Του Γιώργου Χαρβαλιά

Προ ολίγων ημερών ο πολυπράγμων Σπυρίδων Γεωργιάδης, ο γνωστός Άδωνις δηλαδή, σε μία από τις καθιερωμένες τηλεοπτικές παρλάτες του, διακινδύνευσε με σιγουριά την πρόβλεψη ότι στις επόμενες εκλογές δεν θα έρθει δεύτερο το ΠΑΣΟΚ, όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, αλλά το μόρφωμα της «κυβερνώσας Αριστεράς» που θα συνθέσει ο Αλέξης Τσίπρας.

Ο Σπυρίδων-Άδωνις διατύπωσε τη μαντεψιά του με απόλυτη βεβαιότητα ειδικού, διανθίζοντάς τη με ενθουσιώδεις χειρονομίες, γκριμάτσες και μορφασμούς, αλλά και τους γνώριμους άναρθρους αλαλαγμούς στους οποίους επιδίδεται εσχάτως όταν περιέρχεται σε κατάσταση συγκινησιακής φόρτισης.

Ασφαλώς χρήσιμο θα ήταν να επισκεφθεί ένα από τα νοσοκομεία τα οποία εποπτεύει, προκειμένου να πάρει μια διάγνωση για τα διαδοχικά συγχυτικά επεισόδια, αλλά αυτό είναι δικό του πρόβλημα. Το δικό μας πρόβλημα είναι ότι ο χρησμός του υπουργού-κονφερασιέ δεν αποτελεί ξεκούδουνη πολιτική πρόγνωση, η μία από τις συνήθεις μπαλάφες που ξεστομίζει. Αντιθέτως, αντανακλά και μεταφέρει απολύτως αξιόπιστα τον ευσεβή πόθο του Μεγάρου Μαξίμου.

Το πλασάρισμα Τσίπρα στη δεύτερη θέση των αποτελεσμάτων της κάλπης βολεύει τον Μητσοτάκη για μια σειρά λόγων. Βολεύει παραλλήλως και το σύστημα εξουσίας που διαπλέκεται με τον Μητσοτάκη και ωφελείται από την παραμονή του στη πρωθυπουργία. Ένα σύστημα οικονομικών συμφερόντων, ολιγαρχικής ελίτ και σιτιζόμενων από ευρωπαϊκά προγράμματα τεχνοκρατών με προνομιακές προσβάσεις σε μεγάλα μέσα ενημέρωσης, σε δημοσκοπικές εταιρίες, στην ακαδημαϊκή κοινότητα και σε άλλους πυλώνες διαμόρφωσης της κοινής γνώμης.

Αυτό ακριβώς το σάπιο κατεστημένο της Μεταπολίτευσης σπρώχνει «με τα μπούνια», όπως θα έλεγε ο λαός, τον Τσίπρα για να αποτελέσει ένα περιορισμένης εκλογικής ισχύος «κεντροαριστερό» αντίβαρο του Μητσοτάκη. Με επίδοση, αρκετά υψηλή για να ξεπεράσει, έστω και στο νήμα, το ΠΑΣΟΚ και να επιφέρει νομοτελειακά τη διάσπασή του, αλλά όχι επαρκή για να αμφισβητήσει την πρωτοκαθεδρία της Νέας Δημοκρατίας.

Κοινό μυστικό είναι ότι ο Αλέξης, μετά τον… αναβαπτισμό του στη κολυμβήθρα της… μεταμέλειας, έχει δώσει διαπιστευτήρια υπακοής μέσω και έξω από τη χώρα. Το ίδιο το βιβλίο, που χρησιμοποίησε ως εφαλτήριο για την πολιτική του επιστροφή, διαπνέεται από μια λογική ψύχραιμης αποτίμησης λαθών του παρελθόντος και της επιθυμίας του να τα διορθώσει. Αρκεί μόνο να του επιτρέψουν να ονομάζεται… αριστερός.

Αυτό αρέσει στο σύστημα γιατί κατασκευάζει ανέξοδα ακόμα έναν θεσμικό συνομιλητή, ο οποίος μπορεί για ξεκάρφωμα να παριστάνει τον ακηδεμόνευτο «φίλο του λαού», αλλά να διαβουλεύεται με τους ολιγάρχες από την πίσω πόρτα. Αυτή τη δυνατότητα δεν την προσφέρει ο Ανδρουλάκης. Στερείται επικοινωνιακού χαρίσματος και μοιάζει απόμακρος και δυσπρόσιτος. Αν πιστέψουμε, μάλιστα, και κάποιους που τον ξέρουν καλά, έχει και μία απέχθεια προς τους βαρόνους των media, με τους οποίους δεν θέλει να έχει πολλά πολλά. 

Αυτό είναι ένα σημαντικό μειονέκτημα για έναν πολιτικό αρχηγό στη σημερινή Ελλάδα. Ο Ανδρουλάκης επιπρόσθετα είναι και απρόβλεπτος, γιατί μέσα στην τραχύτητα που τον χαρακτηρίζει είναι πολύ δύσκολο να τον ψυχολογήσεις. Κι αυτό δεν αρέσει στα αστικά σαλόνια.

Το δεύτερο μειονέκτημα του Ανδρουλάκη, στα μάτια πάντα των πανίσχυρων υποστηρικτών του σημερινού πρωθυπουργού, είναι και το δυνάμει πλεονέκτημα του ΠΑΣΟΚ σε αυτή την εκλογική συγκυρία. Το ΠΑΣΟΚ αποτελεί μια πιο «νορμάλ» εναλλακτική  λύση για το αστικό ακροατήριο της Νέας Δημοκρατίας και του λεγόμενου «κεντρώου χώρου». Στο συγκεκριμένο κόμμα θα μπορούσαν να καταφύγουν πολύ πιο εύκολα οι απογοητευμένοι της Ν.Δ., που έχουν απηυδήσει με τον Μητσοτάκη και αναζητούν αλλαγή κυβέρνησης, χωρίς όμως δομικές αναταράξεις και περίεργες στραβοτιμονιές. Στη συνείδησή τους το ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί «ανεξερεύνητο έδαφος» και το πείραμα της συγκυβέρνησης έχει δοκιμαστεί. Επιπλέον, το ΠΑΣΟΚ έχει ενισχύσει και το πατριωτικό του προφίλ με τη μεταγραφή Φαραντούρη. Παρά όσα εύκολα ελέχθησαν, ο υπερκινητικός ευρωβουλευτής έχει προσδώσει εθνικά ανακλαστικά στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, βομβαρδίζοντας την Κομισιόν με ερωτήσεις για την επιθετικότητα της Τουρκίας, που συνυπογράφουν και τα υπόλοιπα μέλη της ευρω-ομάδας του κόμματος. Η δραστηριοποίηση του και σε καυτά κοινωνικά ζητήματα, όπως η ληστεία των funds εις βάρος δανειοληπτών, εγείρει στους παλαιότερους μνήμες του «φιλολαϊκού – πατριωτικού» ΠΑΣΟΚ και αντισταθμίζει ως ένα βαθμό σοβαρά λάθη, όπως ο αναίτιος εξοστρακισμός στελεχών με διακριτό πατριωτικό αποτύπωμα (Χάρης Καστανίδης).

Το ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, μάλλον δεν εξαφανίζεται. Κουτσά στραβά περπατάει. Κι έχει στις τάξεις του μια ομάδα μορφωμένων νέων στελεχών σε μάχιμες ηλικίες (ενδεικτικά: Χρηστίδης, Μάντζιος, Δουδωνής, Κατρίνης, Χριστοδουλάκης, Καρχιμάκης, Γκλαβίνας), που σίγουρα ξεχωρίζουν από τον μέσο όρο των απαίδευτων επαρχιωτόπουλων και των Μαυρογιαλούρων της Νέας Δημοκρατίας.

