Θύμα ξυλοδαρμού από αγνώστους έπεσε ο Διευθύνων Σύμβουλός (CEO) της εταιρείας είσπραξης οφειλών Cepal, Θεόδωρος Αθανασόπουλος, όπως έγινε γνωστό μέσω επίσημης ανακοίνωσης.

Η επίθεση σημειώθηκε το πρωί της Τρίτης (03/03), με την Cepal να καταδικάζει το περιστατικό.

Ειδικότερα, όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση της εταιρείας:

«Η εταιρεία CEPAL επιβεβαιώνει ότι σήμερα το πρωί ο Διευθύνων Σύμβουλος, κος Θ. Αθανασόπουλος δέχθηκε επίθεση από άτομα αγνώστων στοιχείων.

Είναι καλά στην υγεία του.

Η εταιρεία καταδικάζει απερίφραστα κάθε μορφή βίας.

Τέτοιου είδους ενέργειες δεν έχουν θέση σε μια ευνομούμενη κοινωνία. Συνεργαζόμαστε πλήρως με τις αρμόδιες ελληνικές αρχές για τη διερεύνηση του περιστατικού.

Για λόγους σεβασμού της διαδικασίας και της ιδιωτικότητας, δεν θα προβούμε σε περαιτέρω σχόλια αυτή τη στιγμή».

Μαρινάκης κατά Πολάκη

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και  υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ, Παύλος Μαρινάκης, στρέφεται κατά του Παύλου Πολάκη, για μια ανάρτηση που έκανε στα social media, σχετικά με το περιστατικό.

Όπως ανέφερε:

“Πριν από λίγη ώρα, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Παύλος Πολάκης προέβη σε μια αδιανόητη ανάρτηση, με αφορμή την άγρια επίθεση που δέχθηκε, σήμερα το πρωί, ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας CEPAL Θόδωρος Αθανασόπουλος. Η ανάρτηση αυτή δεν μαζεύεται ούτε με το ετεροχρονισμένο υστερόγραφο που προσέθεσε.

Το «τέρας» της βίας, όσο και αν επιμένουν, δεν είμαστε διατεθειμένοι, ούτε ως πολιτεία, ούτε ως κοινωνία, να το συνηθίσουμε.

Σε ένα κανονικό κόμμα ο κ. Πολάκης δεν θα παρέμενε ούτε λεπτό, αλλά στον ΣΥΡΙΖΑ τέτοιες συμπεριφορές είναι «ακόμα μία ημέρα στη δουλειά», ασχέτως αν αυτό κάνουν ότι δεν το βλέπουν όσοι οραματίζονται «προοδευτική διακυβέρνηση» με τους εκπροσώπους της οπισθοδρόμησης και του τυφλού μίσους.

Σε κάθε περίπτωση, έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στην Ελληνική Αστυνομία ότι θα εντοπίσει τους δράστες αυτής της φρικαλέας επίθεσης και θα τους οδηγήσει στη Δικαιοσύνη”.

Στην ανάρτησή του στο Favebook, νωρίτερα, ο Παύλος Πολάκης είχε γράψει τα εξής:

“Άρχισαν τα όργανα!
Τα κοράκια των φαντς έχουν φτάσει τον κόσμο στα όριά του και θα δούμε άγρια πράγματα πλέον από την απόγνωση!
Η CEPAL είναι η εισπρακτική της ALPHA BANK και ο Αθανασόπουλος ο επικεφαλής.
Χρειάζεται πολιτική λύση τώρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει διατυπώσει πρόταση για το ιδιωτικό χρέος. Ο Μητσοτάκης απλά κρατάει το φανάρι στις Τράπεζες, οι οποίες είναι πίσω ΚΑΙ από τα φαντς και τους σέρβισερς!
Υ.Γ. Προφανώς και οι ξυλοδαρμοί ΔΕΝ είναι λύση!”.

Σε θρίλερ εξελίσσεται η υπόθεση με τον ανατοκισμό των δανειοληπτών που έχουν υπαχθεί στον νόμο Κατσέλη, καθώς η αναμονή για την καθαρογραμμένη απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου εντείνει την αγωνία χιλιάδων οφειλετών και νομικών. Ενώ το Ανώτατο Δικαστήριο τάχθηκε ξεκάθαρα υπέρ των δανειοληπτών, κρίνοντας πως ο υπολογισμός των τόκων πρέπει να γίνεται επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνόλου του δανειακού ποσού, ένα κρίσιμο ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Τι θα γίνει με την αναδρομικότητα;

Ο κίνδυνος νέων δικαστικών μαχών

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, η οποία συνεδρίασε κεκλεισμένων των θυρών πριν από περίπου 10 ημέρες, δεν φαίνεται να έχει αγγίξει το ζήτημα της αναδρομικότητας. Ο λόγος είναι τυπικός αλλά ουσιαστικός: το προδικαστικό ερώτημα που εστάλη από το Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων δεν ζητούσε απάντηση για το τι μέλλει γενέσθαι με τα ποσά που έχουν ήδη καταβληθεί, αλλά εστίαζε στον τρόπο υπολογισμού των τόκων. Αυτό σημαίνει πως στην απόφαση που αναμένεται να καθαρογραφεί και να δημοσιευθεί στα τέλη Φεβρουαρίου (ή το αργότερο μέχρι τα μέσα Μαρτίου), ενδέχεται να απουσιάζει η πρόβλεψη για τα χρήματα που κατέβαλαν οι περίπου 350.000 δανειολήπτες από την ημέρα υπαγωγής τους στον νόμο Κατσέλη μέχρι σήμερα.

Μονόδρομος οι αγωγές

Ο προβληματισμός στον νομικό κόσμο είναι έντονος. Εάν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις και ο Άρειος Πάγος δεν δώσει λύση στο ζήτημα της αναδρομικότητας, τότε ανοίγει ο δρόμος για ένα νέο κύμα εκατοντάδων χιλιάδων αγωγών. Νομικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι οι δανειολήπτες – είτε έχουν εκκρεμή είτε εξοφλημένα δάνεια στα οποία τράπεζες και funds εφάρμοζαν υπέρογκα πανωτόκια υπολογίζοντας τη δόση επί του κεφαλαίου – θα έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουν εκ νέου στη Δικαιοσύνη. Στόχος τους θα είναι:

• Η επιστροφή χρημάτων από καταχρηστικώς εισπραχθέντες τόκους.
• Ο συμψηφισμός των επιπλέον ποσών στις δόσεις που απομένουν.

Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι τα δικαστήρια της χώρας, εξετάζοντας τις νέες αυτές προσφυγές, θα κληθούν τελικά να αποφανθούν και για το φλέγον ζήτημα της αναδρομικότητας, καλύπτοντας το κενό που φαίνεται να αφήνει η απόφαση του Αρείου Πάγου.

Υπέρ των δανειοληπτών φαίνεται πως τάχθηκε κατά πλειοψηφία η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου ως προς τα «κόκκινα δάνεια» και τον υπολογισμό των τόκων τους.

Σύμφωνα πληροφορίες, από τη διάσκεψη προέκυψε ότι 35 δικαστές τάχθηκαν υπέρ των δανειοληπτών που υπάχθηκαν στο νόμο Κατσέλη και ακόμη 12 υπέρ των funds. Αυτό σημαίνει ότι πλέον οι τόκοι δανειοληπτών θα υπολογίζονται με βάση τη μηνιαία δόση και όχι το συνολικό χρέος.

Αναμένεται πλέον η καθαρογραφή της απόφασης προκειμένου να γίνει γνωστό το σκεπτικό των δικαστών.

