Η ουγγρική αστυνομία ανακοίνωσε ότι ερευνά τις εταιρείες ενός από τους μεγαλύτερους παράγοντες της χώρας στον χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης, ο οποίος υπό την απερχόμενη κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν είχε κερδίσει επικερδή συμβόλαια, με υποψίες για ξέπλυμα και υπεξαίρεση χρημάτων.

Η ανακοίνωση της αστυνομίας εκδόθηκε αργά χθες το βράδυ αφότου ο Γκιούλα Μπαλάσι, ιδιοκτήτης αρκετών εταιριών ΜΜΕ που σχεδίασαν κυβερνητικές εκστρατείες για περισσότερα από δέκα χρόνια, προσφέρθηκε να παραδώσει ορισμένες από τις εταιρείες του και ορισμένες από τις επενδύσεις του στο κράτος καθώς η νέα κυβέρνηση του Πίτερ Μάγιαρ αναλαμβάνει καθήκοντα.

Ο Μπαλάσι δήλωσε ότι πρόσφερε τις εταιρείες του στο κράτος «όχι επειδή έχω κάτι να κρύψω ή επειδή έχουμε διαπράξει κάτι παράνομο ή λάθος». Όπως είπε, οι λογαριασμοί αρκετών από τις εταιρείες του πάγωσαν την περασμένη Δευτέρα.

Ο όμιλός του, ο Lounge Group, δεν ήταν άμεσα διαθέσιμος για να απαντήσει σε αίτημα σχολιασμού που του απέστειλε το Reuters.

Ο Πίτερ Μάγιαρ, ηγέτης του κεντροδεξιού αντιπολιτευόμενου κόμματος Tisza που θα ορκιστεί πρωθυπουργός στις 9 Μαΐου, δεσμεύθηκε να επανεξετάσει αναθέσεις δημοσίων συμβάσεων, να λάβει αυστηρότερα μέτρα κατά τις διαφθοράς και να «ξαναποκτήσει κλαπέντα κρατικά περιουσιακά στοιχεία» στο πλαίσιο μιας εκστρατείας όπου το κόμμα του εξασφάλισε συντριπτική νίκη.

Στις 28 Απριλίου ο Μάγιαρ δήλωσε ότι οι φορολογικές αρχές στην Ουγγαρία έχουν μπλοκάρει την μεταφορά χρημάτων στο εξωτερικό από μη κατονομαζόμενα πρόσωπα που συνδέονται με έναν υψηλόβαθμο συνεργάτη του Όρμπαν.

Χθες η αστυνομία ανακοίνωσε ότι, με βάση πληροφορίες από την ειδική μονάδα NAV της φορολογικής αρχής, έχει ξεκινήσει έρευνα για ξέπλυμα και υπεξαίρεση χρημάτων «εις βάρος αγνώστου δράστη».

«Αυτές οι διαδικασίες περιλαμβάνουν έρευνα σε θέματα που συνδέονται με έναν όμιλο εταιρειών διοργάνωσης εκδηλώσεων, ο οποίος αποκαλύφθηκε στον Τύπο από τον ίδιο τον διευθυντή του», ανακοίνωσε η αστυνομία αναφερόμενη σε συνέντευξη την οποία παραχώρησε ο Μπαλάσι αργά το βράδυ της Δευτέρας στην ειδησεογραφική ιστοσελίδα Kontroll.

«Στη διάρκεια της έρευνας κατασχέθηκαν χρήματα και πάγωσαν λογαριασμοί», πρόσθεσε η αστυνομία.

Η αστυνομία ανακοίνωσε ακόμη ότι ξεκίνησε ξεχωριστή έρευνα για τον ίδιο όμιλο εταιρειών «σε σχέση με υπερτιμημένα συμβόλαια με την υποψία της υπεξαίρεσης χρημάτων εναντίον αγνώστου δράστη».

Οι εταιρείες του Μπαλάσι σχεδίασαν την αντιουκρανική προεκλογική εκστρατεία του Όρμπαν, η οποία παρουσίαζε τις εκλογές του Απριλίου ως μια επιλογή ανάμεσα στον πόλεμο και στην ειρήνη–μεταξύ άλλων–και τις αντιμεταναστευτικές του εκστρατείες στο παρελθόν κερδίζοντας εκατοντάδες συμβόλαια από το Γραφείο Εθνικών Επικοινωνιών του Όρμπαν.

Η οργάνωση Διεθνής Διαφάνεια έχει πει ότι μόνο την περίοδο 2019-2021, οι εταιρίες του Μπαλάσι Lounge Design, New Land Media και Media Dynamics εξασφάλισαν κρατικές συμβάσεις συνολικής αξίας 295 δισεκ. φιορινιών ως επί το πλείστον από το Εθνικό Γραφείο Επικοινωνιών, το οποίο είχε αναλάβει τις εκστρατείες του Όρμπαν και είχε παίξει ρόλο κλειδί στη νίκη του σε προηγούμενες εκλογές.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

του Έκτορα-Ξαβιέ Δελαστίκ

Περιηγούμαστε σε συνέδρια και φιλανθρωπίες που διοργανώνονται ως πλυντήρια υστεροφημίας. Γνωρίζουμε από κοντά ημιπαράνομες ομάδες με δεσμούς με το Ισραήλ και νόμιμες εταιρίες που θα ξεπλύνουν τη δημόσια εικόνα ενός εγκληματία. Αναρωτιόμαστε για δημοσιογράφους και ΜΜΕ που θα αποτελέσουν το στεγνωτήριο.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, ο Ρ. Γ. Τσέιμπερς (R. W. Chambers) εκδίδει μεταξύ άλλων, το διήγημα «The Repairer of Reputations», το οποίο θα μπορούσαμε να αποδώσουμε ως «Ο Επιδιορθωτής Υπολήψεων». Ο χαρακτήρας-κόμβος είναι ο σακατεμένος, μικρόσωμος Γουάιλντ, ο οποίος μένει πάνω από ένα σιδεράδικο σε μια αλλόκοτη, εκφασισμένη εκδοχή των Η.Π.Α. Ορίζεται από δύο πράγματα: από τη σχέση επιθετικότητας και μίσους με τη γάτα του και από τον ισχυρισμό του ότι ενορχηστρώνει ένα δίκτυο επαφών σε όλα τα σημαντικά στρώματα της κοινωνίας, με το οποίο μπορεί να επιδιορθώσει την υπόληψή σας… με το κατάλληλο αντίτιμο.

Υπάρχει μια αλληλουχία διηγημάτων δυστοπικής λογοτεχνίας, τα οποία κάποιοι εντερπρενέρ τα διαβάζουν και σκέφτονται «να μια καλή επιχειρηματική ιδέα». Στις αυγές του 21ου αιώνα λοιπόν, έχει δημιουργηθεί ένας τομέας εταιρειών που ασχολούνται ακριβώς με την επιδιόρθωση ηλεκτρονικών υπολήψεων. Δεν αναφερόμαστε σε εταιρίες χάραξης στρατηγικής, όπως η Edelman, η οποία ανέλαβε τη στήριξη της κυβέρνησης Μητσοτάκη με μυστική σύμβαση. Αναφερόμαστε σε εταιρείες, οι οποίες αναλαμβάνουν να «καθαρίσουν» την ηλεκτρονική εικόνα ενός προσώπου, που έχει ήδη πιαστεί με τη γίδα στην πλάτη.

Ιδανικό παράδειγμα προς μελέτη θα ήταν κάποιο πρόσωπο μεγάλης δημοσιότητας, με αρκετά χρήματα στη διάθεσή του, ώστε να νοικιάσει τέτοιες υπηρεσίες και βαρυνόμενο με ειδεχθή σκάνδαλα παγκοσμίου απήχησης. Το ιδανικό παράδειγμα βέβαια, θα έπρεπε να περιλαμβάνει και μια εκ των ένδον εικόνα για το σχεδιασμό, τους ανθρώπους, τις στρατηγικές και τις τακτικές που χρειάζονται για να «θαφτούν» τα μη κολακευτικά άρθρα κάτω από θετικό ή «ακίνδυνο» κατά παραγγελία υλικό.

Το παράδειγμα προς μελέτη ονομάζεται Τζέφρι Έπστιν.

(σ.σ. ανά τακτά διαστήματα παρατίθεται σύνδεσμος προς την ομάδα εγγράφων που εξετάζονται αμέσως μετά, για την περίπτωση που αποσυρθούν από το Υπ. Δικαιοσύνης των Η.Π.Α.).

Το επιστημονικό συνέδριο του έγκλειστου μαστροπού

Πρόσφατο άρθρο του Nature περιγράφει τις σχέσεις του Έπστιν με μια σειρά επιφανείς ερευνητές και ερευνήτριες. Ξεκινούν από επιστημονικές επαφές και δικτύωση και φτάνουν έως σαφή δούναι και λαβείν, με τις χρηματοδοτήσεις ερευνητικών προγραμμάτων να εξαργυρώνονται με απαιτήσεις για σιωπή προς τα ΜΜΕ (βλ. έγγραφο [2018-08-03] EFTA01614010).

Πιο σημαντικό όμως, για τη δική μας συζήτηση είναι το επιστημονικό συνέδριο/σουαρέ «Mindshift» που έλαβε χώρα στις αρχές του 2011 στις Παρθένες Νήσους και στο ιδιωτικό νησί του Έπστιν. Η αρχική ιδέα και λίστα προτεινόμενων καλεσμένων συζητούνται είτε μεταξύ του Έπστιν και του συνεργάτη του Αλ Σέκελ (τον οποίο θα συναντήσουμε και παρακάτω) στα μέσα Απριλίου 2009 (βλ. [2009-04-16] EFTA00749064), έως και τις 23 Απριλίου.

Ίσως να παρατηρήσατε κάτι περίεργο – ο Έπστιν βρισκόταν στη φυλακή εκείνο το διάστημα (Ιούνιο 2008 έως Ιούλιο 2009). Το να σχεδιάζει με άνεση επιστημονικό σουαρέ στη Φλόριντα, το οποίο μετέπειτα εξελίχθηκε σε μίνι συνέδριο στο νησί του μέσα από τη φυλακή μοιάζει ακατανόητο, αν κανείς δεν θυμάται ότι στην πραγματικότητα… δεν έκανε φυλακή! Μετά από τρεισήμισι μήνες, του επετράπη να δουλεύει από το γραφείο του σε μια ΜΚΟ, που είχε ιδρύσει για το διάστημα που βρισκόταν στη φυλακή, μέσω της οποίας μάλιστα κάλυπτε τους μισθούς των αστυνομικών που υποτίθεται πως τον επιτηρούσαν.

