Το έργο του Παναγιώτη Γκούβερη«Μην κλαις ρε γοργόνα» από την TsopanTheatreCompany επιστρέφει στο Θέατρο ΙΣΟΝ για 5 μόνο παραστάσεις.
Καλώς ήρθατε στη Ελλάδα. Ελπίζουμε η διαμονή σας στο τσαρδί μας να εξελιχθεί σε μια κατά τα άλλα αξιοσημείωτη εμπειρία στον ταξιδιωτικό σας χάρτη. Ελάτε να γνωρίσετε την Ελλάδα. Την Ελλάδα με τα ωραία της νησιά, με τους φιλόξενους ανθρώπους της, με τις μπουγάδες που επιπλέουν στις ταράτσες της. Welcome to Greece. Τη χώρα του φωτός, τη χώρα της κατάκτησης, τη χώρα της μεγάλης ιστορίας. Από εδώ ξεκίνησαν όλα. Όταν εμείς φέρναμε μάρμαρα από την Πεντέλη, οι υπόλοιποι έκαναν φούσκες με το σάλιο τους. Welcome to Greece, μια χώρα γεμάτη θάλασσα, μια χώρα γεμάτη μνημεία, μια χώρα με πολύ αλάτι και λίγο οξυγόνο. Ελάτε να μας θαυμάσετε, θα είμαστε ήσυχοι, νωχελικοί, οριακά βασανισμένοι και θα ψαρεύουμε στην προβλήτα, γνωρίζοντας ότι στον βυθό θα υπάρχει μια γοργόνα, που είτε θα μας σώσει είτε θα μας κατασπαράξει όλους.
Ελάτε να ψαρέψουμε, έχουμε αρκετό δόλωμα αλλά λίγη υπομονή. Ακούμε ουρλιαχτά από τον βυθό, αλλά δεν μιλάμε ξένες γλώσσες. Εδώ μόνο διψάμε. Διψάμε για οξυγόνο και επιβίωση. Καλώς ήρθατε στην Ελλάδα που βρέχεται από όλες τις θάλασσες, αλλά εμείς συνεχώς διψάμε. Καλώς ήρθατε στο μεγαλύτερο ενυδρείο του κόσμου, την Ελλάδα μας. Ελάτε να επιπλεύσουμε, ελάτε με τις σαγιονάρες σας, ελάτε με τα δίχτυα σας να πιάσουμε τη γοργόνα, την αδερφή του Αλέξανδρου να μας δώσει εξηγήσεις. Θέλουμε να της κάνουμε μόνο μια ερώτηση: «Μπορεί όλο αυτό το νερό να ξεπλύνει το παρελθόν μας;»
Ταυτότητα παράστασης
Κείμενο: Παναγιώτης Γκούβερης
Σκηνοθεσία: Περσεφόνη Παντοπούλου
Δραματουργική επεξεργασία: Αλεξάνδρα Τσόμπου
Σκηνικά: Eύα Τρουπιώτη
Επιμέλεια κίνησης: Γρηγορία Μεθενίτη
Σχεδιασμός ήχου: Tsopan Theatre Company
Βοηθός σκηνοθέτη: Νίκη Παπαγεωργίου
Κατασκευή σκηνικού: Μυρτώ Μάστορη
Φωτισμοί: Δημήτρης Σαβουϊδάκης, Λία Μιχάλη
Φωτογραφίες: Αγάπη Λιάκου
Videoteaser: Timos Coronetopoulos Cinematography
Επικοινωνία: Νατάσα Παππά
Ερμηνεύει η Μπέτυ Σαράντη
Πληροφορίες παράστασης
Χώρος:Θέατρο ΙΣΟΝ (Μελενίκου 33, Αθήνα | Σταθμός μετρό Κεραμεικός)
4η χρονιά επιτυχίας για την παράσταση που παρακολούθησαν και λάτρεψαν χιλιάδες θεατές, σε όλη την Ελλάδα
Η παράσταση θρύλος για την ζωή του κορυφαίου γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά
στο ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΛΛΙΡΡΟΗΣ
Από Κυριακή 5 Οκτωβρίου και κάθε Κυριακή στις 18:15
Η παράσταση, που λάτρεψαν χιλιάδες θεατές, που είδαν και ξαναείδαν, σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό, για τη ζωή του σπουδαίου γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά, διανύοντας τον τέταρτο χρόνο επιτυχίας της, τη νέα θεατρική σεζόν θα παρουσιαστεί στο Θέατρο Καλλιρρόης, κάθε Κυριακή στις 18:15 με έναρξη την Κυριακή 5 Οκτωβρίου.
Ο Γιαννούλης Χαλεπάς υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες, έργα του οποίου θαυμάζονται και αποτελούν, παγκοσμίως, αντικείμενο μελέτης μέχρι και σήμερα. Η ζωή του... απλά μυθιστορηματική. Σαν βγαλμένη από ταινία τρόμου, μα με happy ending.
Τα πρώτα χρόνια στην Τήνο, οι σπουδές στο εξωτερικό, τα δημιουργικά χρόνια στην Αθήνα του 1800, οι βραβεύσεις, η παγκόσμια αναγνώριση... μα και ο εγκλεισμός στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας για 14 χρόνια, η απομόνωση και η αυστηρή επίβλεψη της μητέρας του, ο μεγάλος του έρωτας που έμελλε να χαράξει όλη του τη ζωή... μοναξιά... πόνος... στέρηση ... μερικές απ’ τις λέξεις που συνθέτουν τη ζωή του ανθρώπου και δημιουργού.
Με εφαλτήριο το κελί του, στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας, η παράσταση του έργου του Άγγελου Ανδρεόπουλου, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Λιακόπουλου, με τον Γιώργη Κοντοπόδη στον ρόλο του σπουδαίου δημιουργού, μας ταξιδεύει σε όλους τους σημαντικούς σταθμούς της ζωής του Ιωάννη ή... Γιαννούλη (όπως τον αποκαλούσε χαϊδευτικά η μητέρα του) και μας δίνει το μέγεθος της ευφυίας αλλά και του πόνου, τόσο του ίδιου όσο και όλων των καλλιτεχνών που, ανά τους αιώνες, χαρακτηρίστηκαν Σαλεμένοι ( Σαλοί ) αλλά παρέμειναν και παραμένουν χαραγμένοι στη συνείδηση και τη μνήμη μας.
Μια παράσταση, όχι βιογραφική, μα καθαρά ψυχολογική, για όλους εκείνους τους ανθρώπους, που η εποχή, που έζησαν, δεν τους επέτρεψε να χαμογελάσουν, μα εκείνοι συνέχισαν να πιστεύουν και να δημιουργούν... μέχρι τη στιγμή που άγγιξαν το Θείο...και δε θαμπώθηκαν...μα είδαν... και διαρκώς υπάρχουν, για να μας θυμίζουν μια φράση...
...΄΄ποτέ δεν είναι αργά΄΄...
