Σε μια κίνηση ενδεικτική ραγδαίων πολιτικών εξελίξεων προχώρησε ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος υπέβαλε σήμερα το πρωί την παραίτησή του από βουλευτής.

«Παραιτούμαι γιατί δεν μπορώ και δεν θέλω, να διατηρήσω το αξίωμα του βουλευτή, με όσα προνόμια αυτό συνεπάγεται, όταν αισθάνομαι ότι η συμμετοχή μου, με την ειδική συνθήκη μάλιστα του πρώην πρωθυπουργού, δεν προσφέρει τίποτε ουσιαστικό σε όσους με εμπιστεύτηκαν» αναφέρει σε βιντεοσκοπημένο μήνυμά του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο πρώην πρωθυπουργός.

Ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι παραιτείται από βουλευτής, αλλά όχι από την πολιτική δράση.

«Εγκαταλείπω την ασφάλεια των ορεινών εδράνων. Και φιλοδοξώ να επιστρέψω στην ελπιδοφόρα ανασφάλεια της κοινωνικής δράσης. Όχι για να καθοδηγήσω από τα πάνω, αλλά για να αφουγκραστώ καλύτερα τη κοινωνία και τις ανάγκες της. Απελευθερωμένος από αξιώματα, δεσμεύσεις και μηχανισμούς, που δεν μπορούν πια να την εκφράσουν» τονίζει χαρακτηριστικά.

Επισημαίνει «Δεν πιστεύω σε Μεσσίες, ούτε σε κομματικές κατασκευές εργαστηρίου. Πιστεύω όμως στη δύναμη του λαϊκού κινήματος που παλεύει συλλογικά για κοινωνική δικαιοσύνη. Πιστεύω στη βούληση και τις πράξεις των πολλών. Με αυτούς, τις ανάγκες και τις ελπίδες τους, είμαι αποφασισμένος να συναντηθώ».

Προαναγγέλλει νέες πολιτικές κινήσεις σημειώνοντας «Θέλω να απευθυνθώ στους συντρόφους μου, σε όλους όσους πορευτήκαμε μαζί ως εδώ και μοιραστήκαμε αγώνες, αγωνίες, ελπίδες και όνειρα. Δεν θα είμαστε αντίπαλοι. Και ίσως σύντομα να ταξιδέψουμε πάλι μαζί σε πιο όμορφες θάλασσες».

«Η λεηλασία της πατρίδας μας από ένα καθεστώς γενικευμένης διαφθοράς που γεννά ανισότητες και αδικία, δε μπορεί να συνεχιστεί άλλο. Αν δεν μπορούν όσοι έχουν την ευθύνη της δημοκρατικής αντιπολίτευσης να παραμερίσουν τις ιδιοτέλειές τους για να προκύψει η αλλαγή, τότε θα πρέπει να γίνουμε όλοι εμείς η αλλαγή που προσδοκούμε. Για να πάρουμε το μέλλον στα χέρια μας. Αυτό αξίζει κάθε κόπο και κάθε αγώνα» καταλήγει αφήνοντας αιχμές και προς τα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Η ανάρτηση του Αλέξη Τσίπρα

Μετά από 16 χρόνια στη Βουλή, ως βουλευτής, αρχηγός κόμματος, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρωθυπουργός, έλαβα μια απόφαση συνείδησης:

Να παραιτηθώ από το βουλευτικό αξίωμα.

Λίγο πριν την έναρξη της νέας κοινοβουλευτικής Συνόδου, κατέθεσα στον Πρόεδρο της Βουλής την παραίτησή μου.

Δεν ήταν μια απόφαση εύκολη, ούτε και αβασάνιστη.

Παραιτούμαι γιατί δεν μπορώ και δεν θέλω, να διατηρήσω το αξίωμα του βουλευτή, με όσα προνόμια αυτό συνεπάγεται, όταν αισθάνομαι ότι η συμμετοχή μου, με την ειδική συνθήκη μάλιστα του πρώην πρωθυπουργού, δεν προσφέρει τίποτε ουσιαστικό σε όσους με εμπιστεύτηκαν.

Γιατί δεν μπορώ και δεν θέλω, να συμμετέχω τυπικά σε μια Βουλή, που δημοκρατικά απογυμνωμένη, με ευθύνη κυρίως της πλειοψηφίας, αδυνατεί να επιτελέσει το ρόλο που το Σύνταγμα επιτάσσει και οι πολίτες απαιτούν.

Παραιτούμαι όμως από βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, δεν παραιτούμαι από την πολιτική δράση.

Εγκαταλείπω την ασφάλεια των ορεινών εδράνων.
Και φιλοδοξώ να επιστρέψω στην ελπιδοφόρα ανασφάλεια της κοινωνικής δράσης.

Όχι για να καθοδηγήσω από τα πάνω, αλλά για να αφουγκραστώ καλύτερα τη κοινωνία και τις ανάγκες της.
Απελευθερωμένος από αξιώματα, δεσμεύσεις και μηχανισμούς, που δεν μπορούν πια να την εκφράσουν.

Σε μια περίοδο όπου η πατρίδα μας βρίσκεται σε επικίνδυνο αδιέξοδο.
Οικονομικό, πολιτικό, γεωστρατηγικό, μα πρωτίστως ηθικό.
Ζητείται ελπίς.
Μέσα από τις πράξεις και όχι μόνο με λόγια.

Τις πράξεις που αποδεικνύουν ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι.
Τις πράξεις, που μόνο μ’ αυτές μπορούμε να υπερβούμε τα σημερινά αδιέξοδα.

Δεν πιστεύω σε Μεσσίες, ούτε σε κομματικές κατασκευές εργαστηρίου.
Πιστεύω όμως στη δύναμη του λαϊκού κινήματος που παλεύει συλλογικά για κοινωνική δικαιοσύνη.
Πιστεύω στη βούληση και τις πράξεις των πολλών.
Με αυτούς, τις ανάγκες και τις ελπίδες τους, είμαι αποφασισμένος να συναντηθώ.

Θέλω να απευθυνθώ στους συντρόφους μου, σε όλους όσους πορευτήκαμε μαζί ως εδώ και μοιραστήκαμε αγώνες, αγωνίες, ελπίδες και όνειρα.

Δεν θα είμαστε αντίπαλοι.
Και ίσως σύντομα να ταξιδέψουμε πάλι μαζί σε πιο όμορφες θάλασσες.

Κυρίως όμως, θέλω να απευθυνθώ στη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία που ασφυκτιά:
Η λεηλασία της πατρίδας μας από ένα καθεστώς γενικευμένης διαφθοράς που γεννά ανισότητες και αδικία, δε μπορεί να συνεχιστεί άλλο.
Αν δεν μπορούν όσοι έχουν την ευθύνη της δημοκρατικής αντιπολίτευσης να παραμερίσουν τις ιδιοτέλειές τους για να προκύψει η αλλαγή, τότε θα πρέπει να γίνουμε όλοι εμείς η αλλαγή που προσδοκούμε.
Για να πάρουμε το μέλλον στα χέρια μας.
Αυτό αξίζει κάθε κόπο και κάθε αγώνα.
 

 

Η επιστολή προς τον πρόεδρο της Βουλής

Η έδρα και οι καραμπόλες

Πέρα από τον σεισμό που προκαλεί στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, η απόφαση αυτή του Αλέξη Τσίπρα φέρνει και ανακατατάξεις εντός Βουλής, καθώς αλλάζουν οι κοινοβουλευτικές δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς.

Η έδρα του Αλέξη Τσίπρα πηγαίνει στον Θοδωρή Δρίτσα, ο οποίος ήδη επιβεβαίωσε στην efsyn.gr ότι θα κρατήσει την έδρα για λογαριασμό της Νέας Αριστεράς.

