Νομοθετική διάταξη που αφορά τους χιλιάδες δανειολήπτες του νόμου 3869/2010 καταθέτει το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, με στόχο, όπως λέει, την πλήρη και ενιαία εφαρμογή της πρόσφατης απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΥΠΟΙΚ, η κυβερνητική παρέμβαση έρχεται να εξασφαλίσει την οριστική αποσαφήνιση του πλαισίου εφαρμογής της δικαστικής απόφασης, παρέχοντας ενιαία αντιμετώπιση για όλους τους δικαιούχους και ενισχύοντας τη νομική ασφάλεια των ρυθμίσεων.

Όπως επισημαίνεται, η Πολιτεία δεν περιορίζεται στην απλή συμμόρφωση με την απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου, αλλά προχωρά σε μια ευρύτερη ρύθμιση που αποσκοπεί σε καθαρή και οριστική λύση για τους πολίτες, αίροντας τυχόν αμφιβολίες και διασφαλίζοντας σταθερότητα στην εφαρμογή του πλαισίου.

Αμεσα μετρήσιμη μείωση της μηνιαίας επιβάρυνσης των οφειλετών

Η νομοθετική πρωτοβουλία επιλύει ένα κρίσιμο ζήτημα που ανέκυψε κατά την πρακτική εφαρμογή της απόφασης και αποσαφηνίζει πέραν κάθε αμφιβολίας τον τρόπο υπολογισμού των τόκων στις ρυθμίσεις διάσωσης κύριας κατοικίας. Συγκεκριμένα, ξεκαθαρίζεται ότι ο τόκος υπολογίζεται επί της μηνιαίας δόσης που έχει οριστεί από τη δικαστική απόφαση και μόνο για το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο διαδοχικών καταβολών, και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου της οφειλής.

Η αποσαφήνιση αυτή οδηγεί σε ουσιαστική και άμεσα μετρήσιμη μείωση της μηνιαίας επιβάρυνσης των οφειλετών, καθώς εξαλείφεται μια στρέβλωση που για χρόνια δημιουργούσε υπέρμετρη επιβάρυνση σε χιλιάδες νοικοκυριά.

Παράλληλα, η διάταξη προβλέπει αναδρομική αναγνώριση για τα υπερβάλλοντα ποσά που έχουν ήδη καταβληθεί από συνεπείς δανειολήπτες με ενεργές ρυθμίσεις. Τα ποσά αυτά αναγνωρίζονται ως ήδη καταβληθέν κεφάλαιο, μειώνοντας το υπόλοιπο της οφειλής και περιορίζοντας αντίστοιχα τον αριθμό των δόσεων που απομένουν έως την πλήρη αποπληρωμή.

Με τον τρόπο αυτό, η Πολιτεία παρέχει στους συνεπείς οφειλέτες μεγαλύτερη προστασία από αυτή που προέκυπτε από τη δικαστική απόφαση, αναγνωρίζοντας έμπρακτα την προσπάθεια όσων συνέχισαν να τηρούν τις υποχρεώσεις τους παρά τις δυσκολίες.

Στην ίδια ρύθμιση προβλέπεται δίκαιος επιμερισμός του σχετικού οικονομικού βάρους μεταξύ των τραπεζών και του προγράμματος κρατικών εγγυήσεων «ΗΡΑΚΛΗΣ», ανάλογα με το ύψος των ποσών που έχει εισπράξει κάθε πλευρά. Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται ισορροπία μεταξύ κοινωνικής προστασίας, χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και δημοσιονομικής υπευθυνότητας.

Η νομοθετική παρέμβαση αποσαφηνίζει, παράλληλα, ότι οι ρυθμίσεις που έχουν συναφθεί μέσω του Εξωδικαστικού Μηχανισμού εξακολουθούν να διέπονται από το ισχύον πλαίσιο. Η μηνιαία δόση στον εξωδικαστικό υπολογίζεται ως τοκοχρεολυτική δόση επί του συνολικού ποσού της ρυθμιζόμενης οφειλής και όχι επί της μηνιαίας δόσης, όπως προβλέπεται ήδη από τον νόμο, τις κανονιστικές πράξεις και τις συμβάσεις ρύθμισης.

Η συγκεκριμένη παρέμβαση εντάσσεται στη συνολικότερη στρατηγική της κυβέρνησης για τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους και τη διεύρυνση των πραγματικών δυνατοτήτων ρύθμισης για νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Με τη νομοθετική πρωτοβουλία, το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών επιβεβαιώνει στην πράξη ότι η οικονομική πολιτική κρίνεται τελικά από την ικανότητά της να δίνει λύσεις σε πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.

Η κυβέρνηση συνεχίζει με συνέπεια να ενισχύει τα εργαλεία διαχείρισης του ιδιωτικού χρέους, να θωρακίζει τους ευάλωτους οφειλέτες και να δημιουργεί πραγματικές συνθήκες δεύτερης ευκαιρίας για χιλιάδες συμπολίτες μας.

Τι προβλέπει ακριβώς η νομοθετική ρύθμιση

Για καταβολές δόσεων από τώρα και στο εξής ο τόκος υπολογίζεται στη μηναία δόση: Για ενεργές ρυθμίσεις από 5 Ιουνίου 2026, ημερομηνία δημοσίευσης της υπ’αριθμ. 6/2026 την απόφασης της ολομέλειας του Αρείου Πάγου, ο τόκος θα υπολογίζεται βάση της μηνιαίας δόσης. Πιο συγκεκριμένα, ο τόκος που προβλέπεται από το άρθρο 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010 υπολογίζεται επί της ορισθείσας από το δικαστήριο μηνιαίας δόσης. Κάθε μηνιαία καταβολή περιλαμβάνει μέρος κεφαλαίου στο ύψος που έχει προσδιοριστεί από την δικαστική απόφαση και τον τόκο που αντιστοιχεί στο χρονικό διάστημα από την προηγούμενη έως την καταβολής της επόμενη δόση. Ειδικά για την πρώτη δόση υπολογίζεται περίοδος τοκοφορίας τριάντα (30) ημερών.

Αναδρομικά υπερβάλλοντα ποσά που έχουν καταβληθεί και αφορούν ενεργές ρυθμίσεις, αναγνωρίζονται ως καταβληθέν κεφάλαιο και απομειώνουν τον αριθμό των δόσεων που απομένουν για αποπληρωμή: Για ενεργές ρυθμίσεις που δεν έχουν περατωθεί ή δεν έχουν πληρωθεί οι προϋποθέσεις για να κηρυχθούν έκπτωτες κατά το χρόνο έναρξης ισχύος του παρόντος, εφόσον έχουν καταβληθεί υπερβάλλοντα ποσά από τον χρόνο έναρξης της ρύθμισης όπως αυτός προβλέπεται στη δικαστική απόφαση, ή σε περίπτωση που η ρύθμιση έχει μεταρρυθμιστεί με δικαστική απόφαση από το χρόνο έναρξης καταβολών της τελευταίας μεταρρύθμισης, τότε η διαφορά του συνολικού ποσού που έπρεπε να καταβληθεί και αυτού που καταβλήθηκε για την ανωτέρω χρονική περίοδο, αφαιρείται από τις τελευταίες κατά χρονολογική σειρά δόσεις προς καταβολή, απομειώνοντας το συνολικό αριθμό των εναπομενουσών δόσεων προς καταβολή.

Η διαφορά των τόκων που καταβλήθηκαν και αυτών που έπρεπε να καταβληθούν, δυνάμει άλλων μεθόδων υπολογισμού τοκοφορίας, εκλαμβάνεται ως αποπληρωμή κεφαλαίου και απομειώνει το υπόλοιπο της οφειλής όπως έχει διαμορφωθεί κατά το χρόνο έναρξης ισχύος του παρόντος. Τυχόν καταβληθέντα ποσά για ρυθμίσεις που έχουν περατωθεί ή έχουν πληρωθεί οι προϋποθέσεις για να κηρυχθούν έκπτωτες δεν αναζητούνται αναδρομικά.
Υπερβάλλοντα ποσά που έχουν εισπράξει τα πιστωτικά ιδρύματα κατά την περίοδο πριν μεταφερθούν τα δάνεια στον ΗΡΑΚΛΗ, τα αποδίδουν τα πιστωτικά ιδρύματα στον ΗΡΑΚΛΗ.

Αποσαφηνίζεται ότι σε περιπτώσεις ρυθμίσεων βάση του εξωδικαστικού η μηνιαία δόση υπολογίζεται ως τοκοχρεολυτική δόση επί του συνολικού ποσού της ρυθμιζόμενης οφειλής και όχι επί της μηνιαίας δόσης, όπως άλλωστε προβλέπεται στο νόμο, στις κανονιστικές πράξεις, στις συμβάσεις των ρυθμίσεων και στον υπολογισμό της εγκεκριμένης ρύθμισης για τον οποίο έχει συμφωνήσει ο δανειολήπτης κατά την ένταξη στη ρύθμιση.

