ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΕΝΕΓΟΣ

Εκτός από τη δίκη για τα Τέμπη, την Τετάρτη 1/4 ξεκινά και η δίκη για την υπόθεση των Αμπελοκήπων. Με κεντρικό πρόσωπο τον Νίκο Ρωμανό, σημαντικά ερωτηματικά για την ανακριτική διαδικασία και μερικά αμείλικτα συμπεράσματα για την πολιτική διάσταση της δίωξής του…

Την Τετάρτη 1η Απριλίου, μετά το φιάσκο της περασμένης Δευτέρας, θα έχουμε τη δεύτερη απόπειρα έναρξης της δίκης για τα Τέμπη. Αφού τελικά «η μεγαλύτερη δικαστική αίθουσα της Ευρώπης» γίνεται να μεγαλώσει κι άλλο, ας ελπίσουμε ότι η διαδικασία, που κυριολεκτικά περιμένει όλη η Ελλάδα, θα πραγματοποιηθεί με τον δέοντα σεβασμό στη μνήμη των 57 νεκρών. Χωρίς να υποτιμηθεί περαιτέρω η νοημοσύνη των ζωντανών και, τουλάχιστον, χωρίς να κάθονται οι συγγενείς των θυμάτων στο εδώλιο του κατηγορουμένου ξεκλειδώνοντας next levels ύβρης, όπως συνέβη πριν λίγες μέρες. 

Την ίδια μέρα, με λιγότερο στραμμένα τα φώτα της δημοσιότητας πάνω της, ξεκινά στο Εφετείο Αθηνών και η δίκη για την υπόθεση των Αμπελοκήπων. Αφορά την έκρηξη που σημειώθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2024, σε διαμέρισμα στην οδό Αρκαδίας, από την οποία ανασύρθηκε νεκρός ο 26χρονος Κυριάκος Ξυμητήρης και τραυματίστηκε βαριά η σύντροφος του (και πλέον κατηγορούμενη) Μ.Μ. Πέντε συνολικά είναι οι κατηγορούμενοι, κεντρικό πρόσωπο ανάμεσά τους ο Νίκος Ρωμανός; ο 16χρονος που είδε τον κολλητό του, Αλέξη Γρηγορόπουλο, να πέφτει νεκρός από τις σφαίρες του ειδικού φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα, στη δολοφονία που έβγαλε την Ελλάδα στους δρόμους τον Δεκέμβριο του 2008. Κι έκτοτε έχει βρεθεί στο επίκεντρο της επικαιρότητας και της δημόσιας συζήτησης σε μια σειρά από περιστάσεις. Γι’ αυτό κι ακούσιος «πρωταγωνιστής» της δίκης, άλλωστε.

Ο Ρωμανός, 33 χρονών σήμερα, συνελήφθη 18 μέρες μετά την έκρηξη στους Αμπελόκηπους και είναι από τότε προφυλακισμένος. Η εμπλοκή του στην υπόθεση, από την σύλληψη και την απαγγελία κατηγοριών ως την παρατεταμένη κράτησή του, έχει προκαλέσει πολλά ερωτηματικά όσον αφορά τη νομική, επιστημονική της τεκμηρίωση. Νομικοί έχουν αμφισβητήσει τη βάση του κατηγορητηρίου, πανεπιστημιακοί από την Ελλάδα και το εξωτερικό έχουν δημοσιεύσει κειμενο υποστήριξής του, συλλογικότητες απ’ όλη την Ευρώπη έχουν κινητοποιηθεί ενόψει της επικείμενης δίκης. Έχει ιδιαίτερη σημασία δε, ότι δεν πρόκειται για την «αναμενόμενη»/«αντανακλαστική» υποστήριξη εξ αριστερών, άνθρωποι με δημόσιο λόγο οριζοντίως του πολιτικού φάσματος αμφισβητούν ανοιχτά ότι στην υπόθεση τηρούνται οι αρχές ενός σύγχρονου κράτους δικαίου. 

Ο Νίκος Ρωμανός, όπως κι ο συγκατηγορούμενος του Α.Κ., δεν κατηγορούνται για την έκρηξη στο διαμέρισμα. Κρατούνται για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση και παράβαση του νόμου περί όπλων και εκρηκτικών. Κι αυτό γιατί ταυτοποιήθηκαν αποτυπώματά τους, εξωτερικά, σε μια σακούλα σκουπιδιών Sanitas που περιείχε το ένα από τα δύο όπλα που βρέθηκαν στο διαμέρισμα των Αμπελοκήπων. Βάσει αυτού του ευρήματος, ενεργοποιήθηκε ο νόμος 187Α και τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες. Να σημειωθεί ότι το όπλο μέσα στη σακούλα, ένα μαύρο πιστόλι μάρκας CZ (μαζί με έναν μεταλλικό γεμιστήρα χωρίς φυσίγγια) είναι «καθαρό», δεν βρέθηκαν πάνω του αποτυπώματα. 

Για να γίνει, λοιπόν, απολύτως κατανοητό για τι πράγμα μιλάμε: 

Ο  Ρωμανός (κι ο Α.Κ.) κατηγορείται όχι γιατί βρέθηκαν τα δακτυλικά του αποτυπώματα σε κάποιο όπλο, αλλά γιατί ταυτοποιήθηκε αποτύπωμά του στο εξωτερικό μέρος μιας μπλε νάιλον σακούλας που εντοπίστηκε μέσα στα χαλάσματα του κατεδαφισμένου, μετά την έκρηξη, διαμερίσματος. (Σακούλα που, σύμφωνα με δημοσιεύματα, περιγράφεται στα επίσημα δικαστικά έγγραφα ως «εμφανώς σκισμένη και με ίχνη ρυπαρότητας».)

Όμως τα προβληματικά σημεία της δίωξης δεν εξαντλούνται στο κατηγορητήριο. 

Λόγω ποινικού μητρώου, αφού έχει εκτίσει ποινή για ένοπλη ληστεία και τοποθέτηση εκρηκτικών μηχανισμών, ο Ρωμανός δε θα μπορούσε να ελπίζει σε αποφυλάκιση μέχρι τη δίκη. Ζήτησε, ωστόσο, μετατροπή της κράτησής του σε κατ’ οίκον περιορισμό με βραχιολάκι, από την στιγμή που δεν προέκυψε και κανένα επιπλέον επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του κατά τη διάρκεια της ανακριτικής διαδικασίας. Το πρώτο αίτημα απορρίφθηκε, το δικαστικό συμβούλιο μάλιστα υποστήριξε ότι υπήρχαν μόνο δύο αποτυπώματα (δικό του και του Α.Κ.) στη σακούλα, κανένα άλλο. Όμως, μετά από σχετικό αίτημα της ανακρίτριας μάλιστα, έγγραφο της Αστυνομίας ανέτρεψε αυτήν την παραδοχή, επιβεβαιώνοντας ότι στην επίμαχη μπλε νάιλον σακούλα υπάρχουν κι άλλα αποτυπώματα, αταυτοποίητα. 

Στο δεύτερο αίτημα του Ρωμανού για βραχιολάκι, και παρά την αντίστοιχη εισαγγελική πρόταση, το δικαστικό συμβούλιο αποφάσισε εκ νέου παράταση της προσωρινής (ένας κάποιος ευφημισμός εδώ, αφού είναι μέσα 16 μήνες) κράτησής του ως το δεκαοκτάμηνο. Πρακτικά, δηλαδή, ως την έναρξη της δίκης. Με ένα σκεπτικό που μοιάζει με λογικό άλμα: αναγνωρίζει τα αποτυπώματα του Ρωμανού και του Α.Κ. ως πιο ισχυρά από τα υπόλοιπα αταυτοποίητα, τα οποία όμως τους αποδίδει χωρίς να εξηγεί επιστημονικά γιατί και πώς. Εδώ σηκώνεται ένα σοβαρό red flag: από ένα κατηγορητήριο που διαρκώς μετατοπίζεται, έχει άραγε παραβιαστεί μόνο η κοινή λογική ή και το τεκμήριο της αθωότητας;

Αυτές είναι οι νομικές λεπτομέρειες της υπόθεσης, πιθανώς στριφνές και βαρετές αλλά σημαντικές για να αντιληφθεί κανείς ότι η υποστήριξη στον Ρωμανό, απ’ όπου προέρχεται ως τώρα, δεν είναι αυτόματη «επαναστατική γυμναστική» αλλά προκύπτει από την ψυχρή εκτίμηση των δεδομένων.

Η πλευρά του Ρωμανού υποστηρίζει την αθωότητά του λέγοντας ότι δε θα έπρεπε να έχει καν παραπεμφθεί, αλλά να έχει απαλλαχθεί με βούλευμα αφού τα στοιχεία δεν είναι επαρκή. Κι ότι πιθανή καταδίκη του θα είναι πληγή στο δικαιικό μας σύστημα δημιουργώντας ένα επικίνδυνο προηγούμενο. Ο ίδιος ο Ρωμανός στη δήλωση που είχε κάνει στο NEWS 24/7 στις 6 Δεκεμβρίου, στην 17η επέτειο της δολοφονίας Γρηγορόπουλου και λίγες μέρες μετά τη δεύτερη παράταση της κράτησής του, είχε πει: «Εδώ και περισσότερο από έναν χρόνο εξακολουθώ να είμαι μάρτυρας μιας ωμής επίδειξης ρεβανσισμού».

Κι εδώ, προφανώς, μπαίνουμε στην πολιτική ουσία της υπόθεσης. 

Αν ο Ρωμανός είναι ένοχος, προφανώς να πληρώσει. Ένοχος, βάσει στοιχείων όμως, όχι λόγω της φήμης και του παρελθόντος του. Ένοχος με στέρεες αποδείξεις κι όχι ως συνήθης ύποπτος που «για να υπάρχει το όνομά του στην δικογραφία… ε, κάτι θα ‘χει κάνει», όπως με την ευγενική μιντιακή χορηγία έχει παρουσιαστεί στην κοινή γνώμη.

Στην ενήλικη ζωη του ο Ρωμανός είναι κάτι σαν πρωταγωνιστής ενός video game που λέγεται «ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΤΑΞΗ», μοιάζει με avatar που προχωράει από πίστα σε πίστα του. Πρώτα είδε τον φίλο του να πεθαίνει κυριολεκτικά στα χέρια του (σε ένα γεγονός που ακόμα και όσοι το επικαλούμαστε, δεν μπορούμε να το συνειδητοποιήσουμε πλήρως), στη συνέχεια πέρασε στην παρανομία, συνελήφθη και διασύρθηκε μελανιασμένος από το ξύλο στα κεντρικά δελτία ειδήσεων σε μια ντροπιαστική στιγμή που η ελληνική δικαιοσύνη έγινε ελληνική τηλεόραση (ή και το αντίθετο). Φυλακίστηκε, στερήθηκε το δικαίωμα στην άδεια για εκπαιδευτικούς λόγους, έπρεπε να κάνει 30 ημέρες απεργία πείνας το 2014 για να το κερδίσει ξανά, εξέτισε την ποινή, αποφυλακίστηκε και προσπάθησε να πάρει πίσω τη ζωή του. Μια ζωή από την οποία, σήμερα που μιλάμε, έχει χάσει άλλους 16 μήνες επειδή δεν υπήρξε κάποιος να τολμήσει να τον βγάλει από τη φυλακή.