Να σημειωθεί ότι το κρινόμενο θέμα αφορά περί τους 350 χιλιάδες δανειολήπτες, αλλά και τις εταιρείες που διαχειρίζονται χιλιάδες κόκκινα τα δάνεια. Το θέμα έφθασε στο ανώτατο δικαστήριο από το Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων, ενώ δεκάδες δικαστήρια σε όλη την επικράτεια αποφάσιζαν διαφορετικά για τον υπολογισμό των τόκων.

Η Ολομέλεια του ανωτάτου δικαστηρίου συμφώνησε με τον αντιπρόεδρο του Άρειου Πάγου, Σωτήρη Πλαστήρα, οποίος στην εισήγησή του τάχθηκε υπέρ των δανειοληπτών, προτείνοντας ο τόκος να υπολογίζεται με βάση τη μηνιαία δόση και όχι το συνολικό χρέος.

Τι σημαίνει για funds, τράπεζες και Δημόσιο

Μια απόφαση υπέρ των δανειοληπτών δεν αφορά μόνο τα νοικοκυριά. Επηρεάζει άμεσα και τα χαρτοφυλάκια τιτλοποιημένων δανείων του προγράμματος «Ηρακλής», τα λεγόμενα HAPS. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της αγοράς, μία αλλαγή στον τρόπο εκτοκισμού μπορεί να προκαλέσει απώλειες έως και 1 δισ. ευρώ στις χρηματορροές των τιτλοποιήσεων, με συνέπειες και για τις κρατικές εγγυήσεις.

Οι εταιρείες διαχείρισης προειδοποιούσαν ότι μια τέτοια απόφαση θα δημιουργήσει δεδικασμένο και θα ενθαρρύνει παρόμοιες διεκδικήσεις και σε άλλες ρυθμίσεις, όπως στον εξωδικαστικό μηχανισμό. Από την άλλη πλευρά, νομικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι ο Νόμος Κατσέλη έχει ειδικό χαρακτήρα, καθώς η ρύθμιση προκύπτει από δικαστική απόφαση και όχι από ιδιωτική συμφωνία.

Ένα τελευταίο επιχείρημα των servicers είναι πως το σύνολο της αποπληρωμής των ενταγμένων δανειοληπτών στο Νόμο Κατσέλη έναντι της συνολικής αξίας του ενεχύρου έχει μειωθεί αισθητά αφού έχουν αυξηθεί πολύ οι τιμές των ακινήτων.

Τέλος ας σημειωθεί πως ο Νόμος Κατσέλη δεν έχει εφαρμοστεί στο σύνολό του ο οποίος μεταξύ άλλων προβλέπει να εκποιηθούν άλλα περιουσιακά στοιχεία των δανειοληπτών. Ήδη γι’ αυτή την πτυχή του Νόμου έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες εφαρμογής της.

Για τους ενταγμένους στον Νόμο Κατσέλη, η απόφαση του Αρείου Πάγου μπορεί να σημαίνει χαμηλότερους τόκους, μικρότερη συνολική επιβάρυνση και μεγαλύτερη βιωσιμότητα της ρύθμισης.

Ημάχη των μαχών για τον νόμο 3869/2010, τον λεγόμενο νόμο Κατσέλη, θα δοθεί στην αυριανή, κεκλεισμένων των θυρών, συνεδρίαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, που καλείται να δικαιώσει είτε εκατοντάδες πολίτες, οφειλέτες και εγγυητές, είτε τα funds, servicers και τράπεζες.

Σχεδόν έναν χρόνο μετά την πιλοτική δίκη το ανώτατο δικαστήριο θα αποφασίσει τον τρόπο υπολογισμού των τόκων για τους δανειολήπτες που έχουν υπαχθεί στον νόμο αλλά βρίσκονται αντιμέτωποι με την αυθαίρετη τακτική των πιστωτών να υπολογίζουν τον τόκο επί του άληκτου κεφαλαίου αντί επί της μηνιαίας δόσης.

Ετσι οι δυσανάλογες και άδικες χρεώσεις οδηγούν σε υπέρογκες δόσεις ευάλωτους ανθρώπους, οι οποίοι πληρώνουν ακριβά τις απαιτήσεις των εταιρειών που καταστρατηγούν το γράμμα και το πνεύμα του νόμου. Στην περίπτωση δε αδυναμίας καταβολής δόσεων απειλούνται με πλειστηριασμούς, παρότι μία από τις ρυθμίσεις του νόμου (άρθρο 9, παρ. 2) προέβλεπε ότι ο δανειολήπτης δικαιούται να διασώσει το σπίτι του πληρώνοντας το αντίτιμο που προβλέπεται στο παραπάνω άρθρο εντόκως, με κυμαινόμενο ή σταθερό επιτόκιο.

Κραυγαλέες παραβιάσεις

Το κοινωνικό κόστος από αυτή την πρακτική είναι τεράστιο, αν αναλογιστεί κανείς πόσοι οφειλέτες δεν απολαμβάνουν ούτε προστασία της πρώτης κατοικίας ούτε ουσιαστική ελάφρυνση των χρεών τους. Αντίθετα, συνθλίβονται οικονομικά για να τα εξυπηρετήσουν, περικόπτοντας βασικές ανάγκες.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα 30 δανειοληπτών δημοσιεύει σήμερα η «Εφ.Συν.» (τα πλήρη στοιχεία τους είναι στη διάθεση της εφημερίδας) με τα ποσά που προέβλεπαν οι δικαστικές αποφάσεις βάσει του νόμου Κατσέλη σε αντιπαραβολή με τις μεγαλύτερες, συχνά υπερδιπλάσιες δόσεις που ζητούν τα funds.

Η μονογονεϊκή οικογένεια της Φ.Α. κλήθηκε να πληρώσει 420 αντί για 230 ευρώ, η Ν.Μ. με 3 ανήλικα τέκνα 120 αντί για 64 και η Τ.Δ. 400 αντί για 139. Το δικαστήριο όρισε η Α.Μ. με 82% αναπηρία να καταβάλει 75 ευρώ αλλά η εταιρεία αξίωνε 150, ενώ στην περίπτωση της οικογένειας της Λ.Ο., με δύο μέλη ΑμεΑ, 1.100 ευρώ αντί για τα 500 ευρώ της απόφασης.

Μεγάλο διακύβευμα

Στην περσινή δίκη συζητήθηκε το προδικαστικό ερώτημα από το Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων, έπειτα από νομική διχογνωμία, με την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Γεωργία Αδειλίνη, να τάσσεται ξεκάθαρα υπέρ των πολιτών κρίνοντας ότι ο υπολογισμός του επιτοκίου με βάση τη δόση εναρμονίζεται με τον πρωταρχικό σκοπό του νόμου, δηλαδή με την αντιμετώπιση των σοβαρών οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων στα οποία οδήγησε η υπερχρέωση των φυσικών προσώπων, προς εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος.

Η εισαγγελέας είχε επιχειρηματολογήσει για το ότι πρέπει να συνδυάζεται η μεγαλύτερη κατά το δυνατόν ικανοποίηση των πιστωτών αλλά με βασική προϋπόθεση την προστασία της προσωπικής αξιοπρέπειας και τη διατήρηση ενός στοιχειώδους επιπέδου διαβίωσης.

