«Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΤΑΚΟΚΚΙΝΟΣστον γαλαξία της Αναγνωστάκη»
Δραματουργία - Σκηνοθεσία – Ερμηνεία
Ρούλα Πατεράκη
Έναρξη: Σάββατο 18 Απριλίου
Στο Θέατρο Ψυρρή, από τις 18 Απριλίου, θα παρουσιαστεί το έργο «Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΤΑΚΟΚΚΙΝΟΣ στον γαλαξία της Αναγνωστάκη», σε δραματουργία - σκηνοθεσία και ερμηνεία της Ρούλας Πατεράκη.
Μετά τις δίδυμες παραστάσεις του 2018 (Εργοτάξιο Λούλα Αναγνωστάκη: «Λευκή» και «Κόκκινη» παράσταση - Φεστιβάλ Αθήνων) η Ρούλα Πατεράκη αναμετριέται και πάλι με το έργο της Λούλας Αναγνωστάκη. Αυτή τη φορά με αφορμή τον εμβληματικό μονόλογο «Ο ουρανός κατακόκκινος», που έχει ερμηνευτεί στο παρελθόν από πολλές άξιες πρωταγωνίστριες.
Η ηρωίδα του έργου, Σοφία Αποστόλου, αστικής καταγωγής, καθηγήτρια γαλλικών, πέφτει στο αλκοόλ. Μένοντας χωρίς δουλειά, στο περιθώριο, αναμοχλεύει το παρελθόν της φέρνοντας στην επιφάνεια αναμνήσεις μιας ζωής που μοιράστηκε ανάμεσα σε δύο άνδρες, σε δύο σχέσεις που την καθόρισαν ως γυναίκα και ως μητέρα: τον ιδανικό εραστή σύζυγο που έχει πλέον πεθάνει και τον παραβατικό προβληματικό γιο.
Το ψυχικό κενό, την απουσία και την απώλεια έρχεται να καλύψει μια παλιά της αγάπη: να πηγαίνει στο θέατρο. Η Σοφία Αποστόλου έχει ανάγκη να ταυτίζεται με τις μαγικές ζωές των ηθοποιών και των ρόλων.
Η παράσταση, με έντονες ανατροπές, περνάει από το δραματικό συναίσθημα στο χιούμορ.
Η Ρούλα Πατεράκη, σκηνοθετεί και ερμηνεύει επιχειρώντας να ξαναζήσει την Αναγνωστάκη μέσα από την Αναγνωστάκη, ενώ ο μουσικός Βάιος Πράπας συμμετέχει στην περιπέτεια με τους μουσικούς αυτοσχεδιασμούς του.
Ταυτότητα παράστασης:
Δραματουργία-Σκηνοθεσία-Ερμηνεία: Ρούλα Πατεράκη
Μουσικός επί σκηνής ο Βάιος Πράπας
Σκηνογραφία: Ελίνα Λούκου
Κοστούμι: Νίκος Χαρλαύτης
Φωτισμοί: Γιάννης Δρακουλαράκος
Βίντεο: Ναταλία Παπαδοπούλου
Βοηθός Σκηνοθέτης: Ευανθία Κουρμούλη
«Ευχαριστούμε τη θεατρολόγο ΔηώΚαγγελάρη για την πολύτιμη επιστημονική συμβολή της στη σύνθεση της δραματουργίας.»
Η οπτικοακουστική παράσταση #Dorian(e) παρουσιάζεται από την Τρίτη 18 Νοεμβρίου, στο θέατρο Ψυρρή, σε σκηνοθεσία και μουσική της Violet Louise. Εμπνευσμένη από το εμβληματικό μυθιστόρημα το Πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ του Όσκαρ Ουαϊλντ, η παράσταση επιδιώκει να μιλήσει για το φόβο της φθοράς, το κυνήγι της ηδονής και την απόλυτη κυριαρχία της εικόνας στη σύγχρονη εποχή.