Ούτε ο Ρωμανός, ούτε κανένας έλληνας πολίτης μπορεί να είναι όμως περιφερόμενο τρόπαιο ενός εκδικητικού κράτους ή επικοινωνιακή εφεδρεία οποιασδήποτε κυβέρνησης θέλει να συνομιλήσει με τα πιο συντηρητικά/οπισθοδρομικά ακροατήρια που η ίδια συντηρεί. Μετά την (πρόωρη λόγω καλής συμπεριφοράς) αποφυλάκισή του, το 2019, ο Νίκος Ρωμανός υπήρξε τυπικός στις υποχρεώσεις απόλυσής του, δεν απασχόλησε τις αρχές, δεν έριξε με κανέναν τρόπο λάδι στη φωτιά. Είναι ένας άνθρωπος που όπως ο ίδιος είπε στην απολογία του, για την παρούσα υπόθεση, «έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής του στη φυλακή». Έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη των πράξεών του, έχει πληρώσει χάνοντας για έξι χρόνια την ελευθερία του και δικαιούται την ευκαιρία να ξαναχτίσει τη ζωή του. Είναι θέμα πολιτισμού το ελληνικό κράτος να μην του βάζει εμπόδια, είναι απαράδεκτο να απαιτεί εμμέσως δημόσια πολιτική μεταμέλεια. (Δεν συμβαίνει άλλωστε σε όλους τους αντιεξουσιαστές να τους προκύπτουν στην πορεία δουλειές με φούντες και να αλλάζουν κοσμοθεωρία.)

Η δίκη της υπόθεσης των Αμπελοκήπων, έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από δίκες στις οποίες μοιάζει να διακυβεύεται κάτι μεγαλύτερο από αθώους κι ενόχους. Φαίνεται μικρότερης εμβέλειας, όμως έτσι όπως προσωποποιείται στον Ρωμανό (χωρίς να εξαντλείται σε εκείνον) έχει κι αυτή τη σημασία της για το δημόσιο συμφέρον, μαζί με τις δίκες των Τεμπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ, των υποκλοπών και φυσικά της Χρυσής Αυγής που ολοκληρώθηκε πριν λίγες εβδομάδες. Οι δικαστικές αποφάσεις δεν είναι ούτε καλές ή κακές, είναι πάντα αυτές που είναι. Όμως το τελικό άθροισμα αυτών των υποθέσεων, με όλες τις βαριές σκιές για μεθόδευση/συγκάλυψη/στοχοποίηση κατά την διερεύνησή τους, θα πει και την τρέχουσα ιστορία για την ποιότητα της δημοκρατίας μας. Ξέρετε, χτυπάει άσχημα όταν σε κάποιες περιπτώσεις ο κατηγορούμενος καλείται να αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας, ενώ σε άλλες στρογγυλοκάθεται στη μέση του δωματίου και όλοι κάνουν πώς δεν τον βλέπουν…

Πηγή: news247.gr

Με ένα αιχμηρό κείμενό του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο Χρήστος Ράμμος τοποθετείται για την υπόθεση του Νίκου Ρωμανού, ο οποίος παραμένει προφυλακισμένος για πάνω έναν χρόνο εξαιτίας ενός... αποτυπώματος σε σακούλα.

Ο πρώην πρόεδρος της ΑΔΑΕ επισημαίνει τι προβλέπει το «γράμμα του νόμου» και ασκεί κριτική στην απόφαση να παραμείνει στη φυλακή ο Νίκος Ρωμανός.

«Δεν είναι  θεμελιώδης αρχή της Δικαιοσύνης  στο δικαιικό μας σύστημα μια αρχή, που, εκτός από εφαρμογή του ουμανισμού, την διδαχτήκαμε και  κατά τα πρώτα έτη των νομικών μας σπουδών, η αρχή  της επιείκειας, όταν  φυσικά  οι εφαρμοζόμενες διατάξεις δίνουν μια σχετική διέξοδο και επιτρέπουν την εφαρμογή της; Ή μήπως την έχουμε ξεχάσει μέσα σε μια  αποκλειστικά τιμωρητική νοοτροπία που φαίνεται να έχει πια επικρατήσει γενικότερα;» σχολιάζει.

Αναλυτικά:

ΓΙΑ ΤΟ ΝΙΚΟ ΡΩΜΑΝΟ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ  ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Αυτές τις γιορταστικές μέρες η σκέψη μου πήγε φέτος, μεταξύ άλλων κατηγοριών αναξιοπαθούντων [βαρέως ασθενών, πενθούντων, γερόντων, μοναχικών, καταθλιπτικών, φυλακισμένων], για τους οποίους οι γιορτές είναι μάλλον  μια επίταση της δοκιμασίας τους  παρά πηγή χαράς ή/και  εύρεσης  κάποιων ψηγμάτων ελπίδας και τρυφερότητας, σε ένα νέο άνθρωπο, το Νίκο Ρωμανό, που παραμένει προφυλακισμένος για πάνω από ένα χρόνο, χωρίς να  είναι κατάδικος, χωρίς δηλαδή να έχει διαγνωσθεί και  βεβαιωθεί με όλες τις δικονομικές εγγυήσεις της δίκαιης δίκης και συγκεκριμένα  με μια, έστω, πρωτοβάθμια αλλά πάντως οριστική δικαστική απόφαση, η ενοχή του.  Μιλάμε, με άλλα λόγια, για ένα έτος -που θα γίνει ενάμιση μετά την  πρόσφατη απόφαση του δικαστικού συμβουλίου για την παράταση της επίμαχης προφυλάκισης- στη ζωή  ενός νέου  ανθρώπου,  που, δεν πρέπει να το ξεχνάμε, είναι  πιθανό να αθωωθεί όταν δικαστεί.  Δεν ξέρω αν συνειδητοποιούμε πόσο βαρύ είναι όλο αυτό, όταν μάλιστα υπήρχαν στην διάθεση του δικαστικού συμβουλίου, που έλαβε την σχετική απόφαση,  ηπιότερα μέτρα, εξασφαλιστικά και αυτά  της δημόσιας ασφάλειας, όπως  είναι ο κατ’ οίκον περιορισμός με ηλεκτρονική επιτήρηση  [άρθρα 282 έως 285 και 292 έως 294 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας], ενόψει, μάλιστα, και του τεκμηρίου της αθωότητας ενός ανθρώπου που είναι απλώς κατηγορούμενος και δεν έχει ακόμη δικαστεί επί της ουσίας, τεκμηρίου που είναι μια από τις κορυφαίες κατακτήσεις του νομικού μας πολιτισμού. 

Να θυμίσουμε εδώ ότι στο άρθρο 6 §4 του Συντάγματος ορίζεται  με σαφήνεια και αδιάστικτα ότι “ Nόμος ορίζει το ανώτατο όριο διάρκειας της προφυλάκισης, που δεν μπορεί να υπερβεί το ένα έτος στα κακουργήματα και τους έξι μήνες στα πλημμελήματα. Σε εντελώς εξαιρετικές περιπτώσεις τα ανώτατα αυτά όρια μπορούν να παραταθούν για έξι και τρεις μήνες, αντίστοιχα, με απόφαση του αρμόδιου δικαστικού συμβουλίου”. Εν προκειμένω πρέπει   από το πιο πάνω χωρίο  να κρατήσουμε και να δώσουμε ιδιαίτερη έμφαση  στην λέξη “εντελώς”.  Ήδη από μόνη της η προφυλάκιση είναι με βάση τη βούληση και του  ίδιου του συνταγματικού νομοθέτη -και πριν μιλήσει ο κοινός ποινικός νομοθέτης - ένα εξαιρετικό μέτρο ακριβώς επειδή  είναι εξόχως επαχθής. Και εξαιρετικό μέτρο  σημαίνει ότι είναι σπάνια η εφαρμογή του και δεν κινδυνεύει να μετατραπεί σε κανόνα.  Κατά μείζονα λόγο η άνω του  από το Σύνταγμα τιθέμενου ανώτατου  ορίου παράταση του δυσμενέστατου  αυτού μέτρου με απόφαση ενός δικαστικού συμβουλίου  είναι αναγκαστικά ένα “εξαιρετικότερο” μέτρο [ζητώ συγγνώμη για τον γλωσσικό βαρβαρισμό που συνίσταται στην χρήση του συγκριτικού βαθμού  για το μη επιδεχόμενο συγκρίσεις και υπερθετικότητες επίθετο “εξαιρετικός” ].

Επομένως, το ερώτημα  που τίθεται  σε οποιονδήποτε ακούει γι’ αυτήν την υπόθεση , είναι ποιες είναι αυτές οι πολλαπλά επαυξημένες  και “εντελώς” εξαιρετικές περιπτώσεις στην συγκεκριμένη περίπτωση; 

Εξαιρετικές περιπτώσεις δεν μπορεί, υποθέτω,  να είναι οτιδήποτε  άλλο από τον λίαν αυξημένο και αποδεδειγμένο , λόγω  πχ τελέσεως σχετικών προπαρασκευαστικών ενεργειών, κίνδυνο να τελεστούν νέα  αδικήματα από τον προφυλακισμένο, ή εάν υπάρχει  λίαν αυξημένος κίνδυνος, ομοίως αποδεδειγμένος και  αυτός, ο εν λόγω προφυλακισμένος να εξαφανιστεί και να διαφύγει από την λογοδοσία του, επειδή είναι  ύποπτος φυγής ή διότι είναι αγνώστου διαμονής. 

Συντρέχουν, όμως,  αυτές οι εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν, όπως ανακοίνωσε η υπεράσπιση  του Ν. Ρωμανού,  ο ίδιος ο αρμόδιος εισαγγελέας, ο οποίος αναμφισβήτητα θα  είχε άμεση γνώση του φακέλου και των κρίσιμων πραγματικών περιστατικών,  στην εισήγηση του στο δικαστικό συμβούλιο είχε  ταχθεί υπέρ της αποφυλάκισης του; 
Και μόνο αυτή η εισαγγελική πρόταση  δεν κλονίζει την κρίση του δικαστικού συμβουλίου περί της συνδρομής στην επίδικη υπόθεση των όλως [άλλως “εντελώς”] εξαιρετικών περιπτώσεων, που επιτρέπουν η προφυλάκιση να φτάσει  στο ανώτατο όριο που ο συνταγματικός νομοθέτης απλώς ανέχεται, και μάλιστα μόνο κατά παράταση; 

Και γιατί - εν τοιαύτη περιπτώσει - δεν επισπεύδεται η δίκη του, ώστε να εκκαθαριστεί οριστικά η υπόθεση και, αν μεν  είναι αθώος να αποφυλακιστεί,  αν δε είναι ένοχος να εκτίσει την ποινή του; Φρονώ, και νομίζω ευλόγως,  ότι τις συνέπειες των  καθυστερήσεων  της Δικαστικής Εξουσίας στον προσδιορισμό και την διεξαγωγή μιας  ποινικής δίκης δεν είναι επιτρεπτό να τις υφίσταται  ένας πολίτης και μάλιστα, όχι σε κάποιο περιουσιακό του δικαίωμα, αλλά στο πιο ιερό του δικαίωμα, την προσωπική του ελευθερία, αυστηρά προστατευόμενη από το Σύνταγμα. 

