Πρώτη δικαίωση για τους ήρωες γιατρούς της Ισπανίας – Αποζημιώσεις για την ελλιπή προστασία τους 

Πρώτη δικαίωση για τους ήρωες γιατρούς της Ισπανίας – Αποζημιώσεις για την ελλιπή προστασία τους 

Παρασκευή, 14/01/2022 - 20:23

Μια απόφαση-σταθμό πήρε δικαστήριο στη Βαλένθια της Ισπανίας, αφού κρίθηκε πως 153 γιατροί που βρέθηκαν εκτεθειμένοι στον κορονοϊό για μεγάλο χρονικό διάστημα, με ελλιπή μέτρα προστασίας, χωρίς μάσκες και εξοπλισμό, δικαιούνται πια αποζημίωση.

Πιο συγκεκριμένα, Ισπανικό δικαστήριο διέταξε την Τετάρτη, 12 Ιανουαρίου, μια περιφερειακή υγειονομική αρχή να αποζημιώσει τους γιατρούς επειδή δεν τους προστάτευσε επαρκώς από τον κίνδυνο μόλυνσης κατά το πρώτο και πιο θανατηφόρο κύμα της πανδημίας του κορονοϊού.

Μεταξύ Μαρτίου και Μαΐου 2020, η υγειονομική αρχή της Βαλένθια παρείχε στους γιατρούς που περιθάλπανε ασθενείς που νοσούσαν από την Covid-19 στο Αλικάντε μόνο μία μάσκα προσώπου την εβδομάδα και τους ανάγκαζε να επαναχρησιμοποιούν προστατευτικό εξοπλισμό μιας χρήσης μέχρι τις αρχές Ιουνίου, δήλωσε ο δικαστής Ρικάρντο Μπάριο.

Αποζημίωση από 5.000 ευρώ έως 49.180 ευρώ
Το δικαστήριο, επίσης στο Αλικάντε, διέταξε την αρχή να καταβάλει αποζημίωση από 5.000 ευρώ έως 49.180 ευρώ σε καθέναν από τους 153 πληγέντες γιατρούς, με όσους προσβλήθηκαν από τον ιό να λαμβάνουν μεγαλύτερα ποσά. Αποφάνθηκε ότι η αποτυχία της αρχής να παράσχει ατομική προστασία εξέθεσε «όλους τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας σε σοβαρούς κινδύνους όσον αφορά την υγεία και την ασφάλειά τους», σύμφωνα με ένα δικόγραφο.

«Αυτή η απόφαση είναι ρηξικέλευθη για την Ισπανία» δήλωσε στο Associated Press ο Βίκτορ Πεδρέρα, γ.γ. του Ιατρικού Συλλόγου της Βαλένθια που κατέθεσε τη δικαστική προσφυγή – την πρώτη του είδους της που κερδίζεται στην ιβηρική χώρα μέσα σε πληθώρα άλλων, οι οποίες δεν έχουν ακόμα εξεταστεί. Ειδικά στη Βαλένθια εκκρεμούν άλλες τέσσερις παρόμοιες υποθέσεις με εκατοντάδες ενάγοντες. Ο Πεδρέρα, οικογενειακός γιατρός, ανέτρεξε στη μόλυνση και νόσησή του από Covid-19 λίγο μετά τη σαρωτική έλευση του ιού στην Ισπανία, διηγούμενος ότι πέρασε δύο μήνες στο σπίτι «σε αρκετά κακή κατάσταση και χωρίς καμία ιδέα για το τι γίνεται περί θεραπείας».

«Ήμασταν οι πρωτοπόροι»


Ο Βίκτορ Πεδρέρα, γενικός γραμματέας του CESM-CV, ενός συνδικάτου γιατρών στην περιοχή της Βαλένθια που προσέφυγε για την υπόθεση, είπε ότι ο αριθμός των γιατρών που προσβλήθηκαν από τον ιό ήταν ιδιαίτερα υψηλός στην περιοχή.



Το πρώτο κύμα του νέου κορονοϊού στην Ισπανία ήταν ένα από τα πιο θανατηφόρα στον κόσμο. Μέσα σε διάστημα δύο μηνών από τις 15 Μαρτίου 2020, καταγράφηκαν σχεδόν 28.000 θάνατοι από την νόσο, σύμφωνα με το Worldometer.

Το CESM-CV μήνυσε την ίδια υγειονομική αρχή σε τέσσερις άλλες πόλεις – Καστεγιόν, Μπενιδόρμ, Έλτσε και Βαλένθια – για λογαριασμό περίπου 1.000 άλλων γιατρών, τόνισε ο Πεδρέρα, προβλέποντας ότι η υπόθεση του σωματείου ενδέχεται να αποτελέσει ορόσημο στην Ισπανία.

