του Έκτορα-Ξαβιέ Δελαστίκ

Περιηγούμαστε σε συνέδρια και φιλανθρωπίες που διοργανώνονται ως πλυντήρια υστεροφημίας. Γνωρίζουμε από κοντά ημιπαράνομες ομάδες με δεσμούς με το Ισραήλ και νόμιμες εταιρίες που θα ξεπλύνουν τη δημόσια εικόνα ενός εγκληματία. Αναρωτιόμαστε για δημοσιογράφους και ΜΜΕ που θα αποτελέσουν το στεγνωτήριο.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, ο Ρ. Γ. Τσέιμπερς (R. W. Chambers) εκδίδει μεταξύ άλλων, το διήγημα «The Repairer of Reputations», το οποίο θα μπορούσαμε να αποδώσουμε ως «Ο Επιδιορθωτής Υπολήψεων». Ο χαρακτήρας-κόμβος είναι ο σακατεμένος, μικρόσωμος Γουάιλντ, ο οποίος μένει πάνω από ένα σιδεράδικο σε μια αλλόκοτη, εκφασισμένη εκδοχή των Η.Π.Α. Ορίζεται από δύο πράγματα: από τη σχέση επιθετικότητας και μίσους με τη γάτα του και από τον ισχυρισμό του ότι ενορχηστρώνει ένα δίκτυο επαφών σε όλα τα σημαντικά στρώματα της κοινωνίας, με το οποίο μπορεί να επιδιορθώσει την υπόληψή σας… με το κατάλληλο αντίτιμο.

Υπάρχει μια αλληλουχία διηγημάτων δυστοπικής λογοτεχνίας, τα οποία κάποιοι εντερπρενέρ τα διαβάζουν και σκέφτονται «να μια καλή επιχειρηματική ιδέα». Στις αυγές του 21ου αιώνα λοιπόν, έχει δημιουργηθεί ένας τομέας εταιρειών που ασχολούνται ακριβώς με την επιδιόρθωση ηλεκτρονικών υπολήψεων. Δεν αναφερόμαστε σε εταιρίες χάραξης στρατηγικής, όπως η Edelman, η οποία ανέλαβε τη στήριξη της κυβέρνησης Μητσοτάκη με μυστική σύμβαση. Αναφερόμαστε σε εταιρείες, οι οποίες αναλαμβάνουν να «καθαρίσουν» την ηλεκτρονική εικόνα ενός προσώπου, που έχει ήδη πιαστεί με τη γίδα στην πλάτη.

Ιδανικό παράδειγμα προς μελέτη θα ήταν κάποιο πρόσωπο μεγάλης δημοσιότητας, με αρκετά χρήματα στη διάθεσή του, ώστε να νοικιάσει τέτοιες υπηρεσίες και βαρυνόμενο με ειδεχθή σκάνδαλα παγκοσμίου απήχησης. Το ιδανικό παράδειγμα βέβαια, θα έπρεπε να περιλαμβάνει και μια εκ των ένδον εικόνα για το σχεδιασμό, τους ανθρώπους, τις στρατηγικές και τις τακτικές που χρειάζονται για να «θαφτούν» τα μη κολακευτικά άρθρα κάτω από θετικό ή «ακίνδυνο» κατά παραγγελία υλικό.

Το παράδειγμα προς μελέτη ονομάζεται Τζέφρι Έπστιν.

(σ.σ. ανά τακτά διαστήματα παρατίθεται σύνδεσμος προς την ομάδα εγγράφων που εξετάζονται αμέσως μετά, για την περίπτωση που αποσυρθούν από το Υπ. Δικαιοσύνης των Η.Π.Α.).

Το επιστημονικό συνέδριο του έγκλειστου μαστροπού

Πρόσφατο άρθρο του Nature περιγράφει τις σχέσεις του Έπστιν με μια σειρά επιφανείς ερευνητές και ερευνήτριες. Ξεκινούν από επιστημονικές επαφές και δικτύωση και φτάνουν έως σαφή δούναι και λαβείν, με τις χρηματοδοτήσεις ερευνητικών προγραμμάτων να εξαργυρώνονται με απαιτήσεις για σιωπή προς τα ΜΜΕ (βλ. έγγραφο [2018-08-03] EFTA01614010).

Πιο σημαντικό όμως, για τη δική μας συζήτηση είναι το επιστημονικό συνέδριο/σουαρέ «Mindshift» που έλαβε χώρα στις αρχές του 2011 στις Παρθένες Νήσους και στο ιδιωτικό νησί του Έπστιν. Η αρχική ιδέα και λίστα προτεινόμενων καλεσμένων συζητούνται είτε μεταξύ του Έπστιν και του συνεργάτη του Αλ Σέκελ (τον οποίο θα συναντήσουμε και παρακάτω) στα μέσα Απριλίου 2009 (βλ. [2009-04-16] EFTA00749064), έως και τις 23 Απριλίου.

Ίσως να παρατηρήσατε κάτι περίεργο – ο Έπστιν βρισκόταν στη φυλακή εκείνο το διάστημα (Ιούνιο 2008 έως Ιούλιο 2009). Το να σχεδιάζει με άνεση επιστημονικό σουαρέ στη Φλόριντα, το οποίο μετέπειτα εξελίχθηκε σε μίνι συνέδριο στο νησί του μέσα από τη φυλακή μοιάζει ακατανόητο, αν κανείς δεν θυμάται ότι στην πραγματικότητα… δεν έκανε φυλακή! Μετά από τρεισήμισι μήνες, του επετράπη να δουλεύει από το γραφείο του σε μια ΜΚΟ, που είχε ιδρύσει για το διάστημα που βρισκόταν στη φυλακή, μέσω της οποίας μάλιστα κάλυπτε τους μισθούς των αστυνομικών που υποτίθεται πως τον επιτηρούσαν.

Τον Οκτώβριο του 2010, έχει ήδη οριστικοποιηθεί πως η συνάντηση επιστημόνων θα έχει τη μορφή τετραήμερου συνεδρίου ονόματι «Mindshift» σε ξενοδοχείο στις Παρθένες Νήσους και στο ιδιωτικό νησί του Έπστιν (βλ. [2010-12-22] EFTA00709064). Όσον αφορά το μέρος του συνεδρίου που αφορά τις Παρθένες Νήσους, ενεργότατη συμμετοχή έχει η Σεσίλ ντε Γιον (βλ. [2010-12-23] EFTA01998211), σύζυγος του Κυβερνήτη των Παρθένων Νήσων μεταξύ 2007-2015 (βλ. [2010-11-09] EFTA00710789, [2010-12-09] EFTA02004845). Από τα 13 ονόματα που συμμετείχαν στο Mindshift με τους/τις συνοδούς τους, αξίζει να σημειώσουμε πως τα 10 είχαν προταθεί από την αρχική συζήτηση στις 16 Απριλίου του 2009.

Το αν υπήρχε ή όχι προσωπικό ενδιαφέρον του Έπστιν για τις επιστήμες γίνεται πλήρως αδιάφορο, όταν διαβάσουμε τις επικοινωνίες του εγγράφου [2010-10-17] EFTA00754420. Εκεί περιγράφεται με σαφήνεια πως η παραγωγή περιεχομένου που συνδέει τον Έπστιν με την επιστήμη αποτελεί μέρος της στρατηγικής για να «γεμίσουν» τα πρώτα αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης, ώστε να μην φαίνεται η καταδίκη του για σεξουαλική εκμετάλλευση ανήλικης. Προτείνεται μάλιστα η ιδέα των συνεντεύξεων με επιφανείς ερευνητές γι αυτό το σκοπό (βλ. [2010-11-02] EFTA00754105 και [2010-11-02] EFTA02418016). Αναφέρονται όμως και μια σειρά πληροφορίες (αγαθοεργίες, αθλητικό περιεχόμενο, «ομάδα από τις Φιλιππίνες», «άλλοι Τζέφρι Έπστιν») που χρειάζονται ένα πλαίσιο για να μη μας μπερδέψουν.

Στις 9 Νοεμβρίου του 2010, ένα e-mail (βλ. [2010-11-01] EFTA00754026) μας τράβηξε την προσοχή: ο Αλ Σέκελ πληροφορεί τη Σεσίλ ντε Γιόν πως θα καθυστερήσει να ετοιμάσει το πρόγραμμα του συνεδρίου, καθώς «επικεντρώνεται στις ιστοσελίδες του» (σ.σ. του Έπστιν). Τί ήταν άραγε αυτές οι ιστοσελίδες; Και γιατί ασχολούνταν με αυτές ο ίδιος άνθρωπος που οργάνωνε το Mindshift;

Πώς να χακάρετε τη wikipedia και τις μηχανές αναζήτησης

Μια μεγάλη σειρά επικοινωνιών φανερώνει πως παράλληλα με το Mindshift, ο Αλ Σέκελ είχε δημιουργήσει μια ομάδα εκ μέρους του Έπστιν, η οποία είχε στόχο να αντιμετωπίσει με κάθε μέσο την παρουσία ειδήσεων που έπλητταν τη δημόσια εικόνα του. Η στρατηγική τους βασιζόταν σε πολύ συγκεκριμένους άξονες:

• Συνεχή ανανέωση των ιστοσελίδων του Έπστιν με φρεσκογραμμένο υλικό, κεντρική θέση στις οποίες είχε η ιστοσελίδα που τον συνέδεε με θέματα επιστήμης και έρευνας (βλ. [2010-10-28] EFTA02415952, [2010-10-20] EFTA00778138, [2010-11-28] EFTA00751523).
• Πρόσθεση συνδέσμων σε άλλες, ευρέως γνωστές και σημαντικές ιστοσελίδες, ώστε οι σελίδες του Έπστιν να «κλέβουν» από τη φήμη τους και να κατατάσσονται ως σημαντικές πρωτογενείς πηγές από τις μηχανές αναζήτησης (βλ. [2010-10-28] EFTA02415952).
• Διακριτικές αλλαγές στη Wikipedia, προσθέτοντας υλικό για τις επιστημονικές ασχολίες του Έπστιν, ώστε να μειωθεί η ορατότητα του αρνητικού υλικού (βλ. [2010-10-28] EFTA02415952, [2010-10-20] EFTA00778138).
• Δημιουργία ιστοσελίδων για άλλα άτομα που έχουν το ίδιο όνομα με τον Έπστιν (π.χ. ένα γιατρό, ένα σεφ, μια ιστοσελίδα για αθλητισμό) και ανάδειξή τους στις μηχανές αναζήτησης με τις παραπάνω τεχνικές, ώστε να «εκτοπίσουν» τα δημοσιογραφικά άρθρα (βλ. [2010-10-20] EFTA00778138, [2010-11-28] EFTA00751523).
• Δημιουργία πολλών δευτερογενών άρθρων, παραφρασμένες εκδοχές των θετικών άρθρων για τον Έπστιν με παραπομπή στις βασικές του ιστοσελίδες, ώστε να θεωρήσουν οι μηχανές αναζήτησης πως οι ιστοσελίδες του αποτελούν σημαντικές πρωτογενείς πηγές (βλ. [2010-10-20] EFTA00778138).
• Μηνύσεις SLAPP ή κυβερνοεπιθέσεις σε ιστοσελίδες με αντιπαραθετικό περιεχόμενο (βλ. [2010-10-20] EFTA00778138).
• Χρήση bots για αυτοματοποίηση διαδικασιών (βλ. [2010-12-15] EFTA02685766) και προσπάθεια αποκλεισμού συγκεκριμένων χρηστών της Wikipedia που ανατρέπουν τις αλλαγές περιεχομένου της ομάδας (βλ. [2010-11-06] EFTA02416819, [2010-12-16] EFTA02015729).
• Γίνεται επίσης σαφές στο έγγραφο [2010-10-19] EFTA00754553 πως πρόκειται για μια μακρά διαδικασία και πως μετά την αρχική δουλειά θα πρέπει να γίνεται μια διαδικασία «συντήρησης» και αντιμετώπισης της αρνητικής δημοσιότητας σε μόνιμη βάση.

Στο έγγραφο [2010-10-19] EFTA00754553 γίνεται αναφορά στη σύνθεση της ομάδας, η οποία περιλαμβάνει:

• ομάδα συγγραφής περιεχομένου τόσο για τον ίδιο τον Έπστιν, όσο και για «ψευδείς» Έπστιν (σ.σ. δε γίνεται σαφές αν αυτά είναι υπαρκτά ή ανύπαρκτα πρόσωπα)
• ομάδα προώθησης των προφίλ άλλων πραγματικών ανθρώπων, που τυγχάνει να λέγονται Τζέφρι Έπστιν
• ομάδα χάκινγκ και αφαίρεσης αρνητικού περιεχομένου (αναφορές στη Wikipedia, φωτογραφίες από τη σύλληψη, βίντεο κλπ.)
• ομάδα αφιερωμένη στον έλεγχο των αποτελεσμάτων των μηχανών αναζήτησης και την προώθηση του υλικού των υπόλοιπων ομάδων σε υψηλότερες θέσεις.

Την επόμενη ημέρα ακολουθεί επικοινωνία με αναλυτική σύνθεση, καθηκοντολόγιο και αμοιβές (βλ. [2010-10-20] EFTA00778138), οι οποίες πρέπει να σημειώσουμε πως είναι εξαιρετικά έως ύποπτα χαμηλές για τον όγκο εργασίας και τα καθήκοντα που περιγράφονται.

Όσον αφορά τα αποτελέσματα αυτής της επιχείρησης, η ομάδα του Σέκελ κρατούσε ενήμερο τον Έπστιν με παραδείγματα από τα αποτελέσματα αναζήτησης (βλ. [2010-11-05] EFTA00752512) και αναλυτικές εκθέσεις προόδου (βλ. [2010-12-15] EFTA00899885, [2010-12-17] EFTA01155795). Θα μπορούσαμε να πούμε πως αυτή η προσπάθεια κλείνει τον κύκλο της το Φεβρουάριο του 2012, με τη μεταφορά των ιστοσελίδων που δημιουργήθηκαν για την επιχείρηση προπαγάνδας από τον κύριο προγραμματιστή της ομάδας του Αλ Σέκελ, τον Μάικ Κίσλινγκ στην ιδιοκτησία και τον άμεσο έλεγχο του Έπστιν (βλ. [2012-02-13] EFTA02008323).