Και θα προσέθετα ότι  δεν θα πρέπει να λησμονείται και να μην συνεκτιμάται και το γεγονός  ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση μιλάμε εκτός όλων των άλλων  για ένα άνθρωπο, που η ζωή του  εδώ και 16 χρόνια συνίσταται   σε  μεγάλο βαθμό σε φυλακίσεις, αποφυλακίσεις και εκ νέου φυλακίσεις. Έναν άνθρωπο, δηλαδή, στον  οποίο αφαιρείται για μια ακόμη φορά- και μάλιστα αυτή την συγκεκριμένη φορά με μια υπεράγαν αυστηρή κρίση - η νεότητα του, με όσα η νεότητα αυτή κατά  την κοινή πείρα προσφέρει σε ένα άνθρωπο, όταν βιώνεται εν ελευθερία,  και τα οποία  αυτός δεν θα μπορέσει να ξαναβρεί ποτέ πια στο μέλλον. 

Δεν είναι  θεμελιώδης αρχή της Δικαιοσύνης  στο δικαιικό μας σύστημα μια αρχή, που, εκτός από εφαρμογή του ουμανισμού, την διδαχτήκαμε και  κατά τα πρώτα έτη των νομικών μας σπουδών, η αρχή  της επιείκειας, όταν  φυσικά  οι εφαρμοζόμενες διατάξεις δίνουν μια σχετική διέξοδο και επιτρέπουν την εφαρμογή της; 

Ή μήπως την έχουμε ξεχάσει μέσα σε μια  αποκλειστικά τιμωρητική νοοτροπία που φαίνεται να έχει πια επικρατήσει γενικότερα;

Εκδήλωση με τίτλο «Αποτύπωμα στην αδικία αφήνει η δικαιοσύνη τους: Από το νήμα σύνδεσης μεταξύ εξέγερσης και μνήμης στα ματωμένα αποτυπώματα καταστολής και δικαιοσύνης» διοργανώνει η συλλογικότητα αλληλεγγύης στον Νίκο Ρωμανό στο μνημείο που έχει στηθεί για την αστυνομική δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, στον ιστορικό πεζόδρομο της Τζαβέλλα και Μεσολογγίου.

Υπενθυμίζεται ότι ο Νίκος Ρωμανός παραμένει προφυλακισμένος στις φυλακές Κορυδαλλού από τον Οκτώβριο του 2024, με μόνο «αποδεικτικό στοιχείο» που φέρεται να τον εμπλέκει με την υπόθεση των Αμπελοκήπων μισό αποτύπωμα σε κινούμενο αντικείμενο.

Στο μνημείο το Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, που δολοφονήθηκε από τον αστυνομικό Επαμεινώντα Κορκονέα θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση αλληλεγγύης στον Νίκο Ρωμανό, με ομιλητές/τριες:

Ομιλητές στην εκδήλωση θα είναι οι:

• Γιώργος Θαλάσσης – Δάσκαλος Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και Νίκου Ρωμανού
• Γιώργος Κακαρνιάς – Δικηγόρος

Από τις φυλακές Κορυδαλλού:

• Νίκος Ρωμανός
• Μαριάννα Μανουρά
• Δήμητρα Ζαραφέτα
• α

•  

Τι αναφέρει η Επιτροπή αλληλεγγύης:

«Ως Επιτροπή αλληλεγγύης στον αγωνιστή Νίκο Ρωμανό διοργανώνουμε την εκδήλωση και παράλληλα καλούμε όλες τις δυνάμεις του κινήματος και του λαού, τις συλλογικότητες, τις οργανώσεις, τις ομάδες, τους ταξικούς φορείς σε μαζική συγκέντρωση στο μνημείο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στον ιστορικό πεζόδρομο της Τζαβέλλα και Μεσολογγίου, για την υπεράσπιση της συλλογικής μνήμης και του αγώνα, απέναντι στη βεβήλωση και την καταστολή που επέβαλε ο κρατικός μηχανισμός τη φετινή 6 Δεκέμβρη του 2025. Τα ΜΑΤ περνώντας μέσα από το μνημείο στις 16.00, στρατοπέδευσαν σε όλες τις γωνίες των οδών Τζαβέλλα και Μεσολογγίου, όπου ο κόσμος μαζικά περνούσε να αφήσει λουλούδια και να τιμήσει τη μνήμη του Αλέξανδρου. Η κυβέρνηση επέλεξε ως κεντρικό κρατικό σχεδιασμό να βάλει τις αστυνομικές δυνάμεις περιμετρικά στο μνημείο την προγραμματισμένη ώρα που ξεκινάει η προσυγκέντρωση για τη διαδήλωση στις 18.00 στα Προπύλαια.

Τον σχεδιασμό τους αυτό τον ολοκλήρωσαν με τη λυσσαλέα επίθεση στη μεγαλειώδη απογευματινή διαδήλωση που είχε πάνω 12.000 ανθρώπους. Η αστυνομία επιτέθηκε δολοφονικά στους διαδηλωτές για να απαγορεύσει την είσοδο στη γειτονιά των Εξαρχείων και στο μνημείο όπου κάθε χρόνο, επί 17 χρόνια, καταλήγει η διαδήλωση και στις 21.00 πραγματοποιείται το πολιτικό μνημόσυνο του Αλέξανδρου. Το αποτέλεσμα αυτής της κατασταλτικής επίθεσης ήταν δεκάδες προσαγωγές, συλλήψεις και πολλοί τραυματίες.

Η άγρια αυτή επίθεση της αστυνομίας αποτελεί κεντρικό κρατικό σχεδιασμό, αποτελεί κομμάτι του δόγματος «Μηδενικής Ανοχής» και «Νόμος και Τάξη» που επιβάλλει η κυβέρνηση σε όλα τα μέτωπα. Αποτελεί κομμάτι της συνολικής επίθεσης στην εργατική τάξη, τον λαό και τη νεολαία. Κομμάτι της επίθεσης που βιώνουν οι φοιτητές στα πανεπιστήμια, οι εκπαιδευτικοί με τα συνεχόμενα πειθαρχικά και τις διώξεις, οι αγρότες, οι εργαζόμενοι και όλοι όσοι είναι κομμάτι του λαού που καταπιέζεται από τις πολιτικές του κεφαλαίου και του κράτους του. Κομμάτι τις ίδιας δολοφονικής πολιτικής που ευθύνεται για τα εγκλήματα σε Τέμπη, Πύλο, Παλαιστίνη, που επιβάλλει τη δικαιοσύνη του ισχυρού με κάθε κατασταλτικό μέσο.

Αλλά το μνημείο του Αλέξανδρου και ο πεζόδρομος της Μεσολογγίου έχει μια εξέχουσα σημασία. Τους ενοχλεί γιατί στέκει ακόμα αγέρωχος μπροστά στις εκατοντάδες κατασταλτικές επιχειρήσεις, γιατί συνεχίζει να εμπνέει γενιές, γιατί υπενθυμίζει καθημερινά την ιστορία της μεγαλύτερης εξέγερσης της μεταπολίτευσης, γιατί υπενθυμίζει ότι η γενιά του Δεκέμβρη δεν έσκυψε το κεφάλι στους δολοφόνους αλλά ζητάει ακόμα εκδίκηση, για τον Αλέξανδρο και για όλους τους νεκρούς της τάξης μας. Αυτό θέλουν να σβήσουν με την καταστολή και τη βεβήλωση. Να σβήσουν την αντίσταση που συνεχίζεται στα Εξάρχεια σήμερα τον ιστορικό πεζόδρομο της Μεσολογγίου και Τζαβέλλα, μια αντίσταση που παίρνει το νήμα από τις μάχες της δεκαετίας του ’40, του Πολυτεχνείου, και απλώνεται στο σήμερα.

Αλλά δεν θα τα καταφέρουν, γιατί αυτός ο πεζόδρομος έχει βαφτεί με το αίμα του Αλέξανδρου. Το αίμα του πότισε τον πεζόδρομο και έγινε σπορά για τους αγώνες μας. Δεν θα σβηστεί και δεν θα ξεχαστεί. Έχουμε χρέος να υπερασπιστούμε τη συλλογική μνήμη και την ιστορία. Να μην επιτρέψουμε οι δυνάμεις καταστολής να εγκατασταθούν στο σημείο της δολοφονίας του. Να γίνουμε ανάχωμα στην κατασταλτική πολιτική, να μην κάνουμε ούτε βήμα πίσω.»

Στη φυλακή παραμένει ο Νίκος Ρωμανός και ο Α.Κ για την υπόθεση της έκρηξης στο διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους τον Οκτώβριο του 2024.

Όπως έκανε γνωστό η Επιτροπή Αλληλεγγύης, την Πέμπτη η ανακρίτρια απέρριψε την αίτηση αποφυλάκισης που κατέθεσε η υπεράσπιση του Νίκου Ρωμανού, ο οποίος βρίσκεται προφυλακισμένος με μοναδικό στοιχείο τμήμα εξωτερικού αποτυπώματος σε πλαστική σακούλα σκουπιδιών, δηλαδή σε ένα κινητό αντικείμενο.

«Η ανακρίτρια σε μια ακόμη πολιτική απόφαση επικύρωσε με τα ίδια έωλα “επιχειρήματα” την απόφαση του συμβουλίου που ζήτησε την παράταση της προφυλάκισης για ακόμη 6 μήνες.

»Η απόφαση αυτή αποδεικνύει για άλλη μια φορά τα διπλά στάνταρ της αστικής δικαιοσύνης, το πως οι ανακριτές λειτουργούν ως εντολοδόχοι της κυβερνητικής πολιτικής και ως κομμάτι του κρατικού κατασταλτικού σχεδιασμού», σημείωσε μεταξύ άλλων σε ανάρτησή της.

Την ίδια ώρα, σε ανακοίνωσή τους, οι συνήγοροι υπεράσπισης του Νίκου Ρωμανού και του συγκατηγορούμενου Α.Κ., Λίλα Ραγκούση και Αλέξανδρος Κανελλόπουλος, εξέδωσαν κοινή δήλωση για την απόφαση της ανακρίτριας να παραταθεί η κράτηση των δύο νεαρών, κάνοντας λόγο για «ευθεία αμφισβήτηση του τεκμηρίου αθωότητας και ευθεία παραβίαση της κοινής λογικής».

«Δεν είναι δυνατόν, την στιγμή που οι κατηγορούμενοι μένουν σταθεροί στην θέση που είχαν από την πρώτη στιγμή της σύλληψης, να βλέπουμε το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο να αλλάζει απόψεις πάνω στα ίδια πραγματικά περιστατικά, για να δικαιολογήσει κάθε φορά το ίδιο αποτέλεσμα, δηλαδή την συνέχιση της άδικης προσωρινής κράτησης», τονίζουν μεταξύ άλλων.

Αξίζει να σημειωθεί πως παρά την εισαγγελική πρόταση για μετατροπή της κράτησής του σε κατ’ οίκον περιορισμό με βραχιολάκι, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών πρόσφατα αποφάσισε την παράταση της προφυλάκισης για άλλους έξι μήνες, με αποτέλεσμα να οδηγείται στο 18μηνο. Με το ίδιο βούλευμα, διατάχθηκε και η παραμονή στην φυλακή για τρίτο εξάμηνο και των άλλων τεσσάρων κατηγορούμενων για την υπόθεση.

Υπόθεση Αμπελοκήπων: Ολόκληρη η ανακοίνωση δικηγόρων Νίκου Ρωμανού και Α.Κ

Η παράταση της προσωρινής κράτησης του Ν.Ρ και του Α.Κ. ενώ έχουν προκύψει νέα πολύ σοβαρά στοιχεία, όπως τα τμήματα αποτυπωμάτων τα οποία ελλείψει επαρκών και ευκρινών χαρακτηριστικών σημείων, κρίθηκαν ακατάλληλα για παραβολή, πάνω στην σακούλα που βρέθηκαν τα δικά τους αποτυπώματα, αλλά και η έλλειψη οποιουδήποτε άλλου επιβαρυντικού στοιχείου μετά από 12 μήνες ανάκρισης, συνιστά ευθεία αμφισβήτηση του τεκμηρίου αθωότητας και ευθεία παραβίαση της κοινής λογικής.