Συνεπώς, αυτό σημαίνει πως η Νέα Αριστερά αριθμεί, πλέον, 12 βουλευτές, με τον ΣΥΡΙΖΑ να πέφτει στις 25.

Μακρόνησος/Τρωάδες Σε κείμενο και σκηνοθεσία Ανδρέα Ζαφείρη Νέα Σκηνή BRECHT 2510 | Πρεμιέρα 4 Οκτωβρίου

Δείτε το trailer εδώ

Μία σιωπηλή σελίδα της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας ζωντανεύει στην καινούργια θεατρική Σκηνή BRECHT-2510, που ανοίγει τις πόρτες της τον Οκτώβριο. Η νέα παράσταση με τίτλο «Μακρόνησος/Τρωάδες», σε κείμενο και σκηνοθεσία του Ανδρέα Ζαφείρη, φέρνει στο προσκήνιο τις γυναίκες-εξόριστες της Μακρονήσου κατά την ταραγμένη εμφυλιακή περίοδο, σε μια συγκλονιστική συνάντηση με την τραγωδία των Τρωάδων του Ευριπίδη. Η Μακρόνησος, το νησί-σύμβολο της βίας και του ιδεολογικού διωγμού, γίνεται σκηνικό όπου η αρχαία τραγωδία και η πρόσφατη ιστορία διασταυρώνονται, αποκαλύπτοντας μια επιμελώς κρυμμένη άλλη όψη της συλλογικής μας μνήμης. Μέσα από έναν ποιητικό διάλογο ανάμεσα στο παρελθόν, στο παρόν αλλά και στο μέλλον, η παράσταση αναδεικνύει την ανθρώπινη κραυγή για Ελευθερία: πληγωμένη, αλλά ανυπότακτη, «πνιγμένη», αλλά διαχρονική, τραυματισμένη αλλά αγωνιζόμενη. Οι Τρωάδες αποκτούν νέα πνοή, λειτουργώντας όχι μόνο ως θρήνος, αλλά και ως κάλεσμα για επαγρύπνηση, ως διαχρονικό σχόλιο στην ανθρώπινη φύση με όλες τις αντιφάσεις της – τη βία και τη συμπόνια, την καταστροφή και την ανάγκη για δημιουργία. Ο Ανδρέας Ζαφείρης, αντλώντας από πραγματικές ιστορίες, δημιουργεί ένα έργο-καθρέφτη της Ιστορίας και της ψυχής. Ένα ταξίδι μέσα από τα ερείπια, που καταλήγει στην ελπίδα.   Παίζουν οι ηθοποιοί: Μαρία Βλάχου, Χάρης Γεωργιάδης, Βίκυ Εδιάρογλου, Έρη Μαριόγλου, Ειρηάννα Μπουμπάρη   Κείμενο-Σκηνοθεσία: Ανδρέας Ζαφείρης Ηχογραφήσεις: Δημήτρης Τριγωνίδης Φωτογραφίες / Video: Μάρκος Κιμιωνής Trailer: Χάρης Γεωργιάδης   Πληροφορίες: -Έναρξη παραστάσεων: Σάββατο 4 Οκτωβρίου, κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21:15 -Χώρος: Σκηνή BRECHT-2510, Γ’ Σεπτεμβρίου 38, Αθήνα -Εισιτήρια: Κανονικό 12 €, Μειωμένο, Φοιτητικό, Ανέργων, Άνω των 65, Ομαδικές κρατήσεις 10 €, Ατέλεια ηθοποιού 8 € -Κρατήσεις στα τηλ. 6984618063, 6973070329

ΚΩΣΤΑΣ ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Συναγερμός έχει σημάνει στα διοικητικά και επιστημονικά επιτελεία της ΕΥΔΑΠ αλλά και της κυβέρνησης προκειμένου να βρεθούν λύσεις για την επάρκεια νερού στην Αθήνα. Σύμφωνα με τα δελτία της ΕΥΔΑΠ από τους ταμιευτήρες, τα αποθέματα νερού επαρκούν μέχρι τον Οκτώβριο του 2026 στο υποθετικό σενάριο που δεν βρέξει μέχρι τότε ή για δύο χρόνια εάν πάμε με τα δεδομένα των βροχοπτώσεων της τελευταίας χρονιάς. Η κατάσταση είναι δραματική και σύμφωνα με παράγοντες που γνωρίζουν καλά το πρόβλημα, έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος όχι μόνο για μεγάλα και δαπανηρά έργα που θα δώσουν οριστικές λύσεις αλλά και για την ενημέρωση των πολιτών.

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι από τα δελτία αποθεμάτων της ΕΥΔΑΠ στους ταμιευτήρες στον Ευήνο, στον Μόρνο, στην Υλίκη και στον Μαραθώνα και όπως φαίνεται ακόμα και ένας βαρύς χειμώνας δεν θα είναι αρκετός για να δώσει οριστική λύση.

Το ethnos.gr παρουσιάζει όλες τις τιμές των ταμιευτήρων από καταβολής των μετρήσεων το 1985.

Με ταχύτητα στο σημείο μηδέν

Παρότι οι σημερινές τιμές των αποθεμάτων είναι οι τρίτες χειρότερες στην ιστορία μετά το 1990 και το 2001, ουσιαστικά το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο από το 1990 και το 2001 και χρονικά τρέχουμε με μεγαλύτερη ταχύτητα στο σημείο «μηδέν» που δεν είναι άλλο από το να στερέψουν τα πάντα.

Αύξηση σε παροχές και κατανάλωση

Κατ΄εκτίμηση και σύμφωνα πάντα με τα στοιχεία που έχουν δημοσιευτεί στον Τύπο της εποχής από την ΕΥΔΑΠ αλλά και τις τιμές κατανάλωσης των καθημερινών δελτίων από τις χρονιές εκείνες, η σημερινή (2025) συνολική κατανάλωση νερού το 24ωρο είναι μεγαλύτερη 140% από ό,τι το 1993 και 80% από ό,τι το 2001. Η αύξηση διαμορφώνεται σε σχέση με την αύξηση των παροχών νερού και της κατανάλωσης, της αύξησης του πληθυσμού στην πρωτεύουσα αλλά και των επιχειρηματικών και άλλων δραστηριοτήτων.

Σε μία εβδομάδα ξεπερνάμε το 2001

Όπως πάνε τα πράγματα σε περίπου μία εβδομάδα τα συνολικά αποθέματα νερού του 2025 θα περάσουν σε αρνητικό δείκτη και τα αρνητικά αποθέματα του 2001. Αυτός είναι και ο λόγος που έχουν «παγώσει» για την ώρα τα σχέδια της ΕΥΔΑΠ για επέκταση του δικτύου της σε έξι μεγάλους Δήμους της Αττικής που διατηρούν ιδιόκτητο δίκτυο και ορισμένοι από αυτούς και δικές τους γεωτρήσεις.

 

Στην καλύτερη περίπτώση μία διετία

Σήμερα (τιμές μέτρησης 30 Σεπτεμβρίου 2025) τα συνολικά αποθέματα είναι 403.388.000 κυβικά μέτρα νερού - m³, ενώ στην ίδια ημερομηνία του 2001 ήταν 396.880.000 m³ και το 1993 ήταν 146.635.000 m³. Να σημειωθεί πως το νερό από τον Ευήνο προστέθηκε στις αρχές του 2002.

Ακριβώς ένα χρόνο νωρίτερα (30/09/2024) είχαμε 639.000.082 m³ νερού. Σε ένα χρόνο είχαμε μείωση 236.000.000 κυβικά μέτρα νερού - m³ που αυτό σημαίνει πως έχουμε νερό για λιγότερο από δύο χρόνια εκτός και εάν οι βροχοπτώσεις και οι χιονοπτώσεις αυξηθούν. 

