ΜΑΡΙΑ ΚΗΛΑΗΔΟΝΗ 

«Η ΡΙΡΙΚΑ ΓΥΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ» 

Τραγούδια από το ομώνυμο βιβλίο που κυκλοφορεί από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ

 

Συμμετέχουν:

Etsi De

Jerome Kaluta

Δημήτρης Μεντζέλος

Martha Moreleon

Θέμος «Αpicos» Ρίζος

 

Ακούστε ολόκληρο το album στο YouTube: https://www.youtube.com/playlist?list=PLNoQ7STclwlTodJ6FFvEcHv0SEQSL0I55

 

Animation: Νίκος Κέλλης/Nikos Kellis, Website: https://nikokelli.com/

Μοντάζ: Θέμος "Apicos" Ρίζος

Εικονογράφος: Φωτεινή Τίκκου.

Οι εικόνες είναι από τα βιβλία "Τα Γενέθλια της Ριρίκας" και "Η Ριρίκα γυρίζει τον κόσμο" από τις εκδόσεις Πατάκη.

 

Βρείτε ολόκληρο το album σε όλα τα ψηφιακά καταστήματα και τις streaming υπηρεσίες: https://mariakilaidoni.lnk.to/IRirikaGiriziTonKosmo

 

Να λοιπόν που ήρθε η στιγμή η Ριρίκα να αποκτήσει συνέχεια!

Στο καινούριο βιβλίο και δίσκο της Μαρίας Κηλαηδόνη, με τίτλο «Η Ριρίκα γυρίζει τον κόσμο», μέσα από τα ταξίδια της Ριρίκας τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν καινούρια μέρη του υπέροχου πλανήτη μας και να ακούσουν τραγούδια από όλο τον κόσμο!

Μια ιταλική ταραντέλα, ένα αμερικάνικο χιπ- χοπ, ένα αφρικάνικο γιορτινό τραγούδι και μια κινέζικη μελωδία συνθέτουν ένα πολύχρωμο μωσαϊκό, το οποίο συμπληρώνεται τέλεια από τις φωνές του Δημήτρη Μεντζέλου, του Jerome Kaluta, της Martha Moreleon και των Etsi De, σε στίχους και μουσική της Μαρίας Κηλαηδόνη και ενορχήστρωση του Θέμου «Αpicou» Ρίζου, φτιάχνοντας έτσι έναν φωτεινό και χαρούμενο παιδικό δίσκο που ελπίζουμε να απολαύσουν όλα τα παιδιά και οι γονείς τους!

Καλή σας ακρόαση!

 

Κυκλοφορεί από τη Minos EMI / UNIVERSAL σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες

MINOS EMI - A Universal Music Company

 Facebook: http://bit.ly/MinosEmiFacebook

 Instagram: http://bit.ly/InstagramMinosEMI_

 YouTube Channel: http://bit.ly/MinosEmiYouTube

 ΤikTok:  / minosemi_official

TOXICITY

Γιώργος Νικολόπουλος & Μαρία Δαμασιώτη

Σκηνοθεσία: Γιώργος Νικολόπουλος 

 

2η χρονιά

Πρεμιέρα 24 Απριλίου 21:30

Κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή | Ώρα: 21:30
Τεχνοχώρος Φάμπρικα

 

Τρεις κρατούμενες. Ένα κελί. Ένα σχέδιο που δοκιμάζει τις σχέσεις τους. Θα καταφέρουν να αποδράσουν από τις προσωπικές τους “φυλακές”;

Εμπνευσμένο από το “American Buffalo” του David Mamet, το Toxicity είναι ένα σύγχρονο έργο με σκοτεινό χιούμορ, που προσεγγίζει τον εγκλεισμό σαν καθρέφτη των πιο σκοτεινών πλευρών του ανθρώπου όταν βρεθεί σε οριακές συνθήκες. Μακριά από τις συμβάσεις της καθημερινότητας, οι έννοιες της ηθικής, της πίστης και της ταυτότητας μετακινούνται, αποκαλύπτοντας το εύθραυστο υπόστρωμα πάνω στο οποίο στηρίζονται.

Στο κλειστό σύμπαν της φυλακής, η στέρηση της πραγματικότητας παραμορφώνει την αντίληψη, προσδίδοντας στα πράγματα διαφορετική βαρύτητα και σημασία. Τα κατώτερα ένστικτα, τα συναισθήματα και οι ζοφερές σκέψεις διογκώνονται και γίνονται δαίμονες. Ο άνθρωπος στρέφεται ενάντια στον άνθρωπο και το είδος μας οδηγείται στον κοινωνικό κανιβαλισμό.

Η ανάγκη για σύνδεση συγκρούεται με την ανησυχία της προδοσίας και η επιθυμία για ελευθερία με την αγωνία της ματαίωσής της. Η αγωνία του να εξαφανιστεί, να μην υπάρχει, να μην ανήκει κάπου τον οδηγεί να διαλύσει και να αφανίσει είτε με δόλο είτε ακούσια.

Το έργο γίνεται μια στοχαστική κατάβαση στα όρια της ανθρώπινης αντοχής — εκεί όπου η ύπαρξη ορίζεται από την ανάγκη να ανήκεις, να σε βλέπουν, να μην χαθείς.

 

“Η παράσταση δεν επιδιώκει να σου εξηγήσει κάτι. Αντίθετα, επιλέγει να σε ταράξει, να σε φέρει ίσως πιο κοντά σε μια αλήθεια που προτιμάς να αγνοείς.”

Ευδοκια Βαζουκη - monopoli.gr

“Θίγει το προσωπικό αίσθημα δικαίου και αδίκου του καθενός από εμάς και τσιγκλάει την προσωπική μας ηθική.”

Αναστασία Κίτσιου   - θεατρο.gr

“Το Toxicity δεν είναι μια παράσταση εύκολη ή ανέμελη. Είναι μια πρόκληση, μια σκληρή ματιά στην ανθρώπινη φύση όταν αυτή περιορίζεται και απομονώνεται.”

Γεωργία Οικονόμου - News 24/7

 

    

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

Ο εγκλεισμός επηρεάζει τον τρόπο που λειτουργούν οι άνθρωποι σε συνθήκες πίεσης. Τους κάνει να αντιδρούν σπασμωδικά, με μια κανιβαλιστική διάθεση που μεταμορφώνει όλες τους τις σχέσεις σε τοξικές. Τα πιο δύσκολα συναισθήματα είναι εκείνα που εξαπλώνονται πιο εύκολα ανάμεσά μας – ο φόβος, η καχυποψία. Έχουμε μια τάση, ως άνθρωποι, να επαναπαυόμαστε σε αυτά. Να απομονωνόμαστε. Να σκεφτόμαστε εύκολα το χειρότερο.

Η μικροκοινωνία της φυλακής είναι ένας αντικατοπτρισμός και της κοινωνίας “έξω” – με την διαφορά ότι στην κοινωνία έξω υπάρχουν περισσότεροι διέξοδοι διαφυγής. Όμως όταν αυτοί οι διέξοδοι χαθούν, είτε επειδή κάποιοι μας τις στέρησαν είτε επειδή τις στερήσαμε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας, τα πιο άγρια ένστικτα της επιβίωσης αναδύονται στην επιφάνεια.

Οι έννοιες της εμπιστοσύνης, της ενσυναίσθησης και της αλληλεγγύης χάνονται και δίνουν την θέση τους στον φόβο, την καχυποψία και τον ατομισμό. Κι έτσι, σε μια κοινωνία που επικρατούν αυτά τα συναισθήματα, γεννιέται το ερώτημα: πόσο ελεύθεροι είμαστε πραγματικά;

Επί σκηνής, τρεις ηθοποιοί. Τρεις γυναίκες. Τρεις κρατούμενες. Ένα mexican standoff χωρίς πραγματικό νικητή.  Ένα τρίγωνο που η σύγκρουση θα περνάει από τον ένα στον άλλο σαν μπαλάκι. Το σκηνικό: ένα στενό κελί φυλακής. Η ατμόσφαιρα είναι ασφυκτική. Τα σώματα των ηθοποιών παλεύουν με τον χώρο. Σε μια καθημερινότητα όπου η κάθε μέρα μοιάζει ίδια με την προηγούμενη, η υπομονή εξαντλείται, οι θεματικές εξαντλούνται, η κούραση της στασιμότητας υπερκαλύπτει την όρεξη για ζωή και η γλώσσα αλλάζει. Ο λόγος γίνεται άμεσος, κοφτός, επιτακτικός, άναρχος και επαναληπτικός. Η φόρμα της παράστασης είναι ρεαλιστική. Δίνουμε μεγάλη έμφαση στις σχέσεις των χαρακτήρων και στη δυναμική μεταξύ τους, μέσα από μια προσέγγιση φυσικής υποκριτικής. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργήσαμε μια μαύρη κωμωδία, που ταξιδεύει τον θεατή μέσα από διαδοχικά στάδια συναισθημάτων.

Γιώργος Νικολόπουλος

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Συγγραφέας: Γιώργος Νικολόπουλος, Μαρία Δαμασιώτη

Σκηνοθεσία: Γιώργος Νικολόπουλος

Δραματουργία: Γιώργος Νικολόπουλος, Μαρία Δαμασιώτη

Σκηνογραφία και ενδυματολογία: Σοφία Παππά

Κίνηση: Παύλος Ιορδανόπουλος

Φωτισμοί: Κωνσταντίνα Ποντίκη

Βοηθός σκηνοθέτη: Βαγγέλης Αμπατζής

Φωτογραφίες / Trailer: Πάτροκλος Σκαφίδας

Αφίσα: Βαγγέλης Γαβριηλίδης

Ερμηνεύουν: Ασημίνα Αναστασοπούλου, Σταύρια Νικολάου, Φανή Ξενουδάκη

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Τεχνοχώρος Φάμπρικα

Μεγ. Αλεξάνδρου 125

Πρεμιέρα 24 Απριλίου 21:30

Κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή | Ώρα: 21:30

 

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

Online προπώληση: TOXICITY | Εισιτήρια εδώ!