9 Ερωτήσεις – Απαντήσεις: Αναλυτικά παραδείγματα

1. Τι επιτυγχάνει η ρύθμιση;

Η ρύθμιση πετυχαίνει τέσσερα κρίσιμα πράγματα:
• Εφαρμόζει καθολικά την απόφαση του Αρείου Πάγου, ώστε κανένας συνεπής δανειολήπτης να μη χρειαστεί να προσφύγει ξανά στα δικαστήρια.
• Μειώνει ουσιαστικά το κόστος αποπληρωμής, καθώς ο τόκος υπολογίζεται πλέον μόνο επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί ολόκληρου του κεφαλαίου.
• Αναγνωρίζει αναδρομικά τα ποσά που καταβλήθηκαν επιπλέον και τα συμψηφίζει υπέρ του δανειολήπτη, μειώνοντας το υπόλοιπο του δανείου ή τον αριθμό των δόσεων.
• Επιμερίζει δίκαια το κόστος μεταξύ τραπεζών και ΗΡΑΚΛΗ, ανάλογα με την περίοδο που έχουν εισπραχθεί τα ποσά.
Αρα, οι δανειολήπτες κερδίζουν: μικρότερες δόσεις, μικρότερη συνολική επιβάρυνση, ταχύτερη αποπληρωμή.

2. Πώς ωφελούνται οι δανειολήπτες;
Οι δανειολήπτες ωφελούνται άμεσα με δύο τρόπους:
• Από εδώ και πέρα πληρώνουν σημαντικά μικρότερη μηνιαία δόση, με τόκο που αντιστοιχεί μόνο σε έναν μήνα.
• Όσα επιπλέον ποσά κατέβαλαν τα προηγούμενα χρόνια αναγνωρίζονται ως αποπληρωμένο κεφάλαιο.
Αυτό σημαίνει ότι οι δανειολήπτες θα δουν τόσο μείωση της δόσης, όσο και μείωση της περιόδου αποπληρωμής.

3. Πόσο αλλάζει στην πράξη η δόση;
Για να γίνει κατανοητός ο τρόπος υπολογισμού πριν και μετά, παρατίθεται το ακόλουθο παράδειγμα:
Δανειολήπτης που είχε υπόλοιπο οφειλής τον Ιανουάριο 2024 144.500 ευρώ, με την προηγούμενη μέθοδο υπολογισμού θα πλήρωνε μηνιαία δόση 731 ευρώ για 300 μήνες.
Με τη νέα μέθοδο υπολογισμού θα πληρώνει δόση 483 ευρώ που αντιστοιχεί σε 482 ευρώ αποπληρωμή κεφαλαίου (χρεολύσιο) και 1 ευρώ τόκος.
Εάν κατέβαλε ποσό 731 ευρώ που αντιστοιχεί στην τοκοχρεωλυτική δόση από τον Ιανουάριο 2024 έως τον Ιούνιο του 2026, θα έχει πληρώσει υπερβάλλον ποσό για 30 μήνες ίσο με (731-483)*30=7.440 ευρώ.
Συνεπώς αντί να του απομένουν σήμερα 270 δόσεις για την αποπληρωμή του δανείου, αυτό το ποσό αφαιρείται από τις δόσεις που έχει να καταλάβει και θα πληρώσει τελικά 255 δόσεις των 483 ευρώ (με την τελευταία δόση να ανέρχεται σε 266 ευρώ).
Συνολικά ο δανειολήπτης αντί να πληρώσει 74.852 ευρώ σε τόκους, θα καταβάλει μόλις 411 ευρώ.

Α. Πληρωμή έως σήμερα με υπολογισμό τόκων επί του αρχικού Κεφαλαίου (υπόθεση επιτοκίου 3,6%)
Έτος Κεφάλαιο (σε €) Τόκος (σε €) Χρεολύσιο (σε €) Δόση (σε €)
Ιαν-24 144500 434 298 731
Φεβ-24 144202 433 299 731
Μαρ-24 143904 432 299 731
Απρ-24 143604 431 300 731
Μαϊ-24 143304 430 301 731
Ιουν-24 143003 429 302 731
… … … … …
Σεπ-48 2903 9 722 731
Οκτ-48 2180 7 725 731
Νοε-48 1456 4 727 731
Δεκ-48 729 2 729 731

ΣΥΝΟΛΟ   74.852 144.500 219.352

Β. Μετά την απόφαση του δικαστηρίου και τη νομοθετική εφαρμογή: Σταθερό χρεολύσιο, υπολογισμός τόκου μόνο επί των 30 ημερών κάθε δόσης
Έτος Κεφάλαιο (σε €) Τόκος (σε €) Χρεολύσιο (σε €) Δόση (σε €)
Ιαν-24 144500 1 482 483
Φεβ-24 144018 1 482 483
Μαρ-24 143537 1 482 483
Απρ-24 143055 1 482 483
Μαϊ-24 142573 1 482 483
Ιουν-24 142092 1 482 483
… … … … …
Σεπ-48 1927 1 482 483
Οκτ-48 1445 1 482 483
Νοε-48 963 1 482 483
Δεκ-48 482 1 482 483

ΣΥΝΟΛΟ   433 144.500 144.933

Γ. Μετά την απόφαση του δικαστηρίου και τη νομοθετική εφαρμογή εάν έχει καταβάλει υπερβάλλοντα ποσά από τον Ιανουάριο του 2024 έως τον Ιούνιο 2026: Σταθερό χρεολύσιο, υπολογισμός τόκου μόνο επί των 30 ημερών κάθε δόσης και αφαίρεση του ποσού που έχει καταβληθεί απομειώνοντας το χρόνο αποπληρωμής του δανείου
Έτος Κεφάλαιο Τόκος Χρεολύσιο Δόση
Ιαν-24 144500 1 730 731
Φεβ-24 143770 1 730 731
Μαρ-24 143041 1 730 731
Απρ-24 142311 1 730 731
Μαϊ-24 141581 1 730 731
Ιουν-24 140851 1 730 731
… … … … …
Απρ-26 124797 1 730 731
Μαϊ-26 124068 1 730 731
Ιουν-26 123338 1 730 731
Ιουλ-26 122608 1 482 483
Αυγ-26 122126 1 482 483
Σεπ-26 121645 1 482 483
… … … … …
Ιουν-47 1710 1 482 483
Ιουλ-47 1228 1 482 483
Αυγ-47 746 1 482 483
Σεπ-47 265 1 265 266

ΣΥΝΟΛΟ   411 144.500 144.911

4. Προβλέπεται αναδρομικότητα στη ρύθμιση;
Ναι και αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ρύθμισης.
Για όσους έχουν ενεργή ρύθμιση και είναι συνεπείς στις πληρωμές τους, τα ποσά που κατέβαλαν επιπλέον αναγνωρίζονται αναδρομικά.
Αυτή η αναδρομικότητα δεν προβλεπόταν από την ίδια την απόφαση του Αρείου Πάγου. Τη δίνει η νομοθετική παρέμβαση της κυβέρνησης.

5. Πώς εφαρμόζεται η αναδρομικότητα;
Υπολογίζεται πόσα χρήματα πλήρωσε ο δανειολήπτης παραπάνω από την έναρξη της ρύθμισης.
Το ποσό αυτό αφαιρείται από το υπόλοιπο της οφειλής και μειώνει τις τελευταίες δόσεις του δανείου.
Το δάνειό τελειώνει νωρίτερα.

6. Γιατί δεν δίνεται αναδρομικότητα σε υποθέσεις που έχουν κλείσει ή έχουν κηρυχθεί έκπτωτες;
Γιατί στις υποθέσεις αυτές:
• είτε η οφειλή έχει αποπληρωθεί και η κύρια κατοικία έχει ήδη διασωθεί (συνήθως με εφάπαξ αποπληρωμή του υπόλοιπου κεφαλαίου),
• είτε έχουν ήδη παραχθεί νομικά αποτελέσματα και για τις δύο πλευρές εξαιτίας της μη καταβολής δόσεων για σειρά μηνών η ετών.
Η αναδρομική επανεξέταση αυτών των υποθέσεων θα δημιουργούσε σοβαρή νομική και συστημική αβεβαιότητα, καθώς θα απαιτούσε να ανοίξουν ξανά χιλιάδες παλιές υποθέσεις, πολλές από τις οποίες βασίζονται σε δικαστικές αποφάσεις δεκαετίας. Επιπλέον, στις περιπτώσεις όπου ο οφειλέτης έχει εκπέσει από τη ρύθμιση, σημαίνει ότι δεν έχει καταβληθεί σημαντικός αριθμός δόσεων. Άρα δεν τίθεται θέμα αναδρομικής επιστροφής για ποσά που δεν πληρώθηκαν ποτέ.

7. Τι ισχύει για όσους είναι στον εξωδικαστικό ή στον ν. 4605/2019;
Για τις περιπτώσεις των λοιπών εργαλείων ρύθμισης οφειλών και συγκεκριμένα του ν. 4605/2019 καθώς και του εξωδικαστικού μηχανισμού ρύθμισης οφειλών, προβλέπεται ρητά από τη διάταξη ότι η μηνιαία δόση υπολογίζεται ως τοκοχρεολυτική δόση επί του συνολικού ποσού της ρυθμιζόμενης οφειλής και όχι επί της μηνιαίας δόσης, όπως άλλωστε προβλέπεται στο νόμο, στις κανονιστικές πράξεις, στις συμβάσεις των ρυθμίσεων και στον υπολογισμό της εγκεκριμένης ρύθμισης για τον οποίο έχει συμφωνήσει ο δανειολήπτης κατά την ένταξη στη ρύθμιση.

