Αυτή την Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου στις 16:00 μην χάσετε την εκπομπή ΠΕΣ ΤΑ ΟΛΑ στην ΕΡΤopen
Καλεσμένος της δημοσιογράφου Άννας Ματθαίου ο πρόεδρος του ΕΒΕ Κοζάνης κ.Γιάννης Μητλιάγκας.
Να τα πούμε;;
ΠΕΣ ΤΑ ΟΛΑ www.ertopen.com k live24.gr
Εδώ τα κάλαντα τα λέμε εμείς !
Bάλια Σκούρα
Δάκρυ Δάκρυ
Μουσική : Αντώνης Μιτζέλος
Στίχοι: Σαλίνα Γαβαλά
Η Βάλια Σκούρα, γνωστή στο μουσικόφιλο κοινό για τις δυναμικές εμφανίσεις της σε
μουσικές σκηνές, κάνει το ξεκίνημά της στη δισκογραφία με τις καλύτερες προοπτικές,
ερμηνεύοντας ένα ξεχωριστό τραγούδι σε μουσική του καταξιωμένου συνθέτη,
παραγωγού και κιθαρίστα Αντώνη Μιτζέλου και στίχους της πολυτάλαντης Σαλίνας
Γαβαλά. Με στοιχεία ροκ και μπλουζ, που έχουν προσαρμοστεί στο σήμερα, ο
«ηλεκτρικός» ήχος του Δάκρυ Δάκρυ αναμένεται να γοητεύσει και τους πιο απαιτητικούς
ακροατές, καθώς σε κερδίζει από το πρώτο άκουσμα.
Η Βάλια Σκούρα έχει στις αποσκευές της, εκτός από τις μουσικές γνώσεις, εμπειρίες
από τον ακαδημαiκό χώρο, αφού έχει ανακηρυχθεί Διδάκτορας Πολιτικής και Ιστορίας
στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, αλλά και από τη Δημοσιογραφία, όπου συνεργάστηκε με
πολλούς τηλεοπτικούς σταθμούς και εφημερίδες. Έχοντας αυτά τα βιώματα, κάνει
στροφή κι αφοσιώνεται στη μεγάλη της αγάπη, τη μουσική, στην οποία έρχεται για να
μείνει. Με επιρροές κι ακούσματα από την σύγχρονη έντεχνη ελληνική μουσική ως τον
Χατζιδάκι και τον Θεοδωράκη, αλλά κι από την ξένη σκηνή, έφτιαξε τη δική της ιδιαίτερη
ερμηνευτική προσωπικότητα.
Στο δισκογραφικό της ξεκίνημα έχει την τύχη να συνεργάζεται με τον Αντώνη Μιτζέλο,
έναν καλλιτέχνη που έχει γράψει ιστορία στην ελληνική μουσική μέσα από τις ιδιότητες
του συνθέτη, παραγωγού και κιθαρίστα και πολλά από τα έργα του αναγνωρίζονται
σήμερα ως κλασικά, ενώ έχει αφήσει ανεξίτηλο σημάδι στην ελληνική μουσική σκηνή
των τελευταίων δεκαετίων. Η λίστα των τραγουδιστών που έχουν ερμηνεύσει τραγούδια
του ατελείωτη: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Γιώργος Νταλάρας, Γιάννης Κότσιρας,
Ελευθερία Αρβανιτάκη, Ελένη Βιτάλη, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Ελεωνόρα Ζουγανέλη,
Μελίνα Ασλανίδου και πολλοί ακόμη.
Οι στίχοι της Σαλίνας Γαβαλά, μιας πολυμορφικής καλλιτεχνικής προσωπικότητας με
μακρά πορεία στον μουσικό χώρο, αγκάλιασαν με τον καλύτερο τρόπο τη μουσική του
Αντώνη Μιτζέλου και, από κοινού με την ερμηνεία της Βάλιας Σκούρα, προέκυψε ένα
άκρως δυναμικό αποτέλεσμα που κάνει το «Δάκρυ Δάκρυ» έτοιμο να γοητεύσει το
κοινό κάθε ηλικίας και μουσικής προτίμησης!
ΡΕΜΠΕΤΙΣΣΕΣ ΨΥΧΕΣ
Μια μουσική παράσταση - συνομιλία μαζί τους
Με την ΝΕΝΑ ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΥ,
την ΑΜΑΛΙΑ ΑΥΓΟΥΣΤAΚΗ
και την ΥΒΟΝΗ ΣΙΕΜΟΥ στο πιάνο.
Σχολιάζει ο ερευνητής του ρεμπέτικου
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΥΝΑΔΗΣ
Ρεμπέτικα τραγούδια - θησαυροί
από την καρδιά του Μεσοπολέμου
για ατίθασες ρεμπέτισσες
που λένε «Όχι» και «Κάνουν το δικό τους».