Ακολουθούν κάποια αποσπάσματα από κριτικές για την παράσταση
"Το κείμενο αυτό αποτελεί μια γροθιά στο κοινωνικό κατεστημένο"
Ελένη Αναγνωστοπούλου -fractalart.gr
" Η τραγική ζωή του μεγάλου καλλιτέχνη, περνάει ολόκληρη μέσα από τη δυνατή ερμηνεία του Γιώργη Κοντοπόδη και μας καθηλώνει"
Λένα Σάββα - θεατρο.gr ¨
'Ενα ανατριχιαστικό όλον που σε κερδίζει επάξια,προσφέρει εντάσεις, ποικίλες υφές και ρεαλιστικό σπαραγμό"
Τζένη Κουκίδου - koukidaki.gr
"Με ξετρέλανε αυτός εδώ ο μονόλογος. Με ξετρέλανε τούτη η παράσταση"
Κώστας Κούλης Noizy.gr
"Η παράσταση είναι ένας από αυτούς τους μονολόγους, που βγαίνεις από την αίθουσα και ψαχνεις λίγο δροσερό αέρα να σε "χτυπήσει" στο πρόσωπο"
Θοδωρής Κ. - sinwebradio.com
" Ο λόγος ρέει, τα συναισθήματα ρέουν. Φαίνεται η ψυχή. Αυτό μου έμεινε από το έργο. Δεν μιλά απλά για τη ζωή του Χαλεπά, μιλά για την ψυχή του κι αυτό παίρνει το κοινό φεύγοντας." iart.gr
΄΄Σπάνια παρακολουθεί κανείς παράσταση με τόση ισότιμη και ισοβαρή αρμονία των τριών συντελεστών της, του συγγραφέα, του σκηνοθέτη και του ηθοποιού.Μια παράσταση που οφείλουμε να δούμε όλοι ΄΄
Βαγγελης Ραφτοπουλος thesspress.gr
΄΄Ο Γιωργής Κοντοπόδης αρπάζει το κείμενο, περνάει τις λέξεις στην ψυχή του, τις φιλτράρει με έναν αξεπέραστο τρόπο και το προσφέρει με όλη του την ένταση, όλη την ευαισθησία και το πολυεπίπεδο του, τόσο άμεσα, τόσο διακριτά που κανείς και τίποτα δε μένει ασυγκίνητος΄΄
Αiμιλια Φλωρου artviews.gr
΄΄Ο Γιωργης Κοντοποδης χειρίζεται άψογα όλα τα συναισθήματα του ρόλου του, ποτίζεται από αυτά ώστε να μας μεταφέρει την τραγικότητα της ζωής ενός «σαλού άγιου» που αδικήθηκε από τους ανθρώπους, δικαιώθηκε με την τέχνη του. Όλα ξεπροβάλλουν μέσα από τις ερμηνευτικές συναισθηματικές εναλλαγές του ηθοποιού που καταθέτει στη σκηνή τον εξαιρετικό υποκριτικό του πλούτο΄΄
Μετά τη θερμή αποδοχή από κοινό και κριτικούς η «Μπουμπού», του Δημήτρη Μητσοτάκη, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Πασσά, με τη Δήμητρα Κολλά στον ομώνυμο ρόλο, επιστρέφει για 2η χρονιά στο θέατρο Εν Αθήναις. Από 27 Σεπτεμβρίου, κάθε Σάββατο & Κυριακή στις 17:45, για περιορισμένες παραστάσεις.
Η Μπουμπού, μια γεννημένη θεατρίνα, είναι η πρωτότοκη κόρη μιας οικογένειας από την Κρήτη, η οποία γεννιέται σχεδόν 7κιλά! Η αναπτυγμένηφύση της, την ακολουθεί σε όλη την πορεία της ζωή της και την κάνει αντικείμενο χλευασμού, παραγκωνισμού, υποτίμησης και… εκμετάλλευσης. Η Μπουμπού όμως δεν το βάζει κάτω. Κοιτά τη φωτεινή πλευρά της ζωής κι ας θυμώνει κι ας κλαίει. Βρίσκει καταφύγιο στο φαγητό και ειδικά στις τουλούμπες που λατρεύει. Τελικά δεν καταφέρνει να γίνει ηθοποιός. Την κερδίζουν τα οικοκυρικά και το μαγείρεμα, η βελόνα, το βελονάκι, τα κεντήματα, τα σεμεδάκια και τα σεμέν. Με αφορμή το ράψιμο του νυφικού της εγγονήςτης, μας διηγείται την πολυτάραχη, κινηματογραφική ζωή της από το 1946 μέχρι τις μέρες μας. Δυσκολίες, χαρές, χιούμορ, τραγούδια, συγκίνηση, ανατροπές, ένας μεγάλος έρωτα και μια θυσία.
ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
Ο ΔημήτρηςΜητσοτάκης μας παραδίδει μία εξαιρετικά γλυκόπικρη νουβέλα, με λόγο ζωντανό, ανθρώπινο και καθημερινό, χωρίςμελοδραματισμούς και με αιφνίδιες συναισθηματικές διακυμάνσεις. Ένα βαθύτατα θεατρικό κείμενο γεμάτο πολλαπλάμηνύματα, για πολλούς αποδέκτες. Η Μπουμπού, που βρίσκει την ιδανικήδιανομή στο πρόσωπο της υπερταλαντούχας ΔήμητραςΚολλά, εντάσσεται σε ένα σύμπαν που κινείται ανάμεσα στο όνειρο και τον εφιάλτη, τη μνήμη και την πραγματικότητα, το χθες και το σήμερα. Και ενώ είναι ένα έργο, κατά κάποιον τρόπο, «ιστορικό», πραγματεύεται διαχρονικά θέματα, όπως: τοbodyshaming, ο εκφοβισμός, η οικογενειακή παραμέληση, η περιθωριοποίηση, η κάθε είδους κακοποίηση, η ανάγκη για επιβίωση, το πένθος, η μοναξιά, η κατάθλιψη,ηελπίδα και ο μεγάλος έρωτας που θα γιατρέψει τα πάντα. Ο θεατής θα ταυτιστεί σε πολλά σημεία με την ηρωίδα μας, γιατί δυστυχώς τα παραπάνω κακώς κείμενα τα βιώνουμε καθημερινά, αλλά ευτυχώς πλέον μιλάμε για αυτά. Ή μήπως όχι; Το νήμα της παράστασης ξετυλίγεται με ευφρόσυνο τρόπο. Το γέλιοκαιησυγκίνηση, το τραγούδι και ηεκκωφαντική σιωπήεναλλάσσονται. Η διασκέδαση και η ψυχαγωγία πηγαίνουν αντάμα, καθώς η Μπουμπού με τη βελόνα της κεντάει αυτόν τον ιδιαίτερο και ξεχωριστό κόσμο και μας ταξιδεύει μαζί της.
ΓΡΑΦΤΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ:
«Ο Κωνσταντίνος Πασσάς, ταλαντούχος ηθοποιός, δοκιμάζεται, επάξια, για δεύτερη φορά στον σκηνοθετικό στιβο ("Το ημερολόγιο ενός τρελού", 2022. Το έξυπνο εύρημα της συνθήκης της πρόβας του νυφικού της εγγονής της Μπουμπούς του δίνει το έναυσμα να δημιουργήσει έναν σφιχτό και δυνατό μονόλογο, δουλεμένο με ρυθμό, έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις , χιούμορ και συγκίνηση. Η σκηνοθετική ματιά του διαθέτει ακρίβεια, ευαισθησία και τόλμη. Καταθέτει μια παράσταση που αποπνέει ζεστασιά, 'χειροποίητη' δύναμη, μια 'μαμαδένια' ατμόσφαιρα. Εστιάζει στην ηρωίδα του και αναδεικνύει τον ψυχισμό της και τις μεταπτώσεις του με καθαρότητα και απλότητα. Στο πρόσωπο της χαρισματικής Δήμητρας Κολλά, η Μπουμπού βρίσκει την ιδανική ερμηνεύτρια. Ένα πλάσμα με τον ιδανικό σωματότυπο, αεικίνητο επί σκηνής, δίνει σάρκα και οστά σε μια πολύπαθη και ανθεκτική ηρωίδα ξεδιπλώνοντας το υποκριτικό της ταλέντο με μαεστρία, ένταση, γλυκύτητα, πικρία, χιούμορ, αγάπη και συγκίνηση»… Σμαρώ Κώτσια (clickatlife.gr)
«Μια ακόμα εξαιρετική ερμηνεία καταθέτει η υπερταλαντούχα Δήμητρα Κολλά στο σανίδι. Με συναισθηματικές εναλλαγές ακρίβειας ακροβάτη, μας κάνει πότε να γελάσουμε και πότε να συγκινηθούμε. Δυνατό χαρτί της παράστασης είναι βεβαίως και η σκηνοθεσία της από τον Κωνσταντίνο Πασσά. Η «Μπουμπού» είναι μια αψεγάδιαστη παράσταση, που αξίζει να δείτε. Είναι όλα τόσο καλοδουλεμένα, από την μεταφορά του κειμένου, την σκηνοθεσία, την ερμηνεία, ως τους φωτισμούς, τις μουσικές, το κοστούμι, και τη σκηνογραφία. Πρόκειται για μια γλυκόπικρη νουβέλα , έναν δυνατό μονόλογο, στον οποίο δίνει φτερά με την συγκλονιστική της ερμηνεία η Δήμητρα Κολλά.»… Σταύρος Ξηντάρας (kontranews.gr)
«Η Δήμητρα Κολλά, ηθοποιός ευρείας γκάμας, κινούμενη με ευελιξία από την κωμωδία στο δράμα, ενσάρκωσε την πραγματική συγγένισσα του συγγραφέα, η ιστορία της οποίας διαπερνάει ολόκληρο τον 20ό αιώνα από το δεύτερο ήμισυ του μέχρι και τις μέρες μας. Η βία της πατριαρχίας, οι συνθήκες ζωής στην επαρχία, η χονδροφοβία, ο σεξισμός, οι κακοποιητικές συμπεριφορές, η άγνοια των ανθρώπων, είναι τα στοιχεία μιας ρεαλιστικής αφήγησης που σκορπίζουν εναλλάξ στον θεατή το γέλιο και το δάκρυ. Συμπαγές κείμενο, άριστα δομημένο! Στο τέλος οι θεατές ορθή χειροκρότησαν για περίπου δύο ολόκληρα λεπτά τη Δήμητρα για την ερμηνεία της. Να πάτε! Μην το χάσετε!»… Αντώνης Μποσκοΐτης (documentonews.gr)
«Το ταλέντο και η μαεστρία τής ηθοποιού που κατέχει πλήρως τα τεχνικά της εκφραστικά μέσα, μας επιτρέπει να ξαναζούμε κάθε κβαντική στιγμή αυτής της υπερχειλίζουσας συναισθηματικότητας τού σωματικού, απέναντι από κάθε ιδεαλιστική μεταφυσική θεώρηση τού κόσμου και τού θανάτου. Δήμητρα Κολλά, υποκλίνομαι στη σκηνική σου ιδιοφυία!»… Κωνσταντίνος Μπούρας (periou.gr)
«Η Δήμητρα Κολλά ξεδιπλώνει τις μεγάλες ερμηνευτικές δυνατότητες της ενσαρκώνοντας μια ιδιαίτερα συγκινητική Μπουμπού, σκηνοθετημένη με μαεστρία από τον πολυτάλαντο Κωνσταντίνο Πασσά. Και οι δύο συνυπογράφουν την ωραία θεατρική απόδοση και διασκευή του έργου… Αυτό το έργο θα έπρεπε να το δουν όλοι – κυρίως να το δουν οι μαμάδες, οι γείτονες και οι σκοτεινοί τύποι που κρύβουν τον βιαστή πίσω από το κοινωνικό προσωπείο τους. Και η κάθε Μπουμπού να ξέρει πως η ζωή έχει εκπλήξεις και ανατροπές, που δεν τις έχει βάλει ο νους του κάθε κακότροπου και μίζερου, κρυμμένου σε ανθρωπινή φάτσα, μισάνθρωπου»… Ανθούλα Δανιήλ (diastixo.gr)
«Κείμενο σαν παραμύθι, εύθραυστο και παθιασμένο, δίχως βαρύγδουπες δηθενιές και ψεύτικους μελοδραματισμούς, το οποίο πραγματεύεται διαχρονικά θέματα, όπως το body shaming, τον εκφοβισμό, την οικογενειακή παραμέληση, την περιθωριοποίηση, την κάθε είδους κακοποίηση, την ανάγκη για επιβίωση, τον έρωτα, τη θυσία. Θεατρική μεταφορά που ξεχειλίζει από αυθεντικό συναίσθημα και σπάνια αλήθεια. Σκηνοθετική οπτική ανθρωποκεντρική, που αγκαλιάζει τον συναισθηματικό κόσμο της ηρωίδας, με τρυφερότητα και ειλικρίνεια. Και η Δήμητρα Κολλά να κεντάει υποκριτικά, κατακλυζόμενη από στρόβιλο συναισθημάτων, αναδεικνύοντας τη σκηνική της αξιοσύνη μέσα στο πλούσιο υποκριτικό της κέντρο. Αφηγείται τη διαδρομή αυτής της γυναίκας με βάθος ψυχής, ωριμότητα και συνέπεια, ισορροπώντας αξιέπαινα από τις πιο δραματικές ως τις πιο ανάλαφρες στιγμές του έργου»… Ντίνα Καρρά (onlytheater.gr)
«Ένα πολύ καλογραμμένο κείμενο, ένα άρτια εκτελεσμένο έργο, με την πολύ ταλαντούχα Δήμητρα Κολλά να πείθει τους πάντες με την αξιέπαινη ερμηνεία της. Αξίζει να αναφερθεί η εκπληκτική δουλειά που έχει γίνει στα σκηνικά, στον φωτισμό και στον ήχο. Μια γλυκόπικρη ιστορία που θα συγκινήσει ακόμα και τους πιο τολμηρούς. Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές της παράστασης»… Φίλιππος Παναγιωτίδης(texnorama.gr)
«Η Μπουμπού, ιδανικά ενσαρκωμένη από την ταλαντούχα Δήμητρα Κολλά, αφηγείται την πολυτάραχη ζωή της, εμπνευσμένη από μια βαθιά συναισθηματική νουβέλα που διατηρεί πάντα μια υποδόρια αισιοδοξία, δια χειρός Δημήτρη Μητσοτάκη.»… Θάνος Μαριόλης(flaginlife.gr)
«Χαρισματική ηθοποιός η Δήμητρα Κολλά κεντάει αυτόν τον ρόλο και μας συντροφεύει σε έναν ιδιαίτερο κόσμο, ξετυλίγοντας με ευφρόσυνο τρόπο το νήμα της αφήγησης, στην οποία εναλλάσσονται το γέλιο με τη συγκίνηση, το τραγούδι με την εκκωφαντική σιωπή»… Δανάη Μαρίτσα (e-thessalia.gr)
«Η Δήμητρα Κολλά εμψυχώνει στη σκηνή την ιστορία της κάθε Μπουμπούς, με τόση φυσικότητα και αγάπη, που δεν αφήνει ασυγκίνητο κανέναν θεατή. Οπωσδήποτε μην τη χάσετε!»… Μαρία Μαρή (catisart.gr)