8. Ποιο είναι το κόστος για τον «ΗΡΑΚΛΗ»;
Η μείωση των δόσεων συνεπάγεται χαμηλότερες μελλοντικές εισπράξεις για το πρόγραμμα εγγυήσεων «ΗΡΑΚΛΗΣ».
Συγκεκριμένα, εκτιμάται ότι η συνολική επίδραση είναι περίπου:
• 500 εκατ. ευρώ σε βάθος 20ετίας, λόγω των χαμηλότερων δόσεων σε δάνεια συνολικού ύψους 16,5 δισ. ευρώ
• επιπλέον περίπου 200 εκατ. ευρώ από την αναδρομική εφαρμογή της ρύθμισης.
Ωστόσο, σημαντικό μέρος του κόστους των αναδρομικών δεν θα επιβαρύνει το Δημόσιο, καθώς θα καλυφθεί από τα ίδια τα πιστωτικά ιδρύματα.

9. Γιατί χρειάζεται νομοθετική ρύθμιση αφού αποφάσισε ο Άρειος Πάγος;
Η απόφαση του Αρείου Πάγου έδωσε τη βασική κατεύθυνση.
Όμως στην εφαρμογή της προέκυψαν διαφορετικές ερμηνείες σχετικά με τη χρονική διάρκεια υπολογισμού των τόκων επί της μηνιαίας δόσης (εάν δηλαδή υπολογίζονται για όλη την περίοδο από την αρχή της ρύθμισης έως την καταβολή κάθε δόσης, ή το πιο ευνοϊκό σενάριο που υιοθετείται μόνο για τις 30 ημέρες που μεσολαβούν μεταξύ των δύο δόσεων).
Επιπλέον δεν προσδιορίστηκε από την απόφαση τι συμβαίνει με τα αναδρομικά.
Η νομοθετική παρέμβαση έρχεται να κλείσει οριστικά κάθε ασάφεια.
Έτσι ξεκαθαρίζεται ο τρόπος υπολογισμού, εφαρμόζεται ενιαία για όλους και οι δανειολήπτες δεν χρειάζεται να προσφύγουν ξανά στη δικαιοσύνη.
Αυτό είναι το ουσιαστικό όφελος. Με τη νομοθέτηση γίνεται καθολικό, εφαρμόσιμο και άμεσα αξιοποιήσιμο δικαίωμα για χιλιάδες δανειολήπτες.

Στο πάγωμα μέχρι νεοτέρας των τόκων σε όλα τα δάνεια που έχουν ρυθμιστεί με το νόμο Κατσέλη (3869/2010), προχωρούν οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις, σε συνέχεια της δημοσίευσης σχετικής με τις συγκεκριμένες χορηγήσεις απόφασης του Αρείου Πάγου.

Νόμος Κατσέλη και υπολογισμός της επιτοκιακής επιβάρυνσης

Όπως επισημαίνουν πηγές από τον κλάδο, η ετυμηγορία του Ανώτατου Δικαστηρίου, όπως είναι διατυπωμένη, δεν επιτρέπει την εξαγωγή ενός ασφαλούς συμπεράσματος για τον τρόπο υπολογισμού της επιτοκιακής επιβάρυνσης για τους δανειολήπτες που έχουν ρυθμίσει τα χρέη τους με τον εν λόγω πλαίσιο.

Για το λόγο αυτό, τα νομικά τους τμήματα εργάζονται εντατικά προκειμένου να ζητήσουν επισήμως διευκρινίσεις από τον Άρειο Πάγο για τον τρόπο εφαρμογής της απόφασής του. Έως τότε, οι οφειλέτες θα αποπληρώνουν μόνο κεφάλαιο και όχι τόκους.

Σημειώνεται ότι κατά τον Άρειο Πάγο, ο υπολογισμός του επιτοκίου πρέπει να γίνει επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού ανεξόφλητου κεφαλαίου.

Με τον τρόπο αυτό, επισημαίνεται στην απόφαση, οι ρυθμίσεις του νόμου Κατσέλη εναρμονίζονται με τον πρωταρχικό σκοπό του, την αντιμετώπιση δηλαδή των σοβαρών οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων, στα οποία οδήγησε η υπερχρέωση των φυσικών προσώπων.

Επιπλέον, επιδιώκεται «η απαλλαγή των χρεών των υπερχρεωμένων δανειοληπτών, προς εξυπηρέτηση του ευρύτερου, δημόσιου συμφέροντος σκοπού της επανάκτησης από τους τελευταίους της αγοραστικής τους δύναμης και της επανένταξής τους στην οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα».

Συγκεκριμένα, στο ξεκίνημα της περιόδου αποπληρωμής οι τόκοι προκύπτουν από τον πολλαπλασιασμό του μηνιαίου επιτοκίου με το σύνολο του χρέους.

Ενα μέρος λοιπόν της μηνιαίας δόσης αφορά την επιτοκιακή επιβάρυνση και το υπόλοιπο αποπληρώνει το ανεξόφλητο κεφάλαιο. Τον αμέσως επόμενο μήνα οι τόκοι υπολογίζονται επί του μειωμένου μετά την αποπληρωμή της προηγούμενης δόσης κεφαλαίου. Όσο λοιπόν περνούν οι μήνες, τόσο μειώνεται η συμμετοχή των τόκων στη μηνιαία δόση.

Οι ερμηνείες

Ο Άρειος Πάγος αποφάσισε κάτι διαφορετικό. Σύμφωνα με την ερμηνεία που δίνουν νομικοί εκπρόσωποι των δανειοληπτών, η οφειλή θα πρέπει να επιμερίζεται στον αριθμό των δόσεων που έχει αποφασίσει το δικαστήριο, στο πλαίσιο του ν. 3869/2010 και στη συνέχεια οι τόκοι να υπολογίζονται σε μηνιαία βάση επί αυτού του σταθερού ποσού. Με τον τρόπο αυτό τα δάνεια της κατηγορίας καθίστανται ουσιαστικά άτοκα.

Από την πλευρά τους, ορισμένοι κύκλοι από τον χρηματοπιστωτικό τομέα διαβάζουν διαφορετικά την απόφαση. Πιστεύουν ότι οι τόκοι θα πρέπει να αυξάνονται κάθε μήνα, καθώς αποπληρώνονται οι δόσεις.

Ανώτατη πηγή από τον κλάδο των servicers δεν αποδέχεται καμία ερμηνεία, σημειώνοντας πως θα πρέπει ο ίδιος ο Άρειος Πάγος να εξηγήσει τι έχει αποφασίσει.

Για το λόγο αυτό θα υποβληθεί άμεσα σχετικό ερώτημα, δια της επίσημης οδού, ώστε να δοθεί μία ξεκάθαρη απάντηση. Μέχρι τότε, όπως προαναφέρθηκε, οι διαχειριστές δεν θα χρεώνουν τόκους στους οφειλέτες που έχουν υπαχθεί στο νόμο Κατσέλη και έχουν ήδη ρυθμίσει τα χρέη τους.

Πόσα είναι

Υπολογίζεται ότι στο εν λόγω καθεστώς έχουν ενταχθεί περίπου 300.000 δάνεια συνολικού ύψους 6 δισ. ευρώ, η πλειονότητα των οποίων έχει αποενοποιηθεί από τις τράπεζες κατά τη φάση εξυγίανσής τους.

Με βάση τις πρώτες εκτιμήσεις της αγοράς στις αρχές του έτους, σε συνέχεια της διαρροής στον Τύπο της απόφασης του Αρείου Πάγου, το κόστος για τους πιστωτές υπολογιζόταν στην περιοχή του 1 δισ. ευρώ.

Πρόκειται για μία ζημιά που θα πλήξει ευθέως τις ανακτήσεις των τιτλοποιήσεων, με το ρίσκο να καταπέσουν οι κρατικές εγγυήσεις του προγράμματος «Ηρακλής».

Πέραν του άμεσα οικονομικού κόστους, τραπεζικοί κύκλοι υπογραμμίζουν τον κίνδυνο για τη χρηματοπιστωτική ευστάθεια στην περίπτωση που και άλλοι ευάλωτοι δανειολήπτες, οποίοι έχουν πετύχει ρυθμίσεις με διαφορετικά εργαλεία, όπως ο εξωδικαστικός μηχανισμός, διεκδικήσουν μία ανάλογη λύση.

Πηγή: OT

ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΓΡΗΓΟΡΗΣ

Μια ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη για χιλιάδες υπερχρεωμένα νοικοκυριά φέρνει η σημερινή δημοσίευση της απόφασης της πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, η οποία ξεκαθαρίζει οριστικά τον τρόπο υπολογισμού των τόκων στα «κόκκινα δάνεια» που έχουν ενταχθεί στον νόμο Κατσέλη.

Η απόφαση θεωρείται κομβικής σημασίας, καθώς δικαιώνει τους δανειολήπτες και βάζει τέλος σε μια πολυετή δικαστική διαμάχη με τις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (servicers), οι οποίες υποστήριζαν ότι οι τόκοι θα πρέπει να υπολογίζονται επί του συνολικού ποσού της οφειλής.