Οι ΡΕΜΠΕΤΙΣΣΕΣ ΨΥΧΕΣ είναι Γυναίκες Αληθινές και όχι πλάσματα του Μύθου.
Οι συνθέτες του ρεμπέτικου «συναντήθηκαν» μαζί τους και γοητεύτηκαν από την τόλμη τους.
Υπηρετώντας την Λαϊκή Μούσα και ενώνοντας όσα επί αιώνες η Μουσική των Ελλήνων ήθελε να ενώσει, έγραψαν για αυτές τραγούδια που δεν παλιώνουν, χώνονται βαθιά στο μυαλό και στην Ιστορία της Μουσικής μας και μάς μεταβιβάζουν εμπειρίες και αλήθεια κάνοντάς μας να ονειρευόμαστε και να γλεντούμε.
Τώρα, στο ΑΓΓΕΛΩΝ ΒΗΜΑ, τέτοια τραγούδια – θησαυροί, συνομιλούν με δυο ξεχωριστές φωνές, με ένα εμπνευσμένο πιάνο και με πολλές άγνωστες ιστορίες.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μεταγραφή για πιάνο - Εκτέλεση επί σκηνής: Υβόνη Σιέμου
Με την Νένα Βενετσάνου και την Αμαλία Αυγουστάκη στο τραγούδι
και τον Παναγιώτη Κουνάδη στις ιστορίες.
Σχεδιασμός φώτων - Ηχητική Επιμέλεια – Προβολές: Φώτης Πηλίτσης
Φωτογραφίες και Trailer: Κώστας Χάρης
Ηχητικό σποτ: Βασίλης Χατζής
Γραφιστικά: Μαρία Κονταξάκη MMM Design
Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου/ Art Ensemble
INFO
Πρεμιέρα: Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2025, στις 20.30
Παραστάσεις: Κάθε Σάββατο, στις 20.30
Διάρκεια Παράστασης: 120΄
TRAILER
https://www.youtube.com/watch?
ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ
Online: more.com | aggelonvima.com
και στο ταμείο του θεάτρου
Αγγέλων Βήμα
Σατωβριάνδου 36, Μetro/HΣΑΠ Ομόνοια, τηλ.: 210-5242211
Αντιδράσεις προκαλεί η ποινή που επιβλήθηκε στον στρατιώτη Μάνο Παπαγεωργίου, ο οποίος υπηρετεί στο 4ο ΕΤΕΘ, μετά τη συμμετοχή του σε συγκέντρωση στο Σύνταγμα, εκφράζοντας αλληλεγγύη στα εργατικά σωματεία και στους αγρότες. Σύμφωνα με δημοσίευμα του 902.gr, στον στρατιώτη επιβλήθηκε ποινή 25 ημερών φυλάκισης, γεγονός που άνοιξε νέο κύκλο συζήτησης για τα δικαιώματα των στρατευμένων και τα όρια της πειθαρχίας.
Το Τμήμα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ για τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας ζητά την άμεση ανάκληση της ποινής, χαρακτηρίζοντάς την απαράδεκτη και ενταγμένη σε μια ευρύτερη προσπάθεια καταστολής απέναντι σε νέους στρατευμένους που εκφράζουν κοινωνική και πολιτική άποψη. Όπως σημειώνεται, η τιμωρία δεν σχετίζεται με παραβίαση στρατιωτικών καθηκόντων, αλλά με τη δημόσια έκφραση αλληλεγγύης σε λαϊκούς αγώνες.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στην επιστολή διαμαρτυρίας του ίδιου του στρατιώτη. Ο Μάνος Παπαγεωργίου υπογραμμίζει ότι η θητεία του έχει σκοπό την υπεράσπιση των συνόρων της χώρας και όχι την τιμωρία για πολιτική άποψη ή για τη διαφωνία του με έναν κρατικό προϋπολογισμό που, όπως αναφέρει, υπηρετεί «τον πόλεμο και τη φτώχεια». Παράλληλα, ζητά να παραμείνει στη μονάδα του χωρίς μεταβολές ή άλλες πειθαρχικές συνέπειες.
Η υπόθεση έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά καταγγελιών για ποινές και κλήσεις σε στρατευμένους το τελευταίο διάστημα, προκαλώντας ευρύτερο προβληματισμό για το αν και κατά πόσο η έκφραση κοινωνικής αλληλεγγύης μπορεί να αντιμετωπίζεται ως πειθαρχικό παράπτωμα.