«Σκηνοθεσία διακριτική, υποστηρικτική, σέβεται απόλυτα το κείμενο και την πρωταγωνίστρια. Η χαρισματική Δήμητρα Κολλά δίνει ρεσιτάλ υποκριτικής. Με τρομακτική εσωτερικότητα και συγκινητική απλότητα «κεντάει» το ρόλο της Μπουμπούς σαν να τον κουβαλούσε πάντα μέσα της. Η ερμηνεία της βασίζεται στην αλήθεια, την τρυφερότητα και το μεγαλείο της υποκριτικής ωριμότητας. Δεν υποδύεται αλλά βιώνει. Και χαρίζει στο κοινό μια σπάνια θεατρική εμπειρία. Μια σπουδαία ερμηνεία.»… Πάνος Σταματόπουλος (koitamagazine.gr)
«Μια παράσταση που δεν πρέπει να χάσετε! Από την μεταφορά του κειμένου, την σκηνοθεσία, την ερμηνεία, ως τους φωτισμούς, τις μουσικές, το κοστούμι, τη σκηνογραφία , όλα σε αυτή την παράσταση είναι ως την παραμικρή λεπτομέρεια, καλοδουλεμένα και με ουσία. Ο Πασσάς καταφέρνει με την σκηνοθεσία του να αποδώσει όλη την τρυφερή αλλά και την σκληρή αλήθεια του αρχικού κειμένου με όρους θεατρικούς στην σκηνή. Και η Δήμητρα Κολλά "κεντάει" ερμηνευτικά , χαρίζοντας μας μια Μπουμπού που ακτινοβολεί! Αληθινή, γλυκόπικρη, συγκλονιστική!»… Βίκυ Λουκάτου (θεατρο.gr)
«Η Μπουμπού, του Μητσοτάκη, τρυφερή αλλά και αφοπλιστικά ρεαλιστική, κινείται σε έναν κόσμο, που δεν τον καταλαβαίνει μεν, αλλά που παλεύει να τον αγαπήσει δε. Με μια γλώσσα άμεση και κοινωνικά αιχμηρή, χωρίς διδακτισμό, που λειτουργεί σχεδόν μουσικά, συνυπάρχουν η τρυφερότητα και η αγριότητα, παρουσιάζοντας μια συγκινητική προσωπικότητα. Ο Πασσάς σκηνοθετεί με ευαισθησία, αναδεικνύοντας την προσωπικότητα της Μπουμπούς, μέσα από την ανεπιτήδευτη, αυθεντική, ευαίσθητη και πολυδιάστατη προσέγγιση – ερμηνεία της Κολλά, η οποία δημιουργεί άμεση σύνδεση με τον θεατή, διατηρώντας μια συγκινητικά ειλικρινή, παιδική σχέση μαζί του και με το δικό της μοναδικό προσωπικό ύφος, ντύνει την «κούκλα» της, με όλες τις στιγμές, που είτε τη στιγμάτισαν είτε της χαμογέλασαν. Τις δικές της στιγμές, τη δική της ιστορία, μέσα από τη βαθιά της επιθυμία να επικοινωνήσει, να αγαπήσει και να αγαπηθεί»… Έλενα Χατζοπούλου (sinwebradio.com)
«Κείμενο με θεατρικό λόγο που διατηρεί τη ζωντάνια και τη σπιρτάδα του προφορικού κρητικού πλούτου. Σκηνοθεσία που αποφεύγει τα στενά όρια του σκοτεινού μελοδραματισμού και φωτίζει το έργο με μια γλυκόπικρη αίσθηση ρεαλισμού. Χωρίς λεκτικούς ακροβατισμούς, χωρίς υπερβολές και σκηνοθετικές ακρότητες, ο Πασσάς δημιουργεί ένα εξαιρετικά καλαίσθητο, γεμάτο ευαισθησία και φροντίδα αποτέλεσμα. Η Κολλά, υποδύεται την ομώνυμη ηρωίδα με σπάνια γενναιοδωρία ψυχής και παρουσία που καθηλώνει. Και μας προσφέρει μια γνήσια, υπέροχη, αυθεντική και ως εκ τούτου, αξέχαστη θεατρική στιγμή»… Αγγελική Μπάτσου (venividi.gr)
«Η θεατρική σκηνή βρίθει από ιστορίες που συγκινούν, προκαλούν, εμπνέουν. Κάποιες όμως παραστάσεις, όπως η «Μπουμπού», ξεπερνούν τις προσδοκίες, αναδεικνύοντας όχι μόνο το καλλιτεχνικό αποτύπωμα αλλά και βαθύτερες αλήθειες της ανθρώπινης ύπαρξης. Η Μπουμπού, με την ευαισθησία, το χιούμορ και τη μοναδική αφήγηση που φέρνει στη σκηνή, ανοίγει έναν διάλογο με το κοινό – έναν διάλογο που ακροβατεί ανάμεσα στη μνήμη, το παρόν, τη χαρά και τη λύπη.»… Μαργαρίτα Λιγνού(theatromania.gr)
«Κείμενο μεστό και αληθινό, μιλάει στις καρδιές των ανθρώπων. Μου άρεσε πάρα πολύ η σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Πασσά και πόσο με συγκίνησε η Δήμητρα Κολλά με την ερμηνεία της. Πάντα με καθηλώνει με τις ερμηνείες της. Όλοι οι συντελεστές έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό σε αυτή τη παράσταση που αξίζει να την δείτε»… Παναγιώτης Α. Πετρόπουλος (gyalinospolitis.com)
«Η Δήμητρα Κολλά είναι μια μεγάλη ηθοποιός. Εκφραστική , αεικίνητη και φωτεινή. Τόσο ταλαντούχα που θα με έπειθε σε οποιοδήποτε κόντρα ρόλο. Η παράσταση απολαυστική και καλό θα ήταν να παιχτεί και στην επόμενη σεζόν για να την δουν ακόμα πιο πολλοί. Μπράβο σε όλους τους συντελεστές.»… Μαρία Πασλή (θεατρο.gr)
«Η Μπουμπού είναι μια γροθιά στην καρδιά και ένα χάδι στην ψυχή. Μια καθηλωτική αφήγηση ζωής, με χιούμορ, πόνο, δύναμη, που μας αφορά όλους. Η Δήμητρα Κολλά είναι συγκλονιστική»… Δημήτρης Μεϊδάνης (Δεύτερο Πρόγραμμα)
«Η Δήμητρα Κολλά, για πρώτη φορά ερμηνεύει μονόλογο και τον κατακτά. Θα σας πρότεινα, να παρακολουθήσετε αυτή την παράσταση, να απολαύσετε υποκριτική, να δείτε μια άκρως συντονισμένη παράσταση, ως την τελευταία λεπτομέρεια της»… Γιάννης Γαβρίλης (reformer.gr)
«Η εκφραστική Δήμητρα Κολλά έγινε η εν λόγω ηρωίδα, λέγοντας μας την ιστορία της ζωή της με τρόπο γλαφυρό, άμεσο, αστείο, μα κυρίως συγκινητικό»… Νίκος Ελευθερίου(kalitheasi.gr)
«Χάρμα οφθαλμών η “Μπουμπού" του Δημήτρη Μητσοτάκη, σε εξαιρετική σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Πασσά, και ιδανική διανομή στο πρόσωπο της ταλαντούχας Δήμητρας Κολλά. Να την απολαύσετε. Θα γελάσετε, θα κλάψετε, θα συγκινηθείτε. Θα περάσετε καλά!»… Βίβιαν Μητσάκου (theaterproject365.gr)
«Εκπληκτική παράσταση. Απολαύσαμε πολύ καλό θέατρο, μια μοναδική συγκυρία όπου κείμενο, σκηνοθεσία και ερμηνεία εναρμονίζονται στο μέγιστο βαθμό και μας χαρίζουν ένα υπέροχο αποτέλεσμα. Σας ευχαριστούμε για την μοναδική θεατρική εμπειρία. Μην την χάσετε με τίποτε»… Γιώργος Λιναρίτης (artmagazinoweb.wordpress.com)
«Μια παράσταση που θα σας κάνει να γελάσετε και να συγκινηθείτε. Πολύ προσεγμένο πάντρεμα συντελεστών που φέρνουν ένα πολύ δυνατό αποτέλεσμα, όπου κυριαρχεί η ερμηνεία της Κολλά, ενώ οι μουσικές κι οι φωτισμοί, την ακολουθούν μέχρι το εξαιρετικό φινάλε που προκαλεί το ασταμάτητο χειροκρότημα»… Γιάννης Φιλιππίδης(anemosekdotiki.gr)
