Παράταση παραστάσεων και αλλαγή ημέρας:
Από τις 25 Φεβρουαρίου και για ακόμη 8 παραστάσεις, κάθε Τετάρτη,  μέχρι τις 22 Απριλίου, στο Θέατρο Φούρνος

 

«Πέρσες»

 του Αισχύλου 

 

Μια Λειτουργία, Δέηση κι Ακολουθία των Παθών των Περσών.

 

Σκηνοθεσία-Ερμηνεία: Φαίδων Καστρής

 

Από 25 Φεβρουαρίου

Κάθε Τετάρτη | Ώρα: 21:00

Θέατρο Φούρνος

 

Από τις 29 Δεκεμβρίου και για 12 παραστάσεις, η σκηνή του Θεάτρου Φούρνος μεταμορφώθηκε  σε ένα "παρεκκλήσι", μια κρύπτη πλάι στον τάφο του Δαρείου, εκεί όπου ο πρωταγωνιστής γίνεται ο ίδιος μια γέφυρα στο βασίλειο των νεκρών, στους εφιάλτες των ζωντανών, στα πάθη στους αιώνες των ανθρώπων. Από τις 25 Φεβρουαρίου 2026 και για οκτώ ακόμη παραστάσεις, κάθε Τετάρτη, ο Φαίδων Καστρής θα συνεχίσει στον ίδιο χώρο την Λειτουργία, Δέηση κι Ακολουθία των Παθών των "Περσών".

Μια παράσταση «λειτουργία», μια επιμνημόσυνη δέηση όπου ο ηθοποιός-μύστης-ιερέας-κοσμοναύτης στο χρόνο, ενσαρκώνει τις μορφές στο έργο του Αισχύλου, σε μια κρύπτη, πλάι στον τάφο του Δαρείου. Στο αρχαίο αυτό κτίσμα, που λειτουργεί σαν μουσείο αλλά και σαν τόπος ιερός για τον ίδιο, η κρύπτη γίνεται ένας «πανάγιος τάφος» κι ακόμη ένας χώρος με ευρήματα κι εγκαταστάσεις μιας θεοτόκου Άτοσσας κι ενός μισού αγγέλου και προδρόμου, ενός αγγελιοφόρου που μας οδηγεί σε μια ακολουθία των παθών των Περσών. Μια τελετουργία που μοιάζει σαν μια ετήσια γιορτή κατάνυξης και μνήμης των παθών, της Άτης και της πτώσης, του πνιγμένου λυγμού, του θρήνου γι' αυτό που κάποτε ήταν οι Πέρσες, αλλά και του Ποιητή η επωδός: "Η ματωμένη γη στο θαλασσόβρεχτο νησί του Αίαντα για πάντα κράτησε αυτό που κάποτε ήταν οι Πέρσες".

Ο ηθοποιός- ιερέας βιώνει την λειτουργία του, μοιράζεται με πάθος την αναβίωση των επεισοδίων μιας άλλης Μεγάλης Εβδομάδας, μιας κατάβασης στα έγκατα της ύπαρξης του αρχαίου και μαζί του μέλλοντος ανθρώπου... Είμαστε εμείς οι Πέρσες, είμαστε πάντα εμείς που με τα τρίσκαλμα, με τα ανάλαφρα πλοία χαθήκαμε, είμαστε εμείς οι ηττημένοι, δεν είναι ο Ξέρξης που μας ρημάζει, είναι που πάντα τον ανεχόμαστε εμείς!

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Mετάφραση: Νικολέττα Φριντζήλα

Σκηνοθεσία-Ερμηνεία: Φαίδων Καστρής

Μουσική σύνθεση: Στέφανος Κοζάνης

Video art: Στέφανος Κοσμίδης

Φωτισμοί: Αποστόλης Τσατσάκος

Σκηνικά: Νίκος Δεντάκης

Κοστούμια: Δόμνα Ζαφειροπούλου

Χειροποίητες ενδυματολογικές εξαρτήσεις: Στέλλα Ζαφειροπούλου

Ψιμυθίωση: Ήρα Σ. Μαγαλιού

Φωτογραφίες: Ιουλία Λαδογιάννη

Αφίσα: Βίκτωρ Μελίστας

(Οι μουσικοί: Στέφανος Κοζάνης-πιάνο,

Νεκτάριος Σταματέλος- νέυ,

Χρυσόστομος Μπουκάλης- κοντραμπάσο,

Νίκος Σιδηροκαστρίτης-τύμπανα,

ηχογράφηση και μίξη στα Artracks Studios από τον Γιώργο Πρινιωτάκη)

Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Αrt Ensemble

Διεύθυνση Παραγωγής: Ντορίτα Λουκίσσα

Παραγωγή: Stage Productions - Γιώργος Σταματόπουλος

 

Eρμηνεύει ο Φαίδων Καστρής

 

INFO

Θέατρο Φούρνος

Μαυρομιχάλη 168, Αθήνα

Από 25 Φεβρουαρίου έως και 22 Απριλίου 2026

Κάθε Τετάρτη στις 21:00

Διάρκεια παράστασης: 70΄

Trailer:

https://www.youtube.com/watch?v=qUsYSmg2-30

https://www.youtube.com/watch?v=3eFBL_qBi6M

 

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

Τηλεφωνική αγορά εισιτηρίων-κρατήσεις: 210 646 0748

Online προπώληση: «Πέρσες» του Αισχύλου | Εισιτήρια εδώ!

Τιμή εισιτηρίου: 12,00 €

 

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΚΑΙ ΗΘΟΠΟΙΟΥ ΦΑΙΔΩΝΑ ΚΑΣΤΡΗ

Μόνος σε μια Λειτουργία όπως την αποκαλώ, μια δέηση αρχικά και μια ακολουθία στην εξέλιξη των παθών των Περσών.

Ένα "παρεκκλήσι" σε μια κρύπτη, πλάι στον τάφο του Δαρείου, σε μια Λειτουργία που ο Ηθοποιός γίνεται ο ίδιος μια γέφυρα κι ένα σκάφανδρο κατάδυσης στο βασίλειο των νεκρών, στους εφιάλτες των ζωντανών, στα πάθη μας στους αιώνες των ανθρώπων. Είμαστε όλοι Πέρσες, είμαστε ηττημένοι, νικημένοι από τον ίδιο τον Πολιτισμό μας - αυτός ο ίδιος ο περιβόητος κι αδηφάγος δυτικός πολιτισμός μας - των παγκόσμιων πολέμων, των αποικιών, του αφανισμού αυτόχθονων φυλών, των μακρινών μας πληθυσμών, της δουλείας, του εμπορίου ψυχών, ζώων, όπλων, ουσιών, νικημένοι παρασυρμένοι από την Άτη πάντα, καταστρεφόμαστε από τον ίδιο μας τον κατεστραμμένο πλανήτη, η Άτη στην οθόνη του κινητού μας αυτή τη φορά, ακόμη μια φορά να μας πλανεύει, η νέα μας εικόνα AI (Artificial intelligence) έρχεται σαν ένας Νέος υπέρλαμπρος Ξέρξης, ανατέλλει-επιστρέφει για να μας οδηγήσει στη νέα μεγάλη ήττα μας.

Μια Λειτουργία, μια δέηση στην υπόσχεση του ανθρώπου προς τον Άνθρωπο, την Ιστορία, τον Πολιτισμό, να μας βοηθήσει, να βρούμε "φώτιση", να καταλάβουμε, να αντισταθούμε, να αισθανθούμε ξανά.

Το 2006 συμμετείχα σαν ηθοποιός σε μια σειρά σεμιναρίων-προβών, σχεδόν ένα χρόνο πριν την πρεμιέρα στους Δελφούς και την Επίδαυρο, στην παράσταση των Περσών που σκηνοθέτησε η Λυδία Κονιόρδου για το Εθνικό Θέατρο το 2006, με διευθυντή τον Νίκο Κούρκουλο ακόμη τότε. Η παράσταση μετά την περιοδεία στην Ελλάδα, παρουσιάστηκε και στη Νέα Υόρκη στο New York City's Center Theater.

Ένα σεμινάριο της Λυδίας Κονιόρδου, με πολλούς δασκάλους καλεσμένους, σε μια σειρά προβών πάνω στους Πέρσες, τον Χορό και τον Αγγελιοφόρο, τη γλώσσα με τον Κακριδή, τον Γεωργουσόπουλο, την αρχαία κραυγή, τον ολολυγμό με τη Μίρκα Γεμεντζάκη, δραματουργικό αυτοσχεδιασμό με τον Δάσκαλο Λούντβιχ Φλάσεν (συνεργάτη του Γκροτόφσκι), έρευνα πάνω στην αρχαία "ρωγμή" την παγίδα της Άτης. Με την ίδια αυτή εξαιρετική μετάφραση της Νικολέττας Φριντζήλα, ρυθμό με τον Τάκη Φαραζή, με την Λιλή Κεντάκα στο κοστούμι, που σχεδιάσαμε οι ίδιοι, ο καθένας τον Πέρση του, στο σεμινάριο.

Ήμουν Α Κορυφαίος του Χορού των Περσών και κορυφαίος της ομάδας που ερμήνευσε τον Αγγελιοφόρο σε αυτήν την παράσταση του 2006. Δεν ξεχνώ ποτέ τον αγαπημένο μου φίλο και συνάδελφο Γιάννη Κρανά που ερμήνευσε τον Δαρείο και στη μνήμη του αφιερώνω την παράστασή μου τώρα. Τότε, στις πρόβες των Περσών, έχασα ξαφνικά από μια οξεία λευχαιμία τη μητέρα μου, ήταν μόλις 59 ετών. Θυμάμαι που σήκωνα το κεφάλι μέσα στην ορχήστρα της Επιδαύρου που μάζευα το κουράγιο για να ψελλίσω εκείνο το "Ω δαίμονα άπονε. Ασήκωτο το πόδι σου και πλάκωσε το γένος των Περσών"!

Οι Πέρσες πάντα μέσα μου, με σπαράσσουν οι Πέρσες.

Οι Πέρσες είναι για μένα πάντα στο Θέατρο και τη ζωή μου, το ίδιο πάντα του πλούτου το κραταιό λιμάνι, η κραυγή να αντηχεί μέσα μου, του αγγελιοφόρου που φτάνει, που ξεσπάει αλίμονο, πώς έγινε και σβήστηκε τόση ευτυχία μ΄ ένα μονάχα χτύπημα!