Δικηγόροι υπέρ των οφειλετών κατέδειξαν ότι οι τράπεζες και οι εταιρείες προσπαθούν να κάνουν υπερήμερους τους δανειολήπτες, ώστε να καταγγέλλουν τις δανειακές συμβάσεις, να τους πετούν έξω από το πλαίσιο του Ν.3869/2010, να κατάσχουν τα ακίνητα και να τα πλειστηριάζουν. Ομως, οι τράπεζες, τα διάδοχα funds και οι εταιρείες στις οποίες μεταβιβάστηκε ύστερα η διαχείριση των δανείων επέμειναν στην ερμηνεία για εκτοκισμό των δανείων ενάντια στις διατυπώσεις διατακτικών των αποφάσεων υπέρ των δανειοληπτών.

Πλούσια νομολογία

Η μεγάλη πλειονότητα των πολυάριθμων αποφάσεων που εκδόθηκαν από τα πρώην ειρηνοδικεία της ελληνικής επικράτειας για τις αιτήσεις υπαγωγής στον νόμο Κατσέλη, από την έναρξη της εφαρμογής του, απομακρύνθηκε από την τραπεζική πρακτική ορίζοντας σταθερές μηνιαίες δόσεις για την προστασία της κύριας κατοικίας.

Η πλούσια νομολογία ήρθε και επιβεβαίωσε ότι ο τόκος πρέπει να υπολογίζεται επί του υπόλοιπου κεφαλαίου και όχι επί της δόσης, όπως ο ίδιος ο νόμος προέβλεπε, χωρίς περαιτέρω ανατοκισμό και πρόσθετες χρεώσεις. Ενδεικτικά, παρά την αναμονή της κρίσης του Αρείου Πάγου, το Μονομελές Πρωτοδικείο Κω εξέδωσε απόφαση (αριθμός 489/2025) θετική για τον δανειολήπτη, αποφασίζοντας ότι ο τόκος πρέπει να υπολογίζεται στη δόση.

Στο σκεπτικό του το δικαστήριο έκρινε ότι νόμος Κατσέλη δίνει μια «ρεαλιστική προοπτική απεγκλωβισμού από τα χρέη σε όλους τους υπερχρεωμένους πολίτες. Διασφαλίζει στα υπερχρεωμένα νοικοκυριά που θα θελήσουν να αξιοποιήσουν τις ρυθμίσεις του ένα ελάχιστο επίπεδο οικονομικής διαβίωσης. Με μια πρωτοποριακή ρύθμιση λαμβάνει ιδιαίτερη μέριμνα για τη διατήρηση και προστασία της κύριας κατοικίας των οφειλετών, αφού επιτρέπει σε αυτούς να την εξαιρέσουν από τη ρευστοποίηση της περιουσίας τους. Τούτο δε υπό όρους και διαδικασίες που δεν θίγουν τα συμφέροντα των πιστωτών». 

Δικαιοσύνη, ασφάλεια δικαίου και Σύνταγμα σε αμφισβήτηση

Λυδία Δράμπα, δικηγόρος

Λόγω των αντικρουόμενων αποφάσεων που ακολούθησαν του νόμου Κατσέλη, καθώς υπήρξαν και οι ελάχιστες που έκριναν ότι ο τόκος υπολογίζεται επί του κεφαλαίου, ακολουθώντας έτσι τη γραμμή των τραπεζών, το ζήτημα κατέληξε να κριθεί από τον Αρειο Πάγο, ο οποίος συνεδρίασε στις 27 Φεβρουαρίου 2025 και ακόμη αναμένεται να εκδοθεί απόφασή του, με τους δανειολήπτες να πνίγονται καθημερινά από τις οχλήσεις των τραπεζών και από την πίεση που τους ασκείται από αυτές, αναγκαζόμενοι να πληρώνουν άδικους και υπέρογκους τόκους.

Οσον αφορά την πρώην υπουργό Λούκα Κατσέλη, ερωτηθείσα πριν από την ως άνω δίκη, είχε δηλώσει ότι πρόθεση του νομοθέτη ήταν ο τόκος να υπολογίζεται επί της δόσης, καθώς διαφορετική ερμηνεία δεν θα είχε κανένα νόημα και δεν θα προστάτευε τον δανειολήπτη, ο οποίος και πάλι θα επανερχόταν στις τραπεζικές ρυθμίσεις.

Δίνοντας ένα παράδειγμα θα λέγαμε ότι όταν η δόση ενός δανειολήπτη ορίζεται με δικαστική απόφαση στο μηνιαίο ποσό των 150 ευρώ, ο τόκος επί της δόσης με κυμαινόμενο επιτόκιο 4,5% ανέρχεται στο ποσό των 6,75 ευρώ και επομένως η συνολική δόση (κεφάλαιο και τόκος) ανέρχεται στο ποσό των 156,75 ευρώ. Αντ’ αυτού οι τράπεζες και οι ως άνω διάδοχοί τους αυθαιρετώντας και πράττοντας κατά βούληση ερμηνεύουν όπως τους βολεύει και τους συμφέρει τις αποφάσεις με αποτέλεσμα το ως άνω ποσό να διπλασιάζεται, τριπλασιάζεται, πολλές φορές και να τετραπλασιάζεται με υπολογισμούς και κρυφές χρεώσεις που ο δανειολήπτης δεν μπορεί να παρακολουθήσει, παραβιάζοντας ευθέως τον νόμο.

Καλείται λοιπόν ο Αρειος Πάγος να εκδώσει μια απόφαση που θα ανταποκρίνεται στα όσα ορίζει ο ως άνω νόμος και δεν θα διαψεύσει την ασφάλεια δικαίου, στην οποία οι πολίτες αυτού του κράτους πιστεύουν. Καλείται να μην καταστρατηγήσει το Σύνταγμα και εκδώσει μια απόφαση η οποία επί της ουσίας θα καταργεί την ως άνω ρύθμιση προστατεύοντας για ακόμη μία φορά το κεφάλαιο και τους μεγαλομετόχους των τραπεζών.

Καλείται να αποδείξει ότι η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και αποτελεί μια πραγματικά διακριτή εξουσία, αναζητώντας κατά την ερμηνεία του το πνεύμα του ιστορικού νομοθέτη και τον αληθή σκοπό του νόμου υποκειμενικά και αντικειμενικά και μέσω της αιτιολογικής έκθεσής του, ώστε τελικά να μη βρεθεί να κάνει ψευδοερμηνεία και να ασκήσει επί τω τέλει νομοθετική εξουσία κατ’ επιταγή των τραπεζικών συμφερόντων και της κρατικής επιρροής.

Καλείται επί της ουσίας να προστατεύσει τους ευάλωτους δανειολήπτες και να μην τους οδηγήσει σε απόγνωση, αφού σε διαφορετική περίπτωση θα οδηγηθούν σε αναστολή πληρωμής δόσεων, κατάσχεση και πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας, αντίθετα με τα δεδικασμένα και το Σύνταγμά μας, τη στιγμή δε που χωρίς να τους περισσεύει και με πολλούς κόπους έχουν απολέσει και ένα αξιόλογο ποσό στη δικαστική μέχρι σήμερα διαμάχη τους με τις τράπεζες, η οποία τους δημιούργησε την ακλόνητη πεποίθηση ότι ο Γολγοθάς τους θα έχει αίσιο τέλος.

Πηγή: efsyn.gr

ΜΟΝΙΚΑ ΑΡΤΙΝΟΥ

Mε τον φόβο της έξωσης θα περάσουν τις γιορτινές μέρες χιλιάδες δανειολήπτες, τα δάνεια των οποίων έχουν κοκκινίσει και περάσει σε fund. Ανάμεσά τους, άνθρωποι που έχασαν την εργασία τους στα χρόνια της κρίσης ή τους χτύπησε η αρρώστια.