«Συγκινητική και γλυκόπικρη θεατρική μεταφορά της ομώνυμης νουβέλας του Δημήτρη Μητσοτάκη. Η σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Πασσά αναδεικνύει την ένταση των συναισθημάτων και την πολυπλοκότητα της ζωής της Μπουμπού, που την ενσαρκώνει με εξαιρετική ευαισθησία η Δήμητρα κολλά, ενώ η μουσική του ίδιου του συγγραφέα προσθέτει βάθος στην αφήγηση. Αξίζει να την παρακολουθήσετε.»… Μάγδα Μπάσιου (Open Mind, theatromusicbooks.blogspot.com)
«Ο Δ.Μητσοτάκης αγγίζει με ευαισθησία την αλλαγή του κοριτσιού σε γυναίκα, συμπεριλαμβάνοντας όλα τα αγκάθια που μπορεί να συναντήσει στον δρόμο της μια μοναδική γυναίκα στη μεταπολεμική Ελλάδα...Η σκηνοθεσία του Κ.Πασσά, με έξυπνα σκηνοθετικά ευρήματα, που ξεδιπλώνονται σταδιακά στα μάτια των θεατών, πλάθει μία ερμηνεία χωρίς χρονικά σύνορα, ζωντανή στις μνήμες αλλά και στο σήμερα...Η Μπουμπού της Δ.Κολλά είναι μία γυναίκα με δύναμη και θάρρος. Συγκινητική, ακροβατεί σε μία συνεχή συναισθηματική εναλλαγή, οδηγώντας μας να αναγνωρίσουμε τη δύναμη που κρύβουμε όλοι μέσα μας»… Φραντζέσκα Παπανίκα & Ελένη Χριστοδουλάκη (arts.mediaguru.gr)
«Σε ένα χειμαρρώδη ρυθμό, η Κολλά τρέχει πάνω κάτω στη σκηνή, κάθεται, μένει όρθια, κυλιέται στο πάτωμα, σύμφωνα με τις σκηνοθετικές οδηγίες του Πασσά, που φροντίζει να ελιχθεί κινηματογραφικά το υπέροχο κείμενο του Μητσοτάκη, ενός χαρισματικού και πολυπράγμονα καλλιτέχνη. H παράσταση είναι απόλυτα συγκινητική. Η Κολλά δεν υποδύεται έναν χαρακτήρα. ΓΙΝΕΤΑΙ αυτός ο χαρακτήρας. Και η αφήγηση της σπουδαίας αυτής ηθοποιού μας ταξίδεψε»… Κώστας Κουλής (keysmash.gr)
«Η βαθιά ανθρώπινη ερμηνεία της Δήμητρας Κολλά, επιτυγχάνει έναν σκηνικό άθλο, και η τρυφερότητα της σκηνοθετικής προσέγγισης του Κωνσταντίνου Πασσά συνθέτουν μια παράσταση-καθρέφτη των ενδόμυχων τραυμάτων μας, που υπενθυμίζει πόσο σημαντικές είναι οι μικρές καθημερινές νίκες που μας κρατούν όρθιους»… Οι συντάκτες του Ημερολόγιο Θεάτρου (hmerologiotheatrou.com)
-Ειδικές τιμές για ομαδικές κρατήσεις άνω των 20 ατόμων στο 2130356472 και στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
*ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ
Email:Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Η Λίλα Παντελίδου, μετά την περσινή επιτυχία της παράστασης, HIV, επιστρέφει στο έργο του Θανάση Τριαρίδη, προσεγγίζοντάς από την αρχή και παρουσιάζοντας μια νέα, τελείως διαφορετική παράσταση, που θα κάνει πρεμιέρα στις 14 Οκτωβρίου στο Θέατρο Άβατον.
Αυτή τη φορά τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Γιώργος Γκιόκας, που προσεγγίζει το κείμενο με μια πολυδιάστατη οπτική, δινοντας έμφαση στη φωνή της καταπιεσμένης κραυγής. Από την παράσταση δεν λείπουν και οι στιγμές χιούμορ που μέσα σ’ ένα τραγικό πλαίσιο, αναδεικνύουν την ανθρώπινη ευαλωτότητα και την κοινωνική υποκρισία.
Λίγα λόγια για την υπόθεση:
Μία ηθοποιός που αναγκάζεται να παίξει ένα έργο που απεχθάνεται. Μια Νιγηριανή πόρνη που αυτοκτονεί στο Τμήμα Προσωρινής Κράτησης. Μία σκοτεινή φιγούρα που κινεί τα νήματα της απελπισίας τους. Και ένα ραδιόφωνο που αυτοβούλως επιβάλει τον ήχο μίας πραγματικότητας ανεξέλεγκτης, εφιαλτικής, απάνθρωπης: της πραγματικότητάς μας.
Η παράσταση είναι βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Θανάση Τριαρίδη, το οποίο αφορμάται από τα γεγονότα του 2012, όταν τα πρόσωπα δεκάδων γυναικών φορέων του HIV διαπομπεύονται στα μέσα ενημέρωσης με την κατηγορία πως σκορπούν τον τρόμο του AIDS παρέχοντας σεξουαλικές υπηρεσίες.
Σκηνοθετικό Σημείωμα:
Ανοσολογική ανεπάρκεια ή ανοσοανεπάρκεια (immunodeficiency) είναι η παθολογική κατάσταση κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα δεν είναι σε θέση να επιτελέσει σωστά και πλήρως το ρόλο του, με αποτέλεσμα η ικανότητα του οργανισμού να καταπολεμήσει παθογόνα μικρόβια, παράσιτα και ιούς να είναι περιορισμένη ή εντελώς απούσα.
Νοσούμε, λοιπόν. Ο Άνθρωπος νοσεί βαριά. Μυστικά, ύπουλα εκκολάφθηκε μέσα μας η φρικτή ασθένεια που μας βρωμίζει και μας απειλεί. Οι άμυνές μας κάμφθηκαν: ακλόνητοι απέναντι στον πόνο, αδιάφοροι απέναντι στην αδικία. Ανάλγητοι επεξεργαστές δεδομένων και εκτελεστές εντολών. Σαν να απολαμβάνουμε το κακό
του οποίου είμαστε αυτουργοί και συνένοχοι, ταχθήκαμε ανεπιστρεπτί στην πλευρά της δυστυχίας, αποδεχθήκαμε την ενοχή μας και κλείσαμε τα μάτια. Κι όμως ασίγαστη εκείνη η κραυγή, ριζωμένη στα μύχια της ψυχής, μας προστάζει, μας ξυπνάει και πασχίζει να ακουστεί.
«Η σκέψη αποστρέφεται να σκεφτεί τη δυστυχία, όσο και η ζωντανή σάρκα αποστρέφεται το θάνατο. Οι δυστυχισμένοι ικετεύουν σιωπηλά να τους δώσει κάποιος τις λέξεις για να εκφραστούν. Πρέπει να τους δώσουμε μόνο τις λέξεις που εκφράζουν αποκλειστικά το καλό, το καλό στην καθαρή μορφή του. Ή να βρούμε εκείνες που εκφράζουν την αλήθεια της δυστυχίας τους∙ που κάνουν να ακουστεί από τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής η σιωπηλή κραυγή τους, το παιδικό παράπονο που ούτε ο ίδιος ο Χριστός δεν μπόρεσε να συγκρατήσει: «γιατί μου κάνουν κακό;»
Simone Weil, Το πρόσωπο και το ιερό
Η γνωριμία με τον Θανάση Τριαρίδη ξεκινά πριν τρία χρόνια περίπου, με την σκηνοθεσία του έργου του «Να ξέρετε πως αυτό που ακούτε είναι σφύριγμα τρένου», την οποία μοιραζόμαστε με τον αγαπημένο φίλο Νίκο Μαρνά. Αυτό που κυρίως με γοητεύει και με ιντριγκάρει στη γραφή του Θανάση Τριαρίδη είναι πως σε φέρνει αντιμέτωπο με την «τωρινή» πραγματικότητα, σε καλεί να αναστοχαστείς πάνω στα όσα συμβαίνουν γύρω σου και να πάρεις θέση. Θα έλεγα πως τα κείμενά του σε προκαλούν να δράσεις. Έτσι, όταν μου προτάθηκε να αναλάβω το «HIV», φυσικά και δέχτηκα. Η πρόκληση μεγάλη.