Η πολιτική επιβίωση του Ανδρουλάκη, όμως, είναι και ο σημερινός εφιάλτης του Μητσοτάκη. Γιατί ενδεχόμενο πλασάρισμα του ΠΑΣΟΚ στη δεύτερη θέση με αξιοπρεπές ποσοστό δημιουργεί θετικό πρόκριμα εκλογικής αποδοχής και για έναν επαναληπτικό εκλογικό γύρο.

Η στρατηγική Μαξίμου και… χορηγών, «θέλουμε τον Τσίπρα δεύτερο», είναι χωρίς καμία αμφιβολία η στρατηγική ενός επαναληπτικού γύρου εκλογών. Εκεί προσβλέπει το επιτελείο του Μητσοτάκη. Στον πρώτο γύρο της αναμέτρησης, πιθανότατα το ερχόμενο φθινόπωρο, τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας αναμένονται επικίνδυνα χαμηλά, ίσως και κάτω από 25%, γεγονός που δημιουργεί αναπότρεπτη προσφυγή σε δεύτερες κάλπες. Αν μεν έχει αναδειχθεί δεύτερο κόμμα ο Τσίπρας, χαράς ευαγγέλια για τους Kyriakistas. Γιατί απλούστατα ποτέ δεν θα μπορέσει να καταστεί επικίνδυνος. Το έχουμε ξαναγράψει: Ένας πολιτικός που έχει περάσει από θέση εξουσίας, έχει αποδοκιμαστεί ηχηρά και επανέρχεται στις κάλπες με 60% αρνητικές γνώμες, εκ των οποίων πάνω από τις μισές εκφράζονται από σκληρούς haters, δεν μπορεί με ρεαλιστικούς όρους να προσδοκά την επιστροφή του στην εξουσία. Αλλά τη ζημιά θα την κάνει.

Αν το ΠΑΣΟΚ περιοριστεί στην τρίτη θέση, θα βυθιστεί σε κύκλο εσωστρέφειας με πιθανότερο επακόλουθο τη διάσπασή του, από την οποία θα επωφεληθεί με μεταγραφές και η Ν.Δ. (είναι πολλοί οι επίδοξοι… Λοβέρδοι με πρώτη και καλύτερη την «αυτοδημιούργητη» της Κοζάνης). Αντίθετα, ο Τσίπρας μετά τις πρώτες θριαμβολογίες περί comeback θα ξυπνήσει όλα εκείνα τα ανακλαστικά τρόμου στους νοικοκυραίους του κεντρώου χώρου, που ελλείψει εναλλακτικής θα σπεύσουν να συνταχθούν με τον Μητσοτάκη. Εν όψει ακυβερνησίας και ανάγκης δεύτερης προσφυγής στις κάλπες, η κινδυνολογία θα χτυπήσει κόκκινο, υποβοηθούμενη ασφαλώς και από τα καθεστωτικά μέσα ενημέρωσης, που θα δίνουν μάχη οπισθοφυλακής για να διασώσουν τον εκλεκτό τους. Ο Μητσοτάκης θα έχει σίγουρα ακόμα μία ευκαιρία και μάλιστα με ευνοϊκές προϋποθέσεις.

Αυτό είναι, λοιπόν, το κόλπο. Τα συμφέροντα σπρώχνουν τον Τσίπρα, όχι για να κυβερνήσει, αλλά για να διασφαλίσει την παραμονή Μητσοτάκη στην εξουσία! Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουν οι αφελείς που τον βλέπουν ως μέσο για να ξεφορτωθούμε το σημερινό καθεστώς τόσο καλύτερα.

Πηγή: antinews.gr

Το Ισραήλ έκανε σήμερα ένα πρώτο βήμα προς τη διεξαγωγή πιθανών πρόωρων βουλευτικών εκλογών, καθώς η ισραηλινή Βουλή ενέκρινε σε προκαταρκτική ανάγνωση ένα νομοσχέδιο για τη διάλυση της Κνεσέτ, με την κοινοβουλευτική διαδικασία ωστόσο για ένα τέτοιο ενδεχόμενο να είναι μακρά.

ΧΡΥΣΑΝΘΗ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΟΥ

Με ρεκόρ προσέλευσης, οι Ούγγροι επέλεξαν να τερματίσουν την 16χρονη διακυβέρνηση του πρωθυπουργού Ορμπάν και να δώσουν την σκυτάλη στο κόμμα Tisza του Πέτερ Μαγιάρ που κέρδισε με σαρωτική νίκη.

Ο Βίκτορ Όρμπαν παραδέχτηκε χθες Κυριακή την ήττα του εκφωνώντας μια σύντομη ομιλία στο αρχηγείο της προεκλογικής του εκστρατείας, στην οποία χαρακτήρισε το εκλογικό αποτέλεσμα «σαφές».

Η ήττα αυτή, που θα έχει αντίκτυπο στην Ουάσιγκτον αλλά και τη Μόσχα, θα θέσει τέλος στην 16χρονη διακυβέρνηση ενός αυτοανακηρυγμένου υπέρμαχου της ανελεύθερης χριστιανικής δημοκρατίας, ο οποίος είναι αγαπημένος των Αμερικανών συντηρητικών που προσυπογράφουν την MAGA, σύμμαχος του Κρεμλίνου και περήφανος αντίπαλος των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες.

Γιατί έχασε ο Ορμπάν

Ούτε η υποστήριξη των… υψηλών φίλων του Όρμπαν, του αντιπροέδρου των ΗΠΑ  Τζ. Ντ. Βανς καθώς και των Ευρωπαίων λαϊκιστών, όπως η Γαλλίδα Μαρίν Λεπέν, ο Ολλανδός Γκέερτ Βίλντερς και ο Ιταλός Ματέο Σαλβίνι, οι οποίοι εμφανίστηκαν στη Βουδαπέστη για να κάνουν εκστρατεία υπέρ του, δεν ήταν ικανές να αντιστρέψουν το αποτέλεσμα.

Το ίδιο και η υποστήριξη από τη Γερμανίδα Άλις Βάιντελ, συμπρόεδρο του ακροδεξιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), η οποία είχε πει στους Ούγγρους σε ένα βίντεο: «Η Ευρώπη χρειάζεται τον Βίκτορ Όρμπαν».

Ο μεγάλος λαϊκιστής είχε χάσει την λαϊκή του πινελιά και δεν είχε κατανοήσει ότι υπονομευόταν από μερικές από τις ίδιες αποτυχίες που έχουν αποδυναμώσει τους ισχυρούς ηγέτες σε όλο τον κόσμο: την αχαλίνωτη διαφθορά και την ευνοιοκρατία, μια κλεπτοκρατική άρχουσα τάξη και την επιδείνωση των υποδομών.

«Μπορούσες να το δεις και να το νιώσεις στις προεκλογικές συγκεντρώσεις, όπου υπήρχε ένας απτός ενθουσιασμός στις συγκεντρώσεις της αντιπολίτευσης, αλλά όχι στις κυβερνητικές», δήλωσε στο Politico ο βιογράφος του Όρμπαν, Παλ Ντανιέλ Ρένι.