Οι ανώτατοι δικαστές έκριναν, με ευρεία πλειοψηφία 35 ψήφων έναντι 12, ότι ο τόκος πρέπει να υπολογίζεται μόνο πάνω στη μηνιαία δόση που έχει καθοριστεί από το δικαστήριο και όχι στο σύνολο του χρέους. Με τον τρόπο αυτό αποτρέπονται πρόσθετες επιβαρύνσεις που σε πολλές περιπτώσεις οδηγούσαν σε σημαντική αύξηση των ποσών που καλούνταν να καταβάλουν οι οφειλέτες.

Η απόφαση αφορά περίπου 350.000 δανειολήπτες που έχουν υπαχθεί στις προστατευτικές διατάξεις του νόμου Κατσέλη και δεσμεύει τόσο τις τράπεζες όσο και τα επενδυτικά funds και τις εταιρείες διαχείρισης που έχουν αναλάβει τη διαχείριση των δανείων.

Μέχρι σήμερα, σε αρκετές περιπτώσεις οι servicers υπολόγιζαν τον τόκο επί ολόκληρου του ανεξόφλητου χρέους, γεγονός που οδηγούσε σε πολύ μεγαλύτερες επιβαρύνσεις από εκείνες που είχαν προβλεφθεί στις δικαστικές αποφάσεις. Πολλοί δανειολήπτες έβλεπαν έτσι τις καταβολές τους να αυξάνονται σημαντικά, παρά το γεγονός ότι είχαν ήδη πετύχει δικαστική ρύθμιση των οφειλών τους.

Η υπόθεση έφτασε στην πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου έπειτα από προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων, καθώς υπήρχαν αντικρουόμενες αποφάσεις δικαστηρίων για το ίδιο ζήτημα. Με τη νέα απόφαση, η νομική αβεβαιότητα παύει να υφίσταται και δημιουργείται ενιαία νομολογία για όλες τις αντίστοιχες υποθέσεις.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και το γεγονός ότι η τελική κρίση του δικαστηρίου ακολούθησε την εισήγηση του αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Σωτήρη Πλαστήρα, ο οποίος είχε υποστηρίξει ότι ο τοκισμός πρέπει να γίνεται αποκλειστικά επί της δικαστικά ορισμένης δόσης.

Για χιλιάδες οικογένειες που εξακολουθούν να εξυπηρετούν ρυθμίσεις του νόμου Κατσέλη, η απόφαση μεταφράζεται σε μικρότερες επιβαρύνσεις, μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου και καλύτερες προϋποθέσεις για την ολοκλήρωση της αποπληρωμής των οφειλών τους.

Πηγή: news247.gr

Θύμα ξυλοδαρμού από αγνώστους έπεσε ο Διευθύνων Σύμβουλός (CEO) της εταιρείας είσπραξης οφειλών Cepal, Θεόδωρος Αθανασόπουλος, όπως έγινε γνωστό μέσω επίσημης ανακοίνωσης.

Η επίθεση σημειώθηκε το πρωί της Τρίτης (03/03), με την Cepal να καταδικάζει το περιστατικό.

Ειδικότερα, όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση της εταιρείας:

«Η εταιρεία CEPAL επιβεβαιώνει ότι σήμερα το πρωί ο Διευθύνων Σύμβουλος, κος Θ. Αθανασόπουλος δέχθηκε επίθεση από άτομα αγνώστων στοιχείων.

Είναι καλά στην υγεία του.

Η εταιρεία καταδικάζει απερίφραστα κάθε μορφή βίας.

Τέτοιου είδους ενέργειες δεν έχουν θέση σε μια ευνομούμενη κοινωνία. Συνεργαζόμαστε πλήρως με τις αρμόδιες ελληνικές αρχές για τη διερεύνηση του περιστατικού.

Για λόγους σεβασμού της διαδικασίας και της ιδιωτικότητας, δεν θα προβούμε σε περαιτέρω σχόλια αυτή τη στιγμή».

Μαρινάκης κατά Πολάκη

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και  υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ, Παύλος Μαρινάκης, στρέφεται κατά του Παύλου Πολάκη, για μια ανάρτηση που έκανε στα social media, σχετικά με το περιστατικό.

Όπως ανέφερε:

“Πριν από λίγη ώρα, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Παύλος Πολάκης προέβη σε μια αδιανόητη ανάρτηση, με αφορμή την άγρια επίθεση που δέχθηκε, σήμερα το πρωί, ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας CEPAL Θόδωρος Αθανασόπουλος. Η ανάρτηση αυτή δεν μαζεύεται ούτε με το ετεροχρονισμένο υστερόγραφο που προσέθεσε.

Το «τέρας» της βίας, όσο και αν επιμένουν, δεν είμαστε διατεθειμένοι, ούτε ως πολιτεία, ούτε ως κοινωνία, να το συνηθίσουμε.

Σε ένα κανονικό κόμμα ο κ. Πολάκης δεν θα παρέμενε ούτε λεπτό, αλλά στον ΣΥΡΙΖΑ τέτοιες συμπεριφορές είναι «ακόμα μία ημέρα στη δουλειά», ασχέτως αν αυτό κάνουν ότι δεν το βλέπουν όσοι οραματίζονται «προοδευτική διακυβέρνηση» με τους εκπροσώπους της οπισθοδρόμησης και του τυφλού μίσους.

Σε κάθε περίπτωση, έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στην Ελληνική Αστυνομία ότι θα εντοπίσει τους δράστες αυτής της φρικαλέας επίθεσης και θα τους οδηγήσει στη Δικαιοσύνη”.

Στην ανάρτησή του στο Favebook, νωρίτερα, ο Παύλος Πολάκης είχε γράψει τα εξής:

“Άρχισαν τα όργανα!
Τα κοράκια των φαντς έχουν φτάσει τον κόσμο στα όριά του και θα δούμε άγρια πράγματα πλέον από την απόγνωση!
Η CEPAL είναι η εισπρακτική της ALPHA BANK και ο Αθανασόπουλος ο επικεφαλής.
Χρειάζεται πολιτική λύση τώρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει διατυπώσει πρόταση για το ιδιωτικό χρέος. Ο Μητσοτάκης απλά κρατάει το φανάρι στις Τράπεζες, οι οποίες είναι πίσω ΚΑΙ από τα φαντς και τους σέρβισερς!
Υ.Γ. Προφανώς και οι ξυλοδαρμοί ΔΕΝ είναι λύση!”.

Σε θρίλερ εξελίσσεται η υπόθεση με τον ανατοκισμό των δανειοληπτών που έχουν υπαχθεί στον νόμο Κατσέλη, καθώς η αναμονή για την καθαρογραμμένη απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου εντείνει την αγωνία χιλιάδων οφειλετών και νομικών. Ενώ το Ανώτατο Δικαστήριο τάχθηκε ξεκάθαρα υπέρ των δανειοληπτών, κρίνοντας πως ο υπολογισμός των τόκων πρέπει να γίνεται επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνόλου του δανειακού ποσού, ένα κρίσιμο ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Τι θα γίνει με την αναδρομικότητα;

Ο κίνδυνος νέων δικαστικών μαχών

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, η οποία συνεδρίασε κεκλεισμένων των θυρών πριν από περίπου 10 ημέρες, δεν φαίνεται να έχει αγγίξει το ζήτημα της αναδρομικότητας. Ο λόγος είναι τυπικός αλλά ουσιαστικός: το προδικαστικό ερώτημα που εστάλη από το Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων δεν ζητούσε απάντηση για το τι μέλλει γενέσθαι με τα ποσά που έχουν ήδη καταβληθεί, αλλά εστίαζε στον τρόπο υπολογισμού των τόκων. Αυτό σημαίνει πως στην απόφαση που αναμένεται να καθαρογραφεί και να δημοσιευθεί στα τέλη Φεβρουαρίου (ή το αργότερο μέχρι τα μέσα Μαρτίου), ενδέχεται να απουσιάζει η πρόβλεψη για τα χρήματα που κατέβαλαν οι περίπου 350.000 δανειολήπτες από την ημέρα υπαγωγής τους στον νόμο Κατσέλη μέχρι σήμερα.

Μονόδρομος οι αγωγές

Ο προβληματισμός στον νομικό κόσμο είναι έντονος. Εάν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις και ο Άρειος Πάγος δεν δώσει λύση στο ζήτημα της αναδρομικότητας, τότε ανοίγει ο δρόμος για ένα νέο κύμα εκατοντάδων χιλιάδων αγωγών. Νομικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι οι δανειολήπτες – είτε έχουν εκκρεμή είτε εξοφλημένα δάνεια στα οποία τράπεζες και funds εφάρμοζαν υπέρογκα πανωτόκια υπολογίζοντας τη δόση επί του κεφαλαίου – θα έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουν εκ νέου στη Δικαιοσύνη. Στόχος τους θα είναι:

• Η επιστροφή χρημάτων από καταχρηστικώς εισπραχθέντες τόκους.
• Ο συμψηφισμός των επιπλέον ποσών στις δόσεις που απομένουν.

Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι τα δικαστήρια της χώρας, εξετάζοντας τις νέες αυτές προσφυγές, θα κληθούν τελικά να αποφανθούν και για το φλέγον ζήτημα της αναδρομικότητας, καλύπτοντας το κενό που φαίνεται να αφήνει η απόφαση του Αρείου Πάγου.

ΛΕΝΑ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ

Το ανώτατο δικαστήριο θα αποφασίσει τον τρόπο υπολογισμού των τόκων για τους δανειολήπτες που έχουν υπαχθεί στον νόμο αλλά βρίσκονται αντιμέτωποι με την αυθαίρετη τακτική των πιστωτών να υπολογίζουν τον τόκο επί του άληκτου κεφαλαίου αντί επί της μηνιαίας δόσης

Ημάχη των μαχών για τον νόμο 3869/2010, τον λεγόμενο νόμο Κατσέλη, θα δοθεί στην αυριανή, κεκλεισμένων των θυρών, συνεδρίαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, που καλείται να δικαιώσει είτε εκατοντάδες πολίτες, οφειλέτες και εγγυητές, είτε τα funds, servicers και τράπεζες.

Σχεδόν έναν χρόνο μετά την πιλοτική δίκη το ανώτατο δικαστήριο θα αποφασίσει τον τρόπο υπολογισμού των τόκων για τους δανειολήπτες που έχουν υπαχθεί στον νόμο αλλά βρίσκονται αντιμέτωποι με την αυθαίρετη τακτική των πιστωτών να υπολογίζουν τον τόκο επί του άληκτου κεφαλαίου αντί επί της μηνιαίας δόσης.

Ετσι οι δυσανάλογες και άδικες χρεώσεις οδηγούν σε υπέρογκες δόσεις ευάλωτους ανθρώπους, οι οποίοι πληρώνουν ακριβά τις απαιτήσεις των εταιρειών που καταστρατηγούν το γράμμα και το πνεύμα του νόμου. Στην περίπτωση δε αδυναμίας καταβολής δόσεων απειλούνται με πλειστηριασμούς, παρότι μία από τις ρυθμίσεις του νόμου (άρθρο 9, παρ. 2) προέβλεπε ότι ο δανειολήπτης δικαιούται να διασώσει το σπίτι του πληρώνοντας το αντίτιμο που προβλέπεται στο παραπάνω άρθρο εντόκως, με κυμαινόμενο ή σταθερό επιτόκιο.

Κραυγαλέες παραβιάσεις

Το κοινωνικό κόστος από αυτή την πρακτική είναι τεράστιο, αν αναλογιστεί κανείς πόσοι οφειλέτες δεν απολαμβάνουν ούτε προστασία της πρώτης κατοικίας ούτε ουσιαστική ελάφρυνση των χρεών τους. Αντίθετα, συνθλίβονται οικονομικά για να τα εξυπηρετήσουν, περικόπτοντας βασικές ανάγκες.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα 30 δανειοληπτών δημοσιεύει σήμερα η «Εφ.Συν.» (τα πλήρη στοιχεία τους είναι στη διάθεση της εφημερίδας) με τα ποσά που προέβλεπαν οι δικαστικές αποφάσεις βάσει του νόμου Κατσέλη σε αντιπαραβολή με τις μεγαλύτερες, συχνά υπερδιπλάσιες δόσεις που ζητούν τα funds.

Η μονογονεϊκή οικογένεια της Φ.Α. κλήθηκε να πληρώσει 420 αντί για 230 ευρώ, η Ν.Μ. με 3 ανήλικα τέκνα 120 αντί για 64 και η Τ.Δ. 400 αντί για 139. Το δικαστήριο όρισε η Α.Μ. με 82% αναπηρία να καταβάλει 75 ευρώ αλλά η εταιρεία αξίωνε 150, ενώ στην περίπτωση της οικογένειας της Λ.Ο., με δύο μέλη ΑμεΑ, 1.100 ευρώ αντί για τα 500 ευρώ της απόφασης.

Μεγάλο διακύβευμα

Στην περσινή δίκη συζητήθηκε το προδικαστικό ερώτημα από το Ειρηνοδικείο Ιωαννίνων, έπειτα από νομική διχογνωμία, με την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Γεωργία Αδειλίνη, να τάσσεται ξεκάθαρα υπέρ των πολιτών κρίνοντας ότι ο υπολογισμός του επιτοκίου με βάση τη δόση εναρμονίζεται με τον πρωταρχικό σκοπό του νόμου, δηλαδή με την αντιμετώπιση των σοβαρών οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων στα οποία οδήγησε η υπερχρέωση των φυσικών προσώπων, προς εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος.

Η εισαγγελέας είχε επιχειρηματολογήσει για το ότι πρέπει να συνδυάζεται η μεγαλύτερη κατά το δυνατόν ικανοποίηση των πιστωτών αλλά με βασική προϋπόθεση την προστασία της προσωπικής αξιοπρέπειας και τη διατήρηση ενός στοιχειώδους επιπέδου διαβίωσης.

Δικηγόροι υπέρ των οφειλετών κατέδειξαν ότι οι τράπεζες και οι εταιρείες προσπαθούν να κάνουν υπερήμερους τους δανειολήπτες, ώστε να καταγγέλλουν τις δανειακές συμβάσεις, να τους πετούν έξω από το πλαίσιο του Ν.3869/2010, να κατάσχουν τα ακίνητα και να τα πλειστηριάζουν. Ομως, οι τράπεζες, τα διάδοχα funds και οι εταιρείες στις οποίες μεταβιβάστηκε ύστερα η διαχείριση των δανείων επέμειναν στην ερμηνεία για εκτοκισμό των δανείων ενάντια στις διατυπώσεις διατακτικών των αποφάσεων υπέρ των δανειοληπτών.

Πλούσια νομολογία

Η μεγάλη πλειονότητα των πολυάριθμων αποφάσεων που εκδόθηκαν από τα πρώην ειρηνοδικεία της ελληνικής επικράτειας για τις αιτήσεις υπαγωγής στον νόμο Κατσέλη, από την έναρξη της εφαρμογής του, απομακρύνθηκε από την τραπεζική πρακτική ορίζοντας σταθερές μηνιαίες δόσεις για την προστασία της κύριας κατοικίας.

Η πλούσια νομολογία ήρθε και επιβεβαίωσε ότι ο τόκος πρέπει να υπολογίζεται επί του υπόλοιπου κεφαλαίου και όχι επί της δόσης, όπως ο ίδιος ο νόμος προέβλεπε, χωρίς περαιτέρω ανατοκισμό και πρόσθετες χρεώσεις. Ενδεικτικά, παρά την αναμονή της κρίσης του Αρείου Πάγου, το Μονομελές Πρωτοδικείο Κω εξέδωσε απόφαση (αριθμός 489/2025) θετική για τον δανειολήπτη, αποφασίζοντας ότι ο τόκος πρέπει να υπολογίζεται στη δόση.

Στο σκεπτικό του το δικαστήριο έκρινε ότι νόμος Κατσέλη δίνει μια «ρεαλιστική προοπτική απεγκλωβισμού από τα χρέη σε όλους τους υπερχρεωμένους πολίτες. Διασφαλίζει στα υπερχρεωμένα νοικοκυριά που θα θελήσουν να αξιοποιήσουν τις ρυθμίσεις του ένα ελάχιστο επίπεδο οικονομικής διαβίωσης. Με μια πρωτοποριακή ρύθμιση λαμβάνει ιδιαίτερη μέριμνα για τη διατήρηση και προστασία της κύριας κατοικίας των οφειλετών, αφού επιτρέπει σε αυτούς να την εξαιρέσουν από τη ρευστοποίηση της περιουσίας τους. Τούτο δε υπό όρους και διαδικασίες που δεν θίγουν τα συμφέροντα των πιστωτών». 

Δικαιοσύνη, ασφάλεια δικαίου και Σύνταγμα σε αμφισβήτηση

Λυδία Δράμπα, δικηγόρος

Λόγω των αντικρουόμενων αποφάσεων που ακολούθησαν του νόμου Κατσέλη, καθώς υπήρξαν και οι ελάχιστες που έκριναν ότι ο τόκος υπολογίζεται επί του κεφαλαίου, ακολουθώντας έτσι τη γραμμή των τραπεζών, το ζήτημα κατέληξε να κριθεί από τον Αρειο Πάγο, ο οποίος συνεδρίασε στις 27 Φεβρουαρίου 2025 και ακόμη αναμένεται να εκδοθεί απόφασή του, με τους δανειολήπτες να πνίγονται καθημερινά από τις οχλήσεις των τραπεζών και από την πίεση που τους ασκείται από αυτές, αναγκαζόμενοι να πληρώνουν άδικους και υπέρογκους τόκους.

Οσον αφορά την πρώην υπουργό Λούκα Κατσέλη, ερωτηθείσα πριν από την ως άνω δίκη, είχε δηλώσει ότι πρόθεση του νομοθέτη ήταν ο τόκος να υπολογίζεται επί της δόσης, καθώς διαφορετική ερμηνεία δεν θα είχε κανένα νόημα και δεν θα προστάτευε τον δανειολήπτη, ο οποίος και πάλι θα επανερχόταν στις τραπεζικές ρυθμίσεις.