Δεν είναι δυνατόν, την στιγμή που οι κατηγορούμενοι μένουν σταθεροί στην θέση που είχαν από την πρώτη στιγμή της σύλληψης, να βλέπουμε το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο να αλλάζει απόψεις πάνω στα ίδια πραγματικά περιστατικά, για να δικαιολογήσει κάθε φορά το ίδιο αποτέλεσμα, δηλαδή την συνέχιση της άδικης προσωρινής κράτησης.

Η αρχική ανεύρεση μόνο δύο αποτυπωμάτων (του Ν.Ρ. και του Α.Κ.) ανατράπηκε με επίσημο έγγραφο της αστυνομίας και το συμβούλιο έρχεται τώρα να πει ότι ακόμα και τα αταυτοποίητα αποτυπώματα μπορεί, με κάποιον μαγικό τρόπο, να ανήκουν στους ίδιους κατηγορούμενους.

Η ζωή νέων ανθρώπων συνεχίζει να διαλύεται μέσα στην φυλακή, επειδή είχαν την ατυχία να εμπλακούν σε μια δικογραφία με την κατηγορία της “τρομοκρατίας” χωρίς πραγματικά ενοχοποιητικά στοιχεία και αυτό είναι κάτι που πρέπει να μας προβληματίζει όλους.

Λίλα Ραγκούση, συνήγορος Νίκου Ρωμανού

Αλέξανδρος Κανελλόπουλος, συνήγορος Α.Κ.

ΔΑΝΑΗ ΚΙΣΚΗΡΑ ΜΠΑΡΤΣΩΚΑ

Την παράταση της προφυλάκισης όλων των κατηγορουμένων της υπόθεσης των Αμπελοκήπων για ακόμα ένα εξάμηνο αποφάσισε με βούλευμά του το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών ερχόμενο σε αντίθεση με την πρότασή του εισαγγελέα Πρωτοδικών Χαράλαμπου Μαστοραντωνάκη, ο οποίος δεκαπέντε ημέρες πριν είχε εισηγηθεί την αποφυλάκιση με όρους του Νίκου Ρωμανού και του Α.Κ.

Υπενθυμίζεται πως οι τελευταίοι βρίσκονται προφυλακισμένοι εδώ και σχεδόν ένα χρόνο με μοναδικό «στοιχείο» ένα αποτύπωμα σε ένα κινητό αντικείμενο (σ.σ. πλαστική σακούλα).

Το βούλευμα το οποίο παρατείνει την προσωρινή κράτηση του Νίκου Ρωμανού, της Μαριάννας Μ. της Δήμητρας Ζ. του Δημήτρη και του Α.Κ. δεν είναι αποτέλεσμα αιτήματος άρσης ή μετατροπής περιοριστικών όρων από τους ίδιους τους κατηγορούμενους, αλλά μία διαδικασία η οποία διενεργείται αυτόματα μετά το πέρας του πρώτου και του δεύτερου εξαμήνου της προφυλάκισης.

Αναφορικά με τον Νίκο Ρωμανό και τον Α.Κ. το συμβούλιο δεν έλαβε υπόψη του την εισαγγελική πρόταση η οποία σημειώνει ότι «δεν έχουν προκύψει κατά το διάστημα της διενεργηθείσες κυρίες ανάκρισης αλλά αποδεικτικά στοιχεία πλην της ύπαρξης δακτυλικού αποτυπώματος στην προαναφερόμενη κατασχεθείσα νάιλον σακούλα απορριμμάτων» και κατόπιν αυτού πρότεινε την αποφυλάκιση του Ν. Ρωμανού και την «επιβολή κατ' οίκον περιορισμού με ηλεκτρονική επιτήρηση», αφού έχει σταθερή κατοικία και μπορεί να αναλάβει ο ίδιος το κόστος των μέσων ηλεκτρονικής επιτήρησης και καταλήγει πως κάτι τέτοιο «κρίνεται σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας μεταξύ του μέσου και του επιδιωκόμενου σκοπού επαρκές για να τον αποτρέψει από την διάπραξη νέων κακουργημάτων η πλημμελημάτων καθώς διασφαλίζει ότι δεν θα εξέρχεται της οικίας του και επομένως καθιστά δυνατή την τέλεση νέων εγκλημάτων [...] συνεπώς θα πρέπει να γίνει κατ΄ουσίαν δεκτό το αίτημα του τέταρτου κατηγορουμένου».

Αναφορικά με τον Α.Κ. ο εισαγγελικός λειτουργός ανέφερε πως «εκτιμάται ότι τυχόν επιβολή περιοριστικών όρων επαρκή προς αποτροπή της διάπραξης εκ μέρους του παρόμοιας φύσης και βαρύτητας εγκληματικών πράξεων και για να εξασφαλιστεί η παρουσία του στο ακροατήριο [...] συνεπώς θα πρέπει να γίνει κατ' ουσίαν δεκτό το αίτημα του πέμπτου κατηγορουμένου» να αφεθεί ελεύθερος και να του επιβληθούν οι περιοριστικοί όροι της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και να εμφανίζεται τρεις φορές το μήνα στο ΑΤ της περιοχής του.

Σύμφωνα με πληροφορίες το σκεπτικό της παράτασης της προφυλάκισης των δύο παραπάνω, έρχεται σε πλήρη αντιδιαστολή με την προ εξαμήνου παρόμοια απόφαση από το Συμβούλιο καθώς τότε το επιχείρημα ήταν ότι δεν βρέθηκαν άλλα αποτυπώματα στη σακούλα, ενώ σήμερα παραμένουν στη φυλακή με το σκεπτικό ότι η σακούλα είχε δεκάδες αποτυπώματα τα οποία δεν ήταν ικανά για παραβολή και ταυτοποίηση και... μπορεί (!) να είναι είτε δικά τους είτε των υπολοίπων κατηγορουμένων.

Η εν λόγω απόφαση δεν καταστρατηγεί το τεκμήριο αθωότητας και παραβλέπει την παντελή έλλειψη στοιχείων μόνο για τους δύο παραπάνω κατηγορούμενους αλλά και για τη Δήμητρα Ζ. και τον Δημήτρη των οποίων η μοναδική εμπλοκή στην υπόθεση παραμένει η ενασχόλησή τους με τα κλειδιά του διαμερίσματος της οδού Αρκαδίας. Αυτό δε, έχει επισημάνει και στην απολογία της η πρώτη κατηγορούμενη της υπόθεσης Μαριάννα Μ. η οποία τραυματίστηκε βαριά από την έκρηξη κατά την οποία έχασε τη ζωή του ο σύντροφός της Κυριάκος Ξυμητήρης.

Η ίδια κατά την περίπου τρίωρη παρουσία της στα ανακριτικά γραφεία κατέθεσε απολογητικό υπόμνημα, ενώ αρνήθηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις της ανακρίτριας σχετικά με την υπόθεση, σημειώνοντας πως ό,τι έχει να πει θα το πει ενώπιον του δικαστηρίου. Ωστόσο τοποθετήθηκε σχετικά με τους τέσσερις συγκατηγορούμενούς της, οι οποίοι βρίσκονται προφυλακισμένοι είτε εξαιτίας φιλικών σχέσεων τόσο μαζί της όσο και με τον σύντροφό της είτε δεν γνωρίζονται καν και απλά η ενοχοποίησή τους βολεύει το κυβερνητικό αφήγημα περί νεο-τρομοκρατίας και ξεκαθάρισε πως δεν έχουν καμία σχέση με την υπόθεση.

«Θα ήθελα να μιλήσω για τους συγκατηγορούμενους μου οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με ότι συνέβη στην Αρκαδίας [...] Οι τέσσερις συγκατηγορούμενοί μου βρίσκονται κατηγορούμενοι εντελώς αυθαίρετα. [...] Οι δύο αυτοί οι άνθρωποι (σ.σ. Δήμητρα Ζ. και Δημήτρης) εμπλέκονται με την υπόθεση λόγω της διάθεσης του διαμερίσματος και κανείς δε γνωρίζει την πραγματική χρήση που θα λάμβανε. Για το Νίκο Ρωμάνο και τον Α.Κ. έχω να πω ότι είναι δύο άτομα που δεν τα γνωρίζω καθόλου προσωπικά και δεν έχουν προφανώς καμία σχέση με ότι αξιόποινο βρέθηκε στο διαμέρισμα και με ότι έλαβε χώρα εκείνη τη μέρα. [...] Εμπλέκονται μόνο λόγω του αποτυπώματος που βρέθηκε σε μία κοινόχρηστη σακούλα που έχει παρθεί για επαναχρησιμοποίηση. Κανείς από τους συγκατηγορούμενους μου ή άλλο τρίτο πρόσωπο δεν εμπλέκεται με ό,τι συνέβη στην Αρκαδίας και δεν είχε πρόσβαση σ' αυτό διαμέρισμα», είπε στην απολογία της βγάζοντας εκτός κάδρου τους συγκατηγορούμενούς της, πράγμα για το οποίο το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, έκλεισε τα μάτια και τα αυτιά του παρατείνοντας τον εγκλεισμό τους, εξαντλώντας την αυστηρότητα του και λειτουργώντας περισσότερο πολιτικά παρά νομικά. 

Η αντίδραση της επιτροπής αλληλεγγύης στον Νίκο Ρωμανό

Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών με μια ξεκάθαρα πολιτική απόφαση, εξέδωσε παράταση της προφυλάκισης για ένα ακόμη εξάμηνο για τον Νίκο Ρωμανό και όλους τους πολιτικούς κρατούμενους/ες της υπόθεσης των Αμπελοκήπων. Συγκεκριμένα για τον Νίκο Ρωμανό ενώ ο Εισαγγελέας πρότεινε την μετατροπή της κράτησης του σε κατ' οίκον περιορισμό με βραχιολάκι, το Συμβούλιο αποφάσισε να μην κάνει δεκτή την εισαγγελική πρόταση αυτή και να συνεχίσει η προφυλάκιση του για άλλους έξι μήνες. Μια απόφαση πολιτική γεγονός το οποίο γίνεται ξεκάθαρο αν δει κανείς τα έωλα επιχειρήματα του συμβουλίου που στην ουσία τους επιβεβαιώνουν τη σκοπιμότητα γύρω από αυτή την απόφαση.

Η φαιδρότητα των επιχειρημάτων δεν είναι κάτι που μας εκπλήσσει, καθώς δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε τέτοιες περιπτώσεις πολιτικής σκοπιμότητας από Συμβούλια τα οποία λειτουργούν ως εντολοδόχοι των κυβερνήσεων και του Υπουργείου Προ.Πο. Τον πολιτικό δόλο τον είδαμε και στο περιβόητο εύρημα αποτύπωμα στη σακούλα, όπου μετά από αίτημα στη ΔΕΕ απάντησαν τα εγκληματολογικά της αστυνομίας, ότι η σακούλα είχε δεκάδες αποτυπώματα τα οποία δεν ήταν ικανά για παραβολή και ταυτοποίηση, γεγονός το οποίο ενισχύει τον γεγονός το ότι αποτύπωμα σε σακούλα που είναι κινητό αντικείμενο δεν μπορεί να αποτελεί ενοχοποιητικό στοιχείο και ότι από την αρχή η "αντι"τρομοκρατική επίτηδες δεν αναφέρθηκε στα αταυτοποίητα αποτυπώματα για να δημιουργήσει κλίμα ενοχής για τον Νίκο και τον Α.Κ.