«Η ξένη παρέμβαση απλά δεν είχε σημασία», δήλωσε ο Μάρτον Τόμπος, βουλευτής της αντιπολίτευσης με το κεντρώο κόμμα Momentum, το οποίο έμεινε στο περιθώριο σε αυτές τις εκλογές για να δώσει στο κόμμα Tisza της Ουγγαρίας μια καθαρή, χωρίς εμπόδια μάχη εναντίον του Όρμπαν.

«Πάρτε για παράδειγμα τον Βανς: Είναι εντελώς άγνωστος στο ουγγρικό κοινό, οπότε το να πιστεύουμε ότι η παρουσία του θα άλλαζε οτιδήποτε ήταν στην καλύτερη περίπτωση αφελές», δήλωσε ο Τόμπος.

Σε ποιους τομείς στόχευσε ο Μαγιάρ

Αυτό που πραγματικά απασχολούσε τους ψηφοφόρους – ο πληθωρισμός, η οικονομική δυσπραγία και η ενδημική διαφθορά – παρέμειναν στο επίκεντρο της εκστρατείας του Μαγιάρ, σύμφωνα με τον Ματίας Μπόντι, γεωγράφο εκλογών που συνεργάζεται με το Πανεπιστήμιο Eötvös Loránd της Βουδαπέστης.

Και όλα αυτά λειτούργησαν καλά για αυτόν, εξήγησε ο Μπόντι, ο οποίος ανέλυσε τα ακατέργαστα δεδομένα τοπικών δημοσκοπήσεων από ανεξάρτητους δημοσκόπους καθ’ όλη τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας.

«Αυτό που οδήγησε στην ήττα του Όρμπαν ήταν το κόστος ζωής, η έλλειψη οικονομικών ευκαιριών και η έλλειψη θέσεων εργασίας», πρόσθεσε ο Μπόντι. Τα μηνύματα των Ούγγρων για τις κακές δημόσιες υπηρεσίες είχαν επίσης απήχηση. «Ένα βασικό μήνυμα των Ούγγρων ήταν ότι η χώρα απλά δεν λειτουργεί. Και αν κοιτάξετε την υγειονομική περίθαλψη, τις μεταφορές, το εκπαιδευτικό σύστημα, για τους απλούς ανθρώπους η μέση εμπειρία ήταν μια εμπειρία ερειπωμένης κατάστασης και αυξανόμενης δυσλειτουργίας».

Εκμεταλλευόμενοι την απογοήτευση των ψηφοφόρων, οι υποσχέσεις της Ουγγαρίας για την οικοδόμηση μιας «σύγχρονης, ευρωπαϊκής Ουγγαρίας» προσέλκυσαν όχι μόνο τους νέους ψηφοφόρους αλλά και τους μεσήλικες άνδρες εργάτες, ένα σημαντικό τμήμα της παραδοσιακής εκλογικής βάσης του Ορμπάν, δήλωσε ο Μπόντι.

Στην πραγματικότητα, ο 45χρονος νικητής των εκλογών ακουγόταν πολύ όπως ο Όρμπαν το 2010, όταν έκανε προεκλογική εκστρατεία με παρόμοιο ζήλο για οικονομικά ζητήματα και δεσμεύτηκε να βελτιώσει την τύχη των απλών Ούγγρων.

Ρεκόρ προσέλευσης των νέων

Στις εκλογές της Κυριακής σημειώθηκε ρεκόρ προσέλευσης σχεδόν 80%, σύμφωνα με την Εθνική Εκλογική Υπηρεσία.

Το αποτέλεσμα πιθανότατα οφειλόταν, εν μέρει, στον τεράστιο αριθμό νέων που κινητοποιήθηκαν εναντίον του Όρμπαν. Μια δημοσκόπηση έδειξε ότι έως και το 65% των ψηφοφόρων κάτω των 30 ετών – πολλοί από τους οποίους είχαν ενηλικιωθεί καθώς η χώρα έπεφτε στις κατατάξεις για την ελευθερία του Τύπου, κατηγορούνταν ότι ήταν «εκλογική απολυταρχία» και γινόταν η πιο διεφθαρμένη χώρα στην ΕΕ – σχεδίαζαν να ψηφίσουν εναντίον του Όρμπαν.

Το βράδυ της Κυριακής, πολλοί από αυτούς συνέρρευσαν στις όχθες του Δούναβη, φωνάζοντας «Τα καταφέραμε!», ενώ άλλοι φώναζαν «Τέλος!» καθώς διέσχιζαν τους σταθμούς του μετρό της πόλης.

«Η δικτατορία, η δεξιά ιδεολογία και όλα αυτά θα εξαφανιστούν τώρα, και έχουμε μια ευκαιρία για μια καλύτερη χώρα», είπε η 24χρονη Νόρι, καθώς δάκρυα έτρεχαν στα μάτια της. «Νιώθω αισιόδοξη και χαρούμενη».

Την ίδια άποψη συμμερίστηκε και η 24χρονη Άννα. «Ελπίζω πραγματικά ότι τα επόμενα τέσσερα χρόνια θα είναι καλύτερα από τα προηγούμενα 16».

Πηγή: in.gr

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΝΤΖΟΥ

Πενήντα τρία χρόνια μετά την ανατροπή του προέδρου Σαλβαδόρ Αγέντε, αναλαμβάνει σήμερα την προεδρία της Χιλής ένας οπαδός του Πινοτσέτ, φανατικός νοσταλγός της δικτατορίας. Ο Χοσέ Αντόνιο Καστ δεν είναι ιστορικό ατύχημα, είναι εκπρόσωπος μιας κάστας που γαλουχήθηκε στη δικτατορία και με διάφορες «μεταμφιέσεις» διαιωνίστηκε στη Μεταπολίτευση κατακτώντας πολιτική εκπροσώπηση, επιρροή και εξουσία.

Εχτιζε το μέλλον του και αυτό της πιο ακραίας τάσης της Δεξιάς εδώ και δεκαετίες. Γιος υπολοχαγού της Βέρμαχτ και μέλους του Ναζιστικού Κόμματος, αδελφός του Μιγκέλ Καστ, από τα Chicago Boys του στρατιωτικού καθεστώτος και υπουργός Σχεδιασμού, Εργασίας και πρόεδρος της Κεντρικής Τράπεζας επί Πινοτσέτ. Εντάχθηκε στην UDI (Ανεξάρτητη Δημοκρατική Ενωση), το κόμμα-κληρονόμος του πινοτσετισμού, εκλέχτηκε βουλευτής της από το 2001 και αποχώρησε το 2016 από αυτήν γιατί δεν ήταν αρκετά δεξιά. Και τον Ιούνιο του 2019 ίδρυσε το ακροδεξιό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και εξασφάλισε τη νίκη στην τρίτη απόπειρά του για την προεδρία με τη συστράτευση όλης της Δεξιάς.

«Υπερπατριώτης» που ο πατριωτισμός του δεν τον εμπόδισε ως επιχειρηματία δεκάδων business να έχει συναλλαγές σε φορολογικούς παραδείσους και το όνομά του να παρελαύνει στα Pandora Papers, είναι μέλος του υπερσυντηρητικού θρησκευτικού κινήματος Σούνστατ (Schönstatt), πρώην πρόεδρος της διεθνούς οργάνωσης Πολιτικό Δίκτυο Αξιών και με στενές σχέσεις με επιδραστική ομάδα συντηρητικών καθολικών νομικών του Πανεπιστημίου της Notre Dame, που ήταν από τους συμβούλους τους στην εκπόνηση του προγράμματός του. Γι’ αυτό και φέρει ό,τι πιο αντιδραστικό από την ατζέντα της Aκροδεξιάς στις ΗΠΑ.

