‘‘Ένα Εναλλακτικό Φεστιβάλ Δημιουργίας & Αντίδρασης’’ Ένα φεστιβάλ αφιερωμένο στη DIY κουλτούρα, στη ριζοσπαστική αισθητική και στην ελεύθερη καλλιτεχνική έκφραση.
Η τέχνη δεν είναι διακοσμητική. Η τέχνη είναι εξέγερση. Είναι εργαλείο, κραυγή και πράξη αντίστασης. Το CRAFT RIOT FESTIVAL έρχεται φέτος για να ανατρέψει τα δεδομένα, με ένα διήμερο φεστιβάλ, γεμάτο δημιουργία, σύγχρονη αισθητική και καλλιτεχνική ανυπακοή, μέσα από τα μάτια νέων δημιουργών!.
Η Αθήνα ετοιμάζεται να γεμίσει ένταση, καλλιτεχνική ελευθερία και χειροποίητη επανάσταση το Σάββατο 7 και την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου στον υπέροχο χώρο του Μηχανουργείου της Τεχνόπολης Δήμου Αθηναίων!
Δεν πρόκειται για μία ακόμη έκθεση… Το Craft Riot Festival είναι ένα ελεύθερο, αντισυμβατικό festival που ενώνει την τέχνη, τον λόγο και την δράση, αγκαλιάζει τη χειροποίητη υλική φύση των έργων δίνοντας χώρο στις ανατρεπτικές καλλιτεχνικές φωνές που δημιουργούν έξω από τα συστήματα, πειραματίζονται και αμφισβητούν με όπλο την αυθεντική έκφραση.
Στο CRAFT RIOT FEST θα βρεθεί ο πυρήνας της τέχνης! Σύγχρονος & Τολμηρός, όπου πάνω από 180+ ανεξάρτητοι καλλιτέχνες θα ‘‘απλώσουν’’ μπροστά μας τις μοναδικές τους δημιουργίες.
· DIY ΕΡΓΑ: Ξύλινες, κεραμικές και πήλινες δημιουργίες
· Ζωγραφική | Φωτογραφία
· Design αντικείμενα και κεντήματα
· Αφίσες | Κόμικς
· Street art | Ζωντανές εικαστικές παρεμβάσεις
· Χειροποίητα κοσμήματα
Ένα έντονο art-bazaar vibe & μία οπτική εμπειρία που έχει ως στόχο την προώθηση της νέας εγχώριας εικαστικής σκηνής, την ενίσχυση της συμμετοχής του κοινού στην τέχνη και την δικτύωση των καλλιτεχνών που δημιουργούν και εκφράζονται χωρίς περιορισμούς, με κοινό παρονομαστή την ανάγκη για αυθεντική έκφραση και κοινωνικό σχολιασμό.
Τα φώτα του Μηχανουργείου της Τεχνόπολης Δήμου Αθηναίων θα ανάψουν το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου στις 12:00 και την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου στις 11:00 και θα παραμείνουν ως και τις 22:00 & 21:00 αντίστοιχα.
Δύο μέρες έμπνευσης, έκφρασης και καλλιτεχνικής ενέργειας, όπου θα ανακαλύψεις το σύγχρονο εικαστικό τοπίο μέσα από τα μάτια νέων δημιουργών!ΤΕΧΝ
Το 2026, το Σουδάν συμπληρώνει τρία χρόνια πολέμου, ο οποίος έχει καταστρέψει πόλεις, έχει διακόψει βασικές υπηρεσίες και έχει αναγκάσει εκατομμύρια ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Μεταξύ αυτών είναι και το ντόπιο προσωπικό των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, οι οποίοι πληγωμένοι και οι ίδιοι καταβάλλουν καθημερινά υπεράνθρωπες προσπάθειες για να σώσουν τους συμπατριώτες τους και να διατηρήσουν την ελπίδα.
Κάθε ένας από αυτούς έχει χάσει κάτι πολύτιμο εξαιτίας του πολέμου. Από τις πιο προφανείς απώλειες – τους αγαπημένους τους, τους συγγενείς και τους φίλους τους, και όλα όσα είχαν χτίσει με πολλή δουλειά – έως εκείνες που μπορεί να φαίνονται απλές με την πρώτη ματιά – τις ρουτίνες τους, το αίσθημα της επιτυχίας και την ηρεμία τους.
Ωστόσο, κάθε μέρα ξυπνούν και βγαίνουν από τα σπίτια τους για να φτάσουν στις εγκαταστάσεις και τα γραφεία των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Το κάνουν για να βοηθήσουν άλλους ανθρώπους, που και εκείνοι έχουν χάσει ανθρώπους, σπίτια, ελπίδες.
Από τον Απρίλιο του 2023, το Σουδάν βιώνει μια βίαιη σύγκρουση μεταξύ των Σουδανικών Ένοπλων Δυνάμεων (SAF) και των Δυνάμεων Ταχείας Αντίδρασης (RSF). Οι μαχες έχουν αναγκάσει περισσότερους από 13 εκατομμύρια ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και έχουν οδηγήσει στην κατάρρευση βασικών υπηρεσιών. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, περίπου 25 εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν σήμερα επισιτιστική ανασφάλεια και πολλοί υποφέρουν από υποσιτισμό. Αμάχοι, μεταξύ των οποίων και παιδιά, έχουν πέσει θύματα επιθέσεων, εθνοτικών βιαιοτήτων, απαγωγών, βασανιστηρίων και σεξουαλικής βίας.
Οι ιστορίες των Σουδανών εργαζομένων στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα δείχνουν ότι η σύγκρουση δεν επηρεάζει μόνο όσους αναζητούν περίθαλψη, αλλά και όσους την παρέχουν.ΣΟΥΔ
Altayeb, χειρουργός στην Tawila
Ο Δρ Altayeb, ορθοπεδικός χειρουργός στο Βόρειο Νταρφούρ, εγκατέλειψε το El Fasher και έφτασε στο νοσοκομείο της Tawila μία εβδομάδα πριν η πόλη καταληφθεί πλήρως από την RSF, προκειμένου να βρει ένα ασφαλές μέρος για την έγκυο σύζυγό του για να γεννήσει. Αυτός και η σύζυγός του άφησαν πίσω τους την άνετη ζωή που είχαν φτιάξει σε μία όμορφη περιοχή της πόλης. Τους μήνες που προηγήθηκαν της φυγής τους, η ζωή εκεί είχε γίνει αφόρητη. «Υπήρχε μεγάλος κίνδυνος, επειδή οι βομβαρδισμοί μπορούσαν να ξεκινήσουν ανά πάσα στιγμή», λέει.