Stand up comedy
Θέατρο OLVIO (Φουαγιέ)
ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ
54' λεπτά με την Επιστημονική Κοινότητα
Νέες Ημερομηνίες
Δεκέμβριος 2025 – Ιανουάριος 2026
Νέες ημερομηνίες και παράταση παραστάσεων ανακοινώνονται για τις «Σκληρές Αλήθειες - 54’ με την Επιστημονική Κοινότητα», που εφεξής θα παρουσιάζονται στο φουαγιέ του Θεάτρου Olvio, κάθε Παρασκευή στις 21:15, μέχρι το τέλος Ιανουαρίου 2026. Η Επιστημονική Κοινότητα μία περσόνα που δημιούργησε η σκηνοθέτης Βίκυ Αδάμου και ερμήνευσε η Χριστίνα Σαμπανίκου για την παράσταση "Ανδρόγυνο", αυτονομήθηκε και επέστρεψε για να απαντήσει "επιστημονικά" επί παντός επιστητού.
Καυτά θέματα όπως η επιβίωση, οι σχέσεις, η πολιτική σκακιέρα, η οικονομία, μόδα και styling, διεθνείς σχέσεις, τέχνη, ιατρική, διαστημική έρευνα, ψυχική υγεία, είναι λίγοι μόνο από τους τομείς που αγγίζει χωρίς να φοβάται να σπάσει αυγά.
Ένας συνδυασμός stand up και sit down, θεατρικού μονολόγου, κωμωδίας, χορού, ταχυδακτυλουργίας, spoken word, διάλεξης, αυτοσχεδιασμού και διάδρασης θα προκαλέσουν φρενίτιδα στο Αθηναϊκό κοινό που έχει την τιμή να είναι ο πρώτος σταθμός στο παγκόσμιο world tour της.
54 λεπτά ή 322 αν αντέχετε που θα σας χαρίσουν λύσεις και απαντήσεις σε ό,τι σας κρατάει άγρυπνους τα βράδια.
Οι Σκληρές Αλήθειες που θα ακουστούν θα ανακατέψουν το Είναι σας και θα ατενίσετε την Ελλάδα 2.0 με νέο "επιστημονικό" βλέμμα.
Επιστημονική Κοινότητα: Χριστίνα Σαμπανίκου
Σκηνοθετική και Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Βίκυ Αδάμου
Κείμενα: Χριστίνα Σαμπανίκου
Φωτογραφίες: Κατερίνα Δρούκα
Γραφιστική Επιμέλεια: Γιάννης Κεντρωτάς
Επικοινωνία: Κατερίνα Αποστολοπούλου
Παραγωγή: Life After Death Productions
Παραστάσεις:
Από 5 Δεκεμβρίου 2025 ως 30 Ιανουαρίου 2026 κάθε Παρασκευή στις 21:15
Διάρκεια: 54’
Τιμές Εισιτηρίων: Γενική είσοδος 12€
Φοιτητικά, ανέργων, άνω των 65, ατέλειες 10€
Θέατρο OLVIO (Φουαγιέ)
Ιερά Οδός 67 και Φαλαισίας 7, Βοτανικός
Προπώληση: ticketservices.gr
Ένας άντρας που παλεύει με την αμφιβολία.
Ένας πατέρας που αναζητά βεβαιότητα.
Μια γυναίκα που υφαίνει τη δική της αλήθεια.
Μια μητέρα που διεκδικεί εξουσία.
Κι ένα παιδί στη μέση, σύμβολο, μάρτυρας, πεδίο σύγκρουσης.
Η αγάπη μετατρέπεται σε μάχη κι η οικογένεια σε πεδίο πολέμου.
Μια ιστορία για την αλήθεια, την εξουσία και την αγωνία να κρατηθούμε όρθιοι, όταν όλα γύρω μας γκρεμίζονται.
Ο «Πατέρας» του Στρίντμπεργκ δεν είναι απλώς ένα δράμα για την πατρότητα.
Είναι μια ανατομία της ψυχής, της ανάγκης να πιστέψεις, να ελέγξεις, να αγαπήσεις, διακινδυνεύοντας όμως να συντριβείς απ’ ό,τι αγαπάς.
Ένα έργο που φωτίζει το σκοτάδι των σχέσεων, εκεί όπου η αγάπη και η εξουσία αλλάζουν πρόσωπα, κι η αλήθεια γίνεται όπλο.
Σήμερα, που τα πάντα δοκιμάζονται, ρόλοι, βεβαιότητες, συναισθήματα, ο Πατέρας στέκει απέναντί μας σαν καθρέφτης.
Κι όποιος τολμήσει να τον κοιτάξει, ίσως αναγνωρίσει τον εαυτό του.
Γιατί ο πόλεμος που φοβόμαστε περισσότερο είναι πάντα αυτός που αρχίζει μέσα μας.