Ποιος ήταν ο Αλ Σέκελ;

Ο Αλ Σέκελ είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση. Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει πως η στενή του σχέση και συχνή επικοινωνία με τον Έπστιν οφείλεται στο γεγονός ότι ήταν σύζυγος της Ιζαμπέλ Μάξγουελ, (αδερφή της Γκλεν Μάξγουελ). Το δημόσιο προφίλ του είχε διάφορες ανακολουθίες όσον αφορά τα ακαδημαϊκά του προσόντα και φημολογούμενες απάτες με συλλεκτικά βιβλία. Η σχετική φημολογία σταματά με το θάνατό του το 2015, από πτώση σε γκρεμό μετά από δημοσιογραφικές αποκαλύψεις. Αξίζει να σημειώσουμε πως ο Έπστιν είχε αμφιβολίες για το παρελθόν του (βλ. [2010-11-09] EFTA00710789) και είχε αναζητήσει πληροφορίες για εκείνον από τις ακαδημαϊκές επαφές του (βλ.[2010-11-26] EFTA00776485).

Παρ’ όλα αυτά, το δίκτυο που έφτιαξε ο Σέκελ φαίνεται να ήταν υπαρκτό, με κάποια από τα πρόσωπα της ομάδας του να ωφελούνται αρκετά από την κοινωνική δικτύωση μέσω του Έπστιν [1] [2] [3]. Οι επαφές του Αλ Σέκελ, η οργάνωση της εκστρατείας υπέρ του Έπστιν και η ακρίβεια της στρατηγικής, σίγουρα δε θυμίζουν έναν άνθρωπο που είναι αποκλειστικά «τσαρλατάνος», όπως τον περιέγραψε ο Έπστιν εκνευρισμένος σε επικοινωνία του (βλ. [2010-11-09] EFTA00710789) με τη Σεσίλ ντε Γιόν.

Αδιαμφισβήτητο είναι το γεγονός ότι επρόκειτο για άνθρωπο με άμεση πρόσβαση σε αρκετές σημαντικές οικογένειες και αστικά περιβάλλοντα, την οποία πρόσβαση αξιοποίησε στα μέγιστα το δίκτυο του Έπστιν.

Ο ισχυρισμός που ποτέ δεν αμφισβητήθηκε, ήταν η παραδοχή του Αλ Σέκελ (με γνήσια γλώσσα παραπονούμενου δημοσίου υπαλλήλου) πως θα έπρεπε να περιμένει μέχρι τις 18 Ιανουαρίου για να πληρωθεί από το Ισραήλ (βλ. [2010-11-26] EFTA00751367) και πως κάπως έπρεπε να βγει οικονομικά μέχρι τότε. Ισχυριζόταν πως η καμπάνια υπέρ του Έπστιν ήταν εξυπηρέτηση, από την οποία ο ίδιος δεν πληρωνόταν. Ό,τι και να ισχύει, αυτή δεν είναι μια μπλόφα την οποία κάνει κανείς σε επιχειρηματία στου οποίου τον καναπέ αράζει κάθε τόσο ο πρώην πρωθυπουργός, πρώην υπουργός Άμυνας και πρώην επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών (!) του Ισραήλ, Εχούντ Μπάρακ.

Όταν είσαι πολύ τοξικός για τους Επιδιορθωτές Υπολήψεων

Η λήξη του μυστικού προγράμματος προπαγάνδας με τον Αλ Σέκελ φαίνεται να αποτελεί μάλλον ανακατεύθυνση της προσπάθειας σε πιο νόμιμες οδούς. Προς τα τέλη του 2011 έχει γίνει επαφή του Έπστιν με την εταιρία Reputation.com, ώστε να πάρει προσφορά για τη νόμιμη εκδοχή της δουλειάς που μέχρι τότε έκανε η ομάδα του Αλ Σέκελ. Στα μέσα Δεκεμβρίου (βλ. [2011-12-16] EFTA01849656) έρχεται απάντηση από την εταιρία με το σχεδιάγραμμα της βασικής στρατηγικής. Οι βασικοί άξονες είναι οι ίδιοι με παραπάνω όγκο νέου θετικού περιεχομένου, αναβάθμισή του για να εξαφανιστούν οι αρνητικές ειδήσεις και τεχνικές για αλλαγή της σειράς των αποτελεσμάτων των μηχανών αναζήτησης.

Ενδιαφέρον αποτελεί η ενότητα που αναφέρεται στη Wikipedia. Περιγράφεται ως «ελεγχόμενη από ένα βάλτο ‘φυτών’ που κάνουν επιμέλεια κειμένου» και πως «διοικείται από την τυραννία της πλειοψηφίας». Η εταιρία ισχυρίζεται πως έχει οργανωμένη ομάδα, η οποία θα μεταβάλει το περιεχόμενο της σελίδας του Έπστιν, μετακινώντας σιγά-σιγά το αρνητικό περιεχόμενο σε υποκατηγορίες στο τέλος της σελίδας. Αναφέρονται ως παραδείγματα αυτής της διαδικασίας τα «απολύτως υποδειγματικά προφίλ» του πρίγκιπα Άντριου και του Μπιλ Κλίντον.

Στις αρχές Φεβρουαρίου έρχεται νέα επικοινωνία από τη Reputation.com (βλ. [2012-02-07] EFTA00928748), όπου ενημερώνεται ο Έπστιν από συνεργάτη του πως λόγω του παρελθόντος του, η εταιρία αρνείται να συνεργαστεί μαζί του. Αποδέχεται όμως, σύμφωνα με το ίδιο έγγραφο τη συνεργασία η εταιρεία Integrity Defenders.

Integrity Defenders

Η στρατηγική που περιγράφεται από την εταιρία στις αρχικές επαφές (βλ. [2012-02-07] EFTA00719710) είναι ακόμα πιο όμοια με τη σκιώδη ομάδα του Αλ Σέκελ. Εκτός από την χειραγώγηση των μηχανών αναζήτησης, συμπεριλαμβάνει τη δημιουργία μεγάλου αριθμού νέων ιστοσελίδων, οι οποίες θα χρησιμοποιούνται για να εκτοπίσουν τα αρνητικά δημοσιεύματα στα αποτελέσματα αναζητήσεων και την ανάδειξη άλλων τυχαίων ατόμων με το ίδιο όνομα για αντιπερισπασμό (βλ. [2012-02-07] EFTA00719710), [2012-02-16] EFTA02550268). Η συνεργασία ξεκινά επισήμως στις 8 Φεβρουαρίου 2012 (βλ. [2012-02-08] EFTA00301933).

Μια σειρά τακτικών επικοινωνιών το πρώτο δίμηνο δείχνει τη σταθερότητα της προσπάθειας να «θαφτούν» τα κακώς κείμενα με σχετική επιτυχία (βλ. [2012-02-27] EFTA01842062, [2012-03-21] EFTA00715515, [2012-05-23] EFTA02554977), με τη συνεργασία να συνεχίζεται μέχρι τουλάχιστον τον Μάιο του 2012. Η τελευταία αναφορά στην Integrity Defenders όμως, γίνεται τον Οκτώβριο του 2012, όπου προωθείται το password για ένα αρχείο με κατάλογο ιστοσελίδων στο διευθυντή μιας άλλης εταιρίας (βλ. [2012-10-16] EFTA01766881). Της Reputation Changer.

Reputation Changer: Γιατί ο Γουάιλντ μπορεί να έχει τη χάρη, αλλά η εταιρία έχει τ’ όνομα.

Η Integrity Defenders δεν ήταν το μόνο καλάθι στο οποίο έβαλε τα αυγά του ο Έπστιν – ήδη από το Δεκέμβριο του 2011 (βλ. [2011-12-26] EFTA00708869) υπήρχε επικοινωνία με τη Reputation Changer, της οποίας ο διευθυντής ανέλαβε προσωπικά μεγάλο μέρος των επικοινωνιών με το «χρυσό» πελάτη. Τον Μάιο του 2012 γίνεται προσωποποιημένη πρόταση στον Έπστιν για τη διαχείριση της ηλεκτρονικής του υστεροφημίας (βλ. [2012-05-02] EFTA00709668), ενώ τον Αύγουστο έρχεται η επιβεβαίωση πως προτίθενται να τον αναλάβουν (βλ. [2012-08-10] EFTA00713371, EFTA01108222). Τότε γίνεται και πρόταση με την αναλυτική στρατηγική της εταιρείας. Τεχνικές που έχουμε συναντήσει παραπάνω περιλαμβάνουν:

• συγγραφή άρθρων, μίνι ιστοσελίδων, προφίλ σε Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης κ.ο.κ. με κολακευτικό περιεχόμενο
• «πλημμύρα» νέου υλικού στις μηχανές αναζήτησης, το οποίο θα καταλάβει τις πρώτες θέσεις, έως και την τέταρτη σελίδα (σύμφωνα με την εταιρία, το 95% των χρηστών δεν πηγαίνουν καν στη δεύτερη σελίδα αποτελεσμάτων)
• διασύνδεση μεταξύ των άρθρων και των ιστοσελίδων, ώστε οι κύριες κολακευτικές σελίδες να ανεβαίνουν σταθερά στις πρώτες θέσεις αναζήτησης
• πρόγραμμα «συντήρησης» μετά την αρχική επιτυχία της χειραγώγησης των αποτελεσμάτων

Λόγω του μεγέθους της εταιρείας, προτείνονται μια σειρά τακτικές που ήταν έξω από τις δυνατότητες των προηγούμενων επιχειρήσεων προπαγάνδας:

• μαζική δημιουργία μίνι-ιστοσελίδων
• συγγραφή άρθρων από συνεργαζόμενους με την εταιρεία δημοσιογράφους
• προνομιακές σχέσεις με δημοσιογραφικά μέσα, όπως το Associated Press (κατά τον ισχυρισμό της εταιρείας) για δημοσίευση κολακευτικού περιεχομένου
• ενημερωτικές ιστοσελίδες, οι οποίες βρίσκονται ήδη υπό την ιδιοκτησία της εταιρίας και θα χρησιμοποιούνται για τη δημοσίευση κολακευτικού περιεχομένου

Η σύνθεση της ομάδας που ανέλαβε τον Έπστιν προσωπικά περιγράφεται ως εξής:

• Διεύθυνση λογαριασμού (σ.σ. διευθύνει τα παρακάτω άτομα)
• Ψηφιακοί διαφημιστές
• Ειδικοί στη βελτιστοποίηση αποτελεσμάτων μηχανών αναζήτησης
• Σύμβουλοι περί Google (σ.σ. σε γράφημα της πρότασης, η Google περιγράφεται ως ο τρόπος με τον οποίο γινόταν το 80% της αναζήτησης πληροφοριών για κάποιο άτομο)
• Web Developers
• Δημοσιογράφοι
• Ειδικοί στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης
• Ειδικοί Δημοσίων Σχέσεων

Στα μέσα Σεπτεμβρίου γίνεται τηλεφωνική επικοινωνία (βλ. [2012-09-17] EFTA02159327), με συνεργασία από τα μέσα Οκτωβρίου (βλ. [2012-10-16] EFTA01766881) οπότε και ξεκινούν να τίθενται σε εφαρμογή οι παραπάνω τεχνικές ηλεκτρονικής προπαγάνδας. Μερικά από τα πρώτα υλικά που δημιουργούνται τον πρώτο μήνα (βλ. [2012-12-10] EFTA02012327) συμπεριλαμβάνουν ιστοσελίδες, blogs, πάνω από 40 άρθρα στον τύπο, πάνω από 25 άρθρα «της Reputation» (σ.σ. κατά πάσα πιθανότητα εννοούνται άρθρα στους «ενημερωτικούς» ιστότοπους που ελέγχονται άμεσα από την εταιρεία) κ.ά.

Σε μεταγενέστερη επικοινωνία (βλ. [2012-12-18] EFTA02563749) γίνεται λόγος για τον τρόπο με τον οποίον χρησιμοποιούνται άρθρα και αναρτήσεις σε blogs, ώστε να αναδείξουν με συνδέσμους τις ιστοσελίδες που ανήκουν στον Έπστιν. Ειδική αναφορά γίνεται στο PR Newswire, ως ιστοσελίδα η οποία φαίνεται να χρησιμοποιείται μάλλον τακτικά από την Reputation Changer για τέτοιες δουλειές.

Tyler Shears – επιστροφή σε «γκρίζες λύσεις» μικρότερου βεληνεκούς

Οι προσεκτικοί αναγνώστες ίσως παρατήρησαν πως ήταν ιδιαίτερα μεγάλη και απλωμένη στο χρόνο η αλληλογραφία μεταξύ του Έπστιν και του Πάμπλο Χόλμαν από την ομάδα του Αλ Σέκελ. Οι υπερβολικά προσεκτικοί αναγνώστες ίσως είδαν ένα e-mail τον Ιούλιο του 2013 (βλ. [2013-07-03] EFTA01968602), με το οποίο Έπστιν ζητά από τον Πάμπλο να του συστήσει κάποιο άτομο που να κάνει «reverse SEO» – με άλλα λόγια, την ίδια δουλειά που συζητάμε σε όλο το άρθρο. Το άτομο που προτείνεται είναι ο Τάιλερ Σίαρς (Tyler Shears).

Η αρχική στρατηγική που προτείνεται είναι τα πολύ βασικά σημεία των μέχρι τώρα στρατηγικών, δηλαδή αρθρογραφία με χρήση τακτικών που να ανεβάζουν τα θετικά άρθρα στις μηχανές αναζήτησης (βλ. [2013-07-24] EFTA00873256). Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι η ευθεία αναφορά στην αξιοποίηση ιστοτόπων και συντακτών με τους οποίους το δίκτυο Έπστιν διατηρεί καλές σχέσεις. Αναφέρεται ως παράδειγμα συντάκτης του Forbes στον τομέα των ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Το Forbes αναγνώρισε πως όντως υπήρξε άρθρο κατόπιν αυτής της συζήτησης, το οποίο φαίνεται να πληροί αυτά τα κριτήρια και το οποίο αποσύρθηκε (βλ. [2013-10-03] EFTA01754551). Το δε έγγραφο [2013-10-07] EFTA01754144 κατονομάζει άλλα δύο άτομα (Μπεν Γκέρτζελ και Τζόσα Μπαχ), στα οποία μπορούσαν να βασιστούν για άμεση αναπαραγωγή του άρθρου ασυζητητί. Σε επόμενη επικοινωνία (βλ. [2013-09-04] EFTA01957183) αναφέρονται δύο μη κατονομαζόμενες επαφές στη Huffington Post, στις οποίες έχει σταλεί άρθρο για δημοσίευση. Σημειώνεται πως σε πολλές παλαιότερες επικοινωνίες (π.χ. με τον Αλ Σέκελ) έχει αναφερθεί η Huffington Post για τα επικριτικά της άρθρα.

