Η EVI EVAN PROJECT
Παρουσιάζει το έργο της Γλυκερίας Μπασδέκη “stΕΛΛΑΣ travel”
σε σκηνοθεσία Ευανθίας Σωφρονίδου και Εύης Τζώρτζη
στο Θέατρο Δρόμος
από 19 Οκτωβρίου 2026 Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Μετά την επιτυχημένη του πορεία στον Πολυχώρο Τέχνης Alte Fablon στην Θεσσαλονίκη, τον Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2025, το “stΕΛΛΑΣ travel” της Γλυκερίας Μπασδέκη, έρχεται στην Αθήνα, στο Θέατρο Δρόμος, από τον Οκτώβριο 2026, για λίγες παραστάσεις.
Το “stΕΛΛΑΣ travel” είναι ένα σουρεαλιστικό θεατρικό ταξίδι με την Εύη Τζώρτζη επί σκηνής και τον Ευθύμη Παππά ως παρουσιαστή μέσω video να μας οδηγούν σε έναν κόσμο που αιωρείται ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα, ανάμεσα στις λαϊκές πίστες και τα ποιήματα, ενώ παράλληλα ρίχνουν μια κλεφτή ματιά στην Ελλάδα των τελευταίων δεκαετιών.
Η Στέλλα, πάντα ανάμεσα σε ζωή και θάνατο, μοιραία για όσους την αγάπησαν, στην τελευταία της εμφάνιση-εξομολόγηση, τραγουδάει, απαγγέλλει, ταξιδεύει μέσα από την οθόνη του μυαλού της, σαν μέσα σε ένα όνειρο, σε όλη της τη ζωή. Μια ζωή βιωμένη ως καθρέφτη της κινηματογραφικής “Στέλλας” του Κακογιάννη, μια ζωή ενσωματωμένη στην κοινωνικοπολιτική πορεία της Ελλάδας από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα.
Η Στέλλα, οριακή, ακροβατεί ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα, ανάμεσα στην Διονυσιακή Ελλάδα της νύχτας και την Απολλώνεια Ελλάδα των ποιημάτων και το σουρεαλιστικό της ταξίδι έχει ως τελικό προορισμό τον Τόπο του “πάλι και πάλι και πάλι”, εκεί όπου όλα εκπληρώνονται, εκεί που τα ποιήματα “θα την περιμένουν να γυρίσει”. Εκεί που, όπως στον μύθο του Φοίνικα, όλα πεθαίνουν μόνο και μόνο για να ζήσουν ξανά. Έξοδος.
ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
ΤΟΠΟΣ/ΤΟΠΙ/ΤΟΠΙΟ Ποιά είναι η Ελλάδα μας; Eίναι δική μας τελικά ή ακόμα την διεκδικούμε με (βαμμένα) νύχια και επετειακά σημαιάκια; H αρχική “Στέλλα travel-γη της απαγγελίας”, συνεχίζει το αέναο ταξίδι της στην ταλαιπωρημένη χώρα/τόπο, τόπι, τοπίο που όλοι τάχα ξέρουμε, αλλά κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ότι την συνάντησε πραγματικά. Στο stΕΛΛΑΣ travel η Στελλίτσα διασχίζει με το τόπι της τα τοπία ενός τόπου που αγάπησε βαθειά, ενός τόπου άχρονου, έσχατου που η γενναία Ελληνίδα Κόρη πρέπει να τρέξει πιο γρήγορα απ’την φθορά για να καταφέρει να τον σώσει, κερδίζοντας ταυτόχρονα την δική της σωτηρία. Κι ο μόνος τρόπος, αυτός που ξέρει αιώνες τώρα, είναι να βγει στο πάλκο και να πει δυνατά το ποίημά της.
Γλυκερία Μπασδέκη
ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Με προσοχή και αγάπη προσεγγίσαμε το κείμενο της Γλυκερίας Μπασδέκη "ΣΤΕΛΛΑ travel: Η γη της απαγγελίας" με μια νέα ματιά. Με τις προσθήκες κειμένων και την δραματουργική επεξεργασία που πραγματοποιήσαμε, επιχειρήσαμε την μεταγραφή του αρχικού κειμένου στο τώρα, μια εποχή αποδόμησης και ανακατάταξης, όπου η νοσταλγία βρίσκει ολοένα και πιο πρόσφορο έδαφος. Η Στέλλα, στο τελευταίο της ταξίδι, ανακαλεί μνήμες, ψηλαφεί πληγές, βαδίζει στα χνάρια της ομώνυμης ηρωΐδας της ταινίας του Μιχάλη Κακογιάννη και συνδέεται με την Ελλάδα και την πορεία της. Η γη της απαγγελίας είναι η αφετηρία της και ταυτόχρονα ο τόπος του επέκεινα, ο προορισμός της. Εκεί που τα ποιήματα πάντα θα την περιμένουν να γυρίσει.
Το θέατρο είναι ο τόπος όπου κανείς δεν ανήκει — και γι’ αυτό ανήκουμε όλοι.
Πρόγραμμα Παραστάσεων & Δράσεων
Σημείωση για τους Θεατές:
ΤΓια 4η συνεχόμενη χρονιά, το φεστιβάλ δίνει βήμα σε νέους δημιουργούς και ανεξάρτητες θεατρικές ομάδες να παρουσιάσουν το όραμά τους, να ρισκάρουν και να πειραματιστούν πάνω στη σκηνή. Μέσα από μια σειρά σύγχρονων παραστάσεων, η φετινή διοργάνωση εξερευνά τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην προσωπική αναζήτηση, την απομόνωση και την ανάγκη για συλλογικότητα και αποδοχή.
Γίνετε μέρος αυτής της μεγάλης γιορτής του σύγχρονου θεάτρου!