Τον Οκτώβριο του 2010, έχει ήδη οριστικοποιηθεί πως η συνάντηση επιστημόνων θα έχει τη μορφή τετραήμερου συνεδρίου ονόματι «Mindshift» σε ξενοδοχείο στις Παρθένες Νήσους και στο ιδιωτικό νησί του Έπστιν (βλ. [2010-12-22] EFTA00709064). Όσον αφορά το μέρος του συνεδρίου που αφορά τις Παρθένες Νήσους, ενεργότατη συμμετοχή έχει η Σεσίλ ντε Γιον (βλ. [2010-12-23] EFTA01998211), σύζυγος του Κυβερνήτη των Παρθένων Νήσων μεταξύ 2007-2015 (βλ. [2010-11-09] EFTA00710789, [2010-12-09] EFTA02004845). Από τα 13 ονόματα που συμμετείχαν στο Mindshift με τους/τις συνοδούς τους, αξίζει να σημειώσουμε πως τα 10 είχαν προταθεί από την αρχική συζήτηση στις 16 Απριλίου του 2009.

Το αν υπήρχε ή όχι προσωπικό ενδιαφέρον του Έπστιν για τις επιστήμες γίνεται πλήρως αδιάφορο, όταν διαβάσουμε τις επικοινωνίες του εγγράφου [2010-10-17] EFTA00754420. Εκεί περιγράφεται με σαφήνεια πως η παραγωγή περιεχομένου που συνδέει τον Έπστιν με την επιστήμη αποτελεί μέρος της στρατηγικής για να «γεμίσουν» τα πρώτα αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης, ώστε να μην φαίνεται η καταδίκη του για σεξουαλική εκμετάλλευση ανήλικης. Προτείνεται μάλιστα η ιδέα των συνεντεύξεων με επιφανείς ερευνητές γι αυτό το σκοπό (βλ. [2010-11-02] EFTA00754105 και [2010-11-02] EFTA02418016). Αναφέρονται όμως και μια σειρά πληροφορίες (αγαθοεργίες, αθλητικό περιεχόμενο, «ομάδα από τις Φιλιππίνες», «άλλοι Τζέφρι Έπστιν») που χρειάζονται ένα πλαίσιο για να μη μας μπερδέψουν.

Στις 9 Νοεμβρίου του 2010, ένα e-mail (βλ. [2010-11-01] EFTA00754026) μας τράβηξε την προσοχή: ο Αλ Σέκελ πληροφορεί τη Σεσίλ ντε Γιόν πως θα καθυστερήσει να ετοιμάσει το πρόγραμμα του συνεδρίου, καθώς «επικεντρώνεται στις ιστοσελίδες του» (σ.σ. του Έπστιν). Τί ήταν άραγε αυτές οι ιστοσελίδες; Και γιατί ασχολούνταν με αυτές ο ίδιος άνθρωπος που οργάνωνε το Mindshift;

Πώς να χακάρετε τη wikipedia και τις μηχανές αναζήτησης

Μια μεγάλη σειρά επικοινωνιών φανερώνει πως παράλληλα με το Mindshift, ο Αλ Σέκελ είχε δημιουργήσει μια ομάδα εκ μέρους του Έπστιν, η οποία είχε στόχο να αντιμετωπίσει με κάθε μέσο την παρουσία ειδήσεων που έπλητταν τη δημόσια εικόνα του. Η στρατηγική τους βασιζόταν σε πολύ συγκεκριμένους άξονες:

• Συνεχή ανανέωση των ιστοσελίδων του Έπστιν με φρεσκογραμμένο υλικό, κεντρική θέση στις οποίες είχε η ιστοσελίδα που τον συνέδεε με θέματα επιστήμης και έρευνας (βλ. [2010-10-28] EFTA02415952, [2010-10-20] EFTA00778138, [2010-11-28] EFTA00751523).
• Πρόσθεση συνδέσμων σε άλλες, ευρέως γνωστές και σημαντικές ιστοσελίδες, ώστε οι σελίδες του Έπστιν να «κλέβουν» από τη φήμη τους και να κατατάσσονται ως σημαντικές πρωτογενείς πηγές από τις μηχανές αναζήτησης (βλ. [2010-10-28] EFTA02415952).
• Διακριτικές αλλαγές στη Wikipedia, προσθέτοντας υλικό για τις επιστημονικές ασχολίες του Έπστιν, ώστε να μειωθεί η ορατότητα του αρνητικού υλικού (βλ. [2010-10-28] EFTA02415952, [2010-10-20] EFTA00778138).
• Δημιουργία ιστοσελίδων για άλλα άτομα που έχουν το ίδιο όνομα με τον Έπστιν (π.χ. ένα γιατρό, ένα σεφ, μια ιστοσελίδα για αθλητισμό) και ανάδειξή τους στις μηχανές αναζήτησης με τις παραπάνω τεχνικές, ώστε να «εκτοπίσουν» τα δημοσιογραφικά άρθρα (βλ. [2010-10-20] EFTA00778138, [2010-11-28] EFTA00751523).
• Δημιουργία πολλών δευτερογενών άρθρων, παραφρασμένες εκδοχές των θετικών άρθρων για τον Έπστιν με παραπομπή στις βασικές του ιστοσελίδες, ώστε να θεωρήσουν οι μηχανές αναζήτησης πως οι ιστοσελίδες του αποτελούν σημαντικές πρωτογενείς πηγές (βλ. [2010-10-20] EFTA00778138).
• Μηνύσεις SLAPP ή κυβερνοεπιθέσεις σε ιστοσελίδες με αντιπαραθετικό περιεχόμενο (βλ. [2010-10-20] EFTA00778138).
• Χρήση bots για αυτοματοποίηση διαδικασιών (βλ. [2010-12-15] EFTA02685766) και προσπάθεια αποκλεισμού συγκεκριμένων χρηστών της Wikipedia που ανατρέπουν τις αλλαγές περιεχομένου της ομάδας (βλ. [2010-11-06] EFTA02416819, [2010-12-16] EFTA02015729).
• Γίνεται επίσης σαφές στο έγγραφο [2010-10-19] EFTA00754553 πως πρόκειται για μια μακρά διαδικασία και πως μετά την αρχική δουλειά θα πρέπει να γίνεται μια διαδικασία «συντήρησης» και αντιμετώπισης της αρνητικής δημοσιότητας σε μόνιμη βάση.

Στο έγγραφο [2010-10-19] EFTA00754553 γίνεται αναφορά στη σύνθεση της ομάδας, η οποία περιλαμβάνει:

• ομάδα συγγραφής περιεχομένου τόσο για τον ίδιο τον Έπστιν, όσο και για «ψευδείς» Έπστιν (σ.σ. δε γίνεται σαφές αν αυτά είναι υπαρκτά ή ανύπαρκτα πρόσωπα)
• ομάδα προώθησης των προφίλ άλλων πραγματικών ανθρώπων, που τυγχάνει να λέγονται Τζέφρι Έπστιν
• ομάδα χάκινγκ και αφαίρεσης αρνητικού περιεχομένου (αναφορές στη Wikipedia, φωτογραφίες από τη σύλληψη, βίντεο κλπ.)
• ομάδα αφιερωμένη στον έλεγχο των αποτελεσμάτων των μηχανών αναζήτησης και την προώθηση του υλικού των υπόλοιπων ομάδων σε υψηλότερες θέσεις.

Την επόμενη ημέρα ακολουθεί επικοινωνία με αναλυτική σύνθεση, καθηκοντολόγιο και αμοιβές (βλ. [2010-10-20] EFTA00778138), οι οποίες πρέπει να σημειώσουμε πως είναι εξαιρετικά έως ύποπτα χαμηλές για τον όγκο εργασίας και τα καθήκοντα που περιγράφονται.

Όσον αφορά τα αποτελέσματα αυτής της επιχείρησης, η ομάδα του Σέκελ κρατούσε ενήμερο τον Έπστιν με παραδείγματα από τα αποτελέσματα αναζήτησης (βλ. [2010-11-05] EFTA00752512) και αναλυτικές εκθέσεις προόδου (βλ. [2010-12-15] EFTA00899885, [2010-12-17] EFTA01155795). Θα μπορούσαμε να πούμε πως αυτή η προσπάθεια κλείνει τον κύκλο της το Φεβρουάριο του 2012, με τη μεταφορά των ιστοσελίδων που δημιουργήθηκαν για την επιχείρηση προπαγάνδας από τον κύριο προγραμματιστή της ομάδας του Αλ Σέκελ, τον Μάικ Κίσλινγκ στην ιδιοκτησία και τον άμεσο έλεγχο του Έπστιν (βλ. [2012-02-13] EFTA02008323).

Ποιος ήταν ο Αλ Σέκελ;

Ο Αλ Σέκελ είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση. Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει πως η στενή του σχέση και συχνή επικοινωνία με τον Έπστιν οφείλεται στο γεγονός ότι ήταν σύζυγος της Ιζαμπέλ Μάξγουελ, (αδερφή της Γκλεν Μάξγουελ). Το δημόσιο προφίλ του είχε διάφορες ανακολουθίες όσον αφορά τα ακαδημαϊκά του προσόντα και φημολογούμενες απάτες με συλλεκτικά βιβλία. Η σχετική φημολογία σταματά με το θάνατό του το 2015, από πτώση σε γκρεμό μετά από δημοσιογραφικές αποκαλύψεις. Αξίζει να σημειώσουμε πως ο Έπστιν είχε αμφιβολίες για το παρελθόν του (βλ. [2010-11-09] EFTA00710789) και είχε αναζητήσει πληροφορίες για εκείνον από τις ακαδημαϊκές επαφές του (βλ.[2010-11-26] EFTA00776485).

Παρ’ όλα αυτά, το δίκτυο που έφτιαξε ο Σέκελ φαίνεται να ήταν υπαρκτό, με κάποια από τα πρόσωπα της ομάδας του να ωφελούνται αρκετά από την κοινωνική δικτύωση μέσω του Έπστιν [1] [2] [3]. Οι επαφές του Αλ Σέκελ, η οργάνωση της εκστρατείας υπέρ του Έπστιν και η ακρίβεια της στρατηγικής, σίγουρα δε θυμίζουν έναν άνθρωπο που είναι αποκλειστικά «τσαρλατάνος», όπως τον περιέγραψε ο Έπστιν εκνευρισμένος σε επικοινωνία του (βλ. [2010-11-09] EFTA00710789) με τη Σεσίλ ντε Γιόν.

Αδιαμφισβήτητο είναι το γεγονός ότι επρόκειτο για άνθρωπο με άμεση πρόσβαση σε αρκετές σημαντικές οικογένειες και αστικά περιβάλλοντα, την οποία πρόσβαση αξιοποίησε στα μέγιστα το δίκτυο του Έπστιν.