«ΤΑΠ ΑΟΥΤ»  του Ανδρέα Φλουράκη στο θέατρο Μικρό Γκλόρια   θέατρο Μικρό Γκλόρια / Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00   Κρατήσεις: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/tap-aout

Η ωμή αλήθεια μιας γενιάς που παλεύει να επιβιώσει  σε έναν κόσμο που παίζει... άνισα  Σύμφωνα με τους κανόνες των μεικτών πολεμικών τεχνών, «Ταπ Άουτ» σημαίνει το τέλος. Είναι η στιγμή της υποταγής, η στιγμή που ο μαχητής δείχνει πως δεν μπορεί να συνεχίσει ή η κραυγή πριν από την πτώση. Ο καθηλωτικός μονόλογος του Ανδρέα Φλουράκη ανεβαίνει κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00 στο ανανεωμένο Μικρό Γκλόρια, σε σκηνοθετική επιμέλεια Θανάση Ισιδώρου. Ο Τάσος Κορκός μπαίνει στο ρινγκ της σκηνής και μεταμορφώνεται σε έναν Μαχητή που προπονείται για τον δικό του «τελικό».   Η παράσταση   Ο Μαχητής ξεκινάει την προπόνηση. Ο αυριανός αγώνας είναι ένας τελικός. Πρέπει να νικήσει, αλλιώς είναι καλός μόνο για να φτιάχνει καφέδες. Όμως ο Μαχητής δεν είναι πρότυπο· είναι ένας άνθρωπος που στέκεται απέναντι σε όλα όσα επιχειρούν να τον μεταλλάξουν. Παλεύει να φτάσει τα όριά του, να τα ξεπεράσει και να εμποδίσει το Τέρας να γεννηθεί μέσα του. Γιατί αυτός δεν πήγε στο Κολλέγιο. Γιατί αυτός μόνο αυτό ξέρει. Το «Ταπ Άουτ» είναι ένα διαπεραστικό βλέμμα στον κυριολεκτικό και υποσυνείδητο μόχθο, στο υπαρξιακό αδιέξοδο και στον κίνδυνο που ενέχει η απελπιστική προσπάθεια του ατόμου να προοδεύσει έχοντας έναν κόσμο-αντίπαλο. Είναι μια βουτιά στην αρένα της επιβίωσης. Είναι η ωμή αλήθεια μιας γενιάς που παλεύει να επιβιώσει σε έναν κόσμο που παίζει... άνισα.   «Γιατί βιολί δεν μπορούν να παίξουν όλα τα παιδάκια – μπάλα και μπουνιές όμως, μπορούν».    Συντελεστές Κείμενο: Ανδρέας Φλουράκης Σκηνοθεσία: Θανάσης Ισιδώρου Πρωτότυπη Μουσική - Σχεδιασμός Ήχου: Νικόλας Καζάζης Σχεδιασμός Φωτισμών: Στέβη Κουτσοθανάση Φωτογραφίες – Τρέιλερ: Θωμάς Παλυβός Φωτογραφίες Παράστασης: Άρης Κασαπίδης Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. Social Media: Renegade Media   Παίζει ο Τάσος Κορκός   Πληροφορίες Παράστασης Από 13 Ιανουαρίου και κάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 21.00 Θέατρο Μικρό Γκλόρια, Ιπποκράτους 7, Αθήνα Κρατήσεις: 2103642334 και μέσω more.com Τιμές Εισιτηρίων: 15 ευρώ (γενική είσοδος), 12 ευρώ (μειωμένο) *Ισχύει προσφορά 1+1 για συνδρομητές COSMOTE μέσω Magenta Moments   Διάρκεια: 60 λεπτά *Σημείωση: Η παράσταση περιλαμβάνει σκληρή γλώσσα.

­

Η παράσταση «Η ΚΑΤΣΑΡΙΔΑ Κ.» που αγαπήθηκε πολύ από το κοινό, 

συνεχίζεται κάθε Σάββατο 21:00 & Κυριακή 19:00, στο Θέατρο Αργώ

 

 

Η ΚΑΤΣΑΡΙΔΑ Κ.

του Μάριου Ιορδάνου

Η Σοφία Καζαντζιάν είναι η Κατσαρίδα Κ.

 

Σάββατο 21:00 & Κυριακή 19:00

Θέατρο Αργώ

 

 

Ένα πρωινό ο Κάφκα ξύπνησε μεταμορφωμένος σε κατσαρίδα.
Τι γίνεται όταν μία κατσαρίδα ξυπνήσει μεταμορφωμένη σε Κάφκα;
Η παράσταση θα μπορούσε να λέγεται και «Όλος ο Κάφκα σε μία ώρα και κάτι…».

 

Ο Μάριος Ιορδάνου τη νέα θεατρική σεζόν σκηνοθετεί τη Σοφία Καζαντζιάν σε ένα διαφορετικό υπαρξιακό θρίλερ, σε μια άκρως καφκική κωμωδία, σε έναν ανατρεπτικό μονόλογο όπου μια ηθοποιός περνάει μέσα από όλους τους ρόλους της ζωής και του έργου του Φραντς Κάφκα.

Οι δημιουργοί της τηλεοπτικής επιτυχίας «Μαύροι Πίνακες», αλλά και του ομότιτλου βιβλίου που έγινε best seller, επιστρέφουν (μετά από το υποψήφιο για βραβείο Κουν και Ένωσης Κριτικών Θεάτρου «Το στρίψιμο της βίδας Reloaded») με ένα έργο-μανιφέστο ζωής, μια κραυγή ελευθερίας, ένα όραμα υπέρβασης. Μία παράσταση για τη φυλακή της κανονικότητας, αλλά και την απόδραση από αυτή.

Ένα έργο για όσους δεν χωράνε πουθενά.

Μέσα από ένα καφκικό παραλήρημα με κέντρο την ελευθερία και την αποδοχή του τραύματος, η Κατσαρίδα Κ. ξεκινάει ένα ταξίδι αυτογνωσίας μέσα από τα σημαντικότερα έργα του Τσέχου δημιουργού, όπως Η Μεταμόρφωση, Η Δίκη, Ο Πύργος, Ο καλλιτέχνης της πείνας, Γράμμα στον πατέρα, Γράμματα στη Μιλένα, Στη σωφρονιστική αποικία, Αναφορά σε μία ακαδημία, Τα ημερολόγια, Το κτίσμα.

 

ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

Η Κατσαρίδα Κ. βιώνει μία ακραία υπαρξιακή κρίση, καθώς απεχθάνεται την τελειότητά της. Βυθισμένη στο υπόγειο της κοινωνίας, σε έναν υπόνομο γεμάτο βιβλία που οι άνθρωποι έχουν πετάξει, αρχίζει να οραματίζεται τη μεταμόρφωσή της σε ένα ατελές πλάσμα, που όχι απλώς δεν μπορεί να επιβιώσει από τον διαχωρισμό των ηπείρων και την πτώση αστεροειδών όπως μια κατσαρίδα, αλλά ούτε καν από την ίδια του τη ζωή.

Και ποιο πλάσμα είναι πιο ατελές από έναν «Καλλιτέχνη της πείνας»;

Ξεφυλλίζοντας τα απομεινάρια της ανθρώπινης σκέψης –Νίτσε, Ίψεν, Καμύ, Ντοστογιέφσκι κ.α.- αποφασίζει μία μέρα να μεταμορφωθεί στη ραγισμένη καρδιά ενός καλλιτέχνη. Και όχι απλώς ενός καλλιτέχνη, αλλά στην καρδιά του Φραντς Κάφκα.

Στην προσπάθειά της να ξεφύγει από τον βιολογικό και κοινωνικό της προσδιορισμό, η Κατσαρίδα Κ. θα βρεθεί σύντομα παγιδευμένη στη ζωή και το έργο του Κάφκα, προσπαθώντας να βρει διέξοδο, περνώντας από τη μία «φυλακή» στην άλλη, μέχρι να κατακτήσει την προσωπική της ελευθερία και να βρεθεί τελικά αντιμέτωπη με το δίλημμα να επιστρέψει ή όχι στο σημείο που ήταν πριν ξεκινήσει η προσωπική της μεταμόρφωση. Τότε που όλα ήταν τέλεια...

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κείμενο: Σοφία Καζαντζιάν – Μάριος Ιορδάνου

Σκηνοθεσία/ Μουσική επιμέλεια & Σύνθεση/Σχεδιασμός φωτισμού: Μάριος Ιορδάνου

Σκηνογραφία/ενδυματολογία: Βαλεντίνο Βαλάσης

Βοηθός σκηνοθέτη/σχεδιασμός αφίσας: Μελπομένη Φιλίππου

Φωτογραφίες: Νίκος Ζαχαρόπουλος

Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Art Ensemble

Ερμηνεία: Σοφία Καζαντζιάν

 

INFO

Θέατρο Αργώ (Αργώ studio)

Ελευσινίων 13-15, Αθήνα

Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Σάββατο 21:00 & Κυριακή 19:00

Διάρκεια: 70’

Πληροφορίες - κρατήσεις: 210 – 520 16 84

 

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

Στο more.com: Η ΚΑΤΣΑΡΙΔΑ Κ. | Εισιτήρια εδώ!

14 € γενική είσοδος | 12 € ΑμεΑ, ατέλειες ηθοποιών, άνω των 65

“ΥΠΑΤΙΑ

μια γυναίκα - σύμβολο”

 

 

Ένας σπαρακτικός μονόλογος.

Μια κραυγή.

Μια ζωή.

Μια επανάσταση.

Υπατία, μια γυναίκα–σύμβολο.

 

Ένα ιστορικό πρόσωπο που δε συμβιβάστηκε. Δεν λύγισε. Επιτυχημένη για μία ακόμη φορά η συνάντηση του κορυφαίου σκηνοθέτη Γιάννη Διαμαντόπουλου με τον εξαιρετικό Δημήτρη Βαρβαρήγο στον μονόλογο μιας σπουδαίας Ελληνίδας.

Η Υπατία, για πρώτη φορά, ανεβαίνει στο θέατρο σε έναν καθηλωτικό μονόλογο, σε μεταφορά από το ομώνυμο βιβλίο με την υπογραφή του συγγραφέα Δημήτρη Βαρβαρήγου, που με λόγο ευθύ απογυμνώνει

σκληρές αλήθειες για την τυφλή δογματική πίστη, τον θεό, τη μητρότητα και την αγάπη ως μοναδικό αγαθό.

 

Ο εξαίρετος Γιάννης Διαμαντόπουλος σκηνοθετεί ένα έργο–ορόσημο για τη σύγχρονη ελληνική δραματουργία-, με την ηθοποιό Μέμη Αναστασοπούλου να ερμηνεύει και να ενσαρκώνει τον ρόλο.

Ένα έργο που έρχεται από το παρελθόν για να ρίξει φως στα βαθιά

σκοτάδια μιας σκληρής κοινωνίας, που οδηγεί ακόμη και στο τέλος τη ζωής μιας γυναίκας.