Οπισθοδρόμηση παντού

Οι επιλογές του δεν αφήνουν περιθώρια αμφιβολιών για την κατεύθυνση που θα πάρουν οι πολιτικές του:

1. Δραματική υποχώρηση στα θέματα ανθρώπινων δικαιωμάτων. Το υπουργείο Αμυνας αναλαμβάνει ο Φερνάντο Μπάρος, μέλος της νομικής ομάδας που απαίτησε την απελευθέρωση του Πινοτσέτ μετά τη σύλληψή του στο Λονδίνο το 1998. Στο Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ηγείται ο Φερνάντο Ραμπάτ, στενός «συνεργάτης» του Πάμπλο Ροντρίγκες Γκρες, ιδρυτή της παραστρατιωτικής οργάνωσης Πατρίδα και Ελευθερία και μέρος της υπεράσπισης του δικτάτορα σε υποθέσεις όπως η «Ριγκς» σχετικά με κατάχρηση δημόσιων πόρων εκατομμυρίων δολαρίων.

Μια υπερσυντηρητική ευαγγελική, η Γιούντιτ Μαρίν, πρώην μέλος της ακροδεξιάς ομάδας «Οι Αετοί του Ιησού», που αντιτίθεται ακόμη και στον σημερινό περιοριστικό νόμο για την άμβλωση, τοποθετείται στο υπουργείο Γυναικών.

2. Σκληρή πυγμή σε μεταναστευτικό και θέματα ασφάλειας. Δηλώνει πως θα διώξει τους 337.000 παράτυπους μετανάστες που ζουν στη χώρα (σε πληθυσμό κάπου 20 εκατ.), υπόσχεται στρατιωτικές επιχειρήσεις «τύπου Τραμπ και ICE» για εντοπισμό και απέλασή τους, ενώ θέλει να φτιάξει έναν «διάδρομο ασφάλειας» με γειτονικές χώρες για να τους απελαύνει «τάχιστα». Η δε εγκληματικότητα και ανασφάλεια που επικαλείται (και συνδέει με τους μετανάστες παρότι δεν αποδεικνύεται από επίσημα στοιχεία) για να ακολουθήσει το αυταρχικό μοντέλο του «κουλ δικτάτορα» του Ελ Σαλβαδόρ, Ναγκίμπ Μπουκέλε, παρότι αποτελεί βασική ανησυχία των πολιτών, είναι απατηλή: η Aκροδεξιά κεφαλαιοποιεί τον φόβο που η ίδια υποκινεί με fake news. Είναι ενδεικτικό πως το 2024 η Χιλή ήταν η χώρα που περισσότερο ανησυχούσε γι’ αυτά τα θέματα σε ολόκληρο τον κόσμο σύμφωνα με την εταιρεία Ipsos, παρότι με 1.207 δολοφονίες έχει τη μικρότερη αναλογία στη Λατινική Αμερική (6 δολοφονίες ανά 100.000 κατοίκους). Κι ας υποστήριξε ο Καστ πως γίνονται 1,2 εκατομμύρια δολοφονίες στη χώρα!

3. Δραστικές περικοπές και βάθεμα του νεοφιλελεύθερου μοντέλου. Η οικονομία που διαφημίζει είναι αυτή που πιέζει ή εκμηδενίζει τα εισοδήματα των νοικοκυριών, ενώ τα 6 δισ. δολάρια που υποσχέθηκε πως θα περικόψει προμηνύουν την κλασική νεοφιλελεύθερη συνταγή: περικοπές δημοσίων δαπανών, κοινωνικών προγραμμάτων, βασικών δημόσιων υπηρεσιών από τη μία και από την άλλη ακόμη μεγαλύτερο άνοιγμα στις ιδιωτικοποιήσεις και τις ξένες επενδύσεις χωρίς εθνικές ασφαλιστικές δικλίδες. Τα υπουργεία Οικονομίας και Μεταλλίων συγχωνεύτηκαν υπό τον Ντανιέλ Μας Βαλντές, πρώην αντιπρόεδρο του Βιομηχανικού και Εμπορικού Επιμελητηρίου που έχει ηγηθεί του ομίλου Ecomac. Στο δε υπουργείο Εξωτερικών τοποθέτησε τον επιχειρηματία Φρανσίσκο Πέρες Μακένα, manager ενός holding του επιχειρηματικού ομίλου Luksic και δεξί χέρι του Ανδρόνικο Λούκσιτς, ιδιοκτήτη μιας από τις μεγαλύτερες περιουσίες της Λατινικής Αμερικής. Ετσι ο Καστ καθιστά σαφές πως για την κυβέρνησή του οι οικονομικές πολιτικές ταυτίζονται με τα επιχειρηματικά συμφέροντα, ιδίως των εξορυκτικών, και πως η εξωτερική πολιτική αποτελεί εργαλείο για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων «χωρίς άχρηστες περιοριστικές πολιτικές».

4. Ευθυγράμμιση με τις ΗΠΑ, αναπροσδιορίζοντας τις διεθνείς συμμαχίες της Χιλής και διαμορφώνοντας με την Αργεντινή ένα ισχυρό μπλοκ της Ακροδεξιάς στη Λατινική Αμερική. Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Ρούμπιο, μετά την εκλογή του Καστ διαμήνυσε πως «οι ΗΠΑ αναμένουν να συνεργαστούν με την κυβέρνησή σας για να ενισχύσουμε την περιφερειακή ασφάλεια και να αναζωογονήσουμε τις εμπορικές μας σχέσεις». Εννοώντας βασικά, στο πλαίσιο της νέας Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας του Τραμπ για τη Λατινική Αμερική να τεθεί η Χιλή στο άρμα της πολεμική μηχανής του στην περιοχή επιτρέποντας «επεμβάσεις» κάθε τύπου, αλλά και να υποκύψει στις πιέσεις και απειλές της Ουάσινγκτον για να «απεμπλακεί» από την Κίνα (τον βασικό εμπορικό εταίρο της χώρας) και να προτάξει τις αμερικανικές επιχειρήσεις στην εκμετάλλευση του πλούσιου υπεδάφους της, ιδίως του χαλκού και του λιθίου.

Στη συμμαχία των προθύμων

Αυτό έγινε κατάδηλο στην επίσκεψή του στις 7 Μαρτίου στη Φλόριντα, καλεσμένος από τον Τραμπ, μαζί με αρχηγούς άλλων έντεκα λατινοαμερικανικών (ιδεολογικά ή εξαναγκαστικά φίλων) κρατών, για να μετάσχει σε μια ακόμη πρωτοβουλία του, την «Ασπίδα για την Αμερικανική Ηπειρο». Η περίφημη Συμμαχία κατά των Ναρκωτικών στην Αμερικανική Ηπειρο (ACCC), επικυρώθηκε με ένα στρατιωτικό σύμφωνο («ο μόνος τρόπος να νικήσουμε τους εχθρούς μας είναι να ξεδιπλώσουμε τη δύναμη των στρατών μας» δήλωσε ο Τραμπ) και στόχος της είναι στην πραγματικότητα να εφαρμόσουν αυτές οι χώρες τη δική του ατζέντα με φόντο πάντα επιρροή, πλουτοπαραγωγικές πηγές, υποδομές και επενδύσεις στον ανταγωνισμό του με την Κίνα.

Το περιέγραψε ξεκάθαρα το Στέιτ Ντιπάρτμεντ: «Θα δουλέψουμε από κοινού για να προωθήσουμε στρατηγικές που να δώσουν τέλος στην παρέμβαση ξένων στο ημισφαίριό μας, στις συμμορίες και τα εγκληματικά καρτέλ, στους ναρκοτρομοκράτες και στην παράνομη και μαζική μετανάστευση».