Πολίτες που μέχρι εκείνη τη δύσκολη ώρα πλήρωναν κανονικά τη δόση του δανείου και δεν χρωστούσαν πουθενά, γράφει η Έλενα Φυντανίδου σε ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ στο Βήμα.

Χιλιάδες νοικοκυριά να απειλούνται με απώλεια της πρώτης κατοικίας τους ενόψει μαζικών πλειστηριασμών.

Η συγκυρία είναι κρίσιμη, καθώς η κυβέρνηση προετοιμάζεται να ανακοινώσει νέα μέτρα για το στεγαστικό πρόβλημα. Το ρεπορτάζ εστιάζει σε αληθινές ιστορίες ανθρώπων που χάνουν τα σπίτια τους, όχι απλώς επειδή αθέτησαν τις υποχρεώσεις τους. Αλλά και γιατί ο στόχος είναι να τους πάρουν τα σπίτια.

Η περίπτωση του Κώστα από τη Γλυφάδα

Ο Κώστας, μαραγκός στο επάγγελμα, αγόρασε το 2003 σπίτι 99 τ.μ. στη Γλυφάδα με δάνειο 260.000 ευρώ και μηνιαία δόση 1.300 ευρώ.

Το 2012, η κατάρρευση της οικοδομής τον άφησε άνεργο. Η τράπεζα πρότεινε μετατροπή του δανείου σε ελβετικό φράγκο, μια επιλογή που αποδείχθηκε οικονομικά ολέθρια: ενώ η οικογένεια είχε καταβάλει 160.000 ευρώ έως το 2015, σήμερα το χρέος ξεπερνά τις 500.000 ευρώ.

Οι συνεχείς αποτυχημένες προσπάθειες ρύθμισης, με ολοένα και υψηλότερες απαιτήσεις προκαταβολής – φτάνοντας τα 100.000 ευρώ – ενίσχυσαν την πεποίθησή του ότι στόχος ήταν η αρπαγή του σπιτιού.

Η οικογένεια αντιμετώπισε επιπρόσθετα τραγικά πλήγματα: το παιδί τους διαγνώστηκε με καρκίνο, ενώ ο ίδιος υπέστη εγκεφαλικό . Παρά τη δυνατότητα έκδοσης πιστοποιητικού ευαλωτότητας, απορρίφθηκε επειδή η αξία του ακινήτου υπερέβαινε το όριο κατά 10.000 ευρώ.

Ο πλειστηριασμός έγινε στις 5 Ιουλίου 2023, με το σπίτι να περνά σε εταιρεία real estate ξένων συμφερόντων. Δύο προσπάθειες έξωσης αποτράπηκαν προσωρινά χάρη στην αλληλεγγύη εργαζομένων, σωματείων και γειτόνων. Χειρότεροι και από τοκογλύφους.

H συνέχεια είναι αποκαλυπτική: «Το 2017 προσπάθησα να έρθω σε συνεννόηση – μέσω της τράπεζας – με την εταιρεία διαχείρισης που συνεργαζόταν με το fund για να μη μου βγάλουν το σπίτι “στο σφυρί”. Μου ζήτησαν αρχικά προκαταβολή 12.000 ευρώ για να “τα βρούμε” και να γίνει νέα ρύθμιση.

Μέσα σε λιγότερο από μήνα και αφού τους ενημέρωσα ότι είχα βρει το ποσό που ζητούσαν, μου είπαν ότι η προκαταβολή είχε φθάσει στα 25.000 ευρώ. Δανείστηκα από συγγενείς και φίλους, τους ενημέρωσα ξανά, και μου είπαν ότι το ποσόν είχε ξανά διπλασιαστεί και είχε φθάσει στα 50.000 ευρώ.

Δεν το έβαλα κάτω παρότι μέσα μου ήξερα πια ότι με κορόιδευαν και ήθελαν να μου “φάνε” το σπίτι. Συνεννοήθηκα με τον αδελφό μου ο οποίος είχε ένα χωραφάκι και μου είπε: “Θα το πουλήσω και θα σου δώσω τα λεφτά. Το σπίτι δεν θα το χάσεις”. Ήρθα ξανά σε επικοινωνία με τους υπαλλήλους της τράπεζας – με αυτούς έκανα τις συνεννοήσεις, διότι με τη διαχειρίστρια εταιρεία ήταν αδύνατη η επικοινωνία – και τους είπα ότι θα τα έχουν τα λεφτά που ζητούν.

Ξέρετε τι μου είπαν; Ότι το ποσό της προκαταβολής είχε διπλασιαστεί και είχε φθάσει στα 100.000 ευρώ. Εκεί σταμάτησα… Τα κατάλαβα όλα. Ήθελαν να μου πάρουν το σπίτι. Είναι και στη Γλυφάδα… Οι τιμές έχουν πάρει τη πάνω βόλτα».

Πώς η Κρίστι Γεωργιοπούλου έπεσε στην παγίδα.

Η Κρίστι ζει με τον 17χρονο γιο της και το 2007 έλαβε δάνειο 130.000 ευρώ . Μετά τον θάνατο του πατέρα της, μπήκε στον «νόμο Κατσέλη» και συνέχισε να καταβάλλει 300 ευρώ μηνιαίως. Η ίδια διηγείται πώς έπεσε στην παγίδα, όταν υπάλληλοι της τράπεζας από την οποία είχε πάρει το δάνειο, της πρότεινε να βγει από τον «νόμο Κατσέλη» και να επιστρέψει στην τράπεζα καταβάλλοντας το ίδιο ποσόν των 300 ευρώ:

«Έδειξα τα χαρτιά που μου έδωσε η τράπεζα και σε δικηγόρο, ο οποίος μου είπε ότι η πρόταση είναι καλή, και δυστυχώς συμφώνησα. Ενώ πλήρωνα κανονικά, το 2020 μου ήρθε ένα χαρτί από μία εταιρεία διαχείρισης δανείων, ενημερώνοντάς με ότι είμαι “κόκκινη”.

Πήγα τρέχοντας στην τράπεζα όπου οι υπάλληλοι με διαβεβαίωσαν ότι το δάνειό μου δεν είναι “κόκκινο”, και ότι πήγε στην εταιρεία διαχείρισης διότι βρισκόταν στην ίδια σειρά με “κόκκινα” δάνεια. Στο ερώτημά μου γιατί δεν ενημερώθηκα, μού απάντησαν ότι κάποιος υπάλληλος θα τηλεφώνησε, αλλά δεν με βρήκε. Αυτή ήταν η απάντηση της τράπεζας», είπε.

Παρά τη συνέπεια στις πληρωμές, η τράπεζα μετέφερε το δάνειο σε εταιρεία διαχείρισης, η οποία το χώρισε σε δύο τμήματα και μόνο για το ένα τής έβγαλε να πληρώνει μηνιαία δόση ύψους 478 ευρώ, διαβεβαιώνοντάς της ότι όταν γίνει νέος διακανονισμός θα «φέρουν και το δεύτερο στα ίσα του». Ωστόσο, κατάλαβε πολύ αργότερα, ότι σε αυτό το «δεύτερο δάνειο» γινόταν ανατοκισμός.

Εκπρόσωποι της διαχειρίστριας εταιρείας την κάλεσαν μετά από οκτώ – εννέα μήνες για να κάνουν νέα ρύθμιση ζητώντας ως προκαταβολή το ποσόν των 4.000 ευρώ. «Μέσα σε τέσσερις μέρες τους τηλεφώνησα και τους είπα ότι έχω τα λεφτά για προχωρήσουμε στη ρύθμιση.