Δίνοντας ένα παράδειγμα θα λέγαμε ότι όταν η δόση ενός δανειολήπτη ορίζεται με δικαστική απόφαση στο μηνιαίο ποσό των 150 ευρώ, ο τόκος επί της δόσης με κυμαινόμενο επιτόκιο 4,5% ανέρχεται στο ποσό των 6,75 ευρώ και επομένως η συνολική δόση (κεφάλαιο και τόκος) ανέρχεται στο ποσό των 156,75 ευρώ. Αντ’ αυτού οι τράπεζες και οι ως άνω διάδοχοί τους αυθαιρετώντας και πράττοντας κατά βούληση ερμηνεύουν όπως τους βολεύει και τους συμφέρει τις αποφάσεις με αποτέλεσμα το ως άνω ποσό να διπλασιάζεται, τριπλασιάζεται, πολλές φορές και να τετραπλασιάζεται με υπολογισμούς και κρυφές χρεώσεις που ο δανειολήπτης δεν μπορεί να παρακολουθήσει, παραβιάζοντας ευθέως τον νόμο.

Καλείται λοιπόν ο Αρειος Πάγος να εκδώσει μια απόφαση που θα ανταποκρίνεται στα όσα ορίζει ο ως άνω νόμος και δεν θα διαψεύσει την ασφάλεια δικαίου, στην οποία οι πολίτες αυτού του κράτους πιστεύουν. Καλείται να μην καταστρατηγήσει το Σύνταγμα και εκδώσει μια απόφαση η οποία επί της ουσίας θα καταργεί την ως άνω ρύθμιση προστατεύοντας για ακόμη μία φορά το κεφάλαιο και τους μεγαλομετόχους των τραπεζών.

Καλείται να αποδείξει ότι η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και αποτελεί μια πραγματικά διακριτή εξουσία, αναζητώντας κατά την ερμηνεία του το πνεύμα του ιστορικού νομοθέτη και τον αληθή σκοπό του νόμου υποκειμενικά και αντικειμενικά και μέσω της αιτιολογικής έκθεσής του, ώστε τελικά να μη βρεθεί να κάνει ψευδοερμηνεία και να ασκήσει επί τω τέλει νομοθετική εξουσία κατ’ επιταγή των τραπεζικών συμφερόντων και της κρατικής επιρροής.

Καλείται επί της ουσίας να προστατεύσει τους ευάλωτους δανειολήπτες και να μην τους οδηγήσει σε απόγνωση, αφού σε διαφορετική περίπτωση θα οδηγηθούν σε αναστολή πληρωμής δόσεων, κατάσχεση και πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας, αντίθετα με τα δεδικασμένα και το Σύνταγμά μας, τη στιγμή δε που χωρίς να τους περισσεύει και με πολλούς κόπους έχουν απολέσει και ένα αξιόλογο ποσό στη δικαστική μέχρι σήμερα διαμάχη τους με τις τράπεζες, η οποία τους δημιούργησε την ακλόνητη πεποίθηση ότι ο Γολγοθάς τους θα έχει αίσιο τέλος.

Πηγή: efsyn.gr

ΜΟΝΙΚΑ ΑΡΤΙΝΟΥ

Mε τον φόβο της έξωσης θα περάσουν τις γιορτινές μέρες χιλιάδες δανειολήπτες, τα δάνεια των οποίων έχουν κοκκινίσει και περάσει σε fund. Ανάμεσά τους, άνθρωποι που έχασαν την εργασία τους στα χρόνια της κρίσης ή τους χτύπησε η αρρώστια.

Πολίτες που μέχρι εκείνη τη δύσκολη ώρα πλήρωναν κανονικά τη δόση του δανείου και δεν χρωστούσαν πουθενά, γράφει η Έλενα Φυντανίδου σε ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ στο Βήμα.

Χιλιάδες νοικοκυριά να απειλούνται με απώλεια της πρώτης κατοικίας τους ενόψει μαζικών πλειστηριασμών.

Η συγκυρία είναι κρίσιμη, καθώς η κυβέρνηση προετοιμάζεται να ανακοινώσει νέα μέτρα για το στεγαστικό πρόβλημα. Το ρεπορτάζ εστιάζει σε αληθινές ιστορίες ανθρώπων που χάνουν τα σπίτια τους, όχι απλώς επειδή αθέτησαν τις υποχρεώσεις τους. Αλλά και γιατί ο στόχος είναι να τους πάρουν τα σπίτια.

Η περίπτωση του Κώστα από τη Γλυφάδα

Ο Κώστας, μαραγκός στο επάγγελμα, αγόρασε το 2003 σπίτι 99 τ.μ. στη Γλυφάδα με δάνειο 260.000 ευρώ και μηνιαία δόση 1.300 ευρώ.

Το 2012, η κατάρρευση της οικοδομής τον άφησε άνεργο. Η τράπεζα πρότεινε μετατροπή του δανείου σε ελβετικό φράγκο, μια επιλογή που αποδείχθηκε οικονομικά ολέθρια: ενώ η οικογένεια είχε καταβάλει 160.000 ευρώ έως το 2015, σήμερα το χρέος ξεπερνά τις 500.000 ευρώ.

Οι συνεχείς αποτυχημένες προσπάθειες ρύθμισης, με ολοένα και υψηλότερες απαιτήσεις προκαταβολής – φτάνοντας τα 100.000 ευρώ – ενίσχυσαν την πεποίθησή του ότι στόχος ήταν η αρπαγή του σπιτιού.

Η οικογένεια αντιμετώπισε επιπρόσθετα τραγικά πλήγματα: το παιδί τους διαγνώστηκε με καρκίνο, ενώ ο ίδιος υπέστη εγκεφαλικό . Παρά τη δυνατότητα έκδοσης πιστοποιητικού ευαλωτότητας, απορρίφθηκε επειδή η αξία του ακινήτου υπερέβαινε το όριο κατά 10.000 ευρώ.

Ο πλειστηριασμός έγινε στις 5 Ιουλίου 2023, με το σπίτι να περνά σε εταιρεία real estate ξένων συμφερόντων. Δύο προσπάθειες έξωσης αποτράπηκαν προσωρινά χάρη στην αλληλεγγύη εργαζομένων, σωματείων και γειτόνων. Χειρότεροι και από τοκογλύφους.

H συνέχεια είναι αποκαλυπτική: «Το 2017 προσπάθησα να έρθω σε συνεννόηση – μέσω της τράπεζας – με την εταιρεία διαχείρισης που συνεργαζόταν με το fund για να μη μου βγάλουν το σπίτι “στο σφυρί”. Μου ζήτησαν αρχικά προκαταβολή 12.000 ευρώ για να “τα βρούμε” και να γίνει νέα ρύθμιση.

Μέσα σε λιγότερο από μήνα και αφού τους ενημέρωσα ότι είχα βρει το ποσό που ζητούσαν, μου είπαν ότι η προκαταβολή είχε φθάσει στα 25.000 ευρώ. Δανείστηκα από συγγενείς και φίλους, τους ενημέρωσα ξανά, και μου είπαν ότι το ποσόν είχε ξανά διπλασιαστεί και είχε φθάσει στα 50.000 ευρώ.

Δεν το έβαλα κάτω παρότι μέσα μου ήξερα πια ότι με κορόιδευαν και ήθελαν να μου “φάνε” το σπίτι. Συνεννοήθηκα με τον αδελφό μου ο οποίος είχε ένα χωραφάκι και μου είπε: “Θα το πουλήσω και θα σου δώσω τα λεφτά. Το σπίτι δεν θα το χάσεις”. Ήρθα ξανά σε επικοινωνία με τους υπαλλήλους της τράπεζας – με αυτούς έκανα τις συνεννοήσεις, διότι με τη διαχειρίστρια εταιρεία ήταν αδύνατη η επικοινωνία – και τους είπα ότι θα τα έχουν τα λεφτά που ζητούν.

Ξέρετε τι μου είπαν; Ότι το ποσό της προκαταβολής είχε διπλασιαστεί και είχε φθάσει στα 100.000 ευρώ. Εκεί σταμάτησα… Τα κατάλαβα όλα. Ήθελαν να μου πάρουν το σπίτι. Είναι και στη Γλυφάδα… Οι τιμές έχουν πάρει τη πάνω βόλτα».

Πώς η Κρίστι Γεωργιοπούλου έπεσε στην παγίδα.

Η Κρίστι ζει με τον 17χρονο γιο της και το 2007 έλαβε δάνειο 130.000 ευρώ . Μετά τον θάνατο του πατέρα της, μπήκε στον «νόμο Κατσέλη» και συνέχισε να καταβάλλει 300 ευρώ μηνιαίως. Η ίδια διηγείται πώς έπεσε στην παγίδα, όταν υπάλληλοι της τράπεζας από την οποία είχε πάρει το δάνειο, της πρότεινε να βγει από τον «νόμο Κατσέλη» και να επιστρέψει στην τράπεζα καταβάλλοντας το ίδιο ποσόν των 300 ευρώ:

«Έδειξα τα χαρτιά που μου έδωσε η τράπεζα και σε δικηγόρο, ο οποίος μου είπε ότι η πρόταση είναι καλή, και δυστυχώς συμφώνησα. Ενώ πλήρωνα κανονικά, το 2020 μου ήρθε ένα χαρτί από μία εταιρεία διαχείρισης δανείων, ενημερώνοντάς με ότι είμαι “κόκκινη”.