Δύο γυναίκες επί σκηνής – η Αγλαΐα Παππά και η Violet Louise - ερμηνεύουν όλους τους ρόλους, ενώ από κοινού και σε συνεργασία με το Βασίλη Κουντούρη (studio19) χειρίζονται live κάμερες, μικρόφωνα, μουσικά όργανα, φωτιστικές πηγές και οπτικοακουστικά υλικά για να αφηγηθούν την ιστορία του Ντόριαν Γκρέυ.
Μέσα από έναν καλειδοσκοπικό μηχανισμό ήχου, βίντεο και φωτός που συντίθεται και αποδομείται σε πραγματικό χρόνο μπροστά στα μάτια των θεατών, η ίδια η σκηνή γίνεται μια παλλόμενη επιφάνεια αντανάκλασης, μια ψηφιακή γκαλερί όπου το πορτρέτο ζει και αλλάζει σε πραγματικό χρόνο.
Στη δική μας σκηνική διασκευή που ακροβατεί ανάμεσα στο θέατρο, τη μουσική συναυλία και την εικαστική εγκατάσταση, ο Ντόριαν δεν είναι μόνο το σύμβολο της αιώνιας νεότητας αλλά κι ένας αλληγορικός στοχασμός πάνω στην απόλυτη κυριαρχία της κουλτούρας της εικόνας. Γίνεται ο καθρέφτης που αντικατοπτρίζει το είδωλό μας.
Σήμερα μέσα από την αναζήτηση της διαρκούς αυτό-έκθεσης, των selfies, των φίλτρων και της ψηφιακής νεότητας, ο μύθος του Ντόριαν Γκρέυ, αναβιώνει καθημερινά μέσα από τα προφίλ μας. Και το «πορτραίτο» πια δεν είναι ένας πίνακας ζωγραφικής, αλλά ο ψηφιακός μας εαυτός, πλήρως υποταγμένος στον αλγόριθμο των media και τη γοητεία της εικονικής πραγματικότητας.
Υπόθεση
Δύο καλλιτέχνες– μία ψηφιακή δημιουργός και μία ηθοποιός κλασικού θεάτρου, ενώνουν τις δυνάμεις τους για να ανεβάσουν στο διαδίκτυο μια σύγχρονη οπτικοακουστική διασκευή του μύθου του Ντόριαν Γκρέυ. Σε έναν σκηνικό χώρο πρόβας όπου όλα συμβαίνουν ζωντανά – οι ίδιες αναλαμβάνουν τη σκηνοθεσία, τα τεχνικά και τις ερμηνείες μετατρέποντας τη διαδικασία της δημιουργικής πρόβας σε μέρος της ψηφιακής αφήγησης.
Καθώς προχωρούν οι πρόβες και τα γυρίσματα, οι δυο τους βυθίζονται όλο και πιο βαθιά στους ρόλους τους και αναπόφευκτα και στις αλληγορίες της ίδιας της ιστορίας. Η σύγκρουσή τους αναπόφευκτη: Η μία διεκδικεί την αυθεντικότητα της στιγμής.
Η άλλη κυνηγά την τελειότητα της ψηφιακής εικόνας. Τo πορτρέτο δε γίνεται μόνο ο καθρέφτης της σχέσης τους αλλά και η αντανάκλαση της εποχής μας όπου η αληθινή ζωή χάνεται μέσα στο εικονικό της είδωλο.