Μετάφραση: Ερατώ Τριανταφυλλίδη
Σκηνοθεσία - Φωτισμοί: Κωστής Καπελώνης
Σκηνικό - Επιμέλεια κοστουμιών: Αντρέας Σαραντόπουλος
Μουσική σύνθεση - Βοηθός σκηνοθέτη: Αλέξανδρος Μαράκης
|
|
|
|
Γιώργος Κροντήρης Δέσποινα Πόγκα Βέρα Χατζηϊακώβου Χρήστος Συριώτης Πέτρος Πέτρου
Γεωργία Σωτηριανάκου
Αλέξανδρος Μαράκης
Πρεμιέρα: Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου, ώρα 20:30
Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Κάθε Δευτέρα στις 20:30
Διάρκεια παράστασης: 90 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)
Τιμές εισιτηρίων: 16€ | 10€ (φοιτητικό, άνω των 65) | 5€ (ανέργων, ατέλειες) | 10€ Early bird ticket (για προπώληση έως 14/12)
Προπώληση: https://www.ticketservices.gr/event/o-pateras-theatro-kallirrois/
Παραγωγή: Θέατρο Καλλιρρόης / Χώρος Τέχνης 14η Μέρα
Υπεύθυνη επικοινωνίας - προβολή: Μαρκέλλα Καζαμία
Καλλιρρόης 10, Αθήνα 117 43
(στάση μετρό Ακρόπολη, στάση τραμ Βουλιαγμένη)
Τηλέφωνα κρατήσεων: 6932 177 826, 6957 253 415
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΤΣΙΚΑΣ
Υπάρχουν σχολεία που απ' έξω μοιάζουν απολύτως κανονικά. Τάξεις φωτεινές, πίνακες γεμάτοι λέξεις, παιδιά που γελούν στα διαλείμματα. Κι όμως, πίσω από αυτή τη γνώριμη εικόνα, κάτι έχει ραγίσει. Όχι στους τοίχους, αλλά στις σχέσεις. Εκεί όπου η παιδαγωγική θα έπρεπε να στηρίζεται στην εμπιστοσύνη, γεννιέται ο φόβος. Εκεί όπου ο δάσκαλος θα έπρεπε να διδάσκει, καλείται διαρκώς να απολογείται.
Στην ιδιωτική εκπαίδευση η γραμμή ανάμεσα στη συνεργασία και στην αυθαιρεσία είναι συχνά λεπτή. Όταν όμως αυτή η γραμμή εξαφανιστεί, το σχολείο παύει να λειτουργεί ως παιδαγωγικός θεσμός και μετατρέπεται σε πεδίο πίεσης, εκφοβισμού και σιωπηλής βίας. Μιας βίας χωρίς φωνές, αλλά με βλέμματα, υπονοούμενα και απειλές που δεν γράφονται ποτέ σε χαρτί.
Ο εκφοβισμός στην ιδιωτική εκπαίδευση σπάνια έχει τη μορφή ωμών απειλών. Είναι συνήθως «καθώς πρέπει». Ένα email με κοινοποιήσεις σε διεύθυνση και διοίκηση. Ένα τηλεφώνημα «φιλικής ανησυχίας» με υπονοούμενα. Μια επίσκεψη στο σχολείο που ξεκινά με χαμόγελα και τελειώνει με φράσεις όπως «εμείς πληρώνουμε» ή «ξέρεις πόσο εύκολα αλλάζουμε σχολείο».
Δεν χρειάζεται να ειπωθεί ρητά η απειλή. Αιωρείται. Και είναι αρκετή.
Η ιστορία μιας νεαρής εκπαιδευτικού φωτίζει αυτό το αθέατο ρήγμα. Στην αρχή της επαγγελματικής της διαδρομής, βρέθηκε αντιμέτωπη όχι μόνο με τις απαιτήσεις της τάξης –που είναι αναμενόμενες– αλλά με κάτι πολύ βαρύτερο: τη συστηματική αμφισβήτηση της ίδιας της υπόστασής της ως παιδαγωγού. Υποτιμητικά σχόλια, συνεχείς παρεμβάσεις στο έργο της, μια αίσθηση διαρκούς επιτήρησης. Και όταν τόλμησε να σκεφτεί την αποχώρηση, η απάντηση δεν ήταν θεσμική, ούτε καν διοικητική. Ήταν ωμή: «Δεν θα ξαναβρείς δουλειά».