Ξαφνικά, οι 4.000 έγιναν 12.000 ευρώ, μετρητά. Τους είπα ότι δεν έχω τόσα χρήματα και ζήτησα να μου κάνουν δόσεις. Αρνήθηκαν και μου έστειλαν χαρτί ότι θα γίνει πλειστηριασμός. Έκανα εξωδικαστικό, η διαχειρίστρια εταιρεία τον απέρριψε, ισχυριζόμενη ότι είχαμε κάνει συμφωνία και την αθέτησα. Εγώ όμως, όλο αυτό το διάστημα συνέχιζα να πληρώνω».

Τρεις μέρες πριν τον πλειστηριασμό, η κυρία Γεωργιοπούλου δέχθηκε κλήση από τη διαχειρίστρια εταιρεία, ενημέρωνοντάς τη για τη διαδικασία.

«Τρελάθηκα. Πήγα στην εταιρεία και τους ρώτησα τι χρειάζεται. Μου είπαν ότι για να γίνει αναστολή του πλειστηριασμού πρέπει να είναι σοβαρό το ποσόν. Μου ζήτησαν 26.000 ευρώ αν… το δεχόταν το fund με το οποίο συνεργάζεται. Όταν άκουσα αυτό το ποσόν ξεροκατάπια. Τους είπα: «Δεν έχω τόσα λεφτά. Πώς θα τα βρω;». Και ξέρετε τι μου απάντησαν; «Άλλοι πουλάνε. Πουλήστε κι εσείς».

Το μόνο που μπόρεσα να τους πω είναι ότι γνωρίζουν καλύτερα απ’ τον καθένα την περιουσιακή μου κατάσταση. Άρα ξέρουν ότι δεν έχω κάτι να πουλήσω. Μου είπαν να τους καλέσω σε δύο μέρες μήπως βρίσκαμε κάποια λύση. Τους καλούσε η δικηγόρος μου όλη μέρα και δεν το σήκωναν».

Το σπίτι της πλειστηριάστηκε σε εταιρεία real estate ξένων συμφερόντων για 79.301 ευρώ . Η έξωση επιχείρηθηκε με την παρουσία αστυνομίας, αλλά αποτράπηκε προσωρινά χάρη στην Επιτροπή κατά των Πλειστηριασμών . Σήμερα, η εταιρεία ζητά 100.000 ευρώ για την επιστροφή του σπιτιού.

Η μόνιμη ομηρία

Ο Γιώργος Τάτσης, περιφερειακός σύμβουλος Αττικής με τη Λαϊκή Συσπείρωση, δηλώνει ότι οι πολίτες βρίσκονται σε μόνιμη «ομηρία» από τράπεζες και funds, και ζητά την απαγόρευση πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας, καθώς και ρυθμίσεις με διαγραφή τόκων, προσαρμοσμένες στο εισόδημα των οφειλετών.

Η δικηγόρος Κατερίνα Γεράκη επισημαίνει ότι οι τράπεζες δεν είναι υποχρεωμένες να μεταβιβάζουν μόνο «κόκκινα» δάνεια σε εταιρείες διαχείρισης-αρπακτικά, γεγονός που δυσκολεύει την προστασία των δανειοληπτών.

Σύμφωνα με την Επιτροπή κατά των Πλειστηριασμών, πραγματοποιούνται περίπου 1.300 πλειστηριασμοί την εβδομάδα, μεγάλο μέρος των οποίων αφορά την πρώτη κατοικία.

Οι περιπτώσεις του Κώστα και της Κρίστι αναδεικνύουν το πώς οι οικονομικές και κοινωνικές ανατροπές – η ανεργία, οι ασθένειες και οι επιθετικές πρακτικές των τραπεζών – συνδυάζονται για να οδηγήσουν ευάλωτες οικογένειες σε απώλεια περιουσίας.

Χρειάζονται πολιτικές παρεμβάσεις

Η κρίση των στεγαστικών δανείων στην Ελλάδα έχει βαθιές ρίζες. Μετά την ένταξη της χώρας στο ευρώ, οι τράπεζες χορηγούσαν αφειδώς δάνεια με υψηλά ποσά και χαμηλές αρχικές δόσεις.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 και η ελληνική δημοσιονομική κρίση που ακολούθησε οδήγησαν σε μαζική ύφεση και εκτόξευση της ανεργίας, ιδιαίτερα μετά το 2010. Οι δανειολήπτες που ως τότε ήταν συνεπείς, βρέθηκαν αντιμέτωποι με επιτόκια που εκτοξεύθηκαν, δάνεια σε ξένο νόμισμα που πολλαπλασίασαν το χρέος τους, και σταδιακά, την είσοδο των funds στην αγορά κόκκινων δανείων.

Από το 2017, η θεσμοθέτηση ηλεκτρονικών πλειστηριασμών επέτρεψε την επιτάχυνση της διαδικασίας. Παρότι υπήρξαν νομοθετικές πρωτοβουλίες όπως ο «νόμος Κατσέλη» για την προστασία υπερχρεωμένων νοικοκυριών, η κάλυψη μειώθηκε σταδιακά και σήμερα πολλοί δανειολήπτες δεν πληρούν τις αυστηρές προϋποθέσεις προστασίας.

Οι περιπτώσεις που καταγράφει η Ε. Φυντανίδου είναι χαρακτηριστικές ενός ευρύτερου κοινωνικού δράματος: σπίτια χάνουν οι αδύναμοι κρίκοι της κοινωνίας, όχι λόγω αμέλειας ή αδιαφορίας, αλλά από συνδυασμό εξωγενών οικονομικών πιέσεων, απληστίας και θεσμικών κενών.

Πηγή: tvxs.gr

«Συνεχιζόμενες καταχρηστικές συμπεριφορές και πρακτικές των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων δεν μπορούν να γίνονται αποδεκτές σε μια ευνομούμενη Πολιτεία», αναφέρει, σε ανακοίνωση που εξέδωσε, η Ολομέλεια των προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, κατά τη συνεδρίασή της στις 13 Σεπτεμβρίου στον Πύργο Ηλείας.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, «οι καταχρηστικές αυτές συμπεριφορές και πρακτικές αφορούν ιδίως στη διενέργεια πράξεων εκτέλεσης κατά οφειλετών που έχουν υπαχθεί στις διατάξεις του ν. 3896/2010, σε ρυθμισμένα ή ακόμη κι εξοφλημένα δάνεια, στη μη απάντηση ή στη μη έγκαιρη απάντηση σε αιτήματα, στην περιορισμένη χρονική ισχύ των πληρεξουσίων των δικηγόρων των οφειλετών αλλά και στην απαξιωτική αντιμετώπιση δικηγόρων και οφειλετών».

Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση που εξέδωσε η Ολομέλεια για αυτό το θέμα:

«Η Ολομέλεια έχει, κατ’ επανάληψη, επισημάνει καταχρηστικές συμπεριφορές και πρακτικές των Εταιρειών Διαχείρισης Απαιτήσεων, οι οποίες συνεχίζονται και φαλκιδεύουν τα δικαιώματα των ευάλωτων δανειοληπτών και θέτουν σε κίνδυνο απώλειας την περιουσίας τους.