Δεν είναι αισιόδοξοι

Ο χειμώνας 2025-26 θα είναι καθοριστικός όχι γιατί να επιλυθεί το πρόβλημα αλλά για να πάρουμε παράταση ώστε η ΕΥΔΑΠ να καταφέρει να προλάβει τα έργα που έχει προγραμματίσει όπως νέες γεωτρήσεις ή μεταφορά νερού ακόμα και αφαλατώσεις που θεωρείται από τα πιο αμφιλεγόμενα και δαπανηρά εγχειρήματα. Για να πάρει ανάσα η ΕΥΔΑΠ και να αποφύγουμε δυσάρεστες καταστάσεις στο μέλλον όπως περιορισμό στη χρήση του νερού με μείωση της πίεσης ή ακόμα και διακοπές θα πρέπει να περάσουμε σε μία παρατεταμένη περίοδο βροχοπτώσεων που θα αλλάξουν άρδην την κατάσταση. Οι εκτιμήσεις της επιστημονικής κοινότητας δεν είναι αισιόδοξες. Η αύξηση της θερμοκρασίας και η μείωση βροχοπτώσεων και χιονοπτώσεων καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους έχουν φέρει την κατακρήμνιση των αποθεμάτων σε σημείο επικίνδυνο.

 

Η συγκομιδή της τελευταίας κακοκαίρας

Είναι χαρακτηριστικό πως το τριήμερο 1-3 Οκτωβρίου που σημειώθηκαν βροχοπτώσεις σε περιοχές της κεντρικής και της ανατολικής Στερεάς Ελλάδας που είχε να βρέξει έως και 5 μήνες τα αποτελέσματα στους ταμιευτήρες δεν ήταν τα αναμενόμενα. Σύμφωνα με γεωλόγους υπήρξε ένα θετικό και ένα αρνητικό στοιχείο:

 

 

Το θετικό και το αρνητικό

Το θετικό ήταν πως ως επί το πλείστον οι βροχές που έπεσαν το διάστημα 1-3 Οκτωβρίου ήταν ποτιστικές και δεν σημειώθηκαν πλημμυρικά φαινόμενα ώστε να απορριφθεί ο κύριος όγκος νερού στη θάλασσα. Το αρνητικό ήταν πως το νερό πότισε τη διψασμένη γη και ουσιαστικά «αποθηκεύτηκε» και έτσι δεν καταγράφηκαν άμεσα μεγάλοι όγκοι νερού στους ταμιευτήρες. 

 

Θέλουμε χιόνια

Όπως τονίζουν γεωλόγοι θα χρειαστούν παρατεταμένες βροχοπτώσεις για να αντιστραφεί η αρνητική κατάσταση και κυρίως να έχουμε μεγάλα ύψη χιονιού τον χειμώνα ώστε να υπάρξει ικανοποιητική αποθήκευση νερού στους ορεινούς όγκους της κεντρικής και της Στερεάς Ελλάδας που θα τροφοδοτήσουν όχι μόνο τους ταμιευτήρες του Ευήνου, του Μόρνου, της Υλίκης και του Μαραθώνα αλλά και των υπογείων αποθεμάτων που δυνητικά αξιοποιούνται μέσω των γεωτρήσεων.

 

Πηγή: ethnos.gr

«Ο Σταθμάρχης» του Γιώργου Αγγελίδη εμπνευσμένο από το έργο του Κάρολου Ντίκενς “The Signal-man” ΜΕ ΤΟΝ ΒΥΡΩΝΑ ΚΟΛΑΣΗ

Δείτε το τρέιλερ εδώ

Μια φωνή από το σκοτάδι. Ένα φάντασμα δίχως πρόσωπο. Ένας μοναχικός άντρας σε μια χαράδρα. Κρατήσεις: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/o-stathmarxis   Σε έναν απομονωμένο σιδηροδρομικό σταθμό, ένας σταθμάρχης παλεύει να κρατήσει τη γραμμή ασφαλή. Μα όταν αρχίζει να βλέπει οράματα, να ακούει κραυγές και να νιώθει πως το ίδιο το σκοτάδι τον κοιτά, η πραγματικότητα αρχίζει να ραγίζει. Είναι τρελός ή μήπως γίνεται μάρτυρας ενός προαιώνιου κύκλου προειδοποίησης και θανάτου; Μια ατμοσφαιρική διασκευή που μετατρέπει την νουβέλα του Ντίκενς σε έναν βαθιά ψυχολογικό μονόλογο τρόμου και υπαρξιακής αγωνίας. Ένα έργο για τον φόβο, τη μοναξιά, την ευθύνη και το τίμημα που πληρώνουν εκείνοι που στέκουν άγρυπνοι φρουροί, ενώ ο κόσμος προσπερνά χωρίς να κοιτάξει ποτέ πίσω. ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ Κείμενο: Γιώργος Αγγελίδης Σκηνοθεσία: Νατάσα Παπαδάκη Σκηνικά: Βασίλης Δαρόγλου Ενδυματολόγος: Έλενα Στρατηγοπούλου Σχεδιασμός φώτων: The Chameleon Βοηθός σκηνοθέτη/παραγωγής: Μαρία Μπακάρα Επικοινωνία: Καλλ. Εταιρεία Cald / Le Canard qui Parle Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Λέπουρης Επιμέλεια Μουσικής: Νατάσα Παπαδάκη Social Media/Βίντεο: Blacklist Productions Παραγωγή: Chameleon Productions Οργάνωση παραγωγής: Μαντάμ Σαρδάμ Πρωταγωνιστεί ο Βύρων Κολάσης ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ - Από 16 Οκτωβρίου, κάθε Πέμπτη στις 20.00 για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων στο Θέατρο Αργώ, Ελευσινίων 13-15 (Πλησίον του Μετρό Μεταξουργείο) | Τηλέφωνο: 2105201684 | www.argotheater.gr - Διάρκεια Παράστασης: 60 λεπτά - Τιμές Εισιτηρίων: 15€ (Κανονικό), 12€ (Μειωμένο), 5€ (Ατέλεια)  -Κρατήσεις: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/o-stathmarxis www.more.com & στο ταμείο του θεάτρου - Ig: @chameleonproductionsgr

 

Στον Δρόμο που κυκλοφορεί
το Σάββατο 4 Οκτωβρίου!

Διαφθορά και ακαταδίωκτο χέρι-χέρι με την εξάρτηση • Το σύστημα διαφθοράς κτίστηκε από τις ελίτ με τις ευλογίες της ευρωκρατίας και των ΗΠΑ • Αδίστακτοι οι κυβερνώντες απέναντι στον λαό και όσους διεκδικούν • Καθολικό το αίτημα για αλήθεια, δικαιοσύνη, εκδημοκρατισμό Τα 20 σημεία Τραμπ Τι σημαίνουν, προς τα πού οδηγούν Τη Δευτέρα 29/9 ο Ντόναλντ Τραμπ παρουσίασε το «Ολοκληρωμένο Σχέδιο για τον Τερματισμό της Σύγκρουσης στη Γάζα», κωδικά «Σχέδιο 20 σημείων». Την ίδια μέρα, σε κοινή συνάντηση Τραμπ-Νετανιάχου, υποστηρίχθηκε και από τους δύο ένθερμα το σχέδιο αυτό. Διαβάστε όλο το editorial

ΤΟ ΘΕΜΑ   Και γενοκτόνοι και πειρατές Η νέα επίθεση του Ισραήλ στον στόλο Global Sumud Flotilla προσθέτει έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα της ατιμωρησίας ενός κράτους που επιμένει να κουρελιάζει κάθε έννοια διεθνούς δικαίου     ΤΕΜΠΗ Συνεχίζεται η απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι ΠΟΛΙΤΙΚΗ Τα τρία «Κ» του Ρούντι Ρινάλντι ΔΙΕΘΝΗ Σε επικίνδυνους δρόμους ο ουκρανικός πόλεμος ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ Πιάνουν τόπο οι… φοβέρες του Ερντογάν 2ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ Συνέντευξη με τον Αντώνη Ανδρουλιδάκη

PURGATORIO

του Ariel Dorfman

 

ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: 16 Οκτωβρίου 2025

Κάθε Πέμπτη στις 21:00 για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

Θέατρο ΜΙΚΡΟΣ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ

Σκηνοθεσία: Χρήστος ΝΤΟΒΑΣ

Μετάφραση: Γιώργος ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ | Τίτος ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗΣ

 

Δείτε εδώ το trailer της παράστασης.