«Ήμασταν οι πρωτοπόροι», είπε μετά την έκδοση της σημερινής δικαστικής απόφασης. «Πολλές (άλλες) ομάδες γιατρών και εργαζομένων στον τομέα της υγείας θα ασκήσουν επίσης μήνυση, εκτιμώ».

Πηγή: www.rosa.gr

Δικαιώθηκε πρώην υπάλληλος σούπερ μάρκετ που απολύθηκε παράνομα

Δικαιώθηκε πρώην υπάλληλος σούπερ μάρκετ που απολύθηκε παράνομα

Δευτέρα, 11/10/2021 - 18:29
Την παραίτησή της εξαναγκάστηκε να υπογράψει μία πωλήτρια σούπερ μάρκετ (με 24 χρόνια προϋπηρεσία και λίγο πριν τη συνταξιοδότησή της), καθώς κατηγορήθηκε –προσχηματικά και ψευδώς– για κλοπή ενός προϊόντος ευτελούς αξίας από το κατάστημα που εργαζόταν. Η υπάλληλος είχε κατηγορηθεί από την ίδια τη (γνωστή) αλυσίδα  σουπερ μάρκετ, προκειμένου να την απολύσει χωρίς αποζημίωση.

Ωστόσο, η υπάλληλος προσέφυγε στη δικαιοσύνη και τελικά δικαιώθηκε, καθώς η απόλυσή της κρίθηκε άκυρη και καταχρηστική και παράλληλα της επιδικάστηκε αποζημίωση λόγω παράνομης απόλυσης, αποζημίωση για ηθική βλάβη, μισθοί, επιδόματα,  κ.λπ., συνολικού ύψους 16.580 ευρώ περίπου.

 
Το ιστορικό της υπόθεσης

Η υπάλληλος προσλήφθηκε το1995 με σύμβαση εργασίας εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και παρείχε ανελλιπώς την εργασίας της έως τον Ιούλιο του 2019, έως ότου οι εκπρόσωποι του σουπερ μάρκετ «την κατηγόρησαν αναληθώς», όπως αναφέρει η δικαστική απόφαση, ότι έκλεψε προϊόν  από το κατάστημα.

Την επίμαχη ημέρα του Ιουλίου του 2019 η πωλήτρια προσήλθε στο υποκατάστημα και αμέσως πήρε από τα ράφια του σούπερ μάρκετ ένα εντομοαπωθητικό, καθώς τη νύκτα την είχαν φάει τα κουνούπια. Πήγε στην τουαλέτα, χρησιμοποίησε το εν λόγω σκεύασμα και στη συνέχεια το έβαλε στην τσάντα της, με σκοπό να το πληρώσει κατά την αποχώρησή της, όπως γινόταν πάντα σε ανάλογες περιπτώσεις με ό,τι προϊόντα χρησιμοποιούσε όλο το προσωπικό κατά τη διάρκεια του ωραρίου του.

Ο υπεύθυνος ασφαλείας του υποκαταστήματος από τις κάμερες είδε το περιστατικό και ενημέρωσε τη διεύθυνση του καταστήματος. Η τελευταία ειδοποίησε την Αστυνομία και πήγαν δύο αστυνομικοί. Τότε, η υπεύθυνος του υποκαταστήματος και ο  υπεύθυνος  ασφαλείας έδωσαν  στην υπάλληλο   ένα προδιατυπωμένο έγγραφο οικειοθελούς αποχώρησης από την εργασία της και της ζήτησαν να το υπογράψει, κάτι που το έκανε, κάτω από το κλίμα της πίεσης που της ασκήθηκε.

Όπως, σημειώνεται στη δικαστική απόφαση,  «η υπογραφή αυτή ήταν προϊόν απειλής κατά τα άρθρα 150 και 151 του Αστικού Κώδικα, καθώς ήταν προϊόν ψυχολογικής πίεσης που της ασκήθηκε» από τους υπευθύνους του καταστήματος οι οποίοι «ζήτησαν με φορτικό τρόπο να υπογράψει λέγοντάς της ότι έτσι «θα αποφύγει τα χειρότερα» και της παρουσίασαν τον αστυνομικό».

Δηλαδή, υπογραμμίζει η δικαστική απόφαση, η εν λόγω πωλήτρια, «εξαναγκάστηκε σε παραίτηση ενώ ουδέποτε είχε την πραγματική πρόθεση να παραιτηθεί και υπέγραψε μόνο επειδή της δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι σε διαφορετική περίπτωση,  η εργοδότρια εταιρεία της θα επιδίωκε και θα καθιστούσε πιθανή την ποινική  της καταδίκη και δη με αθέμιτο ή παράνομο τρόπο, αφού η ίδια ουδέποτε είχε σκοπό να τελέσει κλοπή».