Ο ισχυρισμός που ποτέ δεν αμφισβητήθηκε, ήταν η παραδοχή του Αλ Σέκελ (με γνήσια γλώσσα παραπονούμενου δημοσίου υπαλλήλου) πως θα έπρεπε να περιμένει μέχρι τις 18 Ιανουαρίου για να πληρωθεί από το Ισραήλ (βλ. [2010-11-26] EFTA00751367) και πως κάπως έπρεπε να βγει οικονομικά μέχρι τότε. Ισχυριζόταν πως η καμπάνια υπέρ του Έπστιν ήταν εξυπηρέτηση, από την οποία ο ίδιος δεν πληρωνόταν. Ό,τι και να ισχύει, αυτή δεν είναι μια μπλόφα την οποία κάνει κανείς σε επιχειρηματία στου οποίου τον καναπέ αράζει κάθε τόσο ο πρώην πρωθυπουργός, πρώην υπουργός Άμυνας και πρώην επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών (!) του Ισραήλ, Εχούντ Μπάρακ.

Όταν είσαι πολύ τοξικός για τους Επιδιορθωτές Υπολήψεων

Η λήξη του μυστικού προγράμματος προπαγάνδας με τον Αλ Σέκελ φαίνεται να αποτελεί μάλλον ανακατεύθυνση της προσπάθειας σε πιο νόμιμες οδούς. Προς τα τέλη του 2011 έχει γίνει επαφή του Έπστιν με την εταιρία Reputation.com, ώστε να πάρει προσφορά για τη νόμιμη εκδοχή της δουλειάς που μέχρι τότε έκανε η ομάδα του Αλ Σέκελ. Στα μέσα Δεκεμβρίου (βλ. [2011-12-16] EFTA01849656) έρχεται απάντηση από την εταιρία με το σχεδιάγραμμα της βασικής στρατηγικής. Οι βασικοί άξονες είναι οι ίδιοι με παραπάνω όγκο νέου θετικού περιεχομένου, αναβάθμισή του για να εξαφανιστούν οι αρνητικές ειδήσεις και τεχνικές για αλλαγή της σειράς των αποτελεσμάτων των μηχανών αναζήτησης.

Ενδιαφέρον αποτελεί η ενότητα που αναφέρεται στη Wikipedia. Περιγράφεται ως «ελεγχόμενη από ένα βάλτο ‘φυτών’ που κάνουν επιμέλεια κειμένου» και πως «διοικείται από την τυραννία της πλειοψηφίας». Η εταιρία ισχυρίζεται πως έχει οργανωμένη ομάδα, η οποία θα μεταβάλει το περιεχόμενο της σελίδας του Έπστιν, μετακινώντας σιγά-σιγά το αρνητικό περιεχόμενο σε υποκατηγορίες στο τέλος της σελίδας. Αναφέρονται ως παραδείγματα αυτής της διαδικασίας τα «απολύτως υποδειγματικά προφίλ» του πρίγκιπα Άντριου και του Μπιλ Κλίντον.

Στις αρχές Φεβρουαρίου έρχεται νέα επικοινωνία από τη Reputation.com (βλ. [2012-02-07] EFTA00928748), όπου ενημερώνεται ο Έπστιν από συνεργάτη του πως λόγω του παρελθόντος του, η εταιρία αρνείται να συνεργαστεί μαζί του. Αποδέχεται όμως, σύμφωνα με το ίδιο έγγραφο τη συνεργασία η εταιρεία Integrity Defenders.

Integrity Defenders

Η στρατηγική που περιγράφεται από την εταιρία στις αρχικές επαφές (βλ. [2012-02-07] EFTA00719710) είναι ακόμα πιο όμοια με τη σκιώδη ομάδα του Αλ Σέκελ. Εκτός από την χειραγώγηση των μηχανών αναζήτησης, συμπεριλαμβάνει τη δημιουργία μεγάλου αριθμού νέων ιστοσελίδων, οι οποίες θα χρησιμοποιούνται για να εκτοπίσουν τα αρνητικά δημοσιεύματα στα αποτελέσματα αναζητήσεων και την ανάδειξη άλλων τυχαίων ατόμων με το ίδιο όνομα για αντιπερισπασμό (βλ. [2012-02-07] EFTA00719710), [2012-02-16] EFTA02550268). Η συνεργασία ξεκινά επισήμως στις 8 Φεβρουαρίου 2012 (βλ. [2012-02-08] EFTA00301933).

Μια σειρά τακτικών επικοινωνιών το πρώτο δίμηνο δείχνει τη σταθερότητα της προσπάθειας να «θαφτούν» τα κακώς κείμενα με σχετική επιτυχία (βλ. [2012-02-27] EFTA01842062, [2012-03-21] EFTA00715515, [2012-05-23] EFTA02554977), με τη συνεργασία να συνεχίζεται μέχρι τουλάχιστον τον Μάιο του 2012. Η τελευταία αναφορά στην Integrity Defenders όμως, γίνεται τον Οκτώβριο του 2012, όπου προωθείται το password για ένα αρχείο με κατάλογο ιστοσελίδων στο διευθυντή μιας άλλης εταιρίας (βλ. [2012-10-16] EFTA01766881). Της Reputation Changer.

Reputation Changer: Γιατί ο Γουάιλντ μπορεί να έχει τη χάρη, αλλά η εταιρία έχει τ’ όνομα.

Η Integrity Defenders δεν ήταν το μόνο καλάθι στο οποίο έβαλε τα αυγά του ο Έπστιν – ήδη από το Δεκέμβριο του 2011 (βλ. [2011-12-26] EFTA00708869) υπήρχε επικοινωνία με τη Reputation Changer, της οποίας ο διευθυντής ανέλαβε προσωπικά μεγάλο μέρος των επικοινωνιών με το «χρυσό» πελάτη. Τον Μάιο του 2012 γίνεται προσωποποιημένη πρόταση στον Έπστιν για τη διαχείριση της ηλεκτρονικής του υστεροφημίας (βλ. [2012-05-02] EFTA00709668), ενώ τον Αύγουστο έρχεται η επιβεβαίωση πως προτίθενται να τον αναλάβουν (βλ. [2012-08-10] EFTA00713371, EFTA01108222). Τότε γίνεται και πρόταση με την αναλυτική στρατηγική της εταιρείας. Τεχνικές που έχουμε συναντήσει παραπάνω περιλαμβάνουν:

• συγγραφή άρθρων, μίνι ιστοσελίδων, προφίλ σε Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης κ.ο.κ. με κολακευτικό περιεχόμενο
• «πλημμύρα» νέου υλικού στις μηχανές αναζήτησης, το οποίο θα καταλάβει τις πρώτες θέσεις, έως και την τέταρτη σελίδα (σύμφωνα με την εταιρία, το 95% των χρηστών δεν πηγαίνουν καν στη δεύτερη σελίδα αποτελεσμάτων)
• διασύνδεση μεταξύ των άρθρων και των ιστοσελίδων, ώστε οι κύριες κολακευτικές σελίδες να ανεβαίνουν σταθερά στις πρώτες θέσεις αναζήτησης
• πρόγραμμα «συντήρησης» μετά την αρχική επιτυχία της χειραγώγησης των αποτελεσμάτων

Λόγω του μεγέθους της εταιρείας, προτείνονται μια σειρά τακτικές που ήταν έξω από τις δυνατότητες των προηγούμενων επιχειρήσεων προπαγάνδας:

• μαζική δημιουργία μίνι-ιστοσελίδων
• συγγραφή άρθρων από συνεργαζόμενους με την εταιρεία δημοσιογράφους
• προνομιακές σχέσεις με δημοσιογραφικά μέσα, όπως το Associated Press (κατά τον ισχυρισμό της εταιρείας) για δημοσίευση κολακευτικού περιεχομένου
• ενημερωτικές ιστοσελίδες, οι οποίες βρίσκονται ήδη υπό την ιδιοκτησία της εταιρίας και θα χρησιμοποιούνται για τη δημοσίευση κολακευτικού περιεχομένου

Η σύνθεση της ομάδας που ανέλαβε τον Έπστιν προσωπικά περιγράφεται ως εξής:

• Διεύθυνση λογαριασμού (σ.σ. διευθύνει τα παρακάτω άτομα)
• Ψηφιακοί διαφημιστές
• Ειδικοί στη βελτιστοποίηση αποτελεσμάτων μηχανών αναζήτησης
• Σύμβουλοι περί Google (σ.σ. σε γράφημα της πρότασης, η Google περιγράφεται ως ο τρόπος με τον οποίο γινόταν το 80% της αναζήτησης πληροφοριών για κάποιο άτομο)
• Web Developers
• Δημοσιογράφοι
• Ειδικοί στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης
• Ειδικοί Δημοσίων Σχέσεων

Στα μέσα Σεπτεμβρίου γίνεται τηλεφωνική επικοινωνία (βλ. [2012-09-17] EFTA02159327), με συνεργασία από τα μέσα Οκτωβρίου (βλ. [2012-10-16] EFTA01766881) οπότε και ξεκινούν να τίθενται σε εφαρμογή οι παραπάνω τεχνικές ηλεκτρονικής προπαγάνδας. Μερικά από τα πρώτα υλικά που δημιουργούνται τον πρώτο μήνα (βλ. [2012-12-10] EFTA02012327) συμπεριλαμβάνουν ιστοσελίδες, blogs, πάνω από 40 άρθρα στον τύπο, πάνω από 25 άρθρα «της Reputation» (σ.σ. κατά πάσα πιθανότητα εννοούνται άρθρα στους «ενημερωτικούς» ιστότοπους που ελέγχονται άμεσα από την εταιρεία) κ.ά.

Σε μεταγενέστερη επικοινωνία (βλ. [2012-12-18] EFTA02563749) γίνεται λόγος για τον τρόπο με τον οποίον χρησιμοποιούνται άρθρα και αναρτήσεις σε blogs, ώστε να αναδείξουν με συνδέσμους τις ιστοσελίδες που ανήκουν στον Έπστιν. Ειδική αναφορά γίνεται στο PR Newswire, ως ιστοσελίδα η οποία φαίνεται να χρησιμοποιείται μάλλον τακτικά από την Reputation Changer για τέτοιες δουλειές.

Tyler Shears – επιστροφή σε «γκρίζες λύσεις» μικρότερου βεληνεκούς

Οι προσεκτικοί αναγνώστες ίσως παρατήρησαν πως ήταν ιδιαίτερα μεγάλη και απλωμένη στο χρόνο η αλληλογραφία μεταξύ του Έπστιν και του Πάμπλο Χόλμαν από την ομάδα του Αλ Σέκελ. Οι υπερβολικά προσεκτικοί αναγνώστες ίσως είδαν ένα e-mail τον Ιούλιο του 2013 (βλ. [2013-07-03] EFTA01968602), με το οποίο Έπστιν ζητά από τον Πάμπλο να του συστήσει κάποιο άτομο που να κάνει «reverse SEO» – με άλλα λόγια, την ίδια δουλειά που συζητάμε σε όλο το άρθρο. Το άτομο που προτείνεται είναι ο Τάιλερ Σίαρς (Tyler Shears).