 

Τιμές εισιτηρίων: 15€ γενική είσοδος, 12€ μειωμένο

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΤΖΕΛΕΒΕΚΟΥ

Τα εκσκαφικά μηχανήματα, που κατασχίζουν τον Βράχο της Μονεμβασιάς και πληγώνουν ένα μοναδικό μνημείο της φύσης με ιστορική σημασία και συνέχεια αιώνων, διαπράττουν έγκλημα στην καρδιά της Καστροπολιτείας. Οι αντιδράσεις της τοπικής κοινωνίας και της επιστημονικής κοινότητας πληθαίνουν, καθώς το τελευταίο διάστημα οι κάτοικοι γίνονται μάρτυρες της βιαιότητας απέναντι στη φύση και την Ιστορία. Βλέπουν έντρομοι τα βαριά μηχανήματα, τρυπάνια και μπουλντόζες, να εκτελούν εργασίες εκβραχισμού για την εγκατάσταση του τελεφερίκ που δρομολογεί το υπουργείο Πολιτισμού και η δημοτική αρχή. Οι εικόνες που αποτυπώνουν τον βίαιο χαρακτήρα των επεμβάσεων προκαλούν θλίψη και αγανάκτηση.

Εκτός από τη βιαιοπραγία και την ασέβεια στον αρχαιολογικό χώρο, ανακύπτει σειρά ζητημάτων που αφορούν την ασφάλεια, την εφικτότητα του χρονοδιαγράμματος για την ολοκλήρωση του έργου έως τον Σεπτέμβριο, αλλά και ζητήματα καθημερινότητας. Η πρόσβαση προς το Κάστρο είναι προβληματική και αναμένεται οι δυσκολίες να γίνουν εντονότερες την περίοδο του Πάσχα και τη θερινή σεζόν, αφού το ένα ρεύμα που οδηγεί στην είσοδο της καστροπολιτείας είναι κλειστό ενώ οι πεζοί κινούνται σε κιγκλιδώματα προς την πλευρά της θάλασσας. Ακόμα και ο επιχειρηματικός κόσμος εκφράζει ανησυχίες και προβληματισμούς. Οι παρεμβάσεις ξεκίνησαν μετά το «πράσινο φως» από το Συμβούλιο της Επικρατείας που απέρριψε προσφυγές κατά του έργου της εγκατάστασης του τελεφερίκ στη Μονεμβασιά, το οποίο έχει προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις στην επιστημονική κοινότητα, σε μέρος της τοπικής κοινωνίας και στην κοινωνία των πολιτών σε διεθνές επίπεδο για τις καταστροφικές συνέπειες που εγκυμονεί για το μνημείο.

Υπάρχει μελέτη γεωλογικής σταθερότητας;

Με την έναρξη των εργασιών ανέκυψε ζήτημα με τη μελέτη γεωλογικής σταθερότητας του Βράχου που ουδείς γνωρίζει αν έχει εκπονηθεί καθώς δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα, όπως οφείλεται, παρότι έχει κατ’ επανάληψη ζητηθεί. Μάλιστα, σε μελέτη που εκπόνησε το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο έχει επισημάνει «επισφαλή σημεία στη βραχομάζα του Βράχου», γεγονός που καθιστά επικίνδυνη την έναρξη τέτοιων εργασιών χωρίς τη λήψη μέτρων προστασίας του. «Ενα από τα πιο επικίνδυνα σημεία που έχει αναδείξει η ομάδα του ΕΜΠ βρίσκεται μόλις λίγα μέτρα από το σημείο που προτείνεται να κατασκευαστεί ο πυλώνας», γράφει ο Σύλλογος Φίλων Μονεμβάσιας στην επιστολή του προς όλους του εμπλεκόμενους φορείς (υπουργείο Πολιτισμού, Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, Περιφέρεια Πελοποννήσου, Δήμος Μονεμβασίας, Εφορεία Αρχαιοτήτων Λακωνίας, Αναπτυξιακή Πάρνωνας Α.Ε., Κατασκευαστική εταιρεία Kontos Concreate ATE) και ζητά να σταματήσουν άμεσα οι εκβραχισμοί.

Οι εικόνες που αποκαλύπτουν ρηγματώσεις σε σημεία του Βράχου τα οποία έχουν δεθεί με συρματόσχοινα εγείρουν ανησυχίες και αποκαλύπτουν προχειρότητα για την εκτέλεση του έργου αλλά και αθέτηση των όρων της γνωμοδότησης του ΚΑΣ και της Υπουργικής Απόφασης που ακολούθησε. Εχει γραφτεί στα πρακτικά της συνεδρίασης (ακριβώς πριν από έναν ένα χρόνο, τον Απρίλιο του 2025) ότι «η παρέμβαση δεν περιλαμβάνει εκβραχισμούς». Το θυμίζει στην επιστολή του ο Σύλλογος Φίλων Μονεμβασιάς. «[...] σε απάντηση στον καθηγητή Αρχαιολογίας και αντιπρόεδρο του συλλόγου μας Αντώνη Κοτσώνα “η παρέμβαση είναι μεγάλη και περιλαμβάνει εκβραχισμούς”, το μέλος Αικατερίνη Γρηγορίου που προήδρευε εκείνη τη στιγμή του ΚΑΣ, έμπειρη νομικός και Αντιπρόεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, διαβεβαίωσε πως “η παρέμβαση δεν περιλαμβάνει εκβραχισμούς” (σελ. 31). Αυτό που είδαμε όλοι τη διαψεύδει οικτρά και καθιστά νομικά ελέγξιμη μια απόφαση που βασίστηκε σε κατάφωρη αναλήθεια. Η αναχρονιστική και βάρβαρη πρακτική των εκβραχισμών σε αρχαιολογικούς χώρους έχει εγκαταλειφθεί εδώ και χρόνια διότι προφανώς απάδει κάθε σεβασμού αλλά και διότι οι σύγχρονες τεχνολογικές εξελίξεις προσφέρουν πολύ ηπιότερες λύσεις. Αντί λοιπόν να θωρακίζεται ο Βράχος της Μονεμβασιάς, βλέπουμε μπουλντόζες και κομπρεσέρ να αλλοιώνουν χωρίς αιδώ ένα μνημείο πολιτιστικής και φυσικής ομορφιάς αιώνων».

Επιπλέον δεν έχει εκδοθεί οικοδομική άδεια για την ανέγερση του σταθμού των 130 τ.μ. και των συνοδών υποδομών. Η αρμόδια Υπηρεσία Δόμησης Μονεμβασιάς αρνήθηκε να προχωρήσει στην έκδοση οικοδομικής άδειας, με την πρόφαση ότι δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητές της, καθώς το έργο εκτελείται εντός αρχαιολογικού χώρου. Αυτό, ωστόσο, αποτελεί εσφαλμένη ανάγνωση του αρχαιολογικού νόμου 4858/2021 που λέει σαφώς ότι αυτή η περίπτωση ισχύει ρητά εφόσον τα έργα εκτελούνται από την Αρχαιολογική Υπηρεσία. Γεγονός που δεν υφίσταται, καθώς εδώ υπάρχει εργολάβος, το έργο δρομολογείται από τον Δήμο Μονεμβασιάς και δεν εμπλέκεται στην εκτέλεση των εργασιών η Εφορεία Αρχαιοτήτων Λακωνίας. Ελπίζουμε ωστόσο να παρίστανται αρχαιολόγοι για την εποπτεία των εργασιών.

Αν δεν είναι αρμόδια η Πολεοδομία, τότε ποιος είναι; Βρισκόμαστε, λοιπόν, ενώπιον του πρωτοφανούς γεγονότος να εκτελείται δημόσιο έργο τέτοιας κλίμακας χωρίς άδεια; Σύμφωνα με πληροφορίες μας, έχει γίνει αναφορά στην Αστυνομική Διεύθυνσης της Τρίπολης αλλά και στον εισαγγελέα ότι το έργο εκτελείται χωρίς άδεια. Αυτομάτως εγείρονται ζητήματα ασφάλειας, πρωτίστως για τους ανθρώπους και ακολούθως για το μνημείο. «Αν δεν έχει εκδοθεί η παραπάνω άδεια, βάσει ποιου ακριβώς νόμου έχει επιτραπεί η εγκατάσταση εργοταξίου, η εκκίνηση εργασιών και η εκταμίευση δημοσίου χρήματος (από το Ταμείο Ανάκαμψης) για ένα έργο που υλοποιείται σε δημόσιο χώρο (χαρακτηρισμένο μάλιστα ως εθνική οδό) και πολεοδομικά είναι αυτή τη στιγμή “στον αέρα”, όπως επισημαίνουν και οι κάτοικοι σε πρόσφατη ανακοίνωσή τους;» ρωτά ο Σύλλογος Φίλων Μονεμβασιάς. Θυμίζουμε ότι ο Δήμος προχώρησε στην αγορά μέρους του εξοπλισμού, ανάμεσά τους και οι δύο καμπίνες του τελεφερίκ πριν ξεκινήσει το έργο. Επιπλέον το κτίσμα γίνεται επάνω σε εθνικό οδό.