Το έργο πρόκειται για μονόλογο με σημείο εκκίνησης τα γεγονότα του 2012, όταν, εν μέσω οικονομικής κρίσης και σε μία κρίσιμη προεκλογική περίοδο, τα πρόσωπα δεκάδων γυναικών φορέων του HIV διαπομπεύονται στα μέσα ενημέρωσης με την κατηγορία πως σκορπούν τον τρόμο του AIDS παρέχοντας παράνομες σεξουαλικές υπηρεσίες, υπόθεση για την οποία η χώρα μας πρόσφατα καταδικάστηκε. Στην ανάπτυξή του ωστόσο πραγματεύεται πληθώρα κοινωνικών θεμάτων ανοίγοντας έτσι την δυναμική του σε ένα ευρύτερο φάσμα.
Πέραν ωστόσο της φύσης του κειμένου, η τωρινή εκδοχή του «HIV» έχει να αντιμετωπίσει μία ακόμη μεγάλη πρόκληση. Το έργο ανέβηκε την περασμένη χρονιά, σημειώνοντας μάλιστα μεγάλη επιτυχία, τόσο χάρη στην ερμηνεία της Λίλας Παντελίδου, την οποία έχω τη χαρά να σκηνοθετώ εγώ φέτος, αλλά και τη μεστή και εξαιρετικά ευρηματική σκηνοθεσία της Δήμητρας Κατσανίκα. Σίγουρα η δική μας παράσταση είναι κάτι εντελώς διαφορετικό, εξετάζουμε το κείμενο από άλλη οπτική γωνία, οφείλω όμως να παραδεχθώ πως έθεσαν τον πήχη πολύ ψηλά.
Η παράσταση που ετοιμάσαμε παίζει με τις εικόνες και τον ήχο, αποτολμά εξωκειμενικούς παραλληλισμούς, ισορροπεί μεταξύ κωμικού και τραγικού,κατακρημνίζεται εν τέλει απολαυστικά, αυτοσαρκάζεται πολύ, αγωνιώντας να ακουστεί στεντόρεια εκείνο «το παιδικό παράπονο που ούτε ο ίδιος ο Χριστός δεν μπόρεσε να συγκρατήσει: γιατί μου κάνουν κακό;».
Δύο γυναικείοι μονόλογοι υφαίνουν ένα σκληρό κοινωνικό δράμα για το τραύμα, τις πληγές και την ενοχή – προσωπική και συλλογική
Η παράσταση «ΕΝΟΧΕΣ» επιστρέφει στο Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ
Μετά την επιτυχία της στο 2ο Be-Hive Theatre Festival 2024, η πολυβραβευμένη παράσταση «ΕΝΟΧΕΣ» επιστρέφει δυναμικά στο Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ, από 2 έως και 24 Οκτωβρίου 2025.
Το έργο απέσπασε:
Πρώτο Βραβείο Καλύτερης Παράστασης
Βραβείο Σκηνοθεσίας
Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας
Η κριτική επιτροπή απένειμε το βραβείο ερμηνείας εξ ημισείας στις δύο πρωταγωνίστριες, Ελευθερία Φιντίκη και Βασιλική Νικολοπούλου, αναγνωρίζοντας την ισοδύναμη ερμηνευτική τους δύναμη και τη βαθιά υποκριτική τους σύνθεση.
Λίγα λόγια για το έργο
Δυτικό Βερολίνο, 1975.
Η Ρουθ, επιτυχημένη ιδιοκτήτρια γκαλερί και Εβραϊκής καταγωγής, δίνει διαλέξεις για τα βιώματά της ως κρατούμενη σε στρατόπεδο εξόντωσης κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Μάρθα ζει, άστεγη πια, στον δρόμο δίπλα από την γκαλερί της Ρουθ και παλαιότερα ήταν νοσοκόμα στο ναζιστικό πρόγραμμα ευθανασίας Τ4.
Τριάντα χρόνια μετά τη λήξη του πολέμου, σε ένα μοντέρνο Δυτικό Βερολίνο, οι ζωές τους, οι σκέψεις, οι τύψεις και τα ανείπωτα μυστικά τους έρχονται στο φως.
Μπορεί η Ενοχή να σε κάνει Ένοχο; Πόσο βαριά μπορεί να γίνει η σκιά του παρελθόντος;
Συντελεστές
Κείμενο: Μιχάλης Παπαδόπουλος
Σκηνοθεσία: Ελένη Μαζνώκη & Σοφία Ζαμπέτα
Δραματουργική επεξεργασία: Ελένη Μαζνώκη
Σκηνογραφία / Ενδυματολογία / Μουσική Επιμέλεια: Θεατρείδες Team
Σχεδιασμός Φωτισμών: Ελένη Μαζνώκη
Σχεδιασμός αφίσας: Νίκος Παπαμιχαήλ
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Φιαμπόλης
Trailer: Γιώργος Μπελεγρής
Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού ( Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.)
Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ
Αγίου Μελετίου 25 & Κυκλάδων, Κυψέλη – Αθήνα
Τηλ.: 210 88 18 906
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. Ο χώρος είναι πλήρως προσβάσιμος για ΑμεΑ.
«Ιλαριοπούλα»
Ένας θεατρικός μονόλογος για την αλησμόνητη Κατερίνα Ιλάριου – Μοσχάκη. Ένα ταξίδι μέσα στον χρόνο, μια αφήγηση-ύμνος στη μνήμη, στη θυσία και στη ρίζα της Κρητικής ψυχής.
Ο θεατρικός μονόλογος «Ιλαριοπούλα» φέρνει στη σκηνή την αληθινή συγκλονιστική ιστορία της Κατερίνας Λάριου – Μοσχάκη από τον Μέρωνα Αμαρίου. Μια γυναίκα που έζησε τη φωτιά της Επανάστασης, τη φρίκη της αιχμαλωσίας, την πολυτέλεια της ανατολής και την αλύγιστη πίστη στον τόπο και τη θρησκεία της.
Μέσα από την ερμηνεία της ηθοποιού Ευτυχίας Μοσχάκη (απογόνου τέταρτης γενιάς, της ηρωίδας), η Κατερίνα ξεδιπλώνει τη ζωή της σαν θρήνος και άσμα μαζί· από τη βίαιη αρπαγή της από τους Τούρκους το 1823, την πώλησή της ως σκλάβα στον Σύριο μπέη, τη ζωή της στο χαρέμι, τη μυστική της απόδραση και επιστροφή στην Κρήτη, μέχρι τη συγκλονιστική συνάντηση με τον εξισλαμισμένο γιο της που έρχεται να κάψει το χωριό της — έναν Τούρκο στρατηγό, που αναγνωρίζει στη γερόντισσα του χωριού, τη μάνα που νόμιζε πως έχασε για πάντα.
Η «Ιλαριοπούλα» δεν είναι απλώς ένα έργο ιστορικό. Είναι ένας καθρέφτης εθνικής ταυτότητας και εσωτερικής πάλης. Είναι ένας ύμνος στην πίστη, στην μητρότητα και στην ανείπωτη δύναμη της ψυχής των Κρητικών γυναικών. Μια παράσταση με βαθιά συναισθηματική φόρτιση και ιστορική ευθύνη.