Η αρχική στρατηγική που προτείνεται είναι τα πολύ βασικά σημεία των μέχρι τώρα στρατηγικών, δηλαδή αρθρογραφία με χρήση τακτικών που να ανεβάζουν τα θετικά άρθρα στις μηχανές αναζήτησης (βλ. [2013-07-24] EFTA00873256). Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι η ευθεία αναφορά στην αξιοποίηση ιστοτόπων και συντακτών με τους οποίους το δίκτυο Έπστιν διατηρεί καλές σχέσεις. Αναφέρεται ως παράδειγμα συντάκτης του Forbes στον τομέα των ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Το Forbes αναγνώρισε πως όντως υπήρξε άρθρο κατόπιν αυτής της συζήτησης, το οποίο φαίνεται να πληροί αυτά τα κριτήρια και το οποίο αποσύρθηκε (βλ. [2013-10-03] EFTA01754551). Το δε έγγραφο [2013-10-07] EFTA01754144 κατονομάζει άλλα δύο άτομα (Μπεν Γκέρτζελ και Τζόσα Μπαχ), στα οποία μπορούσαν να βασιστούν για άμεση αναπαραγωγή του άρθρου ασυζητητί. Σε επόμενη επικοινωνία (βλ. [2013-09-04] EFTA01957183) αναφέρονται δύο μη κατονομαζόμενες επαφές στη Huffington Post, στις οποίες έχει σταλεί άρθρο για δημοσίευση. Σημειώνεται πως σε πολλές παλαιότερες επικοινωνίες (π.χ. με τον Αλ Σέκελ) έχει αναφερθεί η Huffington Post για τα επικριτικά της άρθρα.

Φαίνεται να υπήρχε τακτική επικοινωνία και ενημερώσεις (βλ. [2013-07-25] EFTA02572018, [2014-01-24] EFTA02580383, [2014-02-08] EFTA00673091). Τα έγγραφα [2014-02-08] EFTA00673091 και [2014-02-13] EFTA00633363 αξίζουν χωριστή αναφορά, καθώς μοιάζουν να αναφέρονται σε αρθρογράφο του οποίου το όνομα έχει λογοκριθεί, ο οποίος/α είναι σε αναμονή «για να μας υποστηρίξει με στήλες σε μερικούς από τους πιο σημαντικούς ιστότοπους άνευ κόστους από εδώ και πέρα». Αναφέρεται επίσης το Harvard, ως εργαλείο για την αύξηση της ορατότητας των ιστοσελίδων του Έπστιν, υποδεικνύοντας ίσως επιπλέον άτομα τα οποία διατηρούσαν ισχυρούς δεσμούς μαζί του.

Η συνεργασία αυτή συνεχιζόταν σίγουρα μέχρι και τις αρχές του 2015 (βλ. [2015-01-04] EFTA02514346).

Δημόσια εικόνα και «φιλανθρωπία»

Μπορεί να μας φαίνεται περίεργο το πόση προσοχή δίνεται στη Wikipedia, αλλά όπως πολλές φορές έχει ειπωθεί στις επικοινωνίες που καλύπτουμε, είναι σχεδόν πάντα το πρώτο αποτέλεσμα και βασική πηγή πληροφοριών. Δεκάδες επικοινωνίες που εξετάσαμε αναφέρονταν σε βοηθούς του Έπστιν να τυπώνουν τα άρθρα ανθρώπων που θα συναντούσε από τη Wikipedia για να προετοιμαστεί. Η άλλη όψη αυτού του νομίσματος είναι η διαδικασία δημιουργίας επιπλέον σελίδων στη Wikipedia για άλλους «Τζέφρι Έπστιν» (βλ. [2012-02-16] EFTA02550268, [2012-03-21] EFTA02027329), ώστε να «θολώσουν τα νερά» στα αποτελέσματα αναζητήσεων του ονόματός του.

Η προσοχή στη Wikipedia φτάνει σε ενδιαφέροντα επίπεδα, όπως σε επικοινωνία τον Ιούνιο του 2010 (βλ. [2010-06-18] EFTA00893000), όπου ο Έπστιν απαιτεί να βρεθούν πληροφορίες για τον κάτοχο κάποιας σελίδας στο facebook, η οποία αναδημοσίευσε άρθρο για τον ίδιο από τη Wikipedia. Σε άλλη επικοινωνία του με τον Αλ Σέκελ (βλ. [2010-11-12] EFTA00753078), ζητά επιτακτικά επιβεβαίωση για το εάν νέο υλικό στη σελίδα του στη Wikipedia προέρχεται συγκεκριμένα από τη δουλειά της δημοσιογράφου Κοντσίτα Σάρνοφφ.

Αυτό που πρέπει να αναγνωρίσουμε είναι πως το μοντέλο λειτουργίας της Wikipedia την κάνει αρκετά ανθεκτική σε εκστρατείες, όπως αυτή που παρακολουθήσαμε (βλ. [2011-04-21] EFTA00647857, [2011-04-26] EFTA00909851). Σε αυτό το γεγονός συμβάλλουν και μέτρα αποκλεισμού χρηστών που επιχειρούν επιχειρήσεις προπαγάνδας (βλ. [2012-01-20] EFTA00672007). Υπενθυμίζουμε πως ο Αλ Σέκελ ισχυρίζεται πως η ομάδα του χρησιμοποίησε τον ίδιον ακριβώς μηχανισμό για να αποκλείσει κανονικούς χρήστες.

Σε αυτό το πλαίσιο αξίζει να αναφέρουμε την έννοια που έχει η φιλανθρωπία σε αυτά τα οικονομικά κλιμάκια. Σε επικοινωνίες του 2013 (βλ. [2013-05-16] EFTA01974204, [2013-05-28] EFTA00655619, [2013-05-28] EFTA01969178, [2013-07-14] EFTA00965284) δίνεται με σαφήνεια η προβολή του φιλανθρωπικού ιδρύματος του Έπστιν ως μέρος της στρατηγικής δημοσίων σχέσεων, ώστε να αποσυνδεθεί το όνομά του από τα εγκλήματά του. Ιδιαίτερη αξία έχει η αναφορά σε επικοινωνία του με τον Αλ Σέκελ (βλ. [2010-11-28] EFTA00751523), στο ότι το φιλανθρωπικό ίδρυμα του Έπστιν «πιάνει τον παλμό της ακαδημαϊκής κοινότητας και δε μοιάζει ψεύτικο», ενώ ταυτόχρονα «σταματά επίτηδες πριν προτείνει τρόπους να αιτηθεί κανείς στήριξης, να περιγράψει διαδικασίες για κάτι τέτοιο, ή να δώσει στοιχεία επικοινωνίας».

Κατακλείδα

Το τελικό ερώτημα σε κάθε τέτοια έρευνα είναι το τί μπορούμε να κρατήσουμε ως συμπέρασμα για την καθημερινή μας ζωή, πολλώ δε μάλλον σε ένα τέτοιο θέμα. Υπό αυτό το πρίσμα, είναι από τις μάλλον αισιόδοξες έρευνές μας. Οι λόγοι είναι πως είναι από τα πράγματα που είναι στο χέρι μας, γιατί με το δικό μας μυαλό διαβάζουμε τις ειδήσεις και γιατί οι τεχνικές προπαγάνδας είναι εξαιρετικά απλές.

• Κατ’ αρχάς, θυμόμαστε πάντα πως τα αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης, η Wikipedia και οι απαντήσεις των γλωσσικών μοντέλων όπως το ChatGPT (που αναπαράγουν ουσιαστικά τα παραπάνω), είναι πηγές, όπως όλες οι άλλες. Δέχονται και θα δέχονται πιέσεις και απόπειρες χειραγώγησης.
• Τα γραπτά μένουν, ενώ τα αποτελέσματα που είναι σε μια οθόνη μπορούν να μεταβληθούν «αθόρυβα». Για σημαντικά πράγματα, κρατάμε σημειώσεις και ασφαλή αντίγραφα.
• Επιλέγουμε τις πηγές μας, αλλά δεν τις παντρευόμαστε. Το να αποδειχθεί πως ο/η αρθρογράφος ή το Μέσο που προτιμούσαμε αναδημοσίευε παραποιημένες πληροφορίες δεν είναι προσωπική μας αποτυχία. Είναι ψυχρή επιλογή του Μέσου ή/και του/της αρθρογράφου.
• Θυμόμαστε πως η παραπληροφόρηση είναι δύσκολη δουλειά και ως εκ τούτου έρχεται «από τα πάνω προς τα κάτω».
• Διαβάζουμε για να σκεφτούμε. Αφού σκεφτούμε τί διαβάσαμε και γιατί γράφτηκε, τότε το συζητάμε με κόσμο.
• Τα διθυραμβικά άρθρα είναι γραμμένα έτσι, επειδή ικανοί άνθρωποι πληρώνονται αρκετά, άμεσα ή έμμεσα, από τα διαφημιζόμενα πρόσωπα και κάνουν καλά τη δουλειά τους. Όταν τα διαβάζουμε, πρέπει να θυμόμαστε πως διαβάζουμε μια διαφήμιση.
• Σεβόμαστε την εργασιακή ηθική των προπαγανδιστών. Εννοούν να κάνουν προπαγάνδα αποτελεσματικά και οφείλουμε να αποδομούμε την προπαγάνδα ακόμα πιο συστηματικά.

Και κυρίως, δε φοβόμαστε την τεχνολογία. Όπως είδαμε άλλωστε σε όλη αυτή τη διαδικασία, σχεδόν το σύνολο της προπαγάνδας που χρησιμοποιήθηκε στηρίχτηκε στο να γραφτεί αρκετό θετικό υλικό, ώστε να γίνει δυσεύρετη η αλήθεια. Από την εφεύρεση της τυπογραφίας αναμετριόμαστε με τον ίδιο ακριβώς μηχανισμό, απλά αλλάζουν τα εργαλεία της κάθε εποχής. Έχουμε λοιπόν πάνω από πεντέμισι αιώνες συλλογικής πείρας στο πώς να ξεχωρίζουμε την ήρα απ’ το στάρι.

Πηγή: infowar.gr

Πληθαίνουν οι αντιδράσεις φορέων ελληνογερμανικού ενδιαφέροντος στην ανακοίνωση της Deutsche Welle για κλείσιμο του ελληνικού προγράμματος από την 1.1.2027, στο πλαίσιο γενικότερων οικονομικών περικοπών και αναδιάρθρωσης.