«Από τη Σπάρτη έως την Πύλη του Κάστρου ο δρόμος είναι δευτερεύουσα εθνική οδός. Σύμφωνα με αυτό, δεν μπορεί να χτιστεί οτιδήποτε σε περασιά με τον δρόμο, όπως δρομολογείται στο έργο. Ο σταθμός αναχώρησης τοποθετείται σε στενό σημείο και τίθεται θέμα ασφάλειας να κινούνται οι άνθρωποι επί της εθνική οδού και ειδικά οι συμπολίτες μας με αναπηρία, για τους οποίους υποτίθεται υλοποιείται το έργο», σχολίασε στην «Εφ.Συν.» μέλος του συλλόγου.

Οι μεγάλες βροχοπτώσεις που έπληξαν τις προηγούμενες ημέρες την περιοχή διέκοψαν προσωρινά τις εργασίες. Διαπιστώνονται, ωστόσο, φόβοι ότι «με τους κραδασμούς του μηχανήματος μπορούν να επηρεαστούν άλλοι βράχοι».

Ο σύλλογος ζητά να μη συνεχιστούν οι εργασίες «χωρίς τη λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων για την ακεραιότητα του Βράχου και την προστασία της ανθρώπινης ζωής και της ασφάλειας» και να δημοσιευτούν όλες οι άδειες και οι μελέτες «για χάρη διαφάνειας και δεοντολογίας».

«Οσοι τόσο ευφάνταστα εμπνεύστηκαν το έργο αυτό στο όνομα της προσβασιμότητας, αυτοί που ασμένως δέσμευσαν υψηλότατα κονδύλια που θα μπορούσαν να είναι πολύ πιο χρήσιμα για την άρση σημαντικών επικινδυνοτήτων στην Κάτω Πόλη (πυροπροστασία, διάνοιξη φραγμένων μονοπατιών για διαφυγή ασφαλή άνοδο στην Ανω Πόλη κ.ά.), γιατί δεν έχουν εξασφαλίσει μία στοιχειώδη προσβασιμότητα στην Κάτω Πόλη;»

Επί τους παρόντος ουδείς απάντησε την επιστολή του Συλλόγου Φίλων Μονεμβασιάς. Το θέμα έρχεται στη Βουλή έπειτα από πρωτοβουλία της Σίας Αναγνωστοπούλου και ομάδας βουλευτών της Νέας Αριστεράς να καταθέσουν ερώτηση προς την υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη. Ζητούν «να καταθέσει στο Σώμα, εντός της προθεσμίας που ορίζει ο Κανονισμός της Βουλής: την υπάρχουσα οριστική οικοδομική άδεια από την αρμόδια Υπηρεσία Δόμησης (ΥΔΟΜ/Πολεοδομία) για την ανέγερση του σταθμού των 130 τ.μ. και των συνοδών υποδομών, τη μελέτη γεωλογικής σταθερότητας του Βράχου και όλες τις σχετικές άδειες βάση των οποίων ξεκίνησαν αυτής της έκτασης και φύσης εργασίες στο Βράχο».

Ερώτηση αναμένεται να καταθέσει, όπως μας είπαν, και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Χάρης Μαμουλάκης.

Το έργο της εγκατάστασης του τελεφερίκ δρομολογείται από το υπουργείο Πολιτισμού, τον Δήμο Μονεμβασίας και την Περιφέρεια Πελοποννήσου με προϋπολογισμό 6.800.360 ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης. Ο χρονικός του ορίζοντας 1/1/23-31/12/25 έχει παρέλθει. Τελευταία προθεσμία παράδοσης για τα έργα που χρηματοδοτήθηκαν από πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης είναι ο Σεπτέμβριος του 2026. Είναι δυνατόν ένα τέτοιο έργο να έχει ολοκληρωθεί με ασφάλεια τους επόμενους πέντε μήνες; Και αν δεν προλάβει να ολοκληρωθεί, ποιος θα αναλάβει να καλύψει τον προϋπολογισμό του;

Πηγή: efsyn.gr

ΘΕΑΤΡΟ ΑΡΓΩ
 Ελευσινίων 13-15, Αθήνα 104 37
 Τηλέφωνο: 21 0520 1684
 Κεντρική Σκηνή

 CAVEMAN
 του Rob Becker
 με τον Σωτήρη Καλυβάτση
 

Η επιτυχία συνεχίζεται από τις 24 Απριλίου
 κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 20:00 

 

Προπώληση εισιτηρίων:

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/caveman-athina/

 

Μετά τη μεγάλη επιτυχία της παράστασης στο Θέατρο Αθηνών και τη θριαμβευτική περιοδεία σε όλη την Ελλάδα, ο Σωτήρης Καλυβάτσης, με τον CAVEMAN, επιστρέφει στην Αθήνα, στο Θέατρο Αργώ, μετά το Πάσχα, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, από τις 24 Απριλίου.

Ο Σωτήρης Καλυβάτσης φοράει προβιά (γνωστού οίκου μόδας) και ανεβαίνει στη σκηνή του Θεάτρου Αργώ για να γίνει ο σύγχρονος CAVEMAN: ο άνθρωπος των σπηλαίων της διπλανής πόρτας, ένας πρωτόγονος με Wi-Fi, τηλεκοντρόλ και πιστωτική! Είναι έτοιμος να αποδείξει ότι το αιώνιο μπρα-ντε-φερ μεταξύ άντρα και γυναίκας ξεκίνησε πολύ πριν ανακαλύψουμε το delivery, το Tik-Tok και το γάλα αμυγδάλου.

Διασκευή-σκηνοθεσία, με ρόπαλο του Νεάντερτάλ, αναλαμβάνει ο Γιώργος Γαλίτης.

Το παγκόσμιο φαινόμενο CAVEMAN – η πιο επιτυχημένη κωμωδία για της σχέσεις των δύο φύλων- είναι εδώ, με πολύ γέλιο, αυτοσαρκασμό, συγκίνηση, χορό, τραγούδι, μπαλέτα, λιοντάρια, κροκοδείλους, ένα μοναδικό υπερθέαμα με χιλιάδες κομπάρσους και προϊστορικές αλήθειες που σπάνε κόκαλα (μαμούθ)!

 

Μια παράσταση που απαντά στα μεγάλα ερωτήματα:

Γιατί οι άντρες δε βρίσκουν ποτέ τα πράγματά τους;

Γιατί οι γυναίκες επιμένουν να μιλάνε για τα συναισθήματά τους… ΤΩΡΑ;

Γιατί ένας άντρας από την πολλή στοχοπροσήλωση, χάνει και το στόχο και την προσήλωση;

Γιατί η απάντηση μιας γυναίκας είναι αυτή που πάντοτε  επαναπροσδιορίζει την ερώτηση; 

Και, τελικά, υπάρχει ζωή μετά το γάμο;  

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

CAVEMAN ο Σωτήρης Καλυβάτσης

 

Κείμενο: Rob Becker

Διασκευή-Σκηνοθεσία: Γιώργος Γαλίτης

Σκηνικά - Κοστούμια: Ντέιβιντ Νεγκρίν
 Φωτισμοί: Θοδωρής Γκόγκος
 Μουσικό Ηχοτόπιο: Νίκος Ασημάκης
 Βοηθός Σκηνογράφου: Ξένια Κούβελα
 Creative Agency: GridFox

Εταιρεία Παραγωγής: Non Grata Productions 

Παραστάσεις:
 Παρασκευή και Σάββατο στις 21:00
 Κυριακή στις 20:00

Πρεμιέρα:
 Παρασκευή 24 Απριλίου στις 21:00

Τιμή Εισιτηρίων:

15€

Διάρκεια:
 90 λεπτά

Προπώληση Εισιτηρίων:
 https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/caveman-athina/