Φαίνεται να υπήρχε τακτική επικοινωνία και ενημερώσεις (βλ. [2013-07-25] EFTA02572018, [2014-01-24] EFTA02580383, [2014-02-08] EFTA00673091). Τα έγγραφα [2014-02-08] EFTA00673091 και [2014-02-13] EFTA00633363 αξίζουν χωριστή αναφορά, καθώς μοιάζουν να αναφέρονται σε αρθρογράφο του οποίου το όνομα έχει λογοκριθεί, ο οποίος/α είναι σε αναμονή «για να μας υποστηρίξει με στήλες σε μερικούς από τους πιο σημαντικούς ιστότοπους άνευ κόστους από εδώ και πέρα». Αναφέρεται επίσης το Harvard, ως εργαλείο για την αύξηση της ορατότητας των ιστοσελίδων του Έπστιν, υποδεικνύοντας ίσως επιπλέον άτομα τα οποία διατηρούσαν ισχυρούς δεσμούς μαζί του.

Η συνεργασία αυτή συνεχιζόταν σίγουρα μέχρι και τις αρχές του 2015 (βλ. [2015-01-04] EFTA02514346).

Δημόσια εικόνα και «φιλανθρωπία»

Μπορεί να μας φαίνεται περίεργο το πόση προσοχή δίνεται στη Wikipedia, αλλά όπως πολλές φορές έχει ειπωθεί στις επικοινωνίες που καλύπτουμε, είναι σχεδόν πάντα το πρώτο αποτέλεσμα και βασική πηγή πληροφοριών. Δεκάδες επικοινωνίες που εξετάσαμε αναφέρονταν σε βοηθούς του Έπστιν να τυπώνουν τα άρθρα ανθρώπων που θα συναντούσε από τη Wikipedia για να προετοιμαστεί. Η άλλη όψη αυτού του νομίσματος είναι η διαδικασία δημιουργίας επιπλέον σελίδων στη Wikipedia για άλλους «Τζέφρι Έπστιν» (βλ. [2012-02-16] EFTA02550268, [2012-03-21] EFTA02027329), ώστε να «θολώσουν τα νερά» στα αποτελέσματα αναζητήσεων του ονόματός του.

Η προσοχή στη Wikipedia φτάνει σε ενδιαφέροντα επίπεδα, όπως σε επικοινωνία τον Ιούνιο του 2010 (βλ. [2010-06-18] EFTA00893000), όπου ο Έπστιν απαιτεί να βρεθούν πληροφορίες για τον κάτοχο κάποιας σελίδας στο facebook, η οποία αναδημοσίευσε άρθρο για τον ίδιο από τη Wikipedia. Σε άλλη επικοινωνία του με τον Αλ Σέκελ (βλ. [2010-11-12] EFTA00753078), ζητά επιτακτικά επιβεβαίωση για το εάν νέο υλικό στη σελίδα του στη Wikipedia προέρχεται συγκεκριμένα από τη δουλειά της δημοσιογράφου Κοντσίτα Σάρνοφφ.

Αυτό που πρέπει να αναγνωρίσουμε είναι πως το μοντέλο λειτουργίας της Wikipedia την κάνει αρκετά ανθεκτική σε εκστρατείες, όπως αυτή που παρακολουθήσαμε (βλ. [2011-04-21] EFTA00647857, [2011-04-26] EFTA00909851). Σε αυτό το γεγονός συμβάλλουν και μέτρα αποκλεισμού χρηστών που επιχειρούν επιχειρήσεις προπαγάνδας (βλ. [2012-01-20] EFTA00672007). Υπενθυμίζουμε πως ο Αλ Σέκελ ισχυρίζεται πως η ομάδα του χρησιμοποίησε τον ίδιον ακριβώς μηχανισμό για να αποκλείσει κανονικούς χρήστες.

Σε αυτό το πλαίσιο αξίζει να αναφέρουμε την έννοια που έχει η φιλανθρωπία σε αυτά τα οικονομικά κλιμάκια. Σε επικοινωνίες του 2013 (βλ. [2013-05-16] EFTA01974204, [2013-05-28] EFTA00655619, [2013-05-28] EFTA01969178, [2013-07-14] EFTA00965284) δίνεται με σαφήνεια η προβολή του φιλανθρωπικού ιδρύματος του Έπστιν ως μέρος της στρατηγικής δημοσίων σχέσεων, ώστε να αποσυνδεθεί το όνομά του από τα εγκλήματά του. Ιδιαίτερη αξία έχει η αναφορά σε επικοινωνία του με τον Αλ Σέκελ (βλ. [2010-11-28] EFTA00751523), στο ότι το φιλανθρωπικό ίδρυμα του Έπστιν «πιάνει τον παλμό της ακαδημαϊκής κοινότητας και δε μοιάζει ψεύτικο», ενώ ταυτόχρονα «σταματά επίτηδες πριν προτείνει τρόπους να αιτηθεί κανείς στήριξης, να περιγράψει διαδικασίες για κάτι τέτοιο, ή να δώσει στοιχεία επικοινωνίας».

Κατακλείδα

Το τελικό ερώτημα σε κάθε τέτοια έρευνα είναι το τί μπορούμε να κρατήσουμε ως συμπέρασμα για την καθημερινή μας ζωή, πολλώ δε μάλλον σε ένα τέτοιο θέμα. Υπό αυτό το πρίσμα, είναι από τις μάλλον αισιόδοξες έρευνές μας. Οι λόγοι είναι πως είναι από τα πράγματα που είναι στο χέρι μας, γιατί με το δικό μας μυαλό διαβάζουμε τις ειδήσεις και γιατί οι τεχνικές προπαγάνδας είναι εξαιρετικά απλές.

• Κατ’ αρχάς, θυμόμαστε πάντα πως τα αποτελέσματα των μηχανών αναζήτησης, η Wikipedia και οι απαντήσεις των γλωσσικών μοντέλων όπως το ChatGPT (που αναπαράγουν ουσιαστικά τα παραπάνω), είναι πηγές, όπως όλες οι άλλες. Δέχονται και θα δέχονται πιέσεις και απόπειρες χειραγώγησης.
• Τα γραπτά μένουν, ενώ τα αποτελέσματα που είναι σε μια οθόνη μπορούν να μεταβληθούν «αθόρυβα». Για σημαντικά πράγματα, κρατάμε σημειώσεις και ασφαλή αντίγραφα.
• Επιλέγουμε τις πηγές μας, αλλά δεν τις παντρευόμαστε. Το να αποδειχθεί πως ο/η αρθρογράφος ή το Μέσο που προτιμούσαμε αναδημοσίευε παραποιημένες πληροφορίες δεν είναι προσωπική μας αποτυχία. Είναι ψυχρή επιλογή του Μέσου ή/και του/της αρθρογράφου.
• Θυμόμαστε πως η παραπληροφόρηση είναι δύσκολη δουλειά και ως εκ τούτου έρχεται «από τα πάνω προς τα κάτω».
• Διαβάζουμε για να σκεφτούμε. Αφού σκεφτούμε τί διαβάσαμε και γιατί γράφτηκε, τότε το συζητάμε με κόσμο.
• Τα διθυραμβικά άρθρα είναι γραμμένα έτσι, επειδή ικανοί άνθρωποι πληρώνονται αρκετά, άμεσα ή έμμεσα, από τα διαφημιζόμενα πρόσωπα και κάνουν καλά τη δουλειά τους. Όταν τα διαβάζουμε, πρέπει να θυμόμαστε πως διαβάζουμε μια διαφήμιση.
• Σεβόμαστε την εργασιακή ηθική των προπαγανδιστών. Εννοούν να κάνουν προπαγάνδα αποτελεσματικά και οφείλουμε να αποδομούμε την προπαγάνδα ακόμα πιο συστηματικά.

Και κυρίως, δε φοβόμαστε την τεχνολογία. Όπως είδαμε άλλωστε σε όλη αυτή τη διαδικασία, σχεδόν το σύνολο της προπαγάνδας που χρησιμοποιήθηκε στηρίχτηκε στο να γραφτεί αρκετό θετικό υλικό, ώστε να γίνει δυσεύρετη η αλήθεια. Από την εφεύρεση της τυπογραφίας αναμετριόμαστε με τον ίδιο ακριβώς μηχανισμό, απλά αλλάζουν τα εργαλεία της κάθε εποχής. Έχουμε λοιπόν πάνω από πεντέμισι αιώνες συλλογικής πείρας στο πώς να ξεχωρίζουμε την ήρα απ’ το στάρι.

Πηγή: infowar.gr

Η 1η  έκθεση των Greek Play Mob είναι γεγονός και πρόκειται να πραγματοποιηθεί στην Αθήνα στις 13, 14 και 15 Μαρτίου 2026, στο πολιτιστικό κέντρο “Μάνος Λοΐζος” που βρίσκεται στην οδό Θηβών 245, στη Νίκαια.

Η GPM (Greekplaymob), σε συνεργασία με τον Δήμο Νίκαιας και την PLAYMOBIL® hellas σας προσκαλεί να θαυμάσετε από κοντά υπέροχες κατασκευές με μοναδικά υλικά, το μεράκι και το αγαπημένο παιχνίδι Playmobil. Οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να ζήσουν μια μοναδική εμπειρία ανάμεσα σε πάνω από 30 δημιουργίες όπως: αναπαραστάσεις ιστορικών μαχών, Αρχαιοελληνικές κατασκευές, τη μεγαλειώδη πυραμίδα του Φαραώ, την επιστροφή στις κλασικές ιστορίες τρόμου των δεκαετιών ’70, ’80 και ’90, μία τεράστια πόλη στην άγρια δύση, την ανασκαφή δεινόσαυρου T-REX, τη λεγεώνα των ξένων, την απόβαση στη Νορμανδία, υπέροχες αναπαραστάσεις παραμυθιών και άλλα πολλά!

Όσοι επισκεφθούν την έκθεση θα έχουν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε κλήρωση, με:

• 5 μεγάλα σετ Playmobil

• 10 ετήσιες συνδρομές στο PLAYMOBIL FunPark

Η Greek Play Mob είναι μια ελληνική δημιουργική ομάδα που ενώνει ανθρώπους με αγάπη για τα Playmobil, τη φαντασία και τη συλλογική δημιουργία. Μέσα από θεματικά διοράματα και δράσεις, τα μέλη της μετατρέπουν το παιχνίδι σε τέχνη και αφήγηση, δημιουργώντας ιστορίες που ξυπνούν μνήμες και φέρνουν κοντά μικρούς και μεγάλους. Για αυτούς, τα Playmobil είναι μικροί ήρωες γεμάτοι φαντασία.

Η έκθεση της Greek Play Mob ανοίγει τις πόρτες της στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μάνος Λοΐζος» στη Νίκαια (Θηβών 243), στις 13, 14 και 15 Μαρτίου, από 09:30 έως 21:30, με δωρεάν είσοδο και υπαίθριο χώρο στάθμευσης για όλους τους επισκέπτες.

Η Greek Play Mob φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν ζωντανό πυρήνα δημιουργικότητας, όπου η ομάδα γίνεται παρέα, η ιδέα γίνεται πράξη και το παιχνίδι μετατρέπεται σε εμπειρία.

Greek Play Mob
 Μια ομάδα, μια ιδέα, μια απίστευτη παρέα!

Οι Σκιαδαρέσες στον Σταυρό του Νότου Club

Δευτέρα 2 και 9 Μαρτίου

 

 

Δευτέρα 2 και 9 Μαρτίου σας προσκαλούμε στο πιτζάμα πάρτι μας στον Σταύρο του νότου club.

Ρωτήστε τους γονείς σας αν μπορείτε να έρθετε και ελάτε να βάψουμε τα νύχια μας να δούμε θρίλερ να φάμε γλυκά και να κοιμηθούμε μετά τις 22:00. 

Έχουμε μαζέψει το δωμάτιο μας και σας περιμένουμε.

Απαραίτητη προϋπόθεση να φοράτε τις πιτζάμες σας εκτός αν κοιμάστε γυμνοί τότε ελάτε γυμνοί. 

Φάνης Χαζόπουλος 

Πάρης Χαρασκευάς 

Αλέξης Κακάκης

Μιμίκος Κουτσής 

Κώστας Σαλιγκάρης 

Και οι Σκαταρέσες

 

Παραγωγή: Imaginart live

Σκιαδαρέσες
Δευτέρα 2 και 9 Μαρτίου
Info: Σταυρός του Νότου Club

Φραντζή & Θαρύπου 35-37
Προπώληση εισιτηρίων στο more.com: 15€

https://www.more.com/gr-el/tickets/music/skiadareses-stauros-tou-notou-club-1/

Εισιτήριο ορθίων στο ταμείο: 18€ (αφορά στην είσοδο στον χώρο)
Ώρα Έναρξης: 21.30

* Πώληση εισιτηρίων θέασης την ίδια μέρα στο ταμείο του καταστήματος .
** Για κράτηση θέσης καθημένου σε τραπέζι επικοινωνείτε στο τηλ 210 9226975

ΝΙΚΟΣ ΤΖΙΑΝΙΔΗΣ

«Μάθαμε» τη Γροιλανδία από την πρόσφατη ιδεοληψία του προέδρου των ΗΠΑ να εντάξει το μεγαλύτερο νησί του Κόσμου στην Αστερόεσσα. Ο αμερικανός πρόεδρος έχει τους λόγους του που εποφθαλμιά την παγωμένη Γροιλανδία, που όμως ανήκει στη Δανία… Τους λόγους του, όμως, είχε και ο Αδόλφος Χίτλερ , που στους χάρτες του μυαλού του η Γροιλανδία είχε υψωμένη γερμανική σημαία…

Η Γροιλανδία, όπως φαίνεται, γοήτευε τον Αδόλφο Χίτλερ. Σύμφωνα με καταγεγραμμένες σημειώσεις από συνομιλία κατά τη διάρκεια γεύματος με ημερομηνία 21 Μαΐου 1942, ο Χίτλερ έλεγε ότι σχεδόν κανείς «δεν του είχε τραβήξει περισσότερο το ενδιαφέρον στα νιάτα του» από τον Φρίντγιοφ Νάνσεν, τον Νορβηγό νομπελίστα-εξερευνητή που το 1888 ηγήθηκε ομάδας που πραγματοποίησε την πρώτη εξερεύνηση της ενδοχώρας της Γροιλανδίας.

Το αγαπημένο βιβλίο του Αδόλφου...