Ενδεικτικό των προθέσεων της εργοδότριας εταιρείας, δηλαδή να «την εξαναγκάσει αθέμιτα σε παραίτηση με την άσκηση ψυχολογικής βίας» ήταν, όπως αναφέρει η δικαστική απόφαση, ότι  «η δήλωση παραίτησης είχε ετοιμαστεί προς υπογραφή και η Αστυνομία είχε κληθεί ήδη εσπευσμένα πριν ενημερωθεί η υπάλληλος» προκειμένου να τη συλλάβει για  κλοπή ευτελούς αξίας.

Κατόπιν αυτών, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών (Πρόεδρος ο Μιχαήλ Φίλιππας) έκρινε ότι ο εξαναγκασμός της υπαλλήλου σε παραίτηση είναι άκυρη λόγω απειλής «η οποία εξομοιώνεται με μονομερή καταγγελία της σύμβασης εργασίας» από την πλευρά της εργοδότριας εταιρείας. Και αυτό, γιατί είναι σαφές ότι η εργοδότρια εταιρεία «είχε σε κάθε περίπτωση πρόθεση τερματισμού της εργασιακής σχέσης» και μεθόδευσε την «οικιοθελή παραίτηση», με συνέπεια η καταγγελία της σύμβασης εργασίας από  την πλευρά της να είναι «άκυρη ως καταχρηστική», ενώ  παράλληλα παραβιάζει τα χρηστά ήθη (άρθρο 281 Αστικού Κώδικα).

Πολύ περισσότερο μάλιστα, όταν η πωλήτρια αθωώθηκε από τα ποινικά δικαστήρια για τη δήθεν κλοπή και η απόλυσή της για το λόγο αυτό κρίθηκε προσχηματική από το Πρωτοδικείο.  Διευκρινίζεται στην  δικαστική απόφαση, ότι οι εργαζόμενοι στην εν λόγω εταιρεία χρησιμοποιούσαν-αγόραζαν προϊόντα κατά την διάρκεια του ωραρίου τους και τα πλήρωναν κατά την αποχώρησή  τους.

Η υπάλληλος  στην αγωγή της, μεταξύ των άλλων, υποστήριξε ότι εξαναγκάστηκε σε παραίτηση, προκειμένου η εργοδότρια εταιρεία να αποφύγει να της καταβάλλει αφενός τη νόμιμη αποζημίωση απόλυσης και αφετέρου γνωρίζοντας ότι σε λίγα χρόνια επρόκειτο να συνταξιοδοτηθεί, να μην της καταβάλλει την αποζημίωση συνταξιοδότησης, αλλά και τους μισθούς της έως την συνταξιοδότηση, οι οποίοι λόγω της προϋπηρεσίας που είχε ήταν υψηλότεροι σε σχέση με τους λοιπούς υπαλλήλους.

Τελικά, το δικαστήριο υποχρέωσε τη διεύθυνση του σούπερ μάρκετ να καταβάλλει στην πωλήτρια (με τους νόμιμους  τόκους)  τις αποδοχές του μηνός Ιουλίου 2019 (μηνιαίος μισθός 975 ευρώ), τις αποδοχές και  αποδοχές υπερημερίας  10 μηνών, δώρα-επιδόματα Χριστουγέννων και Πάσχα, επίδομα θερινής άδειας και χρηματική  αποζημίωση για προσβολή της προσωπικότητάς της το ποσό των 3.000 ευρώ (συνολικά περίπου 16.850 ευρώ).

Πηγή: efsyn.gr

 
Με έκτακτη αποζημίωση προσπαθούν να κατευνάσουν την οργή των εμπόρων

Με έκτακτη αποζημίωση προσπαθούν να κατευνάσουν την οργή των εμπόρων

Δευτέρα, 05/04/2021 - 10:14

Μετά από ένα εκρηκτικό Σαββατοκύριακο σε Θεσσαλονίκη, Αχαΐα και Κοζάνη, με τους εμπόρους να εκφράζουν την διαμαρτυρία τους για την αιφνιδιαστική παράταση στο λουκέτο στο λιανεμπόριο και το χθεσινό κυβερνητικό αλαλούμ, ο υπουργός Οικονομικών ανακοίνωσε έκτακτη ειδική αποζημίωση ύψους 130 εκατομμυρίων ευρώ με στόχο να κατευνάσει τα πνεύματα.

Σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο Χρήστος Σταϊκούρας η αυξημένη αποζημίωση ειδικού σκοπού διαμορφώνεται ως εξής:

  • 1.000 ευρώ για επιχειρήσεις που απασχολούν 0 έως 5 εργαζόμενους.
  • 2.000 ευρώ για επιχειρήσεις που απασχολούν 6 έως 20 εργαζόμενους.
  • 4.000 ευρώ για επιχειρήσεις που απασχολούν 21 έως 50 εργαζόμενους.

Για τις επιχειρήσεις στις οποίες εφαρμόζονται περιοριστικά μέτρα για λιγότερες από 15 ημέρες, η αποζημίωση θα αναλογεί στο ήμισυ των προαναφερόμενων ποσών.

Αυτή η αποζημίωση:

  • είναι μη επιστρεπτέα, 
  • είναι αφορολόγητη, ανεκχώρητη και ακατάσχετη στα χέρια του Δημοσίου ή τρίτων, 
  • δεν υπόκειται σε οποιοδήποτε κράτηση, τέλος ή εισφορά, 
  • δεν δεσμεύεται και δεν συμψηφίζεται με βεβαιωμένα χρέη προς τη φορολογική διοίκηση και το Δημόσιο εν γένει, τους δήμους, τις περιφέρειες, τα ασφαλιστικά ταμεία ή τα πιστωτικά ιδρύματα.
Αποζημίωση 5.000 ευρώ για σπίτια και 8.000 ευρώ για επιχειρήσεις που επλήγησαν από τη θεομηνία

Αποζημίωση 5.000 ευρώ για σπίτια και 8.000 ευρώ για επιχειρήσεις που επλήγησαν από τη θεομηνία

Δευτέρα, 21/09/2020 - 13:11

Στα συγκεκριμένα μέτρα, που λαμβάνει η κυβέρνηση, για τη διαχείριση της τραγικής καταστροφής στη Θεσσαλία αναφέρθηκε ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Κώστας Αχ. Καραμανλής, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Open.

Ο κ. Καραμανλής υπενθύμισε ότι η κυβέρνηση χθες μέσω του υπουργείου Οικονομικών ανακοίνωσε εννέα πολύ συγκεκριμένα μέτρα και επισήμανε ότι μία άμεση λύση, που θα δώσει γρήγορα ανακούφιση στους πληγέντες, αφορά σε ένα πρωτοποριακό μέτρο, που εφαρμόστηκε και στην Εύβοια: Με μία απλή δήλωση, είτε στο ΚΕΠ, είτε ψηφιακά στο υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, μπορούν οι πληγέντες να λάβουν αποζημίωση για τα κτίρια που έχουν υποστεί καταστροφές, ύψους 5.000 ευρώ για τα σπίτια και 8.000 ευρώ για τις επιχειρήσεις.

 

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν θα γίνει μετά έλεγχος και εάν ο έλεγχος αποδείξει ότι αυτός που έχει κάνει αίτηση να πάρει αυτά τα λεφτά, δεν έχει υποστεί ζημιές, θα υπάρχουν συνέπειες στο δεκαπλάσιο, επισήμανε ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών.

Ο κ. Καραμανλής σημείωσε ότι υπάρχουν εκτιμήσεις πως τα κτίρια που έχουν υποστεί ζημιές ενδέχεται να ξεπερνούν κατά πολύ τα 5.000. Προσέθεσε ότι μεγάλη καταστροφή έχουν υποστεί τα αγροτεμάχια σε μία αμιγώς αγροτική περιοχή. Η τρίτη κατηγορία καταστροφών, επισήμανε, αφορά υποδομές και όχι μόνο στο οδικό δίκτυο, αλλά και στο σιδηροδρομικό, καθώς έχει διακοπεί η σιδηροδρομική συγκοινωνία Αθήνας - Θεσσαλονίκης, διότι έχουν σημειωθεί μεγάλες ζημιές στο Λιανοκλάδι. Ο κ. Καραμανλής ευχαρίστησε τα συνεργεία, που από χθες βρίσκονται στις πληγείσες περιοχές και εργάζονται ώστε στις επόμενες τρεις με τέσσερις ημέρες να αποκατασταθεί έστω μερικώς η επικοινωνία μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης μέσω του σιδηροδρόμου.