Να τονίσουμε ότι η ίδια πρόεδρος στο προηγούμενο συμβούλιο ζητούσε την παράταση της προφυλάκισης για άλλους 6 μήνες γιατί ισχυριζόταν ότι η σακούλα δεν είχε αποτυπώματα άλλου πέραν από του Νίκου και του Α.Κ. και τώρα που αποδείχθηκε ότι έχει άλλα πολλά που δεν ήταν ικανά για παραβολή η ίδια πρόεδρος ισχυρίζεται ότι δεν αλλάζει κάτι γιατί τα αποτυπώματα που δεν ήταν "ικανά για παραβολή" μπορεί να είναι είτε των 2 κατηγορουμένων που έχουν ταυτοποιηθεί είτε και των υπολοίπων κατηγορουμένων (!). Με λίγα λόγια ο ισχυρισμός αυτός είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτό που ειπε η ίδια πρόεδρος στο 6 μηνο. Η κοινή λογική απέχει και οι εικασίες του Συμβουλίου γίνονται απόφαση για να παραταθεί για πάνω από 12 μήνες η προφυλάκιση.

Για ακόμη μια φορά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την εκδικητική πολιτική των κατασταλτικών μηχανισμών και με τα διπλά στάνταρ της δικαιοσύνης . Ο αστυνομοδικαστικός μηχανισμός κρατάει δέσμιους τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες, με έωλα αφηγήματα και εικασίες που μηχανορραφούνται στον 12 όροφο της ΓΑΔΑ και στις αίθουσες των δικαστικών συμβουλίων και παράλληλα ξεπλένει τους αυλικούς της κυβέρνησης, συγκαλύπτει κρατικά σκάνδαλα και εγκλήματα όπως στα Τέμπη, την Πύλο και αποδεικνύει καθημερινά το πως το μόνο αποτύπωμα είναι αυτό που αφήνει η δικαιοσύνη τους στην αδικία. Εμείς από πλευράς μας θα συνεχίσουμε την κινητοποίηση, δυναμώνοντας την καμπάνια ενόψει και των επόμενων νομικών κινήσεων και του δικαστηρίου. Για να πέσει το σαθρό κατηγορητήριο και ο 187Α, για την απελευθέρωση όλων των συντρόφων/συντροφισσών κατηγορουμένων στην υπόθεση. Παράλληλα καλούμε όλους και όλες να συμμετάσχουν στην κινητοποίηση και στην καμπάνια γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά πως ενωμένοι θα νικήσουμε την κρατική καταστολή και την αδικία. Δε θα κάνουμε ούτε βήμα πίσω.

Πηγή: efsyn.gr

Στις 22 Νοεμβρίου 2024 ο Νίκος Ρωμανός οδηγήθηκε ξανά στη φυλακή, με μοναδικό στοιχείο εναντίον του ένα μερικό αποτύπωμα σε μια πλαστική σακούλα που βρέθηκε σε διαμέρισμα‑γιάφκα στους Αμπελόκηπους.

Παρά την απουσία DNA ή άλλων ενοχοποιητικών ευρημάτων, ανακριτής και εισαγγελέας διέταξαν την προφυλάκισή του, η οποία τον Απρίλιο του 2025 παρατάθηκε για δεύτερο εξάμηνο, επικαλούμενοι τον κίνδυνο φυγής και «μελλοντικής τέλεσης αδικημάτων».

Λιγότερο από οκτώ μήνες αργότερα, στις 3 Ιουλίου 2025, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Λαμίας έκρινε ότι οι καταδικασμένοι σε 13ετή κάθειρξη Ηλίας Παναγιώταρος και Χρήστος Παππάς, ηγετικά στελέχη της εγκληματικής οργάνωσης «Χρυσή Αυγή», «έχουν εκτίσει την ποινή τους» και διέταξε την αποφυλάκισή τους, επιβάλλοντας μόνον τους τυπικούς περιοριστικούς όρους (απαγόρευση εξόδου, μηνιαία εμφάνιση στο Α.Τ.). Άλλο βούλευμα, μάλιστα, αναμένεται για τον Ηλία Κασιδιάρη, με εισαγγελική πρόταση και για τη δική του αποφυλάκιση.

Η υπόθεση Ρωμανού δεν είναι η πρώτη ούτε η τελευταία όπου η ελληνική Δικαιοσύνη επιλέγει τον πιο αυστηρό δρόμο για έναν νεαρό πολιτικά τοποθετημένο στην αντιεξουσία.

Αντιθέτως, η αποφυλάκιση Παππά και Παναγιώταρου στέλνει το μήνυμα πως ακόμα και μια ιστορική καταδίκη για συστηματική ναζιστική βία μπορεί, μέσα σε λίγα χρόνια, να εξατμιστεί διαδικαστικά.

Η ειρωνεία είναι εξόφθαλμη. Ο Ρωμανός πληρώνει την «προσωπικότητά» του, ενώ οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί δολοφονιών, πογκρόμ και μαχαιρωμάτων ανταμείβονται για την «καλή διαγωγή» πίσω από τα κάγκελα.

Η άνιση αυτή μεταχείριση δεν είναι νομικό ατύχημα, είναι πολιτική επιλογή που έχει παρελθόν. Από τις «μεμονωμένες» επιθέσεις της Χ.Α. που υποβαθμίζονταν, μέχρι τα κενά του εκλογικού νόμου που επιτρέπουν στους καταδικασμένους να ξαναστήνουν πολιτικούς σχηματισμούς, το κράτος έχει επανειλημμένα χαϊδέψει το δεξί του άκρο. Η καταδίκη του 2020 αποδείχθηκε εξαίρεση, η τρέχουσα αποφυλάκιση επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Δεν υπάρχει «ουδέτερη» εφαρμογή του νόμου. Κάθε απόφαση χαράζει πολιτική γραμμή. Όταν ο Ρωμανός παραμένει έγκλειστος για ένα αποτύπωμα, ενώ οι Παναγιώταρος και Παππάς κυκλοφορούν ελεύθεροι παρά την ιστορική καταδίκη τους, η Δικαιοσύνη είναι σαφής. Η βία της ακροδεξιάς είναι συγχωρητέα, αρκεί να πειθαρχεί στους τύπους. Η διαφωνία από τα αριστερά είναι διαχρονικό έγκλημα.

Πηγή: koutipandoras.gr

Για ακόμη μια φορά ξεκαθαρίζει πως δεν έχει σχέση με την έκρηξη στην οδό Αρκαδίας ο Νίκος Ρωμανός, ο οποίος σε επιστολή του από τις φυλακές που κρατείται για την υπόθεση των Αμπελοκήπων κάνει λόγο για «δικαστική ομηρία καφκικού χαρακτήρα». «Δεν μπορώ να εκβιαστώ για τίποτα και για κανέναν, για τον πολύ απλό λόγο ότι μου χρωστάνε την ελευθερία μου και δεν τους χρωστώ απολύτως τίποτα», τα λόγια του.

Στην επιστολή, την οποία δημοσιεύει η «Εφ.Συν», ο Νίκος Ρωμανός περιγράφει πολιτική εργαλειοποίηση σε βάρος του, στο πλαίσιο ενός «χυδαίου παιχνιδιού πολιτικού μάρκετινγκ».

«Είμαι ένας άνθρωπος που στο παρελθόν έχω αναλάβει την ευθύνη των επιλογών που μου αντιστοιχούσαν», γράφει ο πολιτικός κρατούμενος, «ακόμα και όταν κοιτούσα κατάματα αλλά δίχως φόβο μακροχρόνιες καταδίκες».

«Εξακολουθώ και είμαι περήφανος για αυτές τις επιλογές και τη στάση μου γιατί αποτελούν ένα κομμάτι της ύπαρξής μου», συμπληρώνει.

«Βιώνω τη συνθήκη του εγκλεισμού με τον σκληρό αποχωρισμό συγγενικών και φιλικών μου προσώπων, της βίαιης απομάκρυνσης από τη ζωή και την καθημερινότητά μου γιατί πολύ απλά αποτελώ τον ιδανικό συνήθη ένοχο», σημειώνει ο Ρωμανός και επαναλαμβάνει: «Δεν έχω καμία απολύτως σχέση με την έκρηξη στο διαμέρισμα της οδού Αρκαδίας, δεν εμπλέκομαι με κανέναν τρόπο στη συγκεκριμένη υπόθεση».

«Θα δώσω τη μάχη -μέσα και έξω από τις δικαστικές αίθουσες- μέχρι να κατακτήσω την ελευθερία μου. Θα επαναλάβω ξανά πως για την ιστορία μας θα μιλήσουμε εμείς», διαμηνύει.

Χαρακτηριστικό είναι, πως την επιστολή του κλείνει με ένα ολόκληρο δακτυλικό του αποτύπωμα. «Για να διευκολύνω στο μέλλον τους πρόθυμους αχθοφόρους της ΕΛ.ΑΣ.», όπως γράφει.

Αναλυτικά η επιστολή

Οπως έλεγε ο Μανώλης Αναγνωστάκης, «οι λέξεις πρέπει να καρφώνονται σαν πρόκες, να μην τις παίρνει ο άνεμος». Σκοπός αυτού του κειμένου λοιπόν είναι να ρίξει γέφυρες επικοινωνίας μέσω γερά θεμελιωμένων λέξεων που κουβαλούν την αλήθεια και την εμπειρία μου – σκληρά αποκρυσταλλωμένη σε μια δικαστική ομηρία καφκικού χαρακτήρα. Γέφυρες επικοινωνίας με τα μυαλά όσων δεν έχουν αντικαταστήσει την πνευματική τους λειτουργία με τους πολεμικούς μονολόγους των κυβερνητικών δημοσιογράφων. Με όσους αναγνωρίζουν ότι δεν βαίνουν όλα καλώς. Με όσους αντιλαμβάνονται ότι η λογική των δύο μέτρων και δύο σταθμών αποτελεί ένα φαινόμενο που διαπερνά κάθετα όλο το φάσμα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Τη δικαιοσύνη, την κρατική γραφειοκρατία, το πολιτικό σύστημα, τη θεσμική λειτουργία του κράτους. Διότι μπορεί στο πρόσωπό μου η εξουσία να εξαντλεί όλη την εκδικητικότητά της, παρόλα αυτά δεν σκοπεύω να κάτσω με σταυρωμένα χέρια. Δεν σκοπεύω να υποκλιθώ μπροστά στην ασυδοσία και την αλαζονεία αυτών που παίζουν στα ζάρια του πολιτικού τζόγου με ζωές ανθρώπων για να εξυπηρετήσουν τις πολιτικές τους καριέρες.

Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι προφυλακισμένος με ένα εντελώς σαθρό κατηγορητήριο που αποτελεί μνημείο νομικών ακροβασιών και αυθαιρεσιών. Με μοναδικό στοιχείο «τμήμα δακτυλικού αποτυπώματος του παράμεσου» –όπως αναφέρει αυτολεξεί η δικογραφία– που βρέθηκε σε μια πλαστική σακούλα σκουπιδιών (ένα καθόλα νόμιμο αντικείμενο) στο διαμέρισμα της οδού Αρκαδίας, βρίσκομαι αντιμέτωπος με ένα σύνολο κατηγοριών με τις οποίες δεν προκύπτει καμία νομική σύνδεση ούτε καν σε επίπεδο ενδείξεων. Καλούμαι να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας και να εξηγήσω τα αυτονόητα, ενώ οι ίδιοι οι ενορχηστρωτές της δίωξης αυτής πρέπει να απαντήσουν σε σωρεία ερωτημάτων όπως:

• Πότε εντάχθηκα στην ανώνυμη «τρομοκρατική» οργάνωση για την οποία κατηγορούμαι;
• Πώς προκύπτει ότι είναι οργάνωση αφού η αστυνομία δηλώνει ότι είναι άγνωστη;
• Με ποιον τρόπο συστάθηκε μια άγνωστη «τρομοκρατική» οργάνωση σε άγνωστο τόπο και χρόνο μεταξύ ανθρώπων που δεν γνωρίζονται καν μεταξύ τους;
• Ποια όπλα προμήθευσα και σε ποιους;
• Γιατί, ενώ έχει βρεθεί αντίστοιχο στοιχείο –σε σακούλα οικιακής χρήσης στην οδό Αρκαδίας–, δεν έχει κάνει η αστυνομία (ορθώς, γιατί μιλάμε για σακούλες) κάποια αντίστοιχη κατασταλτική επιχείρηση;

Τι διαφοροποιεί λοιπόν τη δική μου περίπτωση; Η πολιτική εργαλειοποίηση που στήθηκε πάνω στο πρόσωπό μου από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία και τον πολιτικό της προϊστάμενο. Πόσο τυχαίο είναι το επικοινωνιακό σόου του πρωθυπουργού με τους ενοίκους της πολυκατοικίας, που στήθηκε την ημέρα που απολογούμουν στην ανακρίτρια, ενώ είχαν μεσολαβήσει σχεδόν είκοσι μέρες από το τραγικό περιστατικό της έκρηξης; Η απάντηση είναι: καθόλου. Στο χυδαίο παιχνίδι του πολιτικού μάρκετινγκ πουλήθηκα ως τηλεοπτικό προϊόν προς κατανάλωση από ένα συντηρητικό και φοβικό εκλογικό ακροατήριο. Το προφίλ του ενόχου –και δη του συνήθη ενόχου με ποινικό παρελθόν– είναι μια κατασκευή που κουμπώνει άρτια στο Tetris της τέλειας δίωξης. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που βρίσκομαι αντιμέτωπος με κατηγορητήρια–εκτρώματα και φουσκωμένες διώξεις που ξεφούσκωσαν απότομα.

Είμαι ένας άνθρωπος που στο παρελθόν έχω αναλάβει την ευθύνη των επιλογών που μου αντιστοιχούσαν, έχοντας κρατήσει μια συγκεκριμένη πολιτική γραμμή υπεράσπισής τους μέσα στις δικαστικές αίθουσες, ακόμα και όταν κοιτούσα κατάματα αλλά δίχως φόβο μακροχρόνιες καταδίκες. Εξακολουθώ και είμαι περήφανος για αυτές τις επιλογές και τη στάση μου γιατί αποτελούν ένα κομμάτι της ύπαρξής μου. Εχω πληρώσει και με το παραπάνω τις συνέπειες των παραπάνω επιλογών με πολλά χρόνια εγκλεισμού. Εχω δώσει αγώνες με όπλο το σώμα μου και έχω κερδίσει δικαιώματα για όλους τους κρατούμενους που θεωρούνται από τα ελάχιστα εναπομείναντα κεκτημένα στις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις του ποινικού – σωφρονιστικού συστήματος από το 2019 μέχρι σήμερα (εκπαιδευτικές άδειες). Εχω φτάσει μέχρι το ανώτατο δικαστήριο του Αρείου Πάγου προκειμένου να μου αναγνωριστεί ελαφρυντικό στοιχείο, έπειτα από εκατοντάδες εκπαιδευτικές άδειες που είχα πάρει, το οποίο όλως τυχαίως δεν μου είχε αναγνωριστεί από το εφετείο.

Θα ήθελα να σταθώ συγκεκριμένα σε ορισμένες περιπτώσεις γιατί έχουν τη δικιά τους σημασία. Διότι αποτελούν τα ακριβή παραδείγματα πάνω στα οποία εδώ και χρόνια ξεδιπλώνονται όλες οι μηχανορραφίες της αστυνομίας για να καλλιεργήσει ένα συγκεκριμένο προφίλ «ενόχου παντός καιρού» και να με συνδέσει με υποθέσεις με τις οποίες αποδείχθηκε ότι δεν είχα σχέση.

Έχω κατηγορηθεί, προφυλακιστεί και οδηγηθεί σε δικαστήριο για τρεις βομβιστικές επιθέσεις της Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς με μοναδικό στοιχείο ένα αποτύπωμα σε ένα μπουκάλι μπίρας που βρέθηκε σε ένα φοιτητικό σπίτι στο Χαλάνδρι που είχε βαφτιστεί γιάφκα από την αστυνομία. Αθωώθηκα από το σύνολο των κατηγοριών στο δικαστήριο.

• Εχω κατηγορηθεί, προφυλακιστεί και οδηγηθεί σε δικαστήριο για τη «γιάφκα» του Βόλου της Σ.Π.Φ. με στοιχείο δείγμα γενετικού υλικού σε πλαστικό μπουκάλι νερού. Αθωώθηκα και πάλι από το σύνολο των κατηγοριών στο δικαστήριο.
• Εχω στοχοποιηθεί από την εφημερίδα «Δημοκρατία» με μια κατασκευασμένη είδηση που παρουσίαζε έναν άσχετο άνθρωπο ο οποίος υποτίθεται πως ήμουν εγώ, με μια ευφάνταστη ιστορία ότι δήθεν παρακολουθούσα τον τότε υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια και προετοίμαζα κάποιο χτύπημα. Εχω ασκήσει όλα τα νομικά δικαιώματά μου εναντίον της συγκεκριμένης εφημερίδας καθώς αποτελούσε μια ευθεία στοχοποίηση, που καλλιεργούσε αυτό ακριβώς το προφίλ του ενόχου που περιγράφω. Μάλιστα πριν από λίγες μέρες καταδικάστηκαν για αυτή τους τη μεθόδευση ως συκοφάντες σε ποινές φυλάκισης. Μπορεί μέσα στην εμπάθειά τους να παραληρούν για φίμωση της δημοσιογραφίας. Ομως η πραγματικότητα είναι απλή, μια εξόφθαλμα κατασκευασμένη είδηση με δόλο, που εξυπηρετούσε αστυνομικούς σχεδιασμούς, αποδείχθηκε με τους όρους που επιλέγουν και αναγνωρίζουν οι ίδιοι. Η στάμπα του συκοφάντη και της συκοφάντριας, της μεροληπτικότητας και της δολοπλοκίας θα τους ακολουθεί.
• Εχω καταγγείλει δημόσια και επώνυμα την παρακολούθησή μου και την παρενόχληση συγγενικών μου προσώπων εξαιτίας αυτής, τον Ιούνιο του 2022, με κάμερες μέσα σε οχήματα και προκλητικές ενέργειες αστυνομικών της αντιτρομοκρατικής εις βάρος μου.

Ολα τα παραπάνω συνθέτουν το γενικό πλαίσιο της δίωξής μου και αποτελούν όλα κομμάτια του ίδιου παζλ, με ξεκάθαρα πολιτικά χαρακτηριστικά. Η κυβέρνηση παρουσιάζει μια ψεύτικη εικόνα στην κοινή γνώμη, όπου οι θεσμοί λειτουργούν ανεξάρτητα, δεν υπάρχουν πολιτικές παρεμβάσεις στην αστυνομία και στη δικαιοσύνη, δεν υπάρχουν πολιτικοί σχεδιασμοί που εκτελούνται από χέρια αστυνομικών και δικαστών και εξυπηρετούν σκοπιμότητες.

Οι μηχανισμοί συγκάλυψης και απαλλαγής των εγκλημάτων των παιδιών του συστήματος πάντα βρίσκουν πρόθυμα χέρια να κάνουν τη βρόμικη δουλειά. Οι ίδιοι μηχανισμοί που λερώνουν τη μνήμη όσων θυσίασαν ανιδιοτελώς τη ζωή τους για τα ιδανικά τους, κάνοντας πράξη τις δικές τους εφόδους στον ουρανό.

Στην τελευταία απορριπτική απόφαση του συμβουλίου, μάλιστα, προστίθεται και ένα έξτρα τραγελαφικό επιχείρημα, ότι δηλαδή στην επίμαχη σακούλα όπου βρέθηκε τμήμα του δακτυλικού αποτυπώματός μου υπάρχουν μόνο το δικό μου και του συγκατηγορούμενου και φίλου μου Α.Κ. και όχι –και εδώ είναι η παράλογη ανάγνωση των δικαστικών– άλλων προσώπων, όπως των ανθρώπων που βρίσκονταν στο διαμέρισμα της οδού Αρκαδίας. Πόσο γελοίο φαντάζει σαν επιχείρημα όταν είναι δεδομένο ότι σε περίπτωση που είχαν βρεθεί αποτυπώματα των ανθρώπων που αναφέρουν θα αποτελούσε ένα βασικό επιχείρημα για την ποινική μου επιβάρυνση, ενώ τώρα το δικαστικό συμβούλιο θεωρεί ως στοιχείο ενοχής το γεγονός ότι ΔΕΝ ΒΡΕΘΗΚΑΝ. Είναι ηλίου φαεινότερο πως ερμηνεύουν τα πάντα με τέτοιο τρόπο ώστε να με ενοχοποιήσουν, τσαλαπατώντας την ίδια την κοινή λογική. Αυτοί έχουν το καρπούζι, αυτοί έχουν και το μαχαίρι. Με θέλουν ένοχο με κάθε τρόπο, με κάθε τίμημα, χωρίς προσχήματα.

Για να τελειώνουν τα ψέματά τους, γιατί όλα πλέον είναι εξόφθαλμα.

Εγκληματογόνοι παράγοντες είναι με αποδείξεις όλο το διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό που χρεοκόπησε τη χώρα και οδήγησε πολλούς συνανθρώπους μας στην οικονομική εξαθλίωση και στην αυτοκτονία.

Εγκληματογόνοι παράγοντες είναι οι υπεύθυνοι του εγκλήματος των Τεμπών, ένα έγκλημα που έχει πάνω του τα ματωμένα αποτυπώματα του πολιτικού συστήματος που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, και συνεχίζουν να συγκαλύπτουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τους εαυτούς τους.

Εγκληματογόνοι παράγοντες είναι οι παρακρατικοί υπεύθυνοι που έστησαν με πολιτική κάλυψη και λειτούργησαν ένα τεράστιο δίκτυο υποκλοπών με το predator και έτσι μπορούν και εκβιάζουν κομμάτια του πολιτικού και επιχειρηματικού κόσμου για να συνεχίζουν τις βρομοδουλειές τους.