Χώρος: Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ (Αγίου Μελετίου 25, Κυψέλη)
Διοργάνωση: Medea Pictures & Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ
Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. dromostheatre.gr | TΗΛ. 210 88 18 906
Πληροφορίες Εισητηρίων / Τιμολογιακή Πολιτική (Ticket Information)
Γενική Είσοδος: 12€
Χρήσιμες Πληροφορίες:
Ώρα Έναρξης Παραστάσεων: 19:00 & 21:15 (Αφορούν το διαγωνιστικό πρόγραμμα)
Πρόσβαση: Το Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ είναι προσβάσιμο σε ΑμεΑ. Το προσεγγίζετε με αστικές συγκοινωνίες (Γραμμές λεωφορείων / Τρόλεϊ Κυψέλης/ Μετρό). Σε περίπτωση που είσαστε με αυτοκίνητο, γύρω από το τετράγωνο του θεάτρου λειτουργούν 6 Ιδιωτικά Πάρκινγκ.
Ακυρώσεις / Αλλαγές: Δεν επιτρέπονται ακυρώσεις ή αλλαγές εισιτηρίων.
“Ψάχνεις για εμένα, εσύ, ο άλλος μου εαυτός; Αναζητάς την μνήμη σου, που είναι κοντά μου; Θέλεις να πλησιάσουμε ο ένας τον άλλο, διασχίζοντας τις ατελείωτες αίθουσες σαν να ’ταν αστέρια, βήμα με βήμα, εικόνα την εικόνα; Και θα συναντηθούμε άραγε ποτέ, κάποια φορά ή έξω από τον χρόνο;”
Η επιστήμη επιβεβαιώνει αυτό που η ποίηση πάντα γνώριζε. Σε πείραμα του Πανεπιστημίου Princeton, μέλισσες που μεγάλωσαν σε απομόνωση επέστρεψαν στην κυψέλη τους με εντονότερη, αλλά αδέξια ανάγκη για επαφή — σαν να είχαν ξεχάσει πώς να αγγίξουν τον άλλον.
Όπως ακριβώς και εμείς. Ακρωτηριασμένοι από την απομόνωση, με την πληγή της πιεσμένης έντονης καθημερινότητας και της πολιτικής ανευθυνότητας να αιμορραγεί ακόμα, αναζητούμε διακαώς να επιστρέψουμε στην κυψέλη μας — να συναντήσουμε τους άλλους, να ανταλλάξουμε πληροφορίες και γνώσεις, να υπάρξουμε μαζί σε κοινό χώρο και κοινό χρόνο.
Το BE-HIVE είναι η κυψέλη μας!
Ποιος είμαι όταν δεν με κοιτά κανείς; Υπάρχει μια ερώτηση που κουβαλάμε όλοι μας: πού ανήκω; Όχι γεωγραφικά, αλλά υπαρξιακά. Το 4ο BE-HIVE Theatre Festival2026 τοποθετεί στο κέντρο της σκηνής αυτή την αιχμηρή αλήθεια. Ζούμε σε μια εποχή όπου η ταυτότητα (εθνικότητα, φύλο, τάξη, γλώσσα, μνήμη) έχει γίνει πεδίο μάχης.
Η σκηνή είναι το μόνο μέρος όπου η ταυτότητα μπορεί να αποδομηθεί και να ξαναχτιστεί μπροστά σε μάρτυρες. Εκεί η ερώτηση δεν απειλεί — γίνεται πρόσκληση.
ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ & ΑΝΗΚΕΙΝ
Τα Ερωτήματα της Σκηνής
ΣΚΕΠΤΙΚO
Ποιος είμαι όταν δεν με κοιτά κανείς;
Υπάρχει μια ερώτηση που κουβαλάμε όλοι μας, συχνά ασυνείδητα, μέσα στις κινήσεις της καθημερινότητας: πού ανήκω; Όχι με τη γεωγραφική σημασία του όρου, αλλά με την πιο ακριβή, πιο επίπονη: ποιος είναι ο χώρος μέσα στον κόσμο που με δέχεται ακριβώς όπως είμαι;
Το 4ο BE-HIVE THEATRE FESTIVAL τοποθετεί στο κέντρο της σκηνής αυτή την αιχμηρή αλήθεια. Η ταυτότητα δεν είναι δεδομένο. Δεν γεννιέται μαζί μας τελειωμένη, δεν παραμένει σταθερή, δεν ορίζεται μονοσήμαντα. Είναι μια διαρκής πράξη — μια σύνθεση και μια διαπραγμάτευση που συμβαίνει ανάμεσα σε εμάς και στους άλλους, ανάμεσα σε αυτό που θυμόμαστε και αυτό που επιλέγουμε να ξεχάσουμε, ανάμεσα σε αυτό που μας δόθηκε και αυτό που αντιστεκόμαστε να κρατήσουμε.
Ζούμε σε μια εποχή όπου η ταυτότητα έχει γίνει πεδίο μάχης. Ορίζεται, αμφισβητείται, εκχωρείται, εκβιάζεται. Εθνικότητα, φύλο, τάξη, γλώσσα, μνήμη — όλα συνωθούνται στο δικαστήριο του δημόσιου βλέμματος, αναζητώντας νομιμοποίηση. Και μέσα σε αυτό τον θόρυβο, το άτομο αναρωτιέται: μπορώ να ανήκω κάπου χωρίς να χάσω αυτό που είμαι; Ή μήπως το ανήκειν κοστίζει πάντα κάτι από τον εαυτό;
ΘΕΜΑΤΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ
Η Κληρονομημένη Ταυτότητα: Οικογένεια, καταγωγή, γλώσσα, σιωπές που μεταδόθηκαν από γενιά σε γενιά. Πού σταματά η ταυτότητα των άλλων και αρχίζει η δική μας;
Η Ταυτότητα ως Επιτέλεση: Παίζουμε κάποιον ρόλο ή είμαστε αυτός; Πότε η μάσκα γίνεται πρόσωπο;
Το Ανήκειν ως Τραύμα: Πρόσφυγες, μετανάστες, περιθωριοποιημένοι. Τι κοστίζει η αναζήτηση ενός τόπου και τι απομένει όταν αυτός χάνεται;
Η Ταυτότητα στην Ψηφιακή Εποχή: Εκδοχές του εαυτού μας για οθόνες. Είναι η ψηφιακή παρουσία μας πιο αληθινή ή λιγότερο από την «πραγματική»;
Η Συλλογική Ταυτότητα: Πότε το «εμείς» ενδυναμώνει και πότε καταπιέζει; Ποια είναι η τιμή της απόρριψης ή της αποδοχής;
Πληροφορίες & Δομή Φεστιβάλ
Μορφές Έκφρασης: Θέατρο, χορός, χορο-θέατρο, μιούζικαλ, Cabaret, θέατρο σκιών, παντομίμα, stand-up comedy, performance art και κάθε υβριδική μορφή.