Οι καταχρηστικές αυτές συμπεριφορές και πρακτικές αφορούν ιδίως στη διενέργεια πράξεων εκτέλεσης κατά οφειλετών που έχουν υπαχθεί στις διατάξεις του ν. 3896/2010, σε ρυθμισμένα ή ακόμη κι εξοφλημένα δάνεια, στη μη απάντηση ή στη μη έγκαιρη απάντηση σε αιτήματα, στην περιορισμένη χρονική ισχύ των πληρεξουσίων των δικηγόρων των οφειλετών αλλά και στην απαξιωτική αντιμετώπιση δικηγόρων και οφειλετών. Η Ολομέλεια εκφράζει την κατηγορηματική αντίθεσή της σε αυτές τις συμπεριφορές και πρακτικές, οι οποίες δεν μπορούν να γίνονται αποδεκτές σε μία ευνομούμενη Πολιτεία. Στο πλαίσιο αυτό, η Ολομέλεια αποφάσισε:

– Να αποστείλει επιστολή στην Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία είναι η εποπτεύουσα Αρχή, με την οποία θα γνωστοποιεί τις καταχρηστικές συμπεριφορές και πρακτικές των Εταιρειών αυτών και θα της ζητά να ασκήσει τις εποπτικές της αρμοδιότητες, ως οφείλει.

– Να αποστείλει επιστολή στα αρμόδια υπουργεία, με αίτημα την ανάληψη νομοθετικής πρωτοβουλίας, προκειμένου να δημιουργηθεί το κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο, με τη θέσπιση αυστηρών διοικητικών κυρώσεων, για την αποφυγή τέτοιων συμπεριφορών και πρακτικών στο μέλλον.

– Να διοργανώσει συνέντευξη Τύπου για να αναδείξει τη διάσταση του προβλήματος, που διαταράσσει την κοινωνική συνοχή και οδηγεί σε απελπισία χιλιάδες ευάλωτους οικονομικά συμπολίτες μας. Σε περίπτωση, δε, που οι Εταιρείες αυτές συνεχίσουν τις καταχρηστικές συμπεριφορές και πρακτικές τους και δεν ληφθούν από την Πολιτεία λυσιτελή μέτρα για την αντιμετώπισή τους, η Ολομέλεια αποφάσισε να προτείνει στους Δικηγορικούς Συλλόγους της χώρας τη στοχευμένη αποχή των μελών τους από την έκδοση διαταγών πληρωμής».

Η Νέα Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας, όπως όλοι μας συμφωνήσαμε και λόγω της αλλαγής υπουργού, την Τετάρτη, στις 28 Μαΐου 2025 στις 12 το μεσημέρι, μπροστά  στο Υπουργείο Οικονομικών. Με αιτήματα συνάντησης με τον νέο υπουργό κ. Πιερρακάκη και κατάθεση του 8ου Ψηφίσματος στο Πρόεδρο της Βουλής. 

2005-2025: ΔΟΛΟΣ-ΑΠΑΤΗ-ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ-ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΣΙΩΠΗ
Δεν είναι συνθήματα, είναι ΑΠΑΙΤΗΣΗ δίκαιης λύσης στο συνεχιζόμενο έγκλημα διαρκείας, σε βάρος των οικογενειών μας! Το ξέρουν πολύ καλά πιά: Η τελευταία χώρα της Ευρώπης…ΧΩΡΙΣ ΛΥΣΗ!!!

Η Πρωτοβουλία Δανειοληπτών Ελβετικού φράγκου «Συσπείρωση και Δράση» οργανώνει ακόμα μία συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Τετάρτη, στις 28 Μαΐου 2025, μπροστά στο Υπουργείο Οικονομικών, Νίκης 5-7, στις 12 μ.μ.στο Σύνταγμα.

• Η επίμονη κυβερνητική κοινοβουλευτική σιωπή, στη μη αποδοχή ή κατάθεση άλλης πρότασης, που να μας αφορά ΑΜΕΣΑ και ΔΙΚΑΙΑ, από όποιους γίνεται ανεκτή, δεν μπορεί πλέον να συνεχιστεί και να γίνει αποδεκτή από τους δανειολήπτες. Μέσα κι έξω από τη Βουλή το γνωρίζουν εκτενώς και δεν τους λείπουν τα στοιχεία και η αποτυπωμένη πραγματικότητα της απάτης, σε βάρος μας.

• Στο προδιαγεγραμμένο κοινωνικό έγκλημα που ήδη συντελείται για την περίοδο 2005-2009 σε πάνω από 70.000 συμβάσεις δανείων -υπολογίστε τον οικογενειακό κύκλο πολιτών, που εμπλέκονται με κάθε τρόπο στα ληστρικά αυτά δάνεια – κυριαρχεί η επιλεκτική σιωπή και συνεχίζεται η ληστρική-τοκογλυφική αφαίμαξη όλων μας. Η μεθοδική διάλυση δε της ψηφοθηρικά λεγόμενης «ασθμαίνουσας μεσαίας τάξης» με το λογιστικό όπλο της ισοτιμίας, αποτελειώνει και καταστρέφει τις οικογένειες, ανήμπορες να βρουν δίκαιη λύση, όπως σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ: Να πληρώσουμε για αυτά που δανειστήκαμε - να μη χαθούν τα όσα πληρώσαμε.

• Μετά τις θετικές εξαγγελίες του κου Κωστή Χατζηδάκη, αλλά στη συνέχεια μετά την απόλυτη έλλειψη αναφοράς στο πρόβλημά μας, των τελευταίων δημοσιευμάτων και δηλώσεων του νέου υπουργού κου Πιερρακάκη, που δείχνουν «αναμασημένες και αποτυχημένες λύσεις» μέσω του εξωδικαστικού και πάλι υπέρ των τραπεζών-funds, όπως όλοι επισημαίνουμε με κάθε τρόπο, πρέπει να βρεθούμε στο Υπουργείο Οικονομικών, απαιτώντας να δώσουν σαφή απάντηση για την πορεία των εργασιών τους και να μας διαβεβαιώσουν ότι μελετούν ουσιαστική λύση για το πρόβλημά μας, η οποία θα καταστήσει βιώσιμα τα Δάνεια σε Ελβετικό και να σταματήσει το έγκλημα διαρκείας στις ζωές μας και το μέλλον των παιδιών μας.

• Είμαστε Ευρωπαίοι Πολίτες και απαιτούμε το ζήτημα του Ελβετικού να δικαιωθεί όπως και σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες.

ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΟ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ:  Θέλει η Κυβερνητική πλειοψηφία να αξιοποιήσει το πλήθος επερωτήσεων, αλλά και των 44 βουλευτών της ως αντιπολίτευση από το 2018,  τις τροπολογίες που κατατέθηκαν από κοινοβουλευτικά κόμματα και όλα όσα έχουν κατατεθεί στη Βουλή, αξιοποιώντας ουσιαστικά όσα γίνανε και στην Ευρώπη, αποδεικνύοντας στην πράξη πως στηρίζει ειλικρινά τον ΚΟΙΝΟ ΤΟΠΟ μέσα στη βουλή, στην κατεύθυνση δίκαιης βιώσιμης λύσης?

Την Τετάρτη 28 Μαΐου και ώρα 12 το μεσημέρι, μπροστά στο Υπουργείο Οικονομικών, καλούμαστε οι δανειολήπτες όλοι μαζί να απαιτήσουμε το δίκιο μας.

Προσκαλούμε, Δημόσια και Ανοιχτά, Κόμματα-Φορείς-Ενώσεις-Συλλόγους, για την στήριξη του δίκαιου αιτήματός μας: Όχι στην απάτη και την τοκογλυφία. Ξεκάθαρα και σταθερά, δεν επαιτούμε - δίκαιη λύση επιτέλους, απαιτούμε.

• ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΕΣ και ΟΧΙ ΛΥΣΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ FUND-ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ.

• Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ- ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

.............................................................

Με εκτίμηση και τις θερμές ευχαριστίες μας

Επιτροπή Πρωτοβουλίας Δανειοληπτών Ελβετικού Φράγκου «Συσπείρωση & Δράση»   

Το όνομά του είναι Ζοζέπ Τορέντ, διαμένει – μέχρι νεοτέρας – σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στη Βαρκελώνη και ηθελημένα ή άθελά του πρωταγωνιστεί στα διεθνή ρεπορτάζ για τη στεγαστική κρίση. Μια κρίση που πλήττει, πιο έντονα απ’ όλους, τους ενοικιαστές, όχι μόνο στην πόλη που ζει ο 49χρονος εκπαιδευτικός αλλά και σε δεκάδες αστικά κέντρα σε όλη την Ευρώπη – ανάμεσά τους και στην Αθήνα.

Κανονικά σήμερα, 4 Φεβρουαρίου ο Τορέντ θα έπρεπε να εγκαταλείψει το διαμέρισμά του στην Casa Orsola, ένα διατηρητέο κτίριο art nouveau αρχιτεκτονικής, στο οποίο κατοικούσαν μέχρι πρόσφατα 27 οικογένειες και σήμερα έχουν μείνει μόνο 18. Ο ίδιος, όπως και οι υπόλοιποι ενοικιαστές, έχει λάβει ειδοποιητήριο αναγκαστικής έξωσης, καθώς η επενδυτική εταιρεία Lioness Investments αρνείται να ανανεώσει τα μακροχρόνια μισθωτήρια συμβόλαια, ξεσπιτώνοντας οικογένειες που ζουν εκεί δεκαετίες.

Ο Τορέντ είναι ο πρώτος που βρίσκεται αντιμέτωπος με τη διαδικασία έξωσης, η οποία αναβλήθηκε ήδη μία φορά, χάρη σε μαζικές κινητοποιήσεις από το δραστήριο Συνδικάτο Ενοικιαστών-τριών της Βαρκελώνης (Sindicat de Llogateres I Llogaters).

Σήμερα η έξωση αναβλήθηκε για δεύτερη φορά, μετά από νέες διαμαρτυρίες, για τις 18 Φεβρoυαρίου. Ο ίδιος και οι συν-ένοικοί του βρίσκονται σε μακροχρόνιες δικαστικές διαμάχες με τη νέα ιδιοκτήτρια εταιρεία, η οποία θέλει να μετατρέψει τα σπίτια τους σε «λουξ διαμερίσματα βραχυχρόνιας μίσθωσης».

Oι ένοικοι της Casa Orsola, αντιστέκονται στις αναγκαστικές εξώσεις από επενδυτικό fund / πηγή: Barcelona Secreta

Ανταποκρίσεις για τον «δάσκαλο σύμβολο» των αγώνων για το δικαίωμα στη στέγη, έχουν φιλοξενήσει μεταξύ άλλων το Reuters, η Ιndependent, το Εuronews, η Εl Pais και δεκάδες άλλα ευρωπαϊκά και διεθνή ΜΜΕ. Η περίπτωσή του, ο συλλογικός αγώνας των ενοίκων της Casa Orsola ενάντια στα σχέδια εκδιώξής τους και το πολύμορφο κίνημα αλληλεγγύης υπέρ τους, συμπυκνώνουν τα εκρηκτικά προβλήματα που προκαλεί η κερδοσκοπία επί της γης την οποία βαφτίζουμε βολικά «στεγαστική κρίση».

Στην πραγματικότητα, η δυσκολία εύρεσης κατοικίας, τα πανάκριβα ενοίκια, η εκβιαστική εκδίωξη ενοικιαστών από τις γειτονιές τους, που αλλάζουν χαρακτήρα,  λόγω εξευγενισμού, τουριστικοποίησης ή άλλων επενδυτικών σχεδίων, δεν οφείλονται γενικά και αόριστα σε μια ανώνυμη και ανεξήγητη στεγαστική κρίση. Είναι φαινόμενα που έχουν υπαίτιους, με ονοματεπώνυμα, είτε πρόκειται για εταιρείες real estate, funds και servicers με χαρτοφυλάκια διαχείρισης κόκκινων δανείων, είτε για πολιτικούς που για χρόνια υποβάθμιζαν το θέμα της κοινωνικής κατοικίας και τώρα φυσάνε μια φωτιά που δεν κρυώνει.

Tριπλασιασμός ενοικίων

Η περίπτωση του 49χρονου καθηγητή μαθηματικών απέκτησε εμβληματικές διαστάσεις, μεταξύ άλλων επειδή το πρόβλημα της στέγης στην Ισπανία είναι αγκάθι στο πλευρό του εύθραυστου κυβερνητικού συνασπισμού του σοσιαλιστή Σάντσεθ.

Ο Ζοζέπ Τορέντ έχει δηλώσει στην Εl Pais ότι παρά τις υπέρογκες αυξήσεις στο ενοίκιο, εκείνος συνέχισε να το πληρώνει ανελλιπώς, ακόμα και αν η εταιρεία αρνούνταν να το εισπράξει. Σύμφωνα με ρεπορτάζ στα τοπικά μέσα, το επενδυτικό fund αφότου εξαγόρασε το κτίριο το 2021,  υπετριπλασίασε τα ενοίκια, από 700-900 ευρώ σε 2.100 ως 2.800 ευρώ το μήνα. Στη συνέχεια έδωσε εντολή στους ενοίκους να αποχωρήσουν. Από τις 18 οικογένειες που παραμένουν στο κτίριο, οι πέντε έχουν κινήσει νομικές διαδικασίες.

«Οι επενδυτές αγοράζουν, διώχνουν (τους ενοικιαστές) και πλουτίζουν. Έχουν φοροελαφρύνσεις, δεν χτίζουν ούτε δημιουργούν θέσεις εργασίας, δημιουργούν πλούτο για τον εαυτό τους και μοιράζουν δυστυχία», είπε δάσκαλος στην ισπανική εφημερίδα. .

Η Lioness Investments δήλωσε στο Reuters ότι δεν είναι επενδυτικό ταμείο αλλά ετερόρρυθμη εταιρεία.

Σε ανακοίνωσή της, πρόσθεσε ότι οι ιδιοκτήτες αντιμετωπίζουν νομική ανασφάλεια, η οποία επιδεινώνεται από τις αργές νομικές διαδικασίες, γεγονός που διευκολύνει τους ενοικιαστές να αρνηθούν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους όταν λήξουν τα συμβόλαιά τους.

Συνδικάτο ενοικιαστών

«Αυτοί οι άνθρωποι θέλουν να εκφοβίσουν τους ενοικιαστές  και να τους εκδιώξουν έναν προς έναν. Αλλά εμείς έχουμε μια πολύ ξεκάθαρη ιδέα. Ο μόνος τρόπος για να παραμείνουμε στα σπίτια μας είναι μέσω συλλογικών διαπραγματεύσεων, ώστε να μπορούν να ανανεωθούν όλα τα συμβόλαια ενοικίασης», δήλωσε στο Euronews η Κάρμε Αρκαράζο,  εκπρόσωπος του Συνδικάτου Ενοικιαστών της Καταλονίας.