Πηγή: efsyn.gr

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις αναφορικά με τον άνθρωπο που φέρεται να ήρθε σε επικοινωνία με υψηλόβαθμα στελέχη της ΝΔ πριν από τις εθνικές εκλογές του 2023. Ο λόγος για τον Γισραέλ Άινχορν, τον πρώην σύμβουλο της προεκλογικής εκστρατείας του Νετανιάχου, ο οποίος σήμερα κηρύχθηκε φυγάς από την αστυνομία του Ισραήλ και σε βάρος του εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης. Τον βίο και την πολιτεία του στα Βαλκάνια και το Ισραήλ, ερεύνησε εκτενώς και αποκάλυψε το Documento στην τελευταία του έκδοση.

«Εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης»

Όπως μεταδίδουν οι Times of Israel, η αστυνομία χαρακτηρίζει τον Άινχορν «φυγόδικο εγκληματία» για πρώτη φορά. «Ο Άινχορν είναι ύποπτος σε αυτήν την υπόθεση (σ.σ. διαρροή εγγράφων στην Bild) και διερευνάται για αδικήματα διαβίβασης εμπιστευτικών πληροφοριών, ενώ εκδόθηκε και ένταλμα σύλληψης εναντίον του», αναφέρει η αστυνομία του Ειρηνοδικείου Ρισόν Λεζιόν, σύμφωνα με δημοσιεύματα των ισραηλινών  μέσων ενημέρωσης. «Παρά ταύτα, το προαναφερθέν άτομο έχει αποφύγει την άφιξή του στο Ισραήλ και είναι φυγάς εγκληματίας», σημειώνεται επίσης.

Υπενθυμίζεται ότι τα τελευταία χρόνια ο Άινχορν ζει στη Σερβία, όπου δραστηριοποιείται επαγγελματικά ως σύμβουλος του προέδρου Βούτσιτς, μεταξύ άλλων.

Η απόφαση για τον Ούριχ

Παράλληλα, η αστυνομία του Ισραήλ ζητά παράταση δύο μηνών για τους όρους αποφυλάκισης που επιβλήθηκαν στον συνεργάτη του, Τζόναταν Ούριχ, στον οποίο απαγορεύτηκε να μιλά με οποιονδήποτε σχετίζεται με το σκάνδαλο, συμπεριλαμβανομένου του Νετανιάχου – ο οποίος δεν είναι ύποπτος – και εργάζεται στο Γραφείο του Πρωθυπουργού.

Η «υπόθεση Bild» ήρθε στο φως μετά τις αποκαλύψεις για την εκτέλεση έξι Ισραηλινών ομήρων από τη Χαμάς, όταν στρατεύματα των IDF πλησίασαν τη σήραγγα όπου κρατούνταν, στη πόλη Ράφα της Γάζας, στα τέλη Αυγούστου 2024.

Δημόσια κατακραυγή

Η εκτέλεση προκάλεσε δημόσια κατακραυγή στο Ισραήλ κατά της κυβέρνησης, καθώς οι επικριτές του Νετανιάχου θεώρησαν το σχέδιό του για πόλεμο μέχρι τέλους με τη Χαμάς, εμπόδιο στις διαπραγματεύσεις για την κατάπαυση του πυρός, σε βάρος της ζωής των ομήρων.

Οι Άινχορν και Ούριχ, αλλά και ο πρώην εκπρόσωπος του Νετανιάχου, Έλι Φέλντσταϊν, κατηγορούνται επίσης ότι έλαβαν χρήματα για να ηγηθούν μιας εκστρατείας δημοσίων σχέσεων με στόχο την θετική προβολή του Κατάρ για πάνω από ένα χρόνο μετά τις επιθέσεις της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023, ενώ εργάζονταν στο γραφείο του Πρωθυπουργού. Να σημειωθεί ότι το κράτος του Κόλπου διατηρούσε ισχυρούς δεσμούς με την «τρομοκρατική ομάδα», όπως χαρακτηρίζει τη Χαμάς το Τελ-Αβίβ.

Πηγή: documentonews.gr

Το βασικό πρόσωπο διασύνδεσης μεταξύ του κυβερνώντος κόμματος της Νέας Δημοκρατίας και Ισραηλινών κέντρων πολιτικής επικοινωνίας αποτέλεσε ο Σταύρος Παπασταύρου κατά την προεκλογική περίοδο του 2023 στην Ελλάδα, σύμφωνα με αποκάλυψη της ισραηλινής εφημερίδας «Haaretz». Το δημοσίευμα αφορά τη διάρρηξη σχέσεων του προέδρου του Ισραήλ Ισαάκ Χέρτσογκ κι ενός επιχειρηματία στενού πολιτικού συμβούλου του, τον οποίο έστειλε ο Χέρτσογκ να συνδράμει την προεκλογική εκστρατεία της ΝΔ στο διαδίκτυο, όπως σημειώνεται, με ενδιάμεσο κρίκο τον Στ. Παπασταύρου.

Την περίοδο που, σύμφωνα με τη «Haaretz», ξεκίνησαν οι επαφές με ισραηλινούς παράγοντες, ο Στ. Παπασταύρου δεν κατείχε υπουργικό αξίωμα, αλλά είχε ενεργό ρόλο στον στρατηγικό σχεδιασμό του κόμματος. Μετά τις εκλογές του Ιουνίου του 2023 και την επικράτηση της ΝΔ με ποσοστό 41%, ανέλαβε ρόλο στο Μέγαρο Μαξίμου ως υπουργός Επικρατείας και στη συνέχεια το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Πρόκειται για τομέα στρατηγικού ενδιαφέροντος για την Ελλάδα, όπου δραστηριοποιούνται και ισραηλινά επιχειρηματικά και ενεργειακά συμφέροντα, κυρίως στους τομείς του φυσικού αερίου, των υποδομών και της ενεργειακής συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η «Haaretz» αναφέρει ότι στα τέλη του 2022 ο πρόεδρος του Ισραήλ Ισαάκ Χέρτζογκ ζήτησε από τον στενό συνεργάτη του Μότι Σάντερ να έρθει σε επαφή με ανώτερα στελέχη της ΝΔ, μεταξύ των οποίων και ο Παπασταύρου. Ο Σάντερ υπήρξε επί χρόνια άτυπος πολιτικός και επικοινωνιακός σύμβουλος του Χέρτζογκ. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στόχος της διαμεσολάβησης αυτής ήταν η εμπλοκή Ισραηλινών επαγγελματιών της διαδικτυακής επικοινωνίας στην προεκλογική καμπάνια της ΝΔ.

Ο ρόλος Παπασταύρου

Ο Στ. Παπασταύρου φέρεται να λειτούργησε ως ο ενδιάμεσος που διευκόλυνε αυτές τις επαφές. Μέσα από αυτόν τον δίαυλο, φέρεται να πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις μεταξύ Ισραηλινών συμβούλων και στελεχών του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος. Στην ομάδα των Ισραηλινών η εφημερίδα αναφέρει ότι συμμετείχε και ο Ισραέλ «Σρούλικ» Άινχορν, πρώην σύμβουλος του πρωθυπουργού του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου, το όνομα του οποίου έχει συνδεθεί διεθνώς με τις υποθέσεις Bibileaks και Qatargate (η πρώτη αφορά διαρροές εσωτερικών εγγράφων και πληροφοριών από το περιβάλλον του Νετανιάχου προς μέσα ενημέρωσης και η δεύτερη έρευνες για επαφές και διασυνδέσεις προσώπων του περιβάλλοντος Νετανιάχου με κύκλους που συνδέονται με το Κατάρ, το οποίο εν τω μεταξύ ερευνάται από τις Βρυξέλλες για δωροδοκία ευρωβουλευτών). Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται η «Haaretz», ο Άινχορν έλαβε μέρος σε προπαρασκευαστικές συναντήσεις και παρουσίασε εργαλεία και μεθόδους διαδικτυακής πολιτικής επιρροής, χωρίς να έχει επίσημο ρόλο στην ίδια καμπάνια.