Ο Δρ Altayeb είναι ορθοπεδικός χειρουργός στο νοσοκομείο Tawila στο Βόρειο Νταρφούρ. MSF Natalia Romero Peñuela
Δύο εβδομάδες μετά την κατάληψη του El Fasher, το πρώτο του περιστατικό ως χειρουργός στο νοσοκομείο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Tawila ήταν να καθαρίσει και να ράψει το τραύμα ενός ασθενούς που είχε χάσει μέρος του ποδιού του κατά τη διάρκεια της κατάληψης της πόλης. Κατά σύμπτωση, ο ασθενής αυτός ήταν μακρινός ξάδελφος του Δρ Altayeb, ο οποίος έπρεπε να ταξιδέψει τρεις ημέρες με κάρο με μια ανοιχτή πληγή από αδέσποτη σφαίρα πριν φτάσει στο νοσοκομείο.
Sondos και Hagwa, προσωπικό της μαιευτικής κλινικής στο Δυτικό Νταρφούρ
Στην El Geneina, στο Δυτικό Νταρφούρ, το πρώτο πράγμα που στέρησε ο πόλεμος από τη Sondos ήταν η ευκαιρία να αποφοιτήσει. «Όταν ξέσπασε ο πόλεμος, ήμουν στο τελευταίο έτος των σπουδών μου, αλλά το πανεπιστήμιο μου έκλεισε και δεν ξανάνοιξε ποτέ», λέει. «Ο πόλεμος μου στέρησε το μεγαλύτερο επίτευγμά μου».
Χωρίς πτυχίο, δεν μπορεί να εργαστεί ως νοσηλεύτρια, οπότε εργάζεται ως ιατρική διερμηνέας στο εκπαιδευτικό νοσοκομείο της El Geneina. Ο πόλεμος ανάγκασε επίσης μερικά μέλη της οικογένειάς της να εγκαταλείψουν την πόλη για τρεις μήνες. Όταν επέστρεψαν, ανακάλυψε ότι ο αδελφός της, η θεία της και αρκετοί άλλοι συγγενείς της είχαν πεθάνει.
Η Sondos είναι ιατρική διερμηνέας στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο El Geneina στο Δυτικό Νταρφούρ. MSF Natalia Romero Peñuela
«Ήταν η πιο δύσκολη χρονιά της ζωής μου», λέει. Αλλά με τη δύναμη που της είχε απομείνει, εντάχθηκε σε μια ομάδα εθελοντών που άνοιξαν ξανά το τμήμα επειγόντων περιστατικών του νοσοκομείου. «Θέλαμε απλώς να βοηθήσουμε την κοινότητά μας, επειδή υπέφερε και δεν είχε δομές. Δουλέψαμε μέχρι να επιστρέψουν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα στο νοσοκομείο και μετά συνεχίσαμε τη δουλειά μαζί τους για να παρέχουμε τις υπηρεσίες», εξηγεί.
Στο μαιευτήριο, η Sondos συνεργάζεται με την Hagwa, μια νοσηλεύτρια του Υπουργείου Υγείας που υποστηρίζεται από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα. Η Hagwa λέει ότι μία από τις κύριες απώλειες που προκάλεσε η σύγκρουση είναι η διάβρωση της εμπιστοσύνης μέσα στην κοινότητα.
Η Hagwa είναι νοσηλεύτρια στο μαιευτήριο της El Geneina. MSF Natalia Romero Peñuela
«Πριν από τον πόλεμο, όλοι οι Σουδανοί ήμασταν ίδιοι – ευγενικοί, στοργικοί και φροντίζαμε ο ένας τον άλλον. Τώρα όμως, λόγω του πολέμου, βλέπουμε κακή συμπεριφορά μεταξύ μας», λέει. «Οι οικογένειες έχουν επίσης χωριστεί και φοβούνται. Το σπίτι μας δεν είναι πλέον ασφαλές», λέει.
Al Douri, επιδημιολόγος στο Χαρτούμ
Όταν ξέσπασε ο πόλεμος, ο Δρ Al Douri εκδιώχθηκε βίαια από το Χαρτούμ, την πόλη όπου ζούσε. Όταν επέστρεψε, βρήκε το σπίτι του να έχει μετατραπεί σε ερείπια και τον εαυτό του ανάμεσα στα εκατομμύρια των Σουδανών που είχαν χάσει τα πάντα. Τώρα, στο νοσοκομείο Bashair Teaching, βλέπει πόνο και απόγνωση σε κάθε ασθενή.
Δουλεύοντας επίσης σε καταυλισμούς, συναντά οικογένειες που έχουν ταξιδέψει για μέρες για να βρουν ασφάλεια. «Πολλοί φτάνουν σε προχωρημένο στάδιο υποσιτισμού και ασθένειας», λέει. Περιγράφει την τρέχουσα κρίση ως ένα συγκλονιστικό πλήγμα για έναν «ειρηνικό και πολύ φιλόξενο» λαό.
«Βρεθήκαμε σε έναν πόλεμο που μας πήρε τα πάντα», αναλογίζεται.
Ωστόσο, αρνείται να εγκαταλείψει και να χάσει την ελπίδα του: «Μην χάνετε την ελπίδα. Μια μέρα θα ενωθούμε ξανά σε αυτή την πατρίδα».
Αλλά για να συμβεί αυτό, λέει ότι ο κόσμος δεν μπορεί να παραμείνει σιωπηλός. «Μην σταματήσετε να μιλάτε για το Σουδάν και τα δεινά του σουδανικού λαού».
Hanan, κοινωνική λειτουργός στην Tawila
Στην Tawila, η Hanan γίνεται καθημερινά μάρτυρας μιας τραγωδίας που δεν περιγράφεται με λόγια. Από την αρχή του εκτοπισμού, έχει δει τον τρόμο να χαράζεται στα σώματα και τις σκέψεις των ανθρώπων. Είναι μάρτυρας του τραύματος που βιώνουν οι γυναίκες, «είτε σωματικού είτε λεκτικού», και του τραύματος της σεξουαλικής βίας.
Αλλά μέσα σε αυτό το χάος, μια άλλη κρίση την στοιχειώνει: τα παιδιά που έχουν μείνει πίσω. «Συχνά βρίσκουμε εγκαταλελειμμένα παιδιά», εξηγεί. Η Hanan δεν θα ξεχάσει ποτέ μια ομάδα τεσσάρων παιδιών που συνάντησε στον καταυλισμό. Η μητέρα τους είχε πεθάνει και ο πατέρας τους είχε χαθεί στο χάος του El Fasher. Ο μεγαλύτερος, μόλις 12 ετών, προσπαθούσε απεγνωσμένα να ταΐσει τα τρία μικρότερα αδέλφια του. Όλα τους υπέφεραν ήδηαπό σοβαρό υποσιτισμό.
