ΠΑΡΗ ΣΠΙΝΟΥ

Ένας εικαστικός καλλιτέχνης δημιουργικός και ανήσυχος, που πειραματίστηκε με το φως, την ύλη, την τεχνολογία, τη γεωμετρία, με τα φτωχά υλικά, όπως τα σχοινιά, οι λαμαρίνες, οι πέτρες, ο Γιάννης Μπουτέας έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 85 ετών.

Σημαντικές στιγμές της πορείας του: εκπροσώπησε την Ελλάδα στη Μπιενάλε του Sao Paulo (1981) και της Βενετίας (1990). Αναδρομική του έκθεση με τίτλο «Ρέουσες Καταστάσεις 1970-2004» παρουσιάστηκε στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Θεσσαλονίκη, 2004). Το 2007 δημιούργησε το έργο «Διαστρωματώσεις Ενεργειακές Εικόνες ΧVΙ» για το Σταθμό του Κεραμεικού του αθηναϊκού Μετρό.

Ο Γιάννης Μπουτέας γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1941, σπούδασε χαρακτική στην ΑΣΚΤ της Αθήνας με τον Κ. Γραμματόπουλο (1959-1964) και συνέχισε τις σπουδές του στην Ecole des Beaux-Arts στο Παρίσι (1966-1970).  Το 1972 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου εργάσθηκε για δέκα χρόνια.

Το έργο του περιλαμβάνει κατασκευές και εγκαταστάσεις, που αναδιαμορφώνουν τον εκάστοτε δεδομένο χώρο, με βάση τη διάταξη και τις μορφές των υλικών. Χαρακτηριστικό εκφραστικό του μέσο είναι η χρήση του φωτός, φυσικού ή τεχνητού, συνήθως με τη μορφή σωληνωτών λαμπτήρων νέον. Η τεχνολογική και γεωμετρική πλευρά της δουλειάς του τονίστηκε με τη συμμετοχή του στην ομάδα «Διαδικασίες-Συστήματα» (1976), την οποία ίδρυσε ο θεωρητικός της τέχνης Εμμανουήλ Μαυρομάτης.

Ωστόσο η ορθολογιστική αυστηρότητα δεν επικράτησε απόλυτα στην πορεία του. Με τα «φτωχά» υλικά (σχοινιά και σπάγγοι, πέτρες, λαμαρίνες, πλαστελίνη, καουτσούκ, άσφαλτος και, αργότερα, καθρέφτες), εξέφρασε  εννοιακή φόρτιση και καλλιτεχνική ευαισθησία.   Οι συνθέσεις του απλώθηκαν στο δάπεδο ή στους τοίχους, ενώ κατά καιρούς επανερχόταν στη δισδιάστατη εικόνα και συνδύαζε τις κατασκευές του με ζωγραφική ή φωτογραφικές επεμβάσεις.

Πληροφορούμενη την απώλεια του Γιάννη Μπουτέα, η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη δήλωσε: «Ο Γιάννης Μπουτέας πειραματίστηκε με επιτυχία στη χρήση νέων υλικών στα έργα και τις εγκαταστάσεις του, ιδιαίτερα με φαινομενικά ευτελή υλικά, με τα οποία διαμόρφωσε την απόλυτα ευκρινή, προσωπική καλλιτεχνική του έκφραση. Άνοιξε, όμως, νέους δρόμους και στη χρήση του φωτός ως συστατικού στοιχείου της Τέχνης, τόσο του φυσικού όσο και του τεχνητού, ιδιαίτερα με τη χρησιμοποίηση σωληνωτών λαμπτήρων νέον, ενός μέσου που εμφανίζεται ακόμη και από τις απαρχές της πορείας του. Ολοκληρωμένος και αφοσιωμένος καλλιτέχνης, δεν περιόρισε την τέχνη του σε στεγανά, όπως πειστικά αποδεικνύει το έργο του «Διαστρωματώσεις Ενεργειακές Εικόνες XVI», που κοσμεί τον σταθμό του Μετρό στον Κεραμεικό. Το στίγμα του στην εικαστική μας σκηνή είναι και θα παραμείνει ανεξίτηλο και ενεργό.Στους οικείους του, τους ομοτέχνους του και τους φίλους του απευθύνω ειλικρινή συλλυπητήρια».

Πηγή: efsyn.gr