Ταυτόχρονα, ένα έργο απόλυτα σύγχρονο, γιατί η Υπατία είναι γέννημα, ηρωίδα και θύμα κάθε κοινωνίας σε ηθική κατάπτωση.

Η Υπατία, ως σύμβολο γνώσης και ελευθερίας, δεν αφηγείται απλώς.

Δε μιλά μόνο για την αγάπη για τον άνθρωπο, τον θεό, την πίστη και την αλήθεια.

Σπαράζει.

Κραυγάζει.

Ουρλιάζει.

Δε σωπαίνει.

Γι’ αυτό και πληρώνει το τίμημα. Με την ίδια της τη ζωή.

«Γυναίκες, καμώνεστε πως δε με γνωρίζετε

και χαμηλώνετε το κεφάλι;

Η Υπατία είμαι, η γυναίκα που όρθωσε το ανάστημα της στους άντρες, στον κλήρο, στο σκοτάδι.

Είμαι εγώ που υπερασπίστηκα κάθε δικαίωμα σας για ελευθερία».

 

Πρεμιέρα : 28 Ιανουαρίου κάθε Τρίτη & Τετάρτη στις 21:15

για 20 παραστάσεις Διάρκεια 50΄χωρίς διάλειμμα

 

Συντελεστές

Συγγραφέας: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΓΟΣ

Σκηνοθεσία: ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ερμηνεία: ΜΕΜΗ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

Μουσική: ΣΠΥΡΙΔΩΝΑΣ

 

Σκηνικά: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΕΡΟΥΤΗΣ

Φωτογραφίες: ΠΑΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Υπεύθυνη επικοινωνίας: Άντζυ Νομικού

 

Εκτέλεση Παραγωγής: Διεθνής πολιτιστικός σύλλογος Ορίζων

 

Προπώληση εισιτηρίων

https://www.ticketservices.gr/event/alkmini-ypatia-mia-gynaika-symb olo/?lang=el και στο ταμείο του θεάτρου

Υπατία

Ο μονόλογος μιας ελεύθερης γυναίκας

Σημαντική σημείωση

• Παραστάσεις: Τρίτη & Τετάρτη 21:15

• Τιμές Εισιτηρίων γενική είσοδος: 12 €.  Ατέλειες 8 €.

• Η παράσταση είναι κατάλληλη για παιδιά άνω των 14 ετών.

• Παρακαλούμε, να βρίσκεστε στο Θέατρο τουλάχιστον 20 λεπτά νωρίτερα, καθώς μετά την έναρξη της παράστασης δεν θα επιτραπεί η είσοδος σε κανέναν θεατή.

 

• Μετακίνηση:

Μετρό: σταθμός Κεραμεικός

 

α Θέατρο Αλκμήνη

Αλκμήνης 8-12 | Κάτω Πετράλωνα

Στάση Κεραμεικός

Τηλ. Επικοινωνίας: 2103428650

Τυφλή, τυφλή φοράδα, πού πας;

Σωτήρης Δημητρίου

 

Σκηνοθεσία: Δαμιανός Κωνσταντινίδης

Ερμηνεία: Δέσποινα Σαραφείδου

 

Θέατρο Φούρνος 

Πρεμιέρα 14 Φεβρουαρίου 2026 

Για 12 μόνο παραστάσεις

 

Video trailer:

https://youtu.be/oejSZi7LEXE

 

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/tyfli-tyfli-forada-pou-pas

 

Η καθημερινή διαπάλη των σχέσεων και η ενδοοικογενειακή βία, η πικρία και η ματαίωση αλλά ταυτόχρονα και η τρυφερότητα, η ζωογόνα ελπίδα, η λοξή σεξουαλικότητα, η αγάπη, το χιούμορ, η παρηγοριά. Περιπλανήσεις στην Αθήνα και την επαρχιακή μεθόριο, τυχαία βλέμματα και κουβέντες που λάμπουν απρόσμενα θερμαίνοντας την καρδιά, ο καθημερινός πόνος των ανθρώπων αλλά ενίοτε και ο πόνος των ζώων.

 Η 1+1=1 και η Angelus Novus μετά τη θερμή υποδοχή από κριτικούς και κοινό στο περσινό της ανέβασμα και την περιοδεία σε Δράμα, Θεσσαλονίκη και Ιωάννινα παρουσιάζουν ξανά την παράσταση «Τυφλή, τυφλή φοράδα, πού πας;», σε σκηνοθεσία Δαμιανού Κωνσταντινίδη και ερμηνεία Δέσποινας Σαραφείδου, από 14 Φεβουαρίου 2026 και για 12 μόνο παραστάσεις, Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 20:00 στο Θέατρο Φούρνος. Το έργο σε μορφή μονολόγου αποτελείται από πέντε διηγήματα του Σωτήρη Δημητρίου, ενός από τους σημαντικότερους νεοέλληνες συγγραφείς. Το έργο του, βαθιά ανθρώπινο, περιγράφει με ποίηση και ρεαλισμό μια κοινωνία ρημαγμένη, με πρόσωπα μοναχικά, έκκεντρα και αποσυνάγωγα, τραυματισμένα από τη ζωή.

 

Στις πέντε ιστορίες του Σωτήρη Δημητρίου (Ντιάλιθ’ ιμ, Χριστάκη, Βαλέρια, Η φλέβα του λαιμού, Γλύκα στο στόμα, Κάι, κάι, θεούλη μου), τα πλάσματα που πρωταγωνιστούν κουβαλούν μιαν αντίδικη μοίρα και πορεύονται ακυβέρνητα αναζητώντας κάπου ν’ ακουμπήσουν.

 

Μια γυναίκα εγκλωβισμένη σ’ ένα ασφυκτικό οικογενειακό περιβάλλον ξαναβρίσκει τη γλώσσα της καθώς θρηνεί το χαμένο παιδί της. Μια φτωχοπουτάνα που πουλάει το γιο της για δυο χιλιάρικα στη Συγγρού συνδέεται ξανά με τις ρίζες της την ώρα της ύστατης απώλειας. Μια φλέβα που χορεύει άτσαλα αποκαλύπτει τη δύναμη και το χαμόγελο μιας μάνας αφοσιωμένης στην άρρωστη κόρη της. Ένα νεκροταφείο γίνεται το σκηνικό για την ερωτική συνεύρεση δυο μοναξιασμένων που καταφάσκει τη ζωή. Τέλος, τα ζώα που υποφέρουν τα πάνδεινα σ’ έναν μακρινό ναύσταθμο καταλήγουν να είναι μια αλληγορία για τις αδέσποτες τύχες όλων μας. 

 

 

Αντί σκηνοθετικού σημειώματος

Πλάσματα, άνθρωποι, ζώα, αδιακρίτως φύλου, βασανισμένα, βασανίζοντα, πιασμένα όλα στο δόκανο ενός ανελέητου θεού, παλεύοντας απελπισμένα να ξεφύγουν, εξεγερμένα ή ικετεύοντας μάταια οίκτο, ή, σπανιότερα, κερδίζοντας με κόπο μια στιγμή γαλήνης ή, ακόμη-ακόμη, μιαν ελευθερία μέσα από τη συντριβή. Αυτό είναι, με μια φράση, το συνδετικό, οντολογικό, νήμα των 5 σύντομων ιστοριών που απαρτίζουν το Τυφλή, τυφλή φοράδα, πού πας;, και που είναι αλιευμένες από τρεις διαφορετικές συλλογές διηγημάτων του Σωτήρη Δημητρίου.

 

Πώς αυτό το λογοτεχνικό υλικό μπορεί, χωρίς να αλλοιωθεί, να γίνει θέατρο; Πώς μπορεί να ξεφύγει η παράστασή του από έναν χαρακτήρα αναλογίου; Όπως μου συνέβη παλιότερα ανεβάζοντας Παπαδιαμάντη, τον οποίον περιέργως ο Δημητρίου μού τον θυμίζει αν και εκ πρώτης όψεως δεν του μοιάζει καθόλου, ανακαλύπτω μια δραματική, δηλαδή καθαρά θεατρική, ένταση στην ίδια τη γλώσσα και όχι μόνο στο ιστορημένο γεγονός. Είναι μια γλώσσα με γερές ρίζες στη γη και στην καρδιά, που ανακαλεί βιώματα και προσκαλεί σε μια βιωματική απόδοσή της.

 

Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, χρειάζεται ένας ερμηνευτής, μια ερμηνεύτρια ιδιαίτερης ευαισθησίας και μεγάλης ακρίβειας, που βρήκα στο πρόσωπο της Δέσποινας Σαραφείδου. Επωμίζεται μόνη της το φορτίο των συνταρακτικών αυτών ιστοριών και των όχι λιγότερο συνταρακτικών ηρώων τους, επιδιδόμενη σε μια εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στην αφήγηση και την υπόδυση, στον έλεγχο και το χάσιμο.

 

Είναι ίσως αναγκαίο να θυμίσω πως αυτή η δουλειά, φτιαγμένη με ελάχιστα μέσα, χειροποίητα, φερμένη μπροστά στο κοινό από μία μόνο ηθοποιό, είναι μια δουλειά συνόλου, μια δουλειά συνάντησης παλιών και νέων συνεργατών, φίλων, αποτέλεσμα κοινής κατάθεσης, αγάπης: Σωτήρη, Δέσποινα, Ίριδα, Μαρία, Στέβη, Κυριακή, Ελιόνα, Γιώργο, Δημήτρη, Dennis, Ράνια, σας ευχαριστώ.

 

Δ.Κ.

  

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

«Τυφλή, τυφλή φοράδα, πού πας;»

Κοινωνικό

Διάρκεια: 60 λεπτά

 

Συντελεστές

Κείμενο: Σωτήρης Δημητρίου

Σκηνοθεσία: Δαμιανός Κωνσταντινίδης

Ερμηνεία: Δέσποινα Σαραφείδου

Σκηνικά – Κοστούμια: Μαρία Καραθάνου

Επιμέλεια κίνησης: Ίρις Νικολάου

Σχεδιασμός φωτισμών: Στέβη Κουτσοθανάση

Μουσική διδασκαλία – Τραγούδι: Ελιόνα - Ελένη Σινιάρη

Βοηθός σκηνοθέτη: Κική Καραΐσκου

Φωτογραφίες: Δημήτρης Γερακίτης

Trailer: Γιώργος Γεωργακόπουλος

Γραφιστική επιμέλεια: ONArt – Dennis Spearman

Γραφείο τύπου - Επικοινωνία: Ράνια Παπαδοπούλου – Blue Rosebud Productions

Παραγωγή: 1+1=1 & Angelus Novus

 

Η ιδέα του σκηνικού χώρου αντλείται από τους πίνακες του Γιώργου Ρόρρη τον οποίο και ευχαριστούμε από καρδιάς.