Ανέφερε επίσης ότι έχουν καταρρεύσει γέφυρες και έχουν σημειωθεί τεράστιες ζημιές σε δρόμους και σε υποδομές και για αυτό το λόγο το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών θα δώσει άμεσα ένα εκατομμύριο ευρώ στους δήμους για να μπορέσουν να κάνουν τις πρώτες κινήσεις που πρέπει να γίνουν. Σημείωσε επίσης ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, θα πραγματοποιήσει αυτοψία στις πληγείσες περιοχές και θα ανακοινώσει περαιτέρω μέτρα ανακούφισης όλων των πληγέντων και ένα σχέδιο για την αποκατάσταση των ζημιών.

75 χρόνια από την εισβολή της Βέρμαχτ: Ο αγώνας για αποζημίωση πιο επίκαιρος από ποτέ

75 χρόνια από την εισβολή της Βέρμαχτ: Ο αγώνας για αποζημίωση πιο επίκαιρος από ποτέ

Δευτέρα, 18/04/2016 - 13:01
Αριστομένης Συγγελάκης*:

«Από τον Απρίλη του 1941 ένα κύμα μαύρης σκλαβιάς εσκέπασε την Ελλάδα. Και είναι τούτη η πιο σκληρή, η πιο απάνθρωπη, η πιο αιμοβόρα, η πιο αποπνιχτική σκλαβιά απ’ όσες γνώρισε ως τώρα η πολυβασανισμένη χώρα μας στα τρεις χιλιάδες χρόνια της τρικυμισμένης ιστορίας της». Δημήτρης Γληνός, «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ».

Την Κυριακή 6 Απριλίου 1941, στις 5.15 τα ξημερώματα, η Ελλάδα δέχεται την επίθεση του Γ’ Ράιχ, «μετά από 158 μέρες νικηφόρου αγώνα των Ελλήνων κατά των Ιταλών».[1] Η γενναία αντίσταση των Ελλήνων, ιδίως στα οχυρά της Γραμμής Μεταξά, καταπλήσσει τους πάντες. Όμως οι Γερμανοί, επωφελούμενοι της απροσδόκητα γρήγορης κατάρρευσης της Γιουγκοσλαβίας,  παρακάμπτουν τα οχυρά και στις 8 Απριλίου εισέρχονται σε ελληνικό έδαφος.

Στις 9 Απριλίου ο αγκυλωτός σταυρός, το σύμβολο της καταπίεσης και της βαρβαρότητας, κυματίζει στον Λευκό Πύργο σημαίνοντας την έναρξη της Κατοχής, μίας περιόδου φοβερού μαρτυρίου αλλά και ασύλληπτου μεγαλείου του ελληνισμού.
 
Η ιταμή συνθηκολόγηση και η «αυθόρμητη Αντίσταση»[2]

Στις 20 Απριλίου ο Στρατηγός Γεώργιος Τσολάκογλου και μία ομάδα ανώτατων στρατιωτικών του 1ου και 3ου Σώματος Στρατού παραβαίνοντας τον όρκο τους και τις ρητές εντολές του Γενικού Επιτελείου και της ελληνικής κυβέρνησης προσφέρουν στον εορτάζοντα Χίτλερ ένα ανέλπιστο δώρο γενεθλίων: την ατιμωτική πράξη συνθηκολόγησης με το Γ’ Ράιχ.

Ο Τσολάκογλου και αρκετοί από τους στασιαστές θα ανταμοιφθούν αργότερα από τους Γερμανούς, καθώς στις 29 Απριλίου 1941 διορίζονται από τους κατακτητές Γερμανούς ως Πρόεδρος και μέλη, αντίστοιχα, της πρώτης κυβέρνησης του νεοσύστατου κρατικού φασιστικού εκτρώματος της «Ελληνικής Πολιτείας», ενώ η νόμιμη κυβέρνηση Τσουδερού βρισκόταν στην Κρήτη. Αξίζει να σημειωθεί η γενναία άρνηση του Αρχιεπισκόπου Χρύσανθου να ορκίσει την δωσιλογική κυβέρνηση Τσολάκογλου – μία δημοκρατικά υπεύθυνη και εθνικά υπερήφανη στάση που επέφερε την καθαίρεσή του.

Στις 27 Απριλίου η Βέρμαχτ εισέρχεται στην Αθήνα και συναντά άδειους δρόμους και κατάκλειστα σπίτια, ενδεικτικό των αισθημάτων του ελληνικού λαού, με μόνη εξαίρεση τα μέλη της γερμανικής παροικίας στην Αθήνα κι ελάχιστους Έλληνες. Ο αγκυλωτός σταυρός κυματίζει στον ιερό βράχο της Ακρόπολης.