Καθώς οι πρόβες προχωρούν, τα όρια ανάμεσα στην τέχνη και την πραγματικότητα καταρρέουν, ενώ το τέλος της ιστορίας έρχεται απρόβλεπτα και ανατρεπτικά, θέτοντας το θεμελιώδες ερώτημα : Τι σημαίνει να είσαι «πραγματικός» σε έναν κόσμο όπου όλα μπορούν να κατασκευαστούν;
Το μυθιστόρημα του Όσκαρ Ουαϊλντ
Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέυ (πρωτότυπος τίτλος The Picture of Dorian Gray) είναι το μοναδικό μυθιστόρημα του Όσκαρ Ουαϊλντ. Πρωτοδημοσιεύθηκε το 1891 στο τεύχος Ιουλίου του αμερικανικού περιοδικού Lippincott’s Monthly Magazine, προκαλώντας σάλο στη βικτωριανή κοινωνία λόγω της τολμηρής θεματολογίας του, που θεωρήθηκε σκανδαλώδης και προκλητική για τα ήθη της εποχής.
Στο βιβλίο του ο ‘Οσκαρ Ουάϊλντ γράφει για τον Ντόριαν Γκρέυ, έναν όμορφο νέο που θυσιάζει την αγνή ψυχή του για να διατηρήσει την ομορφιά του αναλλοίωτη στο χρόνο, ενώ το πορτρέτο του αναλαμβάνει να κουβαλήσει τη φθορά και τις αμαρτίες του.
Γύρω από τον Ντόριαν μια πλειάδα χαρακτήρων,τον συνοδεύουν στο σκοτεινό ταξίδι της διαφθοράς και της ακολασίας. Όταν πλέον δεν μπορεί να αντέξει τη φρίκη της ψυχής του, o Nτόριαν καταστρέφει το πορτρέτο και τον εαυτό του μαζί με αυτό.
Λίγα λόγια για την ομάδα
Η Violet Louise είναι σκηνοθέτης, μουσικός και καλλιτέχνης πολυμέσων. Aπό το 2013 ερευνά την αφήγηση με τη δημιουργική χρήση της τεχνολογίας.
Έργα της έχουν παρουσιαστεί στο Φεστιβάλ Αθηνών, Festival Vie, Festival Delle Colline Torinesi, Μουσείο Αρχαίας Ολυμπίας, Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων, Αρχαιολογικός Χώρος Δελφών κλπ. Από το 2020 έως το 2022 υλοποίησε τρία ψηφιακά έργα, μέρη μίας τριλογίας με τίτλο Ιστορίες Εγκλεισμού τα οποία διακρίθηκαν σε διεθνή φεστιβάλ ψηφιακής αφήγησης (Toronto Ιinternational Women Festival, Munich Short Film Awards, Sweden Film Awards).
To Studio19 (Bασίλης Κουντούρης- Κώστας Μπώκος) είναι ένα σύγχρονο εργαστήριο ήχου και εικόνας και δραστηριοποιείται στο χώρο των πολυμέσων. Έχει συνεργαστεί με φορείς όπως η Λυρική, το Ίδρυμα Νιάρχος, η Στέγη Γραμμάτων, το Φεστιβάλ Αθηνών αλλά και με καλλιτέχνες όπως ο Bob Wilson ( ηχητικός σχεδιασμός Οδύσσεια Εθνικό Θέατρο), ο Μιχαήλ Μαρμαρινός, ο Δημήτρης Παπαϊωάννου (Ομάδα Εδάφους).
Η Αγλαϊα Παππά είναι ηθοποιός, απόφοιτος του Εθνικού Θεάτρου. Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς Έλληνες σκηνοθέτες : Θεόδωρο Τερζόπουλο, Λ. Βογιατζή, Μ. Κακογιάννη, Α.Βασίλιεφ, Σ. Σακκάς, Κλαούντιο Λόγκι. Διδάσκει στο Τμήμα Σκηνοθεσίας του Εθνικού Θεάτρου και στο Piccolo Teatro di Milano.
Εmail Τμήματος Ομαδικών Κρατήσεων: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Πριγκίπισσες από την Μόσχα, σαδομαζοχιστές φύλακες και πολιτικοί κρατούμενοι, ιερόδουλες, gay ηπειρώτες, ακολουθούν τα βήματα του tango, χορεύοντας τσάμικο και τραγουδούν στη σκηνή του νέου Θεάτρου Ψυρρή, βαριά ποπ και ελαφριά ζεϊμπέκικα.