Σε ποιο σχολείο η παραίτηση θεωρείται έγκλημα;
Σε ποιο εκπαιδευτικό σύστημα ο φόβος χρησιμοποιείται ως μέθοδος διοίκησης;
Τα όρια, ωστόσο, δεν σταμάτησαν εκεί. Γονείς που δεν αρκέστηκαν σε παρατηρήσεις ή καταγγελίες, αλλά ένιωσαν ότι έχουν το δικαίωμα να εισβάλουν στον ίδιο τον πυρήνα της διδασκαλίας. Να μπουν στην τάξη, να «ελέγξουν» τον δάσκαλο, να παρακολουθήσουν το μάθημα. Σε μία από τις πιο σκοτεινές στιγμές αυτής της υπόθεσης, γονέας φέρεται να κρύφτηκε σε χώρο του σχολείου για να παρακολουθήσει μάθημα. Όχι για το παιδί του. Αλλά για τον δάσκαλο.
Εδώ δεν μιλάμε πια για ενδιαφέρον ή υπερβάλλοντα ζήλο. Μιλάμε για κατάρρευση ορίων. Για ένα σχολείο χωρίς παιδαγωγική πυξίδα, όπου η εξουσία ασκείται άτυπα, ανεξέλεγκτα, σχεδόν παρασκηνιακά. Όπου ο γονέας μετατρέπεται σε επιθεωρητή και ο εκπαιδευτικός σε ύποπτο.
Το πιο ανησυχητικό, όμως, δεν είναι μόνο το περιστατικό. Είναι η σιωπή που το περιβάλλει. Η διάχυτη αντίληψη ότι «έτσι είναι τα πράγματα στην ιδιωτική εκπαίδευση». Ότι ο δάσκαλος οφείλει να αντέχει, να σκύβει το κεφάλι, να προσαρμόζεται. Ότι η παιδαγωγική υποχωρεί μπροστά στον φόβο της απόλυσης, της διαπόμπευσης, της επαγγελματικής εξόντωσης.
Κι εδώ αναδύεται το πραγματικό, δυσάρεστο ερώτημα: ποιος προστατεύει τον δάσκαλο όταν το ίδιο το σχολείο παύει να τον προστατεύει;
Η καταγγελία που έφτασε στην ΟΙΕΛΕ δεν αφορά απλώς ένα σχολείο. Αφορά ένα σύστημα που επέτρεψε να φυτρώσουν αγκάθια εκεί όπου θα έπρεπε να υπάρχουν θεσμικά στηρίγματα. Και όσο αυτά τα αγκάθια δεν κόβονται, τόσο το σχολείο θα πληγώνει εκείνους που το υπηρετούν με γνώση και ευθύνη.
Γιατί χωρίς σεβασμό στον δάσκαλο δεν υπάρχει παιδεία. Υπάρχει μόνο φόβος. Κι όταν ο φόβος γίνεται καθημερινότητα στο σχολείο, τότε δεν τραυματίζονται μόνο οι εκπαιδευτικοί. Μεγαλώνουν μέσα του και τα παιδιά.
Πηγή: efsyn.gr
|
|
|
|
|
QUALIA / CHLORINI / MAI MUSICVERSE / TxT ME NEVER / OΞΥΜΩΡΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ | AN CLUB
Είσαι Αθήνα τα Χριστούγεννα και ψάχνεις live? We got you covered! Την Κυριακή 28/12 στο AN Club εχει liveαρα και ορίστε μερικοί λόγοι:
Οι Qualia , μια από τις πιο καινοτόμες μπάντες της σκηνής, συνδυάζουν ένα ηχητικό κράμα τεχνικού skate punk, old-school punk rock και mathcore ξεσπασμάτων. Έχοντας κυκλοφορήσει τον περασμένο Μάιο το τελευταίο τους album, ανυπομονούμε να τους ακούσουμε live
- Θα ακούσουμε live το νεο album απο chlorini "Διακοπές στην Μπορουνα" better than any christmas holiday
- Η Mai Musicverse μετά το show της στο AN Club τον Νοέμβριο έδειξε πως κάθε live της είναι και μια ξεχωριστή εμπειρία. Επιστρέφει τον Δεκέμβριο για να παρουσιάσει κατι διαφορετικό με πολλές εκπλήξεις. Όσοι χάσατε το προηγούμενο απλά ρωτήστε κάποιοι που ήταν εκει και θα καταλάβετε γιατί δεν πρέπει να χάσετε το επόμενο!
- Λίγο σνομπ, αλλά μόνο στο όνομα. Οι Txtmenever θα παίξουν τα τραγούδια τους, και θα παρουσιάσουν ένα κομμάτι έκπληξη που θα μας βάλει στο απόλυτο pop punk Χριστουγεννιάτικο mood.
- Στη μουσική δεν υπάρχει λογική παρά μόνο αλήθεια! Θα το αποδείξουν τα Oxym0ra παίζοντας το πρώτο τους single "Καπετάν Γέρμα" το οποίο θα κυκλοφορήσει προσεχώς.
