμο αυτό. Οι τοπικές αρχές υποστηρίζουν ότι το κυνήγι είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής τους ταυτότητας και τονίζουν ότι η δραστηριότητα αυτή παρέχει σημαντικές ποσότητες δωρεάν τροφής για ολόκληρη την κοινότητα.

Τα ανησυχητικά στατιστικά στοιχεία της σφαγής

Οι εκτιμήσεις των περιβαλλοντικών οργανώσεων δείχνουν ότι περισσότερα από 1.000 θαλάσσια ζώα χάνουν τη ζωή τους ετησίως στην περιοχή. Ενδεικτικά, κατά την περσινή χρονιά, υπολογίζεται ότι σφαγιάστηκαν συνολικά 814  φάλαινες-πιλότοι και δελφίνια.

Ο ζωτικός ρόλος των φαλαινών-πιλότων στο οικοσύστημα

Όλα τα κητώδη  ζώα (φάλαινες, δελφίνια, φώκες), παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ισορροπία της θαλάσσιας ζωής. Η παρουσία τους βοηθά στη διατήρηση της υγείας και της βιοποικιλότητας των ωκεανών.

Ωστόσο, ο ρυθμός αναπαραγωγής τους είναι ιδιαίτερα αργός. Το ζευγάρωμα πραγματοποιείται μεταξύ Απριλίου και Σεπτεμβρίου, με τις θηλυκές να γεννούν ένα και μόνο μικρό κάθε τρία έως έξι χρόνια. Αυτό το στοιχείο κάνει το είδος ακόμη πιο ευάλωτο απέναντι σε μαζικές πρακτικές θανάτωσης, όπως αυτή που λαμβάνει χώρα στα Νησιά Φερόε.