Ο λόγος για τους«Ήρωες best off»της Ελένης Γκασούκα, μια μουσικοθεατρική παράσταση που ενσωματώνει στοιχεία επιθεώρησης, σάτιρας και μουσικής, χαρίζοντας στο κοινό μια ξεχωριστή καλλιτεχνική εμπειρία.
Η σκηνοθέτις και συγγραφέας Ελένη Γκασούκα, γνωστή για την ικανότητά της να συνδυάζει το χιούμορ με την κοινωνική παρατήρηση, έπλασε τους «Ήρωες» ως ένα μωσαϊκό χαρακτήρων που εκπροσωπούν κάθε πτυχή της ανθρώπινης εμπειρίας. Μέσα από τραγούδια, ευφυείς διαλόγους και θεατρικές σκηνές, οι «Ήρωες» δεν διστάζουν να φωτίσουν τις αδυναμίες και τις ιδιαιτερότητές μας, πάντα με μια δόση τρυφερότητας και χιούμορ.
Οι «Ήρωες» δεν είναι τυπικοί πρωταγωνιστές. Είναι οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, οι καθημερινοί, οι αληθινοί, αυτοί που άλλοτε γελούν και άλλοτε αγωνιούν. Η παράσταση αγκαλιάζει την ανθρώπινη ατέλεια και, μέσα από αυτήν, καταφέρνει να γίνει βαθιά οικεία και ταυτόχρονα συγκινητική. Τα διαχρονικά σατιρικά κείμενα της εμπνέονται από την ανθρώπινη αντίφαση, το κιτς, τον έρωτα, τη φθορά, τον θάνατο αναζητώντας το γελοίο του δράματος.
Από την πρώτη της παρουσίαση το 2006, η παράσταση έχει αγαπηθεί για τον τρόπο που αγγίζει την ανθρώπινη φύση, τις καθημερινές αντιφάσεις και τις βαθύτερες ανάγκες μας, συνδυάζοντας γέλιο και συγκίνηση.
Σημείωμα της δημιουργού Ελένης Γκασούκα
«Έφτιαξα τους Ήρωες μου το 2006. Ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα τη δύναμη να αναλάβω την ευθύνη να παρουσιάσω συνολικά γράφοντας, σκηνοθετώντας, χορογραφώντας, ένα πλαίσιο χαράς αγάπης και εμπιστοσύνης. Φτου κι από την αρχή δηλαδή; Ναι. Το παράλογο και το άγνωστο μας κάνουν να διαφέρουμε από τα άλλα ζωάκια. Η ομορφιά της αβεβαιότητας γεννάει την αγάπη. Έψαξα και ξαναβρήκα νέους ταλαντούχους ανθρώπους για να σας παρουσιάσω πάλι τους Ήρωες! Μαζί με την «Νατάλια» θα σας συστήσω κι άλλους.
Απ´ όλα τα είδη θεάτρου το βαθύτερο βίωμα πραγματικής απόλαυσης και γι’ αυτούς που την κάνουν και γι’ αυτούς που την βλέπουν είναι η επιθεώρηση. Πόσο μάλλον μια επιθεώρηση στηριγμένη σε όνειρα και εφιάλτες.
Μαζί με τους αγαπημένους μου performers Δημήτρη Φιλιππίδη, Χρήστο Γεωργαλή, Γιώργο Φασουλά, Κωνσταντίνο Γεωργαλή, Πάνο Αποστολόπουλο, Ντένια Στασινοπούλου και Ιωάννα Καλλιτσάντση και τους μουσικούς μας επί σκηνής, θα είμαστε στο Θέατρο Ψυρρή, φέτος το φθινόπωρο, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων!»
e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