Υπεύθυνος επικοινωνίας: Αντώνης Κοκολάκης

Ένας μύθος που επιστρέφει μέσα από το μακρινό χθες για να φωτίσει το σήμερα Μια από τις πιο συγκλονιστικές ποιητικές φωνές του 20ού αιώνα αναμετριέται με τον αρχαίο μύθο και τον μεταμορφώνει σε σύγχρονο υπαρξιακό κάλεσμα. Η «Περσεφόνη» του Γιάννη Ρίτσου δεν είναι απλώς μια αναβίωση της μυθολογικής μορφής· είναι μια βαθιά, ανθρώπινη εξομολόγηση για το φως και το σκοτάδι, την απώλεια και την επιστροφή, τη μνήμη και την αναγέννηση.   Save the date: Περσεφόνη, του Γιάννη Ρίτσου 1η Μαΐου Μουσείο Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών  Αντλώντας από τον διαχρονικό μύθο της Περσεφόνη, ο Ρίτσος δημιουργεί ένα έργο που πάλλεται από συμβολισμούς και εσωτερική ένταση. Η ηρωίδα δεν είναι πλέον μόνο κόρη της Δήμητρας και βασίλισσα του Κάτω Κόσμου — είναι η σύγχρονη γυναίκα, ο άνθρωπος που βιώνει τον διχασμό ανάμεσα στην αθωότητα και τη γνώση, την ελευθερία και τον εγκλωβισμό, τη ζωή και τον θάνατο. Η «Περσεφόνη» γίνεται σύμβολο αντίστασης, επιμονής και εσωτερικής αφύπνισης.Δεν είναι θύμα της απαργής της αλλά δημιουργός και ακόλουθος του πεπρωμένου της. Στη σκοτεινή αγκαλιά του Πλούτωνα ο έρωτας, ο πόθος, η ζωή αποκτούν άλλο βάθος και νόημα. Επανέρχεται στο φως με τη δύναμη της γνώσης που κρύβει το επέκεινα, όχι αθώα αλλά μεταμορφωμένη. Τώρα πια γνωρίζει πως στον επάνω κόσμο των ψευδαισθήσεων η λάμψη έχει πάρει τον θρόνο του πραγματικού φωτός. Σήμερα, η «Περσεφόνη» του Ρίτσου επιστρέφει πιο επίκαιρη από ποτέ. Σε έναν κόσμο μεταβατικό, γεμάτο αβεβαιότητα και αναζητήσεις ταυτότητας, το έργο υπενθυμίζει πως κάθε κάθοδος εμπεριέχει τη δυνατότητα της ανάστασης, πως κάθε σκοτάδι προετοιμάζει τον ερχομό της άνοιξης. Μια παράσταση για τη ζωή που συνεχίζει εκεί που όλα μοιάζουν να τελειώνουν. Για τη φαινομενικά σκοτεινή αντίπερα όχθη του θανάτου, όπου το φως γεννιέται αλλιώς. Έρωτας και θάνατος -δίδυμα αδέλφια- αποδομούν το ανθρώπινο “Εγώ” και το αφήνουν γυμνό δίνοντας υπόσταση στην ανυπαρξία και φωνή σε ό,τι δύσκολα ειπώνεται. Οι σκηνές χορού θα προβάλλονται μέσω video projection, δημιουργώντας ένα αρμονικό πάντρεμα τεχνών   Δείτε το τρέιλερ της παράστασης εδώ: https://t.ly/54G7o Η «Περσεφόνη» δεν είναι απλώς ποίηση. Είναι εμπειρία. Είναι μύηση. Είναι μνήμη. Είναι επιστροφή. Η 1η Μαΐου, ημέρα γέννησης του Γιάννη Ρίτσου, επιλέχθηκε συνειδητά για την πρεμιέρα, ως ελάχιστος φόρος τιμής στο σπουδαίο και διαχρονικό έργο του ποιητή. Ταυτότητα παράστασης:   Η «Περσεφόνη» του Γιάννη Ρίτσου Πρεμιέρα: 1η Μαΐου  Σκηνοθεσία/Δραματουργία: Λυσάνδρα Αναστασοπούλου Χορογραφίες: Ελένη Κόντζιλα & Αλέξιος Έντμαν Μουσική σύνθεση: Γρηγόρης Πολύζος Κουστούμια: Ειρήνη Χρανιώτη Σκηνογραφία: Ιωάννης Καρράς Αφήγηση: Άρης Πλιός Σολίστ πιάνο: Νίκος Φλόκας Άρπα: Λάζαρος Κατσίπης  Κιθάρα: Νίκος Αποστολόπουλος   Στο ρόλο της Περσεφόνης: Λυσάνδρα Αναστασοπούλου Χορευτές: Ελένη Κόντζιλα & Αλέξιος Έντμαν Εταιρεία παραγωγής: Weland   Πού: Μουσείο Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Θόλου 5 Αθήνα, (χάρτης) Πρεμιέρα: 1 Μαΐου Πότε: Κάθε μέρα από την 1η έως 10 Μαΐου στις 20.30 Εισιτήρια: 23€ Κανονικό, 18€ Φοιτητικό/ Ομαδικό 10+, 10€ Άνεργοι/Ατέλεια Προπώληση: TICKET SERVICES, Εκδοτήριο: Πανεπιστημίου 39, Αθήνα   Τηλέφωνο κρατήσεων: 2107234567 Διάρκεια: 75΄

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΙΤΣΑΡΔΑΚΗΣ

Γιατί δύο Πόντιοι επέλεξαν Ουκρανούς εργάτες για να στήσουν ένα παράνομο εργοστάσιο στη Βοιωτία και ποια η θέση της Ελλάδας στο νέο χάρτη της μαφίας του καπνού;

Όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, ο πόλεμος δεν άλλαξε μόνο τον χάρτη της Ευρώπης. Άλλαξε και τα σχέδια των παράνομων τσιγαράδων. 

Για χρόνια, ένα μεγάλο μέρος της παράνομης αγοράς τσιγάρων στην Ευρώπη συνδεόταν με τη μετασοβιετική ζώνη.

Ένα χρόνο μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, το 2023 το 60% των παράνομων τσιγάρων που καταναλώθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση είχε παραχθεί εντός της ίδιας της ΕΕ. 

Μετά τον πόλεμο, το οργανωμένο έγκλημα είχε βρει έναν νέο σύστημα: αντί για λίγα μεγάλα εργοστάσια, ξεκίνησε να βασίζεται σε πολλά μικρά και δύσκολα ανιχνεύσιμα σημεία παραγωγής.

Και στις δυο εποχές, υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής. Οι Ουκρανοί εργάτες.

Το NEWS 24/7 παρουσιάζει τη λειτουργία ενός παράνομου εργοστασίου στη Βοιωτία που εξαρθρώθηκε τον Φεβρουάριο από την Ελληνική Αστυνομία και εξετάζει πως λειτουργεί διεθνώς η μαφία των τσιγάρων. 

ΕΝΑ ΚΑΠΝΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΜΕ ΠΡΟΒΑΤΑ

 

ΕΛ.ΑΣ.

Σύμφωνα με τον φάκελο της υπόθεσης, που είδε το NEWS 24/7, η υπόθεση αφορά ένα πολυεπίπεδο δίκτυο, με έναν βασικό πυρήνα κατηγορουμένων που κατοικούσαν στα Άνω Λιόσια και στην πλειονότητά τους ήταν ομογενείς από το Καζακστάν, τη Γεωργία, τη Ρωσία και την Ουκρανία.

Επικεφαλής της οργάνωσης φέρονται να ήταν δύο αδέλφια με καταγωγή από το Καζακστάν, με προσωνύμια «Πούτιν» και «Πρόεδρος», τα οποία συγκρότησαν και διηύθυναν την εγκληματική οργάνωση με διασυνδέσεις σε Πολωνία και Βουλγαρία. Το προσωνύμιο «Πρόεδρος» φαίνεται πως το απέκτησε λόγω της κοινωνικής του δράσης, καθώς ήταν πρόεδρος καλλιτεχνικού και μορφωτικού συλλόγου Ποντίων στην Αττική. 

Το δίκτυο αξιοποιούσε εγκαταστάσεις και χώρους στην Αττική, την Κοζάνη, τη Θεσσαλονίκη, την Εύβοια και την Κόρινθο.

Από την Φθιώτιδα εμπορεύονταν «χύμα» – μη βιομηχανοποιημένο – καπνό. Από το Σέσκλο της Μαγνησίας, εξασφάλιζαν τις νόμιμες ετικέτες των τσιγάρων (Marlboro Red, Karelia, Davidoff κ.α.). Τα παραγόμενα προϊόντα της οργάνωσης διοχετεύονταν προς τη Ρουμανία και την Πολωνία.

Έξι από τους συλληφθέντες της υπόθεσης είναι Ουκρανικής καταγωγής. Άπαντες δήλωσαν πως διέμεναν προσωρινά στη Βοιωτία.

Τα υλικά που εξασφάλιζε η οργάνωση κατευθύνονταν σε μια κτηνοτροφική μονάδα στο Άρμα Βοιωτίας, στην οποία η οργάνωση είχε τοποθετήσει μέχρι και πρόβατα. 

Στην πραγματικότητα όμως, οι Ουκρανοί κρυμμένοι πίσω από παλέτες πακετάριζαν Winston, Davidoff και Marlboro. 

ΟΥΚΡΑΝΟΙ: ΟΙ ΜΥΣΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΥ

In this photo provided by Ukraine's 93rd Kholodnyi Yar Separate Mechanized Brigade press service, damaged cars are seen in the courtyard of a residential neighbourhood following Russia's airstrike in Kramatorsk, Donetsk region, Ukraine, Sunday, Feb. 8, 2026. (Iryna Rybakova/Ukraine's 93rd Mechanized Brigade via AP) AP

Oι συνθήκες εργασίας μέσα σε αυτές τις εγκαταστάσεις διεθνώς έχουν ενδιαφέρον. Σύμφωνα με την έρευνα του GI-TOC, οι εργαζόμενοι ζουν συνήθως μέσα στο ίδιο το εργοστάσιο, σε κτίρια με καλυμμένα παράθυρα, χωρίς ουσιαστική επαφή με το εξωτερικό περιβάλλον. Σε επιχείρηση στην Ισπανία οι αρχές εντόπισαν ακόμη και χάπια βιταμίνης D στους χώρους διαμονής, σε μια προσπάθεια να αντισταθμιστεί η έλλειψη έκθεσης στον ήλιο. Οι αμοιβές που καταγράφονται κυμαίνονται από 2.000 έως 4.000 ευρώ τον μήνα και σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνουν ακόμη και τις 10.000 ευρώ.

Σύμφωνα με τον φάκελο της υπόθεσης, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι οι Ουκρανοί διέμεναν εντός του χώρου, κατά το διάστημα της απασχόλησης τους. Αυτό φαίνεται από την μεταφορά τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης και λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν είχε προηγηθεί άλλη κινητικότητα το προηγούμενο χρονικό διάστημα στο σημείο.