Πήγα τρέχοντας στην τράπεζα όπου οι υπάλληλοι με διαβεβαίωσαν ότι το δάνειό μου δεν είναι “κόκκινο”, και ότι πήγε στην εταιρεία διαχείρισης διότι βρισκόταν στην ίδια σειρά με “κόκκινα” δάνεια. Στο ερώτημά μου γιατί δεν ενημερώθηκα, μού απάντησαν ότι κάποιος υπάλληλος θα τηλεφώνησε, αλλά δεν με βρήκε. Αυτή ήταν η απάντηση της τράπεζας», είπε.

Παρά τη συνέπεια στις πληρωμές, η τράπεζα μετέφερε το δάνειο σε εταιρεία διαχείρισης, η οποία το χώρισε σε δύο τμήματα και μόνο για το ένα τής έβγαλε να πληρώνει μηνιαία δόση ύψους 478 ευρώ, διαβεβαιώνοντάς της ότι όταν γίνει νέος διακανονισμός θα «φέρουν και το δεύτερο στα ίσα του». Ωστόσο, κατάλαβε πολύ αργότερα, ότι σε αυτό το «δεύτερο δάνειο» γινόταν ανατοκισμός.

Εκπρόσωποι της διαχειρίστριας εταιρείας την κάλεσαν μετά από οκτώ – εννέα μήνες για να κάνουν νέα ρύθμιση ζητώντας ως προκαταβολή το ποσόν των 4.000 ευρώ. «Μέσα σε τέσσερις μέρες τους τηλεφώνησα και τους είπα ότι έχω τα λεφτά για προχωρήσουμε στη ρύθμιση.

Ξαφνικά, οι 4.000 έγιναν 12.000 ευρώ, μετρητά. Τους είπα ότι δεν έχω τόσα χρήματα και ζήτησα να μου κάνουν δόσεις. Αρνήθηκαν και μου έστειλαν χαρτί ότι θα γίνει πλειστηριασμός. Έκανα εξωδικαστικό, η διαχειρίστρια εταιρεία τον απέρριψε, ισχυριζόμενη ότι είχαμε κάνει συμφωνία και την αθέτησα. Εγώ όμως, όλο αυτό το διάστημα συνέχιζα να πληρώνω».

Τρεις μέρες πριν τον πλειστηριασμό, η κυρία Γεωργιοπούλου δέχθηκε κλήση από τη διαχειρίστρια εταιρεία, ενημέρωνοντάς τη για τη διαδικασία.

«Τρελάθηκα. Πήγα στην εταιρεία και τους ρώτησα τι χρειάζεται. Μου είπαν ότι για να γίνει αναστολή του πλειστηριασμού πρέπει να είναι σοβαρό το ποσόν. Μου ζήτησαν 26.000 ευρώ αν… το δεχόταν το fund με το οποίο συνεργάζεται. Όταν άκουσα αυτό το ποσόν ξεροκατάπια. Τους είπα: «Δεν έχω τόσα λεφτά. Πώς θα τα βρω;». Και ξέρετε τι μου απάντησαν; «Άλλοι πουλάνε. Πουλήστε κι εσείς».

Το μόνο που μπόρεσα να τους πω είναι ότι γνωρίζουν καλύτερα απ’ τον καθένα την περιουσιακή μου κατάσταση. Άρα ξέρουν ότι δεν έχω κάτι να πουλήσω. Μου είπαν να τους καλέσω σε δύο μέρες μήπως βρίσκαμε κάποια λύση. Τους καλούσε η δικηγόρος μου όλη μέρα και δεν το σήκωναν».

Το σπίτι της πλειστηριάστηκε σε εταιρεία real estate ξένων συμφερόντων για 79.301 ευρώ . Η έξωση επιχείρηθηκε με την παρουσία αστυνομίας, αλλά αποτράπηκε προσωρινά χάρη στην Επιτροπή κατά των Πλειστηριασμών . Σήμερα, η εταιρεία ζητά 100.000 ευρώ για την επιστροφή του σπιτιού.

Η μόνιμη ομηρία

Ο Γιώργος Τάτσης, περιφερειακός σύμβουλος Αττικής με τη Λαϊκή Συσπείρωση, δηλώνει ότι οι πολίτες βρίσκονται σε μόνιμη «ομηρία» από τράπεζες και funds, και ζητά την απαγόρευση πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας, καθώς και ρυθμίσεις με διαγραφή τόκων, προσαρμοσμένες στο εισόδημα των οφειλετών.

Η δικηγόρος Κατερίνα Γεράκη επισημαίνει ότι οι τράπεζες δεν είναι υποχρεωμένες να μεταβιβάζουν μόνο «κόκκινα» δάνεια σε εταιρείες διαχείρισης-αρπακτικά, γεγονός που δυσκολεύει την προστασία των δανειοληπτών.

Σύμφωνα με την Επιτροπή κατά των Πλειστηριασμών, πραγματοποιούνται περίπου 1.300 πλειστηριασμοί την εβδομάδα, μεγάλο μέρος των οποίων αφορά την πρώτη κατοικία.

Οι περιπτώσεις του Κώστα και της Κρίστι αναδεικνύουν το πώς οι οικονομικές και κοινωνικές ανατροπές – η ανεργία, οι ασθένειες και οι επιθετικές πρακτικές των τραπεζών – συνδυάζονται για να οδηγήσουν ευάλωτες οικογένειες σε απώλεια περιουσίας.

Χρειάζονται πολιτικές παρεμβάσεις

Η κρίση των στεγαστικών δανείων στην Ελλάδα έχει βαθιές ρίζες. Μετά την ένταξη της χώρας στο ευρώ, οι τράπεζες χορηγούσαν αφειδώς δάνεια με υψηλά ποσά και χαμηλές αρχικές δόσεις.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 και η ελληνική δημοσιονομική κρίση που ακολούθησε οδήγησαν σε μαζική ύφεση και εκτόξευση της ανεργίας, ιδιαίτερα μετά το 2010. Οι δανειολήπτες που ως τότε ήταν συνεπείς, βρέθηκαν αντιμέτωποι με επιτόκια που εκτοξεύθηκαν, δάνεια σε ξένο νόμισμα που πολλαπλασίασαν το χρέος τους, και σταδιακά, την είσοδο των funds στην αγορά κόκκινων δανείων.

 

Από το 2017, η θεσμοθέτηση ηλεκτρονικών πλειστηριασμών επέτρεψε την επιτάχυνση της διαδικασίας. Παρότι υπήρξαν νομοθετικές πρωτοβουλίες όπως ο «νόμος Κατσέλη» για την προστασία υπερχρεωμένων νοικοκυριών, η κάλυψη μειώθηκε σταδιακά και σήμερα πολλοί δανειολήπτες δεν πληρούν τις αυστηρές προϋποθέσεις προστασίας.

Οι περιπτώσεις που καταγράφει η Ε. Φυντανίδου είναι χαρακτηριστικές ενός ευρύτερου κοινωνικού δράματος: σπίτια χάνουν οι αδύναμοι κρίκοι της κοινωνίας, όχι λόγω αμέλειας ή αδιαφορίας, αλλά από συνδυασμό εξωγενών οικονομικών πιέσεων, απληστίας και θεσμικών κενών.

Πηγή: tvxs.gr

Νατάσα Στασινού 

Όταν ο μεγαλύτερος εισπράκτορας χρεών (και δευτερευόντως διαχειριστής επισφαλών δανείων) της Ευρώπης «καίγεται» από τα δικά του χρέη, κάτι έχει πάει πολύ στραβά. Η Intrum μπορεί να είναι η πιο τρανταχτή περίπτωση, αλλά δεν είναι η μόνη.

Οι εισπρακτικές της ηπείρου (τις οποίες τις μάθαμε καλά την τελευταία δεκαετία, με αλλεπάλληλα, επίμονα τηλεφωνήματα σε όσους καθυστερούσαν πληρωμές δανείων και λογαριασμών και χωρίς οι ίδιες να σηκώνουν εύκολα το τηλέφωνο) είχαν χτίσει μία άκρως επικερδή δραστηριότητα όσο τα κόκκινα δάνεια ήταν βουνό και όσο οι ίδιες μπορούσαν να δανείζονται αφειδώς χάρη στα εξαιρετικά χαμηλά επιτόκια και τις ευοίωνες προοπτικές των μεγεθών τους. Όλα αυτά ξαφνικά χάθηκαν.

H γαλλική iQera και η βρετανική Lowell είναι επίσης δύο εισπρακτικές εταιρείες που έχουν δεχθεί εντονότατες πιέσεις, ενώ σφυροκόπημα δέχονται συνολικά οι μετοχές του κλάδου. Ακόμη και ο ιταλικός κολοσσός DoValue, που δεν αντιμετωπίζει τις περιπέτειες της Intrum (και που ανοίγει νέες δραστηριότητες στη χώρα μας), έχει δει τη μετοχή του να υποχωρεί 69% από τις αρχές του έτους.

Για την Intrum η πτώση είναι 38% φέτος.