Ένας τόμος από την ιδιωτική συλλογή βιβλίων του Χίτλερ, που σώζεται ακόμα (στη συλλογή σπάνιων βιβλίων της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου), περιέχει αφηγήσεις για την αποστολή του γερμανού φυσιολόγου-μετεωρολόγου και αρκτικού εξερευνητή Άλφρεντ Βέγκενερ στη Γροιλανδία. Ο Βέγκενερ έχασε τη ζωή του σε εκείνη την αποστολή το 1930 και η περιπέτειά του ενέπνευσε τη δημιουργία της ταινίας S.O.S. Eisberg του 1933, με πρωταγωνίστρια την μετέπειτα σκηνοθέτρια του Γ’ Ράιχ Λένι Ρίφενσταλ. Το βιβλίο εκείνο ήταν προσωπικό απόκτημα του Χίτλερ το 1933- χρονιά που αναρριχήθηκε στην εξουσία- και όχι δώρο.
Μέχρι τον Απρίλιο του 1934, η κυβέρνηση του Χίτλερ είχε «φακελώσει» τη Γροιλανδία: 13.500 Εσκιμώοι, 3.500 Δανοί και 8.000 πρόβατα και- κυρίως- το μεγαλύτερο κοίτασμα στον Κόσμο ενός στρατηγικής σημασίας φυσικού πόρου, του κρυόλιθου (σπάνιο, λευκό-άχρωμο ορυκτό που εξορυσσόταν παλαιότερα στη Γροιλανδία, ενώ τώρα παράγεται κυρίως στα εργαστήριο ως βασικό ρευστό στην τήξη αλουμινίου) ορυκτού απαραίτητου για την παραγωγή αλουμινίου.

 

Το 1938, ο Χέρμαν Γκέρινγκ απέστειλε αποστολή στη Γροιλανδία, φαινομενικά για να εξερευνήσει τη χλωρίδα και την πανίδα του νησιού, ωστόσο, η πραγματική πρόθεση του Χίτλερ δεν ήταν επιστημονική, αλλά οικονομική.

Το πολύτιμο λάδι της φάλαινας

Ο Χίτλερ είχε προκαλέσει αμέτρητες οικονομικές πληγές στη Γερμανία κατά τη διάρκεια των πέντε χρονών που ήταν καγκελάριος, και αυτή η… επιστημονική εισβολή στην Αρκτική ήταν μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας για την επούλωση μιας από αυτές.
Σε μια προσπάθεια να οδηγήσει τη Γερμανία προς την οικονομική αυτάρκεια, ο Χίτλερ είχε επιβάλει υπέρογκους δασμούς, αρνήθηκε να τηρήσει τις υποχρεώσεις του εξωτερικού χρέους και προσπάθησε να απογαλακτίσει το έθνος από την κατανάλωση νορβηγικού ελαίου φάλαινας. Το πρόβλημα ήταν, ότι η Γερμανία χρησιμοποιούσε φαλαινόλαδο όχι μόνο ως μαγειρικό λίπος, αλλά και για την παραγωγή νιτρογλυκερίνης, ενός βασικού συστατικού για την πολεμική βιομηχανία.
Οι εισαγωγές ελαίου φάλαινας κυμαίνονταν από 165.000 έως 220.000 τόνους ετησίως, αντιπροσωπεύοντας τη μεγαλύτερη και μοναδική δαπάνη της χώρας σε ξένο νόμισμα. Για να αντικαταστήσει ο Φίρερ το νορβηγικό φαλαινολάδο, προτάθηκε ότι «γερμανικά πλοία με γερμανούς ψαράδες που χρησιμοποιούν γερμανικό εξοπλισμό» θα μπορούσαν να συλλέξουν «τον πλούτο της θάλασσας, χωρίς να δώσουν ούτε μια δεκάρα σε ξένες χώρες». Έτσι, ο Χίτλερ οργάνωσε έναν γερμανικό φαλαινοθηρικό στόλο που σταδιακά μείωσε τους πληθυσμούς των φαλαινών στον Βορρά. Μέχρι το 1938, οι Γερμανοί είχαν 31 πλοία επεξεργασίας φαλαινολάδου στο Νότιο Παγωμένο Ωκεανό, στα ανοικτά των ακτών της Ανταρκτικής, μαζί με δύο σταθμούς επεξεργασίας στη στεριά που τροφοδοτούνταν από 257 αλιευτικά σκάφη.

Στα μέσα Ιανουαρίου του 1939, δύο δικινητήρια αεροσκάφη πέταξαν κατά μήκος των ακτών της Ανταρκτικής, ρίχνοντας βαριές χαλύβδινες πινακίδες με σβάστικες και ναζιστικές σημαίες περίπου κάθε 15 μίλια. Η μυστική αποστολή είχε ως στόχο, η Γερμανία να διεκδικήσει εδάφη που θα της επέφεραν οικονομικά οφέλη.
Μετά την εισβολή στην Πολωνία, το 1939, τα συμφέροντα του Χίτλερ στον απώτατο Βορρά μετατράπηκαν από οικονομικά σε ιμπεριαλιστικά. Στις 8 Απριλίου 1940, ο Χίτλερ ενημέρωσε τον υπουργό Προπαγάνδας του, τον Γιόζεφ Γκέμπελς, για επικείμενη στρατιωτική επιχείρηση στη Δανία και τη Νορβηγία. Η προληπτική επίθεση, εξήγησε ο Χίτλερ, ήταν ένα αμυντικό μέτρο ενάντια σε μια αναμενόμενη επίθεση της Βρετανίας και της Γαλλίας που πίστευε ότι θα μπορούσε να γίνει μέσω της Σκανδιναβίας. Η Σουηδία είχε ήδη δηλώσει την ουδετερότητά της.

Επιχείρηση Weserubung

Το επόμενο πρωί, έξι μεραρχίες πεζικού, δύο μηχανοκίνητες ταξιαρχίες, μια μονάδα αλεξιπτωτιστών και εκατοντάδες αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένων 186 βομβαρδιστικών Heinkel, άρχισαν την Επιχείρηση Weserubung: η Δανία συνθηκολόγησε άμεσα, η Νορβηγία αντιστάθηκε και συντρίφτηκε. «Μόλις πάρουμε τις δύο χώρες», κατέγραφε ο Γκέμπελς, «η Αγγλία θα ισοπεδωθεί» επειδή η Γερμανία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη Σκανδιναβία ως «βάση επίθεσης». Όσο για τις Ηνωμένες Πολιτείες; Αυτή η χώρα «δεν μας ενδιαφέρει», έγραφε ο Γκέμπελς. Θεωρούσε ο υπουργός Προπαγάνδας πως, μέχρι να μπορέσουν οι Αμερικανοί να παράσχουν οποιαδήποτε υλική βοήθεια (οκτώ μήνες μετά, κατά τους υπολογισμούς του) ή να στείλουν στρατιώτες στην Ευρώπη (18 μήνες), ο πόλεμος θα είχε τελειώσει.

 

Ο Χένρικ Κάουφμαν, ο Δανός πρέσβης στην Ουάσινγκτον, αποστασιοποιήθηκε από την κυβέρνηση της κατεχόμενης από τη Γερμανία Κοπεγχάγη και αυτοανακηρύχθηκε εκπρόσωπος των «συμφερόντων της ελεύθερης Δανίας», ένα καθεστώς που οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνώρισαν. Ιδρύθηκε η Αμερικανική Επιτροπή της Γροιλανδίας και άνοιξε αμερικανικό προξενείο στο Γκόντχααμπ, την πρωτεύουσα του νησιού (σήμερα γνωστή ως Νουούκ), με τη συγκατάθεση του Έσκε Μπρουν, αποικιακού διοικητή της Γροιλανδίας, ο οποίος ήταν σύμμαχος του Κάουφμαν. «Οι περιοχές προσφέρονταν για την δημιουργία αεροδρομίων και αυτό τις καθιστούσε στρατηγικής σημασίας», θυμόταν αργότερα ο Κάουφμαν. «Αυτές οι περιοχές είχαν την ίδια αξία για τη Γερμανία όσο και για τις Ηνωμένες Πολιτείες»!

Ο κρυόλιθος έφερε στρατό στη Γροιλανδία

Στρατηγικοί αναλυτές είχαν διαπιστώσει ότι μια καλά κατευθυνόμενη βολή από γερμανικό υποβρύχιο ή πράξη δολιοφθοράς θα μπορούσε να παραλύσει τις επιχειρήσεις εξόρυξης κρυόλιθου στη Νότια Γροιλανδία, τις οποίες οι ΗΠΑ ήταν αποφασισμένη να διαφυλάξει για να προστατεύσει την παραγωγή αλουμινίου για δική της χρήση της. Οι Αμερικανοί είχαν στείλει στη Γροιλανδία δέκα ανώτερους αξιωματικούς και 167 οπλίτες για προστασία των συμφερόντων του το 1940. Ο γερμανικός Τύπος είχε αντιδράσει και λοιδορήσει το γεγονός.

Στις 9 Απριλίου 1941, ακριβώς ένα χρόνο μετά την κατάκτηση της Δανίας από τους Ναζί, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κόρντελ Χαλ και ο Κάουφμαν, με τη σύμφωνη γνώμη του αποικιακού διοικητή της Γροιλανδίας, υπέγραψαν τη Συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Δανίας για την άμυνα της Γροιλανδίας. Το προοίμιο της συμφωνίας τόνιζε τον άμεσο κίνδυνο: «… η Γροιλανδία να μετατραπεί σε βάση επίθεσης εναντίον εθνών της αμερικανικής ηπείρου». Άλλα άρθρα της συμφωνίας επέτρεψαν στις Ηνωμένες Πολιτείες να «βελτιώσουν και να εμβαθύνουν» λιμάνια και να «κατασκευάσουν, να συντηρήσουν και να λειτουργήσουν πεδία προσγείωσης, βάσεις υδροπλάνων καθώς και ραδιοφωνικές και μετεωρολογικές εγκαταστάσεις, όπως απαιτείται» για την προστασία της βορειοαμερικανικής ηπείρου από ξένη επιθετικότητα.

 

Ο πρόεδρος Φράνκλιν Ρούσβελτ χαιρέτισε δημόσια τη συμφωνία. Στις ΗΠΑ, ο πρέσβης Κάουφμαν, ως υπερασπιστής της «ελεύθερης Δανίας», ανακηρύχθηκε Βασιλιάς της Γροιλανδίας, ενώ η κατεχόμενη από τους Ναζί Κοπεγχάγη, τον κατηγόρησε για προδοσία και κήρυττε τη συμφωνία «άκυρη υπό το πρίσμα του δανικού συντάγματος αλλά και διεθνούς δικαίου».
«Το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες συνήψαν συμφωνία με έναν άνθρωπο που δεν έχει χώρα και αρχηγό κράτους πίσω του, είναι ένα παραμύθι», κραύγαζε ο δοτός υπουργός Εξωτερικών της Δανίας. Οι Αμερικανοί δεν έδωσαν σημασία. Κατά τα επόμενα τέσσερα χρόνια, η Γροιλανδία έγινε ζωτικό σημείο διέλευσης για τους Συμμάχους: διέθετε έως και 17 στρατιωτικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων μετεωρολογικών σταθμών, αεροδρομίων, ναυτικών βάσεων που προστάτευαν την επιχείρηση εξόρυξης κρυόλιθου στο Ιβιτούτ και βοήθησαν για την απελευθέρωση εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων σε όλη την ήπειρο.

Ένοπλες συγκρούσεις στο νησί

Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1941 (πριν από την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ), το πλοίο Northland της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ κατέλαβε το νορβηγικό πλοίο Buskο , ένα καράβι ύποπτο για υποστήριξη γερμανικής ομάδας τηλεπικοινωνιών. Οι Αμερικανοί συνέλαβαν το πλήρωμα και κατέστρεψαν τον πομπό, σηματοδοτώντας μια από τις πρώτες ναυτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στον πόλεμο.

Το 1943 άνδρες περιπολίας στη Γροιλανδία, αποτελούμενη από Δανούς, Νορβηγούς και Εσκιμώους που κινούντο με έλκηθρα, ανακάλυψαν ίχνη από μπότες που οδηγούσαν σε καλύβα στο νησί. Η περίπολος ανακάλυψε στην βάση ολόκληρη με προμήθειες και ναζιστικές στολές. Λίγο αργότερα, γερμανοί στρατιώτες επιτέθηκαν στην περίπολο, που υποχρεώθηκε να τραπέι σε φυγή, να εγκαταλείψουν τα έλκυθρα και τα σκυλιά τους και να να υπομείνουν πεζοπορία 640 χιλιομέτρων σε παγωμένο και επικίνδυνο έδαφος. Ο υπολοχαγός Χέρμαν Ρίτερ, ο αξιωματικός που ήταν επικεφαλής των γερμανικών δυνάμεων, αργότερα συνελήφθη και παραδόθηκε στις αμερικανικές αρχές μετά ένα εξαντλητικό ταξίδι με έλκηθρο μέσα σε καταιγίδες και θερμοκρασίες πολύ κάτω από το μηδέν. Αμερικανικά αεροπλάνα βομβάρδισαν τη γερμανική βάση στη Γροιλανδία

 

Μετά τον... θερμό πόλεμο, ο Ψυχρός

Όταν τελείωσε ο πόλεμος και αποκαταστάθηκε η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση στη Δανία, επιβεβαίωσε την αμερικανική συμφωνία για την υπεράσπιση της Γροιλανδίας το 1951, η οποία παραμένει σε ισχύ μέχρι σήμερα. Μετά τον πόλεμο, η Δανία ανέκτησε τον έλεγχο του νησιού, αλλά αρκετές αμερικανικές βάσεις παρέμειναν  ενεργές κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, όπως η Αεροπορική Βάση Thule, η οποία παρέμεινε μία από τις βορειότερες στρατιωτικές βάσεις της Αμερικής.

Και εδώ, εμφανίζεται στη σκηνή της Ιστορίας ο Ντόναλντ Τραμπ. Που (κάνει πως) δεν καταλαβαίνει ότι άλλο συμφωνία εν καιρό πολέμου για τα αμερικανικά- κυρίως- συμφέροντα και άλλο «αρπαγή» εδάφους από μια ευνομούμενη ευρωπαϊκή χώρα σε καιρό ειρήνης… Ο Ντόναλντ Τραμπ τόνισε τη στρατηγική σημασία του νησιού όταν εξέφρασε το ενδιαφέρον του να το αγοράσει· δήλωσε στους δημοσιογράφους: «Ουσιαστικά, πρόκειται για μια μεγάλη συμφωνία αγοράς ακινήτων»...

Κι' αν όλα τα παραπάνω είναι τα προφανή, υπάρχουν και μυστικά που κάνουν το μεγαλύτερο νησί του Κόσμου θελκτικό για τους ισχυρούς. Η «Πόλη Κάτω από τον Πάγο», το στρατόπεδο Century- λέγεται ότι- περιλάμβανε 4.000 χιλιόμετρα σηράγγων, έναν πυρηνικό αντιδραστήρα, ένα νοσοκομείο και μια εκκλησία· παραμένει επικίνδυνο «μυστικό» λόγω εγκαταλελειμμένων αποβλήτων, λυμάτων και ραδιενεργών υλικών που, καθώς η κλιματική αλλαγή λιώνει τους πάγους, ελλοχεύει ο κίνδυνος να αποκαλυφτεί. Και αν πια ο κρυόλιθος παράγεται σε εργαστήρια και έχει απωλέσει μέρος της αξίας του ως φυσικός πόρος,  κάτω από τους πάγους βρίσκεται ένας δυνητικά τεράστιος, ανεξερεύνητος πλούτος άλλων γεωλογικών πόρων, συμπεριλαμβανομένου του πετρελαίου και πολύτιμων ορυκτών. Επίσης, επιστήμονες ανακάλυψαν πρόσφατα παράξενες, μεγάλες, στροβιλιζόμενες δομές που μοιάζουν με λοφίο βαθιά μέσα στο στρώμα πάγου. Γροιλανδία, λοιπόν, ένα καλά κρυμένο μυστικό ή πιο σωστά: ένα παγωμένο μυστικό, που σιγά σιγά αποψύχεται... 