Η Ελληνική Κοινότητα Βερολίνου εκφράζει «τη βαθιά της ανησυχία», υπενθυμίζοντας τον ρόλο της ελληνικής σύνταξης της DW κατά τη διάρκεια της δικτατορίας ως «μιας από τις σημαντικότερες φωνές δημοκρατικής ενημέρωσης». «Η πλήρης κατάργηση εγείρει σοβαρά ερωτήματα: Γιατί καταργείται πλήρως η γλώσσα που αποτελεί επίσημη γλώσσα δύο κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ελλάδας και Κύπρου); Πώς λαμβάνεται υπόψη η παρουσία άνω των 500.000 Ελλήνων στη Γερμανία; Ποιο μήνυμα αποστέλλεται στις ελληνογερμανικές σχέσεις;», τονίζεται στην ανακοίνωση της Ελληνικής Κοινότητας.

Παράλληλα, προανήγγειλε την αποστολή επιστολών προς την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, τα αρμόδια θεσμικά όργανα και τη διοίκηση της Deutsche Welle, ζητώντας την αναστολή και την επανεξέταση της απόφασης «με διαφάνεια και τεκμηρίωση». Ταυτόχρονα, επισημαίνεται ότι η Κοινότητα θα απευθύνει αντίστοιχη επιστολή προς τον ομοσπονδιακό πρόεδρο Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ, με αναφορά «στην σημασία της απόφασης για τις ελληνογερμανικές σχέσεις και το ευρωπαϊκό πνεύμα πολυμορφίας».

Έκκληση σε Ελλάδα και Κύπρο για στήριξη ώστε να αποτραπεί το “λουκέτο”

Η Ελληνική Κοινότητα Βερολίνου απευθύνει επίσης έκκληση στους Έλληνες και τους Κύπριους και σε όλους τους ελληνικούς φορείς στη Γερμανία «να ενημερωθούν, να τοποθετηθούν δημόσια και να στηρίξουν ενεργά την προσπάθεια διατήρησης της ελληνικής φωνής στη Deutsche Welle», τονίζοντας ότι «το οφείλουμε στη γλώσσα μας, στην ιστορία μας και στις επόμενες γενιές» και ότι «η ελληνική γλώσσα δεν είναι απλώς μέσο επικοινωνίας, είναι ταυτότητα, μνήμη και μέλλον, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ευρωπαϊκής ταυτότητας», ενώ «η πολυφωνία είναι δημοκρατία».

Deutsche Welle ISTOCK

Σε ανάλογο πνεύμα είναι και η ανακοίνωση του Γερμανο-ελληνικού Επιχειρηματικού Συνδέσμου DHW, με τον πρόεδρό του Φαίδωνα Κοτσαμπόπουλο να εκφράζει τη λύπη του και να υπογραμμίζει τη σημασία της ελληνόφωνης υπηρεσίας της DW για τις ελληνογερμανικές σχέσεις. «Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η πορεία της Ελλάδας προς τη σταθερότητα δεν ήταν αυτονόητη, αλλά οφείλεται μεταξύ άλλων στον ιστορικό ρόλο της DW, η οποία, παράλληλα με τον αγώνα των Ελλήνων στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, συνέβαλε αποφασιστικά στην εδραίωση της δημοκρατίας στην πατρίδα μας».

Πέρα από την αποστολή της ενημέρωσης, «η Deutsche Welle εκπληρώνει μια θεμελιώδη λειτουργία ως μέσο προώθησης της Γερμανίας στο εξωτερικό, συχνά αποτελεί το πρώτο σημείο επαφής με τον γερμανικό πολιτισμό, τη γερμανική πολιτική και τη γλώσσα. Σε μια εποχή όπου η “ήπια δύναμη” (soft power) αποτελεί κεντρικό μέσο της εξωτερικής πολιτικής, η DW αποτελεί μια απαραίτητη γέφυρα που μεταδίδει μια συμπαθητική και αυθεντική εικόνα της σύγχρονης Γερμανίας», επισημαίνει ο κ. Κοτσαμπόπουλος και περιγράφει την παρουσία της ελληνόφωνης σύνταξης ως «ανεκτίμητης αξίας» για την ενίσχυση των γερμανοελληνικών σχέσεων.

Ακόμη τονίζει: «Ιδιαίτερα σε οικονομικά και πολιτικά δύσκολους καιρούς, το ελληνικό πρόγραμμα της DW προάγει την αμοιβαία κατανόηση και καταρρίπτει προκαταλήψεις. Ωστόσο, στην τρέχουσα γεωπολιτική κατάσταση, η υπηρεσία του ελληνικού προγράμματος έχει αντίκτυπο πολύ πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας: Σημασία για την Κύπρο: Η συντακτική ομάδα παρέχει μια απαραίτητη υπηρεσία για την διαιρεμένη χώρα-μέλος της ΕΕ, την Κύπρο, η οποία συχνά δεν ακούγεται αρκετά στον ευρωπαϊκό χώρο των μέσων ενημέρωσης. Γεωπολιτική σταθερότητα: Ειδικά σε περιόδους αυξανόμενων εντάσεων στην ανατολική Μεσόγειο, η ελληνόφωνη ενημέρωση της DW αποτελεί σημαντική ενίσχυση του νοτιοανατολικού μετώπου. Μεταδίδει ευρωπαϊκές αξίες και γερμανικές προοπτικές σε μια περιοχή που είναι στρατηγικά σημαντική όσο ποτέ άλλοτε».

«Απαραίτητο το ελληνικό πρόγραμμα της DW για τις γερμανοελληνικές σχέσεις»

Ειδικά στην τρέχουσα κατάσταση, συνεχίζει ο πρόεδρος του DHW, «το ελληνικό πρόγραμμα της DW αποδεικνύεται απαραίτητο για τις γερμανοελληνικές σχέσεις» και κάνει λόγο για «αναζωπύρωση του αντιγερμανικού αισθήματος, που προκλήθηκε από νέα δημόσια συζήτηση για τα εγκλήματα πολέμου των ναζιστών», όπως οι εκτελέσεις στην Καισαριανή, μετά την πρόσφατη δημοσίευση μοναδικών ιστορικών φωτογραφιών που προσφέρθηκαν προς πώληση στο Διαδίκτυο. «Σε τέτοιες στιγμές συναισθηματικής δημοσιογραφίας, η DW ως σοβαρή γερμανική φωνή, έχει ανεκτίμητη αξία. Έχει κατευναστική επίδραση, τοποθετεί τα γεγονότα σε ιστορικό πλαίσιο και αποτρέπει την καταστροφή της γέφυρας που με κόπο χτίστηκε μεταξύ των χωρών μας από λαϊκιστικές εξάρσεις», αναφέρει και εκφράζει την έκπληξη του Συνδέσμου για την απόφαση της κατάργησης του ελληνικού προγράμματος, το κόστος του οποίου, σημειώνει, είναι «αμελητέο» σε σχέση με τον συνολικό προϋπολογισμό της DW και δυσανάλογο προς την «μαζική ζημιά που θα προκαλέσει η κατάργησή του στην εξωτερική πολιτική και τον πολιτισμό».

Ο Γερμανοελληνικός Επιχειρηματικός Σύνδεσμος καλεί με την επιστολή του τη διοίκηση της Deutsche Welle να εκτιμήσει την αξία του ελληνικού προγράμματος όχι μόνο από δημοσιονομική άποψη, αλλά και ως «στρατηγική επένδυση» στην ελληνογερμανική φιλία. «Το να θυσιάσετε μια βάση εμπιστοσύνης και επιρροής που χτίστηκε επί δεκαετίες για να εξοικονομήσετε λιγότερο από το 0,2% του συνολικού προϋπολογισμού είναι κοντόφθαλμο από άποψη γεωπολιτικής ασφάλειας και διπλωματίας. Η ανακοίνωση του τέλους του μοναδικού ελληνόφωνου προγράμματος στη Γερμανία, μόλις 9 ημέρες μετά τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας της Ελληνικής Γλώσσας της UNESCO στις 9 Φεβρουαρίου, αποτελεί ένα καταστροφικό μήνυμα για τον ελληνικό πολιτισμό και την κοινότητα που ζει εδώ. Η απόσυρση από την ελληνόφωνη ενημέρωση αυτή τη στιγμή θα άφηνε ένα κενό που θα ήταν δύσκολο να καλυφθεί σε περιόδους γεωπολιτικής αστάθειας και αναζωπύρωσης ιστορικών πληγών. Καλούμε λοιπόν όλους τους φορείς της DW να επανεξετάσουν τη διατήρηση του ελληνικού προγράμματος ως στρατηγική επένδυση στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη», αναφέρεται στην επιστολή του Συνδέσμου.

Deutsche Welle ISTOCK

«Η ελληνική εκπομπή της DW αποτέλεσε την κορυφαία ελεύθερη φωνή της αντίστασης»

Ως «σιωπή μιας ελεύθερης φωνής» περιγράφει την κατάργηση της ελληνόφωνης σύνταξης της Deutsche Welle ο Σύλλογος Ελλήνων Επιστημόνων Φρανκφούρτης. «Για εμάς, τους Έλληνες επιστήμονες που ζούμε και εργαζόμαστε στη Γερμανία, η Deutsche Welle δεν υπήρξε ποτέ ένας απλός ειδησεογραφικός οργανισμός. Ήταν μια γέφυρα πολιτισμού και επιστήμης, ένας σταθμός που μετέφερε τον γερμανικό ορθολογισμό και την ακαδημαϊκή εγκυρότητα στην ελληνική γλώσσα, συμβάλλοντας καθοριστικά στον διάλογο μεταξύ των δύο χωρών», αναφέρει ο Σύλλογος και κάνει ιδιαίτερη μνεία στην προσφορά του προγράμματος της DW την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας: «Η ελληνική εκπομπή της DW αποτέλεσε την κορυφαία ελεύθερη φωνή της αντίστασης. Οι Έλληνες πολίτες συντονίζονταν κρυφά στα βραχέα κύματα για να ακούσουν την αλήθεια. Η DW δεν μετέδιδε απλώς ειδήσεις, μετέδιδε ελπίδα και δημοκρατικά ιδεώδη».

Ο Σύλλογος Επιστημόνων αναδεικνύει επίσης τον ρόλο της DW στην προβολή επιστημονικών θεμάτων: «Ως επιστημονική κοινότητα, εκτιμήσαμε ιδιαίτερα την προσήλωση του ελληνικού τμήματος στην τεκμηριωμένη ανάλυση. Σε μια εποχή που η παραπληροφόρηση και ο λαϊκισμός απειλούν τη δημόσια σφαίρα, η DW παρείχε ένα ασφαλές καταφύγιο ποιοτικής δημοσιογραφίας, καλύπτοντας με επάρκεια θέματα τεχνολογίας, ιατρικής και κοινωνικών επιστημών».