Η ισραηλινή εφημερίδα επισημαίνει ότι οι επαφές αυτές διατηρήθηκαν μακριά από τη δημοσιότητα λόγω του ήδη τεταμένου πολιτικού κλίματος στην Ελλάδα. Όπως δήλωσε διπλωματική πηγή στη «Haaretz», «ολόκληρη η επαφή διεξήχθη υπό άκρα μυστικότητα. Οι Έλληνες φοβούνταν την ταύτιση με το Ισραήλ, καθώς λίγο πριν είχε ξεσπάσει το ελληνικό Watergate». Το ελληνικό σκάνδαλο των υποκλοπών το οποίο αναφέρεται, αφορούσε παρακολουθήσεις πολιτικών, δημοσιογράφων και κρατικών αξιωματούχων με τη χρήση του παράνομου λογισμικού Predator και την παρουσία Ισραηλινών απόσταρτων των μυστικών υπηρεσιών αλλά και από την ΕΥΠ. Τον Αύγουστο του 2022, η αποκάλυψη του σκανδάλου οδήγησε στις παραιτήσεις του τότε διοικητή της ΕΥΠ Παναγιώτη Κοντολέοντα και του γενικού γραμματέα του πρωθυπουργού, Γρηγόρη Δημητριάδη.

Χρήση παραπληροφόρησης α λα λογική «Team Jorge»

Η αναφορά της «Haaretz» σε ομάδα που χρησιμοποιεί τεχνικές διαδικτυακής επιρροής αποκτά ιδιαίτερη σημασία υπό το φως των αποκαλύψεων της βρετανικής εφημερίδας «Guardian» τον Φεβρουάριο του 2023 για την ισραηλινή ομάδα «Team Jorge». Η «Team Jorge» αποτελεί ένα δίκτυο Ισραηλινών εργολάβων υπό την ηγεσία του Ταλ Χανάν (πρώην πράκτορας των ισραηλινών ειδικών δυνάμεων που δρούσε με το ψευδώνυμο «Jorge»), το οποίο, σύμφωνα με τη διεθνή δημοσιογραφική έρευνα Forbidden Stories, προσέφερε υπηρεσίες χειραγώγησης εκλογών μέσω χάκινγκ και μαζικής διάδοσης παραπληροφόρησης. Όπως ισχυρίζεται η βρετανική εφημερίδα, η ομάδα είχε δραστηριοποιηθεί σε 33 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, χρησιμοποιώντας χιλιάδες ψεύτικα προφίλ (bots) για τη διαμόρφωση κλίματος υπέρ ή κατά πολιτικών προσώπων.

Οι μέθοδοι που, όπως αναφέρει η «Haaretz», παρουσιάστηκαν από τους Ισραηλινούς συμβούλους στην ελληνική πλευρά φέρεται να εντάσσονται στο ίδιο ευρύτερο πεδίο της ψηφιακής πολιτικής επιρροής και της διαχείρισης της διαδικτυακής εικόνας που κινούνταν η «Team Jorge».

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, σύμφωνα με τη «Haaretz», ο Χέρτζογκ ενημερωνόταν από τον Σάντερ για την εξέλιξη της ελληνικής καμπάνιας.

Η απάντηση του Ισραήλ

Το γραφείο του Ισραηλινού Προέδρου αρνήθηκε κατηγορηματικά κάθε εμπλοκή, δηλώνοντας ότι «ο πρόεδρος του κράτους δεν είχε καμία προηγούμενη γνωριμία, ούτε έχει σήμερα, με τον κ. Παπασταύρου» και ότι δεν συμμετείχε σε καμία δραστηριότητα στην Ελλάδα.

Παρά τις διαψεύσεις, η έρευνα της «Haaretz» καταγράφει ότι η αρχική επαφή πραγματοποιήθηκε κατόπιν πρωτοβουλίας του Χέρτζογκ προς τον Σάντερ και ότι ο Στ. Παπασταύρου αποτέλεσε το κομβικό πρόσωπο που χειρίστηκε τις συνεννοήσεις πριν και μετά τις εκλογές, μια περίοδο όπου το σκάνδαλο των υποκλοπών είχε ήδη πλήξει τη δημόσια εμπιστοσύνη στους θεσμούς.

Βουλευτικές εκλογές διεξάγονται σήμερα στη Μιανμάρ για πρώτη φορά μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα στη χώρα της νοτιοανατολικής Ασίας πριν από σχεδόν πέντε χρόνια.

Η χούντα που βρίσκεται στην εξουσία ανακοίνωσε τη διενέργεια εκλογών στα τέλη Ιουλίου και κήρυξε τη λήξη της κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Η πρώτη φάση των εκλογών διεξάγεται σήμερα και ακολουθούν άλλες δύο τον επόμενο μήνα.

Δεν είναι ακόμη σαφές πότε θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας, όμως αναμένεται πως αυτό θα γίνει στα τέλη Ιανουαρίου.

Ωστόσο διεθνείς παρατηρητές και οργανώσεις προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τις έχουν ήδη χαρακτηρίσει.... παρωδία. Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Watch), οι εκλογές εξυπηρετούν μόνο για να νομιμοποιήσουν την εξουσία των στρατηγών.

Η ψηφοφορία θα λάβει χώρα κυρίως σε εκλογικές περιφέρειες που ελέγχει η χούντα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, αντιστασιακές οργανώσεις και αντάρτες έχουν τώρα υπό τον έλεγχό τους περισσότερο από το 50% της χώρας.

Ο στρατός επέβαλε κατάσταση έκτακτης ανάγκης μετά την εκδίωξη της δημοκρατικά εκλεγμένης ηγέτιδας Αούνγκ Σαν ΣουΤσι με πραξικόπημα την 1η Φεβρουαρίου 2021.

Στη συνέχεια η χούντα ανέβαλε τις εκλογές, επικαλούμενη τη βία στη χώρα. Μετά το πραξικόπημα η Μιανμάρ βυθίστηκε στο χάος, με τις στρατιωτικές αρχές να καταστέλλουν την αντίσταση με τη βία.

Σχεδόν εντελώς απομονωμένη διεθνώς, η χώρα έχει υποστεί επίσης πολλές φυσικές καταστροφές, περιλαμβανομένου ενός σεισμού στα τέλη Μαρτίου που είχε αποτέλεσμα τον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων.

Σε μία συντριπτική νίκη στις ενδιάμεσες εκλογές της Κυριακής οδήγησε το κόμμα του ο ακροδεξιός πρόεδρος της Αργεντινής Χαβιέρ Μιλέι, μετά από τα δύο πρώτα χρόνια προεδρίας του που «πρωταγωνίστησαν» οι ριζικές περικοπές δαπανών, η λιτότητα και οι μεταρρυθμίσεις της ελεύθερης αγοράς.

