Ο Νίκος Χουντής στην #ERTopen και τον Νίκο Κλέτσα για #CETA - Αξιολόγηση - πολιτικές εξελίξεις (HX):

Ο Νίκος Χουντής στην #ERTopen και τον Νίκο Κλέτσα για #CETA - Αξιολόγηση - πολιτικές εξελίξεις (HX):

Παρασκευή, 17/02/2017 - 15:45
Ο Νίκος Χουντής ευρωβουλευτής της Λαϊκής Ενότητας, στο ραδιόφωνο της ERTopen και στην ενημερωτική εκπομπή ραδιοεφημερίδα, που επιμελείται και παρουσιάζει ο Νίκος Κλέτσας, στους 106.7 στα fm στην Αττική και διαδικτυακά σε ολόκληρο τον κόσμο στην ιστοσελίδα: www.ertopen.com/radio .

O ευρωβουλευτής της ΛΑΕ Νίκος Χουντής, μιλάει στη συνέντευξη για τις διεθνείς οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις, όπως μεταξύ άλλων για την Συμφωνία CETA ΕΕ-Καναδά, όπου υπογραμμίζει ότι, "Η ελληνική Βουλή πρέπει να συνταχθεί με τις εκατομμύρια φωνές των Ευρωπαίων και Καναδών πολιτών που απορρίπτουν τη CETA", καθώς επίσης για την 2η Αξιολόγηση, την πώληση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων της Ελλάδας στην Fraport και την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και την εναλλακτική των καταστροφικών πολιτικών των Μνημονίων και του ευρωμονόδρομου που παρουσιάζουν τα συστημικά ΜΜΕ.

Ακούστε εδώ το ηχητικό απόσπασμα της συνέντευξης του κ. Νίκου Χουντή
την Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου 2017, στην ERTopen :
Νίκος Χουντής για την Συμφωνία CETA ΕΕ-Καναδά:«Η ελληνική Βουλή πρέπει να συνταχθεί με τις εκατομμύρια φωνές των ευρωπαίων & καναδών πολιτών που απορρίπτουν τη CETA»

Νίκος Χουντής για την Συμφωνία CETA ΕΕ-Καναδά:«Η ελληνική Βουλή πρέπει να συνταχθεί με τις εκατομμύρια φωνές των ευρωπαίων & καναδών πολιτών που απορρίπτουν τη CETA»

Πέμπτη, 16/02/2017 - 11:03

Νίκος Χουντής για την Συμφωνία CETA ΕΕ-Καναδά:

  • «Η ελληνική Βουλή πρέπει να συνταχθεί με τις εκατομμύρια φωνές των ευρωπαίων και καναδών πολιτών που απορρίπτουν τη CETA»

  • «Τεράστιες οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης που αποδέχτηκε μια συμφωνία που στρέφεται κατά των συμφερόντων του ελληνικού λαού»

Με 408 ψήφους υπέρ, 254 κατά και 33 λευκά, υιοθετήθηκε από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου η συμφωνία διεθνούς εμπορίου και οικονομικής συνεργασίας ΕΕ-Καναδά, CETA.

Η Ομάδα της Αριστεράς στο Ευρωκοινοβούλιο καταψήφισε την καταστροφική συμφωνία διεθνούς εμπορίου και κατέθεσε εναλλακτικό ψήφισμα με το οποίο ζητούσε την απόρριψή της:

http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//NONSGML+MOTION+B8-2017-0144+0+DOC+PDF+V0//EL

Με αφορμή την υιοθέτηση της συμφωνίας από την Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου, ο ευρωβουλευτής της Λαϊκής Ενότητας, Νίκος Χουντής, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Δυστυχώς, η πλειοψηφία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπερψήφισε τη Συμφωνία Διεθνούς Εμπορίου και Οικονομικής Συνεργασίας Ευρωπαϊκής Ένωσης και Καναδά, CETA, με αποτέλεσμα να ανοίγεται μια ακόμα ευκαιρία στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα και τις πολυεθνικές εταιρείες να αποκομίσουν υπερκέρδη, χωρίς κανένα φραγμό, εις βάρος εκατομμύρια πολιτών, εργαζομένων και αγροτών σε Ευρώπη και Καναδά.

Η Ευρωομάδα της Αριστεράς (GUE-NGL) καταψήφισε αυτή την καταστροφική συμφωνία.

Μια συμφωνία που θα μπορούσε, όμως, να μην είχε έρθει προς έγκριση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εάν οι ελληνικές κυβερνήσεις έκαναν το καθήκον τους και υπερασπιζόντουσαν το δημόσιο συμφέρον και τα δικαιώματα του ελληνικού λαού.

Τώρα βρίσκεται στα χέρια των εθνικών κοινοβουλίων να απορρίψουν ή να εγκρίνουν τη Συμφωνία CETA. Αρκεί τουλάχιστον ένα εθνικό κοινοβούλιο για να απορρίψει τη συμφωνία. Η ελληνική Βουλή πρέπει να συνταχθεί με τις εκατομμύρια φωνές των ευρωπαίων και καναδών πολιτών που απορρίπτουν τη CETA, και να μην την επικυρώσει».

Η εκδήλωση της Πανελλαδική Πρωτοβουλίας “Όχι σε TTIP, CETA,TISA - Όχι στα μνημόνια” με θέμα “Η CETA, τα μνημόνια & η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας”

Η εκδήλωση της Πανελλαδική Πρωτοβουλίας “Όχι σε TTIP, CETA,TISA - Όχι στα μνημόνια” με θέμα “Η CETA, τα μνημόνια & η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας”

Τετάρτη, 08/02/2017 - 13:00
Πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 1η Φεβρουαρίου στο Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων η εκδήλωση της Πανελλαδικής Πρωτοβουλίας “Όχι σε TTIP,CETA,TISA-Όχι στα μνημόνια” με θέμα “Η CETA τα μνημόνια και η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας”.
Η εκδήλωση έγινε με αφορμή την επικείμενη συζήτηση και πιθανή ψήφιση στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο της CETA, μίας από τις διατλαντικές συμφωνίες που επιχειρούν να επιβάλλουν οι πολυεθνικές επιχειρήσεις για να αυξήσουν τα υπερκέρδη τους.
Κάτι που όπως τόνισαν όλοι οι ομιλητές, εάν γίνει, θα έχει πολύ αρνητικές συνέπειες και για τους λαούς και για το περιβάλλον και των Ευρωπαϊκών χωρών και του Καναδά:
Θα καταργηθεί δηλαδή ουσιαστικά η δημοκρατία, θα απορρυθμιστούν οι εργασιακές σχέσεις και θα καταργηθούν τα εργασιακά δικαιώματα, ενώ θα απαξιωθούν τα εθνικά δικαστήρια, ΄με τη θέσπιση των “ρυθμιστικών αρχών”, όπως είναι ο ISDS. Παράλληλα θα υπάρξουν μεγάλοι κίνδυνοι για τη διατροφική υγεία, αφού θα καταργηθούν οι έλεγχοι στα τρόφιμα, θα πληγεί η τοπική και εθνική αγροτική παραγωγή, και θα υποστεί ανεπανόρθωτες ζημιές το περιβάλλον, το περιβάλλον ιδιαίτερα με την εφαρμογή του fracking. Εκτός όμως από αυτά η CETA και οι άλλες διατλαντικές συμφωνίες προβλέπου την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και των δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών και στερεί τα κράτη από τη χάραξη ανεξάρτητης οικονομικής πολιτικής και τους λαούς από βασικά αγαθά και υπηρεσίες.

Βέβαια για τη χώρα μας οι περισσότερες από τις προαναφερθείσες επιπτώσεις συμβαίνουν ήδη με την εφαρμογή των μνημονίων και ιδιαίτερα μετά από την νομική θέσπιση του υπερταμείου και της μετατροπής της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων (ΓΓΔΕΣ)σε ανεξάρτητη αρχή (με βάση το νόμο και το υπερταμείο και η ΓΓΔΕΣ είναι ιδιωτικές εταιρείες που διευθύνονται από τους λεγόμενους “θεσμούς” δηλαδή τους εκπροσώπους των πολυεθνικών)


Στις επιπτώσεις λοιπόν και από την πιθανή εφαρμογή της CETA, αλλά και των εφαρμοζόμενων μηνμονίων σχετικά με την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και των δημόσιων αγαθών αναφέρθηκαν οι ομιλητές της εκδήλωσης που μίλησαν με τα ακόλουθα θέματα

Ο Μάκης Σταύρου, από την Εναλλακτική Δράση για Ποιότητα Ζωής με θέμα Τι είναι η CETA και ποια η σχέση της με τα μνημόνια

Η Μαρία Καδόγλου, από το Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Ερευνών με θέμα Η CETA, τα μνημόνια, η Ελντοράντο και οι εξορύξεις στη Χαλκιδική

Η Όλγα Σακαλή, Πρόεδρος Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων με θέμα Η CETA, τα μνημόνια, και η εκποίηση των αρχαιολογικών χώρων και των ιστορικών μνημείων

Ο Γιάννης Τόλιος, από την Ενωτική ΑντιΜνημονιακή Συσπείρωση Οικονομολόγων με θέμα Οι οικονομικές πτυχές της CETA και

Ο Κώστας Λυμπέρης από το Συμμετοχικό Ενωτικό Κίνημα Εργαζομένων Συνταξιούχων ΕΥΔΑΠ (ΣΕΚΕΣ-ΕΥΔΑΠ) με θέμα Ο ρόλος της CETA και των μνημονίων στην εκποίηση του νερού

Από όλους τους ομιλητές επισημάνθηκε το γεγονός ότι αν και ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δεσμευθεί προεκλογικά ότι δε θα ψήφιζε καμία από τις υπερατλαντικές συμφωνίες, υποχώρησε και σε αυτό το θέμα και ο υπουργός κ. Σταθάκης υπέγραψε τη CETA σε επίπεδο υπουργών Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μετά από τις ομιλίες ακολούθησε ενδιαφέρων διάλογος και συζητήθηκαν πολλά ερωτήματα σχετικά με τη CETA και την εφαρμογή της στη χώρα μας, ενώ ακούσθηκαν και εμπειρίες πολιτών και από άλλες περιοχές της Ελλάδας, εκτός από τη Χαλκιδική.
Μία από αυτές ήταν από τα Τρίκαλα, όπου όπως τόνισε η εκπρόσωπός της
Επιτροπής Αγώνα Ενάντια στο Φράγμα της Μεσοχώρας, η κυβέρνηση παρά τους αγώνες που έχουν δοθεί και με τη συμμετοχή πολλών σημερινών στελεχών της και παρά τις προεκλογικές της δεσμεύσεις εναντίον της εκτροπής του Αχελώου, τώρα επιμένει να καταστρέψει τη Μεσοχώρα, ένα από τα ωραιότερα χωριά των Τρικάλων, βυθίζοντάς την στο βάθος του φράγματος. Άλλη επίσης εμπειρία καταστροφής φυσικού τοπίου ακούσθηκε από εκπρόσωπο του Περιβαλλοντικού Συλλόγου Ωρωπού, για τη συνεχιζόμενη μόλυνση του ποταμού. Ο ίδιος μάλιστα άκουσε έκπληκτος ότι ο κ Σταθάκης έχει υπογράψει τη CETA και δήλωσε ότι σαν μέλος των Οικολόγων Πράσινων θα έθετε το θέμα στο κόμμα του.

Το συντονισμό της εκδήλωσης έκανε ο δημοσιογράφος Νίκος Κλέτσας



 

stopttipstopmnimonia.blogspot.gr --fb Stopttip Stopmnimonia

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΟΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ! Η CETA ΕΓΚΡΙΘΗΚΕ! – ΤΣΙΠΡΑΣ ΚΑΛΕΙ ΠΟΛΥΔΩΡΑ!

ΟΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ! Η CETA ΕΓΚΡΙΘΗΚΕ! – ΤΣΙΠΡΑΣ ΚΑΛΕΙ ΠΟΛΥΔΩΡΑ!

Δευτέρα, 31/10/2016 - 14:00
ΟΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΕΠΙΒΑΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ! Η CETA ΕΓΚΡΙΘΗΚΕ ΑΦΟΥ Ο ΒΕΛΓΟΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΗΣ ΥΠΕΚΥΨΕ!

► Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΣΥΜΜΑΧΕΙ ΜΕ ΤΟ ΑΚΡΟΔΕΞΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΤΩΜΑ ΠΟΛΥΔΩΡΑ!

Οι πολυεθνικές και οι ηγέτες της ΕΕ απείλησαν τον Υπουργό-Πρόεδρο σοσιαλιστή Πολ Μαγκνέτ, του βελγικού κρατιδίου της Βαλονίας, και αυτός υπέκυψε και υπόγραψε τηCETA,την πιο αντιδραστική εμπορική συμφωνία που έχει γίνει ποτέ. 

Παρά τις τεράστιες διαδηλώσεις ενάντια σε CETA (και TTIP – συμφωνία για τις αμερικανικές πολυεθνικές) Μέρκελ, Ολάντ και τα τσιράκια τους, όπως ο Τσίπρας, είπαν το μεγάλο Ναι!  

Η CETA μεταξύ ΕΕ και Καναδά – που τώρα πρέπει να ψηφιστεί από τα 28 κοινοβούλια των χωρών της ΕΕ – αφήνει τις πολυεθνικές παντελώς ανεξέλεγχτες και έξω και πάνω από τη νομοθεσία της ΕΕ και κάθε χώρας μέλους!

Με τη CETA οι πολυεθνικές δεν θα πληρώνουν δασμούς ούτε θα είναι υποχρεωμένες να σέβονται τους εργασιακούς, περιβαλλοντικούς, τροφικούς νόμους.
Αν υπάρξει διαφορά μεταξύ κάποιου κράτους και κάποιας πολυεθνικής, αυτή θα «επιλύεται» από ειδικό διοικητικό δικαστήριο σύμφωνα με όρους των εταιριών! 


Μέσα από τη CETA και τον Καναδά θα εισχωρήσουν και οι εταιρείες κολοσσοί των ΕΠΑ αφού το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να ιδρύσουν κάποια θυγατρική στον Καναδά με $1!

Χαράς ευαγγέλια για την πολυεθνική με έδρα τον Καναδά Greek Gold που ξεσκίζει το περιβάλλον στη Χαλκιδική και φαρμακώνει τους ανθρώπους, όπως υποστηρίζουν χρόνια τώρα οι κάτοικοι. 

Η κυβέρνηση Τσίπρα και ο Υπουργός Σταθάκης πρωτοστάτησαν στην υποστήριξη της CETA και της Greek Gold.

Όσο για το διοικητικό δικαστήριο της CETA –που κρίνεται ως αντίθετο με τους νόμους της ΕΕ από νομικούς – απλά υπογράφτηκε ένα 4σελιδο έγγραφο όπου η ΕΕ και ο Καναδάς υπόσχονται ότι «θα ερευνήσουν κατά πόσο το διοικητικό διαστήριο» είναι νόμιμο!
Αυτό είναι το περίφημο γκαραντί που εκθιάζει ο Σταθάκης!


OLYMPUS DIGITAL CAMERAΤο πανό της Ένωσης Εργαζομένων στα Τσιμέντα Χαλκίδας σε πρόσφατη συγκέντρωση σωματείων στο Σύνταγμα.
Για τη νίκη απαιτείται ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ με ΜΠΛΟΚΑΡΙΣΜΑΤΑ και ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ του Τσίπρα, και όχι μόνο μιας μέρας απεργία με βόλτα στην Αθήνα όπως προτείνει η ΑΔΕΔΥ και συμφωνούν ΚΚΕ, ΛΑΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Φωτό Ε.Α.


Είναι τέτοια η υποταγή του Τσίρα στις πολυεθνικές, στους τραπεζίτες, στην ΕΕ και στο σημερινό σάπιο και βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα, που πρότεινε τον ακροδεξιό Βύρωνα Πολύδωρα, πρώην υπουργό της ΝΔ, ως πρόεδρο του ΕΣΡ για να βρει μια λύση με τους καναλάρχες και ολιγάρχες!

Την ίδια στιγμή κατασχέθηκαν τα μηχανήματα της μαχητικής ΕΡΤΟΠΕΝ και ο Ταγματάρχης διατάζει στην ΕΡΤ!

Ο ιστορικός αγώνας των εργαζομένων της ΕΡΤ τσάκισε το μαύρο της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου αλλά και τις διαταγές της τρόϊκα!

Η κυβέρνηση Τσίπρα αναγκάστηκε να αποκαταστήσει την ΕΡΤ,
παρ’ ότι αρνήθηκε τις προτάσεις για μια νέα δημοκρατική και ανοιχτή στην κοινωνία ΕΡΤ που πρότειναν οι εργαζόμενοι και η ΠΟΣΠΕΡΤ
– προτίμησε τον Ταγματάρχη και τώρα τον Πολύδωρα!