Το «Δεν είναι αυτό που νομίζεις…» είναι μια παράσταση θεατρικού αυτοσχεδιασμού όπου κάθε ιστορία γεννιέται ζωντανά μπροστά στους θεατές. Με αφορμές που δίνονται από το κοινό, τρεις ηθοποιοί δημιουργούν σκηνές που ξεκινούν από μια φαινομενικά ξεκάθαρη πραγματικότητα και σταδιακά αποκαλύπτουν κάτι εντελώς διαφορετικό.
Οι χαρακτήρες παγιδεύονται σε παρεξηγήσεις, βεβαιότητες και λανθασμένες ερμηνείες, μέχρι η αλήθεια να μετακινηθεί απρόβλεπτα. Με χιούμορ, συγκίνηση και απόλυτη σκηνική παρουσία, η παράσταση εξερευνά πόσο εύκολα οι άνθρωποι πιστεύουμε ότι γνωρίζουμε τον άλλον, πριν πραγματικά τον ακούσουμε.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ
Σκηνοθετική Επιμέλεια & Δραματουργική Ανάπτυξη:
Ομάδα «Γλυκές Ρέγγες» Improv Theatre
Σύλληψη – Δημιουργία Παράστασης – Μουσική Επιμέλεια:
Κλαίρη Χατζηγιάννη
Ένα σακουλάκι φουντούνια ανοίγει μέσα σε ένα ΚΤΕΛ και μια ανάμνηση ξυπνά. Καθώς το λεωφορείο συνεχίζει τη διαδρομή του, η αφηγήτρια ταξιδεύει προς μια άλλη κατεύθυνση: πίσω στον χρόνο, στη σχέση της με την γιαγιά της Ελένη. Μέσα από ήχους, μυρωδιές, μικρές οικογενειακές ιστορίες και μια στιγμή κοινής ευαλωτότητας, ανασυνθέτει το πρόσωπο μιας γυναίκας που έμαθε να αγαπά χωρίς να το λέει. Το Φουντούνια είναι μια ιστορία για όσα κληρονομούμε χωρίς να το γνωρίζουμε, για τις αναμνήσεις που επιμένουν να επιστρέφουν και για τη στιγμή που βλέπουμε πραγματικά έναν άνθρωπο.
Το Φουντούνια είναι ένα έργο που διερευνά τη σχέση ανάμεσα στη μνήμη, την οικογενειακή κληρονομιά και τη διαμόρφωση της προσωπικής ταυτότητας. Αφετηρία του αποτελεί η παραδοχή ότι η ταυτότητα δεν συγκροτείται αποκλειστικά από τις δικές μας εμπειρίες, αλλά διαμορφώνεται και από τα ίχνη που αφήνουν πάνω μας οι προηγούμενες γενιές. Μέσα από τη σχέση μιας εγγονής με τη γιαγιά της, το έργο εξετάζει πώς οι άνθρωποι που προηγήθηκαν συνεχίζουν να υπάρχουν μέσα στις χειρονομίες, τις συνήθειες, τους φόβους και τους τρόπους αγάπης που κληροδοτούν. Η αναζήτηση της ταυτότητας αντιμετωπίζεται ως ένα ταξίδι, γι’ αυτό και το μοτίβο της μετακίνησης με το ΚΤΕΛ αποτελεί τον βασικό αφηγηματικό άξονα του έργου.
“Καλά! Ευχαριστώ!” Μια ιστορία για όσ@ μια μέρα δεν ξύπνησαν καλά
Ένα δωμάτιο, ένας άνθρωπος, ο κόσμος. Πολλές καθημερινές διαδρομές, πολλές αναμνήσεις που μοιάζουν χειροποίητες. Πολλή ζωή. Και ξαφνικά… ένα κενό. Ένα κενό εκκολαπτόμενο μέσα σε ένα δωμάτιο. Ένας άνθρωπος διαπερασμένος από ύπαρξη, ακούσια και οδυνηρή. Χωρίς προειδοποίηση. Αυτό είναι ίσως ένα καταθλιπτικό επεισόδιο. Αυτό είναι ίσως ένα επεισόδιο γραμμένο από ανθρώπους που μια μέρα δεν ξύπνησαν “καλά”. Ανθρώπους του σύγχρονου κόσμου που είναι ίδια με την κολλητή, τον σύντροφο, τον εραστή, το συνάδελφο, την αδερφή, τον γιο, τον περαστικό και δηλώνουν “καλά”. Εξάλλου ό,τι δηλώνεις αρκεί. Σωστά;
Η Μαρία Τ., ελληνογαλλίδα 30 ετών, νοσηλεύεται σε ψυχιατρική κλινική μετά από απόπειρα αυτοκτονίας. Μοιάζει σαν αγρίμι. Ατίθαση, επιθετική. Κακοποιεί τα παιδιά της βάναυσα. Μητέρα-Τέρας θα έλεγε κανείς. Με τη βοήθεια του ψυχοθεραπευτή της ξετυλίγεται το κουβάρι της ζωής της. Η μητρική απόρριψη, ο διάφανος πατέρας, ο απαγορευμένος έρωτας, ο γάμος, οι εκτρώσεις, οι γέννες, οι θάνατοι, τα πρόσωπα και τα προσωπεία. Και μέσα σ’ όλα αυτά, το κορίτσι. Ένα κορίτσι που ψάχνει απεγνωσμένα να βρει την δική της ταυτότητα. Το δικό της δικαίωμα στη ζωή
Το έργο βασίζεται στην πραγματική ιστορία που εξιστορείται στο ομώνυμο βιβλίο της ψυχοθεραπεύτριας Β.Α. Ρήγα. Το έργο στηρίζεται σε δύο φωνές. Μέσα από το λόγο της Μαρίας Τ., ακούμε την ιστορία της κακοποιητικής μητέρας. Μέσα από τη φωνή του ψυχοθεραπευτή κρυφοβλέπουμε τις ψυχικές δυναμικές πίσω από την ιστορία.