Το κόμμα του «Η Ελευθερία Προχωρά» (La Libertad Avanza) εξασφάλισε το 40,8% των ψήφων σε εθνικό επίπεδο έναντι 24,5% της περονιστικής αντιπολίτευσης, σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής αποτελέσματα.

Προηγείται μάλιστα ακόμη και στην επαρχία του Μπουένος Αϊρες – προπύργιο των Περονιστών – με 41,5% έναντι 40,8%. Στις τοπικές εκλογές της 7ης Σεπτεμβρίου, η παράταξη του Μιλέι είχε ηττηθεί με διαφορά 14 μονάδων.

Με καταμετρημένο πάνω από το 90% των ψήφων, η La Libertad Avanza προβλέπεται πως θα εξασφαλίσει 64 έδρες στη Βουλή έναντι 31 των Περονιστών, έκβαση που ισοδυναμεί με εμφατική νίκη του Μιλέι, αφού η παράταξή του μαζί με τους συμμάχους της χρειάζεται 86 ψήφους για να ελέγχει το 1/3 των εδρών και άρα να εμποδίζει την αντιπολίτευση να ξεπερνά τα βέτο του σε νόμους που ο πρόεδρος λέει πως θα απειλούσαν τη δημοσιονομική ισορροπία.

Οι ενδιάμεσες εκλογές στην Αργεντινή αποτελούσαν μια κρίσιμη δοκιμασία για τον ούλτρα νεοφιλελεύθερο πρόεδρο, που εξελίχθηκαν σε δημοψήφισμα για τον ίδιο, καθώς θα έκριναν εάν στο δεύτερο μισό της θητείας του θα μπορούσε να συνεχίσει τις ίδιες πολιτικές που πλήττουν την πλειοψηφία της αργεντίνικης κοινωνίας.

Δεν ήταν μόνο η συντριβή του κόμματός του στο Μπουένος Αϊρες ή οι αλλεπάλληλες κοινοβουλευτικές του ήττες σε ένα Κογκρέσο που απορρίπτει τα περισσότερα από τα ακραία μέτρα που θέλει να εφαρμόσει.

Στο σκάνδαλο της κατάρρευσης του κρυπτονομίσματος Libra που διαφήμιζε ο Μιλέι αλλά και της αδελφής του, που φέρεται να έπαιρνε μίζες για συμβόλαια αγοράς φαρμάκων, ήρθε να προστεθεί -εν μέσω της προεκλογικής καμπάνιας- και εκείνο του επίλεκτου και βασικού υποψηφίου του για βουλευτή στο Μπουένος Αϊρες (τη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας όπου συγκεντρώνεται σχεδόν το 40% του εκλογικού σώματος) Χοσέ Λουίς Εσπέρτ. Ο Εσπέρτ, που είναι πλέον υπόδικος, έλαβε τουλάχιστον 200.000 δολάρια (και περισσότερες από 35 τζάμπα πτήσεις) από τον επιχειρηματία Φεδερίκο Ματσάδο που σήμερα είναι προφυλακισμένος για ναρκεμπόριο και ξέπλυμα χρήματος, κάτι που οδήγησε στην απαγγελία κατηγοριών εναντίον του.

Το «φιλί της ζωής» από Τραμπ

Η προεδρική παράταξη κατάφερε όμως να αυξήσει τη δύναμή της στο Κογκρέσο, ενισχύοντας την εμπιστοσύνη των αγορών στην κυβέρνηση Μιλέι και εξασφαλίζοντας την υποστήριξη του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος πρόσφατα υποσχέθηκε μεγάλο πακέτο «διάσωσης» της οικονομίας της Αργεντινής αλλά απείλησε να υπαναχωρήσει σε περίπτωση εκλογικού πλήγματος για τον ομόλογό του.

Παράλληλα, ο Αμερικανός πρόεδρος, εν μέσω της περιοδείας του στην Ασία, έσπευσε να πανηγυρίσει τη νίκη του συμμάχου του, αναρτώντας στην πλατφόρμα Truth Social: «Συγχαρητήρια στον πρόεδρο Χαβιέ Μιλέι για τη σαρωτική νίκη του στην Αργεντινή. Κάνει υπέροχη δουλειά! Η εμπιστοσύνη μας σε αυτόν δικαιώθηκε από τον λαό της Αργεντινής».

Το εκλογικό αποτέλεσμα στην Αργεντινή επιβεβαιώνει και τη φράση του Γκράμσι πως «ο παλιός κόσμος πεθαίνει και ο νέος κόσμος πασχίζει να γεννηθεί. Τώρα είναι η εποχή των τεράτων», στον καιρό μιας προηγούμενης Μεγάλης Κρίσης και της τότε ανόδου του φασισμού.

Ο υποψήφιος της τουρκοκυπριακής Αριστεράς, Τουφάν Ερχιουρμάν, είναι ο νέος ηγέτης των Τουρκοκυπρίων μετά την σαρωτική του νίκη έναντι του απερχόμενου «προέδρου» Ερσίν Τατάρ. Σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα ο Ερχιουρμάν έλαβε ποσοστό 62,33% έναντι του 35,72% που έλαβε ο Τατάρ, καταφέροντας τη μεγαλύτερη εκλογική επικράτηση στην ιστορία των τουρκοκυπριακών εκλογών μετά την εποχή του Ραούφ Ντεντκάς.

Μετά την ανακοίνωση της νίκης του Τουφάν Ερχιουρμάν, χιλιάδες Τουρκοκύπριοι κατέκλυσαν τους δρόμους, πανηγυρίζοντας για την πρωτοφανή εκλογική νίκη και τη νέα εποχή στην τουρκοκυπριακή κοινότητα.

Στην πανηγυρική του ομιλία – η οποία πραγματοποιήθηκε υπό τους ήχους της «Τυλληριώτισσας», ενός παραδοσιακού κυπριακού τραγουδιού- ο 55χρονος Ερχιουρμάν δεσμεύτηκε για έναν «πολύ μεγάλο αγώνα αλλαγής της παρούσας κατάστασης». Σε ό,τι αφορά το Κυπριακό διαβεβαίωσε ότι, όπως και οι προηγούμενοι Τουρκοκύπριοι ηγέτες, θα εργαστεί σε συνεννόηση με την Τουρκία.

Μήνυμα ομοσπονδίας και ταυτότητας

Όπως αναφέρει και η Deutsche Welle, η σαρωτική νίκη του Τουφάν Ερχιουμάν στέλνει ένα σαφές πολιτικό μήνυμα σε σχέση με την βούληση της Τουρκοκυπρίων για τη μορφή λύσης του Κυπριακού, αφού η πολιτική Ερντογάν-Τατάρ, για εγκατάλειψη της oμοσπονδίας και αναζήτηση λύσης στην βάση δύο κυρίαρχων κρατικών οντοτήτων ηττήθηκε παταγωδώς.

Πέραν του γεγονότος ότι ο κ. Ερχιουρμάν διαχρονικά τάσσεται υπέρ του διαλόγου και της επαναπροσέγγισης, η πολιτική ατζέντα με την οποία διεκδίκησε την «προεδρία», περιελάβανε την δέσμευση του ιδίου στο συμφωνημένο πλαίσιο για λύση ομοσπονδίας και την επιστροφή στις συνομιλίες.

Ο εκλογικός θρίαμβος του Τουφάν Ερχιουρμάν στέλνει όμως και σαφές πολιτικό μήνυμα επαναπροσδιορισμού των σχέσεων της Τουρκοκυπρίων με την Άγκυρα και ειδικά με την πολιτική του AKP για επιβολή του πολιτικού Ισλάμ στην κοινότητα.