Ο Τσίπρας ρίχνει μαύρο στους εργαζομένους και προσπαθεί να ελιχθεί μεταξύ των ολιγαρχών-καναλαρχών, αλλά σε μια περίοδο οικονομικής κατάρρευσης και κολοσσιαίας πολιτικής κρίσης σ’ όλα τα κράτη της Ευρώπης! Η κυβέρνηση του τσακίζεται μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης.

Τώρα η εργατική τάξη και νεολαία πρέπει να τον ανατρέψει και να συντρίψει τα μνημόνια και τη CETA, με Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας! Μιας μέρας απεργία δεν φτάνει! Για την οργάνωση της Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας πρέπει να χτιστούν δυνατές Λαϊκές Συνελεύσεις σε κάθε περιοχή, σε πόλη και χωριό, και Διασωματιακές Επιτροπές από τα εργατικά συνδικάτα ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, στην ανεργία, στην ακρίβεια και στη φτώχεια!

Για μια Πανελλαδική Συνέλευση εργαζομένων, αγροτών, νεολαίας και αυτοπασχολούμενων για το συντονισμό του αγώνα!

Το καθήκον είναι η δημιουργία μιας επαναστατικής μαρξιστικής ηγεσίας στα συνδικάτα και στην εργατική τάξη για το σοσιαλισμό, για την εθνικοποίηση των τραπεζών και τη διαγραφή του χρέους, για την έξοδο από ΕΕ και ΝΑΤΟ, για τα Ενωμένα Σοσιαλιστικά Κράτη της Ευρώπης!

General view of French trade union employees who march with banners during a demonstration against plans to reform French labour laws in MarseilleΑπό τη μεγάλη απεργιακή διαδήλωση στη Μασσαλία τον περασμένο Ιούνη ενάντια στο αντεργατικό νομοσχέδιο “Χομρί”.
Φωτό REUTERS/Philippe Laurenson



EUROSTAT: ΑΚΟΜΗ ΨΗΛΟΤΕΡΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ ΣΤΑ 180% ΤΟΥ ΑΕΠ!

Η Στατιστική Υπηρεσία της ΕE Eurostatανακοίνωσε ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας έφτασε στο 179,2% του ΑΕΠ (315,29 δισ. ευρό) – το υψηλότερο στην Ευρώπη – το δεύτερο τρίμηνο του 2016, από 176,1% του ΑΕΠ στο πρώτο τρίμηνο.

Μετά την Ελλάδα ακολουθούν η Ιταλία με 135,5% του ΑΕΠ και Πορτογαλία με 131,7% του ΑΕΠ.

Σ’ όλες αυτές τις χώρες (όπως και σε Ισπανία, Ιρλανδία) οι μεγαλύτερες τράπεζες βρίσκονται σε κατάρρευση ανάλογη με αυτή της Ντόϊτσε Μπανκ, της μεγαλύτερης τράπεζας της Ευρώπης.

Το δημόσιο χρέος στην Ευροζώνη μειώθηκε στο 91,2% του μέσου όρου του ΑΕΠ στο δεύτερο τρίμηνο του 2016 (ήταν 92,1% το πρώτο τρίμηνο).

Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ ΤΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΤΩΝ ΕΠΑ ΓΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥΣ ΑΜΑΧΩΝ ΣΕ ΣΥΡΙΑ ΚΑΙ ΙΡΑΚ.

Σε έκθεση της που δημοσιοποιήθηκε αυτή τη βδομάδα η Διεθνής Αμνηστία στο Λονδίνο κατηγορεί τη Συμμαχία των ΕΠΑ στο Ιράκ ότι τα δυο τελευταία χρόνια σε 11 βομβαρδισμούς αστικών περιοχών σκότωσε πάνω από 300 αμάχους.



Η Διεθνής Αμνηστία κατηγορεί επίσης τη Συμμαχία για τους θανάτους κατοίκων μέσα στα σπίτια τους στο χωριό αλ Τουχάρ, κοντά στην πόλη Μανμπίζ, φέτος στις 18-19 Ιούλη. –



Αναδημοσίευση από ergatikiantistasi.wordpress.com
Η Βαλονία δείχνει το Δρόμο - Διακήρυξη της Πανελλαδικής Πρωτοβουλίας “Όχι σε TTIP, CETA, TiSA - Όχι στα Μνημόνια”

Η Βαλονία δείχνει το Δρόμο - Διακήρυξη της Πανελλαδικής Πρωτοβουλίας “Όχι σε TTIP, CETA, TiSA - Όχι στα Μνημόνια”

Σάββατο, 29/10/2016 - 12:00
"Η νίκη του κινήματος εναντίον της CETA, στη Βαλονία δημιουργεί νέες προοπτικές για το κίνημα εναντίον των συμφωνιών TTIP, CETA και Tisa σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες, όπως και για το αντιμνημονιακό κίνημα στη χώρα μας. Με την ευκαιρία της νίκης του λαού της Βαλονίας εναντίον των πολυεθνικών που θέλουν να επιβάλλουν αυτές τις συμφωνίες, σας στέλνουμε τη Διακήρυξη της Πανελλαδικής Πρωτοβουλίας “Όχι σεTTIP, CETA,TiSA- Όχι στα μνημόνια” Η διακήρυξη είναι μεταφρασμένη στα Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά και Ισπανικά και έχει σταλεί σε κινήματα σε διάφορες χώρες της Ευρώπης. ΄

Μέχρι τώρα τη διακήρυξη έχουν υπογράψει συλλογικότητες και κινήματα (επιστημονικοί φορείς, , εργατικά και υπαλληλικά σωματεία, περιβαλλοντικές οργανώσεις, δημοτικές κινήσεις, σύλλογοι εκπαιδευτικών, αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα, αγροτικοί φορείς, κ.α) από πολλές περιοχές της Ελλάδας, Αρκετά μέλη των συλλογικοτήτων αυτών θα βρεθούν στη διεθνή συνάντηση που θα γίνει στη Θεσσαλονίκηστις 28, 29&30 Οκτωβρίου, το πρόγραμμα της οποίας επισυνάπτουμε. Φυσικά η συγκέντρωση υπογραφών θα συνεχισθεί και από άλλες συλλογικότητες και κινήματα που επιθυμούν, ενώ θα προγραμματισθεί συνάντηση των συλλογικοτήτων που έχουν υπογράψει ή θέλουν να υπογράψουν για καλλίτερο συντονισμό και προγραμματισμό δράσεων."


Η ΑΡΧΗ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΛΟΝΙΑ


Τους πρώτους καρπούς άρχισε να θερίζει το κίνημα εναντίον των καταστροφικών συμφωνιών TTIP, CETA και TiSA:
Η βουλή και η κυβέρνηση της Βαλονίας αγνόησε επιδεικτικά τις τεράστιες οικονομικές πιέσεις των λόμπυ στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα στις πολυεθνικές που σχεδιάζουν μέσα από τις συμφωνίες αυτές να ισοπεδώσουν τις ζωές και τα δικαιώματα των ευρωπαίων πολιτών.
Αγνόησε επίσης επιδεικτικά το τελεσίγραφο των “θεσμών”, το τελεσίγραφο δηλαδή του Μάρτιν Σούλτς, του Ντόναλντ Τούσκ και του Ζαν- Κλοντ Γιούνκερ που “διέταζαν” τους Βαλόνους μέχρι τη Δευτέρα, 24/10 το βράδυ να υπογράψουν τη CETA (Συνολική Εμπορική Συμφωνία, μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Καναδά)αφήνοντας να εννοηθεί ότι πιθανή άρνησή τους θα είχε …επιπτώσεις. Ας σημειώσουμε ότι οι προαναφερόμενοι εκπρόσωποι των θεσμών είναι οι ίδιοι που “διατάζουν” και την ελληνική κυβέρνηση να υπογράφει ό,τι αυτοί της επιβάλλουν.


Οι Βαλόνοι, όμως με τους αγώνες τους και την πρώτη νίκη που είχαν, έστειλαν επίσης ένα ακόμη μήνυμα προς τις κυβερνήσεις και τους λαούς της Ευρώπης ότι οι πολυεθνικές και οι “θεσμοί” που τις υπηρετούν δεν είναι ανίκητοι, αρκεί να μην σκύβει κανείς το κεφάλι.

Η εμπειρία της οργάνωσης του αγώνα από τους Βαλόνους είναι πολύ σημαντική για όλα τα κινήματα στην Ευρώπη που αγωνιζόμαστε εναντίον της TTIP, της CETA και της TiSΑ.
Στην Βαλόνικη Οργάνωση “Συμμαχία D 19-20”, που συντονίζει αποτελεσματικά όπως φαίνεται τον αγώνα αυτό, συμμετέχουν πολλές και διαφορετικές συλλογικότητες, όπως αγρότες, εκπαιδευτικοί, εργατικά σωματεία, περιβαλλοντικές οργανώσεις, οργανώσεις καταναλωτών και άλλα κινήματα, όπως και απλοί πολίτες. Ένας παρόμοιος συντονισμός είναι αναγκαίος να γίνει και στη χώρα μας,, τόσο εναντίον των διεθνών συμφωνιών, όσο και για το σταμάτημα των μνημονίων. Γιατί και αν ακόμη τα ευρωπαϊκά κινήματα καταφέρουμε με συντονισμένους αγώνες να σταματήσουμε τις διεθνείς συμφωνίες, κάτι που μετά από την νίκη των Βαλόνων αρχίζει να φαίνεται εφικτό, στη χώρα μας για 99 χρόνια μέσα από τα μνημόνια θα εφαρμόζεται επί της ουσίας ό,τι προβλέπεται στις προαναφερόμενες διεθνείς συμφωνίες. Δηλαδή η κατάργηση της Δημοκρατίας και της Ανεξαρτησίας, η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας των φυσικών οικοσυστημάτων ακόμη και αρχαιολογικών χώρων, η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών, όπως η ενέργεια και το νερό, η μείωση των μισθών και των συντάξεων, η ιδιωτικοποίηση της υγείας και της παιδείας και πολλά άλλα δεινά. Είναι λοιπόν άμεση ανάγκη ο αγώνας για το σταμάτημα της TTIP, της CETA και της TiSΑ να δεθεί στην Ελλάδα με τον αγώνα για την ανατροπή των μνημονίων


Πρόγραμμα Τρίπτυχο Ελληνικά


ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ

ΟΧΙ ΣΕ ΤΤΙP,CETA, TiSA - ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ”

Η Πανελλαδική Πρωτοβουλία “Όχι σε TTIP,CETA, TiSA- Όχι στα Μνημόνια” εκφράζει τη διάθεση των συλλογικοτήτων, των κινημάτων και των πολιτών που συμμετέχουμε σε αυτή, να αγωνισθούμε για να υπερασπίσουμε τις ζωές μας και τα δικαιώματά μας από τις καταστροφικές επιπτώσεις που θα έχουν στους λαούς και στο φυσικό περιβάλλον οι διεθνείς συμφωνίες, TTIP (Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση), CETA (Συνολική Εμπορική Συμφωνία, μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Καναδά) και TiSA (Εμπορική Συμφωνία για τις Υπηρεσίες ανάμεσα σε πολλά κράτη) και που επιβάλλονται ήδη στη χώρα μας από τις νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές με αποκλειστικό στόχο την αύξηση των κερδών των πολυεθνικών επιχειρήσεων.

Έχοντας βιώσει για 6 χρόνια τις καταστροφικές επιπτώσεις τριών μνημονίων γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τι σημαίνει:

-η ουσιαστική κατάργηση της δημοκρατίας και της ανεξαρτησίας, αφού η κυβέρνηση και η βουλή δε μπορούν να πάρουν σημαντικές αποφάσεις για το παρόν και το μέλλον του τόπου χωρίς την έγκριση των εκπροσώπων των πολυεθνικών επιχειρήσεων που ελέγχουν την πολιτική ζωή στη χώρα μας είτε σαν τρόϊκα στα προηγούμενα χρόνια είτε σαν τετρατροϊκα τώρα. .

-η ελαχιστοποίηση των μισθών και των συντάξεων, η πρωτοφανής αύξηση της ανεργίας και η κατάργηση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων.

-η αποδιάρθρωση της δημόσιας παιδείας και της δημόσιας υγείας και η σταδιακή αντικατάστασή τους από ιδιωτικές επιχειρήσεις

-η εκποίηση βασικών δημόσιων πόρων όπως είναι το νερό και η ενέργεια, αλλά και της δημόσιας περιουσίας γενικότερα.

-η παραχώρηση ελεύθερων χώρων, φυσικών οικοσυστημάτων (δασών, παραλιών, ποταμών, λιμνών), ολόκληρων νησιών ακόμη και αρχαιολογικών χώρων και σημαντικών ιστορικών μνημείων σε πολυεθνικές επιχειρήσεις για δημιουργία φαραωνικών εμπορικών και τουριστικών εγκαταστάσεων.

-το κλείσιμο των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων για να λειτουργήσουν οι υπεραγορές (πολυεθνικά σούπερμαρκετ, πολυκαταστήματα mall κ.α)

-η καταστροφή των μικρών και μεσαίων αγροτικών επιχειρήσεων και απαξίωση των ποιοτικών ελληνικών αγροτικών προϊόντων.

Πολλές από τις πιο πάνω επιπτώσεις βιώνουν επίσης οι λαοί των ΗΠΑ, του Καναδά και του Μεξικού από την εφαρμογή της διεθνούς συμφωνίας NAFTA, (Βορειοαμερικανική Συμφωνία Ελεύθερων Συναλλαγών) που είναι παρόμοια με την TTIP. Σύμφωνα με μελέτη του Ινστιτούτου Οικονομικής Πολιτικής των ΗΠΑ, τα 12 πρώτα χρόνια εφαρμογής αυτής της συμφωνίας (1994-2006) χάθηκαν περισσότερες από ένα εκατομμύριο θέσεις εργασίας και μειώθηκαν οι μισθοί για εκατομμύρια άλλους εργαζόμενους.

Και επειδή στην TTIP, τη CETA και τη TiSA περιλαμβάνονται όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, γνωρίζουμε πού καλά τι σημαίνουν αυτές οι συμφωνίες προτού ψηφισθούν τυπικα.

Βέβαια οι συμφωνίες TTIP, CETA και TiSA εκτός από την κατάργηση της δημοκρατίας, της ανεξαρτησίας, της δικαιοσύνης, της δημόσιας παιδείας και υγείας, των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, την καταστροφή των μικρών και μεσαίων εμπορικών και αγροτικών επιχειρήσεων, την εφαρμογή του fracking και την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, θα καταργήσουν κάθε έλεγχο στην ασφάλεια των προϊόντων διατροφής, θα καταργήσουν τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας όπως και τη μυστικότητα των προσωπικών δεδομένων και τελικά θα εμπορευματοποιήσουν κάθε πτυχή της προσωπικής μας ζωής

Για τους λόγους αυτούς πιστεύουμε ότι είναι περισσότερο από κάθε άλλη φορά αναγκαίος ο συντονισμένος αγώνας όλων των συλλογικοτήτων και των κινημάτων (συνδικαλιστικών, οικολογικών, μικρομεσαίων εμπόρων και αγροτών, κινημάτων στο χώρο της υγείας και της παιδείας, του κινήματος εναντίον της εκποίησης της δημοσίας περιουσίας και ιδιαίτερα εναντίον της εκποίησης του νερού και της ενέργειας, των κινημάτων νεολαίας κ.α) τόσο στη χώρα μας όσο και στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Ένας αγώνας που θα στοχεύει τόσο στην αποτροπή της ψήφισης της TTIP, της CETA και της TiSA, όσο και στην κατάργηση των μνημονίων στη χώρα μας.

Και διεκδικούμε έναν άλλο δρόμο οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας σε όφελος των πολιτών και του φυσικού περιβάλλοντος. Ένα δρόμο που είμαστε σίγουροι ότι μπορούν να χαράξουν μόνο οι ίδιοι οι λαοί.