Η παράσταση «Ανατολίτικες Διαδρομές» είναι ένα χοροθεατρικό ταξίδι που ξεδιπλώνει την ιστορία, την
εξέλιξη και την παρεξηγημένη φύση του ανατολίτικου χορού (Belly Dance) μέσα στους αιώνες. Από τις προ ισλαμικές τελετές γονιμότητας στη Μεσοποταμία και τη λατρεία της Θεάς Ίσιδας, μέχρι την οριενταλιστική ματιά
του 19ου αιώνα, τη χρυσή εποχή του “Casino Badia” στο Κάιρο, και τη μεταφορά του στην Ελλάδα μέσω των Σμυρνέικων τραγουδιών.
Μια κεντρική αφηγήτρια (ηθοποιός) λειτουργεί ως ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στον χρόνο και τον χώρο, καθοδηγώντας το κοινό μέσα από πέντε ιστορικούς και γεωγραφικούς σταθμούς (Αίγυπτος, Περσικός Κόλπος, Βόρεια Αφρική, Τουρκία/Λίβανος, Ελλάδα). Κάθε σταθμός ζωντανεύει μέσα από πρωτότυπες χορογραφίες που αποτυπώνουν την αυθεντική τεχνική και το συναίσθημα της κάθε περιοχής: από το γήινο Baladi και το τελετουργικό Guedra, μέχρι το δυναμικό Dabke και το απελευθερωτικό ελληνικό τσιφτετέλι.
Το έργο αποτελεί έναν ύμνο στη γυναικεία φύση, τη μητρότητα, τη χειραφέτηση και τη διαχρονική δύναμη της κποίησης και της κίνησης ως γλώσσας της ψυχής. Δεν πρόκειται για μια απλή επίδειξη χορού, αλλά για μια θεατροποιημένη ιστορική αναδρομή υπό τη σκηνοθετική επιμέλεια του Θοδωρή Ελευθεριάδη, που επαναπροσδιορίζει τον «Χορό της Κοιλιάς» ως μια βαθιά ιερή και παγκόσμια τέχνη, φτιαγμένη από γυναίκες για γυναίκες.
ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΚΟΥΤΕ ΕΙΝΑΙ ΣΦΥΡΙΓΜΑ ΤΡΕΝΟΥ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ: 20/09 στις 21:15 – 21/09 στις 19:00
Σε ένα όχι και τόσο μακρινό, αλλά οικεία ζοφερό μέλλον, μία νέα υπάλληλος καταφτάνει στο περιβόητο γραφείο 20/4 της κρατικής υπηρεσίας, ώστε να αναλάβει καθήκοντα.
Ένα έργο κοινωνική καταγγελία ενάντια στα εγκλήματα κατά των μεταναστών, τις επαναπροωθήσεις προσφύγων και τις μεταναστευτικές τραγωδίες στη Μεσόγειο.
Η παράσταση τοποθετείται σε ένα δυστοπικό, όχι και τόσο μακρινό μέλλον, όπου η διαχείριση της ανθρώπινης ζωής έχει μετατραπεί σε μια ψυχρή, γραφειοκρατική διαδικασία. Το έργο αποτελεί μια κοινωνική και πολιτική καταγγελία απέναντι στα εγκλήματα που διαπράττονται εις βάρος μεταναστών και προσφύγων, στις επαναπροωθήσεις και στις συνεχιζόμενες τραγωδίες στη Μεσόγειο. Το ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν εστιάζει μόνο στην καταγραφή της βίας, αλλά κυρίως στους μηχανισμούς που την καθιστούν καθημερινή, αποδεκτή και διοικητικά διαχειρίσιμη. Οι άνθρωποι παύουν να αντιμετωπίζονται ως πρόσωπα και μετατρέπονται σε αριθμούς, φακέλους, δεδομένα και υπηρεσιακές υποθέσεις.
Το Athens Drama ή Χτίζουμε την Αθήνα είναι ένα πρωτότυπο πειραματικό performance project σε μορφή ενός μονόπρακτου έργου που σχολιάζει ζητήματα για τον έρωτα, την ταυτότητα, το σώμα,την κοινωνία και την πόλη μέσα απο 11 αστικά στιγμιότυπα (σκηνές) που διαδραματίζονται, παράλληλα, σε ένα κομμάτι ενός αθηναϊκού πεζοδρομίου και μέσα σε ένα αθηναΪκό διαμέρισμα.
Δύο νεαρές γυναίκες συνομιλούν. Μεταξύ τους. Με την πόλη. Με τον εαυτό τους. Προετοιμάζονται για να βγουν έξω, στην πόλη. Ίσως πάλι και να μην βγουν ποτέ.
Η νουβέλα κάρμεν του ΜΕΡΙΜΕ ζωντανεύει μέσα από την αφήγηση τη μουσική το τραγούδι για να συγκρουστεί για άλλη μια φορά με το αναλεύθερο της κοινωνίας και να οδηγηθεί στη τελική πτώση.
ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΣΤΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΤΩΝ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΩΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΦΥΛΗ ΤΩΝ ΤΣΙΓΓΑΝΩΝ.
ΕΝΑ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΕΤΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ και ΣΤΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΗΣ ΚΑΘΕΣΤΗΚΙΑΣ ΤΑΞΗΣ
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ
ΠΙΑΝΟ: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΦΑΡΗΣ
ΒΙΟΛΙ: ΧΡΥΣΗΙΔΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ
ΤΕΝΟΡΟΣ: ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΑΤΣΑΚΗΣ
MEZZO SOPRANO: ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ
ΚΡΟΥΣΤΑ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΕΧΡΑΚΗΣ
SOPRANO: ΜΑΡΙΜΕΛ ΧΡΥΣΗ
Ηθοποιοί
ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΝΤΑΤΖΗΣ
ΜΑΡΙΛΙΖΑ ΧΡΟΝΕΑ
ΝΤΙΝΟΣ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ
Ο ΜΑΥΡΟΣ ΓΑΤΟΣ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ: 23/09 στις 21:15 – 24/09 στις 19:00
Ένας άνθρωπος λίγο πριν τον εκτελέσουν ζητάει να μιλήσει μπροστά σε κοινό για να πει την ιστορία του δεν διστάζει να εξομολογηθεί και να κάνει βουτιά στα πιο σκοτεινά μονοπάτια του εαυτού του.