«Αυτά τα παιδιά δεν μπορούν να επιβιώσουν χωρίς τη βοήθεια των ΜΚΟ», λέει η Hanan. Στο νοσοκομείο που υποστηρίζεται από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα στην Tawila, λαμβάνουν επιτέλους τη φροντίδα που χρειάζονται.
Ένας νοσηλευτής των Γιατρών Χωρίς Σύνορα περπατά μέσα στο Επισιτιστικό Κέντρο, έναν θάλαμο που περιθάλπει παιδιά με σοβαρό υποσιτισμό στο νοσοκομείο Rokero στο Κεντρικό Νταρφούρ. MSF Aurélie Lécrivain
Zoubeida, μαία στο Βόρειο Νταρφούρ
Για τη Zoubeida, ο πόλεμος στο Σουδάν ήταν ένα ταξίδι επιβίωσης. Κατάγεται από το Zamzam, αλλά αναγκάστηκε να φύγει όταν η ειρήνη κατέρρευσε. «Δεν θα είχα φύγει ποτέ από το El Fasher αν δεν ήταν απαραίτητο», λέει. Το μακρύ ταξίδι στο Νταρφούρ ήταν εξαντλητικό και οδυνηρό. Κατά την άφιξή της, ήταν μια πρόσφυγας σε ανάγκη, που βρήκε ανακούφιση σε ΜΚΟ που της παρείχαν τροφή και νερό.
Αλλά η ιστορία της Zoubeida δεν τελείωσε με το να δέχεται βοήθεια. Καθοδηγούμενη από την ιατρική της κλίση, εντάχθηκε στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα ως μαία. Τώρα, βοηθά έγκυες γυναίκες και νεογέννητα. Στη μέση ενός καταυλισμού προσφύγων, φέρνει στον κόσμο νέες ζωές. Οι προσευχές της είναι πάντα με όσους έχασαν τη ζωή τους στον πόλεμο και εύχεται ταχεία ανάρρωση στους τραυματίες.
Χάρη στο έργο του ντόπιου προσωπικού, το 2025, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα πραγματοποίησαν περισσότερες από 720.000 εξωτερικές ιατρικές επισκέψεις, παρέσχεσαν σχεδόν 200.000 επείγουσες ιατρικές επισκέψεις, πραγματοποίησαν περισσότερες από 1.800 χειρουργικές επεμβάσεις, βοήθησαν σε σχεδόν 24.000 τοκετούς, παρείχαν περισσότερες από 3.100 συμβουλευτικές υπηρεσίες για σεξουαλική βία και προσέφεραν περισσότερες από 8.500 συμβουλευτικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα εργάζονται σε οκτώ πολιτείες του Σουδάν, παρέχοντας επείγουσα ιατρική περίθαλψη με βάση αποκλειστικά τις ανάγκες των ανθρώπων.
Η NON GRATA PRODUCTIONS παρουσιάζει «ΤΟ ΠΑΛΤΟ» του Νικολάι Γκόγκολστο Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ.
Ο αγαπημένος μονόλογος ''Το παλτό''του Νικολάι Γκόγκολσε μια εμβληματική ερμηνεία του Θοδωρή Γκόγκου, συνεχίζει για όγδοη χρονιά τις παραστάσεις του κατά τη χειμερινή περίοδο στο Θέατρο ΔΡΟΜΟΣ.
«Όλοι μας ξεπροβάλαμε κάτω από το παλτό του Γκόγκολ».
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Ένας υπαλληλάκος είναι ο ήρωας στο κορυφαίο διήγημα του Gogol που δημοσιεύτηκε το 1842. Το δικό του όνειρο: δε λαχταράει μια γυναίκα αλλά ένα πανωφόρι. Σ’ αυτό έχουν συγκεντρωθεί όλες του οι επιθυμίες, όλη του η αντίληψη για σπουδαιότητα, κοινωνική επιβολή. Μένει μέρες και νύχτες νηστικός, στερείται το κάθε τι και μαζεύει καπίκι καπίκι την αξία του! Το παλτό θα τον κάνει καλύτερο, πιο σημαντικό στην κοινωνία. Όμως το ίδιο παλτό θα τον στοιχειώσει…
Ο Μπιελίνσκι αναλύει με λαμπρή διορατικότητα και ακράτητο ενθουσιασμό την τέχνη του Gogol, που ‘από το τίποτα φτιάχνει το παν’: ‘Τα διηγήματα του Gogol, τα χαρακτηρίζει η απλότητα του μύθου, το εθνικό τους χρώμα, η ακέρια τους αλήθεια της ζωής, η πρωτοτυπία τους και το κωμικό τους στοιχείο που τα εμψυχώνει, στοιχείο που πάντα νικάει το βαθύ αίσθημα της λύπης και απελπισίας. Όλες αυτές οι ιδιότητες έχουν μια κοινή πηγή: Ο Gogol είναι ποιητής, είναι ένας ποιητής της πραγματικής ζωής!’. Ο Gogol στάθηκε ο πατέρας της ρωσικής πεζογραφίας, σίγουρα ‘πρώτος αυτός αντίκρισε με τόλμη και ειλικρίνεια τη ρώσικη πραγματικότητα’, σίγουρα λίγοι συγγραφείς έχουν για το λαό τους τόση σημασία όσο εκείνος για την αφυπνιζόμενη Ρωσία.
Ο Μάριος Στρόφαλης με το κουαρτέτο του και την Ειρήνη Τουμπάκη μας προσκαλούν το Σάββατο 17 Ιανουαρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στην αίθουσα "Γιάννης Μαρίνος" του συλλόγου "Οι Φίλοι της Μουσικής"! Η συναυλία τους αποτελείται από δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος παρουσιάζουν τον κύκλο σύγχρονης μουσικής δωματίου με τίτλο «European Taxim II» ενώ στο δεύτερο μέρος τη συλλογή τραγουδιών με τίτλο «Ο μυστικός κήπος με τα άνθη του καλού».
Πιο αναλυτικά:
Α΄ Μέρος: EuropeanTaximII
Το «European Taxim II» είναι ένας ενιαίος κύκλος σύγχρονης μουσικής δωματίου για κουαρτέτο που κυκλοφόρησε το 2022 σε συνέχεια του πρώτου "European Taxim" (κυκλοφορία 2007). Με αφετηρία το ταξίμι ως ελεύθερη μουσική φόρμα, 13 κομμάτια αναπτύσσονται ως μια περιπλάνηση σε "λιμάνια της ευρύτερης Ευρωπαϊκής κουλτούρας", όπου με μια αφηγηματική δομή, κλασικές μουσικές φόρμες παντρεύονται με τους ζευγαρωτούς και άλλους χορούς της Μεσογείου και της Λατινικής Αμερικής, όπως Μεσογειακό μπολέρο, Valses , Nuevo tango, flamenco, οριεντάλ, ταραντέλα κ.α..