Υπογραφές:

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ

ΕΝΩΣΗ ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΤΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ BIOME

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΑΚΑΛΩΝ & ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΝΗΣΩΝ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΩΝ ΕΥΑΘ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ “SOSTE TO ΝΕΡΟ”

ΔΙΑΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΥΜΗΤΤΟΥ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΑΟΝΤΟΣ ΒΟΥΛΑΣ

ΕΞΩΡΑΪΣΤΙΚΟΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ “ΠΟΛΙΤΕΙΑ” ΒΟΥΛΑΣ

ΔΙΚΤΥΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΡΤ (ΠΟΣΠ ΕΡΤ)

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ”ΚΟΙΝΟ ΤΗΝΙΩΝ”

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΗΝΟΥ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΥΞΗ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΥΞΗ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ

ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΟΡΥΚΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΒΥΘΟΥ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ (ΣΕΑ)

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ

Σ.Α.Δ.Α.Σ-ΔΕΗ “ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΜΕΤΩΠΟ”

ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΟ ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ- ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΕΥΔΑΠ (ΣΕΚΕΣ)

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΩΝ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΛΙΜΕΝΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (Σ.Υ.Ο.Λ.Θ)

ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ” ΚΙΝΗΣΗ ΤΡΙΚΑΛΙΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΔΡΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΛΙΘΟΡΡΙΨΗΣ-ΣΗΤΕΙΑ-ΚΡΗΤΗ

http://stopttipstopmnimonia.blogspot.gr

facebook Stopttip Stopmnimonia

email Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.



Νίκος Χουντής: «Τεράστιες οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης για την CETA»

Νίκος Χουντής: «Τεράστιες οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης για την CETA»

Παρασκευή, 21/10/2016 - 09:00

Εκδήλωση των «Πολιτών κατά της CETA - The CitizensCETA Summit» στις Βρυξέλλες.

Νίκος Χουντής:

·        «Τεράστιες οι ευθύνες της ελληνικής κυβέρνησης για την CETA».

·        «Καλούμε τον Έλληνα Πρωθυπουργό να υπερασπιστεί σήμερα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το αριστερό του παρελθόν».

Την αντίθεσή τους στην υπογραφή της συμφωνίας εμπορίου μεταξύ ΕΕ και Καναδά,CETA, εξέφρασαν ευρωβουλευτές από διάφορες πολιτικές ομάδες, εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Καναδά, σήμερα, στιςΒρυξέλλες, στο πλαίσιο της Συνόδου των πολιτών κατά τηςCETA(TheCitizensCETASummit).

ΟΕυρωβουλευτής της Λαϊκής Ενότητας, Νίκος Χουντής, υπογράφοντας τη Δήλωση της Συνόδου των πολιτών κατά τηςCETA, δήλωσε τα εξής:

«Οι ευρωπαίοι πολίτες,οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, οι παραγωγοί, αντιδρούν δυναμικά στην υπογραφή της συμφωνίας CETA.

Αντιδρούνγιατί τέτοιες συμφωνίες, στο όνομα του ελεύθερου εμπορίου,απειλούν τη Δημοκρατία, απειλούν τη δυνατότητα μιας χώρας και ενός λαού να νομοθετεί και να καθορίζει το ρυθμιστικό και κανονιστικό πλαίσιο της παραγωγής και της προστασίας των καταναλωτών.

Η ελληνική κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες,αφού δεν έχει υπερασπιστεί τα συμφέροντα της Ελλάδας και των Ελλήνων παραγωγών,δεν έχει υπερασπιστεί το συνταγματικό δικαίωμα της χώρας μας να νομοθετεί.

Καλούμε τον Έλληνα Πρωθυπουργό, στο σημερινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο,να συνταχθεί με όλες εκείνες τις φωνές που αντιδρούν στην υπογραφή της συμφωνίας ΕΕ-Καναδά, όπως άλλωστε είχε υποσχεθεί στους Έλληνες πολίτες».

CETA δεν είναι μόνον η ΦΕΤΑ #skouries

CETA δεν είναι μόνον η ΦΕΤΑ #skouries

Πέμπτη, 20/10/2016 - 15:00
Toυ Σαράντη Δημητριάδη, ομότιμου καθηγητή γεωλογίας ΑΠΘ


Το μέγιστο μέρος στις τρέχουσες συζητήσεις της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής που αφορούν την εκτίμηση των επιπτώσεων που θα έχει η τυχόν έγκριση και στη συνέχεια εφαρμογή της CETA αναλώνεται στα της (ελληνικής) φέτας και της προστασίας της. Μόνο ακροθιγώς αναφέρονται άλλα ζητήματα και καθόλου ένα που μπορεί να είναι το πρώτο και πολύ σημαντικό που θα κληθούμε (ως Ελλάδα) να αντιμετωπίσουμε μετά την (τυχόν) υπογραφή της διατλαντικής αυτής συμφωνίας. Και αυτό δεν είναι άλλο από την πιθανή (προς το παρόν) έγερση από μέρους της καναδικής Eldorado Gold απαίτησης για αποζημίωση από το ελληνικό Δημόσιο, επικαλούμενης γι’ αυτό την «αδικαιολόγητη» (δήθεν) καθυστέρηση έγκρισης όλων των επί μέρους τεχνικών μελετών και έργων της επένδυσής της στα μεταλλεία της ανατολικής Χαλκιδικής.

Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, στην κρίση των προβλεπόμενων διαιτητικών οργάνων, το αναφαίρετο δικαίωμα του ελληνικού Δημοσίου να ελέγχει το συγκεκριμένο επενδυτικό σχέδιο της παραπάνω εταιρείας σε όλες του τις λεπτομέρειες και να αρνείται, αναπέμποντας προς αναθεώρηση με την συνεπαγόμενη καθυστέρηση, την έγκριση κάποιων επί μέρους τεχνικών μελετών εκεί που κρίνει οτι δεν διασφαλίζεται απολύτως η νομιμότητα, η προστασία του περιβάλλοντος και η δημόσια υγεία, ίσως μετρήσει λιγότερο απ’ότι η καθυστέρηση έναρξης εισροής των επιχειρηματικών κερδών της ιδιωτικής εταιρείας.

Η Διοίκηση, το/τα αρμόδιο υπουργείο, ορθά διέγνωσε -ίσως κατόπιν της γαμήλιας τελετής- τα πολλά και σοβαρά προβλήματα που δημιουργούνται με την υλοποίηση του συγκεκριμένου επενδυτικού σχεδίου. Αυτός ήταν εξάλλου και ο λόγος που οι σχετικές εγκρίσεις πολλών επί μέρους έργων καθυστερούσαν και δεν δόθηκαν ούτε και επί κυβερνήσεως Σαμαρά, που φραστικά τουλάχιστον ήταν αναφανδόν υπέρ της επένδυσης της Eldorado Gold: «η επένδυση θα προχωρήσει με κάθε κόστος» η σχετική ρήση του. Δυστυχώς όμως η Διοίκηση φάνηκε επίσης πολύ διστακτική στο να πάρει την πρέπουσα γενναία τελική απόφαση και απλά, διαχρονικά, βασισμένη παρόλα αυτά σε ορθές επί μέρους αποφάσεις, έπαιζε passing game. Τώρα, στο 89′ καλείται η παρούσα κυβέρνηση να έχει την καθαρότητα μυαλού και την ακρίβεια ενεργειών για την επίτευξη του νικητήριου γκολ, πράγμα εξαιρετικά δύσκολο όπως σε κάθε παρόμοια περίπτωση -αν και όχι ακατόρθωτο. Και το ματς είναι knock out.




antigoldgr.org/blog
Πολυμερείς συμφωνίες ΤΤΙΡ, CETA, TPP, TiSA, EAEU, SCO, CELAC, ALBA και καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση

Πολυμερείς συμφωνίες ΤΤΙΡ, CETA, TPP, TiSA, EAEU, SCO, CELAC, ALBA και καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση

Τρίτη, 11/10/2016 - 21:05
Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΛΙΟΥ*

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η μεγάλη ανάπτυξη της διεθνούς ανταλλαγής εμπορευμάτων και υπηρεσιών και εξαγωγής «επενδυτικών» και «δανειακών» κεφαλαίων, μεταξύ μεγάλων επιχειρήσεων, πολυεθνικών ομίλων και μεταξύ κρατών, αποτελούν ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά του σύγχρονου καπιταλισμού. Τις τελευταίες δεκαετίες με την υιοθέτηση του νεοφιλελεύθερου «υποδείγματος» διαχείρισης της καπιταλιστικής οικονομίας, την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων και της απορρύθμισης των εθνικών οικονομιών, τη συρρίκνωση του «κράτους πρόνοιας» και ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων, τις εκτεταμένες διασυνοριακές εξαγορές-συγχωνεύσεις, την αυξανόμενη ισχύ των πολυκλαδικών-πολυεθνικών ομίλων, την ένταση της εξαγωγής κεφαλαίων μεταξύ χωρών και ενίσχυσης των περιφερειακών ολοκληρώσεων, επιταχύνθηκαν οι διαδικασίες παγκοσμιοποίησης των οικονομιών.

Στο φόντο των παραπάνω εξελίξεων η υπογραφή μεταξύ χωρών, συμφωνιών «διμερούς» (bilateral) και «πολυμερούς» (multilateral) χαρακτήρα, αποτελούν ένα νέο ποιοτικό γνώρισμα του σύγχρονου καπιταλισμού. Στο παρόν άρθρο θα εξετάσουμε τις σημαντικότερες από τις «πολυμερείς συμφωνίες» (ΤΤΙΡ, TPP, CETA, TiSA, EAEU, SCO, CELAC, ALBA) και τις συνακόλουθες ενδοκαπιταλιστικές, ενδοϊμπεριαλιστικές και γεωπολιτικές αντιθέσεις μεταξύ των βασικών καπιταλιστικών κέντρων, για ξαναμοίρασμα των σφαιρών οικονομικής και πολιτικής επιρροής στον κόσμο. Θα διερευνήσουμε επίσης τους εναλλακτικούς δρόμους αξιοποίησης των πλεονεκτημάτων «διεθνοποίησης» των οικονομιών, σε όφελος των λαών και εργαζόμενων του πλανήτη.

1ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΕ1 ΣΤΙΣ «ΔΙΜΕΡΕΙΣ» ΚΑΙ «ΠΟΛΥΜΕΡΕΙΣ» ΔΙΑΚΡΑΤΙΚΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ

Καμπή στη διαδικασία «παγκοσμιοποίησης» των οικονομιών, αποτέλεσε η δημιουργία του ΠΟΕ (1994), ως αποτέλεσμα μετεξέλιξης της GATT («Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου» του ΟΗΕ), σε διευρυμένη «πολυμερή» συμφωνία, την οποία έχουν υπογράψει ως τώρα 164 χώρες. Ωστόσο η όλη συγκρότηση και ο προσανατολισμός του ΠΟΕ, στηρίχτηκε στα νεοφιλελεύθερα δόγματα της «απελευθέρωσης του εμπορίου» μεταξύ χωρών, που εξυπηρετούν κυρίως τα συμφέροντα των αναπτυγμένων χωρών. Το 1999 στο Σίατλ των ΗΠΑ πραγματοποιήθηκαν μεγάλες συγκεντρώσεις και πορείες διαμαρτυρίας κατά των ρυθμίσεων του ΠΟΕ, από ένα ποικιλόχρωμο κίνημα οργανώσεων από διάφορες χώρες και περιοχές του κόσμου, σηματοδοτώντας τη γέννηση του κινήματος κατά της «νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης».

Το 2001 στη σύνοδο του ΠΟΕ στη Ντόχα του Κατάρ, ξεκίνησε νέος γύρος διαπραγματεύσεων, ο οποίος ονομάστηκε «Γύρος Ντόχα», με στόχο την παραπέρα φιλελευθεροποίηση του εμπορίου, με τη στήριξη παράλληλα της ανάπτυξης των «λιγότερο αναπτυγμένων χωρών» (LDCs). Ωστόσο παρά τις αλλεπάλληλες συναντήσεις στα πλαίσια του ΠΟΕ, οι διαπραγματεύσεις μετά από δέκα πέντε έτη, οδηγήθηκαν ουσιαστικά σε αδιέξοδο. Ειδικότερα στην 10η σύνοδο του ΠΟΕ στο Ναϊρόμπι Κένυας (Δεκέμβρης 2015), η «ατζέντα της Ντόχα» εγκαταλείφθηκε και αντί αυτής αποφασίστηκε η «Ατζέντα 2030 για τη βιώσιμη ανάπτυξη».2

Ο βαθύτερος λόγος ήταν η απροθυμία των αναπτυγμένων χωρών να στηρίξουν την ανάπτυξη των LDCs και από την άλλη η άρνηση των τελευταίων να δεχτούν τις υπερβολικές αξιώσεις των ιμπεριαλιστικών χωρών, πχ. άνοιγμα αγοράς στα βιομηχανικά προϊόντα κά. Απέναντι στην ομάδα των G-7 που αποτελούν το πυρήνα των ιμπεριαλιστικών χωρών με «στεφάνι» την ομάδα των G-20 ισχυρότερων οικονομιών, δημιουργήθηκε ένα μέτωπο G-90 χωρών (κυρίως φτωχές, χαμηλού βαθμού ανάπτυξης), οι οποίες προσπάθησαν να θέσουν κάποια εμπόδια στις ανισότιμες σχέσεις που με διάφορους τρόπους του επιβάλλουν οι ισχυρές χώρες. Αυτός ήταν και ο κυριότερος λόγος που οι εκπρόσωποι των τριών ιμπεριαλιστικών κέντρων (ΗΠΑ-ΕΕ-Ιαπωνία), προσανατολίστηκαν στην υπογραφή «διμερών» και «πολυμερών» συμφωνιών ελεύθερου εμπορίου (Free Trade Agreements) για την προώθηση των στρατηγικών τους σχεδίων.

2. ΟΙ «ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ» ΩΣ ΝΕΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΠΡΟΩΘΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

Για καλύτερη κατανόηση των οικονομικών σχέσεων μεταξύ καπιταλιστικών χωρών, έχει ιδιαίτερη σημασία η μεθοδολογική παρατήρηση του Λένιν ότι «οι σχέσεις αυτές είναι έντονα αντιφατικές» και χαρακτηρίζονται από «τάσεις συνεργασίας» και «τάσεις αντιπαράθεσης». Σήμερα στον κόσμο, εκτός από τα τρία παραδοσιακά ιμπεριαλιστικά κέντρα (ΗΠΑ-ΕΕ-Ιαπωνία), έχουμε την εμφάνιση νέων κέντρων, των λεγόμενων «αναδυόμενων οικονομιών», οι οποίες έχουν συμπτύξει την ομάδα των BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Ν.Αφρική). Βασικό ρόλο στην ομάδα παίζουν η Κίνα και η Ρωσία. Η πρώτη από πλευράς όγκου ΑΕΠ, έχει ήδη εκτοπίσει τις ΗΠΑ από την πρώτη θέση, ενώ η δεύτερη έχοντας ισχυρή γεωπολιτική θέση και στρατιωτική-πυρηνική ισχύ, παίζει σημαντικό ρόλο τις διεθνείς εξελίξεις.

Τα «παλιά» και «νέα» καπιταλιστικά κέντρα, εκτός από την επιδίωξη ανάπτυξης «διμερών» οικονομικών σχέσεων μεταξύ τους αλλά και με άλλες χώρες, επιδιώκουν την υπογραφή «πολυμερών συμφωνιών» και τη δημιουργία «ζωνών ελευθέρων ανταλλαγών» και ανάπτυξης πολύμορφης οικονομικής συνεργασίας. Το σύνολο των «διμερών» και «πολυμερών» συμφωνιών, μεταξύ χωρών που είχαν κοινοποιηθεί στον ΠΟΕ ως το Φεβρουάριο 2016, ανέρχονταν σε 625 συμφωνίες σε όλο τον κόσμο.

Από πλευράς «τυπολογίας» διακρίνουμε τρία είδη συμφωνιών, που ως ένα βαθμό σηματοδοτούν και διαφορετική ποιότητα οικονομικών σχέσεων: Πρώτον, τις «συμφωνίες ελευθέρου εμπορίου», τύπου ΤΤΙΡ, CETA, ΤPP, ΤiSA, που στηρίζονται στα δόγματα του νεοφιλελευθερισμού και στις οποίες κυρίαρχο ρόλο παίζουν τα τρία ιμπεριαλιστικά κέντρα ΗΠΑ, ΕΕ, Ιαπωνία. Κεντρική επιδίωξη των «συμφωνιών ελευθέρου εμπορίου» είναι η ενίσχυση της κερδοφορίας των πολυεθνικών με την ασύδοτη εκμετάλλευση εργαζόμενων και λαών, τόσο στις αναπτυσσόμενες όσο και στις αναπτυγμένες χώρες. Δεύτερον, πολυμερείς συμφωνίες με κυρίαρχο ρόλο των αναδυόμενων οικονομιών, ιδιαίτερα της Ρωσίας και Κίνας (EAEU, SCO), που επιδιώκουν ενίσχυση της οικονομικής και γεωπολιτικής τους επιρροής, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα οικονομικά πλεονεκτήματα στις συνεργαζόμενες χώρες. Τέλος τις πολυμερείς συμφωνίες μεταξύ αναπτυσσόμενων χωρών (CELAC, ALBA), που στηρίζονται λίγο-πολύ σε σχέσεις συνεργασίας αμοιβαίου οφέλους.