Αγγίζοντας έναν τόσο ακραίο και σκοτεινό μονόλογο καταλαβαίνεις την αξία της ζωής και της αγάπης
Όπως ο Οδυσσέας έπρεπε πρώτα να κατέβει στον Άδη για να μπορέσει να προχωρήσει.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ
Σύλληψη – απόδοση : Δημήτρης βαμβακας
ΕΚΕΙΝΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΧΩΡΟΥΣΑΝ ΣΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ: 25/09 στις 21:15 – 26/09 στις 19:00
Το θεατρικό έργο «Εκείνες που δεν χωρούσαν στις λέξεις» του Θοδωρή Ελευθεριάδη είναι ένα πολυφωνικό δράμα για τρεις γυναικείες φωνές.
Επικεντρώνεται στη Σοφία, μια γυναίκα εγκλωβισμένη σε έναν γάμο βουβού τρόμου και απόλυτου ελέγχου από τον σύζυγό της. Όταν η Σοφία επιχειρεί να δραπετεύσει κρυφά για να επισκεφτεί την άρρωστη μητέρα της μαζί με τη μικρή της κόρη, ένα τραγικό ατύχημα προκαλεί τον θάνατο του παιδιού. Υπό το βάρος της ενοχής και του φόβου, η Σοφία βυθίζεται στη σιωπή.
Το έργο αποτελεί μια συγκλονιστική καταγγελία της πατριαρχικής καταπίεσης, της ενδοοικογενειακής ψυχολογικής βίας και της κοινωνικής σύμβασης που φιμώνει τη γυναικεία ύπαρξη.
Επιστρέφει το BE-HIVETheatreFestival: «Ταυτότητα & Ανήκειν»
Το 4ο BE-HIVE THEATRE FESTIVAL ανοίγει τις πόρτες του τον Σεπτέμβριο του 2026 στο Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ, στην Κυψέλη της Αθήνας.
Το Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ ανακοινώνει την έναρξη αιτήσεων για το 4ο BE-HIVE THEATRE FESTIVAL 2026, το ετήσιο διαγωνιστικό θεατρικό φεστιβάλ που έχει καθιερωθεί ως ένας από τους πιο ζωντανούς χώρους σύγχρονης σκηνικής έκφρασης στην Αθήνα. Το φεστιβάλ διεξάγεται στο Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ, Αγ. Μελετίου 25, Κυψέλη, και φέτος επιστρέφει με θεματικό πλαίσιο «Ταυτότητα & Ανήκειν» — μια πρόσκληση προς καλλιτέχνες να εξερευνήσουν μέσω της σκηνής τα πιο επίκαιρα ερωτήματα της εποχής μας.
Το θέμα: Πού ανήκω;
Σε μια εποχή όπου η ταυτότητα έχει γίνει πεδίο μάχης — εθνικότητα, φύλο, τάξη, γλώσσα, μνήμη — το BE-HIVE 2026 τοποθετεί στο κέντρο της σκηνής μια απλή αλλά βαθιά ερώτηση: ποιος είμαι όταν δεν με κοιτά κανείς; Καλλιτέχνες από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό καλούνται να ερευνήσουν την ταυτότητα ως διαρκή διαπραγμάτευση — ανάμεσα στο άτομο και την κοινότητα, στη μνήμη και τη λήθη, στο κληρονομημένο και το επιλεγμένο.
Ποιοι μπορούν να συμμετάσχουν
Το φεστιβάλ απευθύνεται σε επαγγελματικές καλλιτεχνικές ομάδες και μεμονωμένους επαγγελματίες καλλιτέχνες, ανεξαρτήτως ηλικίας, εμπειρίας ή γεωγραφικής προέλευσης. Γίνονται δεκτές όλες οι μορφές σκηνικής έκφρασης: θέατρο, χορός, χορο-θέατρο, μιούζικαλ, performance art, stand-up comedy, παντομίμα, Cabaret, θέατρο σκιών και κάθε υβριδική μορφή.
Η παράσταση πρέπει να έχει διάρκεια 50 έως 70 λεπτά και να μην έχει παρουσιαστεί προηγουμένως σε θεατρική σκηνή της Αθήνας με εμπορικούς σκοπούς. Ο μέγιστος αριθμός ατόμων επί σκηνής ορίζεται σε 6 άτομα.
Τι προσφέρει το φεστιβάλ
Κάθε επιλεγμένη ομάδα λαμβάνει:
• Δύο (2) παραστάσεις στη σκηνή του Θεάτρου ΔΡΟΜΟΣ
• Δύο (2) πρόβες 3 ωρών και εγγραφή φωτισμού – γενική δοκιμή 4 ωρών
• Τεχνικό εξοπλισμό και υποστήριξη
• Καταχώρηση στον επίσημο κατάλογο του φεστιβάλ
• 30% επί των εισπράξεων των εισιτηρίων (μετά την αφαίρεση εξόδων θεάτρου, φόρου 22% και ΦΠΑ 6%)
• Πρόσβαση σε κοινό, κριτικούς και επαγγελματίες του χώρου
Βραβεία
Η κριτική επιτροπή — αποτελούμενη από έως πέντε (5) επαγγελματίες πολυετούς εμπειρίας — θα απονείμει σε ειδική τελετή το 1ο Βραβείο Καλύτερης Παράστασης, που περιλαμβάνει χρηματικό έπαθλο 300€ και ένταξη στο πρόγραμμα του Θεάτρου ΔΡΟΜΟΣ για 8 παραστάσεις (σεζόν Οκτώβριος 2027 – Φεβρουάριος 2028). Απονέμονται επίσης τιμητικά βραβεία Σκηνοθεσίας, Ανδρικού Ρόλου, Γυναικείου Ρόλου, Performance και Πρωτότυπου Έργου.