Μία ύβρις, που δεν θα μείνει αναπάντητη: ένα μήνα μετά, το βράδυ της 30ης προς την 31η Μαΐου 1941, οι πρωτοετείς φοιτητές Απόστολος Σάντας και Μανώλης Γλέζος κατεβάζουν τη μισητή σβάστικα από την Ακρόπολη. Είχε προηγηθεί στις 2 Μαΐου η θυσία του δεκαεφτάχρονου μαθητή του Βαρβακείου Μάθιου Πόταγα, ο οποίος σε μία σπάνιου θάρρους και συμβολισμού ενέργεια, λίγο έξω από τη Βυτίνα, μπήκε μπροστά, μόνος και άοπλος, και σταμάτησε, με τίμημα τη ζωή του, την προελαύνουσα μεραρχία «Σωματοφυλακή SS Αδόλφος Χίτλερ». Πρόκειται για την πρώτη στην Ελλάδα και μία από τις κορυφαίες αντιστασιακές πράξεις στην Ευρώπη[3].

Πολύ γρήγορα, ο αντιστασιακός πυρετός κυριεύει την Ελλάδα: δεκάδες αντιστασιακές ομάδες και οργανώσεις θα σχηματιστούν στις πρώτες μέρες της Κατοχής αψηφώντας την τρομοκρατία του ΆξοναΗ Ενωμένη Εθνική Αντίσταση, με καθολικό χαρακτήρα και παλλαϊκή συμμετοχή, δεν θα αφήσει σε χλωρό κλαρί τους κατακτητές μέχρι την συντριβή του Άξονα και την απελευθέρωση της Ελλάδας, της Ευρώπης και της ίδιας της Γερμανίας από το ναζιστικό ζυγό. Ανάμεσα στα επιτεύγματα της Εθνικής μας Αντίστασης είναι και η πρώτη, πανευρωπαϊκά, απεργία των δημοσίων υπαλλήλων, νικηφόρα μάλιστα, από 12-22 Απριλίου 1942 σε Αθήνα, Πειραιά, Πάτρα και Θεσσαλονίκη!
 
Ο ηρωισμός των Ελλήνων και οι ευθύνες του Μεταξά

Παρά τις καταστροφικές αυταπάτες του δικτάτορα Μεταξά ο κύβος έχει ριφθεί πολύ νωρίς: στις 13 Δεκεμβρίου 1940, ο Χίτλερ ζητά την προετοιμασία του σχεδίου «Μαρίτα» και, λίγες μέρες μετά, στις 18.12.1940, την προετοιμασία του σχεδίου Μπαρμπαρόσα[4]. Αν και καταβλήθηκε προσπάθεια εξωραϊσμού των επιλογών του φασιστικού ελληνικού καθεστώτος, είναι γεγονός ότι η Ελλάδα μπήκε στον πόλεμο με πλημμελή προετοιμασία: χωρίς σύγχρονο και επαρκές πολεμικό υλικό, χωρίς ούτε μία μονάδα αρμάτων και με ελάχιστα αεροπλάνα αλλά και χωρίς αντιαρματικά και αντιαεροπορικά, με ανεπαρκές πυροβολικό και μηχανοκίνητα μέσα, χωρίς σιδηροδρομικό και οδικό δίκτυο στην Ήπειρο και ένα μόνο αεροδρόμιο, των Ιωαννίνων, την ώρα που οι Ιταλοί είχαν θωρακίσει την καταληφθείσα απ’ αυτούς Αλβανία και κατασκευάσει εκεί σύγχρονα έργα υποδομής για να διευκολύνουν την εκστρατεία τους. Ακόμη και το εμβληματικό έργο του δικτατορικού καθεστώτος Μεταξά, η δημιουργία της ομώνυμης ισχυρής οχυρωματικής γραμμής, έμεινε ημιτελές![5]

Ο Μεταξάς, πράγματι, προσπάθησε να αποσοβήσει την εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο. Όμως πέτυχε το ακριβώς αντίθετο: και την επίθεση του Άξονα δεν μπόρεσε να αποτρέψει αλλά και την επαρκή υποστήριξη των Βρετανών δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει. Είναι γεγονός ότι η δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας δυσκόλευε την πολεμική της προετοιμασία, ενώ και οι Βρετανοί, με έναν κυνισμό που σοκάρει, αντιμετώπιζαν από κάποια στιγμή και μετά την Ελλάδα ως χαμένη υπόθεση, λόγω και των αντιφατικών μηνυμάτων του ελληνικού φασιστικού καθεστώτος.