 

Τα κόκκινα δάνεια

Οι τράπεζες στον νότο της Ευρώπης – που ήταν εκείνες που βαρύνονταν με τον μεγαλύτερο όγκο μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων – ολοκλήρωσαν σε μεγάλο βαθμό τις εκκαθαρίσεις που κάποτε τροφοδοτούσαν το μπόνους των επισφαλών δανείων. Προσέλκυσαν επενδύσεις από funds του εξωτερικού, όπως τα Apollo, Cerberus, PIMCO, Elliott και Lone Star.

Παράλληλα τα κρατικά μέτρα στήριξης έχουν βοηθήσει εταιρείες και νοικοκυριά να σταθούν στα πόδια τους. Έτσι ακόμη και η πανδημία με τα lockdown ή οξεία ενεργειακή κρίση που ήρθε ως αποτέλεσμα του πολέμου στην Ουκρανία και της μετωπικής σύγκρουσης της Δύσης με τη Ρωσία, δεν γέννησαν νέο κύμα επισφαλών δανείων.

Τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια (ΜΕΔ) διατηρούνται στο 1,8% των συνολικών τραπεζικών δανείων στην Ευρώπη για έξι συνεχόμενα τρίμηνα, σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία.

Στην Ιταλία, τη μεγαλύτερη αγορά επισφαλειών της ηπείρου, οι πωλήσεις πέρυσι ανήλθαν συνολικά σε 31 δισεκατομμύρια ευρώ, το ένα τρίτο της κορύφωσης του 2018. Τότε, σχεδόν όλες οι πωλήσεις προέρχονταν από τράπεζες, ενώ πάνω από το ήμισυ του συνόλου το 2023 ήταν μεταπωλήσεις.

Τα επιτόκια

Κατά την εποχή του εύκολου χρήματος των τελευταίων 10 ετών, οι εισπράκτορες δανείων δανείστηκαν δισεκατομμύρια ευρώ φτηνά, χρησιμοποιώντας τα μετρητά για να αγοράσουν μη εξυπηρετούμενα καταναλωτικά δάνεια σε τεράστιες εκπτώσεις στην ονομαστική τους αξία. Στη συνέχεια, βγήκαν στην αγορά και ζήτησαν την επιστροφή όσο το δυνατόν περισσότερων από αυτά τα χρήματα, γεγονός που τους απέφερε παχυλό κέρδος.

Την τελευταία διετία η ταχεία άνοδος των επιτοκίων, σε συνδυασμό με τη συμπίεση των καταναλωτικών δαπανών και τον αυξημένο πληθωρισμό, υπονόμευσε αυτό το μοντέλο και τρόμαξε τους κατόχους ομολόγων των Intrum, Lowell και άλλων εταιρειών.  Τα αυξανόμενα επιτόκια σημαίνουν ότι οι εταιρείες αντιμετωπίζουν ακριβό κόστος αναχρηματοδότησης για τα δισεκατομμύρια ευρώ σε ομόλογα υψηλής απόδοσης που έχουν λήξει.

Οι εισπράκτορες χρεών δεν έχουν πραγματικά καλές επιλογές: Μπορούν να προσπαθήσουν να αναζητήσουν άλλες πηγές χρηματοδότησης, να εξαλείψουν ή να μειώσουν τις πληρωμές μερισμάτων στους μετόχους ή να περιορίσουν τις εξαγορές νέων χαρτοφυλακίων. Κάθε μία από αυτές τις επιλογές δημιουργεί τα δικά της προβλήματα.

Για να αντιληφθεί κανείς πόσο διογκώθηκαν τα βάρη τους, στις χρυσές εποχές η Intrum δανειζόταν από την αγορά με επιτόκιο 3%. Έχοντας δει την πιστοληπτική ικανότητά της να βυθίζεται στην κατηγορία των σκουπιδιών, πριν από λίγους μήνες, τον Ιούνιο, πούλησε ομόλογο με κουπόνι 11,875%. Ορισμένοι από τους τίτλους της διαπραγματεύονταν τότε έως και 74 σεντς στο ευρώ.

Πάρτι ήταν και… τελείωσε, θα έλεγε κανείς ή όπως σχολίαζε σε πρόσφατο άρθρο του το Reuters, οι εισπρακτικές της Ευρώπης «πέρασαν από το λουκούλλειο γεύμα, στον λιμό».

Πηγή: naftemporiki.gr

Σε ακόμα μία διαμαρτυρία στα γραφεία της Itrum στην Αθήνα (Λεωφ. Μεσογείων 109-111) στο πλευρό ευάλωτου δανειολήπτη καλεί η Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των Πλειστηριασμών την Τρίτη (12:30).

Ο ίδιος ζητά να πουλήσει το σπίτι του προκειμένου να εξοφλήσει το μεγαλύτερο μέρος του δανείου του καταβάλλοντας εφάπαξ του 110.000 ευρώ, καθώς έχει βρει αγοραστή. Ωστόσο, η εταιρεία επιμένει για το σύνολο του ποσού, ήτοι 50.000 ευρώ επιπλέον. 

Ο Γιάννης, απεξαρτημένος δέκα χρόνια τώρα, πάσχει από σοβαρά, και δαπανηρά, προβλήματα υγείας, η οποία παρουσίασε επιδείνωση με αποτέλεσμα να εισαχθεί προ ημερών στο νοσοκομείο. Τον περασμένο Ιούλη είχε μιλήσει στην «Εφ.Συν.» για την περιπέτειά του μέχρι σήμερα.

Η συλλογικότητα διεκδικεί βιώσιμες λύσεις για δύο ακόμα οφειλέτες ένας εκ των οποίων κινδυνεύει με πλειστηριασμό. «Υπάρχει τρόπος να σώσουμε το σπίτι μας» σημειώνει η Πρωτοβουλία και καλεί σε ενίσχυση των κινητοποιήσεων και στην εβδομαδιαία συνέλευσή της (κάθε Τετάρτη, 17:30 στο κηπάκι της Τσαμαδού, Εξάρχεια).

Σημειώνεται ότι η Intrum, η μεγαλύτερη εταιρεία διαχείρισης χρεών στην Ευρώπη, ανακοίνωσε προχθές πως θα υποβάλει αίτηση για εθελοντική προστασία πτώχευσης στις ΗΠΑ βάσει του κεφαλαίου 11. Η εταιρία επιδιώκει να αναδιαρθρώσει τα χρέη της, που ανήλθαν σε 4,69 δισ. δολάρια. Στην Ελλάδα ο κύκλος εργασιών της διαμορφώθηκε στα 223 εκατ. ευρώ.

Πηγή: efsyn.gr

Η Intrum, ο μεγαλύτερος φορέας είσπραξης χρεών στην Ευρώπη, δήλωσε την Παρασκευή ότι θα υποβάλει αίτηση στις ΗΠΑ, προκειμένου να υπαχθεί σε προστασία πτώχευσης.

Η εταιρεία ισχυρίζεται ότι επιδιώκει να αναδιαρθρώσει την οικονομική της θέση καθώς δυσκολεύτηκε στα χρόνια της πανδημίας και τώρα από την ενεργειακή κρίση και τα υψηλά επιτόκια.

Το καμπανάκι για την εταοιρεία άρχισε να χτυπά όταν στα τέλη Ιουνίου το καθαρό χρέος της Intrum, που ανερχόταν στα 49,4 δισ. σουηδικές κορώνες (4,69 δισ. δολάρια) στα τέλη Ιουνίου, όπως μεταδίδει το Reuters.

«Η Intrum αναμένει να υπάρξει μετά την προκαθορισμένη διαδικασία του Άρθρου 11 και τη διαδικασία αναδιοργάνωσης της σουηδικής εταιρείας επαρκές περιθώριο και ρευστότητα για να πραγματοποιήσει το επιχειρηματικό της σχέδιο και να βρεθεί σε θέση για μακροπρόθεσμη ανάπτυξη και επιτυχία», αναφέρει η εταιρεία σε ανακοίνωσή της.

Η Intrum έχει εξασφαλίσει τη σύμφωνη γνώμη του 73% των ομολογιούχων της για την αναδιάρθρωση του χρέους της, ποσοστό που επαρκεί για την υποβολή ένταξης στο Άρθρο 11 του πτωχευτικού κώδικα των ΗΠΑ, αλλά μικρότερο από το 75% που απαιτείται ώστε να πληροί τις προϋποθέσεις για ένταξη στην απλούστερη διαδικασία που προβλέπει το βρετανικό δίκαιο ή το όριο του 90% που θα επέτρεπε να προχωρήσει σε μια πλήρως εθελοντική διαδικασία αναδιάρθρωσης.

Η επίτευξη ενός υψηλότερου επιπέδου συναίνεσης των ομολογιούχων στο σχέδιο αναδιάρθρωσης του χρέους της θα απλοποιούσε την εφαρμογή του και θα μείωνε το κόστος, δήλωσε τον Ιούλιο ο CEO της Intrum Andres Rubio, προσθέτοντας ότι η συναίνεση του 90% θα ήταν η βέλτιστη εξέλιξη, προσθέτοντας ότι ελάχιστη απαίτηση είναι η συμφωνία των 2/3 των ομολογιούχων.