Βασικές Πληροφορίες
Υποβολή αιτήσεων έως:
Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026, 23:59
Άνοιγμα φακέλων:
20 Ιουνίου 2026
Αποτελέσματα Α΄ Φάσης:
25 Ιουνίου 2026
Προκριματικές παρουσιάσεις:
1–10 Ιουλίου 2026
Έναρξη Φεστιβάλ:
Σεπτέμβριος 2026
Εγγύηση συμμετοχής:
€50 (καταβάλλεται στη Φάση Β΄)
Την εμβληματική τραγωδία του Γεωργίου Χορτάτση «Ερωφίλη» παρουσιάζει η Θεατρική Ομάδα Μήδεια, σε σκηνοθεσία Εμμανουήλ Γ. Μαύρου, σε μια πλήρως ανανεωμένη ανάγνωση, επίκαιρη όσο ποτέ.
Ένα από τα κορυφαία έργα της Κρητικής Αναγέννησης επιστρέφει στη σκηνή ως καθαρά πολιτικό θέατρο, φωτίζοντας με σκληρότητα και τόλμη ζητήματα ενδοοικογενειακής και έμφυλης βίας, εξουσίας και αυταρχισμού — πληγές που παραμένουν ανοιχτές και επικίνδυνα σύγχρονες.
Λίγα λόγια για το έργο
Ο Φιλόγονος, αφού δολοφονήσει τον αδελφό του, αρπάζει βίαια τον θρόνο της Αιγύπτου. Παντρεύεται τη χήρα του και αποκτούν μια κόρη, την Ερωφίλη. Στο παλάτι μεγαλώνει και ο Πανάρετος, νέος με ανδρεία και αρετή.
Ο έρωτας των δύο νέων οδηγεί σε έναν κρυφό γάμο. Όταν όμως ο Φιλόγονος αποφασίζει να παντρέψει την κόρη του για πολιτικό όφελος και στέλνει τον ίδιο τον Πανάρετο ως μεσάζοντα, το ζευγάρι καταλαβαίνει πως η αλήθεια δεν μπορεί άλλο να κρυφτεί.
Η αποκάλυψη θα οδηγήσει σε μια αμείλικτη, αιματηρή εκδίκηση, αποκαλύπτοντας το πραγματικό πρόσωπο της εξουσίας.
Η Ερωφίλη του Γεωργίου Χορτάτση, κορυφαίο έργο του Κρητικού Θεάτρου και μνημείο της Κρητικής Αναγέννησης (16ος–17ος αι.), δεν αντιμετωπίζεται εδώ ως ένα μουσειακό κείμενο, αλλά ως ένα ζωντανό και επικίνδυνα επίκαιρο έργο. Ένα έργο που μιλά για την εξουσία, τη βία και την εξέγερση του ανθρώπου απέναντι στην τυραννία.
Η παράσταση αναδεικνύει την Ερωφίλη ως πολιτικό και φιλοσοφικό γεγονός, φέρνοντας στο προσκήνιο το ουμανιστικό της μήνυμα: την πίστη στη δύναμη του Έρωτα και της Ζωής απέναντι στην απληστία, την εξουσιομανία και την ωμή βία — μηχανισμούς που παραμένουν αναλλοίωτοι από τον 17ο αιώνα μέχρι σήμερα.
Ο σκηνικός χώρος μετατρέπεται σε πεδίο σύγκρουσης όπου ο λυρισμός του δεκαπεντασύλλαβου συναντά την εκρηκτική ενέργεια της Heavy Metal μουσικής και τις δωρικές φωτιστικές ατμόσφαιρες. Η επιλογή της metal δεν λειτουργεί διακοσμητικά, αλλά ως οργανική συνέχεια της εσωτερικής βίας του έργου: εκεί όπου η παραδοσιακή κρητική μουσική εκφράζει τον νόστο και την τελετουργία, η metal ντύνει την απόγνωση, την οργή και την τελική έκρηξη της εξέγερσης.
Στο κέντρο της σκηνικής ανάγνωσης βρίσκεται η αποδόμηση της πατριαρχικής τυραννίας του Φιλόγονου. Το παλάτι της Μέμφιδας μετατρέπεται σε ένα κλειστό οικογενειακό σύστημα, όπου η ενδοοικογενειακή και έμφυλη βία αποτελούν κανονικότητα. Η σκηνική βία δεν επιδιώκει τον εντυπωσιασμό, αλλά τη ρεαλιστική αποτύπωση του ασφυκτικού κόσμου μέσα στον οποίο ζει το γυναικείο υποκείμενο.
Η δική μας Ερωφίλη δεν είναι παθητικό θύμα. Είναι μια επαναστατημένη μορφή. Η αντίστασή της στον πατέρα-τύραννο γίνεται πράξη πολιτική: διεκδίκηση αυτοδιάθεσης του σώματος και της ψυχής, της ελευθερίας, της ισότητας και της δικαιοσύνης. Δίπλα της, η Κορασίδα λειτουργεί ως καθρέφτης μιας γενιάς που αρνείται να κληρονομήσει τη σιωπή. Μαζί μετατρέπουν τον θρήνο σε πολεμική ιαχή.
Η παράσταση κινείται στα όρια της μουσικής τραγωδίας: ο δεκαπεντασύλλαβος διαρρηγνύεται από παραμορφωμένα riffs κιθάρας και ο Χορός μεταμορφώνεται σε μια συλλογική μάζα που πάλλεται ανάμεσα στη δωρική λιτότητα και στο mosh pit μιας υπαρξιακής διαμαρτυρίας.
Στόχος της παράστασης είναι να αναδείξει την Ερωφίλη όχι ως απολίθωμα του παρελθόντος, αλλά ως διαχρονικό μανιφέστο ενάντια στην καταπίεση και την τυραννία. Η βία επί σκηνής γίνεται η ηχώ της βίας που συνεχίζει να υπάρχει πίσω από κλειστές πόρτες και σιωπηλά στόματα, ακόμη και σήμερα.