Ωστόσο στα πλαίσια του καπιταλισμού, η αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων της οικονομικής συνεργασίας μεταξύ χωρών, βαίνει κατά κανόνα σε όφελος των ισχυρότερων χωρών και ιδιαίτερα των μεγάλων επιχειρήσεων και πολυεθνικών εταιριών, καθώς και των ηγετικών ελίτ που εξυπηρετούν τα συμφέροντα τους. Δεν είναι τυχαίο στις τελευταίες δεκαετίες, σε συνθήκες νεοφιλελεύθερης επίθεσης κατά θεμελιωδών δικαιωμάτων λαών και εργαζόμενων, εντείνεται η ανισοκατανομή εισοδήματος και πλούτου σε παγκόσμια κλίμακα, ενώ η φτωχοποίηση αγκαλιάζει όλο και μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού όχι μόνο στις αναπτυσσόμενες, αλλά και στις αναπτυγμένες χώρες.

Με βάση τα επίσημα στοιχεία το 2014,3 το 8,6% του παγκόσμιου πληθυσμού είχε το 85,3% του παγκόσμιου πλούτου, ενώ στο 69,8% αναλογούσε μόλις το 2,9% του πλούτου. Οι εκατομμυριούχοι άνω των 30 εκατ. δολ. ήταν 220.000 άτομα, μεταξύ αυτών 576 έλληνες, ενώ οι δισεκατομμυριούχοι ανέρχονταν σε 2.500 άτομα, μεταξύ αυτών 11 έλληνες. Μεγάλο μέρος του πλούτου της παγκόσμια ελίτ (περί τα 7,6 τρις δολ.), κρύβεται σε «φορολογικούς παραδείσους» μέσω off-shore εταιριών, ενώ η απώλεια φόρων για τα κράτη φθάνει 190 δις δολ. ετησίως.4 Στη διάρκεια της τελευταίας πενταετίας, υπάρχει σταθερή μείωση του μεριδίου των φτωχών με αντίστοιχη αύξηση του μεριδίου των πολύ πλουσίων.!! Ειδικότερα ο πλούτος των 62 πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου, στο διάστημα 2010-14, αυξήθηκε από 1,22 τρις δολ., σε 1.76 τρις δολ. (αύξηση 44%), ενώ αντίθετα ο πλούτος του φτωχότερου 50% του πληθυσμού (3,6 δισεκατομμύρια άτομα), μειώθηκε πάνω από 1 τρις δολ. (-44%). Και μόνο αυτό φέρνει επιτακτικά στο προσκήνιο την ανάγκη υπέρβασης του κοινωνικά άδικου και «παρασιτικού» χαρακτήρα του καπιταλιστικού συστήματος, με την εφαρμογή πολιτικής «απαλλοτρίωσης των απαλλοτριωτών».!!

3. Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΤΙΡ (ΔΙΑΤΛΑΝΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΕΜΠΟΡΙΟΥ & ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ)

Η ένταση της ανισοκατανομής εισοδήματος και οι ανισότιμες σχέσεις μεταξύ καπιταλιστικών χωρών, γεννούν κρίσεις και κοινωνικές εκρήξεις, ενώ εντείνουν τις ενδοκαπιταλιστικές, ενδοϊμπεριαλιστικές και γεωπολιτικές αντιθέσεις. Η προώθηση των «συμφωνιών ελευθέρου εμπορίου» παρ’ ότι γενικά μειώνουν δασμούς και εμπόδια στις συναλλαγές, κάνουν φθηνότερες και ταχύτερες τις εμπορικές ανταλλαγές, ενισχύουν την ανάπτυξη, κά, ο τρόπος κατανομής των πλεονεκτημάτων της συνεργασίας, δεν είναι για όλους τους λαούς, ούτε για τους εργαζόμενους επωφελής, με αποτέλεσμα την ένταση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών αντιθέσεων. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στην περίπτωση της Τ.Τ.Ι.Ρ. (Transatlantic Trade & Investment Partnership) που η προετοιμασία της γίνεται με άκρα μυστικότητα «στα νεοφιλελεύθερα εργαστήρια» των πολυεθνικών με τη συμμετοχή διαφόρων εκπροσώπων εταιρικών lobbies.!

Το ιστορικό ίδρυσης μιας «κοινής αγοράς» μεταξύ των δύο ιμπεριαλιστικών κέντρων, ξεκίνησε το 1990 με τη «διατλαντική δήλωση» για τις σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ, σε συνέχεια με τη «διατλαντική ατζέντα» το 1995 και την ίδρυση της TABD (Trans - Atlantic Business Dialogue), ενός κλειστού «λόμπυ» των μεγάλων αμερικανικών και ευρωπαϊκών εταιριών. Στην πρώτη «οικονομική διυπουργική διάσκεψη» ΕΕ-ΗΠΑ στις Βρυξέλλες (Νοέμβρης ’05), τέθηκαν οι βάσεις δημιουργίας μιας «διατλαντικής αγοράς χωρίς σύνορα» ως το 2015. Ωστόσο η κρίση το 2009 ανέκοψε τα σχέδια τα οποία ωστόσο ενεργοποιήθηκαν το 2011. Στις αρχές του 2013 ο πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμπα ανακοίνωσε την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για δημιουργία της «Διατλαντικής Εταιρικής Σχέσης Εμπορίου και Επενδύσεων» (ΤΤΙΡ) με στόχο την υπογραφή της πριν τις αμερικανικές εκλογές του 2016, επιδιώκοντας εκτός από την υστεροφημία του, «τη διατήρηση της πρωτοκαθεδρίας των ΗΠΑ στην παγκόσμια οικονομία».5

Παρ’ ότι οι σχέσεις ΕΕ-ΗΠΑ εμφανίζουν κατά καιρούς εντάσεις και υφέσεις, συνολικά ενισχύονται οι δεσμοί και η αμοιβαία αλληλεξάρτηση των οικονομιών, χωρίς ωστόσο να εξαλείφονται οι ανταγωνισμοί μεταξύ τους. Αυτό άλλωστε είναι μόνιμο χαρακτηριστικό μεταξύ ιμπεριαλιστικών χωρών ακόμα και στις συνθήκες της «νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης». Στην αντιφατική σχέση «προσέγγισης» και «αντιπαράθεσης» δρουν «de facto» και «de jure» οικονομικοί, πολιτικοί και γεωπολιτικοί παράγοντες. Ειδικότερα στον οικονομικό τομέα οι «de facto» παράγοντες που ωθούν στη δημιουργία της «διατλαντικής κοινής αγοράς», είναι οι πολύμορφες οικονομικές σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους (εμπόριο προϊόντων και υπηρεσιών, αμοιβαίες επενδύσεις κά). Σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις,6 από την προώθηση της ΤΤΙΡ, οι εξαγωγές των ΗΠΑ προς την ΕΕ προβλέπεται να αυξηθούν σε βάθος δεκαετίας κατά 160 δις δολ. (37%), ενώ αντίστοιχα οι εξαγωγές της ΕΕ προς τις ΗΠΑ κατά 187 δις δολ. (28%). Παράλληλα θα ενισχυθεί ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ γύρω στο 0,4% - 0,5% κατά μέσο όρο το χρόνο για τις δύο πλευρές, χωρίς ωστόσο να συνεπάγεται και ωφέλεια των λαών.

Τα κυριότερα πλεονέκτημα της συμφωνίας δεν είναι τόσο η μείωση των εμπορικών δασμών (έτσι κι αλλιώς είναι χαμηλοί), ούτε οι κούφιες υποσχέσεις περί αύξησης θέσεων εργασίας (αντίθετα προβλέπεται μείωση 1 εκατομμύριο θέσεις). Η προώθηση της ΤΤΙΡ θα είναι βασική πηγή νέων κερδών για τις πολυεθνικές, μέσα από τις ρυθμίσεις για τα μη δασμολογικά εμπόδια, τα παραγωγικά «πρότυπα», τα εταιρικά δικαιώματα, τις αυξημένες εγγυήσεις επενδύσεων, τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και πάνω απ’ όλα από την καθιέρωση χαμηλότερων επιπέδων προστασίας (standards) σε ότι αφορά το περιβάλλον, τα εργασιακά δικαιώματα, τη διατροφική ασφάλεια, τη δημόσια υγεία, δημόσιες υπηρεσίες, κά.

Ειδικότερα η ΤΤΙΡ επιδιώκει το άνοιγμα των δημοσίων αγαθών και προμηθειών (υγείας, παιδείας, υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, δημόσια έργα) στην κερδοσκοπική δράση των πολυεθνικών εταιριών. Δηλαδή ότι έχει απομείνει από το λεγόμενο «κοινωνικό κράτος» και την παροχή «δημοσίων αγαθών» θα γίνει αντικείμενο ανεξέλεγκτης κερδοσκοπικής εκμετάλλευσης από τις πολυεθνικές, με μεγάλο κοινωνικό κόστος. Επίσης απροσδιόριστο κόστος θα έχει η απορρύθμιση των προδιαγραφών ασφάλειας προϊόντων, προστασίαw της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος με την εναρμόνιση των επιπέδων προστασίας σε χαμηλότερα επίπεδα (standards). Ειδικότερα η αντικατάσταση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας REACH για τον «εκ των προτέρων» (ex ante) έλεγχο στα χημικά προϊόντα, με τον «εκ των υστέρων» (ex poste) έλεγχο που ακολουθούν οι ΗΠΑ, συνεπάγεται κατάργηση της «αρχής της προφύλαξης», με απροσδιόριστες συνέπειες στη δημόσια υγεία, στους καταναλωτές και στο περιβάλλον.

Επίσης τίθενται υπό αίρεση θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα, με την επιδίωξη «εξίσωσης προς τα κάτω», με στόχο τη μείωση του εργατικού κόστους και την αύξηση των κερδών πολυεθνικών. Στην πράξη η προώθηση της Συμφωνίας ΤΤΙΡ σημαίνει για τους εργαζόμενους και στις δύο όχθες του ατλαντικού, χαμηλότεροι μισθοί, μεγαλύτερη ανεργία, μικρότερη εργασιακή προστασία, συρρίκνωση των δικαιωμάτων (συλλογικές συμβάσεις, συνδικαλιστικές ελευθερίες, κά), περικοπές στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και στις συντάξεις, κά.

Από την άλλη απορρυθμίζονται οι κανόνες ασφαλείας στα τρόφιμα με την κατάργηση της αρχής της «προφύλαξης» και ανοίγει ο δρόμος στην παραγωγή «μεταλλαγμένων» τροφίμων, την παραγωγή βοδινού κρέατος με ορμόνες, τη χρήση χλωρίου στην απολύμανση κρέατος πουλερικών κά, όπως ισχύει σήμερα στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με έγγραφα των διαπραγματεύσεων που αποκάλυψε η Greenpeace,7 οι ΗΠΑ επιδιώκουν να «γεμίσουν» την ευρωπαϊκή αγορά με γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα, γεγονός που θα έχει καταστρεπτικές συνέπειες, στη «συμβατική» στη «βιολογική» και στην «παραδοσιακή» γεωργία, καθώς επίσης σε παραγωγούς, καταναλωτές και στην διατροφική ασφάλεια των ευρωπαϊκών χωρών.

Με την προώθηση της ΤΤΙΡ αποδυναμώνονται επίσης οι ρυθμίσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και του κλίματος, οι ρυθμίσεις που αφορούν τα προσωπικά δεδομένα και την ιδιωτική ζωή, η ελευθερία πρόσβασης στο διαδίκτυο, οι τραπεζικές εγγυήσεις από κραχ κά. Πρόκειται για σημαντικές πτυχές της ποιότητας ζωής και της προστασίας θεμελιωδών δικαιωμάτων των πολιτών, που στο όνομα της διασφάλισης υψηλών κερδών στις πολυεθνικές, επιχειρείται όχι απλά η εκμετάλλευση αλλά και ο πολύμορφος έλεγχος των αντιδράσεων και καθυπόταξης των λαών και εργαζόμενων, στην ιδιότυπη δικτατορία των ισχυρών.

Τέλος με την προώθηση της ΤΤΙΡ, οι πολυεθνικές θα μπορούν να ενάγουν τις εθνικές κυβερνήσεις σε ιδιωτικά δικαστήρια, απαιτώντας αποζημιώσεις για διαφυγόντα κέρδη από πράξεις δημοσίων αρχών και κοινωνικών οργανώσεων, ακόμα και όταν πρόκειται για την εξυπηρέτηση κοινωνικών, περιβαλλοντικών ή αναπτυξιακών στόχων. Οι επίλυση των διαφορών θα αντιτίθεται σε δικαστήρια ISDS (Investor State Dispute Settlements), που ελέγχονται από εκπροσώπους εταιριών προσδίδοντας έτσι στο υπερεθνικό κεφάλαιο νομική υπόσταση ισοδύναμη κράτους. Πρόκειται για κρίσιμο πολιτικό ζήτημα εθνικής ανεξαρτησίας και λαϊκής κυριαρχίας.

Υπό αυτές τις συνθήκες η «διατλαντική ελίτ» ΗΠΑ-ΕΕ, ελέγχοντας το 60% του παγκόσμιου ΑΕΠ, έχοντας ως στρατιωτικό «βραχίονα» το ΝΑΤΟ και «πολιορκητικό κριό» τη νεοφιλελεύθερη πολιτική, γίνεται άκρως επικίνδυνη για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των εργαζόμενων και των λαών όχι μόνο της ΕΕ και των ΗΠΑ, αλλά «εν δυνάμει» ολόκληρου του κόσμου. Οι εμπειρίες από την ευρωπαϊκή ενοποίηση και ιδιαίτερα την «ευρωζώνη» - την πλέον προωθημένη βαθμίδα καπιταλιστικής ολοκλήρωσης - με τους νεοφιλελεύθερους πυλώνες και τα Μνημόνια, δείχνουν στον καθρέφτη του μέλλοντος, τις αρνητικές συνέπειες που θα έχει η ενδεχόμενη υπογραφή και η εφαρμογή της συγκεκριμένης συμφωνίας.

Ελπιδοφόρο μήνυμα αποτελεί το μεγάλο κύμα καταγγελιών και κινητοποιήσεων κατά της ΤΤΙΡ που αναπτύσσεται όλο και περισσότερο στις χώρες της ΕΕ και στις ΗΠΑ, ενώ βρίσκει ευρύτερη απήχηση στους λαούς και εργαζόμενους του πλανήτη. Σημαντικό ρόλο στην ευαισθητοποίηση των λαών παίζουν οι πρωτοβουλίες και οι δράσεις των αριστερών δυνάμεων τόσο στο ευρωκοινοβούλιο8 όσο και στις κοινωνίες των χωρών της ΕΕ. Στόχος η αποκάλυψη των συνεπειών και η πίεση στις εθνικές κυβερνήσεις για μη υπογραφή της ΤΤΙΡ και σε κάθε περίπτωση να περάσουν από τα εθνικά κοινοβούλια. Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει άμεσα να πάρει σαφή θέση κατά της ΤΤΙΡ και να δηλώσει άρνηση υπογραφής της συμφωνίας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι αντιρρήσεις και επιφυλάξεις εκφράζονται από ένα ευρύ φάσμα κοινωνικών δυνάμεων στις χώρες της ΕΕ, ακόμα και από μερίδες του επιχειρηματικού κόσμου που αντιλαμβάνονται ότι η εφαρμογή της θα πλήξει τα συμφέροντα τους. Οι συγκεκριμένες αντιδράσεις αντανακλώνται και σε επίπεδο κυβερνήσεων ορισμένων χωρών της ΕΕ. Είναι ενδεικτικό ότι ο πρωθυπουργός της Γαλλίας Μανουέλ Βαλς δήλωσε ότι «οι διαπραγματεύσεις θα καταλήξουν σε ναυάγιο αν δεν διασφαλιστούν τα ευρωπαϊκά κριτήρια σους τομείς της υγείας και του περιβάλλοντος».9 Ασφαλώς οι συγκεκριμένες αντιδράσεις αντανακλούν «εν πολλοίς» και ενδοκαπιταλιστικές-ενδοιμπεριαλιστικές αντιθέσεις, αλλά ταυτόχρονα δείχνουν το εύρος των προβλημάτων που δημιουργεί η προώθηση της.