 

Το trailer και η πρώτη φωτογράφιση της παράστασης πραγματοποιήθηκαν στο εργαστήριο των ζωγράφων Νίκου Σκαλίζου και Δημήτρη Σταγκόπουλου – τους ευχαριστούμε θερμά.

 

 

Πληροφορίες

Ημέρες και ώρες παραστάσεων

14 Φεβρουαρίου έως 22 Μαρτίου 2026   

Για 12 μόνο παραστάσεις

Σάββατο στις 21:00

Κυριακή στις 20:00

 

 

Εισιτήρια:

14 ευρώ (κανονικό), 12 ευρώ (φοιτητικό, άνω των 65, ανέργων, ΑΜΕΑ, ομαδικά άνω των 6 ατόμων), 5 ευρώ (ατέλειες) 

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/tyfli-tyfli-forada-pou-pas

 

Κρατήσεις: Τηλ. 210 6460748 και στη more.com

 

Η εταιρεία θεάτρου ΕΝΑ ΣΥΝ ΕΝΑ ΙΣΟΝ ΕΝΑ (1+1=1) ιδρύθηκε το 2011, σε διεύθυνση της Δέσποινας Σαραφείδου. Παραγωγές της έχουν παρουσιαστεί στην Αθήνα και σε περισσότερα από 40 φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Ευρώπη, Αμερική, Ασία) και έχουν τιμηθεί με βραβεία κειμένου, παράστασης και ερμηνείας.

Η σελίδα της 1+1=1: https://www.facebook.com/enasinenaisonena

 

Η εταιρεία θεάτρου Angelus novus ιδρύθηκε το 2003 στη Θεσσαλονίκη και διευθύνεται από τον σκηνοθέτη Δαμιανό Κωνσταντινίδη. Έχει στο ενεργητικό της πάνω από 35 παραστάσεις. Έχει παρουσιάσει τη δουλειά της σε πολλές πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού και έχει συμμετάσχει σε εγχώρια και ξένα φεστιβάλ. Έχει βραβευτεί με το βραβείο ερμηνείας Κ. Κουν (2018) και με το βραβείο επιτελεστικού έργου (2023) από την Ένωση Ελλήνων Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών.

Η σελίδα της Angelus novus: fb: https://www.facebook.com/AngelusNovus.theater

site: www.angelusnovus.gr  

  

Θέατρο Φούρνος

Μαυρομιχάλη 168, 114 72 Αθήνα

 

Έγραψαν για την παράσταση:

 

«Ο Δαμιανός Κωνσταντινίδης πέτυχε να μεταφέρει τον λόγο του Δημητρίου σαν συνθήκη ζωής, φορέα ανθρωπινότητας και διαρκή φάρο προς τον λιμένα της γλώσσας. Μπροστά μας (και ώς έναν βαθμό «μέσα μας»), η Δέσποινα Σαραφείδου γίνεται η φωνή που μιλά και το σώμα που κατοικείται. Στον «Φούρνο» συντελείται με τα πιο σεμνά και μεστά μέσα η ώσμωση μιας φωνής, της πεζογραφίας, με μιαν άλλη, του θεάτρου. Καταλήγουν στο ίδιο σημείο. Στην ποίηση ενός χαμένου κέντρου», Γρηγόρης Ιωαννίδης, Εφημερίδα των Συντακτών

 

«Ο Δαμιανός Κωνσταντινίδης δημιουργεί μια εντυπωσιακά απέριττη παράσταση. Εμπιστεύεται απόλυτα τον λόγο του Σωτήρη Δημητρίου και την υποκριτική δυνατότητα της Δέσποινας Σαραφίδου δημιουργώντας, επί σκηνής, έναν ζωτικό χώρο, όπου εκτίθεται ο ευτελισμός της ανθρώπινης φύσης, ο ψυχικός ζόφος αλλά και η στοργή και η ευαισθησία. Η Δέσποινα Σαραφίδου με τις εξαιρετικές υποκριτικές της ποιότητες και  το ξεχωριστό ηχόχρωμα της φωνής της περνά από την μια περσόνα στην άλλη με παύσεις και σιωπές, απίστευτη ευκολία, ευαισθησία, ενσυναίσθηση, πειστικότητα  προκαλώντας συγκινησιακές δονήσεις στους θεατές. Μια εμπνευσμένη παράσταση», Σμαρώ Κώτσια, Clickatlife

 

«Στην παράσταση του Δαμιανού Κωνσταντινίδη η συγκίνηση επικρατεί, και η αιτία μπορεί να αναζητηθεί στην πηγαιότητα της σύνθεσης. Ο σκηνοθέτης εμπιστεύεται τα κείμενα του συγγραφέα και οι δύο μαζί εμπιστεύονται την ερμηνεύτρια, με τον αυθορμητισμό ενός χειροτεχνήματος χωρίς επιτήδευση. Αισθάνομαι ότι σ’ αυτήν την παράσταση εξοφλείται ένα προσωπικό «χρέος» προς τον συγγραφέα αυτόν, που στις τρεις προηγούμενες δεκαετίες έφερε τον νεοελληνικό λόγο στην ύψιστη βαθμίδα γνησιότητας και ιχνηλάτησε την ανθρώπινη φύση στο έσχατο πεδίο ευτελισμού και ωμότητας: από αυτήν τη ζοφερή συνθήκη, όμως, αναβλύζει ένα ποτάμι τρυφερότητας που επικρατεί στην καρδιά των συμβαλλομένων. Εξαιρετική παράσταση», Nίκος Ξένιος, BookPress

 

«Η σκηνοθεσία του Δ. Κωνσταντινίδη «ακούει» καθαρά τη φωνή των ιστοριών του Σ. Δημητρίου και αφήνεται σοφά να οδηγηθεί από αυτήν στο φυσικό τους τέλος, χωρίς να τις φορτώνει με ως εκ του περισσού σκηνοθετικά ευρήματα. Η συγκλονιστική και «από καρδιάς» ερμηνεία της Δέσποινας Σαραφείδου είναι επίσης «γυμνή», με λόγο/κίνηση λειασμένο σαν βότσαλο σε ερημική παραλία, ποιητική, χωρίς ψευδώνυμους «ρεαλισμούς», για να φθάσει ως το μεδούλι των πέντε ιστοριών, συνδυάζοντας ιδανικά τις ιδιότητες του αφηγητή και του δρώντος-πάσχοντος υποκειμένου», Λέανδρος Πολενάκης, Εφημερίδα Η Αυγή

 

«Η Δέσποινα Σαραφείδου για άλλη μια φορά απέδειξε πως η πολυφωνική αναπαράσταση των δραματικών χαρακτήρων δεν απαιτεί ένα πολυπρόσωπο θίασο αλλά μια θαυμαστή ερμηνευτική δεινότητα, μια γκάμα υποκριτικής αξιοσύνης προκειμένου να οδηγηθεί στη σύνθεση μιας «συμφωνίας» στην οποία πρωταγωνιστούν η ρυθμολογία, η ανεπιτήδευτη θεατρικότητα και η ειλικρινής απόλαυση που γεννιέται από την σκηνική απόδοση αυτών των κειμένων», Ελένη Γκίνη, theatermag

 

«Ο Δαμιανός Κωνσταντινίδης δεν προσπαθεί να αποδείξει τίποτα. Είναι. Και κεντάει. Το ταίριασμά του (της μεθόδου του και της αισθητικής του) με τα κείμενα του Δημητρίου είναι τουλάχιστον ιδανικό. Η «χαλαρή σύνδεση» των κειμένων δεν οδηγεί σε αποσπασματικότητα, αλλά σε μια ρέουσα συγκίνηση, που έρχεται και φεύγει και παρασύρει κι εμάς μαζί. Η Δέσποινα Σαραφείδου ξέρει καλύτερα από όλους μας να αφήνει τους χαρακτήρες που υποδύεται να την κατακλύσουν. Από την πρώτη στιγμή συνδέεται μαζί μας με το βλέμμα (που μας διαπερνά σχεδόν), δεν αφήνει ούτε λέξη του κειμένου να χαθεί. Τι ξεκούραστο να παρακολουθείς μια ερμηνεία τόσο καλοζυγισμένη ανάμεσα στο πάθος και το κράτημα. Κι όλα γίνονται αβίαστα και μαγικά, με θεατρική ειλικρίνεια», Στεργιάνα Τζέγκα, Η πόλη ζει

 

«Η παράσταση είναι μια από εκείνες τις σπάνιες θεατρικές πράξεις που δεν προσφέρουν μια απλή δραματουργική αφήγηση, αλλά μια συνθήκη κάθαρσης και βύθισης στο άρρητο. Ο θεατής δεν κάθεται απλώς για να παρακολουθήσει, αλλά έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με την αλήθεια της αφήγησης. Η παράσταση Τυφλή τυφλή φοράδα, πού πας; είναι μια πράξη αντίστασης. Αντίστασης στη λήθη, στην αισθητική επιπολαιότητα, στον εύκολο συναισθηματισμό. Είναι μια παράσταση που χτίζει τον χρόνο της σαν λειτουργία, με ακρίβεια, με δέος. Όχι για να εντυπωσιάσει, αλλά για να φανερώσει. Και το κατορθώνει», Τζίνα Καρβουνάκη, Literature.gr

«Πέρσες»

 του Αισχύλου 

 

Μια Λειτουργία, Δέηση κι Ακολουθία των Παθών των Περσών.

 

Σκηνοθεσία-Ερμηνεία: Φαίδων Καστρής

 

Από 25 Φεβρουαρίου

Κάθε Τετάρτη | Ώρα: 21:00

Θέατρο Φούρνος

 

Από τις 29 Δεκεμβρίου και για 12 παραστάσεις, η σκηνή του Θεάτρου Φούρνος μεταμορφώθηκε  σε ένα "παρεκκλήσι", μια κρύπτη πλάι στον τάφο του Δαρείου, εκεί όπου ο πρωταγωνιστής γίνεται ο ίδιος μια γέφυρα στο βασίλειο των νεκρών, στους εφιάλτες των ζωντανών, στα πάθη στους αιώνες των ανθρώπων. Από τις 25 Φεβρουαρίου 2026 και για οκτώ ακόμη παραστάσεις, κάθε Τετάρτη, ο Φαίδων Καστρής θα συνεχίσει στον ίδιο χώρο την Λειτουργία, Δέηση κι Ακολουθία των Παθών των "Περσών".