- το live ειναι powered by Core Night το οποίο θα ντυθεί Emo Night για το occasion και θα αναλάβει την μουσική μεταξύ των συγκροτημάτων αλλά και με την ολοκλήρωση του live
Qualia:
Οι QUALIA ξεκίνησαν για πρώτη φορά το 2016 στην Αθήνα, σχηματίζοντας την τεχνική skate punk μπάντα που είναι σήμερα. Το ντεμπούτο άλμπουμ τους “QUALIA OVER QUANTIA” (2018) κυκλοφόρησε με την υποστήριξη της Polyscope Music και της αμερικάνικης δισκογραφικής Thousand Islands Records.
Από την κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ και μετά, έχουν δώσει πολλές ζωντανές εμφανίσεις δίπλα σε άλλες τοπικές μπάντες, όπως οι Day Oof, οι Pirates City και οι The Overjoyed, αλλά και με διεθνή acts όπως οι Acid Snot, οι Raw Power και οι The Burnt Tapes.
Το 2019 ταξίδεψαν στην Ιταλία για να μοιραστούν τη σκηνή με τους Mute, Blowfuse και Lineout στο La Cabotina.
Επτά χρόνια αργότερα κυκλοφορούν το νέο τους άλμπουμ, “ACCIDENTALLY FUNDING THE END OF THE WORLD”, παραμένοντας πιστοί στο ύφος τους και συνδυάζοντας ένα ηχητικό κράμα τεχνικού skate punk, old-school punk rock και mathcore ξεσπασμάτων. Έπειτα από την κυκλοφορία του, συμμετείχαν ενεργά στην προώθηση του δίσκου, λαμβάνοντας μέρος στο New Long Fest 2025 και πραγματοποιώντας ένα tour, σε τέσσερις χώρες της Δυτικής Ευρώπης μαζί με τους Drunktank.
Chlorini:
Οι Chlorini είναι ένα τετραμελές pop punk/emo συγκρότημα από την Αθήνα. Η μπάντα ιδρύθηκε το 2019 από τον Στράτο Ανδριόπουλο (κιθάρα/φωνή) και τον Μάνο Σκρίνο (μπάσο/φωνή). Μετά από κάποιες αλλαγές στο lineup, το σχήμα ολοκληρώθηκε με τον Νίκο Βουλγαρόπουλο (κιθάρα/φωνή) και τον Άλεξ Χρυσοχεράκη στα ντραμς. Το πρώτο τους single, "Ola Okay" αποτυπώνει πλήρως τη διάθεση και το στυλ της μπάντας με απλοϊκά riffs, γρήγορα ντραμς, χαρούμενοι στίχοι και φωνητικές αρμονίες, χαρακτηριστικά που συνδέουν τους Chlorini με το κοινό τους. Πρόσφατα κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο "Διακοπές στη Μπορούνα" και ήδη ετοιμάζουν το δεύτερο.
Mai Musicverse:
Μετά το εκρηκτικό τους ντεμπούτο στο AN Club στις 9 Νοεμβρίου, η Mài Musicverse επιστρέφει για να παρουσιάσει νέο υλικό — πιο σκοτεινό, πιο δυνατό και ακόμα πιο ακραίο.
Για όσους δεν είδαν το χάος της προηγούμενης εμφάνισης, μια μικρή γεύση: ενέργεια στο κόκκινο, υπνωτική ατμόσφαιρα, spoken-word τελετουργίες, χορογραφίες, και η Mài να τραγουδάει ανάποδα. Μόνο ένα μικρό δείγμα από αυτά που πραγματικά μπορεί να κάνει… και όμως ταρακούνησε ολόκληρη τη σκηνή.
Η Mài είναι επαγγελματίας λυρική τραγουδίστρια με συνεργασίες σε Ελλάδα, Ουαλία και Αγγλία, και πρωταγωνιστικούς ρόλους σε μεγάλες όπερες όπου πάντα έκλεβε την παράσταση.
Αλλά, ως ανήσυχο και πολυδιάστατο δημιουργικό πλάσμα, αρνήθηκε να περιοριστεί. Έκανε απότομη στροφή προς τη metal, την alt-pop και τη σκοτεινή θεατρικότητα, απελευθερώνοντας το θηρίο μέσα της. Για αυτή τη live εμφάνιση, στο πλευρό της στέκεται μια ακατανίκητη μπάντα:
Κιθάρες: Jimmy Rokko & Mike Kire
Μπάσο: Maria Xristin4
Τύμπανα: bl0od
Αυτό που έρχεται είναι κάτι που σπάνια — ή και ποτέ — έχει παρουσιαστεί στις ελληνικές σκηνές.