Στην κατοχή μέλους της οργάνωσης, που ήταν υπεύθυνος για την επίβλεψη τους, βρέθηκαν φωτοτυπίες από διαβατήρια άλλων 6 Ουκρανών. Αυτή η σταθερή επιλογή στην εθνικότητα δεν προκαλεί εντύπωση. 

Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, η κατάρρευση των κρατικά ελεγχόμενων βιομηχανιών εδραίωσε περαιτέρω το παράνομο εμπόριο. Σε περιοχές όπως το Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ τα τσιγάρα αποτελούσαν έναν από τους βασικούς του πυλώνες της παράνομης οικονομίας των ντόπιων. 

Μεγάλες εταιρείες καπνού, όπως η Khamadey Tobacco Company στο Ντονέτσκ, το Donetsk Tobacco Factory στο Ντεμπάλτσεβε και το Luhansk Tobacco Factory, σύμφωνα με το GΙ-TOC, έχουν συνδεθεί με την παραγωγή παραποιημένων τσιγάρων και τη διακίνησή τους. 

Πριν από τη ρωσική εισβολή, σχεδόν οι μισές παράνομες πωλήσεις καπνού στην Ουκρανία συγκεντρώνονταν στις περιοχές που συνορεύουν με το Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ.

Ακόμη και μετά το 2022, όταν ο πόλεμος διέλυσε μέρος αυτής της γεωγραφίας, η παραγωγή δεν εξαφανίστηκε. Επανεμφανίστηκε σε άλλες περιοχές της Ουκρανίας, όπως το Vynnyky Tobacco Factory κοντά στο Λβιβ.

Ο περισσότερος φθηνός και παλαιός εξοπλισμός που εντοπίζεται σε παράνομα εργοστάσια, σύμφωνα με το GI-TOC, κατασκευάστηκε τις δεκαετίες του 1980 και 1990 και προέρχεται από νόμιμα καπνεργοστάσια της Ανατολικής Ευρώπης και των Δυτικών Βαλκανίων που έχουν πλέον κλείσει.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, τα εγκληματικά δίκτυα βασίζονται σε ειδικευμένους εργάτες που προέρχονται από χώρες όπως η Ουκρανία και γνωρίζουν τα μηχανήματα παραγωγής. 

ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ 

iStock

Ο τρόπος λειτουργίας αυτών των εργοστασίων δείχνει και γιατί είναι τόσο ανθεκτικά. 

Η παραγωγή συχνά σπάει σε διαφορετικά στάδια και εγκαταστάσεις. Η επεξεργασία του καπνού μπορεί να γίνεται σε έναν χώρο, η συναρμολόγηση σε άλλον και η συσκευασία σε τρίτο. Έτσι, αν εντοπιστεί μία μονάδα, δεν καταρρέει ολόκληρη η αλυσίδα. 

Ενδεικτικό είναι ότι, όταν στις 15 Οκτωβρίου του 2025 κατασχέθηκε ένα πολωνικό φορτηγό, η εν λόγω εγκληματική οργάνωση τροποποίησε τη δραστηριότητα της. Συγκεκριμένα, φέρεται να δόθηκε εντολή για εκκένωση και εκκαθάριση του τότε εργοστασίου στην Δροσιά, της αποθήκης στην Αλίαρτο και στην Αυλίδα. 

Ένα μέσο παράνομο εργοστάσιο, σύμφωνα με την έρευνα του GI-TOC, απασχολεί 15 έως 25 εργαζομένους, λειτουργεί σε συνεχείς βάρδιες, συχνά 12 ωρες, και μπορεί να παράγει έως 1,5 εκατομμύριο τσιγάρα την ημέρα.

Ο εξοπλισμός που χρησιμοποιείται σε αυτά τα εργοστάσια αποτελείται συχνά από μεταχειρισμένα μηχανήματα ή αντίγραφα μηχανών που κατασκευάζονται στην Κίνα.

 

GI-TOC

Μηχανές παραγωγής τσιγάρων μπορούν να αποκτηθούν νόμιμα μέσω του Alibaba, με τιμές που κυμαίνονται από 500 έως 5.000 δολάρια. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 2024 ένα τέτοιο μηχάνημα έφτασε στο λιμάνι του Πειραιά, δηλωμένο ως μηχανή περιτυλίγματος, και κατασχέθηκε από τις ελληνικές αρχές.

Η ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 

Menelaos Myrillas / SOOC

Σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, η Ελλάδα δεν είναι απλώς ένα πέρασμα. Είναι ταυτόχρονα αγορά, διάδρομος μεταφοράς και χώρος παραγωγής. 

Τα μέλη της οργάνωσης από τις 26 Σεπτεμβρίου του 2025 που παρακολουθούνταν, μέχρι και τις 6 Φεβρουαρίου του 2026 που συνελήφθησαν, φέρεται να πραγματοποίησαν 15 παραδόσεις λαθραίων φορτίων.

Η νέα αυτή γεωγραφία δεν θα είχε νόημα χωρίς μια ισχυρή αγορά ζήτησης. Και εδώ η Ελλάδα δεν εμφανίζεται μόνο ως χώρα παραγωγής ή διέλευσης, αλλά και κατανάλωσης. 

Τα στοιχεία που παραθέτει η έρευνα της Philip Morris για την κατανάλωση τσιγάρων το 2024, δείχνουν ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται στην πρώτη τετράδα των χωρών στην κατανάλωση παράνομων τσιγάρων στην Ευρώπη, μετά την Γαλλία, την Ουκρανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Εκτιμήσεις προηγούμενων ετών έδειχναν ότι το μερίδιο των παράνομων τσιγάρων στην ελληνική αγορά κυμαινόταν περίπου στο 17% έως 20%. 

Σήμερα, έως και ένα στα πέντε τσιγάρα που καπνίζονται στην Ελλάδα μπορεί να είναι παράνομο.

Πηγή: news247.gr

 

Παιδική σκηνή

του θεάτρου Φούρνος.

 

ΠΑΙΔΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ 2,5 ΕΩΣ 6,5 ΕΤΩΝ

«ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ»

  

ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ ΕΩΣ 14 ΜΑΙΟΥ

(ΕΚΤΟΣ ΣΑΒΒΑΤΟΥ 2 ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 3 ΜΑΙΟΥ) 

 

Το Αγόρι με τα Μπλε Μαλλιά

Κάθε Κυριακή στις 11:30

 

Για παιδιά από 3,5 έως 6,5 ετών

 Η παράσταση συνεχίζεται στο θέατρο Φούρνος για 11^η χρονιά.

 

Ο Άτρο, από το Ατρόμητος,είναι ένα καλοκάγαθο αγόρι. Είναι πολύ γλυκός και

έξυπνος αλλά είναι λίγο δειλός και ντροπαλός και το γεγονός ότι έχει μπλε μαλλιά σε μία πόλη που όλοι έχουν κόκκινα μαλλιά τον κάνει διαφορετικό. Ο καλύτερος του φίλος είναι ο Μέρμπερ, που του είχε χαρίσει η γιαγιά του όταν ήταν μωρό. Όταν ο Άτρο χάνει τον Μέρμπερ στο δάσος των Σχημάτων και των Χρωμάτων, αναγκάζεται για να τον βρει  να ξεπεράσει τους φόβους του. Μέσα στο δάσος θα περάσει πολλές περιπέτειες αλλά θα γνωρίσει και πολλούς νέους φίλους που θα τον βοηθήσουν να βρει τον Μέρμπερ. Μία παράσταση με πολύ τραγούδι για την αντιμετώπιση των φόβων μας, της διαφορετικότητας και τη δύναμης της φιλίας.

Η παράσταση μιλά για τις περιπέτειες ενός μικρού αγοριού το οποίο είναι διαφορετικό από όλους του υπόλοιπους κατοίκους της μικρής του πόλης.   Εάν και η διαφορετικότητά του εντοπίζεται μόνο στο γεγονός ότι έχει μπλε μαλλιά σε μία πόλη που όλοι έχουν κόκκινα, αυτό είναι ικανό ώστε να αποκλείεται από τις παρέες στο σχολείο και να νιώθει μόνος του. Ο Άτρο ντρέπεται για τα μαλλιά του, και η μόνη συντροφιά που έχει είναι ένα μικρό κουκλάκι που με την φαντασία του ζωντανεύει. Όταν αυτό χαθεί, ο φοβιτσιάρης και ντροπαλός Άτρο πρέπει να αντιμετωπίσει τους φόβους του και να τον αναζητήσει. Σε ένα δάσος που κάθε πλάσμα είναι διαφορετικό τα μπλε μαλλιά του δεν φαντάζουν πρόβλημα, και καθώς ο Άτρο μπαίνει πιο βαθιά μέσα στο δάσος αναζητώντας τον φίλο του, δημιουργεί καινούριες αναπάντεχες φιλίες που δεν βασίζονται στην εξωτερική εμφάνιση αλλά στην αλληλεγγύη και αλληλο υποστήριξη σε έναν κοινό σκοπό.

Η ιστορία εάν και απλή στην δομή της για να είναι κατανοητή σε παιδιά μικρής ηλικίας, θέτει ζητήματα που απασχολούν την κοινωνική (σχολική) ζωή των παιδιών.