Δείτε εδώ το teaser της παράστασης.

 

Η HERMIA Stage Productions συστήνεται στα θεατρικά δρώμενα με την πρώτη της παραγωγή – το αριστούργημα του Ariel Dorfman, PURGATORIO, το οποίο ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα στη σκηνή του Μικρού Κεραμεικού από Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2025 και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων. 

 

Τί πραγματεύεται το PURGATORIO;

 

Ένας ΆΝΔΡΑΣ. Μία ΓΥΝΑΙΚΑ. ΑΡΣΕΝΙΚΟ και ΘΗΛΥΚΟ.

Δύο μύθοι από το μακραίωνο χτες εγκλωβισμένοι μετά θάνατον στην ίδια τους τη φήμη για μία αιωνιότητα. Δύο θηρία χωρίς ονόματα παλεύουν με τις συνέπειες των ίδιων τους των πεπραγμένων, με το βάσανο της μνήμης, της ενοχής, της άσβεστης οργής. Δύο άνθρωποι που έχουν πληγώσει βαθιά ο ένας τον άλλο, στέκονται αντίκρυ σε μια ιδιότυπη ψυχοθεραπεία αναζητώντας την τελική κάθαρση.

Στην αρένα του αέναου η λύτρωση περνάει μέσα απ’ τη συγχώρεση.

Τότε μόνον κλείνει ο κύκλος.

Τότε σε αφήνει να φύγεις το PURGATORIO. 

 

ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

«Οι ποιητές ονόμασαν τους μύθους από το ρήμα φημί (=λέγω), διότι δεν επρόκειντο για πραγματικά γεγονότα, αλλά για επινοήματα απλώς για να λέγονται.»

Ισίδωρος της Σεβίλλης, 560-636 μ.Χ.

 

Η αφήγηση ορίζει τους ήρωές της. Οι ήρωες ζουν και πεθαίνουν με την αφήγηση των πεπραγμένων τους, είτε πρόκειται για ηρωική απεικόνιση, είτε για συκοφαντική ή δεισιδαιμονική. Ο Ντόρφμαν δίνει το πάει ακόμα παραπέρα. Τους ψυχαναλύει. Επηρεασμένος από τον Δάντη, αφουγκράζεται τους δύο μυθικούς ήρωες του έργου post mortem, στο Καθαρτήριο – οι συνέπειες των πράξεων στο εσώτερο επίπεδο της ψυχής, της μνήμης.

Το PURGATORIO διερευνά τους ψυχολογικούς μηχανισμούς, οι οποίοι καθορίζουν τη σχέση μας με το περιβάλλον μας, με τους ανθρώπους που αγαπάμε και τους τρόπους με τους οποίους αποδεχόμαστε και συγχωρούμε τη βία που ασκούμε μεταξύ μας. Για να το πετύχει αυτό o Ντόρφμαν επιλέγει τον δραματουργικό δρόμο της μεταγραφής ενός διαχρονικού μύθου. Για την ακρίβεια εστιάζει στο επέκεινα του μύθου σε ένα μετα-δραματικό πλαίσιο: οι δύο χαρακτήρες, ο ΑΝΔΡΑΣ και η ΓΥΝΑΙΚΑ προσπαθούν να διαχειριστούν τις συνέπειες των εν ζωή πεπραγμένων τους. Ο μύθος τους ακολουθεί και τους καθορίζει ακόμα και μετά το φυσικό τους θάνατο.. Fama volat – η φήμη τους διαιωνίζεται στις μνήμες και γλώσσες των ανθρώπων ερήμην τους. Βιώνουν το μετά σε ένα άχρονο, αιώνιο τώρα.

Δεν είναι καταδικασμένοι σε κάποια κόλαση, όπως κάνει ο Σαρτρ στο Κεκλεισμένων των Θυρών. Όχι. Στο PURGATORIO, το Καθαρτήριο δηλαδή, δεν υπάρχει καταδίκη. Η λύτρωση επέρχεται, αρκεί να συγχωρήσει ο ένας τον άλλο. Αν όχι, τότε το Καθαρτήριο γίνεται αιωνιότητα. Στάσιμη κι αναλλοίωτη. Ψυχρή, γιατί δε γνωρίζει μήτε αρχή, μήτε τέλος. Το ίδιο και οι δυο ήρωες, δύο θηρία. Αιώνια. Αρχετυπικά. Εντυπωσιακά και φοβερά, σαν δυο στρατοί παρατεταγμένοι για μάχη. Στέκονται εκεί γυμνά ενώπιον όλων, σαν εξωτικά εκθέματα του αιώνιου μέσα μας – των σκέψεων που δεν τολμήσαμε ποτέ να κάνουμε λέξεις, των επιθυμιών που δεν τολμήσαμε ποτέ να κάνουμε πράξεις. Εν τέλει ΑΝΔΡΑΣ και ΓΥΝΑΙΚΑ δεν είναι παρά καθρέφτες του ίδιου μας του εαυτού – ή έστω του κομματιού εκείνου του εαυτού μας που παλεύουμε να τιθασεύσουμε.

Χρήστος ΝΤΟΒΑΣ

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

PURGATORIO

του Ariel Dorfman

 

Διανομή

ΓΥΝΑΙΚΑ: Έφη ΣΙΣΜΑΝΙΔΟΥ

ΑΝΔΡΑΣ: Χρήστος ΝΤΟΒΑΣ

 

Συγγραφέας | Ariel DORFMAN

Σκηνοθεσία | Χρήστος ΝΤΟΒΑΣ

Μετάφραση | Γιώργος ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ & Τίτος ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗΣ

Κινησιολογία | Αρετή ΜΩΚΑΛΗ

Βοηθός Σκηνοθέτη | Μάρω ΓΕΩΡΓΑΚΟΥΔΗ
Κατασκευή Σκηνικών | Στέφανος ΛΩΛΟΣ

Ενδυματολόγος | Ειρήνη ΖΗΤΑ

Φωτισμοί | Γρηγόρης ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ

 

Προβολή & Επικοινωνία | Νταίζη ΛΕΜΠΕΣΗ

 

Φωτογραφίες & Βίντεο | Κωνσταντίνος ΛΕΠΟΥΡΗΣ

Teaser / Trailer | Ozymandias Graphic Design

Γραφιστικά / Σχεδιασμός Αφίσας | Ozymandias Graphic Design

 

Οργάνωση παραγωγής | Έφη ΣΙΣΜΑΝΙΔΟΥ & Χρήστος ΝΤΟΒΑΣ

Διεύθυνση Παραγωγής | Χρήστος ΝΤΟΒΑΣ

Βοηθός Παραγωγής | Μάρω ΓΕΩΡΓΑΚΟΥΔΗ

Παραγωγή | HERMIA Stage Productions Α.Μ.Κ.Ε. (@hermiastage)