4. ΟΙ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ CETA, TPP, TISA: ΤΑ «ΜΝΗΜΟΝΙΑ» ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ

Αντίστοιχες συνέπειες με την ΤΤΙΡ έχουν και οι συμφωνίες CETA, TPP, TiSA, οι οποίες αποκαλούνται «Μνημόνια» των πολυεθνικών και η προώθηση τους είναι υπό την αιγίδα των πολυεθνικών των ΗΠΑ και της ΕΕ. Ειδικότερα:

4.1. ΗC.E.T.A. ή «Συνολική Οικονομική & Εμπορική Συμφωνία» (Comprehensive Economic Trade Agreement) μεταξύ ΕΕ-Καναδά, αφορά την απελευθέρωση από 2016, της αγοράς προϊόντων, υπηρεσιών και επενδύσεων μεταξύ των δύο πλευρών. Πρωταγωνιστικό ρόλο στην ολοκλήρωση του πλαισίου συμφωνίας (2014) έπαιξαν τα lobbies των εταιριών του τομέα υπηρεσιών (Business-Europe και European Services Forum). Οι οικονομικές σχέσεις ΕΕ-Καναδά ήδη βρίσκονται σε υψηλό επίπεδο και με τη νέα συμφωνία θα αναπτυχθούν περαιτέρω. Το 2014 η αξία των διμερών εμπορικών ανταλλαγών ανέρχονταν σε 59,1 δις €, των υπηρεσιών σε 28,8 δις και των επενδύσεων της ΕΕ στον Καναδά σε 225 δις, ενώ του Καναδά στην ΕΕ σε 117 δις €. Η προβλεπόμενη κατάργηση του 99% των δασμών και εμποδίων στις υπηρεσίες ενέργειας, τηλεπικοινωνιών, χρηματοπιστωτικών, ναυτιλιακών μεταφορών, εξαγωγές αυτοκινήτων, κά, θα φέρουν μεγάλα κέρδη στις ευρωπαϊκές πολυεθνικές, ενώ στα βιομηχανικά, αγροτικά και αλιευτικά προϊόντα, το ισοζύγιο είναι υπέρ Καναδά. Εξαιρούνται από την συμφωνία μόνο οι υπηρεσίες που αφορούν την άσκηση κρατικής εξουσίας με την προϋπόθεση ότι δεν παρέχονται «σε εμπορική βάση, ούτε σε ανταγωνισμό με έναν ή περισσότερους οικονομικούς φορείς». Έτσι περιορίζεται το πεδίο της κρατικής εξουσίας σε βασικές λειτουργίες, όπως «επιβολή του νόμου, δικαστική λειτουργία, υπηρεσίες κεντρικής τράπεζας» κά.

Κάτι ανάλογο ισχύει με τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, όπου τα κ-μ της ΕΕ περιορίζονται να επιλέξουν μεταξύ ενός μικρού αριθμού υπηρεσιών αποκλειστικής αρμοδιότητας του κράτους. Από τις άλλες δημόσιες υπηρεσίες (εκπαίδευσης, υγείας, κοινωνικής πρόνοιας, κά) εξαιρούνται όσες ρητά αναφέρονται (αρνητικός κατάλογος), ενώ ταυτόχρονα εφαρμόζεται η αρχή της «μη αντιστρεψιμότητας», δηλαδή μη επιστροφής στην προηγούμενη κατάσταση. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται οριστικό «κλείδωμα» των ιδιωτικοποιήσεων που έχουν συντελεστεί. Γενικά ο τομέας δημοσίων αγαθών, δημοσίων έργων και δημοσίων προμηθειών, τα πνευματικά δικαιώματα, κά, βρίσκονται στο στόχαστρο της ανεξέλεγκτης κερδοσκοπικής δράσης των πολυεθνικών, με αρνητικές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες για τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα.

Τέλος όπως και η ΤΤΙΡ, η συμφωνία CETA, προβλέπει τη λειτουργία ειδικού μηχανισμού ISDS επίλυσης διαφορών (Investor State Dispute Settlements), που παρέχει το δικαίωμα στις εταιρίες να ενάγουν μια κυβέρνηση για μέτρα ή ρυθμίσεις που αφορούν δημόσια αγαθά και υπηρεσίες, οι οποίες μειώνουν τα κέρδη τους διεκδικώντας αποζημιώσεις. Ο Καναδάς έχει ήδη πικρή εμπειρία από τη λειτουργία του μηχανισμού ISDS στα πλαίσια της συμφωνίας ελευθέρου εμπορίου NAFTA (North America Free Trade Agreement) μεταξύ των χωρών ΗΠΑ-Καναδά-Μεξικού που εφαρμόστηκε για πρώτη φορά.10 Είναι προφανές ότι κάτω από το βάρος της ενδεχόμενης επιβολής κυρώσεων, οι κυβερνήσεις σε μεγάλο βαθμό γίνονται υποχείριο των πολυεθνικών. Στην ουσία οι τεχνοκράτες των Βρυξελών με τους «λομπίστες» των πολυεθνικών, θα αποφασίζουν ποιοι νόμοι πρέπει να ψηφιστούν και ποιοί να καταργηθούν, αδιαφορώντας για τις επιλογές των κυβερνήσεων και τελικά για τη βούληση των λαών. Γιαυτό και μόνο το λόγο η συγκεκριμένη συμφωνία δεν πρέπει να περάσει, ούτε από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, ούτε πολύ περισσότερο από τα εθνικά κοινοβούλια τα οποία θα πρέπει να έχουν αποφασιστική άποψη.

Η υπογραφή της CETΑ θα έχει πολύ δυσμενείς συνέπειες για χώρες σαν την Ελλάδα. Σύμφωνα μe έρευνα που του Ινστιτούτου Παγκόσμιας Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Tufts της Βοστώνης,11 η CETA θα οδηγήσει σε μετατόπιση των εμπορικών ροών στο εσωτερικό της Ε.Ε. Το εμπορικό ισοζύγιο χωρών όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία, θα βελτιωθεί σε βάρος άλλων χωρών της Ε.Ε. Επίσης η CETA λόγω των ανταγωνιστικών πιέσεων που θα ασκήσει σε επιχειρήσεις, θα αυξήσει το μερίδιο του εισοδήματος που συσσωρεύεται στο κεφάλαιο και θα μειώσει αντίστοιχα το μερίδιο της εργασίας, με συμπίεση των μισθών. Ως το 2023, οι εργαζόμενοι θα στερηθούν αυξήσεις της τάξης των 1776 ευρώ στον Καναδά και των 316 ως 1331 ευρώ στην ΕΕ ανάλογα με τη χώρα. Μη βιαστείτε να πείτε ότι αυτό δεν αφορά τους έλληνες επειδή έτσι κι αλλοιώς δεν παίρνουν αυξήσεις. Η μεγαλύτερη συμπίεση μισθών θα υπάρξει στις χώρες με τη μεγαλύτερη ανεργία.!!

Η CETA θα οδηγήσει επίσης σε καθαρή απώλεια δημοσίων εσόδων. Οι ανταγωνιστικές πιέσεις που θα ασκούν στις κυβερνήσεις οι διεθνείς επενδυτές, καθώς και οι όλο και λιγότερες δυνατότητες υποστήριξης εγχώριων επενδύσεων και εγχώριας παραγωγής, θα μειώσουν τα δημόσια έσοδα. Τα ελλείμματα ως ποσοστό του ΑΕΠ θα αυξηθούν σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Επίσης η CETA θα οδηγήσει σε απώλεια θέσεων εργασίας. Ως το 2023, θα έχουν χαθεί 200.000 θέσεις εργασίας στην ΕΕ και 30.000 στον Καναδά. Και πάλι, οι πιο αδύναμες χώρες θα πληγούν περισσότερο. Τέλος η CETA θα οδηγήσει σε συρρίκνωση του ΑΕΠ. Η αύξηση της ανεργίας θα πλήξει την συνολική ζήτηση και θα οδηγήσει σε απώλειες υπηρεσιών πρόνοιας που θα φθάσουν το 1% στον Καναδά και το 0,5% στην ΕΕ.

4.2. H T.P.P. ή «Συμφωνία των Χωρών του Ειρηνικού» (Trans-Pacific Partnership) αφορά 12 χώρες του Ειρηνικού με κυρίαρχη παρουσία των ΗΠΑ. Οι ρίζες της ΤΡΡ βρίσκονται στη «Διακήρυξη Bogor» (1994) του οργανισμού APEC (Asia Pacific Economic Cooperation), για τη δημιουργία μακροπρόθεσμα, μιας ελεύθερης αγοράς στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού εμπορευμάτων, υπηρεσιών και κεφαλαίων, ως το 2020.12 Αρχικά την πρωτοβουλία ξεκίνησαν τέσσερις χώρες (Χιλή, Ν.Ζηλανδία, Σιγκαπούρη και Μπρουνέϊ), ενώ στην πορεία προστέθηκαν άλλες οκτώ μεταξύ αυτών ΗΠΑ, Ιαπωνία, Καναδάς, Μεξικό, Περού, Αυστραλία, Μαλαισία, και Βιετνάμ.

Η απόφαση εισόδου των ΗΠΑ έγινε για την ενίσχυση όχι μόνο της οικονομικής αλλά και της γεωπολιτικής παρουσίας τους στη Ν.Α.Ασία και Ειρηνικό, ιδιαίτερα μετά την υπογραφή της διμερούς συμφωνίας της ΕΕ-Ν.Κορέας, καθώς και τις συζητήσεις για πιθανή εισδοχή της Κίνας και της Ιαπωνίας στην ΤΡΡ. Όπως τονίζεται σε ειδική έκθεση προς τον πρόεδρο των ΗΠΑ, σχετικά με τις «εμπορικές συμφωνίες», η ανάσχεση της επιρροής της Κίνας στην περιοχή έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εισδοχή των ΗΠΑ στην ΤΡΡ.13 Γιαυτό άλλωστε η Κίνα αποκλείστηκε από τη συμφωνία.

Η συμφωνία έχει ιδιαίτερη σημασία διότι αφορά 800 εκατ. πληθυσμό, καλύπτει 40% του παγκόσμιου εμπορίου προϊόντων και υπηρεσιών ύψους 2,4 τρις δολ και αξία παραγωγής 30 τρις δολ. Η συμφωνία προβλέπει την κατάργηση 98% των δασμών σε πολλά αγροτικά προϊόντα, με ωφελημένες τις ΗΠΑ, Αυστραλία και Ν.Ζηλανδία και Βιετνάμ, ενώ ωφελημένη θα είναι επίσης η αυτοκινητοβιομηχανία της Ιαπωνίας και των ΗΠΑ. Ωφελημένες θα είναι επίσης οι πολυεθνικές φαρμακοβιομηχανίες και η Monsanto με τα μεταλλαγμένα προϊόντα, ενώ ισχύουν όσα ήδη αναφέραμε για το ρόλο του μηχανισμού ISDS. Δηλ. αν μια χώρα επιβάλει αυστηρότερες ρυθμίσεις για λόγους περιβάλλοντος, υγείας, ελέγχου τροφίμων, βιοποικιλότητας, κά, οι πολυεθνικές θα έχουν δικαίωμα προσφυγής σε ιδιωτικά δικαστήρια τύπου ISDS για την επιβολή προστίμων, ενώ ποινικοποιείται η δράση όσων εμποδίζουν την ασυδοσία τους.

Ασφαλώς η προώθηση της ΤΡΡ δεν είναι επωφελής για όλες τις πολυεθνικές, διότι θίγει επιχειρηματικά συμφέροντα μεταξύ χωρών, αλλά και εντός χωρών πρώτα απ’ όλα στις ΗΠΑ. Δεν είναι τυχαίο που ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων για την προεδρία, Ντόναλτ Τραμπ και πολλά μέλη του Κογκρέσου, έχουν εκφραστεί κατά της συμφωνίας. Από την άλλη η συμφωνία ΤΡΡ έχει όλες τις «αμαρτίες» των συμφωνιών ελευθέρου εμπορίου στο πεδίο της απασχόλησης, προστασίας της υγείας, των εργασιακών δικαιωμάτων, του περιβάλλοντος κά.

4.3. Η «Συμφωνία Εμπορίου των Υπηρεσιών» T.i.S.A. (Trade in Services Agreement), αποτελεί πνευματικό παιδί του lobby της βιομηχανίας υπηρεσιών των ΗΠΑ (Coalition of Service Industry-CSI) και του διεθνούς lobby των πολυεθνικών στον τομέα υπηρεσιών (Global Service Coalition-GSC).14 Πρόκειται για μια νέα συμφωνία που αγκαλιάζει εκτός από τις ΗΠΑ και ΕΕ, άλλες 20 χώρες,15 ενώ οι ρυθμίσεις της κρατούνται ως «εφτασφράγιστο μυστικό». Η TiSA αφορά το άνοιγμα στο πολυεθνικό κεφάλαιο, της αγοράς υπηρεσιών υγείας, παιδείας, στέγασης, συγκοινωνιών, ταχυδρομείων, τηλεπικοινωνιών, ηλεκτρονικού εμπορίου, αεροπορικών και ακτοπλοϊκών μεταφορών, τραπεζικών και ασφαλιστικών υπηρεσιών, καθώς και δημόσιων υπηρεσιών, που καλύπτουν το 74% της ευρωζώνης.16

Οι μόνες υπηρεσίες που εξαιρούνται είναι του «στενού κρατικού πυρήνα» και δεν προσφέρονται για εμπορική αξιοποίηση, ούτε ανταγωνίζονται άλλους προμηθευτές. Προβλέπεται επίσης ίση μεταχείριση των εγχώριων (ιδιωτικών και δημόσιων) με ξένους προμηθευτές, ενώ εφ’ όσον προχωρήσει το άνοιγμα της αγοράς γίνεται «μη αντιστρέψιμο».! Η ενδεχόμενη υλοποίηση της θα γίνει πραγματικός εφιάλτης για εκατομμύρια πολίτες, ιδιαίτερα για φτωχούς και εργαζόμενους, που δεν έχουν δυνατότητα να αγοράσουν τις αναγκαίες υπηρεσίες σε υψηλές τιμές. Εάν η TiSA τεθεί σε εφαρμογή θα τροφοδοτήσει μια «κούρσα» εξίσωσης «προς τα κάτω» των επιπέδων κάλυψης υπηρεσιών πρώτης ανάγκης. Η εφαρμογή της θα εξασφαλίσει προφανώς υψηλότερα εταιρικά κέρδη σε βάρος των εργαζόμενων, των αγροτών, των καταναλωτών και του περιβάλλοντος.

Είναι χαρακτηριστικό ότι θεσμοθετείται απεριόριστη «ελεύθερη πρόσβαση» των πολυεθνικών, ενώ απαγορεύεται η λήψη προστατευτικών μέτρων για τις εγχώριες αγορές. Επίσης μπορεί να βάζει εμπόδια στα κρατικά όργανα για την επαναφορά κοινωνικών υπηρεσιών στον έλεγχο του δημοσίου, ακόμα και σε περίπτωση αποτυχίας της ιδιωτικοποίησης τους. Η επεξεργασία της TiSA άρχισε το 2012-2013 και το περιεχόμενο της δεν προβλέπεται να ανακοινωθεί πριν τεθεί σε ισχύ το 2020, όταν δηλαδή δεν θα είναι δυνατή οποιαδήποτε αλλαγή.! Πρόκειται για πραγματική δικτατορία του πολυεθνικού κεφαλαίου.!

Με την TiSA μπαίνουν σε άμεσο κίνδυνο θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα. Η δημιουργία ενιαίας αγοράς υπηρεσιών με χώρες που έχουν χαμηλότερα εργασιακά δικαιώματα, σημαίνει ότι στο όνομα του ανταγωνισμού θα υπάρχει τάση εξίσωσης δικαιωμάτων προς τα κάτω, με χαμηλότερες αμοιβές, χειρότερες συνθήκες εργασίας, λιγότερα εργασιακά δικαιώματα, κά. Προβλέπεται μάλιστα ότι οι εργαζόμενοι μετανάστες θα θεωρούνται «ανεξάρτητοι προμηθευτές υπηρεσιών» με λιγότερες αμοιβές και εργασιακά δικαιώματα.! Επίσης η ενδεχόμενη υπογραφή της θα αποδυναμώσει τα όποια μέτρα ελέγχου έχουν ληφθεί για τον περιορισμό της ασυδοσίας του τραπεζικού κεφαλαίου, η οποία αποτέλεσε βασική αιτία της τελευταίας χρηματοπιστωτικής κρίσης. Επίσης η εφαρμογή της TiSA θα είναι σε βάρος των αναπτυσσομένων χωρών, τόσο στο πεδίο της προσφοράς κοινωνικών υπηρεσιών από το δημόσιο, όσο στην επιβίωση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων από τον ανταγωνισμό των πολυεθνικών και την αδυναμία συμμετοχή τους σε δημόσιες προμήθειες.

5. ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ EAEU, SCO, BRICS

Οι συμφωνίες EAEU, SCO, BRICS, αποτελούν απάντηση των ανερχόμενων καπιταλιστικών κέντρων ή των «αναδυόμενων οικονομιών», κυρίως της Ρωσίας και Κίνας, στις «συμφωνίες ελευθέρου εμπορίου» που προωθούν τα ιμπεριαλιστικά κέντρα ΗΠΑ-ΕΕ-Ιαπωνία. Παρ’ ότι οι συμφωνίες γίνονται σε καπιταλιστικά πλαίσια, έχουν χαρακτήρα ισότιμης και αμοιβαία επωφελούς συνεργασίας, εξυπηρετώντας τις ιδιαίτερες οικονομικές και γεωπολιτικές επιδιώξεις των χωρών BRICS (Βραζιλίας-Ρωσίας-Ινδίας-Κίνας-Ν.Αφρικής). Ειδικότερα:

5.1. Η EAEU/EEU/EAU («Ευρω-Ασιατική Οικονομική Ένωση», ή Ευρωπαϊκή Οικονομική Ένωση ή Ευρω-Ασιατική Ένωση), αποτελεί μια «κοινή αγορά» 5 χωρών της Ευρασίας (Ρωσίας, Καζακστάν, Λευκορωσίας, Αρμενίας, Κιργιστάν), με 183 εκατ. κατοίκους και ΑΕΠ 4 τρις δολ., η οποία τέθηκε σε ισχύ στις αρχές του 2015.17 Πρωταγωνιστικό ρόλο στην EAUE παίζει η Ρωσία, η οποία προσφέρει ευνοϊκούς όρους συνεργασίας στις άλλες χώρες, ιδιαίτερα στον ενεργειακό τομέα και τον τεχνολογικό τομέα. Στα αρχικά σχέδια ήταν να συμμετάσχει και η Ουκρανία, αλλά στην πορεία με τις εξελίξεις και με την ανάμειξη των ΗΠΑ και ΕΕ η συμμετοχή της ακυρώθηκε. Τα κ-μ της EΑEU έχουν δεσμευτεί να εξασφαλίσουν ελεύθερη κυκλοφορία προϊόντων, υπηρεσιών, κεφαλαίων και εργατικού δυναμικού, ενώ υπάρχουν διασφαλίσεις και για εξαιρέσεις σε ειδικές περιπτώσεις.

Η EΑEU ακολουθεί συντονισμένη πολιτική σε βασικούς τομείς (ενέργεια, βιομηχανία, γεωργία, μεταφορές, κά), ενώ επιτρέπεται η αμοιβαία συμμετοχή σε έργα και προμήθειες δημοσίου. Η EΑEU διαθέτει υπερεθνικά και διακυβερνητικά όργανα, καθώς και την «Ευρασιατικό Αναπτυξιακό Ταμείο» που δίνει δάνεια με ευνοϊκούς όρους. Η EUEU έχει υπογράψει συμφωνίες συνεργασίας με Κίνα, Ινδία, Βιετνάμ, Αίγυπτο και χώρες της «Μερκοσούρ» Λατινικής Αμερικής, ενώ είναι ανοικτή σε προσχωρήσεις νέων μελών. Τελικός στόχος της EUEU είναι η ενίσχυση της ανάπτυξης, της ανταγωνιστικότητας των οικονομιών και της ανόδου του βιοτικού επιπέδου των λαών.

5.2. Η S.C.O. ή «Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης» (Shanghai Cooperation Organization), συμμετέχουν 6 χώρες (Κίνα, Ρωσία, Καζακστάν, Κιργισία, Τατζικιστάν, Ουζμπεκιστάν), με κύριο ρόλο της Κίνας και Ρωσίας, ενώ Ινδία και το Πακιστάν είναι συνδεδεμένα μέλη και προοπτικά το Ιράν. Η συνεργασία αφορά μεγάλη γκάμα θεμάτων (ζητήματα ασφάλειας, εγκληματικότητας, στρατιωτική συνεργασία, κυβερνοχώρος, ανταλλαγή πληροφοριών, οικονομική συνεργασία, πολιτιστικές σχέσεις, κά). Στον οικονομικό τομέα η συνεργασία εκφράζεται με κοινά σχέδια για ενέργεια, νερά, έλεγχο κίνησης κεφαλαίων, τραπεζικός τομέας κά. Ο SCO έχει δημιουργήσει ειδική Αναπτυξιακή Τράπεζα (SCO Interbank Consortium). Από γεωπολιτική άποψη η SCO αποτελεί κλειδί για το έλεγχο της Κεντρικής Ασίας (Ευρασίας) και αντικειμενικά λειτουργεί ως αντίβαρο στο ΝΑΤΟ. Διακηρυγμένος στόχος της SCO είναι «η εδραίωση ενός ορθολογικού και δίκαιου κόσμου», ενώ έχει καλέσει ανοικτά τη Δύση ….να εγκαταλείψει την Κεντρική Ασία.!!

Ωστόσο η στρατηγική της Κίνας δεν εξαντλείται με την SCO. Θέτοντας ως προτεραιότητα την οικονομική επέκταση στον κόσμο και αποφεύγοντας την ανάμειξη της στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις των συνεργαζόμενων χωρών, έχει βάλει σε κίνηση δύο μεγάλες πρωτοβουλίες που την προσεχή δεκαετία θα κάνουν πιο αισθητή την παρουσία της στην παγκόσμια οικονομική και πολιτική ζωή. Η πρώτη αφορά τη δημιουργία μιας «Περιοχής Ελευθέρου Εμπορίου Ασίας-Ειρηνικού» (ΠΕΕΑΕ) με τη συμμετοχή της Κίνας, Αυστραλίας, Βιετνάμ, Ιαπωνίας, Ινδίας, Ινδονησίας, Λάος, Καμπότζη, Μαλαισία, Μπρουνέϊ, Μιαμάρ, Ν.Κορέα, Ν.Ζηλανδία, Ταϋλάνδη, Σιγκαπούρη, Φιλιππίνες), η οποία αποτελεί απάντηση στη συμφωνία ΤΡΡ που ηγούνται οι ΗΠΑ.!

Η δεύτερη αφορά τη δημιουργία ενός σύγχρονου «Δρόμου του Μεταξιού». Το 2013 ο κινέζος πρόεδρος Σι-Τζινπίνγκ, ανακοίνωσε επίσημα την πρωτοβουλία «Μια Ζώνη, ένας Δρόμος» (OBOR),18 που θα ξεκινά από την Κίνα και σταδιακά θα ενώνει την υπόλοιπη Ασία με την Ευρώπη και Αφρική. Το OBOR θα έχει την χερσαία και τη θαλάσσια διαδρομή. Η χερσαία «Οικονομική Ζώνη του Δρόμου του Μεταξιού» θα καλύπτει τις χώρες της Μέσης Ασίας, Μέσης Ανατολής, Τουρκία, Βαλκάνια, Μόσχα, Ρότερνταμ και θα καταλήγει στη Βενετία, ενώ ο «Θαλάσσιος Δρόμος» θα ξεκινά από Κίνα, Ινδονησία, Μπάγκλαντές, Ινδία, Σρι-Λάνκα, Κένυα, Σαουδική Αραβία, Αίγυπτο, Πειραιάς, Βενετία. (Απ’ εδώ και το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της Κίνας για εξαγορά του ΟΛΠ).

Το σχέδιο OBOR αποτελεί στην ουσία απάντηση στη συμφωνία ΤΤΙΡ που προωθούν ΗΠΑ-ΕΕ. Ο χρηματοδοτικός μοχλός στήριξης του σχεδίου δεν είναι ένας αλλά πολλοί. Κατ’ αρχήν είναι το κινεζικό «Ταμείο για το Δρόμο του Μεταξιού» (Silk Road Found) με 40 δις δολ., η «Ασιατική Τράπεζα Υποδομών» (ΑΙΙΒ) με βασικό μέτοχο το Πεκίνο και άλλα 57 κράτη από τις πέντε ηπείρους, μεταξύ αυτών της Βρετανίας, Γαλλίας, Γερμανίας ….εξαιρουμένων των ΗΠΑ.! Φυσικά στο νέο «Δρόμο του Μεταξιού» θα υπάρξουν εμπόδια ως το 2020 που υπολογίζεται ως χρόνος ολοκλήρωσης του. Αξίζει να αναφέρουμε ότι το 2001 ο ρώσος πρόεδρος Πούτιν είχε προτείνει στην ΕΕ τη δημιουργία μιας «ζώνης ελευθέρων συναλλαγών» από τη Λισαβόνα ως το Βλαδιβοστόκ, αλλά η Γερμανία δεν έδειξε προθυμία …προφανώς ούτε και οι ΗΠΑ ήταν …ενθουσιασμένες από μια τέτοια εξέλιξη.!

5.3. Οι BRICS ως «αντίπαλο δέος» στους G-7

Οι γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ των τριών ιμπεριαλιστικών κέντρων (ΗΠΑ-ΕΕ-Ιαπωνίας) και των «αναδυόμενων» καπιταλιστικών κέντρων των χωρών BRICS (Βραζιλίας-Ρωσίας-Ινδίας-Κίνας-Ν.Αφρικής), παίρνουν ποικίλες εκφάνσεις στις οποίες συνυπάρχουν οι τάσεις «συνεργασίας» και «αντιπαράθεσης». Αυτό εκδηλώνεται τόσο σε θεσμικό όσο και μη θεσμικό επίπεδο. Ειδικότερα η άτυπη συσπείρωση των G-7 (ΗΠΑ, Ιαπωνίας, Γερμανίας, Αγγλίας, Γαλλίας, Ιταλίας) εκφράζει βασικά τα συμφέροντα των τριών ιμπεριαλιστικών κέντρων, τα οποία αξιοποιούν προς όφελος τους δύο βασικούς διεθνείς χρηματοπιστωτικούς φορείς, το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα.

Σε αντίθεση οι BRICS προβάλλουν μια διαφορετική ποιότητα σχέσεων μεταξύ τους και προς άλλες χώρες, λειτουργώντας πρακτικά ως «αντίπαλο δέος» στους G-7. Προτάσσουν το στοιχείο της ισότιμης συνεργασίας και του διαλόγου, αντί της ανισοτιμίας και αντιπαράθεσης. Στα διεθνή fora οι BRICS ως ανεξάρτητος οργανισμός, τάσσονται υπέρ της οικονομικής και πολιτικής συνεργασίας των χωρών, της επίλυσης των διεθνών προβλημάτων με βάση το διεθνές δίκαιο και τον αξιόπιστο διάλογο, καθώς τον εκδημοκρατισμό των διεθνών οργανισμών (ΔΝΤ), του ΟΗΕ και του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Οι χώρες BRICS αναπτύσσουν μεταξύ τους συνεργασία σε πάνω από 30 τομείς (αγροτικά, επιστήμη, τεχνολογία, πολιτισμό, δικτυακή διακυβέρνηση, πνευματικά δικαιώματα, υγεία, τουρισμό κά), στη βάση της μη-επέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις, της ισότητας και του αμοιβαίου οφέλους (wiw-win). Παράγουν το 20% του παγκόσμιου ΑΕΠ και αντιπροσωπεύουν το 42% του παγκόσμιου πληθυσμού. Στον οικονομικό-χρηματοπιστωτικό τομέα έχουν ιδρύσει τη «Νέα Αναπτυξιακή Τράπεζα» (NDB)19 με έδρα τη Σαγκάη και αρχικό κεφάλαιο 50 δις με προοπτική τα 100 δις. Στόχος είναι η χρηματοδότηση προγραμμάτων ανάπτυξης μεταξύ τους και με αναπτυσσόμενες χώρες. Έχουν ιδρύσει ειδικό αποθεματικό ταμείο «CRA» (τύπου ΔΝΤ) με κεφάλαια ύψους 100 δις δολ. (Contingent Reserves Arrangement), για την παροχή έκτακτης οικονομικής στήριξης στα μέλη του, ενώ σχεδιάζουν τη δημιουργία δικού τους «οίκου αξιολόγησης» σπάζοντας το αμερικανικό «μονοπώλιο» των Moody’s, S & P και Fitch.

6. ΟΙ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ CELAC, ALBA ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ «ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

Ανάμεσα στις πολυμερείς συμφωνίες ελευθέρου εμπορίου, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν δύο συμφωνίες (CELAC, ALBA) που αφορούν χώρες της Κεντρικής και Λατινικής Αμερικής, οι οποίες ως ένα βαθμό αποτελούν την προοδευτική απάντηση στις διαδικασίες παγκοσμιοποίησης των οικονομιών και είναι πιο κοντά στην αναγκαιότητα της ισότιμης και αμοιβαία επωφελούς συνεργασίας μεταξύ χωρών.

6.1. Η CELAC ή «Κοινότητα των Χωρών Καραϊβικής και Λατινικής Αμερικής» (Community of Latin American and Caribbean States), ιδρύθηκε το 2011 και αποτελεί προοδευτική μορφή περιφερειακής ολοκλήρωσης 33 χωρών Καραϊβικής-Λατινικής Αμερικής (Βραζιλία, Κούβα, Βενεζουέλα, Βολιβία, Νικαράγουα, Αργεντινή, Περού, Χιλή, Ισημερινός, Ουρουγουάη, κά). Ο πληθυσμός των χωρών της CELAC ανέρχεται σε 591 εκατ. άτομα και το ΑΕΠ σε 9,1 τρις δολ. Βασικό στόχο έχει την ανάπτυξη εμπορικών και οικονομικών σχέσεων, στη βάση της ισότιμης συνεργασίας και προώθηση της ανάπτυξης τους. Το γεγονός ότι στη CELAC συμμετέχουν όλες οι αριστερές-προοδευτικές κυβερνήσεις των χωρών της Λατινικής Αμερικής δίνουν στην Κοινότητα μια άλλη ποιότητα οικονομικών σχέσεων. Στην πράξη η CELAC αποτελεί απάντηση στον «Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών» (OAS) που ιδρύθηκε το 1948 και ουσιαστικά βρισκόταν υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ.

6.2. Η ALBA ή «Μπολιβαριανή Συμμαχία για τους Λαών της Αμερικής»(Bolivarian Alliance for the Peoples of Our America), αποτελεί επίσης εναλλακτική απάντηση στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και ειδικότερα στην «Ζώνη Ελευθέρου Εμπορίου Αμερικής» (FTAA ή ALCA) που προσπάθησαν να ιδρύσουν οι ΗΠΑ. Η ALBA δημιουργήθηκε το 2009 με πρωτοβουλία των αριστερών κυβερνήσεων της Κούβας και Βενεζουέλας και στην πορεία εντάχτηκαν άλλες 9 χώρες κυρίως αριστερού-προοδευτικού προσανατολισμού (Βολιβία, Νικαράγουα, Εκουαδόρ, Δομινικανή Δημοκρατία, Αντίκουα-Μπαρμπούντα, Γρενάδα, Αγ.Βικέντιος-Γρεναδίνες, Saint Kitts-Nevis, Saint Lucia). Έχει μικρότερο αριθμό χωρών, ωστόσο είναι πιο προωθημένη από πλευράς ριζοσπαστικού προσανατολισμού.

Ο συνολικός πληθυσμός των χωρών της ALBA ανέρχεται σε 70 εκατ. και το ΑΕΠ σε 650 δις δολ. Αρχικά η Κούβα βοηθούσε τη Βενεζουέλα με τη διάθεση χιλιάδων γιατρών και δασκάλων, ενώ η τελευταία της παρείχε πετρέλαιο σε πολύ χαμηλές τιμές. Η ALBA είναι οργανισμός διεθνούς συνεργασίας που βασίζεται στην ιδέα της οικονομικής και κοινωνικής αλληλεγγύης και της αμοιβαίας ενίσχυσης της ανάπτυξης των χωρών Λ.Αμερικής-Καραϊβικής. Επιδιώκει την προώθηση της οικονομικής ολοκλήρωσης στη βάση τις αρχές της ισότιμης συνεργασίας και του αμοιβαίου οφέλους, της αλληλεγγύης, της μη ανάμειξης στις εσωτερικές υποθέσεις και είναι γενικά στον αντίποδα των «συμφωνιών ελευθέρου εμπορίου» (FTA).

Η ALBA, έχει δημιουργήσει δικό της αυτόνομο περιφερειακό νομισματικό σύστημα (sucre) για τις ανταλλαγές μεταξύ των 11 χωρών. Επίσης προχώρησε στη συμφωνία Petro-Caribe δίνοντας φθηνό πετρέλαιο στις χώρες Καραϊβικής, καθώς και στην ενεργειακή συμφωνία Petro-Sur μεταξύ των εθνικών εταιριών ενέργειας, εξασφαλίζοντας σε χαμηλές τιμές ενέργεια στις φτωχότερες χώρες της ALBA. τέλος έχουν υπογράψει τη συμφωνία Una-sur που αφορά τη βιώσιμη ανάπτυξη της γεωργίας σε όφελος των τοπικών κοινωνιών, καθώς και την ίδρυση του τηλεοπτικού δικτύου Tele-sur που εκπέμπει σε όλες τις χώρες της Λατινικής Αμερικής.