- Bullying

- Ξεπερνάω τους Φόβους μου

• Μαθαίνω να κάνω φίλους που είναι διαφορετικοί από εμένα

 

Κείμενο-σκηνοθεσία Ελεάννα Σαντοριναίου

Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρίκα Τσουδερού

Σκηνικά: Ευγένιος Αρβανιτάκης - Σοφιαλένα Ξεζωνάκη 

Πρωτότυπη μουσική: Βαγγέλης Χατζηγιάννης, Δημήτρης Σιφάκης

Βοηθός σκηνικών: Αλέξης Χατζηγιάννης

Κούκλες-Επιμέλεια Κοστουμιών Άννα Σαντοριναίου

Φωτογραφίες : Αριάδνη Φυτοπούλου

 Έντυπο υλικό: Αλεξάνδρα Σφύρα

Τεχνικός υπεύθυνος –φώτα: Αποστόλης Τσατσάκος

 

Παίζουν   Ματίνα Δημητροπούλου, Χρήστος Καραβέβας , Εύη Κολιούλη

 

Διάρκεια παράστασης 55’

Τιμή εισιτηρίου: 12€

 

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ MORE.GR

 

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/to-agori-me-ta-mple-mallia-gia-11i-xronia

 

Μήλα Ζάχαρη Κανέλα

Κάθε Σάββατο στις 17:30 

 

Για παιδιά από 2,5 έως 5,5 ετών

 

Η παράσταση που αγαπήθηκε πολύ από χιλιάδες  θεατές συνεχίζει να προσφέρει τα μηνύματα και τις «γεύσεις της»,  ανανεωμένη για 18^η χρονιά. 

Το έργο μας Μήλα Ζάχαρη Κανέλλα   απευθύνεται σε μικρά παιδιά είναι διαδραστικό και μιλάει για τη δύναμη της θέλησης, την αξία της  ανταλλαγής  , την αλληλοϋποστήριξη  και τη δύναμη της αισιοδοξίας.

Παράσταση με δύο ηθοποιούς κούκλες  και ενεργό συμμετοχή των παιδιών

Μια γιαγιά αποφασίζει να φτιάξει μια μηλόπιτα για να την πάει στα εγγονάκια της όμως τι απελπισία διαπιστώνει ότι αντί για μήλα έχει ροδοκόκκινα κεράσια ! Τι να κάνει;  Αποφασίζει να βρει κάποιον που θα αντάλλασσε τα κεράσια της με τα μήλα που ήθελε. Στην πορεία διαπιστώνει ότι αυτό δεν είναι και τόσο εύκολο. Ξεκινάει  μια διαδρομή  όπου  έρχεται  σε επαφή με διαφορετικούς ήρωες ώσπου να καταφέρει να πετύχει τον στόχο της και να αποδείξει ότι όταν θέλουμε πολύ κάτι μπορούμε να το καταφέρουμε.

Ένα διαδραστικό παραμύθι  για μικρά παιδιά βασισμένο σε λαϊκή αγγλική ιστορία  για μια ευχάριστη πρώτη επαφή με το θέατρο . 

Η παράσταση «Μήλα Ζάχαρη Κανέλα» δείχνει με απλό τρόπο στο παιδί την έννοια της ανταλλαγής, της αλληλεγγύης και προσφοράς. Έννοιες που το βοηθάνε να αποκτήσει ενσυναίσθηση και κατανόηση.

Η θέληση της Γιαγιάς να βοηθήσει ξεπερνάει την δικιά της ανάγκη να φτιάξει μηλόπιτα. Το γεγονός ότι τελικά βρίσκει μήλα και κάνει την μηλόπιτα, δείχνει στα παιδιά ότι βοηθώντας τους συνανθρώπους μας γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι.

 

Επιμέλεια-Διασκευή  : Ελεάννα Σαντοριναίου

Προσαρμογή διαλόγων : Ευγενία Μαραγκού

Κούκλες : Άννα Σαντοριναίου

Σκηνικά  : Χρήστος Συμεωνίδης

Μουσική πρωτότυπη  : ABC (Alternative Blues

Company)

Φωτογραφίες: Αριάδνη Φυτοπούλου

Έντυπο υλικό: Αλεξάνδρα Σφύρα

 

Τεχνικός υπεύθυνος –φώτα: Αποστόλης Τσατσάκος

 

Παίζουν  : Ευγενία Μαραγκού , Ματίνα Δημητροπούλου

Σε διπλή διανομή: Γιαγιά Φαιδωνία η Εύη Κολιούλη

 

Διάρκεια της παράστασης 50’

Τιμή εισιτηρίου : 12€

 

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ MORE.GR 

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/mila-zaxari-kanela-18-xronia

 

Θέατρο Φούρνος

Μαυρομιχάλη 168  Αθήνα

210.6460748

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. www.fournos-culture.gr

«Βάσσα-Μια μητέρα»
του Μαξίμ Γκόρκι
Σκηνοθεσία Λίλλυ Μελεμέ

Πρεμιέρα 2 Φεβρουαρίου
Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00

2 επιπλέον παραστάσεις λόγω επιτυχίας 6 και 7 Απριλίου (Μ.
Δευτέρα-Μ. Τρίτη)

«Δεν υπάρχουν θαύματα για μας. Όλα πρέπει να τα κάνουμε μόνοι μας»

Η Λίλλυ Μελεμέ σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στο συγκλονιστικά επίκαιρο
έργο του Μαξίμ Γκόρκι «Βάσσα- Μια μητέρα», παρουσιάζοντας μια αιχμηρή
πολιτική ανάγνωση πάνω στην εξουσία, την οικογένεια και τη βία που
κληροδοτείται από γενιά σε γενιά.
Η παράσταση έχει αγαπηθεί ιδιαίτερα από το κοινό και έχει αποσπάσει
εξαιρετικές κριτικές. Με μεγάλη χαρά ανακοινώνουμε την παράταση των
παραστάσεων μέχρι τη Μεγάλη Τρίτη 7 Απριλίου στο Θέατρο Arroyo.
Μαζί με μια ομάδα νέων ηθοποιών, που μάλιστα έχουν υπάρξει και μαθητές
της: Πολύμνια Αγγελάκη, Αγαθή Κυριαζή, Ξένια Κουτσουμπού, Λεωνίδα
Λεωντιάδη, Μελίνα Ποτουρίδου, Αλέξανδρο Σάβγκα, Αλέξανδρο
Σπυριδέλη, Σίμο Στυλιανού και Κατερίνα Μαρία Σαλταούρα, η σκηνοθέτρια
συνθέτει έναν ασφυκτικό σκηνικό μικρόκοσμο, όπου η μητρική αγάπη
μετατρέπεται σε εργαλείο ελέγχου και η επιβίωση σε ηθικό αδιέξοδο.
Λίγα λόγια για την υπόθεση:
Το συγκλονιστικά επίκαιρο έργο του Μαξίμ Γκόρκι δεν είναι απλώς το
πορτραίτο μιας ισχυρής «ατσαλένιας» γυναίκας, αλλά ένα ζωντανό πολιτικό
σχόλιο για την φύση της εξουσίας, την οικογένεια ως μικρογραφία κοινωνικού
συστήματος, την κληρονομιά της βίας από γενιά σε γενιά και την ηθική φθορά
που γεννά η αγωνία της επιβίωσης.
Ενώ ο πατέρας πεθαίνει, η οικογένεια διαλύεται και η επιχείρηση καταρρέει, η
μητέρα αναλαμβάνει τα ηνία και χρησιμοποιεί κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο
προκειμένου να επιβιώσει. Όντας και η ίδια θύμα της πατριαρχίας και της
κοινωνικής αδικίας που τοποθετεί την γυναίκα στο περιθώριο, αρπάζει την
ευκαιρία και μεταμορφώνεται σε αμείλικτο θύτη που αγωνίζεται να επιβληθεί
και να εδραιώσει την εξουσία της, χρησιμοποιώντας την μητρική της ιδιότητα.
Όλα γίνονται στο όνομα της αγάπης και της φροντίδας για τα παιδιά.
Μόνο που τα παιδιά, αλλά και όλοι όσοι βρίσκονται γύρω της δεν αποτελούν
παρά ανελέητους καθρέφτες, παράπλευρα θύματα ή βαθιές ρωγμές της. Και
ακριβώς εδώέγκειται και η τραγωδία της.

Σκηνοθετικό σημείωμα:
«Δεν υπάρχουν θαύματα για μας. Όλα πρέπει να τα κάνουμε μόνοι μας»
Στον βωμό της ανάγκης και με πρόσχημα την μητρική αγάπη, η Βάσσα
κυβερνά το σπίτι και την επιχείρησή της με σκληρότητα και, ασυνείδητα, με
σχεδόν αντιηρωική αυτοθυσία, μιας και λειτουργεί ως αναγκαίο γρανάζι ενός
αμείλικτου μηχανισμού , που τρέφεται από τον φόβο, τη βία, την συνενοχή, την
υποταγή. Η εξουσία για την οποία πασχίζει με νύχια και με δόντια, δεν την
απελευθερώνει. Αντίθετα, την απομονώνει, την φθείρει και την παγιδεύει στον
ίδιο ιστό που πλέκει για τους άλλους, βυθίζοντάς την ολοένα και περισσότερο
σ΄ ένα οδυνηρό τέλμα. Κάθε πράξη, κάθε απόφασή της είναι και μια μικρή ήττα
της ανθρώπινης πλευράς της.
Η Βάσσα δεν είναι απλώς μια μητέρα. Η Βάσσα είναι μια τραγικά αντιφατική
φιγούρα που συντηρεί το στρεβλό, πατριαρχικό σύστημα μέσα στο οποίο
γεννήθηκε και διαμορφώθηκε.
Είναι ένας φορέας εξουσίας που αποζητά την επιβίωση με κάθε κόστος , σε
έναν παρηκμασμένο κόσμο όπου η ηθική θεωρείται πολυτέλεια και δεν
υπάρχει ο παραμικρός χώρος για αδυναμία ή ευαισθησία. Η έννοια της
μητρικής αγάπης μεταμορφώνεται σε απόλυτο εργαλείο ελέγχου, εκφοβισμού,
καταπίεσης και ακρωτηριασμού της ελεύθερης βούλησης. Ο ασφυκτικός
μικρόκοσμος της οικογένειας της, δεν είναι παρά η ενσάρκωση μιας κοινωνίας
υπό διάλυση, που για να σταθεί όρθια θυσιάζει πρώτα την τρυφερότητα, μετά
τη δικαιοσύνη και εν τέλει τα ίδια της τα παιδιά.
Λίλλυ Μελεμέ