Μια ξεκαρδιστική κωμωδία για την επίσκεψη ενός άνδρα, που πρόκειται να γίνει διάσημος, σ΄έναν ήδη διάσημο ψυχίατρο, στη Βιέννη του 1920, ζητώντας τη βοήθειά του, μια και η σεξουαλική του ζωή δεν είναι αυτή που θα επιθυμούσε ο ίδιος...
Ποιος είναι όμως ο ασθενής που επισκέπτεται τον διασημότερο ψυχίατρο στον κόσμο για να τον βοηθήσει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα αυτά;
Ο Φρόυντ αναλαμβάνει να βοηθήσει αυτό το… ασυνήθιστο ζευγάρι, και δεν αργεί να ξεκινήσει μια σειρά από αναπάντεχες, «δυσάρεστες», αλλά εξαιρετικά κωμικές καταστάσεις. Οι μορφές του υποψήφιου δικτάτορα και του διασημότερου ψυχίατρου είναι σκιαγραφημένες με γλαφυρότητα και πολύ χιούμορ.
Δείτε φωτογραφίες από την παράσταση
Ταυτότητα παράστασης
Διασκευή – Σκηνοθεσία: Μπάμπης Κλαλιώτης
Σκηνικά – Κοστούμια: Μάγδα Καλέμη
Μουσική Επιμέλεια – Τσέλο: Σταύρος Παργινός
Φωτισμοί: Μπάμπης Κλαλιώτης
Sound Design: Σωτήρης Καναρέλης
Φωτογραφίες-Video: Evangelos Callow
Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Άντζυ Νομικού ( Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.)
Πληροφορίες παράστασης
Μέρες & Ώρες παραστάσεων: κάθε Παρασκευή στις 21:00
Από 23/01/2026 ως 3/04/2026
Διάρκεια: 75΄ χωρίς διάλειμμα Εισιτήρια
16 ευρώ κανονικό,
12 ευρώ φοιτητικό, ομαδικό
5 ευρώ ατέλειες-άνεργοι Προπώληση
https://www.ticketservices.gr
και στο ταμείο του θεάτρου
Facebook Page: https://www.facebook.com/MeinKomplex/ Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ
Αγίου Μελετίου 25 & Κυκλάδων, Κυψέλη – Αθήνα 11361
Τηλέφωνα κρατήσεων: 6937383530 - 210-8818906
Ο χώρος είναι πλήρως προσβάσιμος για ΑμεΑ.
Από την Τετάρτη 04 Φεβρουαρίου 2026 και κάθε Τετάρτη στις 20:30 Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ
Την εμβληματική τραγωδία του Γεωργίου Χορτάτση «Ερωφίλη» παρουσιάζει η Θεατρική Ομάδα Μήδεια, σε σκηνοθεσία Εμμανουήλ Γ. Μαύρου, σε μια πλήρως ανανεωμένη ανάγνωση, επίκαιρη όσο ποτέ.
Ένα από τα κορυφαία έργα της Κρητικής Αναγέννησης επιστρέφει στη σκηνή ως καθαρά πολιτικό θέατρο, φωτίζοντας με σκληρότητα και τόλμη ζητήματα ενδοοικογενειακής και έμφυλης βίας, εξουσίας και αυταρχισμού — πληγές που παραμένουν ανοιχτές και επικίνδυνα σύγχρονες.
Λίγα λόγια για το έργο
Ο Φιλόγονος, αφού δολοφονήσει τον αδελφό του, αρπάζει βίαια τον θρόνο της Αιγύπτου. Παντρεύεται τη χήρα του και αποκτούν μια κόρη, την Ερωφίλη. Στο παλάτι μεγαλώνει και ο Πανάρετος, νέος με ανδρεία και αρετή.
Ο έρωτας των δύο νέων οδηγεί σε έναν κρυφό γάμο. Όταν όμως ο Φιλόγονος αποφασίζει να παντρέψει την κόρη του για πολιτικό όφελος και στέλνει τον ίδιο τον Πανάρετο ως μεσάζοντα, το ζευγάρι καταλαβαίνει πως η αλήθεια δεν μπορεί άλλο να κρυφτεί.
Η αποκάλυψη θα οδηγήσει σε μια αμείλικτη, αιματηρή εκδίκηση, αποκαλύπτοντας το πραγματικό πρόσωπο της εξουσίας.
Η «Ερωφίλη» δεν είναι απλώς «ποιητικό θέατρο». Είναι ένα ποιητικό γεγονός που έγινε θέατρο, με αφαιρετική, σχεδόν φυσική διαδικασία, απογυμνωμένο από περιττά στολίδια.
Ένα έργο που κοιτά κατάματα το παρόν και προειδοποιεί για το μέλλον, αν ο άνθρωπος δεν αλλάξει ψυχικά και πνευματικά.
Studio Ηχογραφήσεων: Studio 133 Σκηνοθέτης Trailer & Video Clips: Εμμανουήλ Μαύρος Post Production & Editing: Μανώλης Πετρής Χειρισμός Φωτισμού & Ήχου: Γεωργία Ηλιοπούλου Social Media Manager: Μάριαμ Νίκου Επικοινωνία – Δημόσιες Σχέσεις: Άντζυ Νομικού
Η NON GRATA PRODUCTIONS παρουσιάζει «ΤΟ ΠΑΛΤΟ» του Νικολάι Γκόγκολστο Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ.
Ο αγαπημένος μονόλογος ''Το παλτό''του Νικολάι Γκόγκολσε μια εμβληματική ερμηνεία του Θοδωρή Γκόγκου, συνεχίζει για όγδοη χρονιά τις παραστάσεις του κατά τη χειμερινή περίοδο στο Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ.
«Όλοι μας ξεπροβάλαμε κάτω από το παλτό του Γκόγκολ».