Η κατάργηση του ελληνικού τμήματος –του μόνου από τα 32 που κλείνει εξ ολοκλήρου λόγω περικοπών– «αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό», καθώς «η δημοκρατία απαιτεί πολυφωνία και η επιστήμη απαιτεί έγκυρη επικοινωνία», τονίζει ο Σύλλογος και εκφράζει την αλληλεγγύη του στους εργαζόμενους, ενώ καλεί την ηγεσία του οργανισμού «να αναλογιστεί το ιστορικό και πολιτικό βάρος αυτής της φωνής, η οποία για δεκαετίες υπηρέτησε τις αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού».

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΓΟΥΔΗΣ

Πρωτοσέλιδα, άπειρος τηλεοπτικός χρόνος, ακόμα και κυβερνητικές αναφορές σε κακές ΜΚΟ συνόδευαν εδώ και 8 χρόνια την υπόθεση ERCI. Ομως με την αθωωτική απόφαση που ήρθε ύστερα από 2.897 μέρες, κανείς από τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ δεν ασχολήθηκε. Και όχι μόνο η είδηση θάφτηκε κανονικά, αλλά ούτε καν έδωσαν το «παρών» στη δίκη, όπως επισημαίνει ο δικηγόρος Ζαχαρίας Κεσσές, που εκπροσώπησε τη διασώστρια κολυμβήτρια Σάρα Μαρντίνι.

Οι 24 κατηγορούμενοι αθωώθηκαν πανηγυρικά από τις κακουργηματικές κατηγορίες για τις οποίες διώκονταν εδώ και οκτώ χρόνια, όπως είχαν αθωωθεί και για τα πλημμελήματα, σε μια υπόθεση που χρειάστηκε τόσα χρόνια για να αποδειχθεί και δικαστικά αυτό που ήταν πασιφανές εξ αρχής στον κόσμο της αλληλεγγύης και της κοινής λογικής, ότι επιχειρούνταν η ποινικοποίηση της διάσωσης και της αλληλεγγύης με ανύπαρκτα στοιχεία και με τραβηγμένες από τα μαλλιά κατηγορίες. Τώρα οι διασώστες δηλώνουν τη θέλησή τους να επιστρέψουν στις ακτές ώστε η δικαστική αυτή νίκη να έχει χειροπιαστό αντίκρισμα και για τους πρόσφυγες. Ο κατηγορούμενος διασώστης Σον Μπίντερ αναρωτήθηκε σε δηλώσεις του προς τι πήγαν χαμένα οκτώ χρόνια, κατά τα οποία αφέθηκαν να πνιγούν στο Αιγαίο χωρίς διάσωση τόσοι πρόσφυγες και μετανάστες και τέθηκε σε αναμονή η ζωή των διασωστών.

Χαρακτηριστική η δήλωση του Ιάσονα Αποστολόπουλου που έσπευσε στη Μυτιλήνη ως μάρτυρας υπεράσπισης, προκειμένου να μεταφέρει την εμπειρία του για τις συνθήκες που επικρατούσαν εν μέσω των χιλιάδων αφίξεων.

«Ηταν μια μεγάλη νίκη σε μια στημένη δίκη και μεγάλη ντροπή για το ελληνικό κράτος. Οι άνθρωποι που έστησαν αυτό το κατηγορητήριο, αυτό το μνημείο χυδαιότητας, πρέπει να λογοδοτήσουν. Στόχος αυτών των διώξεων, αυτών των κατηγορητηρίων δεν είναι οι καταδίκες. Στόχος είναι η συκοφάντηση της αλληλεγγύης, ο εκφοβισμός και η εκδίωξη όλων των εθελοντών και των διασωστικών ΜΚΟ από τις ακτές, ώστε να μείνει το πεδίο ελεύθερο και να εφαρμόζουν όλες τις εγκληματικές πολιτικές ανάσχεσης προσφύγων: τα παράνομα pushbacks, την εγκατάλειψη ανθρώπων στη θάλασσα και τα βασανιστήρια», δήλωσε μετά το πέρας της δίκης. «Επειτα από αυτή την απόφαση οφείλουμε να επιστρέψουμε στις ακτές», συμπλήρωσε.

«Ο αριθμός 2.897 δεν αναδεικνύει μόνο τις ημέρες που χρειάστηκαν για να αποδοθεί δικαιοσύνη στην υπόθεση της Σάρα Μαρντίνι και των υπόλοιπων 23 κατηγορουμένων. Αποτυπώνει επίσης τον χρόνο και τον κόπο που αφιερώθηκαν από όλη τη νομική ομάδα σε μια προσωπική διαδρομή που δοκίμασε τα όρια, τις αντοχές αλλά και την πίστη στο αυτονόητο της κατάπτωσης των ψευδών κατηγοριών», αναφέρει σε ανάρτησή του παραθέτοντας μερικά από τα εκτενή διεθνή δημοσιεύματα για την υπόθεση.

Πηγή: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Ακόμη ένα χτύπημα στην ελευθερία του Τύπου στη γειτονική χώρα, όπου από το πρωί της Πέμπτης έχει σημειωθεί ένα μπαράζ συλλήψεων στελεχών αντιπολιτευόμενων ΜΜΕ, ανάμεσά τους σταθμοί που είχαν σημαντική παρουσία και διείσδυση και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Εισαγγελέας της Κωνσταντινούπολης διέταξε τη σύλληψη δέκα διευθυντικών στελεχών μιας εταιρείας συμμετοχών για απάτη και την κατάσχεση των ενεργητικών τους, που περιλαμβάνουν τρεις μεγάλους τηλεοπτικούς σταθμούς.

Τα ενεργητικά 121 εταιρειών, μεταξύ των οποίων οι τηλεοπτικοί σταθμοί Haberturk, Show TV και Bloomberg HT, που ανήκουν στην εταιρεία συμμετοχών Can Holding, κατασχέθηκαν για «απάτη, φοροδιαφυγή και ξέπλυμα χρημάτων», ανακοινώθηκε από το γραφείο του εισαγγελέα του Κιουτσούκ Τσεκμετζέ, προαστίου της Κωνσταντινούπολης, όπως μετέδωσε ο δημόσιος τουρκικός τηλεοπτικός σταθμός TRT Haber.

Η Can Holding, η οποία έχει στην ιδιοκτησία της πρατήρια καυσίμων, σχολεία και ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο, είχε αποκτήσει το Δεκέμβριο 2024 τρεις τηλεοπτικούς σταθμούς, μεταξύ των οποίων το κανάλι οικονομικών ειδήσεων Bloomberg HT, που δημιουργήθηκε το 2010 σε σύμπραξη με την Bloomberg News.

«Η επιχείρηση με στόχο την Can Holding, επίσης ιδιοκτήτρια των Haberturk και Bloomberg HT (...) θα μπορούσε να χρησιμεύσει για τον έλεγχο της κυβέρνησης επί των μέσων ενημέρωσης, με κίνητρο τη βούληση για μονοφωνία», αντέδρασε ο Ερόλ Οντέρογλου, ο αντιπρόσωπος των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα στην Τουρκία.

ΝΙΚΗ ΜΠΑΚΟΥΛΗ

O Ντόναλντ Τραμπ, παγκόσμιος ηγέτης που δεν φημίζεται για τη ψυχραιμία του ή την εγκυρότητα όσων λέει κάθε φορά που μιλάει, κατηγορεί συχνά πυκνά media για fake news, ενώ είναι στα δικαστήρια με πολλά, για διάφορους λόγους.

Για παράδειγμα, ζητά 10.000.000.000 δολάρια από τη Wall Street Journal και τον ιδιοκτήτη της, Ρούμπερτ Μέρντοχ για άρθρο που περιέγραφε σεξουαλικά προκλητική κάρτα γενεθλίων που φέρεται να έστειλε στον Τζέφρι Έπσταϊν.

Από το 2024 ο Τραμπ έχει κινήσει νομικές διαδικασίες εναντίον των CBS και ABC, κατηγορώντας τα πως προέβησαν σε παραπλανητική δημοσιογραφία και “εκλογική παρέμβαση” που έβλαψαν την προεκλογική του εκστρατεία.

Οι μηνύσεις είναι αδύναμες, με την Πρώτη Τροπολογία να προστατεύει τις δημοσιογραφικές αποφάσεις. Ωστόσο, οι υποθέσεις ολοκληρώθηκαν με συμβιβασμούς (χρηματικές αποζημιώσεις), ώστε να αποφευχθούν δαπανηρές δικαστικές διαμάχες και να διευκολυνθούν επιχειρηματικά συμφέροντα, όπως η συγχώνευση της Paramount Global με την Skydance Media.

Η μητρική εταιρεία του CBS, Paramount Global, έλαβε την Πέμπτη ρυθμιστική έγκριση για να συγχωνευθεί με την Skydance Media και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που πρότειναν πως το τέλος του Late Night Show του Κόλμπερτ είχε, εν μέρει, ως στόχο να κατευνάσει τον Τραμπ και να ωθήσει την Ομοσπονδιακή Επιτροπή Επικοινωνιών (FCC) να προχωρήσει στη συμφωνία.

Επρόκειτο δηλαδή, για στρατηγικές αποφάσεις. Όχι νομικές ήττες. Σημειωτέον, τον ίδιο δρόμο διάλεξαν και οι Meta και X.

Υπάρχουν κι αυτοί που επιλέγουν τη νομική οδό, όπως οι NPR και PBS, με το NBC να μην αποκλείεται να τους κάνει παρέα.

Ο Τραμπ θέλει την αναστολή αδειών τηλεοπτικών καναλιών

Σε μια νέα επίθεση εναντίον των media, ο Τραμπ έκανε λόγο για ανάκληση αδειών των τηλεοπτικών δικτύων που, κατά του ιδίου το ρηθέν, είναι πιόνια των Δημοκρατικών.

Ο 47ος πρόεδρος των ΗΠΑ τα έβαλε με τα τηλεοπτικά δίκτυα που μεταδίδουν την ατζέντα του Δημοκρατικού Κόμματος και μετά καταφέρθηκε εναντίον της Μπιγιόνσε, της Όπρα Ουίνφρι και της Κάμαλα Χάρις, οι οποίες τους υποστήριξαν και για αυτό τις απειλεί με διώξεις.

Κατά την προσφιλή του συνήθεια, στη δημοσίευση που έκανε στην πλατφόρμα του (Truth) έγραψε λάθος την ιδιοκτήτρια εταιρεία του NBC (Concast αντί Comcast) και ότι το εν λόγω τηλεοπτικό δίκτυο έχει μεγάλη πτώση στην τηλεθέαση γιατί «έχει τραγικό πρόγραμμα και ακόμα χειρότερο management».