Συντελεστές:
Κείμενο: Μάξιμ Γκόρκι
Μετάφραση: Αλεξανδρος Σάβγκα σε συνεργασία με τον θίασο
Σκηνοθεσία: Λίλλυ Μελεμέ
Κίνηση: Χριστίνα Βασιλοπούλου
Σκηνικός χώρος-ενδυματολογική επιμέλεια: Πάρης Λεόντιος
Σχεδιασμός φωτισμού: Κατερίνα Μαρία Σαλταούρα
Μουσική επιμέλεια: Νέστωρ Κοψιδάς
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαρία Δράκου
Β’ βοηθός σκηνοθέτη : Αγγελίνα Μυλωνά
Φωτογραφίες-Artwork: Λίνα Οικονόμου
Τρέιλερ: Θανάσης Φουσέκης

Κατασκευή κοστουμιών : Atelier Tsiouni
Κατασκευή σκηνικού: Στέφανος Λώλος, Βαγγέλης Χλωρός
Μακιγιάζ φωτογράφισης: Olga Faleichyk
Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Γιώτα Δημητριάδη
Παίζουν (αλφαβητικά) : Πολύμνια Αγγελάκη, Ξένια Κουτσουμπού, Αγαθή
Κυριαζή,Λεωνίδας Λεοντιάδης, Λίλλυ Μελεμέ, Μελίνα Ποτουρίδου,
Αλέξανδρος Σάβγκα, Κατερίνα Μαρία Σαλταούρα, Αλέξανδρος Σπυριδέλης,
Σίμος Στυλιανού.

Πληροφορίες:
Ημέρες και ώρες: Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Τιμές: Με προσφορά γενική είσοδο 12 ευρώ για όλες τις παραστάσεις 
Προπώληση: Βάσσα ~ Μια μητέρα :: TicketServices.gr
Τρέιλερ: ΒΑΣΣΑ MIA MHTERA
Διάρκεια: 100 λεπτά

Θέατρο Arroyo
Μεγ. Αλεξάνδρου 128, Αθήνα 104 35
5’ λεπτά από το Μετρό του Κεραμεικού

Οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων στην ΕΕ αποκομίζουν καθημερινά 81,4 εκατομμύρια ευρώ σε επιπλέον κέρδη, εξαιτίας της κατακόρυφης αύξησης των τιμών καυσίμων από την έναρξη του πολέμου στο Ιράν, δηλαδή περίπου 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ σε πρόσθετα κέρδη μόνο για τον Μάρτιο^[1]. Στην Ελλάδα, τα συνολικά απροσδόκητα κέρδη (windfall profits) που εντοπίστηκαν ανέρχονται σε 1,2 εκατομμύρια ευρώ ημερησίως. Η αύξηση του περιθωρίου κέρδους ανά λίτρο ντίζελ είναι 0,148€, ποσό ελαφρώς υψηλότερο από ό,τι στην Ιταλία και ελαφρώς χαμηλότερο από ό,τι στη Γαλλία. Δεν εντοπίστηκαν απροσδόκητα κέρδη από τις πωλήσεις βενζίνης. Αυτό είναι το εύρημα νέας μελέτης με τίτλο “Υπερκέρδη πετρελαίου σε καιρό πολέμου”, του ειδικού σε θέματα ενέργειας Steffen Bukold, η οποία του ανατέθηκε από το γερμανικό γραφείο της Greenpeace.

Η μελέτη, η οποία αναλύει τα δεδομένα κερδών για τη βενζίνη και το ντίζελ σε 15 χώρες της ΕΕ, δείχνει ότι οι τιμές στην αντλία έχουν αυξηθεί πολύ περισσότερο από την υποκείμενη αύξηση των τιμών του αργού πετρελαίου. Αυτό αναδεικνύει τις τεράστιες αυξήσεις στα κέρδη σε ολόκληρη τη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων, όσο εκατομμύρια άνθρωποι πασχίζουν να πληρώσουν τους λογαριασμούς ενέργειας. Η Greenpeace καλεί τις κυβερνήσεις της ΕΕ να εισαγάγουν μόνιμους πρόσθετους φόρους^[2] στα κέρδη των εταιρειών πετρελαίου και αερίου, με τα έσοδα να χρησιμοποιούνται για τη μείωση των λογαριασμών, την επιτάχυνση της ενεργειακής ανεξαρτησίας της Ευρώπης μέσω των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και της εξοικονόμησης ενέργειας, αλλά και τη στήριξη κοινωνιών που πλήττονται από την κλιματική κρίση στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο.

Η Ariadna Rodrigo, υπεύθυνη εκστρατείας στο γραφείο της Greenpeace για θέματα της ΕΕ, δήλωσε: “Ενώ άνθρωποι πεθαίνουν στη Μέση Ανατολή, και ενώ εκατομμύρια πολίτες στην Ευρώπη παλεύουν με την κατακόρυφη αύξηση των τιμών των καυσίμων, οι κυβερνήσεις επιτρέπουν στις εταιρείες να γεμίζουν τις τσέπες τους. Με τον τρέχοντα ρυθμό των υπερκερδών, οι κυβερνήσεις θα μπορούσαν να παρέχουν περίπου 60 εκατομμύρια δωρεάν μηνιαίες κάρτες δημόσιων συγκοινωνιών κάθε μήνα, ή να δίνουν 60 ευρώ κάθε μήνα και στα 40 εκατομμύρια άτομα που δυσκολεύονται να πληρώσουν τους λογαριασμούς ενέργειας στην ΕΕ”^[3].

Τα υψηλότερα συνολικά απροσδόκητα κέρδη (windfall profits) στην ΕΕ σημειώθηκαν στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ιταλία. Η μεγαλύτερη αύξηση του περιθωρίου κέρδους ανά λίτρο ντίζελ σημειώθηκε στην Ολλανδία, τη Σουηδία, τη Δανία και την Αυστρία, ενώ για τη βενζίνη στη Γερμανία, την Αυστρία, την Ισπανία και τη Δανία. Από την άλλη πλευρά, τα περιθώρια κέρδους μειώθηκαν σε ορισμένες χώρες με χαμηλότερη αγοραστική δύναμη, ιδιαίτερα σε χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Σλοβακία και η Σλοβενία.

Με στόχο να αποδεσμευτούν νέοι πόροι για τη χρηματοδότηση της παγκόσμιας πράσινης μετάβασης και την επιτάχυνση της ενεργειακής ανεξαρτησίας, η Greenpeace υποστηρίζει τη φορολόγηση των ρυπαντών και των υπερπλουσίων (τόσο των δισεκατομμυριούχων όσο και των ατόμων με περιουσία μεταξύ 100 εκατομμυρίων και 1 δισεκατομμυρίου ευρώ). Αυτό θα εξασφάλιζε χρηματοδότηση για τη σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων και για την κάλυψη των κλιματικών απωλειών και ζημιών για τις κοινότητες που πλήττονται περισσότερο από την κλιματική κρίση^[4]. Τέτοια μέτρα θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν παγκόσμιους φόρους, όπως έναν υψηλό πρόσθετο φόρο στα κέρδη των εταιρειών ορυκτών καυσίμων, καθώς και ένα τέλος στην αεροπορία πολυτελείας, συμπεριλαμβανομένων των πτήσεων business και πρώτης θέσης.

Δείτε τη μελέτη αναλυτικά εδώ (στα αγγλικά)

Σημειώσεις προς συντάκτες

[1] Στην ΕΕ, οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων κερδίζουν επιπλέον €75,3 εκατομμύρια από το ντίζελ και €6,1 εκατομμύρια από το πετρέλαιο, κάθε ημέρα. Τα απροσδόκητα κέρδη (windfall profits) αφορούν ξαφνικά, μεγάλα κέρδη που προκύπτουν από απρόβλεπτες συνθήκες (π.χ. ενεργειακή κρίση, πόλεμοι κτλ) και όχι από την κανονική επιχειρηματική δραστηριότητα. 

[2] Ένας πρόσθετος φόρος κερδών (top-up profit tax) είναι ένας μόνιμος ετήσιος φόρος σε όλα τα κέρδη από ορυκτά καύσιμα, και όχι μόνο στα απροσδόκητα έσοδα ή τα υπερκέρδη. Ο φόρος αυτός θα λειτουργούσε επιπρόσθετα στους υπάρχοντες εταιρικούς φόρους και, ως εκ τούτου, θα οδηγούσε σε υψηλότερο φορολογικό συντελεστή για τις εταιρείες ορυκτών καυσίμων σε σύγκριση με άλλους, λιγότερο ρυπογόνους τομείς.

[3] Οι μηνιαίες κάρτες τοπικών ή περιφερειακών δημόσιων συγκοινωνιών στην ΕΕ εκτιμάται ότι κοστίζουν περίπου 40€, με χαμηλότερες τιμές στις ανατολικές και νότιες χώρες, και υψηλότερες τιμές στις δυτικές και βόρειες χώρες.