Ζητώντας «σεβασμό και ισότητα» ο Ερχιουρμάν διεκδίκησε την «προεδρία» με πρόταγμα την ανάγκη διατήρησης της κοσμικότητας των Τουρκοκυπρίων και ορατότητας της κυπριακής τους ταυτότητας, καταγγέλλοντας παράλληλα την ανοχή του απελθόντος Ερσίν Τατάρ στις τουρκικές προσπάθειες εμπέδωσης του πολιτικού Ισλάμ στην τουρκοκυπριακή κοινωνία.

Η ελληνοκυπριακή αντίδραση

Τα νέα δεδομένα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα αναμένεται να φέρουν εξελίξεις σε ό,τι αφορά τις «παγωμένες» εδώ και επτά χρόνια συνομιλίες για το Κυπριακό. Ήδη ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης, αφού συνεχάρη τον νέο ηγέτη των Τουρκοκυπρίων για την εκλογή του, δήλωσε ότι προσβλέπει σε «συνάντησή με τον κ. Ερχιουρμάν το συντομότερο δυνατόν και στην εκκίνηση ουσιαστικών διαπραγματεύσεων από το σημείο που διακόπηκαν στο Κραν Μοντανά».

Με την εκτίμηση ότι οι Τουρκοκύπριοι γύρισαν την πλάτη στη λύση δύο κρατών υποδέχτηκε την εκλογή του Τουφάν Ερχιουρμάν η Πρόεδρος του ΔΗΣΥ και Πρόεδρος της Βουλής της Κύπρου Αννίτα Δημητρίου, η οποία ευχήθηκε η εκλογή του να ανοίξει τον δρόμο σε νέες διαπραγματεύσεις.

Ανάλογη ήταν και η εκτίμηση του Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ Στέφανου Στεφάνου, ο οποίος σε μήνυμά του στα ελληνικά και τα τουρκικά έγραφε στο X ότι «η τουρκοκυπριακή κοινότητα αποφάσισε υπέρ της λύσης ομοσπονδίας και της επανένωσης», ζητώντας την εκκίνηση προσπαθειών για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων.

Η επιστροφή στο τραπέζι του διαλόγου ωστόσο δεν μπορεί να γίνει χωρίς προσπάθεια και από ελληνοκυπριακής πλευράς, καθώς ο κ. Ερχιουρμάν ζητά συγκεκριμένες δεσμεύσεις για την επανεκκίνηση, οι οποίες περιλαμβάνουν χρονοδιαγράμματα αλλά και άρση της «απομόνωσης» των Τουρκοκυπρίων σε περίπτωση αποτυχίας με ευθύνη της ελληνοκυπριακής πλευράς.

Το μπαλάκι στην Άγκυρα

Πάντως το μείζον είναι η στάση που θα τηρήσει η Άγκυρα και ο Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος μέχρι πρόσφατα δήλωνε πως η Τουρκία δεν πρόκειται να συζητήσει ξανά λύση Oμοσπονδίας.

Στην πρώτη του δήλωση μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων απέφυγε πάντως να αναφερθεί στο Κυπριακό. Αρκέστηκε στο να εξάρει τη «δημοκρατική ωριμότητα των Τουρκοκυπρίων» και να ευχηθεί «οι εκλογές αυτές να αποβούν ωφέλιμες για τις χώρες μας και την περιοχή», υποσχόμενος να συνεχίσει να υπερασπίζεται τα κυριαρχικά δικαιώματα της «ΤΔΒΚ».

Λιγότερο ψύχραιμη ήταν η αντίδραση του εταίρου της τουρκικής κυβέρνησης, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ο οποίος κάλεσε το κοινοβούλιο του της «ΤΔΒΚ» – όπου πλειοψηφεί η εθνικιστική δεξιά- «να συνεδριάσει επειγόντως, να δηλώσει ότι η επιστροφή σε επιδίωξη λύση ομοσπονδίας είναι απαράδεκτη και να αποφασίσει να ενταχθεί στην Τουρκική Δημοκρατία».

Ποιος είναι ο Τουφάν Ερχιουρμάν

Ο Ερχιουρμάν, ο οποίος δεν υιοθετεί τη λύση των δύο κρατών στο Κυπριακό και τάσσεται υπέρ των διαπραγματεύσεων για λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 11 Σεπτεμβρίου του 1970.

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας και στη συνέχεια απέκτησε από το ίδιο πανεπιστήμιο μεταπτυχιακό και διδακτορικό τίτλο. Μεταξύ 2008 και 2010 ηγήθηκε των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού.

Από το 1999 ως το 2004 εργάστηκε στο υπουργείο Δικαιοσύνης της Τουρκίας θέτοντας στόχο τη θεσμοθέτηση του συνηγόρου του πολίτη στην Τουρκία.

Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές στα Κατεχόμενα το 2013 με το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα.

Υπήρξε αρχηγός του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος από το 2016.

Ο Ερχιουρμάν διορίστηκε «πρωθυπουργός» στα Κατεχόμενα τον Ιανουάριο του 2018, έπειτα από τις πρόωρες βουλευτικές εκλογές στις 7 Ιανουαρίου 2018, στις οποίες επανεξελέγη βουλευτής. Στις 19 Ιανουαρίου 2018 σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού αποτελούμενη από το κόμμα του και το Λαϊκό Κόμμα, το Δημοκρατικό Κόμμα και το Κόμμα Κοινοτικής Δημοκρατίας.

Η κυβέρνηση συνασπισμού διαλύθηκε στις 9 Μαΐου 2019 και διάδοχος του υπήρξε ο Ερσίν Τατάρ, που αργότερα έγινε και «πρόεδρος».

Τεράστιο πολιτικό σεισμό προκαλεί στην Ολλανδία η μαζική παραίτηση υπουργών του κόμματος Nieuw Social Contract (NSC), με αφορμή τη στάση της χώρας απέναντι στο Ισραήλ.

Ο υπηρεσιακός ΥΠΕΞ Κάσπαρ Φέλντκαμπ άνοιξε τον κύκλο παραιτήσεων, καταγγέλλοντας ότι οι πρωτοβουλίες του για κυρώσεις κατά του Ισραήλ, όπως η απαγόρευση εισαγωγών από τους παράνομους οικισμούς, μπλοκάρονταν από τα συγκυβερνώντα κόμματα. Λίγες ώρες αργότερα, αποχώρησε σύσσωμο το υπουργικό επιτελείο του NSC, ανάμεσά τους η Υπουργός Εσωτερικών Τζούντιθ Γιτερμάρκ, ο Υπουργός Παιδείας Έπο Μπρούινς και η Υπουργός Υγείας Ντανιέλ Γιάνσεν.

Στη δήλωσή τους, οι παραιτηθέντες κατηγόρησαν τα κόμματα VVD και BBB ότι αρνούνται να αναλάβουν δράση για την ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα. Τόνισαν πως η στάση αυτή καθιστά αδύνατη τη συμμετοχή τους στην υπηρεσιακή κυβέρνηση, η οποία ήδη λειτουργεί σε καθεστώς αποδυνάμωσης μετά την αποχώρηση του Γκέερτ Βίλντερς τον Ιούνιο.

Η Ολλανδία, που βαδίζει σε εκλογές τον Οκτώβριο, βλέπει την κυβέρνηση Σχοφ να καταρρέει ακόμη περισσότερο, τη στιγμή που το θέμα του Ισραήλ-Παλαιστίνης διχάζει έντονα τον πολιτικό κόσμο.