7. Η ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ «ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»

Η αυξανόμενη «παγκοσμιοποίηση» των οικονομιών, αποτελεί βαθμίδα ανάπτυξης των διεθνών οικονομικών σχέσεων. Το κρίσιμο ερώτημα που προβάλλει δεν είναι αν είμαστε υπέρ ή κατά της «παγκοσμιοποίησης», αλλά στο χαρακτήρα, στο περιεχόμενο των διεθνών οικονομικών σχέσεων. Δηλαδή εάν αναπτύσσονται στη βάση της ισότιμης συνεργασίας και του αμοιβαίου οφέλους των χωρών. Στο βαθμό που στον κόσμο κυριαρχεί ο καπιταλισμός δεν μπορεί να υπάρξει γόνιμο και σταθερό έδαφος ανάπτυξης μιας άλλης ποιότητας διεθνών σχέσεων που συνδέονται με το σοσιαλισμό.

Ασφαλώς στις χώρες που υπάρχουν αριστερές και προοδευτικές κυβερνήσεις, όπως έδειξε η πείρα των χωρών της Λ.Αμερικής και στο παρελθόν οι χώρες της ΚΟΜΕΚΟΝ, μπορούν να γίνουν βήματα προς μια τέτοια κατεύθυνση. Ωστόσο σε συνθήκες ισχυρής παρουσίας των τριών ιμπεριαλιστικών κέντρων στον κόσμο και της διαμόρφωσης νέων καπιταλιστικών κέντρων, είναι δύσκολο να αλλάξουν ριζικά οι διεθνείς οικονομικές σχέσεις. Το στοιχείο της ανισοτιμίας, της εκμετάλλευσης, της επιβολής κλπ στον ένα ή άλλο βαθμό θα παραμένει κυρίαρχο.

Ωστόσο ο αγώνας για την ανατροπή της σημερινής κατάστασης πραγμάτων δεν σταματάει. Οι αντιδράσεις των λαών και των εργαζόμενων χρειάζεται να κινηθούν προς τρεις κατευθύνσεις. Πρώτον, τη συντονισμένη δράση λαών και κοινωνικών κινημάτων για την αποτροπή έγκρισης και εφαρμογής των συμφωνιών TTIP, TPP, CETA, TiSA, οι οποίες πλήττουν εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία, θεμελιώδη δημοκρατικά και εργασιακά δικαιώματα και παραδίδουν κρίσιμους τομείς της οικονομίας και των δημοσίων αγαθών στις πολυεθνικές εταιρίες. Χρησιμοποίηση κατάλληλων μορφών αντίστασης (τοπικά δημοψηφίσματα, πίεση στις κυβερνήσεις και εθνικά κοινοβούλια, διεθνείς ημέρες δράσης κά).20 Η αποτροπή της έγκρισης και εφαρμογής των συμφωνιών είναι ρεαλιστικά δυνατό.

Δεύτερον, να χρειάζεται να προβληθεί η ελπιδοφόρα προοπτική της αξιοποίησης των πλεονεκτημάτων της «παγκοσμιοποίησης» των οικονομικών σχέσεων με την προώθηση «διμερών» και «πολυμερών» συμφωνιών, στη βάση των αρχών της ισότιμης συνεργασίας και του αμοιβαίου οφέλους. Τα θετικά στοιχεία που προσφέρει το πλαίσιο συνεργασίας των χωρών BRICS, μπορεί να αξιοποιηθεί ως εναλλακτική διέξοδος και αντίβαρο, ιδιαίτερα για τις μικρότερες χώρες, στην αποφυγή της ασφυκτικής πίεσης των τριών ιμπεριαλιστικών κέντρων.

Τρίτον, ο επιτυχής αγώνας κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης είναι η ανατροπή της κυριαρχίας των πολυεθνικών σε κάθε χώρα και σε ευρύτερες ενότητες χωρών. Ιδιαίτερα για την Ελλάδα που στενάζει από τα Μνημόνια και το «ζουρλομανδύα» της ευρωζώνης, η ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών, με κατάργηση της λιτότητας, βαθιά διαγραφή χρέους, μετάβαση στο εθνικό νόμισμα και ανάκτηση της χαμένης «εν πολλοίς» εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, αποτελεί ζωτική σημασία. Με μια τέτοια ανατροπή ανοίγει ο δρόμος για ριζοσπαστικές αλλαγές με σοσιαλιστικό ορίζοντα, ενώ διευκολύνονται και γενικότερες ανατροπές στην ευρωζώνη και την ΕΕ. Η ελληνική κυβέρνηση έχει ηθικό και πολιτικό χρέος να καταγγείλει επίσημα στην συμφωνία ΤΤΙΡ, διότι ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση, είχε καταθέσει στις 14.10.2014, ειδική επερώτηση στη Βουλή, επισημαίνοντας το έλλειμμα δημοκρατίας και ενημέρωσης όσον αφορά το περιεχόμενο της ΤΤΙΡ και είχε ζητήσει την άμεση διακοπή των συνομιλιών και την πλατιά ενημέρωση του ελληνικού λαού.

Ειδικότερα στο κείμενο της επερώτησης τονίζεται μεταξύ άλλων ότι «…η υπογραφή της Συμφωνίας θα επιτρέψει στις αμερικάνικες πολυεθνικές να ασκούν επιχειρηματική δραστηριότητα στο σύνολο των χωρών της ΕΕ με βάση τις αντίστοιχες προδιαγραφές της νομοθεσίας των ΗΠΑ, που αρνούνται να κυρώσουν τις διεθνείς συμβάσεις εργασίας για θεμελιώδη δικαιώματα, όπως οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, η ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και το δικαίωμα του συνδικαλίζεσθαι. ….Εκπεφρασμένος στόχος της συμφωνίας είναι το ‘άνοιγμα’ των αγορών δημοσίων υπηρεσιών και των κρατικών προμηθειών στις πολυεθνικές, προετοιμάζοντας το έδαφος για νέα κύματα ιδιωτικοποιήσεων, αυτή τη φορά σε ευαίσθητους τομείς όπως την υγεία και την παιδεία, με προφανή στόχο την πλήρη ιδιωτικοποίηση του κοινωνικού κράτους.

.Ειδικά για την Ελλάδα που ταλανίζεται από βαθειά και μακροχρόνια ύφεση, ο μηχανισμός ISDS είναι βέβαιο ότι θα αποβεί καταστροφικός, ανεξάρτητα μάλιστα από τη στρατηγική που θα ακολουθήσει για την έξοδο από την οικονομική κρίση. …Η επίφαση δημοκρατικής νομιμοποίησης από την πλευρά της ΕΕ και του Συμβουλίου επικεντρώνεται στην τελική έγκριση της Συμφωνίας από το νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο όμως επί της ουσίας δεν ασκεί κανένα έλεγχο ούτε έχει λόγο επί των διαπραγματεύσεων, θα κληθεί δε να εγκρίνει ή να απορρίψει – πράγμα εξαιρετικά απίθανο - τη Συμφωνία στο σύνολο της, όταν οι συνομιλίες τελεσφορήσουν, χωρίς το δικαίωμα της παραμικρής τροποποίησης»….

Κατόπιν των ανωτέρω ερωτάται η κυβέρνηση: «Γιατί δεν έχει ενημερωθεί ακόμα η Εθνική αντιπροσωπεία και ο ελληνικός λαός για αυτήν την συμφωνία υψίστης οικονομικής και πολιτικής σημασίας που θα καθορίσει το μέλλον όλης της Ευρώπης και αναπόφευκτα θα έχει και απτές, άμεσες και πολύπλευρες συνέπειες στην καθημερινότητα των Ελλήνων πολιτών; …Πως συνάδει με το δημοκρατικό και πατριωτικό καθήκον της κυβέρνησης το γεγονός ότι διαβουλεύεται για ένα μείζον θέμα της αρμοδιότητας της με στελέχη ξένων πολυεθνικών, τη στιγμή που δεν έχει καν ενημερώσει το Ελληνικό Κοινοβούλιο;»….

Σε αυτά και σε πολλά ακόμα κρίσιμα ερωτήματα καλείται να απαντήσει η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ που από πολέμιοι των Μνημονίων όταν ήταν στην αντιπολίτευση, έφθασαν να γίνουν φορείς υλοποίησης ενός τρίτου και ενός τέταρτου επερχόμενου Μνημονίου. Ωστόσο την τελική απάντηση θα δώσει …στην κυβέρνηση και σε όλες τις μνημονιακές δυνάμεις ο ελληνικό λαός, όπως και όλοι οι λαοί και οι εργαζόμενοι στην ΕΕ και στον κόσμο …στις κυρίαρχες ελίτ και στα κάθε μορφής Μνημόνια των πολυεθνικών εταιριών. Η απάντηση στο κρίσιμο δίλημμα …«σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» είναι προφανής.!

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

1. Ο κυριότερος στόχος ίδρυσης του ΠΟΕ (Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου), ήταν ο περιορισμός και η εξάλειψη ποικίλων «εμποδίων» στην ανάπτυξη του διεθνούς εμπορίου (δασμοί, τέλη, φόροι, ποσοτικοί περιορισμοί, κά). Οι κυριότερες ρυθμίσεις αφορούσαν το εμπόριο αγροτικών και κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, τα βιομηχανικά πρότυπα, ασφάλεια προϊόντων, τραπεζικές και τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες, κρατικές προμήθειες, ασφάλεια τροφίμων, πνευματικά δικαιώματα, κά. (Βλ. σχετικά www.WTO.org)

2. WTO: Tenth WTO Ministerial Conference, Nairobi, 2015, Ministerial Declaration, Adopted on 19 December 2015 : WT/MIN(15)/DEC, www.wto.org

3. Wealth-X, USB Millionaire, «ΤοΒήμα, 16.8.15»

4. www.oxfam.org, «Εφημερίδα των Συντακτών», 19.1.16

5. Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, ο Μπάρακ Ομπάμα «με την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για την ΤΤΙΡ με την ΕΕ και σε συνδυασμό με την υπογραφή της αντίστοιχης ΤΡΡ για το «ελεύθερο εμπόριο» στην περιοχή του Ειρηνικού, θέτει τον ακρογωνιαίο λίθο στην προσπάθεια της Ουάσιγκτον να διατηρήσει την πρωτοκαθεδρία στην παγκόσμια οικονομία». (Εφημερίδα των Συντακτών, 27.4.16)

6. Κέντρο Ερευνών Οικονομικής Πολιτικής (CEPR), «Ναυτεμπορική», 8.2.16

7. «Εφημερίδα των Συντακτών», 4.5.16

8. Η ευρωκοινοβουλευτική ομάδα της Αριστεράς (GUE/NGL), διοργάνωσε την 17ην Νοέμβρη 2016, ειδική διάσκεψη στις Βρυξέλλες, με τίτλο «ΤΤΙΡ, TPP, CETA, TiSA or Democracy and Substantial Development», με στόχο την ανάδειξη των συνεπειών από την προώθηση των συγκεκριμένων συμφωνιών και την ανάδειξη εναλλακτικής πολιτικής στην οικονομική συνεργασία των χωρών.

9. Εφημερίδα των Συντακτών, 27.4.16

10. Η καναδική κυβέρνηση υποχρεώθηκε να πληρώσει στις εταιρίες πετρελαίου Exxon-Mobil 17,3 εκατ. δολ., επειδή επέτρεψε σε τοπικές εταιρίες να κάνουν έρευνες εξόρυξης στην περιοχή Labrador και Newfounlandlan του Καναδά. Συνολικά από τις 77 γνωστές περιπτώσεις εκδίκασης προσφυγών των πολυεθνικών, στα πλαίσια της NAFTA, οι 35 ήταν σε βάρος του Καναδά, οι 22 σε βάρος του Μεξικού και οι 20 σε βάρος των ΗΠΑ. «The Council of Canadians”, Acting for Social Justice (2015).

11. www.thepressproject.gr, 24.9.16

12. http://www.apec.org/meeting-papers, Declarations (November 15, 1994)

13. T.Rajamoorthy, “And Then There Were Twelve: The Origins and Evolutions of the TPPA”, Third World Resurgence, July 2013, p. 4.

14. Public Service International, TiSA Versus Public Services, http//:www.world-psi.org/sites, (April 28, 2014)

15. Εκτός από τις ΗΠΑ και ΕΕ, συμμετέχουν, Αυστραλία, Ελβετία, Καναδάς, Χιλή, Ταϊβάν, Κολομβία, Κόστα-Ρίκα, Χονγκ-Κονγκ, Ισλανδία, Ισραήλ, Ιαπωνία, Λιχντενστάιν, Μεξικό, Ν.Ζηλανδία, Νορβηγία, Πακιστάν, Παναμάς, Παραγουάη, Περού, Ν.Κορέα και Τουρκία

16. TiSA: What is it all about? European Parliamentary Group GUE/NGL, www.guengl.eu

17. http://www.eaeu.org

18. Μ.Βεργόλια, «Ο σύγχρονος ‘Δρόμος του Μεταξιού’ ανταγωνίζεται το δολάριο». «Εφημερίδα των Συντακτών», 16-17/4/16

19. New Development Bank, www.ndb.org

20. Ιδιαίτερη επιτυχία σημείωσε η πανευρωπαϊκή κινητοποίηση στα πλαίσια της παγκόσμιας πρωτοβουλίας «International Days of Action» κατά των συμφωνιών TTIP, CETE, και TiSA στο διάστημα 10-17 Οκτώβρη 2015. Στην Ελλάδα, στην πλατεία Συντάγματος, έγινε συγκέντρωση με πρωτοβουλία 46 οργανώσεων ευρέως φάσματος, με αφορμή τη συγκέντρωση 1 εκατομμυρίου υπογραφών κατά της TTIP και CETA και τέθηκε στόχος για συγκέντρωση 3 εκατομμυρίων υπογραφών.

*Διδάκτωρ οικονομικών, συντονιστής «ΜΑΧΩΜΕ»

Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2016











#skouries : Περιμένοντας τη… CETA!

#skouries : Περιμένοντας τη… CETA!

Πέμπτη, 06/10/2016 - 21:04
Οι Σκουριές πριν και μετά την επικείμενη εμπορική συμφωνία Ε.Ε.-Καναδά

Της Μαρίας Καδόγλου* από το Δρόμο της Αριστεράς

Ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Σταθάκης είπε ένα μεγάλο «ναι» στη CETA, την εμπορική συμφωνία Ε.Ε.-Καναδά, ανοίγοντας διάπλατα την πόρτα σε καναδικές εταιρίες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα να μηνύσουν τη χώρα μας για οποιαδήποτε απόφαση ή πολιτική που θίγει τα συμφέροντά τους. Ο Καναδάς είναι η χώρα όπου έχει την έδρα του το 75% των μεταλλευτικών εταιρειών παγκοσμίως – και η στήριξη αυτών των εταιριών είναι ένας από τους βασικούς λόγους που επιδιώκει να υπογράφει εμπορικές συμφωνίες όπως η CETA. Η εμπειρία, ειδικά από τη Λατινική Αμερική, δείχνει ότι οι καναδικές μεταλλευτικές εταιρίες έχουν χρησιμοποιήσει με επιθετικό τρόπο τις ρήτρες προστασίας επενδυτών, που εμπεριέχονται σε αυτές τις συμφωνίες, για να ακυρώσουν περιορισμούς στην εξόρυξη ή να απαιτήσουν από τις χώρες αποζημιώσεις ύψους δισεκατομμυρίων ευρώ. To σύστημα προβλέπει τη δυνατότητα των ξένων εταιρειών να παρακάμπτουν τα εθνικά δικαστήρια και να φέρνουν τα αιτήματά τους ενώπιον ιδιωτικών «δικαστηρίων» που δεν λογοδοτούν πουθενά.

Για την Ευρώπη, η πρώτη γνωστή περίπτωση προσφυγής εξορυκτικής εταιρίας σε διαιτησία είναι της καναδικής Gabriel Resources, που ζητά αποζημίωση επειδή παρά τις προσπάθειες 15 και πλέον ετών δεν κατάφερε να πάρει έγκριση για το μεταλλείο χρυσού της Ρόσια Μοντάνα. Η επόμενη θα μπορούσε να είναι η Eldorado στην Ελλάδα.

Μέχρι τις 10 Οκτωβρίου, το υπουργείο Περιβάλλοντος θα πρέπει να αποφανθεί αν η μεταλλουργική μέθοδος flash smelting, που υποτίθεται ότι θα χρησιμοποιήσει η Eldorado στη Χαλκιδική, είναι εφαρμόσιμη ή όχι. Αν αποδειχθεί ότι δεν είναι, αυτό συνιστά παραβίαση του βασικότερου όρου της ΚΥΑ Έγκρισης Περιβαλλοντικών όρων, αλλά και της σύμβασης μεταβίβασης των μεταλλείων και του κυρωτικού της νόμου. Αν η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αποφασίσει να τηρήσει το νόμο, θα πρέπει να ακυρώσει όλες τις αδειοδοτήσεις που έχουν δοθεί μέχρι σήμερα στην εταιρία και ενδεχομένως και την ίδια τη σύμβαση.

Για τις μεταλλευτικές εταιρίες η ακύρωση αδειών είναι μια τυπική περίσταση προσφυγής στο μηχανισμό διαιτησίας των ιδιωτικών δικαστηρίων. Ο μηχανισμός αυτός δεν είναι σήμερα διαθέσιμος στην Eldorado, γιατί η Ελλάδα δεν έχει διμερή εμπορική συμφωνία ούτε με τον Καναδά ούτε με κράτος-μέλος της Ε.Ε. όπου εδρεύουν οι θυγατρικές της. Μέχρι να τεθεί σε εφαρμογή η CETA, η σχέση της Eldorado με το ελληνικό κράτος καθορίζεται αποκλειστικά από την ελληνική νομοθεσία και τη σύμβαση μεταβίβασης. Η εταιρία έχει σαφέστατα το δικαίωμα να προσφύγει κατά του Ελληνικού Δημοσίου στα ελληνικά δικαστήρια, αλλά θα πρέπει να αποδείξει ότι η ίδια ήταν εντάξει σε όλα και αδίκως της αφαιρέθηκαν οι άδειες. Δύσκολο!

 

Νέα βιομηχανία προσφυγών

Όλα θα αλλάξουν με τη CETA. Οι προσφυγές των εταιριών εκδικάζονται όχι από πραγματικά δικαστήρια αλλά από επιτροπές τριών συνήθως διαιτητών, που και οι ίδιοι δεν είναι δικαστές αλλά εταιρικοί δικηγόροι. Οι διαιτητές πληρώνονται αδρά για κάθε υπόθεση ξεχωριστά και έχουν την τάση να ερμηνεύουν τη νομοθεσία προς όφελος των εταιριών. Τα κράτη δεν μπορούν να προσφύγουν κατά των εταιριών, μπορούν μόνο να αμυνθούν και δεν έχουν δικαίωμα έφεσης της απόφασης.

Οι «νέας γενιάς» εμπορικές συμφωνίες έχουν εξελιχθεί σε εργαλεία κερδοσκοπίας για αδίστακτες εταιρίες και τους δικηγόρους τους, που έχουν στήσει ολόκληρη βιομηχανία αγωγών εναντίον κρατών. Συχνά η απειλή της προσφυγής είναι εξίσου αποτελεσματική με την ίδια την προσφυγή. Ο φόβος των υπέρογκων αποζημιώσεων απομακρύνει οποιαδήποτε σκέψη για νέα νομοθεσία ή άλλη ενέργεια που θα προστατεύει το δημόσιο συμφέρον, αλλά θα ενοχλήσει κάποια πολυεθνική. Οπλισμένη με ένα τέτοιο πανίσχυρο εργαλείο, μια εταιρία σαν την Eldorado έχει θεωρητικά απεριόριστες δυνατότητες εκβιασμών προκειμένου να αποτραπούν «δυσάρεστες» εξελίξεις. Και σίγουρα μπορεί να διασφαλίσει ότι η απόρριψη του flash smelting, όσο καίριο ζήτημα κι αν είναι αυτό για το σύνολο της «επένδυσης», δεν θα έχει τελικά καμία επίπτωση στη δραστηριότητά της.

Η Eldorado, λοιπόν, «παίζει καθυστερήσεις» περιμένοντας τη CETA για να εδραιώσει οριστικά την παρουσία της στην Ελλάδα. Και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ την περιμένει ως το τέλειο πρόσχημα για να μην πράξει αυτά που ο νόμος την υποχρεώνει να πράξει.

Ο αγώνας για ζωή συνεχίζεται, με CETA ή χωρίς. Ο αμφιλεγόμενος δικαστικού τύπου μηχανισμός επίλυσης διαφορών επενδυτή-κράτους δεν θα ισχύσει παρά μόνο όταν τεθεί η συμφωνία σε πλήρη εφαρμογή, αφού (και αν) ψηφιστεί και από τα 28 εθνικά κοινοβούλια. Μέχρι τότε, το πρωτοφανές πανευρωπαϊκό κίνημα ενάντια σε αυτές τις τερατώδεις συμφωνίες θα συνεχίσει να φουντώνει. Και αν το στηρίξουμε ενεργά όλοι μας, μπορεί και να νικήσει.

* Η Μαρία Καδόγλου είναι μέλος του Παρατηρητήριου Μεταλλευτικών Ερευνών
Kινητοποίηση εναντίον της ΤΤΙP το Σάββατο 8 Οκτωβρίου. Οι 10 μεγάλες απειλές από την πιθανή εφαρμογή της ΤΤΙP:

Kινητοποίηση εναντίον της ΤΤΙP το Σάββατο 8 Οκτωβρίου. Οι 10 μεγάλες απειλές από την πιθανή εφαρμογή της ΤΤΙP:

Παρασκευή, 07/10/2016 - 23:59
ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ

ΣΑΒΒΑΤΟ 8 Οκτωβρίου 2016 

10.30πμ στην Πλατεία Συντάγματος

κάλεσμα σε κινητοποίηση

“Όχι στην ΤΤΙP–Όχι στα μνημόνια”






ΟΙ 10 ΑΠΕΙΛΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ
TTIP

1. Απειλή για τη δημοκρατία και την εθνική κυριαρχία

α) Το Συμβούλιο Ρυθμιστικής Συνεργασίας, θεσμός που δημιουργείται με βάση την TTIP,υπονομεύει τη δημοκρατία και την εθνική κυριαρχία, διότι παρέχει το δικαίωμα στις πολυεθνικές επιχειρήσεις να παραβιάζουν νόμους και κανονισμούς που έχουν ψηφισθεί από τα κοινοβούλια των χωρών.

β)HISDS -InvestorStateDisputeStatement- (Μηχανισμός επίλυσης διαφορών ανάμεσα στους επενδυτές και τα κράτη)θεσμός που επίσης δημιουργείται με βάση την TTIP, υπονομεύει την κυριαρχία των κρατών, τα οποία θα υποχρεώνονται να πληρώνουν μεγάλα χρηματικά πρόστιμα, εάν οι νόμοι που ψηφίζουν είναι αντίθετοι με τα συμφέροντα των πολυεθνικών επιχειρήσεων.

γ) Τα Διαιτητικά Δικαστήρια, που θεσμοθετούνται, όπως προβλέπεται στην TTIP, είναι διεθνή δικαστήρια που θα αποφασίζουν για τις διαφορές ανάμεσα στους επενδυτές και τα κράτη. Τα δικαστήρια αυτά υπονομεύουν το συνταγματικά θεσπισμένο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης σε κάθε κράτος.

2. Απειλή για τις δημόσιες υπηρεσίες

α) HTTIP στοχεύει στην παράδοση των δημοσίων υπηρεσιών σε εταιρείες κερδοσκοπικού χαρακτήρα, γιατί αντιμετωπίζει τις δημόσιες υπηρεσίες σαν εμπορεύσιμα αγαθά που αποφέρουν κέρδη και όχι σαν δικαιώματα των πολιτών.

β) Στην πρώτη γραμμή της εμπορευματοποίησης βρίσκονται οι δημόσιοι τομείς της υγείας, της παιδείας, του πολιτισμού, της κοινωνικής ασφάλισης, του συστήματος συνταξιοδότησης, της διαχείρισης των ταμείων, οι μεταφορές και οι συγκοινωνίες και η διαχείριση των υδάτινων πόρων με κίνδυνο για την ασφαλή παροχή νερού στους πολίτες

γ) Η λειτουργία του δημοσίου τομέα με βάση την αλληλεγγύη και την κοινωνική δικαιοσύνη θα εξαφανισθεί σε όφελος των πολυεθνικών, αφού ο δημόσιος τομέας θα λειτουργεί με βάση τους νόμους της αγοράς.

3. Απειλή για τη διατροφική ασφάλεια

α) Θα επιτραπεί το εμπόριο γενετικά τροποποιημένων οργανισμών και προϊόντων, που σήμερα είναι απαγορευμένα στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τη διατροφή των ανθρώπων.

β) Θα επιτραπεί η παραγωγή μοσχαρίσιου και αγελαδινού κρέατος από ζώα, για τη διατροφή των οποίων έχουν χρησιμοποιηθεί ορμόνες, όπως και χοιρινού κρέατος του οποίου η επεξεργασία έχει γίνει με χλώριο. Το ίδιο θα ισχύει και για τα πουλερικά. Αυτά προβλέπονται στη νομοθεσία των ΗΠΑ.

γ) Θα καταργηθεί η ενημέρωση με ετικέτες στα προϊόντα, γιατί θεωρείται εμπόδιο στην εμπορική τους διακίνηση

δ) θα περιορισθεί ή θα καταργηθεί η αρχή της προφύλαξης των πολιτών από επικίνδυνα προϊόντα.

4. Απειλή για το κλίμα και την καθαρή ενέργεια

α) Θα ενταθεί η πίεση για εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και θα ενισχυθούν οι νέες τεχνικές εξόρυξης, όπως η υδραυλική ρωγμάτωση, γνωστή σαν “fracking”.

β) Θα εισάγονται από τις ΗΠΑ και τον Καναδά προϊόντα πετρελαίου που παράγεται από κοιτάσματα ασφαλτούχας άμμου και περιέχουν 23% περισσότερα αέρια του φαινομένου του θερμοκηπίου.

γ) Θα υπάρξει κίνδυνος για αθέτηση της δέσμευσης που έχει αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση δηλαδή μέχρι το 2020 να πετύχει το στόχο του 20-20-20. (Αυτό σημαίνει 20% μείωση των αερίων του θερμοκηπίου, 20% αύξηση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και 20% αύξηση της ενεργειακής αποδοτικότητας).

5. Απειλή για το περιβάλλον και τη γεωργία

α) Θα περιορισθούν τα γεωργικά και κτηνοτροφικά προϊόντα βιολογικής παραγωγής και θα χαθούν οι τοπικές ποικιλίες και μαζί με αυτές τα ενδημικά είδη χλωρίδας και πανίδας και ως εκ τούτου η βιοποικιλότητα.

β) Πολύ γρήγορα θα εξαφανισθεί η οικογενειακή γεωργία σε όφελος της βιομηχανοποιημένης.

γ) Θα τεθούν σε κίνδυνο οι ονομασίες προέλευσης των γεωργικών και αγροτικών προϊόντων.

δ) Θα τεθεί σε κίνδυνο η αρχή της προστασίας της υγείας, αφού θα επιτρέπεται η χρήση χημικών ουσιών.

ε) Θα αυξηθεί η παραγωγή αερίων διοξειδίου του άνθρακα, CO2.

ζ) Θα εξαφανισθούν πολύ γρήγορα οι παραδοσιακές αγροτικές περιοχές με την επικείμενη ομοιομορφοποίηση των γεωργικών εκτάσεων.

6. Απειλή για τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα

α) Θα επιδιωχθεί η προσαρμογή της εργατικής νομοθεσίας της ΕΕ με αυτήν των ΗΠΑ, οπυ τα εργασιακά πρότυπα είναι τα χείριστα και τα συνδικαλιστικά δικαιώματα ανύπαρκτα.

β) Θα χαθούν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας, συνολικά περίπου 600.000 στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

γ) Θα κλείσουν χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις, γιατί δε θα μπορούν να έχουν την ίδια πρόσβαση στις πηγές χρηματοδότησης, όπως οι πολυεθνικές επιχειρήσεις.

δ) Θα επικρατήσει ένα κοινωνικό dumping, διότι το κεφάλαιο θα μπορεί να μεταφέρεται ελεύθερα εκεί όπου θα πετυχαίνει τα μεγαλύτερα κέρδη. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι οι μισθοί θα μειώνονται και θα περιορίζονται τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα.

7. Απειλή για τα προσωπικά δεδομένα

α) Θα υπάρχει μεγαλύτερη δυνατότητα πρόσβασης εκ μέρους των επιχειρήσεων στα προσωπικά δεδομένα των κατοίκων κάθε χώρας και ιδιαίτερα στις πληροφορίες σχετικά με την ιθαγένεια με αποτέλεσμα να παραβιάζονται βασικά δικαιώματα δεδομένα των πολιτών.

β) Τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας θα ρυθμίζονται από τις επιχειρήσεις οι οποίες με πρόσχημα την προστασία από την “πειρατεία” θα περιορίζουν την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στη γνώση και τις καινοτομίες.

γ) Θα υπάρχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ελεύθερη έκφραση εξαιτίας του ελέγχου εκ μέρους των επιχειρήσεων των προσωπικών δεδομένων που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και ως εκ τούτου θα ελαχιστοποιηθεί ή θα περιορισθεί η ψηφιακή ελευθερία

8. Απειλή για τα φαρμακευτικά προϊόντα

α) Υπονομεύεται η ασφάλεια των φαρμακευτικών προϊόντων με την εισαγωγή νέων χημικών ουσιών

β)Θα ενισχυθεί η διακίνηση πατενταρισμένων φαρμάκων που θα είναι αντίθετα με τα γενόσημα, με αποτέλεσμα την περαιτέρω εμπορευματοποίηση της υγείας.

γ) Θα επιβληθεί μυστικότητα στις χημικές αναλύσεις και ως εκ τούτου δε θα είναι εύκολο να γίνει ασφαλής εκτίμηση του τελικού αποτελέσματος.

9. Απειλή για την ισότιμη πρόσβαση στην αγορά χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών

α) Οι τράπεζες θα πιέσουν για περαιτέρω απορρύθμιση του πλαισίου αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και για αντικατάστασή του με ένα νέο πλαίσιο που θα υπηρετεί ακόμη περισσότερο τα συμφέροντά τους.

β) Επιδιώκεται -κυρίως από το πανίσχυρο λονδρέζικο λόμπι χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, το γνωστό “Σίτυ”, όπως και από τη Γερμανική κυβέρνηση- να υπάρξει Στην TTIP ειδικό κεφάλαιο για την απελευθέρωση όλων των πληρωμών σε τρέχοντες λογαριασμούς και όλων των μεταφορών χρημάτων για μεγάλες επενδύσεις, πράγμα το οποίο θα κάνει ακόμη πιο δύσκολο τον έλεγχο της ροής των κεφαλαίων.

γ) Θα καταργηθεί ο έλεγχος των πληρωμών ανάμεσα σε ΗΠΑ και ΕΕ τόσο για τα αγαθά όσο και για τις υπηρεσίες, όπως επίσης και των πληρωμών για εισφορές και μερίσματα καθώς και των πληρωμών που αφορούν χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες.

10 Απειλή για τη διαφάνεια και τη συμμετοχή των πολιτών

α) Οι διαπραγματεύσεις για την TTIP ανάμεσα στις ΗΠΑ και την ΕΕ ήταν τελείως μυστικές, μέχρις ότου είδαν το φως της δημοσιότητας διαρροές ντοκουμέντων από τα wikileaks.

β) Υπάρχει συμφωνία ανάμεσα στα μεγάλα μέσα επικοινωνίας των δύο πλευρών του Ατλαντικού να μη δημοσιοποιούν καθόλου πληροφορίες σχετικά με την TTIP, ή όσες δημοσιοποιούνται να είναι πολύ συγκεχυμένες

γ) Σιωπή επίσης έχουν επιβάλλει τα μεγάλα κόμματα που εκπροσωπούν το δικομματισμό, τόσο στα κράτη της ΕΕ όσο και στις ΗΠΑ, παρά το γεγονός ότι η συμβολή τους στην ολοκλήρωση της ΤTIP είναι αδιαμφισβήτητη.

δ) Το Δεκέμβριο του 2014 η Κομισιόν απέκρυψε και δημοσιοποίησε ποτέ τα αποτελέσματα έρευνας που είχε πραγματοποίησε σε κράτη της ΕΕ σχετικά με τον ISDS (μηχανισμό επίλυσης διαφορών) και το Διαιτητικό Δικαστήριο, θεσμοί που περιέχονται στη συμφωνία. Η απόκρυψη έγινε, διότι το 97% από τους 150000 πολίτες που πήρε μέρος στην έρευνα, απάντησε αρνητικά.

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ




Σελίδα 1 από 2