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Ένας υπαλληλάκος είναι ο ήρωας στο κορυφαίο διήγημα του Gogol που δημοσιεύτηκε το 1842. Το δικό του όνειρο: δε λαχταράει μια γυναίκα αλλά ένα πανωφόρι. Σ’ αυτό έχουν συγκεντρωθεί όλες του οι επιθυμίες, όλη του η αντίληψη για σπουδαιότητα, κοινωνική επιβολή. Μένει μέρες και νύχτες νηστικός, στερείται το κάθε τι και μαζεύει καπίκι καπίκι την αξία του! Το παλτό θα τον κάνει καλύτερο, πιο σημαντικό στην κοινωνία. Όμως το ίδιο παλτό θα τον στοιχειώσει…
Ο Μπιελίνσκι αναλύει με λαμπρή διορατικότητα και ακράτητο ενθουσιασμό την τέχνη του Gogol, που ‘από το τίποτα φτιάχνει το παν’: ‘Τα διηγήματα του Gogol, τα χαρακτηρίζει η απλότητα του μύθου, το εθνικό τους χρώμα, η ακέρια τους αλήθεια της ζωής, η πρωτοτυπία τους και το κωμικό τους στοιχείο που τα εμψυχώνει, στοιχείο που πάντα νικάει το βαθύ αίσθημα της λύπης και απελπισίας. Όλες αυτές οι ιδιότητες έχουν μια κοινή πηγή: Ο Gogol είναι ποιητής, είναι ένας ποιητής της πραγματικής ζωής!’. Ο Gogol στάθηκε ο πατέρας της ρωσικής πεζογραφίας, σίγουρα ‘πρώτος αυτός αντίκρισε με τόλμη και ειλικρίνεια τη ρώσικη πραγματικότητα’, σίγουρα λίγοι συγγραφείς έχουν για το λαό τους τόση σημασία όσο εκείνος για την αφυπνιζόμενη Ρωσία.
«Μια μαύρη κωμωδία που θα σας ανοίξει… την όρεξη!»
Σε μια εποχή όπου η ηθική έχει ξεθυμάνει σαν χθεσινή σούπα και οι νόμοι τρίζουν πιο πολύ κι από παλιά ξύλινη καρέκλα, δύο άνθρωποι αποφασίζουν να κάνουν το αδιανόητο: να σερβίρουν γκουρμέ γεύσεις με μια… επικίνδυνη πινελιά.
Ο Παύλος, σεφ με παρελθόν που καλύτερα να μην ξεπακετάρουμε, και η μυστηριώδης Ελβίρα, που δεν λέει ποτέ όλη την αλήθεια —γιατί να το κάνει άλλωστε;—, ανοίγουν ένα πρωτοποριακό street food μαγαζί σε μια μέτα-μελλοντική κοινωνία όπου η επιβίωση έχει γίνει καλλιτεχνικό σπορ. Κάθε πιάτο τους έχει γεύση, τόλμη και μια γενναία δόση… θανάτου. Κυριολεκτικά.
Όταν όλα γύρω διαλύονται, εκείνοι μαγειρεύουν μια νέα πραγματικότητα, με χιούμορ που δεν κατεβαίνει εύκολα και αλήθειες που δεν… χωνεύονται με τίποτα.
«Μια μαύρη κωμωδία με άρωμα από ένα μέλλον που δεν μοιάζει και τόσο μακρινό. Ανατρεπτική, καυστική και τόσο νόστιμα επικίνδυνη, που θα σας κάνει να αναρωτηθείτε: μήπως τελικά δεν τα έχουμε δοκιμάσει όλα;»
Το έργο “Mein komplex – Όταν ο Hitler συνάντησε τον Freud…” σε διασκευή – σκηνοθεσία Μπάμπη Κλαλιώτη ανεβαίνει για 7ο χρόνο στο Θέατρο Δρόμος.
Μια ξεκαρδιστική κωμωδία για την επίσκεψη ενός άνδρα, που πρόκειται να γίνει διάσημος, σ΄έναν ήδη διάσημο ψυχίατρο, στη Βιέννη του 1920, ζητώντας τη βοήθειά του, μια και η σεξουαλική του ζωή δεν είναι αυτή που θα επιθυμούσε ο ίδιος…
Ποιος είναι όμως ο ασθενής που επισκέπτεται τον διασημότερο ψυχίατρο στον κόσμο για να τον βοηθήσει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα αυτά;
Το Mein Κomplex, φέρνει τον Χίτλερ και την φιλενάδα του, Κριστίν, στο ιατρείο του Σίγκμουντ Φρόυντ!
Ο Φρόυντ αναλαμβάνει να βοηθήσει αυτό το… ασυνήθιστο ζευγάρι, και δεν αργεί να ξεκινήσει μια σειρά από αναπάντεχες, «δυσάρεστες», αλλά εξαιρετικά κωμικές καταστάσεις. Οι μορφές του υποψήφιου δικτάτορα και του διασημότερου ψυχίατρου είναι σκιαγραφημένες με γλαφυρότητα και πολύ χιούμορ.
Ταυτότητα παράστασης
Διασκευή – Σκηνοθεσία: Μπάμπης Κλαλιώτης
Σκηνικά – Κοστούμια: Μάγδα Καλέμη
Μουσική Επιμέλεια – Τσέλο: Σταύρος Παργινός
Φωτισμοί: Μπάμπης Κλαλιώτης
Sound Design: Σωτήρης Καναρέλης
Φωτογραφίες-Video: Evangelos Callow
Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Άντζυ Νομικού
Ηθοποιοί (αλφαβητικά)
Μάνθος Καλαντζής
Κώστας Καραμουσάλης
Μαργαρίτα Σάββα
-Διάρκεια: 75΄ χωρίς διάλειμμα
-Ο χώρος είναι πλήρως προσβάσιμος για ΑμεΑ
Σημείωση για τους Θεατές:
1ο Βραβείο Καλύτερης Παράστασης: 300€ + 8 εξασφαλισμένες παραστάσεις στο Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ (Περίοδος: Οκτώβριος 2027 – Φεβρουάριος 2028).
Τιμητικά Βραβεία: Σκηνοθεσίας, Ανδρικού Ρόλου, Γυναικείου Ρόλου, Performance.
Τιμητικός Έπαινος & Επιλαχούσα Συμμετοχή.