Το κατηγόρησε πως είναι συνεργάτες των Δημοκρατικών (πρόσφατα είπε σε δημόσια ομιλία πως τους μισεί) «και θα πρέπει να τους αποδοθούν ευθύνες».

Το ίδιο πρέπει να ισχύσει και για το «Fake News ABC», όπως έγραψε.

Σε ύστερο post σημείωσε και ότι «δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται τα τηλεοπτικά δίκτυα να είναι πιόνια των Δημοκρατικών. Η κατάσταση έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που, κατά τη γνώμη μου, οι άδειες τους θα πρέπει να ανασταλούν».

Μετά το “ζήτω η ελευθερία του λόγου” ας δούμε αν ο Τραμπ μπορεί να κάνει αυτό που πιστεύει πως πρέπει να γίνει.

Ο Τραμπ πέτυχε την πρώτη ανάκληση ομοσπονδιακής χρηματοδότησης για ΜΜΕ

Τον περασμένο Μάιο ο πρόεδρος των ΗΠΑ είχε εκνευριστεί με το PBS και το NPR, κατηγορώντας τις δημοσιογραφικές πλατφόρμες πως είναι προκατειλημμένες κατά των Συντηρητικών και “σπαταλούν δισεκατομμύρια” σε “απαράδεκτες εκπομπές”.

Τα δισεκατομμύρια ανήκουν σε φορολογούμενους.

Ομοσπονδιακή χρηματοδότηση αντιστοιχούσε περίπου στο 15% των εσόδων του PBS και στο 1% του NPR. Έτσι, ο Τραμπ υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα που είχε ως στόχο -και πέτυχε- τη μείωση των δημόσιων επιδοτήσεων.

Η διευθύντρια του NPR, Ίντιθ Τσάπιν είχε υποβάλει την παραίτηση της, μετά την απώλεια 500.000.000 δολαρίων -από την κίνηση του Τραμπ. Άλλα τόσα έχασε το PBS.

Μετά τις τελευταίες εξελίξεις, τα δίκτυα δεν θα μπορούν να υπολογίζουν σε αυτά τα χρήματα την προσεχή διετία.Παρεμπιπτόντως, το διετές μοντέλο προχρηματοδότησης είχε ως στόχο την προστασία των δημοσίων ΜΜΕ από τις πολιτικές πιέσεις. Ή τουλάχιστον αυτό ίσχυε προ Τραμπ.

Ο “τιμωρός” της προκατάληψης υπέγραψε την περασμένη Πέμπτη νομοσχέδιο ανάκλησης 9 δισεκατομμυρίων δολαρίων, εκ των οποίων τα 1.000.000.000 δολ. αφορούν προηγούμενη εγκεκριμένη χρηματοδότηση στην Corporation for Public Broadcasting, για τα δυο επόμενα έτη.

Το 30% αφορά έξοδα λειτουργίας της Εταιρείας και το 70% διατίθεται σε τοπικούς δημόσιους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς σε όλη τη χώρα (τα χρήματα αυτά αντιστοιχούν στο 50% των μπάτζετ τους), μέσω Επιχορηγήσεων Κοινοτικής Υπηρεσίας (CSGs).

Δηλαδή, ο Τραμπ «ακύρωσε την υπάρχουσα άμεση χρηματοδότηση που επιτρέπεται από το νόμο, στο μέγιστο βαθμό, επικαλούμενος παραγωγή προκατειλημμένου και κομματικού περιεχομένου», όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του Λευκού Οίκου.

Το NPR έγραψε το εξής:

«H πρώτη επιτυχημένη ανάκληση εδώ και δεκαετίες δείχνει σπάνια υποταγή του Κογκρέσου στις πιέσεις της εκτελεστικής εξουσίας».

Ο Ντόναλντ Τραμπ AP Photo Alex Brandon

O Τραμπ είναι ήδη στα δικαστήρια με το CPB -που δεν υποτάσσεται

Η Εταιρεία Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης (CPB) δημιουργήθηκε το 1967 από το Κογκρέσο, για να προωθήσει και να βοηθήσει την υποστήριξη των δημοσίων ραδιοτηλεοπτικών δικτύων.

Είναι ιδιωτική (ανήκει στα μέλη της), μη κερδοσκοπική εταιρεία, διαχειριστής των επενδύσεων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης στη δημόσια ραδιοτηλεόραση. Υποστηρίζει 1.500 τοπικούς δημόσιους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς σε όλη τη χώρα, με τα PBS και NPR να είναι στη λίστα.

Όπως ανέφερε μετά την ανάκληση της χρηματοδότησης «αυτή η απώλεια απειλεί τη βιωσιμότητα πολλών σταθμών, ιδίως σε αγροτικές και υποεξυπηρετούμενες περιοχές».

Για παράδειγμα, οι αγροτικοί σταθμοί (που βασίζονται στη χρηματοδότηση) είναι αυτοί που παρέχουν κρίσιμες ειδοποιήσεις για τσουνάμι, σεισμούς και άλλες απειλές.

Το CPB έχει ήδη καταθέσει αγωγή εναντίον του Τραμπ, για τις προηγούμενες προσπάθειες άσκησης ελέγχου του και δη για αυτήν του περασμένου Μαΐου, που διατάσσει το CPB να σταματήσει τη χρηματοδότηση προς το NPR και το PBS.

Μια άλλη αφορά την την απόπειρα απομάκρυνσης τριών μελών του διοικητικού συμβουλίου του CPB.

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι αυτές οι ενέργειες παραβιάζουν τον Νόμο περί Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης του 1967 (47 U.S.C. § 396), που καθιερώνει το CPB ως ανεξάρτητο μη κερδοσκοπικό οργανισμό και απαγορεύει την ομοσπονδιακή παρέμβαση στις δραστηριότητές του.

Το PBS και το NPR έχουν ενημερώσει πως επίσης είναι έτοιμοι να αμφισβητήσουν την ανάκληση στο δικαστήριο.

Η Διευθύνουσα Σύμβουλος του PBS, Πόλα Κέργκερ, χαρακτήρισε ένα σχετικό εκτελεστικό διάταγμα «κατάφωρα παράνομο», με το CPB να τονίζει ότι το Κογκρέσο, και όχι ο πρόεδρος, ελέγχει τη χρηματοδότησή του.

Οι έχοντες γνώση εξηγούν πως στην αγωγή τους μπορούν να υποστηρίξουν ότι η διαδικασία ανάκλησης επηρεάστηκε αθέμιτα από πολιτικά κίνητρα, παραβιάζοντας την Πρώτη Τροπολογία ή τις διασφαλίσεις του Νόμου κατά του συντακτικού ελέγχου.

Το CPB μπορεί να ισχυριστεί ότι γίνεται διάκριση απόψεων, καθώς οι περικοπές φαίνεται να στοχεύουν σε αντιληπτή ιδεολογική προκατάληψη, την οποία τα δικαστήρια έχουν καταργήσει ιστορικά.

Σε ό,τι αφορά την ανάκληση της χρηματοδότησης, μπορεί να πει ότι έχει αντίκτυπο στην ικανότητα των τοπικών σταθμών να παρέχουν ειδοποιήσεις έκτακτης ανάγκης και δημόσιες υπηρεσίες «κάτι που είναι αντίθετο με το δημόσιο συμφέρον που επιβάλλει ο Νόμος».

Τι λέει ο νόμος για τις πιέσεις του Τραμπ στα media

Σε ό,τι αφορά το NBC και το ABC που αποτελούν τον νέο mediaκο στόχο του Τραμπ, λειτουργούν βάσει αδειών της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Επικοινωνιών (Federal Communications Commission -FCC) που χορηγεί άδειες σε τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς.

Η εξουσία της περιορίζεται σε τεχνικές παραβιάσεις ή ζητήματα δημοσίου συμφέροντος (αξιολογεί τις άδειες, βάσει της τεχνικής συμμόρφωσης, τα πρότυπα δημοσίου συμφέροντος και την τήρηση των κανονισμών -π.χ., αισχρότητα, απρέπεια ή μη τήρηση των απαιτήσεων ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών).

Δεν κρίνει βάσει πολιτικών απόψεων (Communications Act of 1934, 47 U.S.C. § 151) που «δεν αποτελούν έγκυρη βάση για την ανάκληση άδειας, καθώς αυτό θα παραβίαζε τις συνταγματικές προστασίες».

Η όποια ανάκληση γίνεται βάσει πολιτικών λόγων μπορεί να θεωρηθεί ως αντισυνταγματική -υπάρχει και σχετικό δεδικασμένο.

Η FCC, ως ανεξάρτητη υπηρεσία, δεν υπακούει απευθείας στον Πρόεδρο, και οποιαδήποτε πίεση θα προσκρούσει σε νομικές αντιδράσεις. Η όποια μαζική ανάκληση αδειών θα είναι παράνομη και θα αντιμετωπίσει προσφυγές, ενώ αν φτάσει στα δικαστήρια θα αποτύχει, λόγω συνταγματικών προστασιών.

Σε ό,τι αφορά τα καλωδιακά δίκτυα (γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι ξημερώνει), δεν απαιτούν άδειες της FCC και ως εκ τούτου είναι απρόσβλητα στις απειλές αυτού του περιεχομένου.

Πηγή: news247.gr

Την  αναστολή λειτουργίας του Attica TV ανακοίνωσε και επισήμως στους εργαζόμενους του τηλεοπτικού καναλιού ο Διευθύνων Σύμβουλος της Wide Media (ιδιοκτησίας Μπάκου-Καϋμενάκη-Εξάρχου) , Γιάννης Ντάλλας.

Σύμφωνα με πηγές των εργαζομένων, ο ίδιος απέφυγε να δεσμευτεί για την απορρόφησή τους στα άλλα μέσα του ομίλου (Action 24, Flash.gr κλπ).

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ως αποζημίωση στους εργαζόμενους θα υπάρξει καταβολή 6 μισθών.

Όπως είναι αναμενόμενο, το κλίμα είναι ιδιαίτερα φορτισμένο στις τάξεις των εργαζομένων.

Η διοικηση απέδωσε την κατάσταση στη μη δυνατότητα συμφωνίας με τον δήμο Ασπροπύργου στον οποίο ανήκει η συχνότητα.

Attica TV: Ερωτήματα για τα πολιτικά κίνητρα της απόφασης «λουκέτου»

Ο επιχειρηματικός Ομιλος Μπάκου-Καϋμενάκη-Εξάρχου που έλεγχε μέχρι τώρα τον σταθμό μέσω της εταιρείας του Wide Media, φέρεται ότι αποφάσισε ότι δεν θα ανανεώσει τη σύμβαση ενοικίασης με τον Δήμο Ασπρόπυργου, στον οποίο ανήκει ο τηλεοπτικός σταθμός.