Η Ειρήνη Τουμπάκη ερμηνεύει τις συνθέσεις του Μάριου Στρόφαλη, σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου, Βάσως Αλλαγιάννη Svarno, Γιάννη Παπαδάμη, Φωτεινής Κοροβού, Ειρήνης Τουμπάκη και Μάριου Στρόφαλη.
Ο Μάριος Στρόφαλης ενορχήστρωσε τα 12 τραγούδια του κήπου για το κουαρτέτο του, αξιοποιώντας τα ηχοχρώματα αυτού, με ιμπρεσιονιστικές αρμονίες και αντιθέματα.
Επικοινωνία: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Ένα εντυπωσιακό βίντεο εξαιρετικά υψηλής ανάλυσης, που ανατρέπει όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα για τις απομονωμένες φυλές, ήρθε στο φως μέσα από συνέντευξη του Αμερικανού οικολόγου και συγγραφέα Πολ Ροσολί στον Lex Fridman.
Το υλικό καταγράφει μια φυλή του Αμαζονίου που, σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα, δεν είχε ποτέ προηγούμενη επαφή με τον σύγχρονο κόσμο.
Ο Ροσολί, ο οποίος έχει αφιερώσει περισσότερα από είκοσι χρόνια στην εξερεύνηση και την προστασία του Αμαζονίου, χαρακτήρισε τη στιγμή ως μία από τις πιο συγκλονιστικές της ζωής του.
«Για να καταλάβετε τι σημαίνει αυτό, έπρεπε να σας δείξω το βίντεο. Δεν έχει προβληθεί ποτέ. Είναι παγκόσμια πρωτιά», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Μέχρι σήμερα, το οπτικό υλικό από τέτοιες φυλές περιοριζόταν σε ασαφείς και μακρινές λήψεις, τραβηγμένες με παλαιότερης τεχνολογίας μέσα. «Το μόνο που είχαμε ήταν κοκκώδη πλάνα από 100 μέτρα μακριά κι εμείς προσπαθούσαμε με 800mm φακούς και τηλεμετατροπείς», εξηγεί ο Ροσολί, περιγράφοντας τις δυσκολίες της καταγραφής.
Στο νέο βίντεο, τα μέλη της φυλής κάνουν την εμφάνισή τους μέσα από ένα εντυπωσιακό σύννεφο πεταλούδων, βαδίζοντας κατά μήκος μιας παραλίας σε κατάσταση απόλυτης επιφυλακής.
Οι κινήσεις τους είναι άρτια συντονισμένες και τα βλέμματά τους έντονα, καθώς προσπαθούν να ερμηνεύσουν την παρουσία των άγνωστων ανθρώπων απέναντί τους.
Οι άνδρες κρατούν τόξα και βέλη, σχηματίζοντας ξεκάθαρα μια αμυντική παράταξη. «Κοίτα πώς κινούνται. Κοίτα πώς δείχνουν. Κοίτα τον με το τόξο του», λέει ο Ροσολί, εστιάζοντας σε έναν άνδρα που έχει ήδη τεντώσει το βέλος του, έτοιμος να αντιδράσει. Η ένταση κορυφώνεται. «Κοιτάζω παντού και σκέφτομαι: από πού θα έρθει το βέλος;» θυμάται.
Ωστόσο, η κατάσταση μεταβάλλεται απρόσμενα. Καθώς η απόσταση μεταξύ των δύο πλευρών μειώνεται, η ένταση σταδιακά υποχωρεί. Τα όπλα χαμηλώνουν και η απειλή δίνει τη θέση της σε μια συγκρατημένη περιέργεια, μια σπάνια και σχεδόν ιερή στιγμή συνάντησης δύο κόσμων που μέχρι τότε δεν είχαν ποτέ διασταυρωθεί.
Μια σύγχρονη ντραμεντί για τις λούπες που μας κρατούν
και εκείνες που μας απελευθερώνουν!
Πρεμιέρα 22 Ιανουαρίου 2026
Κάθε Πέμπτη 21:15
Θέατρο Ελιάρτ
Το νέο έργο του Μίμη Καπέρδου “The Loop” συνδυάζει χιούμορ, τρυφερότητα και σκληρές αλήθειες μέσα από τη ζωή μιας νεαρής φοιτήτριας που προσπαθεί να βρει τον εαυτό της, ενώ όλα γύρω της μοιάζουν να επαναλαμβάνονται σε ατελείωτους κύκλους.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η Δήμητρα, μια εσωστρεφής φοιτήτρια δραματικής σχολής!
Ένα κορίτσι που παλεύει να ισορροπήσει ανάμεσα στις απαιτήσεις των σπουδών της, μια καταπιεστική σχέση και τα όνειρα που φοβάται να διεκδικήσει. Δίπλα της, η εκρηκτική φίλη της Λένα, η φωνή της λογικής και του χάους ταυτόχρονα. Απέναντί της, ο Γιώργος, ένας ανερχόμενος ηθοποιός, φιλόδοξος αλλά εγκλωβισμένος στις δικές του ανασφάλειες. Και ξαφνικά στη ζωή της εμφανίζεται ο Δημήτρης, ένας νέος γείτονας, μάγειρας, ονειροπόλος και αληθινός, ο οποίος θα λειτουργήσει σαν καθρέφτης για όλα όσα η Δήμητρα φοβάται να δει.
Το “The Loop” παρακολουθεί τους χαρακτήρες μέσα στις προσωπικές τους “λούπες”. Σχέσεις που πονάνε, συνήθειες που επαναλαμβάνονται, φόβοι που παγώνουν την εξέλιξη. Με χιούμορ, συγκίνηση και παλμό το έργο φωτίζει τις λεπτές γραμμές ανάμεσα στην αγάπη και στον έλεγχο, στην ανάγκη και στην ελευθερία, στο «μένω» και στο «φεύγω».
Ένα έργο που μιλάει για όλους όσοι φοβήθηκαν ν’ αλλάξουν… μέχρι που η ζωή τους χτύπησε ξανά την πόρτα.
Το “The Loop” είναι μια παράσταση που αφορά τη νέα γενιά, τις σχέσεις της εποχής, τις κακοποιητικές συμπεριφορές που συχνά κανονικοποιούνται, αλλά και το φως το οποίο μπορεί να μπει ακόμη και από μια χαραμάδα, έναν νέο άνθρωπο, μια νέα ευκαιρία, μια απόφαση.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο: Μίμης Καπέρδος
Σκηνοθεσία: Μίμης Καπέρδος
Βοηθός σκηνοθέτη: Νίκος Αμπουσαάρ
Σκηνογραφία-ενδυματολογία: Βαλεντίνο Βαλάσης
Casting: Κυριάκος Κουρουτσαβούρης
Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Art Ensemble
Το “The Loop” είναι μια σύγχρονη νεανική ντραμεντί, μια ιστορία για όσα κρατάμε, όσα φοβόμαστε να αφήσουμε και όσα δεν τολμάμε να πούμε δυνατά. Με ανατρεπτικό χιούμορ, πραγματικό συναίσθημα και ρυθμό που δεν σε αφήνει να ανασάνεις, το “The Loop” γίνεται ένας καθρέφτης των σχέσεων, που γυρίζουν ξανά και ξανά στο ίδιο σημείο, μέχρι κάποιος να τολμήσει να βγει από τη λούπα.