[4] Όσον αφορά τη φορολόγηση των εταιρειών ορυκτών καυσίμων ως απάντηση στις αυξήσεις των τιμών ενέργειας και την εκτόξευση των κερδών που προκάλεσε ο πόλεμος στο Ιράν, η Greenpeace παροτρύνει τις κυβερνήσεις σε όλη την ΕΕ να υλοποιήσουν τα εξής:

• Σε εθνικό επίπεδο: Να εισαγάγουν προοδευτικές αλλαγές φορολόγησης των ρυπαντών, διασφαλίζοντας ότι οι πλούσιοι ιδιοκτήτες, επενδυτές και μέτοχοι της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων θα επωμιστούν μεγαλύτερο φορολογικό βάρος, συγκεντρώνοντας περισσότερους δημόσιους πόρους για τις κοινότητες που πλήττονται από την κλιματική κατάρρευση στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.
• Σε επίπεδο ΕΕ: Να υποστηρίξουν τη δημιουργία ενός νέου και μόνιμου μηχανισμού αλληλεγγύης, επιβάλλοντας έναν φόρο επί των κερδών τουλάχιστον 33%, ο οποίος θα αυξάνεται προοδευτικά με την πάροδο του χρόνου, ανάλογα με την ταχύτητα σταδιακής κατάργησης των ορυκτών καυσίμων που απαιτείται για την ΕΕ.
• Σε παγκόσμιο επίπεδο: Να διαδραματίσουν ενεργό ρόλο στην πίεση για την επιβολή ενός παγκόσμιου φόρου στα κέρδη των διεθνών εταιρειών πετρελαίου και αερίου μέσω της Σύμβασης του ΟΗΕ για τη Φορολογία, διασφαλίζοντας ότι τα έσοδα αυτά θα διοχετεύονται απευθείας στα πολυμερή ταμεία του ΟΗΕ για τις κλιματικές απώλειες, τις ζημιές, την προσαρμογή και τον μετριασμό των επιπτώσεων της κλιματικής κρίσης.

 

Πηγή: greenpeace.gr

«Το Κιβώτιο» του Άρη Αλεξάνδρου
 

10η Χρονιά

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ

ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ

 

Προπώληση εισιτηρίων:

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/to-kibotio-tou-ari-aleksandrou-gia-10i-xronia

 

Το Studio Μαυρομιχάλη, μετά από δέκα χρόνια επιτυχημένης παρουσίασης του αριστουργήματος «Το Κιβώτιο» του Άρη Αλεξάνδρου, που το κοινό έχει αγκαλιάσει με συνεχόμενα sold out, ολοκληρώνει τις παραστάσεις όπως ήταν προγραμματισμένο την Μεγάλη Τετάρτη.

Ο Άρης Αλεξάνδρου (1922-1978) θεωρείται ποιητής της μεταπολεμικής γενιάς και είναι γνωστός για τις μεταφράσεις του, κυρίως του Ντοστογιέφσκι και άλλων Ρώσων κλασικών. Το μοναδικό του μυθιστόρημα, το εμβληματικό «Κιβώτιο», που έχει χαρακτηριστεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα του εικοστού αιώνα στην χώρα μας, διανύει την δέκατη συνεχή χρονιά ως θεατρική παράσταση στο Studio Μαυρομιχάλη, σε σκηνοθεσία Φώτη Μακρή και Κλεοπάτρας Τολόγκου, με τον Φώτη Μακρή στον κεντρικό ρόλο (υποψήφιος για το βραβείο «Κάρολος Κουν»). 

Ο Φώτης Μακρής, που υποδύεται τον κεντρικό ρόλο, εκτός από το Studio Μαυρομιχάλη, όλα αυτά τα χρόνια, ταξίδεψε με το «Το Κιβώτιο» σε 33 πόλεις σε όλη την Ελλάδα καθώς και στη Πάφο της Κύπρου (στο πλαίσιο της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης 2017).
 

 

Το έργο
 

Στα τέλη του ελληνικού εμφυλίου πολέμου, μια ομάδα ανταρτών αναλαμβάνει μετά από σχετική εντολή του Γενικού Αρχηγείου να μεταφέρει, περνώντας μέσα από εχθρικό έδαφος, ένα κιβώτιο αγνώστου περιεχομένου, με παραλήπτες τη διοίκηση μιας ανταρτοκρατούμενης πόλης. Στη διάρκεια της αποστολής η ομάδα αρχίζει να χάνει τα μέλη της σταδιακά μέχρι που τελικά σώζεται ένας μόνο αντάρτης, ο οποίος τελικά κατορθώνει να παραδώσει το κιβώτιο. Όταν όμως φτάνει στον προορισμό του, διαπιστώνεται πως είναι άδειο και ο αντάρτης φυλακίζεται από τους άλλους συντρόφους του ως δολιοφθορέας. Σε μια συγκλονιστική προσπάθεια να αποδείξει την αθωότητά του, ο τελευταίος επιζών της αποστολής, εξηγεί και ερμηνεύει, ξανά και ξανά, το νόημα της παράδοξης αποστολής τους. Ο ήρωας δεν γνωρίζει τίποτα για την ταυτότητα του ανακριτή ούτε για τους δεσμώτες του, καθώς δεν εισπράττει καμία αντίδραση, στις συχνά αντικρουόμενες απόψεις του.

Η γεμάτη σασπένς υπόθεση του έργου βασίζεται σε ιστορικά γεγονότα του εμφύλιου πολέμου, αλλά ταυτόχρονα προβληματίζει τον θεατή με τις πολυεπίπεδες πολιτικές/φιλοσοφικές προεκτάσεις του μονολόγου. Μια ασφυκτικά καφκική ανάκριση λαμβάνει χώρα ενώπιον του κοινού, καθώς ο ανώνυμος ήρωας απολογείται προς τους δεσμώτες του με σκοπό να εξιστορήσει τι πραγματικά συνέβη και να απαλλαχθεί από κατηγορίες δολιοφθοράς.

Ο Αλεξάνδρου είναι μια μοναχική μορφή που εν τέλει ασκεί δριμεία κριτική στην έννοια της επανάστασης, αλλά ταυτόχρονα δεν την αποκαθηλώνει. Αυτό που δείχνει με τη διαδικασία της ανάκρισης είναι πώς οι μηχανισμοί της εξουσίας προσπαθούν να τσακίσουν το άτομο. Υπάρχει η διαρκής σύγκρουση ανάμεσα στο εγώ και στο εμείς, που δεν έχει καλούς και κακούς. Αυτή είναι η κεντρική διάσταση του μεγάλου προβλήματος των επαναστατικών ιδεών. Οι επαναστατικές ιδέες καλούν τους ανθρώπους να υποτάξουν την υποκειμενικότητά τους στο όνομα του σκοπού. Ο Αλεξάνδρου αναγνωρίζει την αναγκαιότητα αυτή, αλλά ταυτόχρονα κάνει και την κριτική για τις διαστάσεις που παίρνει αυτό στην καθημερινότητα της πολιτικής πράξης.

Αυτό που πρέπει να υπογραμμιστεί είναι ότι ο Αλεξάνδρου, ανεξάρτητα από τις αγωνίες που είχε μέσα του, πίστευε στον κομμουνισμό τίμια και απόλυτα. Εγκαταλείπει, παρ' όλα αυτά, βαθμιαία την ένταξή του στο Κόμμα, καθώς και τις αριστερές του ιδέες. Έχει όμως σημασία να πούμε ότι, εγκαταλείποντας τις ιδέες, όχι μόνο δεν πάει στην αντίπαλη πλευρά αλλά δέχεται τους διωγμούς ως αριστερός! Η ηθική που είναι πίσω από τις ιδέες παραμένει. Πίσω από τον κομμουνισμό, υπήρχε πάντα για τον Άρη Αλεξάνδρου, ο ανθρωπισμός, η ισότητα, και η δικαιοσύνη.

Ο Φώτης Μακρής ερμηνεύει, σε έναν συγκλονιστικό μονόλογο, τον ταραγμένο αυτόν ήρωα που σταδιακά αμφισβητεί κάθε είδους πεποίθηση. Το έργο ερμηνεύθηκε από αλληγορία για τον εμφύλιο και ως καταγγελία ενάντια σε κάθε είδους εξουσία, αλλά και ως ένα σχόλιο στον δυτικό πολιτισμό.

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ :

Δραματουργική επεξεργασία - Σκηνοθεσία : Φώτης Μακρής, Κλεοπάτρα Τολόγκου

Σκηνογραφία : Διονύσης Μανουσάκης

Μουσική : Γιώργος Νινιός

Παίζει ο Φώτης Μακρής

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ

 

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ :

Κανονικό : 15 ευρώ

Φοιτητικό, κάτω των 25 ετών και άνω των 65 ετών : 12 ευρώ

Άνεργοι, Ατέλειες, Α.Μ.Ε.Α., ομαδικό άνω των 15 ατόμων : 10 ευρώ

 

Προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/to-kibotio-tou-ari-aleksandrou-gia-10i-xronia

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ : 75 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

 

Υπεύθυνος Επικοινωνίας & Δημοσίων Σχέσεων: Αντώνης Κοκολάκης

 

ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΝΕΟΣ ΛΟΓΟΣ

 

Studio Μαυρομιχάλη

Μαυρομιχάλη 134, Τηλ. 2106453330

studiomavromihali@gmail.com

www.studiomavromihali.gr