Κάτοικος της περιοχής, ο Ραούλ Ακούνια, ζήτησε συλλογική δράση. «Αν ενωθούμε όλοι και συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε, ίσως μπορέσουμε να αντιστρέψουμε την κατάσταση. Αλλά πρέπει να παραμείνουμε ενωμένοι. Το πρόβλημα ξεκινάει από τις πολιτικές που εφαρμόζουν οι τοπικές κυβερνήσεις. Αν μείνουμε ενωμένοι, θα νικήσουμε. Αν δεν το κάνουμε, είναι πιθανό να αναγκαστούμε να φύγουμε από την πόλη».

«Ελλάδα: Δεν υπάρχει τομέας κοινωνικής ενοικιαζόμενης στέγασης» – πηγή: Housing Europe

Στεγαστική επιβάρυνση

‘Εκθεση της Τράπεζας της Ισπανίας αποκάλυψε ότι σχεδόν το 40% των Ισπανών ενοικιαστών αφιερώνουν κατά μέσο όρο το 40% του εισοδήματός τους σε ενοίκιο και κοινόχρηστα, ποσοστό σημαντικά υψηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ που είναι 27%.

Οι Έλληνες τα ακούνε αυτά και γελάνε – ή  μάλλον κλαίνε – αφού στη χώρα μας το 70% των ενοικιαστών πληρώνει πάνω από το 40% του εισοδήματός του για στέγη.

Ένα άλλο πρόβλημα, πάντα για την Ισπανία, είναι ότι το στεγαστικό απόθεμα για κοινωνικές κατοικίες είναι από τα μικρότερα στον ΟΟΣΑ. Λιγότερο από το 2% των διαμερισμάτων διατίθενται προς ενοικίαση με ευνοϊκούς όρους, μέσω δημόσιων προγραμμάτων, ποσοστό πολύ χαμηλότερο από τον μέσο όρο του 7% του ΟΟΣΑ. Χώρες όπως η Γαλλία, η Βρετανία και η Ολλανδία έχουν πολύ υψηλότερα ποσοστά κοινωνικών κατοικιών: Η Γαλλία βρίσκεται στο 14%, η Βρετανία στο 16% και η Ολλανδία στο 34%.

Στην Ελλάδα, όπως ανακοίνωσε και η Ηοusing Europe, Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία οργανώσεων για το δικαίωμα στη στέγη, οι ενοικιαζόμενες κοινωνικές κατοικίες αντιστοιχούν σε ένα ολοστρόγγυλο μηδέν. Τα προγράμματα ΣΔΙΤ κοινωνικής αντιπαροχής, που είχαν αναγγελθεί από το 2022, ξεκινάνε φέτος, και θα αφορούν προς το παρόν 2.500 διαμερίσματα, το 0,04% του στεγαστικού αποθέματος!

Πηγή: in.gr

Ερευνα σε όλες τις εταιρίες που διαχειρίζονται κόκκινα δάνεια και οφειλές προς τραπεζικά ιδρύματα ξεκινά η Αρχή για την Καταπολέμηση του Ξεπλύματος Μαύρου Χρήματος. 

Αντικείμενο της έρευνας είναι ο τρόπος που λειτουργούν όλες αυτές οι εταιρίες, εάν οι ενέργειές τους είναι σύννομες, καθώς και εάν με τις πράξεις και παραλείψεις τους διευκολύνουν τυχόν διάπραξη ξεπλύματος μαύρου χρήματος ή νομιμοποίηση παράνομων δραστηριοτήτων μέσω τρίτων εταιρειών ή εταιρικών σχημάτων. 

Σύμφωνα με πληροφορίες, η ανεξάρτητη αρχή έχει ήδη καταγράψει όλες αυτές τις εταιρίες και αναμένεται να ερευνήσει τη δράση τους και την πιθανή συμμετοχή τους σε διαδικασίες πλειστηριασμών ή συμμετοχής σε funds. 

Δεν είναι δυνατόν να βγαίνουν σε πλειστηριασμό χιλιάδες σπίτια πολιτών, αλλά να μην ελέγχονται οι εταιρίες ή τα funds που εμφανίζονται έτοιμες να τα εξαγοράσουν, ενώ έχουν χρέη εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. 

Σε διαμαρτυρία κατά της ασυδοσίας τραπεζών και funds αλλά και της αναλγησίας της κυβέρνησης καλούν το μεσημέρι του Σαββάτου, στη 1, έξω από το υπουργείο Οικονομικών (Καραγεώργη Σερβίας 10) συλλογικότητες που αγωνίζονται για τη στεγαστική κρίση. Η ακύρωση οποιασδήποτε διαδικασίας πλειστηριασμών και εξώσεων κι οριζόντια προστασία της πρώτης κατοικίας είναι ανάμεσα στα βασικά αιτήματα της αυριανής κινητοποιήσης.

«Οι νόμοι συγκαλύπτουν» τονίζει η Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών επισημαίνοντας πως η νομική προστασία του δικαιώματος στη στέγη από το 2013 και μετά συνεχώς περιοριζόταν έως την εξάλειψή της με τον νέο πτωχευτικό νόμο το 2020.

«Καθημερινά χιλιάδες δανειολήπτες δέχονται κάθε είδους επίθεση από τράπεζες εισπρακτικές εταιρίες, δικηγόρους: προσβολές, απειλές, εκβιασμούς. Αρνούνται ακόμη και αυτά τα γλίσχρα δικαιώματα, που έχουν απομείνει στους δανειολήπτες, εξωθώντας τους στα βιολογικά και ψυχολογικά όριά τους. Γιατί απώτερος σκοπός των δανειστών ήταν η μεγάλη αρπαγή. Λάφυρο: σπίτια, χωράφια, οικόπεδα μα κυρίως η αξιοπρέπεια» σημειώνεται στο κάλεσμα.

Ο «Διαρκής αγώνας για την ταξική απελευθέρωση» ζητά επίσης τη μείωση των ενοικίων και την αύξηση των μισθών τονίζοντας την ανάγκη «να στοχοποιήσουμε τους πραγματικά υπεύθυνους για την συνεχιζόμενη οικονομική κρίση, το αστικό κράτος, τους κεφαλαιούχους και τις τράπεζες που λειτουργούν κάτω από τις κατευθύνσεις της Ε.Ε.»

«Απέναντι σε κάθε κίνησή τους, από τους πλειστηριασμούς που ενορχηστρώνουν και διενεργούν τα funds και οι εταιρείες διαχείρισης, μέχρι τις κινήσεις του υπουργείου οικονομικών, που καθυποτάσσεται στα συμφέροντα του κεφαλαίου, να αντιτάξουμε τη δική μας από τα κάτω κίνηση, να χτίσουμε τη λαϊκή αυτοάμυνα υπερασπιζόμενοι τη διασφάλιση του κεκτημένου δικαίωματος της τάξης μας στην κατοικία, μαζί με τον αγώνα για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και ζωής, για μισθούς που αναλογούν στις πραγματικές μας ανάγκες» αναφέρεται στην ανακοίνωση της συλλογικότητας, που συμπληρώνει τα εξής:

«Κόντρα στις αστικές αυτές πολιτικές που βάλλουν, σε συνδυασμό με τις αυξήσεις των ενοικίων, το δικαίωμα του λαού στη στέγαση, οφείλουμε να υπερασπιστούμε με κάθε μέσο τις ανάγκες της τάξης μας. Οφείλουμε να καταδείξουμε τους πραγματικούς υπαίτιους της στεγαστικής και οικονομικής κρίσης, που δεν είναι άλλοι από τις τράπεζες, τα funds, τις servicers, τις κυβερνήσεις που δίνουν βορά τα λαϊκά σπίτια στους κεφαλαιοκράτες και το κεφαλαιοκρατικό καπιταλιστικό σύστημα στο σύνολό του».