 

Πού: Θέατρο ΜΙΚΡΟΣ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ (Ευμολπιδών 13, ΓΚΑΖΙ, 118 54, τηλ. 210 34 54 831, ΣΤΑΣΗ ΜΕΤΡΟ: ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ )

Πότε: Από 16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2025 και κάθε Πέμπτη στις 21:00 (για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων)

Προπώληση: Ticket Services

Τιμές εισιτηρίων: - €15 (Γενική Είσοδος, Ticket Services)

  - €12 (Φοιτητικό, Aτέλεια - Ticket Services)

  - €10 (Ανέργων - Ticket Services)

Διάρκεια: 80’ (Χωρίς διάλειμμα)

 

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΓΙΑ ΑΝΩ ΤΩΝ 16 ΕΤΩΝ

ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ

Ένας παράνομα απαχθείς Εβραίος βρίσκεται, αυτή τη στιγμή, έγκλειστος σε κελί φυλακής σε μια έρημο. Αν και είναι μόνο ένας από πολλούς εξ ίσου παράνομα απαχθέντες, αυτός ο άνθρωπος έχει στοχοποιηθεί από τους απαγωγείς του επειδή είναι Εβραίος. Αν και Αμερικανός πολίτης, κανένας Αμερικανός γερουσιαστής, βουλευτής ή ιθύνων δεν έχει κουνήσει το μικρό δαχτυλάκι, ούτε καν έχει πει λέξη, για να εξασφαλίσει την απελευθέρωσή του.

Το όνομά του είναι Ντέιβιντ Άντλερ, συνάδελφος, αγαπητός φίλος, μέλος της ευρύτερης οικογένειάς μας. Η διαβόητη φυλακή στην οποία μαραζώνει ονομάζεται Κέτζιοτ και βρίσκεται στην έρημο Νεγκέβ. Οι απαγωγείς του είναι όργανα του Ισραηλινού κράτους που απήγαγαν τον David σε διεθνή ύδατα, μαζί με εκατοντάδες άλλους δικούς μας ανθρώπους– μια πράξη (νομικά αδιαμφισβήτητης) πειρατείας εναντίον των πληρωμάτων της Διεθνούς Φλοτίλας Αλληλεγγύης που είχαν βάλει πλώρη για την λεγόμενη Λωρίδα της Γάζας – την οποία το Διεθνές Δικαστήριο, στις 19 Ιουνίου 2024, κήρυξε παράνομα κατεχόμενο έδαφος που το Ισραήλ έπρεπε να εκκενώσει αμέσως. Αντ' αυτού, όλη την περασμένη χρονιά, το Ισραήλ ενίσχυσε την πολιορκία της Γάζας ώστε να συνεχίσει τη σκόπιμη γενοκτονία του λαού της.

Η ισραηλινή προπαγάνδα πρόβαλε τρία γιγάντια ψέματα για να δικαιολογήσει την πειρατεία και τις απαγωγές: Πρώτον, ότι ο Ντέιβιντ Άντλερ και οι σύντροφοί του εισήλθαν απερίσκεπτα σε ζώνη πολέμου και παραβίασαν ζώνη ασφαλείας. Δεύτερον, ότι, αν πραγματικά ενδιαφέρονταν να παραδώσουν ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα, θα έπρεπε να την είχαν παραδώσει στις ισραηλινές αρχές, οι οποίες στη συνέχεια θα την παρέδιδαν στον λαό της Γάζας. Τρίτον, ότι τα πληρώματα του στόλου χρηματοδοτούνταν, και μάλιστα «κατευθύνονταν», από τη Χαμάς.

Είναι πολύ εύκολο να αποδειχθεί ότι πρόκειται για γιγαντιαία ψέματα.

Πρώτον, ο Ντέιβιντ Άντλερ και οι σύντροφοί του δεν εισήλθαν σε καμία πολεμική ζώνη, αλλά σε «ζώνη» γενοκτονίας. Ο μόνος που παραβίασε το διεθνές δίκαιο ήταν το ίδιο το Ισραήλ, κηρύσσοντας ζώνη ασφαλείας γύρω από τη Γάζα για να περιφρουρήσει τη γενοκτονία του εντός της Γάζας. Σε αντιδιαστολή, η φλοτίλα έπλεε νομιμότατα σε διεθνή ύδατα με μόνα όπλα βρεφικό γάλα και λίγα σιτηρά.

Δεύτερον, ο λαός της Γάζας λιμοκτονεί (όταν δεν κονιορτοποιούνται από τις ισραηλινές βόμβες) επειδή το Ισραήλ, όπως έχουν δηλώσει αρκετοί υπουργοί του, σχεδίασε σχολαστικά το πώς θα αποτρέψει την είσοδο τροφίμων, νερού και φαρμάκων στη Γάζα. Υπό αυτή την έννοια, είναι τουλάχιστον γελοία η ιδέα ότι τα πληρώματα του στόλου θα έπρεπε να παραδώσουν τη βοήθειά τους στο Ισραήλ (Γιατί; Για να προστεθεί στα ήδη τεράστια αποθέματα βοήθειας που το Ισραήλ εμποδίζει ενεργά να φτάσουν στη Γάζα;).

Τρίτον, το να αποκαλείς τον Ντέιβιντ Άντλερ και τους συντρόφους του υποστηρικτές της Χαμάς ή, ακόμα χειρότερα, όργανα της Χαμάς, αποκαλύπτει την «συγκινητική» προσπάθεια της ισραηλινής κυβέρνησης να κολλήσει το λογότυπο της Χαμάς στο μέτωπο οποιουδήποτε θέλει να σκοτώσει, να απαγάγει ή να δυσφημίσει. 

Μπορεί να ρωτήσετε: Γιατί εστιάζω στον Ντέιβιντ Άντλερ; Ο λόγος γίνεται προφανής σε μια ανάρτηση του Ντέιβιντ πριν από την πολυαναμενόμενη απαγωγή του: 

«Σχεδόν ποτέ δεν γράφω «ως Εβραίος». Όπως κι άλλοι, βρίσκω πολύ κουραστικό το να αναγκάζομαι να θέτω τα συναισθήματά μου ως Εβραίος πάνω από όλα... Αλλά σήμερα ένιωσα την ανάγκη να γράψω επ΄ αυτού — ως ο μοναδικός Εβραίος σε αυτή την αποστολή... Αν υπάρχει κάποιο μέρος του Τορά που ακόμα θυμάμαι, είναι η κορυφαία υποχρέωση που μας επιβάλλει: «Δικαιοσύνη, δικαιοσύνη θα επιδιώκεις»... Πώς θα μπορούσαμε να παραμείνουμε αμέτοχοι ενώ το Κράτος του Ισραήλ διαστρεβλώνει αυτή την ιερή υποχρέωση, προχωρώντας το ολοκαύτωμα του Παλαιστινιακού λαού; Συμμετείχα σε αυτή την αποστολή όπως και κάθε άλλος συμμετέχων — για να υπερασπιστώ την ανθρωπότητα, πριν να είναι πολύ αργά. Αλλά την ιερή Ημέρα της Εξιλέωσης (YomKipur), θυμάμαι ότι βρίσκομαι εδώ και επειδή το απαιτεί η εβραϊκή μου κληρονομιά.