Πολλά τα λεφτά Ντόναλντ; 

Πηγή: ethnos.gr

"ΜΠΟΥΖΟΥΚΙΑ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΑ"

Κάθε Παρασκευή και Σάββατο από 20 Φεβρουαρίου έως 28 Μαρτίου στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο

Καλησπέρα και καλή βραδιά!
Καλωσήρθατε στα μπουζούκια του 1980!

Η Sουρεάλ περσόνα του τραγουδιού Βαγγελιώ Φασουλάκη, ο πολυδιάστατος Γιώργης Μανωλάκης σε ρόλο μπουζουκΣή της εποχής, ο βίντάΖ ερμηνευτής Θοδωρής Σούκας και μία δυνατή ομάδα μουσικών, βουτάνε σε έναν παρεξηγημένο κόσμο, στον κόσμο του ΣΚΥΛΑΔΙΚΟΥ ( όπως ήταν η φρασεολογία της εποχής).

Με πρωταγωνιστές τα μπουζούκια και τον ήχο της ένδοξης δεκαετίας του '80, τα έντονα φώτα, τις παθιασμένες ερμηνείες, τις περμανάντ, τις βάτες και το μπλαζέ ύφος , οι θαμώνες μεταφέρονται στην ατμόσφαιρα ενός λαϊκού "μαγαζιού" της εποχής.

Μπουζούκια που σκοτώνουν

Τραγουδιστές που ματώνουν
Τραγουδάρες που ξύνουν πληγές
Ποτάρες που σβήνουν φωτιές

«Μπουζούκια στην πίστα»
Η παράσταση που αρέσει

ΠΕΙΡΑΖΕΙ...;

Ε όχι, δεν πειράζει!

Βαγγελιώ Φασουλάκη, φωνή
Γιώργης Μανωλάκης, μπουζούκι - φωνή
Θοδωρής Σούκας, φωνή
Βασίλης Γιασλακιώτης, τύμπανα
Παναγιώτης Καπιζιώνης, μπουζούκι
Μάριος Δημητρόπουλος, αρμόνιο
Στέφανος Κουρουπάκης, ηλ.μπάσο
Γιώργος Παπαδόπουλος, ηλ.κιθάρα

Σχεδιασμός φωτισμού: Γιώργος Ρώμας
Ηχοληψία: Γιώργος Καρυώτης

Διάρκεια: 4 ώρες

Παραγωγή Imaginart live

Προπώληση: more.com

https://www.more.com/gr-el/tickets/music/mpouzoukia-stin-pista-gyalino-mousiko-theatro-2/

Προπώληση εισιτηρίων: 15€
Ταμείο: 17€
Κρατήσεις: 210 9315600
Οι πόρτες ανοίγουν στις 21:30
Έναρξη: 22:30

ΓΥΑΛΙΝΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
Λεωφόρος Ανδρέα Συγγρού 143, Νέα Σμύρνη 171 21
Τηλέφωνο: 21 0931 5600 -210 9316101-3
www.gialino.gr

Λουκής Λάρας

μια μουσική αφήγηση 
 βασισμένη στην ομώνυμη νουβέλα του Δημητρίου Βικέλα

 

Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026

Προπώληση εισιτηρίων:

https://www.more.com/gr-el/tickets/music/loukis-laras-mia-mousiki-afigisi

Η συναρπαστική ιστορία του Λουκή Λάρα και της Σφαγής της Χίου το 1822, θα παρουσιαστεί την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου στο Θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας», μέσα από το νέο πρωτότυπο μουσικό έργο του Λευτέρη Βενιάδη γραμμένο για αντρική φωνή, βιολοντσέλο και ηθοποιό.

Το εμβληματικό διήγημα του Δημητρίου Βικέλα, γραμμένο το 1879 και εμπνευσμένο από την αληθινή μαρτυρία του Χιώτη επιζώντα της Σφαγής Λουκά Ζίφου όπως αυτή καταγράφηκε στο χειρόγραφο «Αυτοβιογραφία γέροντος Χίου», μας γυρίζει σχεδόν 200 χρόνια πίσω, τη χρονιά της Μεγάλης Καταστροφής.

Χίος, 1822. Ο νεαρός Λουκής επιστρέφει με τον πατέρα του από τη Σμύρνη στη γενέτειρα τους, τη Χίο, προκειμένου να βρουν καταφύγιο από τις λεηλασίες και τις επιθέσεις των Τούρκων στη Μικρά Ασία που ολοένα και πυκνώνουν. Η Ελληνική Επανάσταση βρίσκεται στο απόγειό της και η Χίος δεν αργεί να μπει στον χάρτη των εξεγερμένων νησιών. Η απάντηση όμως των Τούρκων θα είναι αμείλικτη.

Μπροστά στα έντρομα μάτια του 20χρονου Λουκή συντελείται η ολοσχερής καταστροφή της Χίου. Ολόκληρα χωριά καίγονται, δεκάδες χιλιάδες σφαγιάζονται, γυναίκες βιάζονται, μικρά παιδιά απάγονται, το αίμα κυλάει παντού... Μέσα σε αυτόν τον όλεθρο ο Λουκής και η οικογένειά του παλεύουν για τη σωτηρία τους αναζητώντας τρόπο να εγκαταλείψουν το νησί. Κι αυτή είναι μόνο η αρχή της μεγάλης τους περιπέτειας...

Η συγκλονιστική αυτή ιστορία μετατρέπεται σε μουσική αφήγηση χάρη στην πρωτότυπη σύνθεση του Λευτέρη Βενιάδη που αγκαλιάζει, διατρέχει και δίνει νέα πνοή στον λόγο του Βικέλα. Ο ηθοποιός Κώστας Μπερικόπουλος, ο λυρικός τραγουδιστής Νίκος Ζιάζιαρης και ο διεξιοτέχνης σολίστας του βιολοντσέλου Αλέξανδρος Μποτίνης γίνονται η φωνή του Λουκή Λάρα. Ενός Λουκή με τρεις υποστάσεις. Όλες αδιαίρετες σε μια υπόσταση. Όλοι είναι ο Λουκής και αφηγούνται αυτή́ τη γεμάτη συγκινήσεις ιστορία, ταξιδεύοντας μας σε χρόνους και τόπους που μόνο η μουσική μπορεί. 

Σημείωμα του συνθέτη Λευτέρη Βενιάδη:

Πρόκειται για μια πρωτότυπη μουσική δημιουργία όπου ο λόγος, οι μελωδίες, οι ήχοι και τα ηχοχρώματα του βιολοντσέλου εξυπηρετούν το σκοπό μιας νέας μορφής αφήγησης μέσω της μουσικής σύνθεσης. Όσον αφορά τη δημιουργική περίοδο του νέου αυτού έργου προσωπικά βασίστηκα και αξιοποίησα την καταγωγή μου.. Μεγαλωμένος στη Χίο αισθάνομαι το βάθος και το περιεχόμενο του γραπτού αυτού λόγου και αντιλαμβάνομαι ότι το ιστορικό πλαίσιο της εποχής τέμνεται με κάποιον τρόπο με την σημερινή πραγματικότητα. Παράλληλα από αφηγήσεις των προγόνων μου, των δασκάλων μου και των «παλιών» του νησιού και επηρεασμένος από μια σχετικά οικεία οικογενειακή ιστορία επιδιώκω με οδηγό την προσωπική οπτική νέες τομές στην μουσική δραματουργία και στην έννοια της αφήγησης. Καθαρά συνθετικά και μουσικά, ο στόχος μου είναι η δημιουργία μιας ενιαίας μουσικής γλώσσας από ήχους, ηχοχρώματα και λόγο που οδηγεί στην συμπαγή εξιστόρηση και την απολύτως κατανοητή αντίληψη της ιστορίας από το κοινό. Ο μοναδικός δρόμος του σύγχρονου μουσικού θεάτρου - έτσι όπως προσωπικά τον αντιλαμβάνομαι – ανοίγει μία νέα αισθητική πολυπλοκότητας που με όχημα τη συγκίνηση οδηγεί στον προβληματισμό. 

Ταυτότητα παράστασης:

 Μουσική Σύνθεση, σύλληψη, σκηνοθετική επιμέλεια : Λευτέρης Βενιάδης

Διασκευή κειμένου, σκηνοθετική επιμέλεια : Δημήτρης Χαλιώτης  

Φωτισμοί - εικαστική επιμέλεια : Σάκης Μπιρμπίλης

Ηχοληψία : Παναγιώτης Παρασκευαΐδης AUX Studio

Βοηθός σκηνοθέτη : Αιμιλία Καραντζούλη 

Ηθοποιός : Κώστας Μπερικόπουλος

Αντρική φωνή : Νίκος Ζιάζιαρης 

Βιολοντσέλο : Αλέξανδρος Μποτίνης  

 Διεύθυνση  Καλλιτεχνικού Προγραμματισμού

& Επικοινωνίας : Ελίνα Λαζαρίδου

Τμήμα Επικοινωνίας : Όλγα Κομνηνού 

                               Ιωάννα Ζωζέφα Πέγκου 

 

Δημόσιες Σχέσεις : Μαργαρίτα Μαρμαρά 

Επικοινωνία Παράστασης : Αντώνης Κοκολάκης 

Διάρκεια Παράστασης : 73’

Θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας»
 Ακαδημίας 59, Αθήνα

Ημέρα & Ώρα Παράστασης : 

Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026, ώρα 20:30

Τιμές εισιτηρίων : 

ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΘΕΩΡΕΙΟ : 30,00 €  ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΕΝΗ : 25,00 € VIP 1 : 30,00 €       VIP 2 : 25,00 €

Α ΖΩΝΗ : 20,00 €, Φοιτητικό-Ανέργων 18,00 €

Β ΖΩΝΗ : 15,00 €, Φοιτητικό-Ανέργων 13,00 €

Γ ΖΩΝΗ : 12,00 €, Φοιτητικό-Ανέργων 10,00 €

ΜΕΙΩΜΕΝΗΣ ΟΡΑΤΟΤΗΤΑΣ : 10,00 € Φοιτητικό-Ανέργων 8,00 €

Εισιτήρια :

• https://www.more.com/gr-el/tickets/music/loukis-laras-mia-mousiki-afigisi

• στο τηλεφωνικό κέντρο :  211 1000 365 

• στο ταμείο του Θεάτρου Αλίκη,  Αμερικής 4, Αθήνα

 

Για Ομαδικές Κρατήσεις :  

Κώστας Μπάλτας – Γιώτα Καραίσκου: 211- 1026277 & 210-2117240

 

(εσωτ. 305)  Δευτ- Παρ : 10:00 -19:00

Εmail Τμήματος Ομαδικών Κρατήσεων: reservations@a-th.gr

Πληροφορίες : www.a-th.gr  

Του Οδυσσέα Γραμματικάκη

Ήταν λίγες ημέρες πριν έρθει στην Αθήνα, ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντιμίρ Ζελένσκι, όταν γινόταν γνωστό πώς ο βασικός του προεδρικός κύκλος εμπλεκόταν σε ένα μέγα-σκάνδαλο που συντάραξε την κυβέρνηση του Κιέβου και έφερε μεγάλη ανησυχία στην Ευρώπη. Ο λόγος για το σκάνδαλο της Energoatom, της μεγαλύτερης ενεργειακής εταιρείας στην Ουκρανία, όπου σύμφωνα με τα δύο βασικά όργανα αντί-διαφθοράς το ΝABU και το SAP, πιστοί σύμμαχοι του Ζελένσκι υπεξαίρεσαν περίπου €100 εκατ.

Οι ποικίλες αντιδράσεις στις Βρυξέλλες για το σκάνδαλο διαφθοράς στον ενεργειακό τομέα ήταν άμεσες. Από τη μια η Ουκρανία, μια προς ένταξη χώρα στην Ε.Ε χρειάζεται τη χρηματική και στρατιωτική συνδρομή της Δύσης για να ανταπεξέλθει στην ρωσική πολεμική μηχανή, αλλά από την άλλη το σκάνδαλο αυτό έθεσε τον Βολοντιμίρ Ζελένσκι σε πολύ δύσκολη και άβολη θέση, με έντονες αντιδράσεις και «γκρίνια» από τους Ευρωπαίους συμμάχους. Τα πρωτοσέλιδα του δυτικού τύπου μπορούν να χαρακτηριστούν σε πολλά σημεία αρκετά σκληρά και επικριτικά απέναντι στον Ουκρανό πρόεδρο, βλέποντας ίσως και για πρώτη φορά, μια αλλαγή στη ρητορική των φιλο-Ουκρανικών Ευρωπαϊκών μέσων προς τον Ζελένσκι. Αυτή η μεταβολή, που παρατηρήθηκε από τη Βρετανία μέχρι την Ιταλία, δημιούργησε και βασικά ερωτήματα για τα οποία θα γίνει μια προσπάθεια να απαντηθούν σε αυτό το άρθρο:

Πώς το σκάνδαλο στην Ουκρανία, οι παραιτήσεις των Υπουργών του Ζελένσκι περιγράφηκε στον ιταλικό και στον ελληνικό Τύπο; Άλλαξε η ρητορική των εφημερίδων προς το πρόσωπο του Ζελένσκι και την δυτική χρηματοδότηση της Ουκρανίας; Πού δόθηκε έμφαση όταν αναφέρονταν στο σκάνδαλο; Και τέλος, πώς οι σχέσεις Ε.Ε και Ουκρανίας παρουσιάστηκαν εν μέσω ενός σκανδάλου που «τάραξε» Κίεβο και Βρυξέλλες;

Αναλύοντας δύο ιταλικές (Corriere della Sera και Il Fatto Quotidiano) και δύο ελληνικές («Βήμα» και «Καθημερινή») εφημερίδες και παίρνοντας συνεντεύξεις από ερευνητές και πανεπιστημιακούς, ειδικούς σε θέματα διαφθοράς και Ευρωπαϊκών σχέσεων, η παν-ευρωπαϊκή έρευνα του Pulse βρήκε τρία κοινά θεματικά στοιχεία με τα οποία οι εφημερίδες προσπάθησαν να σκιαγραφήσουν το σκάνδαλο διαφθοράς: τις επιπτώσεις στον Βολοντιμίρ Ζελένσκι, τη διεθνή εικόνα της Ουκρανίας και τον αντίκτυπο στις διαπραγματεύσεις με ΗΠΑ και Ρωσία και τρίτον, τη διαφθορά ως δομικό πρόβλημα της μετα-σοβιετικής Ουκρανίας.