Μια παράσταση «λειτουργία», μια επιμνημόσυνη δέηση όπου ο ηθοποιός-μύστης-ιερέας-κοσμοναύτης στο χρόνο, ενσαρκώνει τις μορφές στο έργο του Αισχύλου, σε μια κρύπτη, πλάι στον τάφο του Δαρείου. Στο αρχαίο αυτό κτίσμα, που λειτουργεί σαν μουσείο αλλά και σαν τόπος ιερός για τον ίδιο, η κρύπτη γίνεται ένας «πανάγιος τάφος» κι ακόμη ένας χώρος με ευρήματα κι εγκαταστάσεις μιας θεοτόκου Άτοσσας κι ενός μισού αγγέλου και προδρόμου, ενός αγγελιοφόρου που μας οδηγεί σε μια ακολουθία των παθών των Περσών. Μια τελετουργία που μοιάζει σαν μια ετήσια γιορτή κατάνυξης και μνήμης των παθών, της Άτης και της πτώσης, του πνιγμένου λυγμού, του θρήνου γι' αυτό που κάποτε ήταν οι Πέρσες, αλλά και του Ποιητή η επωδός: "Η ματωμένη γη στο θαλασσόβρεχτο νησί του Αίαντα για πάντα κράτησε αυτό που κάποτε ήταν οι Πέρσες".

Ο ηθοποιός- ιερέας βιώνει την λειτουργία του, μοιράζεται με πάθος την αναβίωση των επεισοδίων μιας άλλης Μεγάλης Εβδομάδας, μιας κατάβασης στα έγκατα της ύπαρξης του αρχαίου και μαζί του μέλλοντος ανθρώπου... Είμαστε εμείς οι Πέρσες, είμαστε πάντα εμείς που με τα τρίσκαλμα, με τα ανάλαφρα πλοία χαθήκαμε, είμαστε εμείς οι ηττημένοι, δεν είναι ο Ξέρξης που μας ρημάζει, είναι που πάντα τον ανεχόμαστε εμείς!

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Mετάφραση: Νικολέττα Φριντζήλα

Σκηνοθεσία-Ερμηνεία: Φαίδων Καστρής

Μουσική σύνθεση: Στέφανος Κοζάνης

Video art: Στέφανος Κοσμίδης

Φωτισμοί: Αποστόλης Τσατσάκος

Σκηνικά: Νίκος Δεντάκης

Κοστούμια: Δόμνα Ζαφειροπούλου

Χειροποίητες ενδυματολογικές εξαρτήσεις: Στέλλα Ζαφειροπούλου

Ψιμυθίωση: Ήρα Σ. Μαγαλιού

Φωτογραφίες: Ιουλία Λαδογιάννη

Αφίσα: Βίκτωρ Μελίστας

(Οι μουσικοί: Στέφανος Κοζάνης-πιάνο,

Νεκτάριος Σταματέλος- νέυ,

Χρυσόστομος Μπουκάλης- κοντραμπάσο,

Νίκος Σιδηροκαστρίτης-τύμπανα,

ηχογράφηση και μίξη στα Artracks Studios από τον Γιώργο Πρινιωτάκη)

Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Αrt Ensemble

Διεύθυνση Παραγωγής: Ντορίτα Λουκίσσα

Παραγωγή: Stage Productions - Γιώργος Σταματόπουλος

 

Eρμηνεύει ο Φαίδων Καστρής

 

 

INFO

 

Θέατρο Φούρνος

Μαυρομιχάλη 168, Αθήνα

Από 25 Φεβρουαρίου έως και 22 Απριλίου 2026

Κάθε Τετάρτη στις 21:00
Διάρκεια παράστασης: 70΄
Trailer:
https://www.youtube.com/watch?v=qUsYSmg2-30

https://www.youtube.com/watch?v=3eFBL_qBi6M

 

 

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

Τηλεφωνική αγορά εισιτηρίων-κρατήσεις: 210 646 0748

Online προπώληση: «Πέρσες» του Αισχύλου | Εισιτήρια εδώ!

Τιμή εισιτηρίου: 12,00 €

 

 

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΚΑΙ ΗΘΟΠΟΙΟΥ ΦΑΙΔΩΝΑ ΚΑΣΤΡΗ

Μόνος σε μια Λειτουργία όπως την αποκαλώ, μια δέηση αρχικά και μια ακολουθία στην εξέλιξη των παθών των Περσών.

Ένα "παρεκκλήσι" σε μια κρύπτη, πλάι στον τάφο του Δαρείου, σε μια Λειτουργία που ο Ηθοποιός γίνεται ο ίδιος μια γέφυρα κι ένα σκάφανδρο κατάδυσης στο βασίλειο των νεκρών, στους εφιάλτες των ζωντανών, στα πάθη μας στους αιώνες των ανθρώπων. Είμαστε όλοι Πέρσες, είμαστε ηττημένοι, νικημένοι από τον ίδιο τον Πολιτισμό μας - αυτός ο ίδιος ο περιβόητος κι αδηφάγος δυτικός πολιτισμός μας - των παγκόσμιων πολέμων, των αποικιών, του αφανισμού αυτόχθονων φυλών, των μακρινών μας πληθυσμών, της δουλείας, του εμπορίου ψυχών, ζώων, όπλων, ουσιών, νικημένοι παρασυρμένοι από την Άτη πάντα, καταστρεφόμαστε από τον ίδιο μας τον κατεστραμμένο πλανήτη, η Άτη στην οθόνη του κινητού μας αυτή τη φορά, ακόμη μια φορά να μας πλανεύει, η νέα μας εικόνα AI (Artificial intelligence) έρχεται σαν ένας Νέος υπέρλαμπρος Ξέρξης, ανατέλλει-επιστρέφει για να μας οδηγήσει στη νέα μεγάλη ήττα μας.

Μια Λειτουργία, μια δέηση στην υπόσχεση του ανθρώπου προς τον Άνθρωπο, την Ιστορία, τον Πολιτισμό, να μας βοηθήσει, να βρούμε "φώτιση", να καταλάβουμε, να αντισταθούμε, να αισθανθούμε ξανά.

Το 2006 συμμετείχα σαν ηθοποιός σε μια σειρά σεμιναρίων-προβών, σχεδόν ένα χρόνο πριν την πρεμιέρα στους Δελφούς και την Επίδαυρο, στην παράσταση των Περσών που σκηνοθέτησε η Λυδία Κονιόρδου για το Εθνικό Θέατρο το 2006, με διευθυντή τον Νίκο Κούρκουλο ακόμη τότε. Η παράσταση μετά την περιοδεία στην Ελλάδα, παρουσιάστηκε και στη Νέα Υόρκη στο New York City's Center Theater.

Ένα σεμινάριο της Λυδίας Κονιόρδου, με πολλούς δασκάλους καλεσμένους, σε μια σειρά προβών πάνω στους Πέρσες, τον Χορό και τον Αγγελιοφόρο, τη γλώσσα με τον Κακριδή, τον Γεωργουσόπουλο, την αρχαία κραυγή, τον ολολυγμό με τη Μίρκα Γεμεντζάκη, δραματουργικό αυτοσχεδιασμό με τον Δάσκαλο Λούντβιχ Φλάσεν (συνεργάτη του Γκροτόφσκι), έρευνα πάνω στην αρχαία "ρωγμή" την παγίδα της Άτης. Με την ίδια αυτή εξαιρετική μετάφραση της Νικολέττας Φριντζήλα, ρυθμό με τον Τάκη Φαραζή, με την Λιλή Κεντάκα στο κοστούμι, που σχεδιάσαμε οι ίδιοι, ο καθένας τον Πέρση του, στο σεμινάριο.

Ήμουν Α Κορυφαίος του Χορού των Περσών και κορυφαίος της ομάδας που ερμήνευσε τον Αγγελιοφόρο σε αυτήν την παράσταση του 2006. Δεν ξεχνώ ποτέ τον αγαπημένο μου φίλο και συνάδελφο Γιάννη Κρανά που ερμήνευσε τον Δαρείο και στη μνήμη του αφιερώνω την παράστασή μου τώρα. Τότε, στις πρόβες των Περσών, έχασα ξαφνικά από μια οξεία λευχαιμία τη μητέρα μου, ήταν μόλις 59 ετών. Θυμάμαι που σήκωνα το κεφάλι μέσα στην ορχήστρα της Επιδαύρου που μάζευα το κουράγιο για να ψελλίσω εκείνο το "Ω δαίμονα άπονε. Ασήκωτο το πόδι σου και πλάκωσε το γένος των Περσών"!

Οι Πέρσες πάντα μέσα μου, με σπαράσσουν οι Πέρσες.

Οι Πέρσες είναι για μένα πάντα στο Θέατρο και τη ζωή μου, το ίδιο πάντα του πλούτου το κραταιό λιμάνι, η κραυγή να αντηχεί μέσα μου, του αγγελιοφόρου που φτάνει, που ξεσπάει αλίμονο, πώς έγινε και σβήστηκε τόση ευτυχία μ΄ ένα μονάχα χτύπημα!

Η ΦΩΚΙΑ

του Μάνου Θηραίου
σε σκηνοθεσία Βλάση Πασιούδη και Μάνου Θηραίου

 

 Από 1 Μαρτίου

 Στο Θέατρο Άβατον

 Κάθε Κυριακή, στις 18:00

 

Από την 1η Μαρτίου και κάθε Κυριακή στις 18:00 έρχεται στο Θέατρο Άβατον, «Η φώκια», το νέο θεατρικό έργο του Μάνου Θηραίου και του Βλάση Πασιούδη, οι οποίοι συνεχίζουν την κοινή θεατρική τους πορεία μετά τις επιτυχημένες «Λέξεις των Άλλων». Μονόλογος-εμπειρία ή αλλιώς πολυπρόσωπο έργο για έναν ηθοποιό «Η φώκια» θα μας ταξιδέψει στον ονειρικό κόσμο της για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

Θα έχουμε πάντα την ίδια θάλασσα...

Ένας πατέρας και ο τριών μηνών γιος του σε μία παραλία, κάποιο φθινοπωρινό δειλινό. Μπροστά στη θάλασσα που μένει πάντα ίδια και που με κάθε κύμα της ξεβράζει μνήμες και στιγμές μιας ολόκληρης ζωής, εκείνος ξετυλίγει το κουβάρι που τον οδήγησε μέχρι εκεί, δίνει υποσχέσεις, συναντά όσους αγάπησε και όσους τον αγάπησαν και βιώνει ξανά έρωτες, απορρίψεις, θυμό και σφάλματα, αναζητώντας τη δύναμη να κάνει το επόμενο βήμα.

Ο Μάνος Θηραίος και ο Βλάσης Πασιούδης συναντιούνται ξανά μετά τις «Λέξεις των Άλλων» σε έναν παραληρηματικά αποκαλυπτικό μονόλογο για όλα όσα δεν κατορθώσαμε, όσα αφήσαμε να κυλήσουν μακριά, όσα λάθη διεκδικήσαμε και για όλα όσα δεν τολμήσαμε να γίνουμε.