Όταν ήταν έφηβος, ο παππούς μου Ζακ Άντλερ (βλ. φωτογραφία του Ντέιβιντ και του Ζακ) εντάχθηκε στην Παρισινή Αντίσταση, ρισκάροντας τη ζωή του για να σαμποτάρει τις επιχειρήσεις των Ναζί την ώρα που οι φίλοι και η οικογένειά του στέλνονταν στο θάνατο σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αυτή είναι η παράδοση την οποία καλούμαι να τιμήσω και ο ορισμός της «δικαιοσύνης» που ανταποκρίνεται στην εβραϊκή μου ταυτότητα — καθώς η ίδια γενοκτονική μανία που στόχευσε τους προγόνους μου έχει τώρα κυριεύσει τα κύρια θύματά της… 

Αν οι ισραηλινές δυνάμεις μας αναχαιτίσουν την Ημέρα της Εξιλέωσης, ας δουν τότε πώς είναι η αληθινή εξιλέωση. Όχι να νηστεύουν με όλες τους τις ανέσεις ενώ οι γείτονές τους λιμοκτονούν. Όχι να προσεύχονται με ασφάλεια ενώ ρίχνουν βόμβες πάνω τους. Εξιλέωση σημαίνει δράση. Έτσι, καθώς ο ήλιος θα δύει απόψε και θα αρχίζει η νηστεία, ελπίζω ότι οι υπόλοιποι Εβραίοι θα ενωθούν μαζί μου επαναπροσδιορίζοντας την προσέγγισή τους στην εξιλέωση — μαζί με σιωπηλή προσευχή και προς την θαρραλέα δράση ώστε να τερματιστεί αυτή η φρικτή γενοκτονία. G'marchatimatova.»

Για αυτόν λοιπόν τον λόγο αφιερώνω τούτες τις γραμμές στον φίλο μου Ντέιβιντ Άντλερ, χωρίς φυσικά να παραμελώ ή να υποτιμώ τις θυσίες των άλλων συντρόφων μας του ΜέΡΑ25, άλλων φορέων, ανένταχτων αγωνιστών, που βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε ισραηλινή αιχμαλωσία: Επειδή ο Ντέιβιντ είναι ο μόνος Εβραίος στα χέρια των Ισραηλινών εγκληματιών πολέμου που πιστεύουν πραγματικά ότι διαπράττουν γενοκτονία εκ μέρους του εβραϊκού λαού.

Μανιακοί γενοκτόνοι, όπως ο Ισραηλινός υπουργός Ασφάλειας Ιταβάρ Μπεν-Γκβίρ, μισούν έναν έντιμο Εβραίο αγωνιστή όπως ο Ντέιβιντ Άντλερ περισσότερο από ό,τι μισούν ακόμη και τη Χάμας. Γιατί είναι η γενναία στάση του Ντέιβιντ Άντλερ που ξεσκεπάζει  το ψέμα τους ότι δήθεν η Παγκόσμια Σουμούντ Φλοτίλα ήταν ένας αντισημιτικός στολίσκος κακομαθημένων, παραπλανημένων παλιόπαιδων. Γιατί ο Ντέιβιντ αποτελεί ζωντανή υπενθύμιση (όπως ήταν και ο παππούς του, που αντιστάθηκε στους Ναζί πριν από δεκαετίες) της εγκληματικότητας εκείνων που καταδικάζουν έναν ολόκληρο λαό σε θάνατο. Γιατί άνθρωποι που πάνε κόντρα στο κράτος του Ισραήλ που λέει ότι τους εκπροσωπεί,  όπως ο Ντέιβιντ, είναι το λαμπρότερο παράδειγμα της μακροχρόνιας αντίστασης του εβραϊκού λαού στην οργανωμένη μισανθρωπία, στα πογκρόμ, στη γενοκτονία.

Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο φοβάμαι για τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα του Ντέιβιντ Άντλερ περισσότερο από οποιονδήποτε από τους απαχθέντες συντρόφους μας: Επειδή οι γενοκτόνοι απαγωγείς του αισθάνονται τόσο μικροί, τόσο ασήμαντοι, μπροστά σε αυτόν τον Εβραίο.

* πολιτικός, οικονομολόγος, γενικός γραμματέας ΜέΡΑ25.

Πηγή: efsyn.gr

Με χαρά το Θέατρο "Κάτω απ' τη Γέφυρα" ανακοινώνει το καλλιτεχνικό του πρόγραμμα για τη σεζόν 2025-26, το οποίο ξεκινά δυναμικά με νέες παραγωγές που υπόσχονται να μαγέψουν το κοινό όλων των ηλικιών, καθώς και με τρεις επαναλήψεις, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στους θεατές να απολαύσουν ξανά αγαπημένες παραστάσεις.

Από την παιδική και εφηβική σκηνή μέχρι τις παραστάσεις για ενήλικες, το φετινό πρόγραμμα συνδυάζει ποιότητα και ποικιλία. Αυτή η χρονιά υπόσχεται να καλύψει κάθε θεατρική προτίμηση και να προσφέρει μοναδικές στιγμές συγκίνησης και αναστοχασμού.

 

Παιδική & Εφηβική Σκηνή

Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ’ έναν γλάρο να πετάει (επανάληψη) από 2 Νοεμβρίου 2025

Το αριστούργημα του Λουίς Σεπούλβεδα για τη φιλία, τη διαφορετικότητα και το θάρρος σε μορφή musical σε διασκευή & σκηνοθεσία του Νίκου Δαφνή.

Μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην ιστορία του Θεάτρου Κάτω απ’ τη Γέφυρα, η παράσταση

που κέρδισε τις καρδιές μικρών και μεγάλων με το χιούμορ, τη συγκίνηση και τα δυνατά μηνύματά

της, συνεχίζει το ταξίδι της, προσφέροντας σε ακόμη περισσότερους θεατές την ευκαιρία να

ζήσουν μια μοναδική θεατρική εμπειρία.

 

Κρατάς μυστικό; (επανάληψη) Από 1 Νοεμβρίου 2025

Η παράσταση ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης πάνω στο θέμα της παιδικής κακοποίησης που σημείωσε μεγάλη επιτυχία για δύο σεζόν, ιδανική για παιδιά και εφήβους σε σκηνοθεσία της Ελένης Δαφνή.

 

Ρωμαίος & Ιουλιέτα …σαν το σκύλο με τη γάτα (νέα παραγωγή) από 9 Νοεμβρίου 2025

Η κλασική ιστορία του Σαίξπηρ σε ανατρεπτική, χιουμοριστική εκδοχή από τον Γιάννη Καλατζόπουλο, για μικρούς και μεγάλους, γεμάτη μουσική, χορό και απρόοπτα σε σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας Σαραντοπούλου.

 

Σκηνή Ενηλίκων

Πνεύμονες του Duncan MacMillan (επανάληψη) από 25 Οκτωβρίου 2025

Το βραβευμένο στα Off West End Awards ως το καλύτερο νέο έργο του 2013 οι «ΠΝΕΥΜΟΝΕΣ» είναι ένα σύγχρονο, ανατρεπτικό έργο που φέρνει στο προσκήνιο τις αγωνίες της νέας γενιάς: έρωτας, οικολογική κρίση, υπαρξιακά διλήμματα και μια ερώτηση που τα ανατρέπει όλα - είναι ηθικό να φέρεις ένα παιδί σε αυτόν τον κόσμο; Σε σκηνοθεσία της Ειρήνης Λαμπρινοπούλου.

 

Πριν έρθει ο Γερμανός της Μάρτα Μπαρτσελό (νέα παραγωγή) από 1 Νοεμβρίου 2025

Το έργο διερευνά την ψυχολογική, συναισθηματική και οικογενειακή διάσταση της νόσου του

Αλτσχάιμερ: τον φόβο απώλειας της ταυτότητας, της προσωπικότητας, της σχέσης με τα παιδιά,

της καθημερινής επίγνωσης. Ένα τρυφερό, συγκινητικό και χιουμοριστικό έργο για τον χρόνο, την αξιοπρέπεια και τις σχέσεις που αξίζει να κρατήσουμε ζωντανές σε σκηνοθεσία Κοραή Δαμάτη.