Μια ιστορία που μιλάει επίσης για τις μικρές επιλογές που αλλάζουν τη ζωή, για το πότε μένουμε, πότε φεύγουμε και κυρίως γιατί φοβόμαστε τόσο πολύ την αλλαγή! Δεν είναι δράμα ή κωμωδία είναι μια ιστορία για εκείνη τη στιγμή που καταλαβαίνεις ότι ο μεγαλύτερος αντίπαλος… είσαι εσύ.
Το κοινό θα γελάσει, θα πονέσει, θα ταυτιστεί και θα φύγει με μια σκέψη: «Σε ποια λούπα ζω εγώ;»
Με μεγάλη χαρά και περηφάνια, τρία χρόνια μετά από την πρώτη (sold out) εμφάνιση του στο Κύτταρο, υποδεχόμαστε ξανά τον μεγάλο Νίκο Οικονομίδη και την Κυριακή Σπανού, παρέα με τους εκλεκτούς μουσικούς συνοδοιπόρους τους και σας προσκαλούμε σε ένα γνήσιο αιγαιοπελαγίτικο Γλέντι από τον σημαντικότερο εκπρόσωπο της νησιώτικής μας παράδοσης!
Την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου, στο Κύτταρο, θα φυσήξει θαλασσινό αεράκι που θα πάρει τις έγνοιες και τις σκοτούρες μακριά μας και θα χορέψουμε και θα τραγουδήσουμε και θα γλεντήσουμε, με τραγούδια του τόπου μας, των καημών και της χαράς μας.. Με Τσαμπούνες και Σαντούρια, με Βιολιά και με Λαούτα και μπροστάρη τον θεματοφύλακα της αιγαιοπελαγίτικης μουσικής μας, τον δεξιοτέχνη μουσικό, συνθέτη, στιχουργό, ερευνητή, Νίκο Οικονομίδη, θα ταξιδέψουμε απ’ άκρη σ’ άκρη σε όλες τις ακρογιαλιές της Ελλάδας μας και θα ανοίξουμε μια χαραμάδα καλοκαιριού στην καρδιά του Χειμώνα! Γιατί μπορούμε.. και θα το κάνουμε.. στις 8 του Φλεβάρη.. στο Κύτταρο!
Παίζουν οι μουσικοί:
Πάνος Βέργος: Σαντούρι
Νίκος Τσαντάνης Τσαμπούνα Τραγούδι
Γιώργος Γαβράς Λαούτο
Γιάννης Σιφναίος Βιολί Τραγούδι
Γέννημα των μικρών Κυκλάδων, με καταγωγή από την Σχοινούσα, ο Νίκος Οικονομίδης ανήκει σε μια μουσική οικογένεια με παππού και πατέρα γνωστούς βιολάτορες, οι οποίοι τον οδήγησαν, κατά τα πρώτα του βήματα στην παραδοσιακή μουσική.
Μεγάλο σχολείο υπήρξαν τα πανηγύρια και τα λαϊκά γλέντια των Κυκλάδων, μέσω των οποίων μυήθηκε στο παραδοσιακό ύφος.
Πρώτο δάσκαλο του είχε τον Γιώργο Μαριολά. Στη συνέχεια, με προτροπή του Διονύση Σαββόπουλου, συνέχισε τις σπουδές του στο κλασσικό βιολί στο Ωδείο Αθηνών με την Ισμήνη Χρυσοχόου – Κάρτερ και στο εθνικό ωδείο με τον Κώστα Σέτα.
Σε ηλικία μόλις 15 ετών, ξεκίνησε την πρώτη του επαγγελματική συνεργασία, παίζοντας βιολί στο συγκρότημα της Δώρας Στράτου και συμμετείχε μαζί της στις καταγραφές δημοτικής μουσικής από όλη την Ελλάδα.
Έχει συνεργαστεί με τους σημαντικότερους μουσικούς και τραγουδιστές του παραδοσιακού χορού και με πολλούς συνθέτες και ερμηνευτές της σύγχρονης μουσικής. Ενδεικτικά αναφέρουμε τους: Δόμνα Σαμίου, Χρόνη Αηδονίδη, Ειρήνη Κονιτοπούλου – Λεγάκη, Ξανθίππη Καραθανάση, Πάνο Γαβαλά, Βαγγέλη Περπινιάδη, Γιώργο Ζαμπέτα, Γιάννη Μαρκόπουλο, Διονύση Σαββόπουλο, Μαρίζα Κωχ, Γιώργο Νταλάρα, Χαρούλα Αλεξίου, Νίκο Παπάζογλου, Παντελή θαλασσινό και τα τελευταία χρόνια, κυρίως με την σύντροφό του Κυριακή Σπανού.
Τη δεκαετία του ’90 μαζί με τους Νίκο Φιλιππίδη, Κώστα Φιλιππίδη, Γιώργο Γευγελή, Χρήστο Κωνσταντίνου και Θανάση Σοφρά, συγκροτούν το μουσικό σχήμα ¨Ακρίτες¨ με το οποίο πραγματοποιούν πολλές εμφανίσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Συγχρόνως, ηχογραφούν, σε δίσκους παραδοσιακή μουσική από όλη την Ελλάδα. Σπουδαίος καρπός αυτής της συνεργασίας είναι τα τραγούδια της Μακεδονίας, τα οποία ερμήνευσε η Ξανθίππη Καραθανάση, και έτυχε της βράβευσης από την Ακαδημία Αθηνών.
Ο Νίκος Οικονομίδης έχει λάβει μέρος σε διεθνή φεστιβάλ και του απονεμήθηκε το Γ΄ βραβείο στο διεθνές φεστιβάλ παραδοσιακής μουσικής ¨Sharg Taronalari¨(μελωδίες της Ανατολής ) το οποίο διοργανώνεται στην Σαμαρκάνδη του Ουζμπεκιστάν, υπό την αιγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ.
Έχει διδάξει παραδοσιακή μουσική στον “University of Southern Main”, στα πλαίσια των πολιτιστικών ανταλλαγών του υπουργείου Αιγαίου και του U.S.M.
Σε συνεργασία με την World Music, έχει παρουσιάσει το μουσικό έργο του σε κεντρικά θέατρα της Νέας Υόρκης, του Σικάγο και της Βοστώνης.