Ο παραπάνω Ομιλος ελέγχει, μεταξύ άλλων, τον πιστά φιλοκυβερνητικό Αction 24 και η παράλληλη λειτουργία του κεντροαριστερού Attica εξασφάλιζε κάποιες πολιτικές ισορροπίες. Πρόσφατα ο επιχειρηματικός όμιλος απέκτησε τον έλεγχο της τράπεζας Attica Bank.

Παρατηρητές στο χώρο της ενημέρωσης, με τους οποίους μίλησε το Tvxs, θεωρούν ότι το κλείσιμο του «ελαφρώς ενοχλητικού» σταθμού «αποτελεί ανταποδοτικό δώρο» προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη για την τράπεζα, της οποίας η απόκτηση είχε προκαλέσει αρνητικά σχόλια από την αντιπολίτευση.

 

Προσθέτουν επίσης ότι η αποδυνάμωση του ΣΥΡΙΖΑ (τον οποίο στην αρχή του, το 2022, υποστήριζε το Attica Tv) και γενικότερα η αδυναμία της κεντροαριστεράς επέτειναν την πλήρη στροφή προς την κυβέρνηση, από την οποία ο Όμιλος προσδοκά «κρατικές εργολαβίες για τις επιχειρήσεις του».

ο μηναίο ενοίκιο που πλήρωνε ο Ομιλος Μπάκου-Καϋμενάκη-Εξάρχου στον δήμο Ασπρόπυργου ήταν 20 χιλιάδες ευρώ.

Πηγή: tvxs.gr

 

Γαλλικές εταιρείες μέσων ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων των TF1, France TV και BFM TV, Figaro, Lagardere, L'express, La Depeche, Liberation, Radio France και Centre France, μηνύουν τη Meta για αθέμιτες επιχειρηματικές πρακτικές, όπως δήλωσαν οι δικηγορικές εταιρείες που εκπροσωπούν τα ΜΜΕ. 

Η αγωγή κατατέθηκε την Τετάρτη ενώπιον του δικαστηρίου του Παρισιού από μια ομάδα 67 εταιρειών ΜΜΕ που εκπροσωπούν 200 διαφορετικά Μέσα.

Υποστηρίζουν ότι η κυριαρχία της Meta στην αγορά στον τομέα της ψηφιακής διαφήμισης βασιζόταν κυρίως σε παράνομες πρακτικές, συμπεριλαμβανομένης της μεγάλης κλίμακας συλλογής προσωπικών δεδομένων και της χρήσης τους για στοχευμένη διαφήμιση.

Η εταιρεία θα βρεθεί αντιμέτωπη με δίκη τον Οκτώβριο στην Ισπανία αναφορικά με καταγγελία ύψους 551 εκατ. ευρώ (582 εκατ. δολάρια) που υποβλήθηκε από περισσότερες από 80 εταιρείες ΜΜΕ που την κατηγορούν για αθέμιτο ανταγωνισμό στη διαφήμιση.

Τον Φεβρουάριο, ακτιβιστές για τα διαδικτυακά δικαιώματα στην Ευρώπη σχετικά κατήγγειλαν διαφημιστικές πρακτικές της Meta, ενώ νωρίτερα την Τετάρτη, οι αντιμονοπωλιακές ρυθμιστικές αρχές της Ε.Ε. επέβαλαν πρόστιμο στη Meta και στην Apple για παραβάσεις της νομοθεσίας.

«Αξιοποιώντας προσωπικά δεδομένα για να προσφέρει εξαιρετικά στοχευμένη διαφήμιση, η Meta κυριαρχεί στην αγορά της διαδικτυακής διαφήμισης και κατάφερε να κατακτήσει την πλειοψηφία των διαφημιστικών επενδύσεων εις βάρος των μέσων ενημέρωσης», δήλωσαν οι δικηγόροι. «Meta και Google μαζί, αντιπροσωπεύουν το 75% της αγοράς και το 90% της ανάπτυξής της» και πρόσθεσαν ότι η διαφήμιση αποτελεί το 98% του παγκόσμιου κύκλου εργασιών της Meta. «Χωρίς τις αθέμιτες πρακτικές της Meta, τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης θα είχαν λάβει σημαντικά μεγαλύτερο μερίδιο των επενδύσεων στην ψηφιακή διαφήμιση», πρόσθεσαν οι νομικοί εκπρόσωποι. 

Μήνυση σε βάρος της τεχνολογικής εταιρείας OpenAI κατέθεσαν οι μεγαλύτεροι ειδησεογραφικοί οργανισμοί του Καναδά, διεκδικώντας δισεκατομμύρια δολάρια, ισχυριζόμενοι ότι η εταιρεία «πλούτισε άδικα» χρησιμοποιώντας άρθρα ειδήσεων για να εκπαιδεύσει το δημοφιλές λογισμικό ChatGPT.

Όπως αναφέρει ο Guardian, η αγωγή, η οποία κατατέθηκε την Παρασκευή στο Ανώτατο Δικαστήριο του Οντάριο, ζητά αποζημίωση σε ποινικό επίπεδο, μερίδιο από τα κέρδη που αποκόμισε η OpenAI από τη χρήση των άρθρων των ειδησεογραφικών οργανισμών, καθώς και ασφαλιστικά μέτρα που θα απαγορεύουν στην εταιρεία με έδρα το Σαν Φρανσίσκο να χρησιμοποιεί στο μέλλον οποιοδήποτε από τα άρθρα των ειδήσεων.

Στους ενάγοντες περιλαμβάνονται η Globe and Mail, ο καναδικός Τύπος, το CBC, η Toronto Star, η Metroland Media και η Postmedia. Ζητούν αποζημίωση έως και 20.000 δολάρια Καναδά για κάθε άρθρο που χρησιμοποιεί η OpenAI, γεγονός που υποδηλώνει ότι μια νίκη στο δικαστήριο θα μπορούσε να αξίζει δισεκατομμύρια.

«Οι εναγόμενοι έχουν εμπλακεί σε συνεχή, σκόπιμη και μη εξουσιοδοτημένη υπεξαίρεση των πολύτιμων έργων των ενάγοντων στα μέσα ενημέρωσης ειδήσεων. Οι ενάγοντες ασκούν την παρούσα αγωγή για να αποτρέψουν και να ζητήσουν αποζημίωση για αυτές τις παράνομες δραστηριότητες», αναφέρεται στην αγωγή των ειδησεογραφικών οργανισμών.

«Για να αποκτήσει τις σημαντικές ποσότητες δεδομένων κειμένου που απαιτούνται για την ανάπτυξη των μοντέλων GPT τους, η OpenAI σκόπιμα αποκτά πρόσβαση και αντιγράφει περιεχόμενο από τους ιστότοπους των εταιρειών ειδησεογραφικών μέσων ενημέρωσης. Στη συνέχεια χρησιμοποιεί αυτό το ιδιοκτησιακό περιεχόμενο για την ανάπτυξη των μοντέλων GPT της, χωρίς συγκατάθεση ή άδεια» τονίζεται.

Κανένας από τους ισχυρισμούς δεν έχει ελεγχθεί στο δικαστήριο.

Η αγωγή είναι η τελευταία σε μια σειρά από μάχες των καναδικών μέσων ενημέρωσης εναντίον αμερικανικών εταιρειών τεχνολογίας, συμπεριλαμβανομένης μιας πικρής διαμάχης με τη μητρική εταιρεία του Facebook Meta. Πολλά ειδησεογραφικά πρακτορεία στις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των New York Times, έχουν επίσης μηνύσει την OpenAI.

Το ισραηλινό κοινοβούλιο ενέκρινε σήμερα, σε μια πρώτη ψηφοφορία, την πρόταση νόμου για την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων μέσων ενημέρωσης, γεγονός που προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις της αντιπολίτευσης.

Το νομοσχέδιο που υπέβαλε ο υπουργός Επικοινωνιών Σλόμο Κάρχι προτείνει το κλείσιμο του τηλεοπτικού σταθμού Kan και των δημόσιων ραδιοφώνων μέσα σε δύο χρόνια. Ιδιωτικές εταιρείες θα μπορούν στη συνέχεια να αγοράσουν τα μέσα αυτά και να λάβουν άδεια μετάδοσης προγράμματος.

Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης και πρώην δημοσιογράφος Γιαΐρ Λαπίντ έκανε λόγο για «επίθεση κατά της δημοκρατίας και της ελευθερίας της έκφρασης». «Δεν υπάρχει δημοκρατικό κράτος χωρίς ελευθερία της έκφρασης. Θέλουν να κάνουν ό,τι κάνουν οι δικτατορίες, αρχίζοντας από την καταστροφή του ελεύθερου Τύπου», πρόσθεσε.

Ο υπουργός δικαιολόγησε την πρόταση νόμου επικαλούμενος την «ιδεολογία της φιλελεύθερης οικονομίας», ωστόσο ταυτόχρονα χαρακτήρισε το Kan μέσο ενημέρωσης που κηρύττει «το μίσος εναντίον του κράτους του Ισραήλ». Το τηλεοπτικό κανάλι κατήγγειλε την ψηφοφορία στο κοινοβούλιο, με μια ανακοίνωση που αναφέρει ότι πρόκειται για «άλλο ένα βήμα για να θέσουν υπό έλεγχο τη δημόσια ραδιοτηλεόραση, για τη ρευστοποίησή της, για την πώληση του ενεργητικού και των πόρων της (…) και τη μεταφορά τους σε ιδιωτικά κεφάλαια».

«Ως αιρετοί, έχουμε την εξουσία να αποφασίζουμε την αλλαγή του καθεστώτος εάν το θέλουμε», δήλωσε ο Κάρχι την Κυριακή. Την ημέρα εκείνη το υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε να διακόψει κάθε δεσμό του κράτους με την αριστερή εφημερίδα Haaretz, ανακοινώνοντας ότι δεν θα παίρνει πλέον κρατική διαφήμιση. Σύμφωνα με τον Κάρχι, στόχος είναι να καταπολεμηθεί η «προπαγάνδα ψεύδους» της εφημερίδας.

Η Haaretz, μία από τις παλαιότερες εφημερίδες της χώρας, ασκεί έντονη κριτική στην πολιτική της κυβέρνησης. Ο διευθυντής της, Άμος Σόκεν, ζήτησε πρόσφατα να επιβληθούν «κυρώσεις» στο Ισραήλ και κατήγγειλε τη συνέχιση του πολέμου εναντίον της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας.

Η Ένωση Ξένου Τύπου στο Ισραήλ (FPA), υπενθυμίζοντας την απαγόρευση μετάδοσης του τηλεοπτικού σταθμού του Κατάρ Al Jazeera, θεωρεί ότι το Ισραήλ υιοθετεί «μέτρα που μοιάζουν εκδικητικά και υποκινούμενα από πολιτικούς λόγους».