 

Πυριτιδαποθήκη (νέα παραγωγή) από 20 Οκτωβρίου & για 8 μόνο παραστάσεις

Ένα έργο για την ένταση, τη βία και τις μικρές αφορμές που ανάβουν μεγάλες συγκρούσεις·

σκληρό και ταυτόχρονα αποκαλυπτικό.

Μια νέα γενιά ερμηνευτ(ρι)ών, 15 απόφοιτοι του ιστορικού Πειραϊκού Συνδέσμου, βουτούν με

ενθουσιασμό στον κόσμο των Βαλκανίων.

Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο νέος, ανερχόμενος και πολλά υποσχόμενος δημιουργός Θεοδόσης

Σκαρβέλης. Απόφοιτος του Κρατικού Ινστιτούτου Θεατρικής Τέχνης της Μόσχας (GITIS), φέρνει στη

σκηνή του Θεάτρου Κάτω απ’ τη Γέφυρα μια ξεχωριστή ματιά, που συνδυάζει την πειθαρχία και το

βάθος της ρωσικής σχολής με τη φρεσκάδα και την τόλμη της νέας γενιάς

 

Χορεύοντας στη Λούνασα (νέα παραγωγή) αρχές του 2026

Το πολυβραβευμένο έργο του Μπράιαν Φριελ ζωντανεύει με τρυφερότητα και χιούμορ την ιστορία

πέντε αδελφών στην Ιρλανδία του ’30, μέσα από τις σχέσεις, τα όνειρα και τις μικρές καθημερινές τους χαρές. Σε σκηνοθεσία του Νίκου Δαφνή. Η παράσταση πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και θα ανέβει στις αρχές του 2026.

 

ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΤΩ ΑΠ’ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ

Πλατεία ηλεκτρικού σταθμού Ν. Φαλήρου

Πληροφορίες στο 210.4816200

Site: katoapotigefyra.gr

Mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Επικοινωνία: Kωνσταντίνα Σαραντοπούλου 

ΙΩΑΝΝΑ ΚΟΥΜΠΑΡΕΛΗ

Περισσότερες από τις μισές συναλλαγές στην Ευρώπη εξακολουθούν να γίνονται με μετρητά, τα οποία αποτελούν τον πιο συχνό τρόπο πληρωμής σε 14 από τις 20 χώρες της Ευρωζώνης. Σε αυτή την τάση έρχεται να προστεθεί και η πρόσφατη οδηγία της ΕΚΤ προς τα νοικοκυριά να διατηρούν χρήμα σε φυσική μορφή στο σπίτι τους διότι τα ψηφιακά συστήματα θα μπορούσαν κάποια στιγμή να καταρρεύσουν.

Αν και η χρήση των μετρητών βρίσκεται σε πτώση στη Γηραιά Ήπειρο, καθώς όλο και περισσότεροι Ευρωπαίοι στρέφονται στις ψηφιακές πληρωμές, το χρήμα σε φυσική μορφή κυριαρχεί στις συναλλαγές (52% ο μέσος όρος στην Ευρωζώνη για το 2024). Ωστόσο, το ποσοστό είναι σημαντικά χαμηλότερο (39%) όταν εξετάζεται σε όρους αξίας κάθε πληρωμής.

Τα παραπάνω στοιχεία αφορούν έρευνα της ΕΚΤ σε δείγμα 40.000 συμμετεχόντων. Όπως αναφέρει το Euronews, τα βασικά πλεονεκτήματα που επικαλούνται οι καταναλωτές υπέρ των μετρητών είναι η ανωνυμία και η προστασία της ιδιωτικότητας (41%), η καλύτερη διαχείριση των εξόδων (35%) και η άμεση ολοκλήρωση της συναλλαγής (30%).

Ένα 28% ανέφερε ότι τα μετρητά γίνονται δεκτά σε περισσότερες περιπτώσεις, ενώ περίπου ένας στους πέντε θεωρεί τα μετρητά ευκολότερο ή ταχύτερο τρόπο πληρωμής. Μόνο το 18% πιστεύει ότι τα μετρητά είναι ασφαλέστερα.

Ιδιαίτερα εξαρτημένη από τα μετρητά φαίνεται να είναι η Νότια και Ανατολική Ευρώπη, δείχνουν τα στοιχεία της ΕΚΤ 

Οι διαφορές είναι εμφανείς και ανά ηλικιακή ομάδα. Οι νεώτεροι καταναλωτές προτιμούν τις ψηφιακές συναλλαγές, με τους κάτω των 40 ετών να χρησιμοποιούν μετρητά σε λιγότερο από το 50% των συναλλαγών τους, ενώ οι άνω των 65 επιλέγουν τα μετρητά για το 57% των πληρωμών.

Οι μισές συναλλαγές με μετρητά

Τα μετρητά αποτελούν το 45% έως 55% των συναλλαγών περίπου στις μισές από τις χώρες της Ζώνης του Ευρώ. Η χρήση μετρητών κυμαίνεται από μόλις 22% στην Ολλανδία έως 67% στη Μάλτα που βρίσκεται στην κορυφή, ενώ η Ελλάδα κατατάσσεται λίγο πάνω από τον μέσο όρο (54%).

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι κυβερνήσεις στην Ολλανδία και τη Φινλανδία, που παρουσιάζουν τα μικρότερα ποσοστά, έχουν ήδη υιοθετήσει πολιτικές που καλούν τους πολίτες να διατηρούν ένα ποσό της τάξης των 70 – 100 ευρώ κατ’ άτομο σε μετρητά. Ανάλογα προγράμματα έχει αναπτύξει η Αυστρία, που βρίσκεται ψηλά στη λίστα της ΕΚΤ, αλλά και η Σουηδία και η Νορβηγία.

Από τη χρήση μετρητών, ιδιαίτερα εξαρτημένη φαίνεται να είναι η Νότια και Ανατολική Ευρώπη: Σλοβενία 64%, Ιταλία 61%, Ισπανία 57%. Στον αντίποδα, οι πολίτες στις χώρες της Βόρειας και Δυτικής Ευρώπης φαίνεται να επιλέγουν περισσότερο ψηφιακές πληρωμές: Ολλανδία 22%, Φινλανδία 27%, Λουξεμβούργο 37%, Βέλγιο 39% και Γαλλία 43%.

Μεταξύ των τεσσάρων μεγαλύτερων οικονομιών της ΕΕ, η Γαλλία είναι η μοναδική χώρα κάτω από τον μέσο όρο της ευρωζώνης (52%), ενώ η Γερμανία βρίσκεται λίγο πάνω από αυτόν και κάτω από την Ελλάδα, στο 53%.

Εκπρόσωπος της Κεντρικής Τράπεζας της Ολλανδίας εξηγεί ότι οι καταναλωτές θεωρούν τις ανέπαφες πληρωμές με κάρτα ή κινητό ταχύτερες και πιο βολικές από τα μετρητά ή τις παραδοσιακές κάρτες. Επισήμανε επίσης ότι η ευρεία αποδοχή των καρτών από τους εμπόρους οφείλεται εν μέρει στα χαμηλά κόστη συναλλαγών και στις τραπεζικές καμπάνιες για την προώθηση ψηφιακών πληρωμών σε μικρά ποσά.

Η αξία των συναλλαγών μετρητοίς

Σε όρους αξίας, τα μετρητά αντιστοιχούν στο 39% των συναλλαγών στην Ευρωζώνη: από 17% στην Ολλανδία έως 59% στη Λιθουανία. Πάνω από το 50% της συνολικής δαπάνης γίνεται σε μετρητά επίσης σε Λιθουανία, Σλοβακία, Σλοβενία και Αυστρία (56%), Μάλτα (54%), και Κροατία (51%).