Έχει ιδρύσει την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία ¨OIKONOMIDIS MUSIC¨, σε μια προσπάθεια καταγραφής και διάσωσης της νησιωτικής, κυρίως, μουσικής παράδοσης. Προς τούτο, έχει κυκλοφορήσει μία σειρά από δίσκους με κεντρικό θέμα “θαλασσινά περάσματα”: Πέρασμα στα Κύθηρα, Πέρασμα στην Αμοργό, Πέρασμα στην Κίμωλο, Πέρασμα στη Χίο, Ανατολικά του Αιγαίου κ.α.
Επίσης έχει κυκλοφορήσει σε δίσκους χορευτικά τραγούδια σε δική του μουσική και στίχους: Αρχόντισσα του λιμανιού, Χορός στα κύματα, Αντικέρι, Αγάπη και θάλασσα, Όταν ακούω το βιολί , Η Γιωργούλα από το Κουφονήσι , Ρόδινα ακρογιαλιά, Λίγα σπίτια στο λιμάνι, Θέλω να βλέπω τα καράβια κ.α. Πολλά από αυτά τα τραγούδια έγιναν πανελλήνιες επιτυχίες και χορεύονται εδώ και 35 χρόνια σε όλες τις χορευτικές εκδηλώσεις.
Στην πιο πρόσφατη δισκογραφική του δουλειά με τίτλο ¨ Τα Μικρασιάτικα του Αιγαίου Νο1¨, γίνεται προσπάθεια ανάδειξης της Μικρασιατικής μουσικής επίδρασης στην μουσική και τους χορούς των Κυκλάδων.
Κυριακή Σπανού
Η Κυριακή Σπανού γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Παροικιά της Πάρου.
Φοίτησε στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα με τις Ακαδημαϊκές της σπουδές παρακολούθησε μαθήματα φωνητικής και κλασσικού τραγουδιού με την κα. Πόπη Πετριόλι – Φωτοπούλου, καθώς επίσης και μαθήματα παραδοσιακού τραγουδιού στο Μουσείο Λαϊκών Παραδοσιακών Οργάνων -Φοίβου Ανωγειανάκη με την κα Δόμνα Σαμίου.
Ξεκίνησε από πολύ μικρή να τραγουδά στο μουσικοχορευτικό συγκρότημα του νησιού “Νάουσα Πάρου” και είχε γενικότερα ενεργή συμμετοχή στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου της.
Έχει συμμετάσχει σε πολλά φεστιβάλ Παραδοσιακού Χορού και τραγουδιού στην Ελλάδα και στο εξωτερικό κι έχει συνεργαστεί με σημαντικούς εκπροσώπους της έντεχνης ,λαϊκής και κυρίως της Παραδοσιακής μουσικής της χώρας μας.
Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με τον βιολιστή, συνθέτη, ερευνητή και εκφραστή της μουσικής του Αιγαίου πελάγους Νίκο Οικονομίδη έχοντας ως στόχο να υπηρετήσει με ήθος και σεβασμό την Νησιωτική Μουσική μας παράδοση.
Όλο και πιο πυκνές είναι οι ενδείξεις από ειδικούς ότι, όσο ο εξοπλισμός θα είναι παλιός και οι πτητικές απαιτήσεις του υπερτουρισμού μεγάλες, θα υπάρχει ζήτημα ασφάλειας με τον FIR Αθηνών. Στον απόηχο του μπλακ άουτ πριν από λίγες μέρες αλλά και του πορίσματος της αρμόδιας επιτροπής, ο πρόεδρος της Ένωσης Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας Παναγιώτης Ψαρρός μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 και ερωτώμενος αν θα μπορούσε να συμβεί ξανά μπλακ άουτ στις επικοινωνίες της εναέριας κυκλοφορίας στο FIR το επόμενο διάστημα, απάντησε καταφατικά λέγοντας ότι «το πόρισμα της επιτροπής είναι σαφές. Λέει ότι δεν μπόρεσε να εντοπιστεί η αιτία γιατί το σύστημα είναι τόσο παλιό που δεν έχει αρχεία καταγραφής των συμβάντων, και είναι τόσο παλιό που ο κατασκευαστής δεν το υποστηρίζει πλέον, και δεν εγγυάται κάποιος την λειτουργία (...) Οπότε θα μπορούσε να συμβεί ξανά». Και προσέθεσε: «Το θέμα είναι να μπορέσουμε να βρούμε λύσεις γρήγορα (…) Πρέπει να βρεθούν τρόποι διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας».
Παράλληλα υπογράμμισε ότι «δεν σημειώθηκε καμία παραβίαση ελαχίστου διαχωρισμού, και αυτό οφείλεται 100% στους συναδέλφους, που εκείνη την στιγμή βρήκαν τρόπους να αντιμετωπίσουν την κατάσταση, και κατάφεραν, όλα τα αεροπλάνα να προσγειωθούν με ασφάλεια», ενώ συμπλήρωσε ότι «σημαντικό ήταν και το ότι έκλεισε ο εναέριος χώρος για να μπορέσει να εξομαλυνθεί η κατάσταση».
Επανήλθε στη ρίζα του προβλήματος, την μεγάλη παλαιότητα του εξοπλισμού, λέγοντας ότι στην καλύτερη των περιπτώσεων θα έχουμε νέο σύστημα από το 2030 και ότι μέχρι τότε, για λόγους ασφαλείας, με το υπάρχον σύστημα, θα μπορέσει να εξυπηρετηθεί περιορισμένος όγκος κυκλοφορίας. «Ο εξοπλισμός δεν είμαστε στο παρά πέντε να αλλάξει, είμαστε στο και πέντε… Πρέπει να επιταχυνθεί η διαδικασία, κάθε μέρα που χάνεται μεταφράζεται σε χαμένα καλοκαίρια. Γιατί το 2028 δεν υπάρχει πλέον στον ορίζοντα. Η καλύτερη, η πιο ρεαλιστική πρόβλεψη είναι από το καλοκαίρι του 2030 να έχουμε σύστημα» ανέφερε.
Κατέληξε λέγοντας ότι «εμείς πρέπει να δούμε μέχρι τότε πώς θα θωρακιστούμε, πως θα έχουμε μεγαλύτερη αξιοπιστία». Και τόνισε: «Η ασφάλεια δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Αυτό που διακυβεύεται είναι ότι με το σύστημα που έχουμε στα χέρια μας μπορούμε να εξυπηρετήσουμε συγκεκριμένο όγκο κυκλοφορίας, που σημαίνει ότι μοιραία θα έχουμε καθυστερήσεις -οι καθυστερήσεις είναι ασφάλειάς μας- και μέχρι να έρθει το σύστημα, ο όγκος που θα μπορούμε να διαχειριστούμε, είναι περιορισμένος. Γιατί για εμάς η ασφάλεια, είναι αδιαπραγμάτευτη. Δεν πρόκειται να μπούμε στη διαδικασία να εξυπηρετήσουμε περισσότερα αεροπλάνα, ώστε να μειώσουμε τις καθυστερήσεις και να διακυβευτεί η ασφάλεια».