Ζούμε σε μια χώρα που όσοι είχαν την ατυχία να έρθουν σε επαφή με την ωμή εκδοχή του συστήματος γνωρίζουν… Εκεί που οι χειραψίες και τα ψεύτικα χαμόγελα σταματάνε πίσω από κλειστές πόρτες, εκεί που το μακιγιάζ της θεσμικότητας και της ορθής λειτουργίας του πολιτεύματος ξεθωριάζει. Εκεί όπου η πραγματικότητα είναι το δίκιο του ισχυρού και ο πλήρης αμοραλισμός. Οσοι είχαν αυτή την ατυχία γνωρίζουν με μεγάλη λεπτομέρεια τον τρόπο λειτουργίας και τους κανόνες του παιχνιδιού. Το παιχνίδι αυτό λοιπόν μπορεί να είναι σκληρό και κυνικό, αλλά έχει και όρια τα οποία αυτή τη στιγμή ξεπερνιούνται και αυτό πρέπει να γίνει σαφές προς πάσα κατεύθυνση.

Εγώ, από τη δικιά μου πλευρά, από το δικό μου μετερίζι πίσω από τα κάγκελα, δεν μπορώ να εκβιαστώ για τίποτα και για κανέναν, για τον πολύ απλό λόγο ότι μου χρωστάνε την ελευθερία μου και δεν τους χρωστώ απολύτως τίποτα. Βιώνω τη συνθήκη του εγκλεισμού με τον σκληρό αποχωρισμό συγγενικών και φιλικών μου προσώπων, της βίαιης απομάκρυνσης από τη ζωή και την καθημερινότητά μου γιατί πολύ απλά αποτελώ τον ιδανικό συνήθη ένοχο. Θα το επαναλάβω για ακόμα μία φορά: Δεν έχω καμία απολύτως σχέση με την έκρηξη στο διαμέρισμα της οδού Αρκαδίας, δεν εμπλέκομαι με κανέναν τρόπο στη συγκεκριμένη υπόθεση.

Θα δώσω τη μάχη –μέσα και έξω από τις δικαστικές αίθουσες– μέχρι να κατακτήσω την ελευθερία μου.

Θα επαναλάβω ξανά πως για την ιστορία μας θα μιλήσουμε εμείς. Ζήσαμε χρόνια ολόκληρα στο περιθώριο του χρόνου, εκεί όπου οι ώρες είναι σταλαγμίτες που κρέμονται στις σπηλιές της μοναξιάς. Ζήσαμε χρόνια ολόκληρα αγκαλιά με το κουτί της Πανδώρας, περιμένοντας δηλητηριασμένοι από ελπίδα και απόγνωση.

Κουβαλήσαμε φέρετρα στις πλάτες μας μαζί με το ιστορικό βάρος που λέει ότι η πολεμική της αξιοπρέπειας χαράζει τον δρόμο της. Περιφρονήσαμε τους δειλούς που εκπροσωπούν τις καρέκλες ενός συστήματος παρωδία. Σεβαστήκαμε τους αντιπάλους που οριοθέτησαν το πεδίο της αντιπαράθεσης στο πραγματικό του μέγεθος. Τώρα ο καθένας βρίσκεται προ των ευθυνών του.

Με τα λόγια του Νίκου Καζαντζάκη από το προσφάτως εκδοθέν βιβλίο του «Ο Ανήφορος»: «…ένας πνευματικός άνθρωπος σήμερα περισσότερο παρά ποτέ έχει μεγάλη ευθύνη. Εχει χρέος να συνεργαστεί με τη μοίρα της εποχής του, να μην λιποταχτήσει, να σταθεί στο σταυροδρόμι όπου φυσούν όλες οι ανησυχίες και οι ελπίδες, Ρόδο των Ανέμων…», γραμμένα το μακρινό 1946, και σε μια εποχή σαν τη σημερινή που όλος ο πλανήτης έχει μετατραπεί σε ένα πολεμικό λουτρό αίματος, από τη γωνιά του κελιού μου ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου κάθε άνθρωπο που στέκεται αλληλέγγυος.

Μέχρι τη δικαίωση, μέχρι την ελευθερία.

Κουράγιο και δύναμη σε όλους τους συγκατηγορούμενούς μου.

ΥΓ.: Αφήνω και ένα ολόκληρο δακτυλικό αποτύπωμα για να διευκολύνω στο μέλλον τους πρόθυμους αχθοφόρους της ΕΛ.ΑΣ.

Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών αποφάσισε την παράταση της προφυλάκισης για 6 μήνες του Νίκου Ρωμανού και όλων των προσωρινά κρατουμένων για την υπόθεση των Αμπελόκηπων.

«Με μια πολιτική απόφαση το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών αποφάσισε την παράταση της προφυλάκισης, για άλλο 1 εξάμηνο, για τον Νίκο Ρωμανό και όλους/όλες τους/τις πολιτικούς/ες κρατούμενους/ες της υπόθεσης των Αμπελοκήπων. Με μια ατεκμηρίωτη και πολιτικά καθοδηγούμενη απόφαση επικύρωσε την εισαγγελική πρόταση του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Σωτήρη Μπουγιούκου. Το συμβούλιο αποφάσισε την παράταση της προφυλάκισης, ως όργανο μιας κρατικής πολιτικής, μιας κυβερνητικής μαφίας. Δε θα το επιτρέψουμε, η πολιτική μάχη συνεχίζεται, μέχρι την τελική απελευθέρωση. Απέναντι στο σύστημα αδικίας, να σταθούμε στο πλευρό των πολιτικών κρατουμένων, γιατί έχουμε δίκιο και θα νικήσουμε αναφέρει συγκεκριμένα η Επιτροπή Αλληλεγγύης στον αγωνιστή Νίκο Ρωμανό.

Υπενθυμίζεται πως ο Νίκος Ρωμανός προφυλακίστηκε ύστερα από την απολογία του ενώπιον της 22ης τακτικής ανακρίτριας με μοναδικό στοιχείο ένα δακτυλικό αποτύπωμα, που φέρεται να βρέθηκε σε μια σακούλα στο διαμέρισμα των Αμπελοκήπων. Η παράταση της προφυλάκισης αποφασίστηκε παρότι οι διωκτικές αρχές ολοκλήρωσαν την έρευνα σε επίπεδο εργαστηριακών αποτελεσμάτων και εξετάσεων δειγμάτων, χωρίς να προστεθεί κανένα απολύτως στοιχείο στη δικογραφία για την υπόθεση των Αμπελοκήπων, που να αφορά τον προφυλακισμένο φίλο του δολοφονημένου Αλέξη Γρηγορόπουλου.

«Όλες οι εκθέσεις DNA, η άρση του τηλεφωνικού απορρήτου, το βιντεοληπτικό υλικό και γενικά η διαδρομή που έχει ακολουθηθεί από διωκτικής πλευράς αποδεικνύουν πως δεν υπάρχει πουθενά ο Νικος Ρωμανός» είχε αποκαλύψει ο Νικόλας Αλετράς, συνήγορος του Ν. Ρωμανού, στη συνέντευξη Τύπου, που οργάνωσε η Επιτροπή Αλληλεγγύης, τον Μάρτιο. «Μετά τα νέα στοιχεία, θεωρούμε πως μια παράταση της προφυλάκισης θα ενέχει σκοπιμότητα» είχε προειδοποιήσει κατά την ίδια συνέντευξη Τύπου, η Λίλα Ραγκούση, επίσης συνήγορος του Ν. Ρωμανού

Το ζήτημα της αντικατάστασης της προσωρινής κράτησης με όρους του Νίκου Ρωμανού και των υπόλοιπων κρατουμένων για την υπόθεση των Αμπελοκήπων συζητείται, ενδεχομένως ακόμα και σήμερα, στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, την ώρα που ο εισαγγελέας Πρωτοδικών έχει ήδη εισηγηθεί ουσιαστικά την παράταση της προφυλάκισης για ακόμη ένα εξάμηνο -τόσο για τον Ρωμανό, όσο και για τους υπόλοιπους κατηγορούμενους. Η υπόθεση εγείρει ερωτήματα για την εφαρμογή του «τρομονόμου» και του τεκμηρίου αθωότητας, ενώ προκαλεί έντονες αντιδράσεις νομικών κύκλων.

Η εισήγηση του εισαγγελέα Σ. Μπουγιούκου να παραμείνει προφυλακισμένος για δεύτερο εξάμηνο ο Ν. Ρωμανός (ήδη είναι προφυλακισμένος επί έξι μήνες), δεν έλαβε υπ’ όψιν το γεγονός πως πριν από έναν περίπου μήνα βγήκαν τα αποτελέσματα από τα εγκληματολογικά εργαστήρια της αστυνομίας και από τα οποία δεν προέκυψε κανένα άλλο ενοχοποιητικό στοιχείο εις βάρος του, ούτε DNA, παρά μόνο το αποτύπωμα σε μία (μεταφερόμενη) σακούλα. Δεν λαμβάνει δε υπ’ όψιν την απουσία εύρεσης νέων ενοχοποιητικών στοιχείων για τους υπόλοιπους κατηγορουμένους.

Υποστηρίζει δε πως «δεν έχει προκύψει κάποια αλλαγή στην προανακριτική διαδικασία από την μέρα που προφυλακίστηκε» ο Νίκος Ρωμανός. Όσο για το αποτύπωμα στη σακούλα, επεκτείνεται στο θέμα των ημερομηνιών κυκλοφορίας της σακούλας (!), γράφοντας συγκεκριμένα πως «η εταιρεία (σ.σ. που κατασκευάζει τις συγκεκριμένες σακούλες) αναφέρει ότι το συγκεκριμένο είδος κυκλοφόρησε στην Ελλάδα αρχικά τον μήνα Δεκέμβριο του έτους 2021 και σε ευρύτερη κυκλοφορία από τον μήνα Ιανουάριο του έτους 2022».

Η εξέταση της αντικατάστασης της προσωρινής κράτησης με όρους διενεργείται αυτόματα μόλις ολοκληρωθεί το πρώτο εξάμηνο προφυλάκισης. Ο 31χρονος Ρωμανός αντιμετωπίζει κακουργηματικές κατηγορίες για συγκρότηση και ένταξη σε τρομοκρατική οργάνωση, για έκρηξη, και για προμήθεια, κατοχή και κατασκευή εκρηκτικών.

Για τη γυναίκα που ήταν στο διαμέρισμα την ώρα της έκρηξης και το ζευγάρι που της είχε δώσει τα κλειδιά, ο εισαγγελέας κάνει λόγο για «κακουργηματικές πράξεις, στο πλαίσιο τρομοκρατικής οργάνωσης. Υποστηρίζει δε ότι η επιβολή περιοριστικών όρων ή ο κατ’ οίκον περιορισμός με ηλεκτρονική επιτήρηση, «δεν επαρκούν για να αποτρέψουν τη συνέχιση της εγκληματικής τους δραστηριότητας».

Ε’ ΕΛΜΕ Αθήνας: Ο Ρωμανός κινδυνεύει να περάσει περισσότερο χρόνο στη φυλακή από τον δολοφόνο του Τεμπονέρα

Να τερματιστεί η προφυλάκιση του Νίκου Ρωμανού, ζητεί η Ε’ ΕΛΜΕ Αθήνας, με ανακοίνωσή της. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά: «Αν γίνει δεκτή η πρόταση του εισαγγελέα, ο Νίκος Ρωμανός, ο οποίος δεν έχει σκοτώσει κανένα, θα έχει περάσει περισσότερο χρόνο στην φυλακή από τον δολοφόνο του Νίκου Τεμπονέρα και αρχηγού της νεολαίας της Νέας Δημοκρατίας στην Πάτρα, Γ. Καλαμπόκα», αναφέρουν χαρακτηριστικά οι εκπαιδευτικοί.