Η Ιταλία (49%), η Πορτογαλία (47%), η Ισπανία (45%), η Ιρλανδία (44%), η Κύπρος (43%) καθώς και η Ελλάδα (42%) κατατάσσονται στη μεσαία κατηγορία χρήσης μετρητών με όρους αξίας συναλλαγής. Στον αντίποδα, η Ολλανδία (17%), η Φινλανδία (28%), το Λουξεμβούργο (29%), η Γερμανία (30%), η Γαλλία (34%) και το Βέλγιο (35%) καταγράφουν τα χαμηλότερα ποσοστά.

Παρά τη γεωγραφική εγγύτητα, οι διαφορές είναι μεγάλες: η Λιθουανία βρίσκεται στην κορυφή, ενώ η γειτονική Λετονία κάτω από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, στο 36%.

Η Γερμανία και η Αυστρία αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα διαφορών: παρά τις πολιτισμικές ομοιότητες, τα μετρητά παραμένουν ιδιαίτερα δημοφιλή στην Αυστρία, ενώ στη Γερμανία κερδίζουν έδαφος οι ψηφιακές πληρωμές. Η ΕΚΤ διαπίστωσε ότι τα μετρητά είναι το κυρίαρχο μέσο για αγορές μικρής αξίας, ενώ οι κάρτες χρησιμοποιούνται περισσότερο για ποσά άνω των 50 ευρώ.

Οι κρίσεις απαιτούν μετρητά

Οι οικονομολόγοι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στις πρόσφατες συστάσεις προς τους Ευρωπαίους πολίτες να κρατούν χρήματα σε φυσική μορφή για ώρα ανάγκης, χαρακτηρίζουν τα μετρητά κρίσιμο στοιχείο της εθνικής ετοιμότητας για κρίσεις.

«Η χρησιμότητα των μετρητών εντείνεται σημαντικά όταν απειλείται η σταθερότητα – ανεξάρτητα από τη συγκεκριμένη φύση ή το γεωγραφικό εύρος του υποκείμενου σοκ ή τον βαθμό ψηφιοποίησης» τονίζεται στην έκθεση της ΕΚΤ.

Στο πλαίσιο αυτό η Κεντρική Τράπεζα αναφέρεται σε τέσσερα επεισόδια κρίσεων, διαφορετικής αιτιολογίας και διαφορετικής εμβέλειας (πανευρωπαϊκής/παγκόσμιας, περιφερειακής και εθνικής) κατά τη διάρκεια των οποίων αναδείχθηκε η αξία των μετρητών.

Αυτά είναι η πανδημία του κορονοϊού, από το πρώτο λοκντάτουν στις αρχές του 2020 ως και τις αρχές του 2021, η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, το μπλακ-άουτ στην Ιβηρική χερσόνησο τον Απρίλιο του 2025, καθώς και η ελληνική κρίση χρέους, εστιασμένη στην περίοδο 2014-2015, με αποκορύφωμα την επιβολή κεφαλαιακών ελέγχων, γνωστών ως capital controls.

Πηγή: in.gr

Δωρεάν χώμα για όλους / εκδοχή 2

(Τώρα αρχίζω να σε βλέπω κάπως καλύτερα)

Σύλληψη - Σκηνοθεσία: Ελένη Μποζά

Ερμηνεία: Κωνσταντίνος Τσονόπουλος

 

Πρεμιέρα:

Σάββατο 11 Οκτωβρίου στις 21.00

 

Για 6 παραστάσεις:

Σάββατο και Κυριακή στις 21.00

 

Κάμιρος
(Ιθάκης 32, Αθήνα) 

 

Μια site-specific παράσταση, ένα μικρό ποίημα, σε διάλογο με το έργο του Κολτές και του Μπέκετ, αφιερωμένο σε όλους τους αόρατους του κόσμου… 

Μετά τον επιτυχημένο περσινό κύκλο παραστάσεων, η site-specific παράσταση Δωρεάν χώμα για όλους (Τώρα αρχίζω να σε βλέπω κάπως καλύτερα), επιστρέφει για 6 μόνο παραστάσεις στην Κάμιρο σε σκηνοθεσία Ελένης Μποζά και ερμηνεία Κωνσταντίνου Τσονόπουλου.

 Εμπνευσμένη από τον νέο χώρο που την φιλοξενεί, η παράσταση δεν αποτελεί μια επανάληψη της περσινής, αλλά μεταμορφώνεται, γεννώντας μια νέα εμπειρία. Η νέα, δεύτερη εκδοχή πατάει στα ίχνη της αρχικής, αποκτά νέο σώμα και προσκαλεί το κοινό να την ανακαλύψει από την αρχή.

 Σε έναν τόπο οπού όλοι είμαστε μόνοι, ένας άνθρωπος διεκδικεί, διασχίζοντας ένα κατώφλι, να μοιραστεί για λίγο την μοναξιά του με την μοναξιά των άλλων. Να μετατρέψει την διαδικασία της άσκοπης περιπλάνησης σε μορφή κοινής ελευθερίας.

Σε αυτό τον σύγχρονο κόσμο που έχεις την αίσθηση όλο και περισσότερο ότι ακροβατείς στο περιθώριο της κοινωνίας, το μόνο που είναι σίγουρο ότι συμβαίνει είναι αυτό που υποστηρίζει ο Zygmunt Bauman: παρατηρείς τους ανθρώπους που είναι “έξω” από την κοινωνία και λες δε θα γίνω σαν κι αυτούς, θα έχω λογαριασμό στην τράπεζα, κινητό, ΑΜΚΑ, ΑΦΜ και τα λοιπά και τα λοιπά. Αυτό που φοβάσαι είναι μη γίνεις ένας από αυτούς τους άλλους, τους αόρατους απ’ το σύστημα. Πείθεις τον εαυτό σου ότι δεν είσαι ένας από αυτούς. Θέλεις να πιστεύεις ότι είσαι ορατός. Πόσο αλήθεια είναι αυτό;

 

Συντελεστές:
Σύλληψη - Σκηνοθεσία: Ελένη Μποζά
Δραματουργία παράστασης: Ελένη Μποζά, Κωνσταντίνος Τσονόπουλος

Ερμηνεύει: Κωνσταντίνος Τσονόπουλος

Φωτιστική Επιμέλεια: Κατερίνα Μαραγκουδάκη

Βοηθοί Σκηνοθέτη: Σοφία Μιχελινάκη, Άννα Ρηγότω Μαμαλούδη, Μαριλένα Καρίμπα

Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Καρδακάρης

Φωτογραφία Αφίσας: Αναστασία Γιαννάκη

Σχεδιασμός αφίσας: Φίλιππος Κοκκαλιάρης

Υπεύθυνος Παραγωγής: Αλέξανδρος Τηλιόπουλος

Δημόσιες σχέσεις: Χρύσα Ματσαγκάνη

 

Μια παραγωγή του Opbo Studio

 

Πληροφορίες Παράστασης

Παραστάσεις: Από Σάββατο 11 Οκτωβρίου

Ημέρες & ώρες παραστάσεων

Σάββατο και Κυριακή στις 21:00

 

Διάρκεια παράστασης : 55 λεπτά

 

Τιμές εισιτηρίων

Γενική είσοδος 12€

Φοιτητικό/ανέργων 8€

 

Προπώληση εισιτηρίων: ticketservices

https://www.ticketservices.gr/event/kamiros-dorean-xoma-gia-olous/?lang=el

Κάμιρος: Ιθάκης 32, Αθήνα
Πληροφορίες: Τηλ.: 2117251384