Ένα μείγμα φωνής, κίνησης, φαντασίας και ωμής έντασης…
Μια παράσταση που μοιάζει περισσότερο με τελετή παρά με συναυλία.
Ετοιμαστείτε. Δεν είναι απλώς live.
Είναι εμπειρία — και δεν θέλετε να τη χάσετε
TXT Me Never:
Λίγο σνομπ, αλλα μόνο στο όνομα.Οι txt me never είναι μία νεοσύστατη pop punk μπάντα από την Αθήνα. Έχουν ήδη κυκλοφορήσει τα πρώτα τους single, "Treleni" και "Jennifer", δύο τραγούδια πιασάρικα και άκρως κολλητικά. Στη σκηνή του An πρόκειται να παρουσιάσουν καινούργιο υλικό, και ένα κομμάτι έκπληξη το οποίο θα κυκλοφορήσει μέσα στο Δεκέμβριο. Μαζί με αυτά θα ακούσουμε covers από αγαπημένα τραγούδια τα οποία θα μας ξεσηκώσουν.Στα vocals η Αναστασία, στην κιθάρα ο Νίκος, στο μπάσο η Φένη και στα ντραμς ο Γιώργος.
Oxymora:
Τα "Οξύμωρα" είναι ένα γυναικείο συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 2024 με έδρα την Αθήνα. Αποτελείται από πέντε μέλη και η μουσική τους χαρακτηρίζεται...μάλλον οξύμωρη... Συνδυάζει rock στοιχεία, αλλά και είδη όπως ηλεκτρονικά, pop, punk, funky και ακόμα περισσότερα. Έτσι λοιπόν σας καλώς ορίζουν στο τρίτο τους live μαζί με τη κυκλοφορία του πρώτου τους single, "Καπετάν Γέρμα" και σας υπόσχονται ένα μουσικό ταξίδι με μοναδικό προορισμό το Νησί της Αρχής. Ανεβάστε την άγκυρα!
Αναστασία: Vocals, Rhythm Guitar
Χριστιάνα: Vocals, Keyboard
Κωνσταντίνα: Lead Guitar
Χρυσαυγή: Drums
Emilia: Bass
ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΤΣΑΚΟΣ
Η συζήτηση ξεκίνησε χωρίς σειρήνες. Ξεκίνησε με λέξεις που ακούγονται ακίνδυνες, όπως «εμπειρία», «δεξιότητες», «gap year», «κοινωνική προσφορά», «εθελοντισμός». Όμως πίσω από το νέο λεξιλόγιο που υιοθετούν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, διαμορφώνεται μια βαθιά μετατόπιση προς την στρατιωτικοποίηση της ευρωπαϊκής νεολαίας ως πολιτική επιλογή κανονικότητας.
Η Βρετανία, η Γερμανία και η Γαλλί κινούνται παράλληλα προς την ίδια κατεύθυνση. Αυτή της επανανασύνδεσης τηςς κοινωνίας με τον στρατό, σε μια εποχή όπου ο πόλεμος επιστρέφει ως «ρεαλιστικό σενάριο» στον δημόσιο λόγο.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η κυβέρνηση προωθεί ένα αμειβόμενο «στρατιωτικό gap year» για νέους κάτω των 25 ετών. Η συμμετοχή παρουσιάζεται ως προσωρινή εμπειρία ζωής, χωρίς μακροχρόνια δέσμευση, με έμφαση στην εκπαίδευση, την πειθαρχία και τις μεταβιβάσιμες δεξιότητες. Το πρόγραμμα ξεκινά πιλοτικά το 2026, σε μια χώρα όπου η υποχρεωτική θητεία έχει καταργηθεί εδώ και δεκαετίες και ο επαγγελματικός στρατός δυσκολεύεται να ανανεωθεί.
Η πολιτική στόχευση είναι σαφής και επιχειρεί να μειωθεί η απόσταση ανάμεσα σε μια κοινωνία που μεγάλωσε χωρίς στρατιωτική εμπειρία και σε έναν στρατό που αναζητά προσωπικό. Η στρατιωτική ζωή «δοκιμάζεται» πριν επιλεγεί, με όρους αγοράς εμπειριών. Το μήνυμα είναι ήπιο, σχεδόν lifestyle. Το περιεχόμενο, ωστόσο, παραμένει στρατιωτικό.
Η Γερμανία κινείται πιο θεσμικά. Από το 2026, όλοι οι 18χρονοι άνδρες καλούνται να συμπληρώνουν υποχρεωτικό ερωτηματολόγιο στρατιωτικής καταλληλότητας. Οι γυναίκες συμμετέχουν προαιρετικά, λόγω συνταγματικών περιορισμών. Πρόκειται για ένα σύστημα καθολικής καταγραφής που επιτρέπει στο κράτος να γνωρίζει ποιοι είναι διαθέσιμοι, ικανοί και εν δυνάμει αξιοποιήσιμοι.