Ο Μεταξάς δεν κατόρθωσε να γίνει εθνικός ηγέτης - παρέμεινε δικτάτορας έως το τέλος: ακόμα και τις πρώτες, κρίσιμες μέρες, της ιταλικής επίθεσης προέβη με τέχνασμα στον καταστροφικό αφοπλισμό της Κρήτης (για να μην υπάρξει μελλοντική εξέγερση των Κρητών εναντίον του!) και δεν απελευθέρωσε, ως όφειλε, ούτε και τότε, τους χιλιάδες πολιτικούς κρατούμενους, οι οποίοι, παραμερίζοντας τις διαφορές τους με το δικτατορικό καθεστώς, ζητούσαν εναγωνίως να πολεμήσουν για την ελευθερία της πατρίδας τους.

Η αυταπάρνηση της γυναικών της Ηπείρου, που μετέφεραν στις πλάτες τους πολύτιμα για το στρατό εφόδια μέσα στα αδιάβατα από το χιόνι βουνά της Πίνδου, κάλυψε τις κραυγαλέες αδυναμίες της κρατικής προετοιμασίας και η απαράμιλλη γενναιότητα των Ελλήνων φαντάρων, που με μοναδικό ενθουσιασμό έσπευδαν στο μέτωπο, τις ελλείψεις όπλων και τα λάθη του αμυντικού σχεδιασμού! Δεν ήταν όμως δυνατό να γείρουν την πλάστιγγα υπέρ της Ελλάδας.
 
Η «μεγάλη νύχτα» της Κατοχής

Η Κατοχή αποτέλεσε, αναμφισβήτητα, την χειρότερη περίοδο της σύγχρονης Ελλάδας και την απαρχή των φοβερότερων δεινών για τον ελληνισμό. Η λεηλασία του εθνικού πλούτου και η πλήρης αποδιάρθρωση της Εθνικής μας Οικονομίας, η καταστροφή των υποδομών, η ληστεία της πολιτισμικής μας κληρονομιάς, αλλά, πάνω απ’ όλα, οι εκατοντάδες χιλιάδες θάνατοι από πείνα, εκτελέσεις, ασθένειες, βασανιστήρια, άφησαν βαθύ το αποτύπωμά τους και υπονόμευσαν την πορεία της χώρας για δεκαετίες.

Ο Εμφύλιος, οι βάσεις του οποίου τέθηκαν στη διάρκεια της Κατοχής, ολοκλήρωσε την καταστροφή. Κι όμως, ο λαός μας δεν υποτάχθηκε˙ πύκνωσε από την πρώτη μέρα τις γραμμές των αντιστασιακών οργανώσεων  και πάλεψε  με αυτοθυσία για την λευτεριά του. Δεν λύγισε ούτε όταν οι Γερμανοί κορύφωσαν την τρομοκρατία εις βάρος του, με τα διαβόητα Τάγματα Ασφαλείας που ίδρυσε στις 7 Απριλίου 1943 η κατοχική δωσιλογική κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη, στρέφοντας Έλληνες εναντίον Ελλήνων.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι ρίζες της σημερινής εξαιρετικά δεινής θέσης της χώρας μας βρίσκονται, αναμφίβολα, στην Κατοχή! Στην πρωτοφανή απώλεια σε ανθρώπινες ζωές και την καθολική καταστροφή της χώρας αλλά και στο γεγονός ότι η Κατοχή κληροδότησε στην μεταπολεμική Ελλάδα μία, σε σημαντικό βαθμό, ένοχη για το παρελθόν της άρχουσα τάξη, που η κυριαρχία της εδραζόταν οργανικά στις σχέσεις εξάρτησης από τον ξένο παράγοντα[6].

Αυτό δεν απαλλάσσει το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας από τις κολοσσιαίες ευθύνες του για το Μνημόνιο και την φοβερή δοκιμασία στην οποία υποβάλλεται εδώ και έξι ολόκληρα χρόνια ο λαός μαςΤο αντίθετο! Οι μετακατοχικές κυβερνήσεις, με ελάχιστες τιμητικές εξαιρέσεις, ευθύνονται επιπλέον και γιατί δεν διεκδίκησαν συστηματικά, σθεναρά και αποτελεσματικά, τις γερμανικές επανορθώσεις και αποζημιώσεις.
 
Αργεί το χάραμα της δικαίωσης;

Όμως και η σημερινή κυβέρνηση, παρά τις ρητές της δεσμεύσεις, δεν τολμά να προχωρήσει στη διεκδίκηση, αν και το θέμα έχει πλέον ωριμάσει όσο ποτέ και τα επιχειρήματα και τεκμήρια υπέρ των ελληνικών αξιώσεων είναι συντριπτικά. Είναι ενδεικτικό ότι έχουν παρέλθει περισσότερα από είκοσι χρόνια από την τελευταία φορά που επιδόθηκε ρηματική διακοίνωση προς τη γερμανική κυβέρνηση (στις 14.11.1995 από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου), ενώ παράλληλα εκκρεμεί η εκτέλεση των αμετάκλητων δικαστικών αποφάσεων της ελληνικής Δικαιοσύνης υπέρ των θυμάτων του Διστόμου, του Αιγίου και της Κρήτης.