Η παράσταση του έργου του Ζαν Ζενέ «Οι Δούλες» σε μετάφραση Δημήτρη Δημητριάδη και σκηνοθεσία Σάββα Στρούμπου, που παρουσιάζεται από την ομάδα Σημείο Μηδέν, συνεχίζει την επιτυχημένη πορεία της στο «Θέατρο Άττις-Νέος Χώρος». Επί σκηνής: Έλλη Ιγγλίζ, Ντίνος Παπαγεωργίου και Μυρτώ Ροζάκη.
“Οι Δούλες” του Ζαν Ζενέ: Οι παραστάσεις συνεχίζονται και τον Φεβρουάριο στο Θέατρο Άττις-Νέος Χώρος
“Οι Δούλες” του Ζαν Ζενέ: Οι παραστάσεις συνεχίζονται και τον Φεβρουάριο στο Θέατρο Άττις-Νέος Χώρος
Η προπώληση για τις νέες ημερομηνίες του Φεβρουαρίου έχει αρχίσει.
«Οι Δούλες» του Ζενέ είναι ένα από τα πιο «προκλητικά» θεατρικά κείμενα του 20ου αιώνα, ένα κείμενο που από την πρώτη του παράσταση το 1947 έως και σήμερα, αποτελεί ανοιχτό πεδίο συνεχούς έρευνας και ερμηνειών.
Ο συγγραφέας στρέφει προς την κοινωνία, με τρόπο αμείλικτο, τον καθρέφτη των απωθημένων της. Η αποκάλυψη του δεν έχει δραματικά χαρακτηριστικά ούτε παρουσιάζει το δράμα των καταπιεσμένων. Το θέατρο του Ζενέ είναι θέατρο στο χείλος της Αβύσσου, καθώς αποκαλύπτει μορφές ζωής που η κοινωνία των «κανονικών» επιμένει να καταπιέζει, να οδηγεί στην παρακμή ή και στην καταστροφή, καταστρέφοντας ταυτόχρονα την ίδια τη ζωή επί της γης.
Η παράσταση της Ομάδας Σημείο Μηδέν ανεβαίνει σε μετάφραση του Δημήτρη Δημητριάδη και τους ρόλους του έργου ερμηνεύουν (με αλφαβητική σειρά) η Έλλη Ιγγλίζ-Σολάνς, ο Ντίνος Παπαγεωργίου-Κυρία και η Μυρτώ Ροζάκη-Κλαιρ.
Σκηνοθετικό σημείωμα:
Οι «Δούλες» ως θέατρο της εθελοδουλίας
Η αναζήτηση του τερατώδους στον άνθρωπο, είναι που μας ενδιαφέρει. Το κοίταγμα προς τα μύχια της ανθρώπινης ύπαρξης, εκεί, στην πηγή της ύβρης, στη ρίζα κάθε σκοτεινής ενόρμησης, κάθε άμετρης επιθυμίας. Πώς η τέχνη μελετά και αποκαλύπτει το τερατώδες, πως τολμάει να ρίξει φως στα ερεβώδη σκοτάδια του ανθρώπινου αινίγματος; Το σαρκαστικό στοιχείο και ο αυτοσαρκασμός που προϋποθέτει, ορίζουν την πιο βίαιη, αλλά και πιο ειλικρινή μορφή αποκάλυψης αυτής της περιοχής. Η σπουδή πάνω στην ανθρώπινη τερατωδία θέτει τα θεμέλια της παράστασής μας και ανοίγει ένα νέο τοπίο στην έρευνά μας.
Στις «Δούλες» όλα είναι θέατρο μέσα στο θέατρο… μέσα στο θέατρο… Οι δύο δούλες «παίζουν» την ταύτισή τους με την εξουσία, τη δυσφορία τους, την εξέγερση τους, την αυτοκτονία τους, ενώπιον της Κυρίας, η οποία χειραγωγεί και καθοδηγεί αυτό το «θεατρικό» παιχνίδι ζωής και θανάτου. Οι «Δούλες» αποτελούν ένα αγωνιώδες προμήνυμα κινδύνου από το μέλλον, το όχι και τόσο μακρινό, καθώς βαδίζουμε με μεγάλη ταχύτητα στο χείλος της αβύσσου.
Και όμως. Το θέατρο της εθελοδουλίας, το θέατρο της ύστατης μορφής ζωής στον πλανήτη, το θέατρο που παίζεται στο χείλος της αβύσσου, ενώπιος ενωπίω με την ιστορία ως τραγωδία, θα μετατρέπεται πάντα σε πανηγύρι των καταπιεσμένων, θα απελευθερώνει την εξεγερσιακή ενόρμηση υπεράσπισης της ζωής ενάντια σε όλες τις δυνάμεις του θανάτου. Μέσα από αυτές τις ρωγμές και τα ρήγματα θα αποκαλύπτεται πάντα η ρέουσα λάβα της ζωής, έτοιμη να τυλίξει μέσα στο καθαρτήριο πυρ όλες τις γρανιτένιες ηπείρους της εθελοδουλίας, του αυτο-εγκλεισμού και της απο-ανθρωποποίησης.