«Στις 22 Απριλίου το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών εξετάζει αίτημα για τη διακοπή της προφυλάκισης του Νίκου Ρωμανού, ο οποίος παραμένει προφυλακισμένος εδώ και έξι μήνες για την υπόθεση της έκρηξης σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους, με μόνο εύρημα μισό δακτυλικό αποτύπωμα σε μεταφερόμενο αντικείμενο. Ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Σωτήρης Μπουγιούκος προτείνει παράταση της προφυλάκισής του για άλλους έξι μήνες, την στιγμή που κανένα άλλο ενοχοποιητικό στοιχείο δεν έχει προκύψει σε βάρος του, ύστερα από τα αποτελέσματα των εγκληματολογικών εργαστηρίων της αστυνομίας».

«Ο συγκεκριμένος εισαγγελέας είναι γνωστός από την πρόταση για την πρωτόδικη απόφαση αθώωσης των τεσσάρων αστυνομικών που συμμετείχαν στη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου και την μετατροπή από κακούργημα σε πλημμέλημα της δίωξης Φουρθιώτη, χρηματιζόμενου και εκβιαστή δημοσιογράφου της Ν.Δ.»

Ακολουθεί αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Να διακοπεί η προφυλάκιση του Νίκου Ρωμανού.

Να μην γίνει δεκτή η εισαγγελική πρόταση για 6μηνη παράταση της προφυλάκισης

Καταγγέλλουμε μια ακόμα πρόκληση από την δικαστική εξουσία

Στις 22 Απριλίου το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών εξετάζει αίτημα για τη διακοπή της προφυλάκισης του Νίκου Ρωμανού, ο οποίος παραμένει προφυλακισμένος εδώ και έξι μήνες για την υπόθεση της έκρηξης σε διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους, με μόνο εύρημα μισό δακτυλικό αποτύπωμα σε μεταφερόμενο αντικείμενο. Ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Σωτήρης Μπουγιούκος προτείνει παράταση της προφυλάκισής του για άλλους έξι μήνες, την στιγμή που κανένα άλλο ενοχοποιητικό στοιχείο δεν έχει προκύψει σε βάρος του, ύστερα από τα αποτελέσματα των εγκληματολογικών εργαστηρίων της αστυνομίας. Ο συγκεκριμένος εισαγγελέας είναι γνωστός από την πρόταση για την πρωτόδικη απόφαση αθώωσης των τεσσάρων αστυνομικών που συμμετείχαν στη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου και την μετατροπή από κακούργημα σε πλημμέλημα της δίωξης Φουρθιώτη, χρηματιζόμενου και εκβιαστή δημοσιογράφου της Ν.Δ.

Η στοχοποίηση του Νίκου Ρωμανού με την αβάσιμη αρχική απόφαση προφυλάκισης για μισό αποτύπωμα σε μια σακούλα έχει συνέχεια με την τωρινή πρόταση του εισαγγελέα. Και οι δύο αποφάσεις είναι βασισμένες στις διατάξεις του του άρθρου 187Α, του λεγόμενου “τρομονόμου” ο οποίος καταργεί το τεκμήριο της αθωότητας και υπονομεύει ακόμα περισσότερο λαϊκές ελευθερίες και δικαιώματα.

Ενδεικτικά, για να γίνει σαφής η άδικη και μεροληπτική μεταχείριση του Νίκου Ρωμανού, ο οποίος στα δεκαπέντε του είδε να δολοφονείται εν ψυχρώ ο φίλος του Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος από τον αστυνομικό Ε. Κορκονέα, αναφέρουμε και το εξής: Αν γίνει δεκτή η πρόταση του εισαγγελέα, ο Νίκος Ρωμανός, ο οποίος δεν έχει σκοτώσει κανένα, θα έχει περάσει περισσότερο χρόνο στην φυλακή από τον δολοφόνο του Νίκου Τεμπονέρα και αρχηγού της νεολαίας της Νέας Δημοκρατίας στην Πάτρα, Γ. Καλαμπόκα.

Υποστηρίζουμε το αίτημα για την άμεση αποφυλάκιση του Νίκου Ρωμανού και την παύση κάθε δίωξης σε βάρος του.

Να καταργηθεί ο «τρομονόμος», ο οποίος ενισχύει την καταστολή, καταστρατηγεί το τεκμήριο της αθωότητας και καθιερώνει το τεκμήριο ενοχής, εκφοβίζει το κίνημα, θέτει σε κίνδυνο τις ελευθερίες και τα δικαιώματα εργαζομένων, λαού και νεολαίας»

Την είδηση πως ο εισαγγελέας πρωτοδικών, Σωτήρης Μπουγιούκος, ζήτησε την παράταση προφυλάκισης του Νίκου Ρωμανού για 6 ακόμη μήνες, γνωστοποίησε η Επιτροπή Αλληλεγγύης για τον Νίκο Ρωμανο.

Η εισήγηση του εισαγγελέα Μπουγιούκου είναι κομμάτι της γενικής κατασταλτικής πολιτικής της ΝΔ του δόγματος «Νόμος και Τάξη» και του διπλού προσώπου της αστικής δικαιοσύνης, επισημαίνει η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της.

Αναλυτικά η ανακοίνωση

Την παράταση της προφυλάκισης για άλλο ένα εξάμηνο για τον Νίκο Ρωμανό και για όλους τους/τις πολιτικούς κρατούμενους/ες της υπόθεσης των Αμπελοκήπων, ζητάει ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Σωτήρης Μπουγιούκος. Με μια ατεκμηρίωτη και πολιτικά υπαγορευμένη πρόταση που αποτελεί ουσιαστικά αντιγραφή των διαβιβαστικών της "αντι"τρομοκρατικής, ο εισαγγελέας Σωτήρης Μπουγιούκος ζητά την παράταση της προφυλάκισης για άλλο ένα εξάμηνο, πρόταση που εισάγεται και θα συζητηθεί από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών στις 22 Απριλίου. 

Στην εισαγγελική πρόταση γίνεται ξεκάθαρη η πολιτική φύση της υπόθεσης αφού εμφατικά ο ίδιος ο εισαγγελέας κουρελιάζοντας ακόμα και τους νόμους του αστικού κράτους και το "τεκμήριο αθωότητας" δηλώνει ότι για τον Νίκο Ρωμανό «Λαμβανομένου εισέτι υπόψη το γεγονός ότι τα ως άνω αδικήματα (για τα οποία κατηγορείται) τελέστηκαν κατά χρόνο δοκιμασίας του ως άνω κατηγορουμένου μετά την υφ' όρων απόλυση του». Συλλογισμός βγαλμένος από τον 12ο όροφο της ΓΑΔΑ και από το Υπουργείο ΠΡΟΠΟ, που μηχανορραφούν διώξεις με τη λογική του συνήθη ενόχου. 

Άλλο ένα τραγελαφικό σημείο της πρότασής του αποτελεί και το επιχείρημα για τη χρονολογία έκδοσης και διοχέτευσης στην αγορά της σακούλας από την εταιρεία. Μέσα από αυτό το φαιδρό επιχείρημα, το ότι η σακούλα δεν κυκλοφορούσε το 2013 αλλά ξεκίνησε διευρυμένα στην αγορά το 2022, ο εισαγγελέας προσπαθεί να δημιουργήσει κλίμα ενοχοποίησης. Είτε η σακούλα είναι κατασκευής του 2013, είτε του 2022, είτε του 2008, οποιοσδήποτε σε οποιοδήποτε χρόνο μπορεί να πιάσει ένα κινούμενο αντικείμενο.

Και το αποκορύφωμα όλων των παραπάνω είναι και η προσθήκη στην εισαγγελική πρόταση ότι δεν έχει προκύψει κάποια αλλαγή στην προανακριτική διαδικασία από τη μέρα που προφυλακίστηκε. Τι και αν βγήκαν προσφάτως τα αποτελέσματα των εγκληματολογικών εργαστηρίων (των δικών τους εργαστηριακών δηλαδή) και δεν βρέθηκε τίποτα άλλο. Η ουσία είναι μία και σαφής: το τεκμήριο της αθωότητας καταστρατηγείται και προκαταβάλλεται η ενοχή του Νίκου από πολύ αρχικό στάδιο. Γιατί ο Νίκος δεν είναι παιδί του δικού τους συστήματος, συνομιλητής τους στα διεφθαρμένα πολιτικά σαλόνια της δεξιάς.

Η δικαιοσύνη των 2 μέτρων και 2 σταθμών γίνεται ακόμα πιο προκλητική. Γιατί και ο Σωτήρης Μπουγιούκος δεν είναι τυχαίος εισαγγελέας πρωτοδικών -είναι γνωστό όνομα στις δίκες υψηλού ενδιαφέροντος από την πλευρά του κράτους και της κυβέρνησης ΝΔ. Είναι ο ίδιος ο εισαγγελέας που αθώωσε πρωτόδικα τους 4 αστυνομικούς που συμμετείχαν στη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου στην οδό Γλάδστωνος από τους δολοφόνους Χορταριά και Δημόπουλο. Είναι ο ίδιος εισαγγελέας που έριξε στα ελαφριά τον Φουρθιώτη, μειώνοντας τη δίωξή του από κακουργηματική σε πλημμεληματική, για να κλείσει ο κύκλος με το σκάνδαλο του Φουρθιώτη, του εκλεκτού δημοσιογράφου της ΝΔ, του λατρευτού του Μαξίμου που εγκωμίαζε τον Μητσοτάκη στις εκπομπές του λέγοντας ότι είναι «γεννημένος ηγέτης»!

Αυτός ο εισαγγελέας τώρα εισηγείται την παράταση της προφυλάκισης των συντρόφων και των συντροφισσών μας. Επιβεβαιώνοντας για μια ακόμη φορά τον ρόλο του ως εντολοδόχου της πολιτικής εξουσίας και εφαρμοστή της κυβερνητικής πολιτικής της ΝΔ. Μιας εγκληματικής πολιτικής, ενός συστήματος αδικίας που "βγάζει λάδι" αστυνομικούς και παιδοβιαστές αν είναι διακεκριμένα στελέχη της ΝΔ (υπόθεση Λιγνάδη), δολοφονεί στα Τέμπη και στην Πύλο και βεβηλώνει τους νεκρούς μέσω της συγκάλυψης και της ασυδοσίας, και από την άλλη διώκει αγωνιστές και αγωνίστριες με υπερδιογκωμένα κατηγορητήρια μέσω του τρομονόμου 187Α, φυλακίζει όποιον δεν συμβιβάζεται με την εγκληματική πολιτική της και το σύστημα αδικίας. 

Η εισήγηση του εισαγγελέα Μπουγιούκου είναι κομμάτι της γενικής κατασταλτικής πολιτικής της ΝΔ του δόγματος "Νόμος και Τάξη" και του διπλού προσώπου της αστικής δικαιοσύνης. Το συμβούλιο μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα καλεστεί να πάρει απόφαση την ερχόμενη βδομάδα και η απόφαση θα είναι ξεκάθαρα πολιτική. Nα γιγαντώσουμε το κίνημα αλληλεγγύης και να γίνουμε ανάχωμα στην καταστολή. Ούτε βήμα πίσω.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ/ΣΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ/ΕΣ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ!

ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΤΟ ΣΑΘΡΟ ΚΑΤΗΓΟΡΗΤΗΡΙΟ ΚΑΙ Ο 187Α!

Επιτροπή Αλληλεγγύης για τον Αγωνιστή Νίκο Ρωμανό