Τα διαδοχικά «τότε» συναντούν το «τώρα» χωρίς συγκεκριμένη σειρά, σαν τις εικόνες και τα στιγμιότυπα που αναδύονται από το μυαλό του, όσο ο ήλιος δύει αργά απέναντί του, φωτίζοντας τα χρώματα στα χαλίκια μαζί με τις αναμνήσεις και τα πρόσωπα που τον συνόδευσαν. Σε έναν ανοιχτό διάλογο με τον νεογέννητο γιο του, ανακαλύπτει τις αλήθειες που έκρυβε ακόμη και από τον εαυτό του μέχρι τότε, σε ένα αέναο ταξίδι ενηλικίωσης από τα χρόνια που εκείνος έστεκε απέναντι από τη σκιά του δικού του πατέρα, έως το σήμερα όπου καλείται να αναλάβει τις δικές του ευθύνες, χωρίς άλλες σκιές.

Από τα όνειρα στον εφιάλτη και από τα ανέμελα χρόνια της αγάπης στον καθρέφτη που μας δείχνει ποιοι αληθινά γίναμε, «Η φώκια» είναι μαζί παραμύθι και αδυσώπητος ρεαλισμός, σαν μια μικρή, επίμονη αντανάκλαση φωτός που αγκομαχά να φωτίσει τα σκοτάδια μας, όσο η ίδια η ζωή προσπαθεί να καταδυναστεύσει την ελπίδα. Η ευτυχία, άλλωστε, σπάνια βρίσκεται εκεί όπου την αναζητούμε.

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Κείμενο: Μάνος Θηραίος

Σκηνοθεσία & Σχεδιασμός Φωτισμών: Βλάσης Πασιούδης, Μάνος Θηραίος

Σκηνικά: Γιάννης Βουρουτζής

Μουσική & Ambient Sounds: Γρηγόρης Λιόλιος

Φωτογραφίες & Video: Κώστας Ταξιντάρης, Βλάσης Πασιούδης, Ανδριάννα Στρωματιά

Δημιουργικό/Μακέτες: Ανδριάννα Στρωματιά

Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Art Ensemble

Ερμηνεία: Βλάσης Πασιούδης

Παραγωγή: Θηραϊκά Θέατρα

 

INFO

Θέατρο Άβατον | Ευπατριδών 3, Γκάζι (μετρό: Κεραμεικός)

Παραστάσεις: Κάθε Κυριακή, στις 18:00 | Διάρκεια: 85’

 

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Online: Η ΦΩΚΙΑ | More.com

Στο ταμείο του θεάτρου | Τηλ.: 210 341 26 89

Τιμή εισιτηρίου: €16,00 | φοιτητικό, ΑμεΑ, ατέλειες: €10,00

 «Sisyphus – flesh and earth»

                      Σκηνοθεσία Donald Kitt

                            Από 5 Φεβρουαρίου 2026

Κάθε Πέμπτη στις 21:00

 

Γενική είσοδος 9 ευρώ

Αγγλικοί υπέρτιτλοι                             

 

Το  «Sisyphus – flesh and earth» έκανε πρεμιέρα τον Αύγουστο στο Φεστιβάλ BRAMAT στην Πολωνία και στη συνέχεια παρουσιάστηκε στην Αθήνα στο πλαίσιο του 13ο Handmade & Recycled Theater Festival – Osmosis edition,εγκαινιάζοντας την πρώτη σκηνοθεσία του Donald Kitt στην Ελλάδα. Ο μονόλογος με τον Φάνη Κατέχο, επαναλαμβάνεται από την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026 και για λίγες Πέμπτες στο Ρεκτιφιέ. Στη συνέχεια θα ακολουθήσει περιοδεία σε πολλά φεστιβάλ της Ευρώπης.

Στα πλαίσια της εξωστρέφειας της παράστασης και της ευρωπαϊκής της πορείας, θα υπάρχουν αγγλικοί υπέρτιτλοι.

 

Λίγα λόγια για την παράσταση:

Αντλώντας υλικό από τον αρχαίο μύθο, την έννοια του εγκλεισμού και την εκπαιδευτική δράση του ερμηνευτή σε σωφρονιστικά ιδρύματα, το έργο δεν επιβάλλει ερμηνείες∙ επιτρέπει όμως στον καθένα να διαμορφώσει τη δική του πρόσβαση σε έναν ήρωα που, όπως σχολιάστηκε, «θα μπορούσε να είναι ο καθένας από εμάς». Σωματικό και τελετουργικό θέατρο συναντούν εικαστικές ποιότητες, δημιουργώντας μια εμπειρία όπου ο ρεαλιστικός χρόνος μπερδεύεται με το ονειρικό και το σύμβολο με το καθημερινό.

Έγραψαν  για τον Σίσυφο που ξαναγεννιέται στη σκηνή - Τρεις διαφορετικές ματιές για την ίδια παράσταση:

• «Σε μια καταπληκτική ερμηνεία, ο Φάνης Κατέχος παίζει συνεχώς με όλο του το σώμα… Εξαιρετικές η σκηνοθεσία και η μουσική στην ενίσχυση όλης αυτής της ματαιότητας, που συνοδεύει ο προσωπικός αγώνας του καθένα μας στον δρόμο της ελευθερίας, της αυτοπραγμάτωσης και της ευτυχίας.» — Κωστής Μεγάλης, Catisart.gr 

• «Το σώμα του αναλαμβάνει τον ρόλο του βασικού εκφραστικού μέσου. Με κίνηση γεμάτη ένταση και συμβολισμό, αντικαθιστά τον λόγο και φορτίζει τη σκηνή με νόημα… μια παράσταση που ισορροπεί στο συμβολικό και το βιωματικό.» — Κατερίνα Τσουκάτου, Θεατρο.gr

• «Ο Σίσυφος του Donald Kitt είναι, πρώτα απ’ όλα, αληθινός, υπαρκτός, με σάρκα και οστά… κάθε σωματικό και ψυχικό άλγος του δίνει ώθηση να φτάσει στην κορυφή, δηλαδή στην πραγμάτωση της ελευθερίας του.» — Δημήτρης Φιλελές, Fractalart.gr 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Σκηνοθέτης: Donald Kitt

Σύλληψη, ερμηνεία, σκηνικά-κοστούμια: Φάνης Κατέχος

Μουσική σύνθεση, Σαξόφωνο, Live electronics: Τάσος Φωτίου

Σύμβουλος δραματουργίας: Κατερίνα Διακομοπούλου

Βοηθός σκηνοθέτη: Ίρις Τσαγρή

Επιμέλεια φωτισμών: Νίκος Νίκου

Φωτογραφίες: Γιάννης Πουλημένος, Άρτεμις Παπαδάκη, Karol Budrewicz

Σχεδιασμός αφίσας: Λήδα Μανωλάκη

Video: Γιάννης Πουλημένος

Make-up artist: Εμμανουέλα Κατέχου

Κοστούμια: Ίρις Τσαγρή, Ροζάκη Τριανταφυλλιά

Επικοινωνία: Γιώτα Δημητριάδη 

Παραγωγή: Fabrica Athens-Πολυδραστική Ομάδα Τέχνης

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

Πρεμιέρα 5 Φεβρουαρίου

Πέμπτη στις 21:00

Γενική είσοδος 15 ευρώ/ Μειωμένο (ανεργίας, άνω των 65, φοιτητικό) 12 ευρώ

 

Προπώληση: ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΠΕΜΠΤΗ 05 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026, 21:00 :: TicketServices.gr

https://www.ticketservices.gr/event/rektifie-sisyphus-flesh-and-earth/

 

Και στα ταμεία του θεάτρου

 

ΡΕΚΤΙΦΙΕ
 Κέντρο Έρευνας Μεικτών Παραστατικών Τεχνών
 Κωνσταντινουπόλεως 119
 Αθήνα (5 λεπτά από το Μετρό Κεραμεικός)

                  

ΒΡΟΧΗ ΤΑ ΒΕΛΗ 

Του Μηνά Βιντιάδη 

 

Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΖΩΡΤΖΟΓΛΟΥ ΣΤΟ"CALDERONE"

"Βροχή τα βέλη" και στην Αθήνα

 

«Μια ιστορία αγάπης και συγχώρεσης»

 

Ο Στράτος Τζώρτζογλου αυτόν το χειμώνα θα πρωταγωνιστεί στο νέο έργο του θεατρικού συγγραφέα Μηνά Βιντιάδη"Βροχή τα βέλη", που μετά από την επιτυχημένη περιοδεία του σ' όλη την Ελλάδα, αρχίζει τις παραστάσεις του στο θέατρο "Calderone Art Space", το Σάββατο 31 Ιανουαρίου και θα παίζεται κάθε Σάββατο και Δευτέρα στις 9.15 μ.μ.

Πρόκειται για ένα κοινωνικό έργο που αναφέρεται στις σχέσεις των δύο φύλων, στους φόβους και τις αγωνίες του ανθρώπου και στη δύναμη της αισιοδοξίας, όπου το χιούμορ και το γέλιο, διαδέχονται τη συγκίνηση, σ’ ένα συνεχές παιχνίδι συναισθημάτων, όπως ακριβώς είναι η ζωή μας, με τα τραγούδια του Γιάννη Ζουγανέλη να "ντύνουν" μουσικά τον λόγο του "ήρωα" του έργου. 

Η υπόθεση. Ένας άντρας γιορτάζει τα πεντηκοστά του γενέθλια και ενώ περιμένει τους καλεσμένους του, κάνει μια πρόβα για το τι θα τους πει. Για τα παιδικά του χρόνια, το επάγγελμά του, το γάμο του, τις γυναίκες της ζωής του, τους φόβους και τις αγωνίες του, τα λάθη, τις αλήθειες και τα ψέματά του. Ως που μπορούν να φτάσουν άραγε οι αποκαλύψεις του; Πόσα θα τολμήσει να πει; Ποιοι θα έρθουν στο τέλος για να του ευχηθούν;

Όπως ο ίδιος λέει, είναι ένας άντρας που «σ’ όλες τις ηλικίες του, κλέβει τις εφηβείες του».

Λέει ο συγγραφέας: "Αυτό, κυρίως, που ήθελα να πετύχω στο νέο έργο μου ήταν οι ήρωες μου να βρεθούν σ' εκείνο το "νεκρό" σημείο όπου η αλήθεια και το ψέμα, η υπερβολή και η ατολμία, το θάρρος και το θράσος, ο φόβος και το ρίσκο, γίνονται ένα.