«Ο Σάββας Στρούμπος διάβασε τις «Δούλες» του Ζενέ με εσωτερική μουσικότητα και θεατροποίηση της ταξικής οργής, οδηγώντας τους ηθοποιούς του σε μια σχεδόν καρναβαλική ευωχία». (Δημήτρης Τσατσούλης, AthensVoice)
«Ο Σάββας Στρούμπος από τη μεριά του προσέγγισε τις “Δούλες” μέσα από τη χαρακτηριστική σκηνική φόρμα του, γκρεμίζοντας ολωσδιόλου την εξωτερική αστική κατασκευή και διαλύοντας κάθε υπόνοια ρεαλισμού που μπορεί να επιφέρει αυτή η κατασκευή». (Τώνια Καράογλου, Αθηνόραμα)
«Η συνειδητή απομάκρυνση του Σάββα Στρούμπου από την επικρατούσα ανάγνωση του έργου ως αστικού δράματος τον οδηγεί στα χνάρια ή έστω στις παρυφές της τραγωδίας. Κι αυτή η επιλογή εξασφαλίζει μια κάθετη αναγνωστική και σκηνοθετική εμπειρία – ίσως την πληρέστερη που έχουμε δει στις «Δούλες» του Ζενέ εδώ και χρόνια» (Στέλλα Χαραμή, Monopoli.gr)
«Η Έλλη Ιγγλίζ (Σολάνζ) καρφώνει τον ρόλο με όλη τη δύναμη του μεταμορφωτικού της δαίμονα και η Μυρτώ Ροζάκη (Κλερ) ανταπαντά με όλη την ορμή του μεταμορφωτικού της οίστρου. Σαν δύο δίδυμες αντίδικες δυνάμεις της φύσης που συγκρούονται μέχρι θανάτου. Ο Ντίνος Παπαγεωργίου (Κυρία), με τρόπο αμίμητο, ένα τέρας τρομακτικό και κωμικό συνάμα». (Λέανδρος Πολενάκης, Η Αυγή)
«Ο Σάββας Στρούμπος σκηνοθετεί τις «Δούλες» ως περιπετειώδες χρονικό καταβύθισης στον κόσμο του πόθου και του πάθους. Μια ιστορία διαρκών ταπεινώσεων και από μακρού απωθημένων σχεδίων εκδίκησης που ξαφνικά αφυπνίζονται με το επιτακτικό αίτημα της άμεσης εφαρμογής τους». (Ηρακλής Λογοθέτης, Documento)
«Οι δούλες (Νέος Χώρος Άττις, σκην.: Σάββας Στρούμπος): Ένα πολύ δύσκολο έργο όπου όλοι αποτυγχάνουν, σε μια ουσιαστική και πλήρη ανάγνωση. Από τις πιο δυνατές δουλειές της Ομάδας Σημείο Μηδέν» (Γιώργος Βουδικλάρης, Από το αφιέρωμα του Monopoli.gr στις παραστάσεις που ξεχώρισαν οι κριτικοί θεάτρου το 2025).
«Οι φωνές των ηθοποιών [Μυρτώ Ροζάκη, Έλλη Ιγγλίζ, Ντίνος Παπαγεωργίου] απόλυτα εξασκημένες, το ίδιο και η κίνησή τους απόλυτα μελετημένη, μαζί με τους φωτισμούς του Κώστα Μπεθάνη, τα σκηνικά και τα κοστούμια της Κατερίνας Παπαγεωργίου, το μουσικό ηχοτοπίο του Λεωνίδα Μαριδάκη, όλα σκηνοθετημένα με μελέτη και έμπνευση από τον σκηνοθέτη Σάββα Στρούμπο, δημιουργούν μια εξαίσια παράσταση, που δεν πρέπει να χάσετε». (Μαρία Μαρή, Catisart.gr)
«Τους ρόλους του έργου ερμηνεύουν πιστά και σε απόλυτη συγχορδία, ως ένα καλά δουλεμένο τρίφωνο και σύμφωνα με τη σκηνοθετική αντίληψη, η Μυρτώ Ροζάκη-Κλαίρ, η Έλλη Ιγγλίζ-Σολάνζ και ο Ντίνος Παπαγεωργίου-Κυρία». (Όλγα Μοσχοχωρίτου, Kommon.gr)
«O Σάββας Στρούμπος καθοδηγεί τους ηθοποιούς του σε μονοπάτια που και για τον ίδιον είναι συχνά αποκαλυπτικά – πόσω μάλλον για εμάς, τους θεατές». (Νίκος Ξένιος, Bookpress.gr)
«Η προσέγγιση του Στρούμπου σε αυτό το σκοτεινό έργο που ανοίγει διάπλατες χαραμάδες στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση και την μεφιστοφελική πλευρά της, στοιχειώνει τον θεατή με τις σπασμωδικές κινήσεις των σωμάτων, με τα σκαμπανεβάσματα των φωνών, με τις νευρωτικές αποκρίσεις, με την μύχια και υποβόσκουσα εκδικητική ορμή, με το άγρυπνο βλέμμα της «κυρίας» που ξεπροβάλει αναπάντεχα μέσα από τις σκιές, με την σαπισμένη αγάπη που δεν βρίσκει τρόπο και χώρο να εκδηλωθεί». (Θανάσης Πάνου, Theatro Greece)
\
Περισσότερες πληροφορίες για την Ομάδα Σημείο Μηδέν, τους συντελεστές και τις παραστάσεις που έχει παρουσιάσει, μπορείτε να βρείτε στο www.simeiomiden.gr
Το Ολύμπια και ηStagesNetworkπαρουσιάζουν τη συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή», με αφορμή τη συμπλήρωση τριάντα δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά στην ελληνική μουσική σκηνή και σαράντα χρόνων συνεχούς παρουσίας και δημιουργικής προσφοράς της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.
Στον πανέμορφο και εμβληματικό χώρο του Ολύμπια, την Παρασκευή 30 και το Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2026,θα γιορτάσουμε αυτές τις σημαντικές μουσικές διαδρομές και αυτό το ταίριασμα που ξεκίνησε στην Πάτρα, τον περασμένο Μάιο.
Μέσα από αυτή τη μοναδική μουσική συνύπαρξη, υπέροχοι ερμηνευτές, φίλοι και συνεργάτες χρόνων του Κώστα Λειβαδά, τιμούν τραγούδια που άγγιξαν τις ψυχές του κοινού και σφράγισαν το συλλογικό συναίσθημα μιας ολόκληρης γενιάς.
Μέσα στα 30 χρόνιαπου είναι στη δισκογραφία, ο Κώστας Λειβαδάς μας έχει χαρίσει μεγάλες επιτυχίες με τη φωνή σημαντικών ερμηνευτών,
7 προσωπικούς δίσκους, μελοποιημένη ποίηση, soundtracks για την τηλεόραση και τον κινηματογράφο και μουσική για το χοροθέατρο.
Στη συναυλία θα ακουστούν πολλά αγαπημένα τραγούδια που έχουν σημαδέψει την τριαντάχρονη πορεία του συνθέτη από το “Πιάσε με”, το "Μοίρα μου έγινες", “Εγώ σ’ αγάπησα εδώ” μέχρι το "Κάθε μπαλκόνι έχει άλλη θέα",το "Σαν να μη πέρασε μια μέρα" και το "Για να σε συναντήσω" ως το "Η επίμονή σου", και"Το καράβι για τη Φολέγανδρο”.
Επίσης θα παρουσιαστούν τραγούδια που ξεχώρισαν από την τελευταία του δισκογραφική δουλειά “Περιοδεία εντός”, όπως το “Αν εμείς χωρίσουμε” ντουέτο με την Ανδριάνα Μπάμπαλη, το “Όσο δεν είμαστε μαζί”, το “Σαν το νησί του καθενός” και “Τα παιδιά των δρόμων”.
![Πρόεδρος αεροελεγκτών: Θα μπορούσε να ξανασυμβεί μπλακ άουτ [βίντεο]](/media/k2/items/cache/887241fe1fc67c9344d649e9b732327f_Generic.jpg)