Μετά την επιτυχή πρεμιέρα στο Κηποθέατρο Σικελιανού το 2023, η παράσταση-σπουδή πάνω στο έργο και τη ζωή της Εύας Palmer Σικελιανού επιστρέφει στη Λευκάδα. Το έργο που απέσπασε εξαιρετικές κριτικές και συγκινητικά σχόλια σε Ελλάδα και Γερμανία, σε θέατρα και αρχαιολογικούς χώρους, επιστρέφει για μία μόνο παράσταση την Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου στο Κάστρο της Αγίας Μαύρας, με δωρεάν είσοδο.
Ποια ήταν στην πραγματικότητα η Εύα Palmer Σικελιανού; Η γυναίκα που οργάνωσε τις Δελφικές Εορτές, έμαθε να υφαίνει και μυήθηκε στη βυζαντινή μουσική; Ή εκείνη που συμμετείχε σε σαπφικές κοινότητες στο Παρίσι, ανέπτυξε αντιφασιστική και αντικαπιταλιστική δράση και έζησε όλη της τη ζωή στη σκιά του ποιητή;
μια πλούσια λευκή αμερικανίδα
μέλος σαπφικού κινήματος
αντικαπιταλίστρια, απο-αποικιοκράτισσα
υφαίνει. σπουδάζει βυζαντινή μουσική
διοργανώνει και σκηνοθετεί τις δελφικές εορτές
αντιστέκεται στη βιομηχανοποίηση, στον φασισμό και ηττάται
μία αργαλειός που υφαίνει τον χρόνο
Μια παράσταση με στοιχεία τελετουργικού θεάτρου για την ανωφερή δύναμη που απελευθερώνει από την καταπίεση του δυτικού, μηχανοποιημένου τρόπου ζωής. Συνυφαίνοντας τα ιδεώδη που παρακίνησαν το έργο της, με μία αιχμηρή κριτική για τις αμφιλεγόμενες στιγμές της ζωής της, παρουσιάζουμε μια σπουδή πάνω στη γυναίκα που γεφύρωσε τον αρχέγονο κόσμο με τον σύγχρονο και αναβίωσε το αρχαίο δράμα.
Ευχαριστούμε την Εφορεία Αρχαιοτήτων Αιτωλοακαρνανίας και Λευκάδας για την ευγενική παραχώρηση του χώρου. Ευχαριστούμε το Ξενοδοχείο Ιανός για τη χορηγία φιλοξενίας.
Ένα πρωινό ο Κάφκα ξύπνησε μεταμορφωμένος σε κατσαρίδα.
Τι γίνεται όταν μία κατσαρίδα ξυπνήσει μεταμορφωμένη σε Κάφκα;
Η παράσταση θα μπορούσε να λέγεται και «Όλος ο Κάφκα σε μία ώρα και κάτι…».
Ο Μάριος Ιορδάνου τη νέα θεατρική σεζόν σκηνοθετεί τη Σοφία Καζαντζιάν σε ένα διαφορετικό υπαρξιακό θρίλερ, σε μια άκρως καφκική κωμωδία, σε έναν ανατρεπτικό μονόλογο όπου μια ηθοποιός περνάει μέσα από όλους τους ρόλους της ζωής και του έργου του Φραντς Κάφκα.
Οι δημιουργοί της τηλεοπτικής επιτυχίας «Μαύροι Πίνακες», αλλά και του ομότιτλου βιβλίου που έγινε best seller, επιστρέφουν (μετά από το υποψήφιο για βραβείο Κουν και Ένωσης Κριτικών Θεάτρου «Το στρίψιμο της βίδας Reloaded») με ένα έργο-μανιφέστο ζωής, μια κραυγή ελευθερίας, ένα όραμα υπέρβασης. Μία παράσταση για τη φυλακή της κανονικότητας, αλλά και την απόδραση από αυτή.
Ένα έργο για όσους δεν χωράνε πουθενά.
Μέσα από ένα καφκικό παραλήρημα με κέντρο την ελευθερία και την αποδοχή του τραύματος, η Κατσαρίδα Κ. ξεκινάει ένα ταξίδι αυτογνωσίας μέσα από τα σημαντικότερα έργα του Τσέχου δημιουργού, όπως Η Μεταμόρφωση, Η Δίκη, Ο Πύργος, Ο καλλιτέχνης της πείνας, Γράμμα στον πατέρα, Γράμματα στη Μιλένα, Στη σωφρονιστική αποικία, Αναφορά σε μία ακαδημία, Τα ημερολόγια, Το κτίσμα.
ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ
Η Κατσαρίδα Κ. βιώνει μία ακραία υπαρξιακή κρίση, καθώς απεχθάνεται την τελειότητά της. Βυθισμένη στο υπόγειο της κοινωνίας, σε έναν υπόνομο γεμάτο βιβλία που οι άνθρωποι έχουν πετάξει, αρχίζει να οραματίζεται τη μεταμόρφωσή της σε ένα ατελές πλάσμα, που όχι απλώς δεν μπορεί να επιβιώσει από τον διαχωρισμό των ηπείρων και την πτώση αστεροειδών όπως μια κατσαρίδα, αλλά ούτε καν από την ίδια του τη ζωή.
Και ποιο πλάσμα είναι πιο ατελές από έναν «Καλλιτέχνη της πείνας»;
Ξεφυλλίζοντας τα απομεινάρια της ανθρώπινης σκέψης –Νίτσε, Ίψεν, Καμύ, Ντοστογιέφσκι κ.α.- αποφασίζει μία μέρα να μεταμορφωθεί στη ραγισμένη καρδιά ενός καλλιτέχνη. Και όχι απλώς ενός καλλιτέχνη, αλλά στην καρδιά του Φραντς Κάφκα.
Στην προσπάθειά της να ξεφύγει από τον βιολογικό και κοινωνικό της προσδιορισμό, η Κατσαρίδα Κ. θα βρεθεί σύντομα παγιδευμένη στη ζωή και το έργο του Κάφκα, προσπαθώντας να βρει διέξοδο, περνώντας από τη μία «φυλακή» στην άλλη, μέχρι να κατακτήσει την προσωπική της ελευθερία και να βρεθεί τελικά αντιμέτωπη με το δίλημμα να επιστρέψει ή όχι στο σημείο που ήταν πριν ξεκινήσει η προσωπική της μεταμόρφωση. Τότε που όλα ήταν τέλεια...
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο: Σοφία Καζαντζιάν – Μάριος Ιορδάνου
Σκηνοθεσία/ Μουσική επιμέλεια & Σύνθεση/Σχεδιασμός φωτισμού: Μάριος Ιορδάνου
Μετάφραση: Χριστίνα Μπάμπου-Παγκουρέλη, Τέο Βότσος & Δρ. Δημήτρης Θανασούλας / Christina Babou-Pagoureli, Theo Votsos & Dr. Dimitris Thanasoulas
ISBN: 978-618-5607-40-1
Σελ. 120
Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Θερμαϊκός το βιβλίο της Τζένης Δάγλα με τίτλο «Η Γυάλα». Πρόκειται για έναν θεατρικό μονόλογο. Το βιβλίο είναι γραμμένο σε 3 γλώσσες, ελληνικά, αγγλικά και γερμανικά. Την μετάφραση για το αγγλικό κείμενο έκανε η Χριστίνα Μπάμπου-Παγκουρέλη / Christina Babou-Pagoureli, ενώ για το προλογικό κείμενο ο Δρ. Δημήτρης Θανασούλας / Dr. Dimitris Thanasoulas. Αντίστοιχα την γερμανική μετάφραση έκανε συνολικά ο Τέο Βότσος / Theo Votsos.
Κείμενο από το οπισθόφυλλο
Στην Αθήνα της βαθιάς κρίσης, η Λούσυ, μια σύγχρονη ανεξάρτητη γυναίκα, συντροφιά με τη μικρή Λούσυ, το χρυσόψαρο στη γυάλα, αφηγείται τις ιστορίες της: ιστορίες για τον μικρό, καθημερινό πόνο που ζει καθένας μας, και τον μεγάλο πόνο, τον πόνο για την Ελλάδα, που «γιάτρεψε» όλους τους μικρούς... Δείτε εδώ περισσότερες πληροφορίες.