Αν δεν τεθεί τώρα το ζήτημα, που ο λαός μας δοκιμάζεται σκληρά και δικαίως αξιώνει από τους κυβερνώντες να διεκδικήσουν τα δίκαιά του, πότε θα τεθεί; Αλήθεια, δεν έχουν κατανοήσει ότι, όπως έχει διαχρονικά αποδειχθεί,η ελληνική αναβλητικότητα στη διεκδίκηση εκλαμβάνεται από τη Γερμανία ως αδυναμία; Είναι ενδεικτικό ότι, παρά τις προσπάθειες της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής, δεν προχωρά ούτε καν η υλοποίηση της πρότασης για αποστολή κλιμακίου της Βουλής των Ελλήνων στα Κοινοβούλια των ευρωπαϊκών χωρών, με πρώτο το γερμανικό - μία ουσιαστική πράξη για την περαιτέρω διεθνοποίηση του ζητήματος.[7]

Μοιάζει ωσάν η κυβέρνηση και η Βουλή να φοβούνται τη Γερμανία ή να μη θεωρούν «κατάλληλη» τη συγκυρία. Αν ακολουθήσουμε όμως αυτό το σκεπτικό, ποτέ δεν θα είναι «κατάλληλη» η συγκυρία για διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών, όσο είμαστε υπό καθεστώς διεθνούς ασφυκτικού, πολιτικού και οικονομικού, ελέγχου. Αλλά, αντίθετα, αυτός είναι ο λόγος να ξαναθέσουμε ως στρατηγικό μας στόχο την ανεξαρτησία και την προοπτική της Ελλάδας, αγωνιζόμενοι ταυτόχρονα για τις γερμανικές επανορθώσεις και την απελευθέρωση της χώρας μας από το μνημόνιο και τους ξένους δυνάστες!
 
Αξίζει να αγωνιστούμε!

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

[1] Γρηγοριάδης Σ. Ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας 1941-1974 (τόμος Α’), Εκδόσεις POLARIS, Αθήνα 2009, σελ. 26.
 

[2] Κατά την εξαιρετικά εύστοχη έκφραση του Σόλωνα Γρηγοριάδη στο παραπάνω βιβλίο.

[3] Γλέζος Μ. Εθνική Αντίσταση 1940-1945 (τόμος Α’). Εκδόσεις Στοχαστής, Αθήνα 2006, σελ. 339.

[4] Προετοιμασία επιχείρησης Μαρίτα: Οδηγίες Χίτλερ αριθμ. 20, 13.12.1941 και προετοιμασία επιχείρησης Μπαρμπαρόσσα: Οδηγίες Χίτλερ, αριθμ. 21, 18.12.1941. Η επίθεση εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης είχε οριστεί για τις 15 Μαΐου 1941 αλλά τελικά, κυρίως λόγω της Μάχης της Κρήτης, άρχισε στις 22 Ιουνίου, πεντέμισι βδομάδες μετά, με αποτέλεσμα τα γερμανικά στρατεύματα να μην αποφύγουν τον φοβερό ρωσικό χειμώνα και, σε συνδυασμό με την απαράμιλλη αντίσταση και θυσία των Σοβιετικών να οδηγηθούν στην πρώτη τους ήττα, που έμελλε να κρίνει, όσο τίποτε άλλο, και την έκβαση του Β’ Π.Π. Δείτε αναλυτικά στο Κέδρος Α. Η ελληνική αντίσταση 1940-44, τόμος Α’. Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα 2004, σελ. 61.

[5] Κέδρος Α. Η ελληνική αντίσταση 1940-44, τόμος Α’. Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα 2004.

[6] Δες αναλυτικά: Λυμπεράτος Μ. Μετά τον Εμφύλιο – πολιτικές διαδικασίες και κοινωνική πόλωση στις απαρχές της προδικτατορικής περιόδου. Εκδόσεις Νότιος Άνεμος, Αθήνα 2015.

[7] Η πρόταση αυτή έχει κατατεθεί το 2013 στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Διεκδίκησης από τον Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Γερμανικών Οφειλών Μανώλη Γλέζο και τυγχάνει ευρύτερης αποδοχής.

Ο Αριστομένης Ι. Συγγελάκης είναι Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών και Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα και της Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δήμου Βιάννου.



Αμαδημοσίευση από το tvxs.gr