Κι αυτό που θέλω να παρακαλέσω τους θεατές, ειδικά τις γυναίκες που γεμίζουν τα θέατρα, είναι πρώτα να γελάσουν και μετά να προβληματιστούν, πρώτα να κλάψουν και μετά να ψάξουν τα "κρυμμένα μυστικά".

Μπορεί ένας άντρας να μιλάει, μα θα μπορούσε να ήταν γυναίκα..."

 

«΄Οταν σε πρωτοείδα ένιωσα την καρδιά μου να γίνεται ένα με το κορμί μου»

« Τα μαλλιά σου έμοιαζαν με καταρράκτες - το νερό που δεν έγινε δάκρυα - αν κολυμπούσα θα πήγαινα όπου ονειρευόμουν»

«Πόσο εδώ είσαι ενώ λείπεις - πόσο κοντά σε νιώθω ενώ είσαι τόσο μακριά- πόσο με πνίγει η αγκαλιά σου , εσύ που ήσουν πάντα τρυφερή στα αγγίγματα»

 

Ο ήρωας μιλάει με ενθουσιασμό 

για την «αξία της «αγάπης χωρίς όρια», 

το πάθος του για μια νέα ζωή γεμάτη συμπόνια και τρυφερότητα για τους άλλους ανθρώπους, την αξία της φιλίας, 

την ελπίδα του να «ξαναγεννηθεί» 

ως καινούργιος άνθρωπος.

 

Λέει ο Τζώρτζογλου: “Ο ήρωας που υποδύομαι την ημέρα των γενεθλίων του, «εξομολογείται» στους καλεσμένους του, τη ματαίωση της ζωής του, όντας ο ίδιος πετυχημένος επαγγελματικά ως διαφημιστής, χάνει τον μεγάλο του έρωτα και με αυτή την αφορμή, εξομολογείται «την ματαιότητα του ναρκισσισμού», τη μανία του να αρέσεις με οποιοδήποτε κόστος, αλλά και την «απώλεια της αγάπης», την πίκρα του για το παιδί που δεν γεννήθηκε ποτέ, τον πνιγμό του πατέρα του στον Ατλαντικό, την απώλεια της γιαγιάς του που λάτρευε, την ξεχωριστή μητέρα του, το χωρισμό του από την γυναίκα του, που ήταν ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής του.

 

Λέει στους «καλεσμένους» του:

«Κανέναν δεν περιμένω, κανείς δεν με περιμένει 

΄Εχω μόνο εσάς.

Ελάτε να μου ευχηθείτε 

να διώξω μακριά τον κακό εαυτό μου

και εύχομαι … να ξαναγεννηθώ…από την αρχή

Αλήθεια, είναι αργά για ν’ αλλάξω;»

 

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ : Στράτος Τζώρτζογλου 

Μαρία Τσαρούχα 

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ : Μαίρη Μαραγκουδάκη 

ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΄Εφη Μεράβογλου 

ΣΚΗΝΙΚΑ - ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Δημήτρης Στρέπκος 

ΦΩΤΙΣΜΟΙ : Τάσος Σκλαβούνος 

ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΜΟΥΣΙΚΗ : Γιάννης Ζουγανέλης 

VIDEO AΡΧΕΙΟΥ - VIDEO ART: Άγγελος Σπαρταλης 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Eyefixstudio Σπύρος Κατωπόδης

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: Έλενα Καρρά

 

ΔΙΑΝΟΜΗ 

Οδυσσέας : Στράτος Τζώρτζογλου 

 

VIDEO SPOT Youtube Link

https://youtu.be/xyQiQ1RwLlE

 

Στο βίντεο:  η Μυρτώ Δημητρακοπούλου και η Ειρήνη Τσαγκατάκη 

 

ΠΑΡΑΓΩΓΗ : Σκηνή Ζωής 

 

 

 

Τρέϊλερ παράστασης: 

https://www.youtube.com/watch?v=xyQiQ1RwLlE&authuser=0

 

CALDERONE ART SPACE 

Τριπτολέμου 8 Γκάζι ΑΘΗΝΑ 

https://www.calderone.gr

21 3005 8407

 

Από 31 Ιανουαρίου ως 30 Μαρτίου 

Για 18 μόνο παραστάσεις 

Δευτέρα & Σάββατο  21:15 

Ώρα 21.15 μμ

Διάρκεια 75 λεπτά 

 

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ : 

MORE.COM

ΒΡΟΧΗ ΤΑ ΒΕΛΗ | Εισιτήρια online! | More.com.

ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΡΥΛΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

«ΚΟΙΜΩΜΕΝΟΣ ΧΑΛΕΠΑΣ, Ο ΣΑΛόΣ άΓΙΟΣ»

του Άγγελου Ανδρεόπουλου

( και προσθήκη extra ημέρας παράστασης )

 

Σκηνοθεσία Αλέξανδρος Λιακόπουλος

 

Με τον Γιώργη Κοντοπόδη
 

Η παράσταση θρύλος για την ζωή του κορυφαίου γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά παρατείνεται έως και την Κυριακή 1 Μαρτίου

στο ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΛΛΙΡΡΟΗΣ

 

Η παράσταση ΚΟΙΜΩΜΕΝΟΣ ΧΑΛΕΠΑΣ Ο ΣΑΛΟΣ ΑΓΙΟΣ του Άγγελου Ανδρεόπουλου, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Λιακόπουλου, με τον Γιώργη Κοντοπόδη (υποψήφιο για βραβείο ερμηνείας Κάρολος Κούν) στον ρόλο του Γιαννούλη Χαλεπά, που λάτρεψαν κριτικοί και θεατές, για την οποία έχουν γραφτεί διθυραμβικές κριτικές και παρουσιάζεται για 4^η χρονιά, συνεχίζει την επιτυχημένη πορεία της έως και την Κυριακή 1 Μαρτίου, στο θέατρο Καλλιρρόης.

Επίσης προστίθεται παράσταση ΚΑI κάθε Τρίτη στις 21:15 ( ξεκινώντας από τη Τρίτη 3 Φεβρουαρίου )

PROMO TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=NZsJleSYjBo&feature=youtu.be
 

Λίγα λόγια για το έργο:

Ο Γιαννούλης Χαλεπάς υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες, έργα του οποίου θαυμάζονται και αποτελούν, παγκοσμίως, αντικείμενο μελέτης μέχρι και σήμερα. Η ζωή του... απλά μυθιστορηματική. Σαν βγαλμένη από ταινία τρόμου, μα με happy ending.

Τα πρώτα χρόνια στην Τήνο, οι σπουδές στο εξωτερικό, τα δημιουργικά χρόνια στην Αθήνα του 1800, οι βραβεύσεις, η παγκόσμια αναγνώριση... μα και ο εγκλεισμός στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας για 14 χρόνια, η απομόνωση και η αυστηρή επίβλεψη της μητέρας του, ο μεγάλος του έρωτας που έμελλε να χαράξει όλη του τη ζωή... μοναξιά... πόνος... στέρηση ... μερικές απ’ τις λέξεις που συνθέτουν τη ζωή του ανθρώπου και δημιουργού.

Με εφαλτήριο το κελί του, στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας, η παράσταση του έργου του Άγγελου Ανδρεόπουλου, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Λιακόπουλου, με τον Γιώργη Κοντοπόδη στον ρόλο του σπουδαίου δημιουργού, μας ταξιδεύει σε όλους τους σημαντικούς σταθμούς της ζωής του Ιωάννη ή... Γιαννούλη (όπως τον αποκαλούσε χαϊδευτικά η μητέρα του) και μας δίνει το μέγεθος της ευφυίας αλλά και του πόνου, τόσο του ίδιου όσο και όλων των καλλιτεχνών που, ανά τους αιώνες, χαρακτηρίστηκαν Σαλεμένοι ( Σαλοί ) αλλά παρέμειναν και παραμένουν χαραγμένοι στη συνείδηση και τη μνήμη μας.

 

Μια παράσταση, όχι βιογραφική, μα καθαρά ψυχολογική, για όλους εκείνους τους ανθρώπους, που η εποχή, που έζησαν, δεν τους επέτρεψε να χαμογελάσουν, μα εκείνοι συνέχισαν να πιστεύουν και να δημιουργούν... μέχρι τη στιγμή που άγγιξαν το Θείο...και δε θαμπώθηκαν...μα είδαν... και διαρκώς υπάρχουν, για να μας θυμίζουν μια φράση...

...΄΄ποτέ δεν είναι αργά΄΄...
 

Ακολουθούν κάποια αποσπάσματα από κριτικές για την παράσταση

 

Τον είδαμε τον ΚΟΙΜΩΜΕΝΟ ΧΑΛΕΠΑ ... Για την ακρίβεια τον βλέπαμε και δεν τον χορταίναμε ... Όση ώρα κι αν τον βλέπαμε πάλι δεν θα τον χορταίναμε ... Εξαιρετικη θεατρική απόδοση του ρόλου, εστιασμένο σενάριο, άλαλοι οι θεατές σε όλη την παράσταση - χωρίς διάλειμμα. Αυτό πρέπει να το τονίσουμε ... Σφίχτηκε η ψυχή μου δεν σας κρύβω με την αρμονική σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Λιακόπουλου ... Απόλαυσα την κάθε έκφραση του υπέροχου Γιώργη Κοντοπόδη. Αυτές οι δυό τεράστιες προσωπικότητες του θεάτρου μ΄έκαναν και Συ-ζούσα με τον Γιαννούλη τον Χαλεπά για 2 ώρες... Κατάμεστο το θέατρο... Κρυφάκουσα υπερθετικά σχόλια και οφείλω να ομολογήσω ότι όλοι φύγαμε ΑΛΛΙΩΣ μετά απ΄αυτή την παράσταση!!!

Σοφία Στάμου

Μια παράσταση που αφήνει το αποτύπωμά της στα θεατρικά δρώμενα, όπως τα χέρια του Χαλεπά άφησαν το δικό τους στο μάρμαρο. Μια παράσταση που αποτυπώνει με καθαρότητα την πορεία και τις αντιφάσεις του Χαλεπά, προσεγγίζοντας τον μύθο και τον άνθρωπο με ισορροπία και σεβασμό. Με την ερμηνεία του Γιώργη Κοντοπόδη να δεσπόζει, προσφέρει ένα θεατρικό ταξίδι συγκλονιστικό και ανθρώπινο. Μια συγκλονιστική παράσταση που μιλά στην ψυχή μας. Μας συγκινεί, μας προβληματίζει. Ο Γιώργης Κοντοπόδης για την συγκλονιστική του ερμηνεία, είναι υποψήφιος για το Βραβείο «ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ» Ερμηνείας Ηθοποιού σε ελληνικό έργο.