Επιπτώσεις στον Βολοντιμίρ Ζελένσκι

Ο Ουκρανός πρόεδρος βρέθηκε (όπως ήταν αναμενόμενο), στο στόχαστρο όλων των εφημερίδων που ερευνήθηκαν. Αν και όλες έχουν μια κριτική στάση απέναντι στον Βολοντιμίρ Ζελένσκι, η πλειοψηφία των εφημερίδων (Corriere della Sera, «Καθημερινή» και «Βήμα») δεν βλέπουν τον Ζελένσκι ως πολιτικά συνένοχο σε αυτό το σκάνδαλο, που περικλείει βασικούς του συμμάχους και πρώην «συντρόφους». Παρόλα αυτά, βλέπουν έναν Ζελένσκι εκτεθειμένο και απομονωμένο, με αργές κινήσεις δράσης και ολίγον τι ανεπαρκή στην τήρηση των προεκλογικών του υποσχέσεων για την καταπολέμηση της διαφθοράς, αλλά και έναν Πρόεδρο μιας χώρας σε εμπόλεμη κατάσταση που βρίσκεται πλέον σε δεινή θέση, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Και οι τρεις αυτές εφημερίδες κάνουν συνεχή αναφορά στον Τιμούρ Μίντιτς και στον Αντρέϊ Γέρμακ, βασικούς υπόπτους αλλά και βασικούς συμμάχους του Ζελένσκι. Η έμφαση δίνεται περισσότερο στον Αντρέϊ Γέρμακ, που οι εφημερίδες ασκούν βάναυση κριτική προς τον πρώην επικεφαλής του προεδρικού γραφείου και βασικού διπλωμάτη της Ουκρανίας. «Corriere della Sera», «Καθημερινή» και «Βήμα» αναφέρουν περιπτώσεις συγκεντρωτικής εξουσίας από πλευράς του, της κακής φήμης που είχε σε Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον, αλλά και ότι δεν ήταν επιθυμητός ακόμα και εντός της Ουκρανίας.

Από την άλλη πλευρά, η Il Fatto Quotidiano, δίνει περισσότερη έμφαση στις άμεσες διασυνδέσεις του Βολοντιμίρ Ζελένσκι με τους υπόπτους και τηρεί μια αρκετά πιο σκληρή στάση απέναντι στην κυβέρνησή του, θεωρώντας τον Ουκρανό πρόεδρο πολιτικά συνένοχο και πώς έχει προσωπική ευθύνη για τους ανθρώπους γύρω του. Σε αντίθεση με τις άλλες εφημερίδες, η Il Fatto αφιερώνει άρθρο στις χρυσές τουαλέτες και ο τόνος της είναι πολύ πιο επιθετικός απέναντι στον Βολοντιμίρ Ζελένσκι.

Η διεθνής εικόνα της Ουκρανίας και ο αντίκτυπος στις διαπραγματεύσεις με ΗΠΑ και Ρωσία

Όλος ο ιταλικός και ελληνικός τύπος που μελετήθηκε βλέπουν την διεθνή εικόνα της Ουκρανίας ως «φθαρμένη» στον απόηχο του σκανδάλου. Το σκάνδαλο έρχεται σε μια στιγμή που η Ουκρανία χάνει έδαφος στο πολεμικό μέτωπο, ενώ πιέζεται ασφυκτικά από την κυβέρνηση Τραμπ για μια δυσμενή συνθηκολόγηση. Σε αυτό το πλαίσιο, οι εφημερίδες βλέπουν τον Ζελένσκι απομονωμένο στη διεθνή σκακιέρα, με «περιορισμένες επιλογές» και την διαπραγματευτική θέση της Ουκρανίας να έχει «πληγεί».

Η Il Fatto αν και ασχολείται με τις γεωπολιτικές επιπτώσεις στην Ουκρανία, επικεντρώνεται περισσότερο στο ζήτημα της Δυτικής βοήθειας προς την χώρα, επιμένοντας σε μια πιο σκεπτικιστική θέση για το κατά πόσο πρέπει να συνεχιστεί η Δυτική βοήθεια εν μέσω σκανδάλου, ανοίγοντας και μια συζήτηση στην Ιταλία για αυτό το ζήτημα.

Ο ελληνικός Τύπος δεν αναφέρει την χρηματοδότηση της Ελλάδας στον ουκρανικό πόλεμο όπως κάνουν οι Ιταλικές εφημερίδες, οι οποίες διαχωρίζονται μεταξύ αυτών που επιθυμούν τη συνέχιση της στρατιωτικής βοήθειας και εκείνων που θέτουν ζήτημα διακοπής. Στον ελληνικό Τύπο, αφήνουν να εννοηθεί μέσω «ειδικών» ότι το σκάνδαλο μπορεί να επηρεάσει την χρηματοδότηση της Δύσης, ενώ και οι δύο ελληνικές εφημερίδες έχουν την απάντηση της Κομισιόν στο θέμα της διαφθοράς με αρκετά αυστηρό τόνο («Βέτο» των Βρυξελλών στο Κίεβο για τη διαφθορά» και «Αυστηρή προειδοποίηση από την ΕΕ για τη διαφθορά»).

Εδώ έγκειται και το ζήτημα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Ε.Ε με την Ουκρανία, για αυτόν τον λόγο η «σκιά» της Ε.Ε εμφανίζεται στα άρθρα, περισσότερο από το επιχειρησιακό κομμάτι.

Όπως αναφέρει και ο Γιάννης Αλεξανδρής, ειδικός σε θέματα Ευρωπαϊκής Ένωσης, «η ενδεχόμενη προσχώρηση της Ουκρανίας δεν θεωρείται απλώς ως μια θεσμική ή τεχνική διαδικασία, αλλά ως πολιτικός άξονας για τις ευρωπαϊκές εγγυήσεις ασφάλειας στο πλαίσιο μιας μεταπολεμικής συμφωνίας ασφάλειας», για αυτό και οι Ευρωπαϊκές εφημερίδες βλέπουν πίσω από το σκάνδαλο, την αδυναμία της Ουκρανίας να «συμφιλιωθεί» με τους ενταξιακούς κανόνες της Ε.Ε.

Όπως ο ίδιος σημειώνει, παρά τα Κριτήρια της Κοπεγχάγης που είναι ρητά όσον αφορά υποθέσεις διαφθοράς, καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κράτους δικαίου, «η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν μπορεί να παραβλέψει ότι η Ουκρανία είναι μια χώρα προς ένταξη εν μέσω ενός πολέμου», δημιουργώντας έτσι και τις γνωστές πια fast-track διαδικασίες, οι οποίες όμως διατρέχουν τρεις βασικούς κινδύνους: ο κίνδυνος δημιουργίας διπλών προτύπων, όπου κράτη των Δυτικών Βαλκανίων βρίσκονται στη λίστα αναμονής για 10 χρόνια, ενώ η Ουκρανία απολαμβάνει μια «επιλεκτική ευελιξία» λόγω των γεωπολιτικών συνθηκών, η fast-track διαδικασία, μπορεί να μεταβάλλει τη διεύρυνση της Ε.Ε και τον τρόπο που οι ενταξιακές διαδικασίες συμβαίνουν αυτή τη στιγμή και τέλος η αντίθεση της Ουγγαρίας στην ένταξη της Ε.Ε, που αντανακλά μια γενική τάση παρέκκλισης εντός της Ένωσης στις δημοσιονομικές, θεσμικές και πολιτικές επιπτώσεις της διεύρυνσης.

Είναι φανερό άρα, ότι ιταλικός και ελληνικός Τύπος βλέπουν μια συγκεκριμένη ιδιαιτερότητα στη σχέση Ε.Ε και Ουκρανίας και μια σχέση εξουσίας, που διαμορφώνει το εσωτερικό μιας χώρας που βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση. Το γεωπολιτικό κομμάτι του σκανδάλου είναι και αυτό που αφορά περισσότερο από όλα τις εφημερίδες που αναλύθηκαν.

Η διαφθορά ως δομικό πρόβλημα της μετα-σοβιετικής Ουκρανίας

Η πλειοψηφία των εφημερίδων που μελετήθηκαν βλέπουν το σκάνδαλο της Energoatom ως ένα μέρος μιας μεγάλης εικόνας, που μπορεί να ανασυρθεί από το τέλος των Σοβιετικών Δημοκρατιών, την απελευθέρωση της αγοράς και την γέννηση νέων ολιγαρχών.

Αυτό γίνεται αντιληπτό τόσο από άρθρα ιστορικών αναδρομών για τη διαφθορά στην Ουκρανία, όσο και από το ότι υπενθυμίζουν τις προεκλογικές υποσχέσεις Ζελένσκι για την καταπολέμηση της διαφθοράς και την «μάχη του Κιέβου» απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα. Το ότι το σκάνδαλο της Energoatom είναι ένα μέρος του παζλ, αυτό δεν σημαίνει ότι ιταλικός και ελληνικός Τύπος δεν ασκούν κριτική προς τον Ζελένσκι.

Όλες οι εφημερίδες ανακαλούν στη μνήμη του αναγνώστη τις προσπάθειες του Ουκρανού προέδρου να καταργήσει τα δύο βασικά όργανα κατά της διαφθοράς, με κάποιες από αυτές να δίνουν και λεπτομέρειες για τους λόγους πίσω από αυτή την κίνηση (προστασία του «προεδρικού κύκλου»), ενώ η «Καθημερινή» σημειώνει πώς λόγω της εξαγρίωσης των Ευρωπαίων ο Ζελένσκι αναγκάστηκε να καταργήσει τον επίμαχο νόμο.

Στα ελληνικά μέσα, το φαινόμενο της διαφθοράς στην Ουκρανία περιγράφεται ως «λερναία ύδρα», όπου ο αποκεφαλισμός του ενός κεφαλιού, γεννάει δύο, ενώ σε άρθρα αναφέρεται συχνά η επιχειρηματολογία της κυβέρνησης Ζελένσκι, ότι η δημοσιότητα που πήρε το σκάνδαλο και δεν αποκρύφτηκε από την κυβέρνηση σηματοδοτεί και το ότι τα όργανα κατά της διαφθοράς λειτουργούν ακόμα και σε καιρό πολέμου, καταδεικνύοντας τα βήματα που έχει κάνει η Ουκρανία στον τομέα αυτόν.

Η ερευνήτρια σε θέματα Ουκρανίας, Όλγα Τοκαριούκ, επιβεβαιώνει αυτή τη ρητορική, και τη διττότητα του ζητήματος, η οποία είναι και η επίσημη γραμμή της κυβέρνησης Ζελένσκι.

«Το ζήτημα είναι διττό: ναι, υπάρχει πρόβλημα διαφθοράς στην Ουκρανία· τα τελευταία χρόνια έχουν σημειωθεί πολλά σκάνδαλα που σχετίζονται με τη διαφθορά. Αλλά ο λόγος που τα γνωρίζουμε είναι επειδή έχουν δημοσιοποιηθεί· δεν έχουν κρυφτεί κάτω από το χαλί, όπως σε ορισμένες χώρες με υψηλά επίπεδα διαφθοράς, όπως η Ρωσία, όπου δεν υπάρχουν ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης για να τα αναφέρουν και δεν λειτουργούν θεσμοί καταπολέμησης της διαφθοράς για να τα αποκαλύψουν», ενώ θεωρεί ότι το αφήγημα της «διεφθαρμένης Ουκρανίας» είναι βούτυρο στο ψωμί της Ρωσίας με στόχο την διακοπή παροχής βοήθειας προς την χώρα.

Για την ίδια, σημαίνοντα ρόλο σε αυτή την προσπάθεια πάταξης της διαφθοράς παίζει η δουλειά των ανεξάρτητων δημοσιογράφων, που ενίσχυσαν τις προσπάθειες των ανεξάρτητων οργάνων NABU και SAP στις έρευνες.

Βέβαια, όπως υπενθυμίζει ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου στην «Καθημερινή», τα ονόματα των Ζελένσκι και των συνεργατών του, είχαν βρεθεί στα Pandora Papers το 2021 ως εμπλεκόμενοι σε offshore εταιρείες με έδρα την Κύπρο, τις βρετανικές Παρθένους Νήσους, ενώ ο ολιγάρχης και (οικονομικός) υποστηρικτής του Ζελένσκι, Ιγκόρ Κολοΐσκι να είναι ο αφανής χορηγός τους.

Ευρωπαϊκή Ένωση & Ουκρανία: Μεταξύ προειδοποιήσεων και αλληλεγγύης

Για τον Γιάννη Αλεξανδρή, η Ουκρανία έχει σημειώσει «αξιοσημείωτη πρόοδο» στην πάταξη της διαφθοράς από το 2016, όταν βρισκόταν στον πάτο της κατάταξης για τα θέματα αυτά. Βασική παράμετρος αυτής της προόδου ήταν κατά βάση τα προαπαιτούμενα για την υποψηφιότητα της Ουκρανίας στην Ε.Ε.

Αυτή ακριβώς η υποψηφιότητα της Ουκρανίας στην Ε.Ε είναι και που φέρνει τον Ζελένσκι σε μια άβολη θέση στο εσωτερικό του, λαμβάνοντας δύσκολες αποφάσεις. Το πισωγύρισμα με τα όργανα κατά της διαφθοράς, η αποπομπή του Αντρέϊ Γέρμακ, ο καθυσηχασμός των Βρυξελλών ότι το σκάνδαλο θα διερευνηθεί. Όλα αυτά, υπό τον φόβο να μην διακοπεί η δυτική χρηματοδότηση ή οι fast-track διαδικασίες ένταξης στην Ε.Ε λάβουν τέλος υπό την πίεση κρατών όπως η Ουγγαρία, η Σλοβακία, η Τσεχία και προσφάτως και το Λουξεμβούργο.

Όπως αναφέρει ο Γιάννης Αλεξανδρής, πράγματι «η Ε.Ε θα μπορούσε να αναστείλει τη βοήθεια ή να επιβραδύνει ή να αναστείλει την πρόοδο σε συγκεκριμένα κεφάλαια, εάν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι υπάρχει συστηματική οπισθοδρόμηση σε συγκεκριμένους τομείς».

Βέβαια, ενώ ο πόλεμος στην Ουκρανία κλείνει 4 χρόνια εντός ολίγων ημερών και παρά τα σκάνδαλα που βαραίνουν την κυβέρνηση Ζελένσκι, η Γαλλογερμανική γραμμή στο θέμα της δυτικής βοήθειας ήταν αμείλικτη.

Σύμφωνα και με τον Τύπο που αναλύθηκε, οι μικρές υπόνοιες από μερίδα άρθρων του ελληνικού και ιταλικού Τύπου ότι μπορεί η βοήθεια να ανασταλεί, διαλύθηκαν γρήγορα μέσω δηλώσεων π.χ., του Γερμανού ΥΠΕΞ Γιόχαν Βάντεφουλ ότι η βοήθεια θα συνεχιστεί παρά τον κλονισμό της κυβέρνησης Ζελένσκι.

Αυτές οι δηλώσεις βέβαια, έρχονται σε μικρή αντίφαση με τις δηλώσεις του Επιτρόπου Δικαιοσύνης της Ε.Ε Μάϊκλ Μακγκραθ, όπως αυτές αποτυπώνονται σε «Βήμα» και «Καθημερινή»:

«Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν θα υποστηρίξουν την ένταξη μιας χώρας όπως η Ουκρανία στην Ένωση, εκτός εάν αποδείξει ότι διαθέτει ένα αποτελεσματικό σύστημα για την εξάλειψη του εγκλήματος στα ανώτερα στρώματα της κοινωνίας».

Είναι άρα φανερό ότι τα Ευρωπαϊκά κράτη «κρατούν» την τύχη της Ουκρανίας στα χέρια τους, τόσο στο πολεμικό μέτωπο, τόσο και στις ενταξιακές διαδικασίες. Για αυτό και ο ευρωπαϊκός Τύπος βλέπει το σκάνδαλο από μια γεωπολιτική σκοπιά, καθώς είναι στο ιδιαίτερο ενδιαφέρον των κρατών-μελών οι επόμενες κινήσεις του Βολοντιμίρ Ζελένσκι. Την ίδια στιγμή, μπορεί η Ευρώπη να κρατάει και το μαχαίρι και το καρπούζι στην ευρωπαϊκή τύχη της Ουκρανίας, ο Αμερικανός πρόεδρος είναι αυτός που κινεί τα νήματα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, πιέζοντας τον Ζελένσκι για οδυνηρές αποφάσεις.

Η κυβέρνηση Τραμπ έχει βάλει στόχο να λήξει τον ουκρανικό πόλεμο έως τον Νοέμβριο του 2026, όταν η κυβερνησιμότητα του Αμερικανού προέδρου θα κριθεί στις ενδιάμεσες εκλογές, ενώ ο Βολοντιμίρ Ζελένσκι, με το δυνητικό τέλος του πολέμου θα εισαχθεί σε έναν νέο γύρο εσωστρέφειας: αυτόν της επανεκλογής του.

• Αυτό το άρθρο δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του PULSE, μιας ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας για την υποστήριξη διασυνοριακών δημοσιογραφικών συνεργασιών υπό την ηγεσία του OBCT, σε συνεργασία με το n-ost και το Voxeurop. Στο έργο συνεργάστηκαν οι Sofia Nazarenko (Ουκρανία), Andrea Braschayko (Ιταλία) και η Marta Abba (Ιταλία).

Πηγή: infowar.gr

Τελευταίες παραστάσεις έως 23 Μαρτίου με προσφορά 12€
 και έναρξη περιοδείας

 

«Άσπρο Μαύρο»
 (The Sunset Limited)
 του Cormac McCarthy

 

Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Αντώνης Καφετζόπουλος

Ερμηνεύουν: Αντώνης Καφετζόπουλος, Ζερόμ Καλούτα

 

Αθήνα-Επί Κολωνώ - Τελευταίες Παραστάσεις
 

 Κυριακή στις 21.15 & Δευτέρα στις 21.00

Έως 23 Μαρτίου

&

Ειδική Προσφορά 

για τον τελευταίο κύκλο παραστάσεων
 στην Αθήνα - 12€

Ηλεκτρονική Προπώληση:
 https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/aspro-mauro

 

Έναρξη περιοδείας: 31 Μαρτίου

Ηλεκτρονική Προπώληση:

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/aspro-mauro-periodeia/ 

 

Η επιτυχημένη παράσταση «Άσπρο Μαύρο» ολοκληρώνει τον κύκλο της στο θέατρο Επί Κολωνώ στην Αθήνα στις 23 Μαρτίου, έχοντας κερδίσει την αγάπη του κοινού και τις θερμές κριτικές. Με αφορμή το φινάλε της αθηναϊκής της πορείας, προσφέρει ειδική τιμή προπώλησης στα 12€, δίνοντας την ευκαιρία σε ακόμη περισσότερους θεατές να την απολαύσουν.

Τη μετάφραση και τη σκηνοθεσία του έργου του σπουδαίου Αμερικανού συγγραφέα Cormac McCarthy υπογράφει ο Αντώνης Καφετζόπουλος, ο οποίος συμπρωταγωνιστεί με τον Ζερόμ Καλούτα σε μια σπαρακτική σύγκρουση δύο αντιδιαμετρικών κόσμων — πίστης και απόγνωσης, φωτός και σκότους. Ένα έργο λόγου και εσωτερικής έντασης, μια υπαρξιακή μονομαχία για το τι αξίζει να κρατήσει έναν άνθρωπο στη ζωή.

Αμέσως μετά την ολοκλήρωση των παραστάσεων στην Αθήνα η παράσταση θα ξεκινήσει περιοδεία μεταφέροντας τη δυναμική και τη συγκίνησή της σε νέους προορισμούς. 

Το -μέχρι στιγμής- πρόγραμμα διαμορφώνεται ως ακολούθως:

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑΣ

Κοζάνη
 Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.) Κοζάνης
 Τρίτη 31 Μαρτίου 2026 στις 21:15

Λάρισα
 Δημοτικό Ωδείο Λάρισας
 Τετάρτη 1 Απριλίου 2026 στις 21:15

Θεσσαλονίκη
 Θέατρο Artbox Fargani
 από 17 έως 26 Απριλίου 2026
 
 Παρασκευή 17 Απριλίου 2026 στις 21:15

Σάββατο 18 Απριλίου 2026 στις 18:15 και στις 21:15
 Κυριακή 19 Απριλίου 2026 στις 18:15

Παρασκευή 24 Απριλίου 2026 στις 21:15
 Σάββατο 25 Απριλίου 2026 στις 18:15 και στις 21:15
 Κυριακή 26 Απριλίου 2026 στις 18:15

Λαμία
 Δημοτικό Θέατρο Λαμίας
 Σάββατο 9 Μαΐου 2026 στις 21:15

Βόλος
 Πολιτιστικό Κέντρο Νέας Ιωνίας
 Κυριακή 10 Μαΐου 2026 στις 18:15 & στις 21:15

Σέρρες
 Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.) Σερρών
 Δευτέρα 11 Μαΐου 2026 στις 21:15

Πάτρα
 Κινηματοθέατρο Πάνθεον
 Σάββατο 16 Μαΐου 2026 στις 21:15, Κυριακή 17 Μαΐου  2026 στις 18:15

 

*Στο πρόγραμμα της περιοδείας ενδέχεται να προστεθούν και νέοι σταθμοί οι οποίοι θα ανακοινώνονται στο site του Επί Κολωνώ καθώς και στη More.com

 

Λίγα λόγια για το έργο

 

Λευκός: «Ο δυτικός πολιτισμός έγινε καπνός στις καμινάδες στο Νταχάου, αλλά ήμουν

πολύ κολλημένος για να το δω. Τώρα το βλέπω.»

Μαύρος: «Είσαι μεγάλη πρόκληση, Καθηγητά. Το ξέρεις;»

 

Με επίκεντρο τη φορτισμένη συνομιλία ανάμεσα σε δύο άνδρες -έναν βαθιά πιστό πρώην κατάδικο και έναν καθηγητή πανεπιστημίου που βρίσκεται στο χείλος της αυτοκτονίας- το «Άσπρο-Μαύρο» είναι ένα έργο-πρόκληση για τον ηθοποιό και τον θεατή. Με χαρακτηριστικό υποδόριο χιούμορ, πυκνό λόγο και διανοητική ένταση, το έργο ξεδιπλώνει τον υπαρξιακό διάλογο δύο σχολών σκέψης που αναμετρώνται με το απόλυτο.

Η σκηνοθετική ματιά του Αντώνη Καφετζόπουλου και η συμπρωταγωνιστική παρουσία του Ζερόμ Καλούτα προσφέρουν μια νέα ανάγνωση σε αυτό το σπάνιο θεατρικό κείμενο, γεφυρώνοντας την αμερικανική υπαρξιακή λογοτεχνία με τη σύγχρονη ελληνική θεατρική σκηνή.

Σημείωμα του σκηνοθέτη

Η γνωριμία μου με τον Κόρμακ ΜακΚάρθι είναι σχετικά πρόσφατη και έχει όλα τα χαρακτηριστικά του κεραυνοβόλου έρωτα. Σαν να ξαναείδα τον Μέλβιλ και το Φόκνερ στον εικοστό πρώτο αιώνα. Και ταυτόχρονα ένοιωσα μεγάλη ιδεολογική, θα έλεγα, φιλοσοφική ταύτιση. Ακόμα, η θεματολογία, η ελλειπτικότητα του λόγου και λυρικός κυνισμός που τον διακρίνει κάνει το ύφος του συναρπαστικό. Τόσο από άποψη περιεχόμενου όσο και ως προς τη μορφή. Όταν ανακάλυψα ότι έχει γράψει και δύο θεατρικά έργα, αποφάσισα ότι θα με ευχαριστούσε πολύ να ασχοληθώ.

Το sunset limited είναι μια ιστορία -τραγική όπως και να το κάνεις- όπου συγκρούονται δύο διαμετρικά αντίθετες προσεγγίσεις για την ανθρώπινη ιδιότητα. Η μία υποστηρίζει μέσω του καθηγητή White ότι εμείς, η ανθρωπότητα, ως είδος γεννημένο απο την πολυπλοκότητα της ζωής σε αυτόν τον πλανήτη, έχουμε τελειώσει. Ο Θεός που επινοήσαμε είναι αδιάφορος για την οδύνη και τη δυστυχία που βιώνουμε ατομικά και ομαδικά. Ή ίσως, ακόμα και να είναι η ίδια  η ενσάρκωση του Κακού. Η άλλη άποψη εκφράζεται από τον κ.Black, ο οποίος πιστεύει ακράδαντα, ειλικρινά, αγνά και αδιαπραγμάτευτα στην καλοσύνη που εκπορεύεται από το Θείο.

Η σύγκρουση είναι μετωπική και η πόλωση απόλυτη. Άσπρο-Μαύρο. Όπως είναι τα χρώματα του δέρματος των δύο πρωταγωνιστών. Και το διακύβευμα ύψιστης σημασίας: η ζωή του καθηγητή.

Όμως η φιλοσοφημένη ιδιοσυγκρασία και η φυσική ευφυΐα του κ.Black, κάνει τη διαμάχη απολαυστική για το θεατή και παρασύρει τον ψυχρό, ορθολογιστή και καταθλιπτικό καθηγητή White σε διαλόγους που λάμπουν από πνευματικότητα και βάθος.

Το εγχείρημα έχει αναμενόμενα δυσκολίες. Κατ’ αρχήν μεταφραστικές. Είναι αδύνατο δυστυχώς να αποδοθεί η προφορικότητα του αφροαμερικάνου Black. Δεν έχουμε κάτι αντίστοιχο στις παραλλαγές της δικής μας γλώσσας. Η διάλεκτος που μιλάει, είναι τα αγγλικά που αναγκάστηκαν να μάθουν οι σκλάβοι πρόγονοί του όταν έφτασαν δια της βίας από την Αφρική στα βαμβακοχώραφα του αμερικανικού Νότου. Επέλεξα μια ελαφρά πιο «λαϊκή» εκφραστικότητα για τον Μαύρο σε αντίθεση με την συγκρατημένα περίτεχνη γλώσσα του Λευκού καθηγητή.

Η μεγαλύτερη πρόκληση φυσικά, είναι η “υλοποίηση” ενός απόλυτα διαλογικού θεατρικού κειμένου σε κάτι ελκυστικό στη θεατρική σκηνή. Το Έβερεστ του σκηνοθέτη. Όμως, το υποδόριο χιούμορ και ο σαρκασμός που κυριαρχούν σε όλη σχεδόν τη διάρκεια της αναμέτρησης των δυο χαρακτήρων, τα πειράγματα και η ειρωνεία οδηγούν πιστεύω σε υψηλή απόλαυση. Μέσα στην αμείλικτη σκληρότητα που αποπνέει το θέμα. Και πάντα, η δυσκολότερη αναμέτρηση στη θεατρική πράξη είναι η προσπάθεια που κάνουμε ‘εμείς’ επάνω στη σκηνή, με την ενδόμυχη προσδοκία του θεατή να ‘εξαπατηθεί’ ώστε να πιστέψει -έστω για κλάσματα δευτερολέπτου- ότι σε ένα παράλληλο σύμπαν τα πρόσωπα και οι καταστάσεις που παρακολουθεί είναι όντως ‘πραγματικά’.

 

Συντελεστές:
 

Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Αντώνης Καφετζόπουλος

Σκηνικά: Γιώργος Χατζηνικολάου

Κοστούμια: Μαρία Αναματερού

Φωτιστής: Αντώνης Παναγιωτόπουλος
 Βοηθός Σκηνοθέτη: Εβελίνα Μαντή

Οπτική επικοινωνία και ταυτότητα: Λουκάς Ζιάρας, LOOX

Social Media: LOOX MEDIA
 Υπεύθυνοι επικοινωνίας παράστασης: Μαριάννα Παπάκη, Νώντας Δουζίνας
 Βοηθός Παραγωγής: Νικήτας Δουκιαντζάκης
 Εκτέλεση Παραγωγής: Μαρία Φιλοπούλου

Διεύθυνση Παραγωγής: Μαρία Αναματερού

Παίζουν: Αντώνης Καφετζόπουλος, Ζερόμ Καλούτα

 

Έγραψαν για την παράσταση

«Ο Αντώνης Καφετζόπουλος ως σκηνοθέτης εξασφαλίζει έναν καλοζυγισμένο ρυθμό, αναδεικνύει τη φυσικότητα των ερμηνειών και ως ηθοποιός καλλιεργεί μια ιδιαίτερα δυναμική σκηνική χημεία με τον συμπρωταγωνιστή του.  Ο Ζερόμ Καλούτα αποπνέει σιγουριά και πραότητα» [Τώνια Καράογλου, Αθηνόραμα]

«Μία λεκτική ομοβροντία αποδεικνύεται το έργο «Άσπρο Μαύρο» του Cormac McCarthy, με ένα αξιόλογο ερμηνευτικό δίδυμο, που λειτουργεί σαν το Γιν-Γιανγκ και κατορθώνει να κρατά το κοινό προσηλωμένο σε κάθε του λέξη». [Ντίνα Καρρά, Onlytheater.gr]

«Είδα, στο θέατρο Επί Κολωνώ, το έργο «Άσπρο Μαύρο» του Κόρμακ ΜακΚάρθι, σε μετάφραση, σκηνοθεσία και ερμηνεία Αντώνη Καφετζόπουλου, με συμπρωταγωνιστή τον Ζερόμ Καλούτα. Πρόκειται για το δεύτερο δημοσιευμένο έργο του ΜακΚάρθι (θέατρο Steppenwolf, Σικάγο, 18 Μαΐου 2006), οι δύο χαρακτήρες του οποίου («Λευκός» και «Μαύρος») καταθέτουν στο τραπέζι δυο διαμετρικά αντίθετες στάσεις ζωής, σε μιαν άκρως υποβλητική παράσταση με σφιχτό ρυθμό και κλιμακούμενο ενδιαφέρον». [Νίκος Ξένιος, Bookpress.gr]

«Με αφοπλιστική αμεσότητα, ο Αντώνης Καφετζόπουλος (Λευκός) και ο Ζερόμ Καλούτα (Μαύρος) λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία μετατρέποντας τις φιλοσοφικές θέσεις σε βιωματικό γεγονός. Μέσα από την ηλεκτρισμένη τους χημεία, το «Άσπρο» και το «Μαύρο» παύουν να είναι απλές ιδεολογικές αντιθέσεις και γίνονται οι δύο όψεις μιας ενιαίας υπαρξιακής αγωνίας. Η ερμηνευτική σύμπνοια των δύο ηθοποιών υποβάλλει την ιδέα ότι η σωτηρία ή απώλειά της δεν είναι μια μοναχική υπόθεση, αλλά μια διαδικασία που πυροδοτείται μέσα από την τριβή με το διαφορετικό. Τελικά, ο περίφημος Άλλος είναι ο «καθρέφτης» που αναγκάζει τον καθένα μας να ψηλαφήσει τα όρια της δικής του αλήθειας». [Νεκτάριος-Γεώργιος Κωνσταντινίδης, Η Εποχή]

«Το Άσπρο-Μαύρο είναι ένα έργο που ζητά να αναγνωρίσουμε ως δικά μας τα τραύματα μιας άλλης κοινωνίας. Και εκεί, μέσα σε αυτή τη σιωπηλή απόσταση, χάνεται η οικουμενικότητα που θα μπορούσε να το κάνει δικό μας». [Ιωάννης Λάζιος, Theatromania.gr]

«Το «Άσπρο Μαύρο» είναι μια παράσταση-προσευχή, μια μάχη λόγων, μια κατάδυση στο ανθρώπινο σκοτάδι που σε αφήνει να αναρωτιέσαι αν υπάρχει όντως φως στο τέλος. Ο Καφετζόπουλος και ο Καλούτα παραδίδουν έναν συγκλονιστικό διάλογο όπου το φιλοσοφικό γίνεται προσωπικό και το προσωπικό—καθολικό». [Χρύσα Κοκκίνου, θέατρο.gr]

«Η σκηνοθεσία του Καφετζόπουλου σε συνδυασμό με την εκπληκτική χημεία του με τον Καλούτα δημιουργεί ένα αποτέλεσμα λιτό, αλλά βαθιά καθηλωτικό. Η παράσταση αποτελεί μια πολύ αξιόλογη θεατρική πρόταση, που θα φωτίσει κυριολεκτικά και μεταφορικά τη θεατρική σας βραδιά και αφήνει στο τέλος μια σπάνια, γόνιμη εκκωφαντική σιωπή και έναυσμα για αναστοχασμό». [Γιώργος Μπίθαρης, Pastaflwra.gr]

«Η πνευματικότητα και το φιλοσοφικό βάθος του κειμένου, το χιούμορ και ο σαρκασμός των δύο πρωταγωνιστών, είναι στοιχεία ικανά να κεντρίσουν τον ψαγμένο θεατή -είτε θρησκεύει συνειδητά είτε δηλώνει αγνωστικιστής ή άθεος». [Zeitgeist.gr]

«Η σκηνοθετική ματιά του Καφετζόπουλου κρατά το έργο σε μόνιμη ένταση χωρίς να το βαραίνει. Οι μικρές λεπτομέρειες στη φυσική κίνηση, τα βλέμματα και τις παύσεις μετατρέπουν τη λιτότητα σε δύναμη. Μέσα από το υποδόριο χιούμορ και τον λεπτό σαρκασμό, το έργο καταφέρνει να παραμένει απολαυστικό ενώ συζητά τα πιο σκοτεινά θέματα της ανθρώπινης κατάστασης». [OpenMind.gr]

«Για τον Αντώνη Καφετζόπουλο ξέρουμε ότι πρόκειται για ηθοποιό που παίζει όπως αναπνέει. Ποτέ στομφώδης, ποτέ επιτηδευμένος. Αυτό του δίνει μια φοβερή ελευθερία στο να κινηθεί και να εκφραστεί με το πρόσωπο, με το σώμα, με τη φωνή.[…] «Ο Ζερόμ Καλούτα, εξίσου άμεσος, χαλαρός και καλοκάγαθος, όπως τον γνωρίζουμε, αλλά με μια ωραία maitrise αυτής της εικόνας του, επιχειρεί να ενσαρκώσει μέσα απ’ τον μαύρο άνδρα της ιστορίας το φως, την ελπίδα, τη δύναμη της πίστης, το ανιδιοτελές δόσιμο». [Στεφανία Τσουπάκη, Quinta-theater.gr]

«Αυτή η παραγωγή είναι μια πρόκληση και μια βαθιά φιλοσοφική ταύτιση με την ανθρώπινη αγωνία, που καθηλώνει και προβληματίζει από το πρώτο λεπτό». [Κατερίνα Σούλη, Talkaboutart]

 

Δείτε το trailer: https://youtu.be/cUIhiszApts?si=dsLPm0695GXE_Vvs 

 

Info

Τοποθεσία: Επί Κολωνώ, Ναυπλίου 12 & Λένορμαν 94, Αθήνα

Ημέρες-Ώρες Παραστάσεων: Κυριακή: 21:15 & Δευτέρα: 21:00. Έως 23/3. Θα ακολουθήσει περιοδεία εκτός Αθηνών. Διάρκεια: 100’

Τιμές εισιτηρίων: Α' ζώνη 25€, Β' ζώνη 22€, Φοιτητικό, ανέργων, 70+, ΑμεΑ 18€

* Για τα εισιτήρια ΑμεΑ είναι απαραίτητη η επικοινωνία με το ταμείο του θεάτρου

** Ισχύουν ειδικές τιμές για ομαδικές κρατήσεις | Ειδική Προσφορά Τελευταίων Παραστάσεων: 12€

Πληροφορίες: Τηλ.: 210 5138067, www.epikolono.gr

Ηλεκτρονική προπώληση: More.com
 https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/aspro-mauro

Hotel Amour  

 

Μουσική : Θεµης Καραµουρατιδης

Ʃτίχοι : Γεράσιµος Ευαγγελάτος

 Επιτέλους στο Spotify το πολυσυζητημένο μιούζικαλ των : Γεράσιμου Ευαγγελάτου & Θέμη Καραμουρατίδη — “Hotel Amour”

 

Το πολυσυζητημένο πρωτότυπο μιούζικαλ “Hotel Amour” των Γεράσιμου Ευαγγελάτου (κείμενο – στίχοι) και Θέμη Καραμουρατίδη (μουσική) κάνει επιτέλους το μεγάλο του βήμα εκτός σκηνής και κυκλοφορεί στο Spotify από τη Sony Music, δίνοντας στο κοινό τη δυνατότητα να το απολαμβάνει όπου κι αν βρίσκεται!

Μέσα σε αυτό το ξενοδοχείο της επιθυμίας βλέπουμε τέσσερα ετερόκλητα ζευγάρια, το καθένα με τις δικές του κρυφές επιθυμίες, φαντασιώσεις και προσδοκίες. Οι ιστορίες τους αποκαλύπτουν με χιούμορ και ειλικρίνεια την αμηχανία, το πάθος, τον έρωτα και την ανάγκη για σύνδεση.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ 

Κάθε τραγούδι αυτού του μιούζικαλ δεν είναι απλά μελωδία — είναι μικρές ιστορίες για τον έρωτα, τη φθορά, την επιθυμία και τη σύνδεση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα από το “Hotel Amour” είναι το «Είμαι Δύο Άνθρωποι», ένα ασυνήθιστο ερωτικό τραγούδι για εκείνους που δεν παραιτούνται όταν ο χρόνος περάσει κι ο κακός εαυτός τους βγει στην επιφάνεια. Είναι ένα τραγούδι για εκείνους που επιμένουν να προσπαθούν για την αγάπη.

Τα τραγούδια της παράστασης ερμηνεύουν οι λαμπεροί: Κατερίνα Παπουτσάκη, Γιώργος Παπαγεωργίου, Χαρά Κεφαλά, Ιβάν Σβιτάιλο, Φοίβος Ριμένας, Γιλμάζ Χουσμέν, Βασίλης Μηλιώνης και Αλεξάνδρα Κολαΐτη, φέρνοντας στη ζωή τις ιστορίες των ζευγαριών μέσα από τη φωνή τους και την εκφραστική τους παρουσία.

Μετά τη θερμή ανταπόκριση του κοινού, το “Hotel Amour” παίρνει παράταση παραστάσεων και συνεχίζει κάθε Δευτέρα στις 20:30 στο Θέατρο Ακροπόλ, για όσους θέλουν να ζήσουν την εμπειρία ζωντανά και έντονα.

Άκου τα τραγούδια τώρα στο spotify για να ζεις τη μαγεία της παράστασης ξανά και ξανά!

 

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΠΡΑΤΙΚΑΚΗΣ

Έπειτα από προσπάθειες τριών ετών στην αφιλόξενη Δυτική Ανταρκτική, διεθνής ερευνητική ομάδα κατάφερε να ανοίξει γεώτρηση στο υπέδαφος και να ανασύρει δείγματα βράχων και λάσπης συνολικού μήκους 238 μέτρων, τον μεγαλύτερο πυρήνα που έχει ανασυρθεί ποτέ κάτω από στρώματα πάγου.

Σύμφωνα με την προκαταρκτική χρονολόγηση, η οποία βασίστηκε σε μικροσκοπικά απολιθώματα θαλάσσιων οργανισμών, τα δείγματα πηγαίνουν 23 εκατομμύρια χρόνια πίσω στο παρελθόν της λευκής ηπείρου, και καλύπτουν περιόδους κατά τις οποίες η θερμοκρασία της Γης ήταν υψηλότερη από ό,τι σήμερα –υψηλότερη και από τη θερμοκρασία στην οποία προβλέπεται να φτάσει ο πλανήτης το 2100 σύμφωνα με τις σημερινές κλιματικές πολιτικές.

Το παγοκάλυμμα της Δυτικής Ανταρκτικής, το οποίο έχει αρχίσει να εμφανίζει σημεία αστάθειας τις τελευταίες δεκαετίες, θα αρκούσε για να οδηγήσει σε καταστροφική άνοδο της στάθμης των ωκεανών κατά 4-5 μέτρα σε περίπτωση που έλιωνε εντελώς.

Το διεθνές ερευνητικό πρόγραμμα SWAIS2C έχει στόχο να εξετάσει πώς το κάλυμμα πάγου αντέδρασε σε παλαιότερα επεισόδια κλιματικής αλλαγής, προκειμένου να μπορέσουν οι επιστήμονες να εκτιμήσουν πώς θα συμπεριφερθεί στο μέλλον.

«Από ό,τι γνωρίζουμε, οι μακρύτεροι πυρήνες πάγου που είχαν ανασυρθεί μέχρι σήμερα κάτω από παγοκάλυμμα είχαν μήκος μικρότερο από δέκα μέτρα. Εμείς υπερβήκαμε τον αρχικό στόχο μας των 200 μέτρων» δήλωσε η Μόλι Πάτερσον του Πανεπιστημίου Πανεπιστήμιο Μπίνγκχαμτον στις ΗΠΑ, συνεπικεφαλής της αποστολής.

Οι ερευνητές κατασκήνωσαν για δύο μήνες σε μια απομονωμένη περιοχή της Δυτικής Ανταρκτικής (Ana Tovey/SWAIS2C)

Τα δύο προηγούμενα καλοκαίρια, τεχνικά εμπόδια οδήγησαν στη ματαίωση της προσπάθειας. Η τρίτη απόπειρα ήταν η τυχερή.

Οι ερευνητές κατασκήνωσαν για δύο μήνες στο Κράρι Άις Ράις, κοντά στις ακτές της Δυτικής Ανταρκτικής, εκεί όπου οι παγετώνες της ενδοχώρας κυλούν στη θάλασσα και σχηματίζουν την παγοκρηπίδα Ρος, μια γιγάντια πλάκα πάγου που επιπλέει στον ωκεανό.

 

Η περιοχή απέχει 700 χιλιόμετρα απο τον πλησιέστερο ερευνητικό σταθμό.

Σε πρώτη φάση, η ομάδα χρησιμοποίησε ένα γεωτρύπανο θερμού νερού για να διαπεράσει 523 μέτρα πάγου, και στη συνέχεια, εγκατέστησε ένα γεωτρύπανο που κατέβηκε σε βάθος 1.300 κάτω από την επιφάνεια του πετρώματος. Οι τεχνικές λεπτομέρειες δημοσιεύονται εδώ.

Οι πυρήνες που ανασύρθηκαν χωρίζονται σε στρώματα. Ορισμένα περιείχαν μικρές και μεγάλες πέτρες, άλλα αποτελούνταν από ιζήματα λεπτόκοκκης λάσπης και άλλα περιείχαν υπολείμματα φυτοπλαγκτού.

Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι το συγκεκριμένο σημείο ήταν κάποτε μια παραλία που έβλεπε στον ανοιχτό ωκεανό, κάτι που σημαίνει ότι η παγοκρηπίδα Ρος είχε εξαφανιστεί κάποια στιγμή στο παρελθόν.

Μελλοντικές αναλύσεις στα δείγματα αναμένεται να δείξουν πότε συνέβη αυτή η δραματική υποχώρηση και ποιοι περιβαλλοντικοί παράγοντες μπορεί να την προκάλεσαν.

Τα νέα δεδομένα θα επιτρέψουν τη βελτίωση των μοντέλων της συμπεριφοράς του πάγου, το κύριο εργαλείο με το οποίο θα μπορούσαμε να προβλέψουμε μια νέα καταστροφική υποχώρηση στην Ανταρκτική.

Πηγή: in.gr