Η κυβέρνηση αποφεύγει τον όρο «επιστροφή της θητείας», όμως δημιουργεί έναν μηχανισμό που μπορεί να τη διευκολύνει αν οι ανάγκες αυξηθούν. Στόχος είναι η ενίσχυση τόσο του ενεργού στρατεύματος όσο και των εφέδρων, σε μια χώρα που για δεκαετίες αντιμετώπιζε τον μιλιταρισμό ως ιστορικό τραύμα. Η άρνηση τιμωρείται δε με βαρύτατα πρόστιμα.
Η Γαλλία ακολουθεί μια τρίτη διαδρομή. Ετοιμάζει ένα νέο, καθαρά εθελοντικό, δεκάμηνο στρατιωτικό πρόγραμμα για νέους 18–19 ετών, ενώ ταυτόχρονα επανεξετάζει το Service National Universel, το φιλόδοξο σχέδιο «πολιτικής εθνικής υπηρεσίας» που είχε παρουσιαστεί ως εργαλείο κοινωνικής συνοχής.
Το SNU αποδείχθηκε ακριβό, δύσχρηστο και πολιτικά αμφίσημο. Η στροφή προς μια πιο σαφή στρατιωτική εκδοχή εθελοντικής υπηρεσίας δείχνει ότι το Παρίσι αναζητά πιο άμεσες λύσεις ενίσχυσης προσωπικού και εφεδρειών. Η ρητορική παραμένει προσεκτική, όμως η κατεύθυνση είναι σαφής. Ο στρατός επανέρχεται στο κέντρο της νεανικής κοινωνικοποίησης.
Παρά τις διαφορές τους, τα τρία μοντέλα μοιράζονται έναν κοινό παρονομαστή. Δεν πρόκειται απλώς για στρατολογικά εργαλεία, αλλά για πολιτικές αναδιάρθρωσης της σχέσης κράτους–πολίτη. Η ευρωπαϊκή άμυνα παύει να αφορά μόνο επαγγελματίες στρατιωτικούς και μετατρέπεται σε υπόθεση ευρύτερης κοινωνικής διαθεσιμότητας.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία λειτουργεί ως καταλύτης. Η ιδέα ότι η Ευρώπη ζει σε μόνιμη ειρήνη έχει καταρρεύσει. Οι κυβερνήσεις μιλούν πια ανοιχτά για αποτροπή, ανθεκτικότητα, μακροχρόνια σύγκρουση.
Η επαναφορά του στρατού στο προσκήνιο της ευρωπαϊκής κοινωνίας συνδέεται σήμερα με τη σταδιακή μετάβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε καθεστώς πολεμικής οικονομίας. Αμυντικοί προϋπολογισμοί που αυξάνονται μόνιμα, κοινά ευρωπαϊκά ταμεία για εξοπλισμούς, επιδοτήσεις στη βιομηχανία όπλων, αναδιάταξη παραγωγής και τεχνολογίας με στρατιωτικούς όρους. Το ανθρώπινο δυναμικό έρχεται τελευταίο, αλλά έρχεται αναπόφευκτα.
ταν η ΕΕ επενδύει δεκάδες δισεκατομμύρια στην αμυντική και στρατιωτική της δομή, χρειάζεται όχι μόνο εργοστάσια και συμβόλαια, αλλά και ανθρώπους πρόθυμους ή διαθέσιμους να στηρίξουν αυτό το οικοδόμημα. Τα «εθελοντικά» προγράμματα, οι καταγραφές, τα στρατιωτικά gap year λειτουργούν ως κοινωνικός ιμάντας μετάδοσης μιας νέας κανονικότητας που θέλει την ασφάλεια και την άμυνα να προηγούνται του κοινωνικού κράτους. Οι επιλογές είναι πλέον βαθύτατα πολιτικές και άκρως αντιδημοκρατικές αφού η πολεμική οικονομία που φέρνουν στο προσκήνιο αναδιανέμει πόρους, αλλάζει προτεραιότητες, συμπιέζει κοινωνικά δικαιώματα και μετατοπίζει το κέντρο βάρους από την κοινωνική συνοχή στη στρατιωτική αποδοτικότητα. Σε αυτό το πλαίσιο, η νεολαία είναι το απαραίτητο γρανάζι της πολεμικής μηχανής και η κοινωνίες, όπως είπε και ο Νίκος Δένδιας, θα πρέπει να προετοιμαστούν να δουν τα παιδιά τους σε φέρετρα.
Πηγή: rosa.gr