Βιογραφικό Συγγραφέα
Η Τζένη Δάγλα γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Αποφοίτησε με άριστα από την Νομική Σχολή Αθηνών. Εργάστηκε 2 χρόνια στον Antenna και μετά άσκησε τα νομικά σε ελεύθερο επάγγελμα. Παρακολούθησε σεμινάρια θεάτρου στην Δανία και Ιταλία με τον Eugenio Barba καθώς και στην Πολωνία, Αγγλία, Γερμανία και Ελλάδα με ηθοποιούς του Grotowski και διεθνείς και Έλληνες καλλιτέχνες.
Έχει γράψει έξη «θεατρικά σχόλια»: «Η Άγνωστη Χώρα» (θέατρο Αργώ 2012), «Time, please!» (Φεστιβάλ Αναλόγιο 2015), «Η Γυάλα» (θέατρο Φούρνος 2017-2018, Βερολίνο Ιούνιος 2025), «Καραγκιόζ» (Φεστιβάλ Αναλόγιο 2023), «Γουρούνα. Αθώος» (Φεστιβάλ Αναλόγιο 2020, Λονδίνο και Οξφόρδη 2024) και «Ο Παύλος Βρέλλης έφτιαξε ένα Μουσείο στα Ιωάννινα και κάπως προβληματίζεται».
Στη πεζογραφία εμφανίστηκε το 2020 με το πειραματικό «ΣΟΝΟΡΧ», καρπός δουλειάς μιας δεκαετίας (εκδόσεις Θερμαϊκός).
Έχει συμμετάσχει σε διεθνή συνέδρια σχετικά με το σύγχρονο θέατρο. Μιλά αγγλικά, γερμανικά, ρωσικά, γαλλικά.
«Θα σας διηγηθώ την ιστορία του πατέρα μου…γιατί άραγε;»
Η παράσταση "Σέρρα-Η ψυχή του Πόντου", βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γιάννη Καλπούζου, με την εξαιρετική ερμηνεία της Χρύσας Παπά, στο πλαίσιο της Πανελλαδικής και Παγκόσμιας περιοδεία της, κάνει μια στάση στην Αθήνα, στο Θέατρο Βράχων, στις 22 Ιουνίου, για μια και μόνο παράσταση.
Η μεγάλη καλλιτεχνική επιτυχία, με τα συνεχόμενα sold out των δυο τελευταίων ετών, το “Σέρρα”, υμνήθηκε από κοινό και κριτικούς, στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, σε μεγάλες πόλεις της Ελλάδας καθώς και στο Βερολίνο, το Ντίσελντορφ και τη Στουτγκάρδη της Γερμανίας, καθώς και στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, με το κοινό να γεμίζει τις θεατρικές αίθουσες, όπου και αν παρουσιάστηκε.
Μια θεατρική εμπειρία που συνεπαίρνει τον θεατή σε ένα μοναδικό ταξίδι, απ’ όπου και αν κατάγεται.
Μία ηθοποιός. 12 ρόλοι.
Η Λεμονιά παρουσιάζεται στο κοινό για να αφηγηθεί την ιστορία του πατέρα της, του Γαληνού Φιλονίδη. Μια ιστορία που ξεκινάει το 1915 και ολοκληρώνεται το 1962, στην Τραπεζούντα και άλλες περιοχές του Πόντου, στην Αμπχαζία και στο Καζακστάν.
Ο Γαληνός διχάζεται ανάμεσα σε δυο γυναίκες, δοκιμάζονται οι ηθικές του αρχές κι έρχεται αντιμέτωπος με τις τρικυμίες της ψυχής, αλλά και με την αγριότητα των εκτοπισμών και των διώξεων εκείνης της περιόδου, ενώ στο πρόσωπο του και στην πορεία του αντανακλούν τα δεινά των Ελλήνων του Πόντου και των Αρμενίων.
Ένα έργο γεμάτο έρωτα, αγάπη, μυστήριο, ραδιουργίες, τρυφερότητα, εξαθλίωση και αξιοπρέπεια. Ένα ταξίδι που γράφει η ζωή, που φαντάζει με τις φλόγες του χορού της φωτιάς, του χορού Σέρρα.
Έγραψαν για την παράσταση:
Αθηνόραμα
…Η Χρύσα Παπά πραγματοποιεί έναν άθλο, ερμηνεύοντας όλα τα πρόσωπα του έργου. Κατά την πορεία της αφήγησης, η Παπά ρυθμίζει το θερμόμετρο της έντασης και δίνεται ψυχή τε και σώματι! Ακριβής και κυρίαρχη του λόγου, βαθύτατα αληθινή και ουσιώδης, περνώντας με λεπτές αλλά ευδιάκριτες αποχρώσεις από την αφήγηση στην ενσάρκωση, απέριττη και στο χορό σέρρα που χορεύει, δίνει υπόσταση στο συναισθηματικής δύναμης σκηνικό αποτέλεσμα. Η ερμηνεία της είναι αυτή που αναδεικνύει τη μνήμη ως το πολύτιμο "φυλακτό" για τις επόμενες γενιές…
…Το αποκαλυπτικό και συνταρακτικό κοινωνικά δραματικό έργο συγκινεί και κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή.
IntroNews
…Η «Σέρρα, η Ψυχή του Πόντου» είναι μια παράσταση-φιλμ. Εδώ έχουμε μια σπάνια περίπτωση όπου μια παράσταση υπερβαίνει το σινεμά και όλα τα τεχνικά μέσα, μια παράσταση όπου η δύναμη του ανθρώπου αποδεικνύεται σπουδαιότερη από τη δύναμη της τεχνολογίας …
…Έβλεπα μια ηθοποιό να δίνει ζωή σε ένα άδειο παλτό και σε καρέκλες. Είδα μια ηθοποιό να γερνάει και να ξαναμικραίνει στη σκηνή. Είδα μια ηθοποιό να κάνει φως το σκοτάδι και σκοτάδι το φως. Είδα μια ηθοποιό να βγάζει τις ψυχές των θεατών από το σώμα τους και να τις ανακατεύει σε έναν κυκλωτικό χορό στον αέρα.
Η «Σέρρα, η Ψυχή του Πόντου» είναι μια παράσταση που αποτελεί τον σύγχρονο ορισμό της, κατά την αρχαιότητα, τραγωδίας, τον ορισμό του μεγαλείου του ελληνικού θεάτρου.
SinRadio
Τη Λεμονιά, ερμηνεύει η Χρύσα Παπά. Μια εύθραυστη παρουσία, η οποία όμως για τις ανάγκες του ρόλου γίνεται θεριό και μεταλλάσσεται με μαεστρία και υποκριτική δεινότητα μεταξύ των 12 ρόλων που πρέπει να υποδυθεί.
...Η Παπά έχει την ικανότητα και παρασέρνει το κοινό στον δικό της κόσμο και τους κάνει μέρος της ιστορίας που διηγείται.
Ο Σωτήρης Χατζάκης έχει το ταλέντο να δημιουργήσει – σκηνοθετήσει, με λιτότητα, την κατάλληλη ατμόσφαιρα και καθοδηγεί την Παπά άλλοτε να στάζει μέλι, άλλοτε να τρέμει από θυμό ή φόβο, άλλοτε να γίνεται λαβωμένο ζώο και άλλοτε να μοιάζει με τις τραγωδούς σε αρχαίο δράμα.
Ερμηνεύει
η Χρύσα Παπά
Συντελεστές
Συγγραφέας και θεατρική διασκευή: Γιάννης Καλπούζος