Βίβιαν Μητσάκου

Ο Αλέξανδρος Λιακόπουλος σκηνοθετεί ξανά τον Γιώργη Κοντοπόδη σε ένα θεατρικό μονόλογο υψηλότατης έντασης και βαθύτατης ενσυναίσθησης που έγραψε ο Άγγελος Ανδρεόπουλος, για την ζωή του κορυφαίου γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά.Σε νέο θεατρικό χώρο, με ευρύτερο σκηνικό βάθος και ως εκ τούτου πλήρη αξιοποίηση της κίνησης και των φωτισμών, το καλλιτεχνικό όραμα και των τριών βασικών συντελεστών πραγματώνεται στο έπακρο, κάνοντας τον θεατή να παρακολουθεί αυτό το αφήγημα ζωής στην άκρη του καθίσματος! Τελειότερος από ποτέ, ο Γιώργης Κοντοπόδης δίνει κάτι παραπάνω από ψυχή στην ενσάρκωση του Σαλού Άγιου της ελληνικής γλυπτικής, δίνει κυριολεκτικά το είναι του, φεύγει κι απογειώνεται για μεγάλα ταξίδια ψυχής, παίρνοντας μαζί του τον θεατή μέχρι τέλους. Ο λόγος του πυκνός, ρυθμικός και αλάνθαστος έχει το χάρισμα να μετατρέπει την αφήγηση σε ολοζώντανες εικόνες μιας φαντασιακής υπερπαραγωγής εποχής. Έτσι ο θεατής, φεύγοντας, παίρνει μαζί του αυτές τις ενίοτε σκληρές εικόνες από τον 19ο αιώνα μιας ιδιότυπης ελληνικής πατριαρχικής αυστηρότητας όπου οι καθορισμένοι ρόλοι συντρίβουν όνειρα και δεν αφήνουν περιθώρια διαφυγής σε ένα καλλιτέχνη, οδηγώντας τον σταδιακά στην τρέλα.

Τάσος Ντερτιλής

Παρακολουθώντας τον Κοντοπόδη να ερμηνεύει, με το σώμα του ν’ αφυδατώνεται μπροστά στο κοινό, νιώθεις μετά τα πρώτα τα λεπτά της παράστασης να ξεκινάει μέσα σου το τσουνάμι του πένθους για την ζωή που δεν έζησες.

Νανά Παλαιτσάκη

Μια ερμηνεία πραγματικά πολυδιάστατη, δουλεμένη από χίλιες πλευρές και οπτικές, μια σκηνοθεσία καταιγιστική, ενδεικτική της διαδρομής του μεγάλου καλλιτέχνη από το φως στο σκοτάδι και από το σκοτάδι πάλι πίσω στο φως της έμπνευσης και της δημιουργίας που μόνο αυτή μπορεί να σώσει και να γιατρέψει την πολύπαθη ψυχή, το χιλιοβασανισμένο πνεύμα του ανθρώπου που στερείται την αγάπη μα και του καλλιτέχνη που στερείται την τέχνη του. Η παράσταση, ένα πραγματικό αριστούργημα, σίγουρα προϊόν ενδελεχούς έρευνας αναπαριστά όλη την ζωή του μεγάλου γλύπτη, του χαρισματικού μα και τόσο πονεμένου Γιαννούλη, τονίζοντας κάθε πτυχή και λεπτομέρεια του βίου του, αναδεικνύοντας κομβικά γεγονότα όσο και καθημερινές στιγμές, όλα όσα τον σμίλευσαν και ακρωτηρίασαν μαζί. Μουσική, φώτα, όλα συντελούν στο ασύγκριτης δύναμης σκηνικό θέαμα που μας συγκλονίζει βαθιά, σαν να απελευθερώνει ακαριαία το γλυπτό που κρύβει μέσα της η κάθε ψυχή. Τρόμος, αποδοχή, γαλήνη, τρικυμία και άφεση στο φως όλα βρίσκονται εκεί για να μην χαθούν ποτέ ξανά στα δύσβατα μονοπάτια που μας έριξαν άλλοι να διασχίσουμε μα εμείς καταφέραμε να τα υπερβούμε και μετουσιώσουμε.

Μια παράσταση που αποθεώνει τον έρωτα και τον θάνατο, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Λιακόπουλου

Ελλη Διακογιάννη

Η σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Λιακόπουλου κινείται ανάμεσα στο φως και τη σκιά, σαν μια συνεχής αναπνοή ανάμεσα στη ζωή και τον εσωτερικό θάνατο. Ο Γιώργης Κοντοπόδης δεν «παίζει» τον Χαλεπά. Γίνεται ο Χαλεπάς. Μπαίνει στη δίνη του νου του με τόση αφοσίωση, που ο θεατής σχεδόν φοβάται μήπως χαθεί κι ο ίδιος εκεί μέσα.

Κώστας Κούλης

Μια παράσταση αντάξια των προσδοκιών της που αξίζει όλοι να παρακολουθήσουν.

Πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές της παράστασης.

Πολυξένη Ζαρκαδούλα

«Κοιμώμενος Χαλεπάς. Ο Σαλός Άγιος». Μια ερμηνεία – δώρο από τον Γιώργη Κοντοπόδη. Τελικά ο «Κοιμώμενος Χαλεπάς» χαρίζει άπλετο φως στη θεατρική Αθήνα…

Παναγιώτης Μήλας

Η παράσταση «Κοιμώμενος Χαλεπάς, Ο Σάλος Άγιος» σκιαγραφεί με ευαισθησία και θεατρική τόλμη τον κόσμο του Γιαννούλη Χαλεπά — ενός καλλιτέχνη που έζησε στα όρια ανάμεσα στη δημιουργία και την οδύνη, στην πίστη και την απόρριψη. Μέσα από μια σκηνοθεσία λιτή, σχεδόν ασκητική, ξετυλίγεται η διαδρομή του ανθρώπου που πάλεψε με τους δαίμονες του νου και της κοινωνίας, αλλά δεν έπαψε να πιστεύει στη δύναμη του μαρμάρου να γεννά ψυχή.

Σωτήρης Σουλούκος

"Το κείμενο αυτό αποτελεί μια γροθιά στο κοινωνικό κατεστημένο"

Ελένη Αναγνωστοπούλου - fractalart.gr

" Η τραγική ζωή του μεγάλου καλλιτέχνη, περνάει ολόκληρη μέσα από τη δυνατή ερμηνεία του Γιώργη Κοντοπόδη και μας καθηλώνει"

Λένα Σάββα - θεατρο.gr ¨

'Ενα ανατριχιαστικό όλον που σε κερδίζει επάξια,προσφέρει εντάσεις, ποικίλες υφές και ρεαλιστικό σπαραγμό"

Τζένη Κουκίδου - koukidaki.gr

"Με ξετρέλανε αυτός εδώ ο μονόλογος. Με ξετρέλανε τούτη η παράσταση"

Κώστας Κούλης Noizy.gr

"Η παράσταση είναι ένας από αυτούς τους μονολόγους, που βγαίνεις από την αίθουσα και ψαχνεις λίγο δροσερό αέρα να σε "χτυπήσει" στο πρόσωπο"

Θοδωρής Κ. - sinwebradio.com

" Ο λόγος ρέει, τα συναισθήματα ρέουν. Φαίνεται η ψυχή. Αυτό μου έμεινε από το έργο. Δεν μιλά απλά για τη ζωή του Χαλεπά, μιλά για την ψυχή του κι αυτό παίρνει το κοινό φεύγοντας." iart.gr

΄΄Σπάνια παρακολουθεί κανείς παράσταση με τόση ισότιμη και ισοβαρή αρμονία των τριών συντελεστών της, του συγγραφέα, του σκηνοθέτη και του ηθοποιού.Μια παράσταση που οφείλουμε να δούμε όλοι ΄΄

Βαγγελης Ραφτοπουλος thesspress.gr

΄΄Ο Γιωργής Κοντοπόδης αρπάζει το κείμενο, περνάει τις λέξεις στην ψυχή του, τις φιλτράρει με έναν αξεπέραστο τρόπο και το προσφέρει με όλη του την ένταση, όλη την ευαισθησία και το πολυεπίπεδο του, τόσο άμεσα, τόσο διακριτά που κανείς και τίποτα δε μένει ασυγκίνητος΄΄

Αiμιλια Φλωρου artviews.gr

΄΄Ο Γιωργης Κοντοποδης χειρίζεται άψογα όλα τα συναισθήματα του ρόλου του, ποτίζεται από αυτά ώστε να μας μεταφέρει την τραγικότητα της ζωής ενός «σαλού άγιου» που αδικήθηκε από τους ανθρώπους, δικαιώθηκε με την τέχνη του. Όλα ξεπροβάλλουν μέσα από τις ερμηνευτικές συναισθηματικές εναλλαγές του ηθοποιού που καταθέτει στη σκηνή τον εξαιρετικό υποκριτικό του πλούτο΄΄

Μαιρη Γκαζιανη polimagazino.gr

 

Η ταυτότητα της παράστασης
 

ΚΟΙΜΩΜΕΝΟΣ ΧΑΛΕΠΑΣ, Ο ΣΑΛόΣ άΓΙΟΣ

Δράμα

του Άγγελου Ανδρεόπουλου

Σκηνοθεσία - φωτισμοί : Αλέξανδρος Λιακόπουλος

Σκηνικό - εικαστική επιμέλεια : Μιχάλης Παπαδόπουλος

Φωτογραφίες : Ευάγγελος Κάλλοου

Μουσική σύνθεση : Άγγελος Ανδρεόπουλος

Δημιουργία Τρέηλερ : Θάνος Αγγέλης / Picon Photography

Στο ρόλο του Γιαννούλη Χαλεπά ο Γιώργης Κοντοπόδης
 

Φωνή Φύλακα ( οff ) ο Νικόλας Μπράβος

 

Θέατρο ΚΑΛΛΙΡΡΟΗΣ

Καλλιρρόης 10, Αθήνα 117 43 - (στάση μετρό Ακρόπολη, στάση τραμ Βουλιαγμένη)

Τηλέφωνο κρατήσεων: 6942097395 και 6931158784
 

Ημέρες και ώρες παραστάσεων : Τρίτη στις 21:15, Κυριακή στις 18:15 έως και την Κυριακή 1 Μαρτίου

Διάρκεια παράστασης : 75 λεπτά ( χωρίς διάλειμμα )

Τιμές εισιτηρίων : 15 ευρώ, 12 ευρώ ( φοιτητικό, ανέργων, Α.Μ.Ε.Α)

Προπώληση: https://www.ticketservices.gr/event/theatro-kallirrois-koimomenos-xalepas-o-salos-agios/

Παραγωγή : Θέατρο Καλλιρόης / Χώρος Τέχνης 14^η Μέρα

ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΕΡΤΟΠΕΝ