Finos Film: Το βίντεο για την Ημέρα Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων με "άρωμα"... παρακολουθήσεων

Finos Film: Το βίντεο για την Ημέρα Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων με "άρωμα"... παρακολουθήσεων

Κυριακή, 29/01/2023 - 18:27

Η Ημέρα Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων στάθηκε αφορμή για τη Finos Film να δημοσιεύσει ένα βίντεο με "άρωμα"... παρακολουθήσεων.

"Η διαχρονικότητα του... παρακολουθείν" αναφέρεται στη λεζάντα του βίντεο, με πρωταγωνιστή τον Θανάση Βέγγο, που δείχνει απόσπασμα από την ταινία "Η Λίζα και η άλλη" του 1961, με πρωταγωνιστές την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τον Λάμπρο Κωνσταντάρα και τον Θανάση Βέγγο μεταξύ άλλων.

"Εγώ κύριε Γαβριήλογλου όχι πως θέλω να σας κολακέψω, αλλά έχω ανακαλύψει τον τρόπο του παρακολουθείν από το πολύ παρακολουθείν και έχω ένα σύστημα παρακολουθήσεως, ώστε ουδείς παρακολουθoύμενος, μπορεί να αντιληφθεί, ότι παρακολουθείται", αναφέρει στο απόσπασμα ο Θανάσης Βέγγος με τον χαρακτηριστικό τρόπο του.

Δείτε το βίντεο της Finos Film:

Η ταινία «Rawmantic View» του Ιούλιου - Καίσαρα Αθανασίου στο YouTube

Η ταινία «Rawmantic View» του Ιούλιου - Καίσαρα Αθανασίου στο YouTube

Τετάρτη, 25/01/2023 - 14:45

Η πρώτη ταινία του Ιούλιου - Καίσαρα Αθανασίου με τίτλο «Rawmantic View», μετά τις επιτυχημένες προβολές της στον θερινό κινηματογράφο «Άλεξ» της Θεσσαλονίκης, στον θερινό κινηματογράφο Αμαρουσίου «Μίμης Φωτόπουλος» και στο Σινέ Νίκαια τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο 2022, είναι πλέον διαθέσιμη στο YouTube.

 

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ταινία πατώντας στον παρακάτω σύνδεσμο: 

https://www.youtube.com/watch?v=yTHsrd369I8

 

Πλοκή

Ο Άλεξ, ένας νεαρός φοιτητής, προσπαθεί να βοηθήσει την κοπέλα του, τη Μαρίνα, να απομακρυνθεί από μια επικίνδυνη συμμορία κακοποιών. Η Μαρίνα τού εξηγεί πως είναι εξαιρετικά δύσκολο να τερματίσει τη συνεργασία με τη συμμορία καθώς οι απολαβές της θα της δώσουν τη δυνατότητα να βοηθήσει τη μητέρα της να ξεπεράσει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει. Σύντομα, όμως, τα δεδομένα αλλάζουν και θα βρεθεί κι ο ίδιος αντιμέτωπος με τους ανθρώπους της σπείρας.

Συντελεστές

Σενάριο: Ιούλιος - Καίσαρ Αθανασίου

Σκηνοθεσία: Αθανάσιος Αθανασίου

Φωτισμοί: Thanos Zacks

Special effects: Βαγγέλης Κουμελάς

Make up artist: Olga Bsb

Ενδυματολόγος: Εύη Φλούσκου

Ήχος: Γιώργος Καραβούλιας

Οργάνωση παραγωγής: Κώστας Μπαδάνης

Βοηθός: Έφη Μπελεχρή

Αφίσες: Αναστάσης Σισμάνογλου

Επικοινωνία: Νατάσα Παππά

 

Βασικό Cast

Μπέσσυ Μάλφα, Σπύρος Μπιμπίλας, Ιούλιος - Καίσαρ Αθανασίου, Σταυρούλα Κωνσταντινίδη, Ανδρέας Πλεξίδας, Φάνης Τζεβελέκος, Olga Bisbikis, Απόστολος Μπαλαφούτης, Άγγελος Μπουρλάκης, Γιάννης Ζημιανίτης, Γιώργος Κόκκαλης, Αλέξανδρος Κωνσταντινίδης, Άκης Τσιβουράκης

Διάρκεια ταινίας: 90 λεπτά

 

Νίκος Ξανθόπουλος: Πέθανε στα 89 του χρόνια

Νίκος Ξανθόπουλος: Πέθανε στα 89 του χρόνια

Κυριακή, 22/01/2023 - 12:39

nikos_ksanthopoulos_xr

Υπήρξε η προσωποποίηση της φτώχειας, του πόνου, της αδικίας αλλά και της δύναμης, της υπομονής και της τιμιότητας. Ήταν και θα παραμείνει ες αεί, το αγαπημένο «παιδί του λαού» που εξέφρασε μέσα από τους κινηματογραφικούς του ρόλους και τα τραγούδια του τα βάσανα εκατομμυρίων ανθρώπων που αναγνώρισαν στο πρόσωπό του έναν απ’ αυτούς. Γι’ αυτό και τον λάτρεψαν και τον έβαλαν στην καρδιά τους και κράτησαν ζωντανή την εικόνα του καθιερώνοντάς τον ως έναν από τους πλέον δημοφιλείς κινηματογραφικούς ήρωες όλων των εποχών.

Αυτός ήταν ο Νίκος Ξανθόπουλος, που «έφυγε» στα 89 του χρόνια, έχοντας διαγράψει μια ζωή γεμάτη που τού χάρισε την αίσθηση της πληρότητας. Και πως να μην ένιωθε πλήρης; Έγραψε ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο και το τραγούδι, αγαπήθηκε όσο λίγοι και όταν ήρθε η ώρα, αποσύρθηκε για ζήσει όπως εκείνος επιθυμούσε, μακριά από τα αδιάκριτα φώτα, σε ένα κτήμα στην ανατολική Αττική, μαζί με την οικογένειά του, την αγαπημένη του σύζυγο, τα παιδιά και τα εγγόνια του.

xanthopoulos

Πριν από λίγες ημέρες και μετά από έναν ολόκληρο μήνα νοσηλείας σε μονάδα εντατικής θεραπείας, λόγω σοβαρών καρδιολογικών προβλημάτων, ο αγαπημένος ηθοποιός έδειξε σημάδια βελτίωσης και μεταφέρθηκε σε απλή κλίνη συνεχίζοντας τη θεραπεία του. Ωστόσο, φάνηκε πως η καρδιά του δεν άντεξε και σήμερα, 22 Ιανουαρίου άφησε την τελευταία του πνοή σε ειδικό κέντρο αποκατάστασης όπου είχε προσφάτως μεταφερθεί.

Καθ΄ όλη τη διάρκεια των γιορτών βρισκόταν στην κλινική, έχοντας διαρκώς στο πλευρό του τα μέλη της οικογένειάς του.

«Στη ζωή μου έχω δει τέτοιες χαρές, τόση αγάπη από τον κόσμο, σαν να 'μουνα σπλάχνο από τα σπλάχνα τους, σα να 'μουνα παιδί τους. Ώρες ώρες βούρκωνα, λιώνανε τα μέσα μου, βουβαινόμουν, δεν μπορούσα να μιλήσω. Αναρωτιόμουν αν αξίζω αυτή την αγάπη και προσπαθούσα με τον καιρό να γίνομαι καλύτερος, πιο ταπεινός, πιο καταδεκτικός, αλληλέγγυος, πιο έντιμος, πιο εντάξει. Ένα με τον κόσμο, ένας με αυτούς. Δεν απέφευγα τους ανθρώπους, βρισκόμουν ανάμεσά τους, δίπλα τους, να τους νιώθω, να τους καταλαβαίνω, για να μπορώ και στα έργα μου να μιλάω για τους καημούς και τα προβλήματά τους, που ήταν και δικά μου παλιότερα. Δεν ξεχνούσα τον τσαγκάρη πατέρα μου, τη μητέρα μου στη φάμπρικα, τη μητριά μου παραδουλεύτρα» είχε εξομολογηθεί ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του με τίτλο «Όσα θυμάμαι και όσα αγάπησα», που κυκλοφόρησε, το 2005, από τις εκδόσεις «Άγκυρα».

xanthopoulos2

Στις 400 σελίδες αυτούς του βιβλίου, διηγήθηκε τη ζωή του, έτσι όπως την έχτισε, «Πετραδάκι – πετραδάκι», από τη φτωχογειτονιά της Νέας Ιωνίας που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Ως παιδί προσφύγων που πάλευαν καθημερινά για το ψωμί τους, γνώρισε από πολύ νωρίς τί θα πει φτώχεια και στερήσεις. Παρόλα αυτά δεν το έβαλε κάτω και κυνήγησε τα όνειρά του. Έπαιξε ποδόσφαιρο με την ΑΕΚ στα εφηβικά του χρόνια, διάβαζε διαρκώς ενώ όταν ήρθε η ώρα να αποφασίσει ποιον δρόμο θέλει να ακολουθήσει στη ζωή του, τα βήματά του τον οδήγησαν στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Είχε μαγευτεί από τις ερμηνείες του Μάνου Κατράκη κι ήθελε να μπει κι ο ίδιος στον μαγικό αυτό κόσμο.

ΝΙΚΟΣ ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ - Πετραδάκι πετραδάκι

 
Μπορεί οι πρώτες του δουλειές να ήταν στο θέατρο έμελλε όμως να είναι ο κινηματογράφος εκείνος που θα τον κερδίσει και θα τον αναδείξει. Βγήκε για πρώτη φορά στο λευκό πανί το 1958, στην κωμωδία του Φίλιππα Φυλακτού «Το Εισπρακτοράκι», παίζοντας στο πλευρό δύο σπουδαίων κωμικών, του Βασίλη Αυλωνίτη και του Νίκου Ρίζου.

Κι όμως αποδείχτηκε τελικά πως προορισμός του ήταν οι δραματικοί ρόλοι. Σε αυτούς διακρίθηκε πρωταγωνιστώντας, επί χρόνια, σε μια σειρά επιτυχημένων ταινιών όπως οι «Αγάπησα και πόνεσα », «Είναι μεγάλος ο Καημός», «Ο Ζητιάνος μιας Αγάπης»«Απόκληροι της Κοινωνίας», «Καρδιά μου πάψε να πονάς», «Με Πόνο και με Δάκρυα», «Η Οδύσσεια ενός Ξεριζωμένου», «Γιακουμής μια Ρωμαίικη Καρδιά» κ.α.

xanthopoulos-mousiki

 
Μέσα από τους κινηματογραφικούς του ρόλους, ωστόσο, κατάφερε να αναδείξει και ένα ακόμη ταλέντο του, αυτό του τραγουδιού. Ο ίδιος αναδείχτηκε ως ιδανικός ερμηνευτής των πονεμένων τραγουδιών που ηρώων που υποδυόταν. Γι’ αυτό και όταν στις αρχές της δεκαετίας του ‘70 έληξε η χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου έστρεψε εκεί το ενδιαφέρον του. Κυκλοφόρησε 9 δίσκους και 55 σίγκλς και ερμήνευσε συνολικά 300 τραγούδια με σημαντικές υπογραφές όπως αυτές του Απόστολου Καλδάρα, του ΄Ακη Πάνου, του Χρήστου Νικολόπουλου του Σταύρου Ξαρχάκου κ.α. Οι συναυλίες που έδινε εκείνη την περίοδο, εντός και εκτός Ελλάδας, γινόταν το αδιαχώρητο. Οι συναισθηματικές ερμηνείες του Ξανθόπουλου έκαναν τους απανταχού Έλληνες να δακρύζουν!

Κι όμως, παρά την μεγάλη, τη σαρωτική επιτυχία, παρέμεινε ταπεινός, προσγειωμένος στη γη. «Πολλές φορές έπαιρνα το λεωφορείο - αυτοκίνητο δεν είχα ακόμη- και πήγαινα στο Μαρούσι κι από τη στάση, με ψιλόβροχο, περπατούσα μέχρι το στούντιο για να μην ξεχνιέμαι, να είμαι κοντά στον κόσμο, μέσα στον κόσμο, να βλέπω τι τραβάει, πώς περνάει. Έλεγα στον εαυτό μου, περπάτα κερατά, για να μην παίρνουν τα μυαλά σου αέρα και να θυμάσαι πάντα ότι αξιώθηκες, εσύ, ο γιος του κυρ Παναγιώτη του τσαγκάρη, να δεις αγάπες και χαρές που δεν τις έβαζε ο νους σου, και που δεν ξέρουμε σε τελευταία ανάλυση αν τις άξιζες κιόλας» διηγούνταν ο ίδιος.

247467968_2012217465609699_3734663831548557245_n

 Η αυτοβιογραφία του, τού έδωσε την ευκαιρία να αποκαλύψει το αληθινό του πρόσωπο, όλα όσα έκρυβε βαθιά μέσα στην ψυχή του, «σαν εξομολόγησε σε στον πνευματικό του», όπως χαρακτηριστικά έγραφε ο ίδιος. Γιατί, κακά τα ψέματα, ο πολύς κόσμος είχε ταυτίσει τον Ξανθόπουλο με τον βαρύ, μονίμως λυπημένο άνδρα που υποδυόταν στις ταινίες. Κι όμως, στην πραγματική του ζωή, δεν ήταν αυτός ο άνδρας: «Δεν με ξέρετε, κανένας δεν με ξέρει. Η εικόνα μου δεν είναι αυτή που δημιούργησαν, ίσως να φταίω κι εγώ που δεν αντιδρώ, δεν μιλάω. Η καλή μου η Ελένη Ζαφειρίου, που έκανε τη μάνα μου στις ταινίες, μου «λεγε, "Χαμογέλα, βρε. Ενώ είσαι τόσο καλό παιδί, έτσι που σε βλέπουν μουτρωμένο, βάζουν χίλια δυο στο μυαλό τους. Μην αδικείς ο ίδιος τον εαυτό σου».
 

Έφυγε από τη ζωή ο σκηνοθέτης Ερρίκος Ανδρέου

Έφυγε από τη ζωή ο σκηνοθέτης Ερρίκος Ανδρέου

Σάββατο, 21/01/2023 - 11:10

Εφυγε από τη ζωή ξημερώματα Σαββάτου, ο σκηνοθέτης Ερρίκος Ανδρέου, σύζυγος της Νόρας Βαλσάμη και πατέρας του Ερρίκου Ανδρέου Τζούνιορ, μετά από πολύμηνη νοσηλεία του σε νοσοκομείο της Αθήνας με σοβαρά προβλήματα υγείας.

Γεννημένος στην Aθήνα στις 15 Δεκεμβρίου 1938, μεγάλωσε στο Γιοχάνεσμπουργκ της Nότιας Aφρικής. Εκεί, σπούδασε σε αγγλόφωνο πανεπιστήμιο Ιστορία της Τέχνης και Αγγλική Λογοτεχνία και συνέχισε τις σπουδές του στο σενάριο και την σκηνοθεσία στη Μεγάλη Ακαδημία Κινηματογράφου της Ρώμης.

Με την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάστηκε σαν βοηθός σκηνοθέτη σε διεθνείς παραγωγές, όπως, «Τα Κανόνια του Ναβαρόνε», και «Λέων της Σπάρτης». Το 1961 σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία «Ο Εφιάλτης» σε δικό του σενάριο και παραγωγή, η οποία κέρδισε διακρίσεις στο Φεστιβάλ του Νέου Δελχί και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το 1964 σκηνοθέτησε την ταινία «Επιστροφή», η οποία κέρδισε το βραβείο Α΄ γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και το 1966 την ταινία «Διχασμός», η οποία κέρδισε το κρατικό βραβείο σκηνοθεσίας, αλλά και διεθνή διάκριση στο κινηματογραφικό φεστιβάλ του Σικάγο.

Το 1967 συνεργάστηκε με τη Φίνος Φιλμ στην ταινία «Εκείνος και Εκείνη». Στη συνέχεια σκηνοθέτησε και άλλες ταινίες, συνεργαζόμενος με Αμερικανούς και Ιταλούς παραγωγούς. Το 1970 σκηνοθέτησε, σε δικό του σενάριο και παραγωγή, την ταινία «Ανταρσία των 10» η οποία κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Το ίδιο βραβείο κέρδισε και τον επόμενο χρόνο, για την ταινία της Φίνος Φιλμ «Η Μεγάλη Στιγμή του ‘21 – Παπαφλέσσας». Το 1979 σκηνοθέτησε την αγγλόφωνη ταινία «Κραυγές στον Άνεμο», η οποία γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στη Νέα Υόρκη. Σκηνοθέτησε επίσης και τις κοσμοπολίτικες ερωτικές περιπέτειες σε παραγωγή του Κλέαρχου Κονιτσιώτη “Αναζήτησις”, “Ψυχή και σάρκα (Εσύ κι εγώ), “Το αγκίστρι”. Τελευταία του ταινία ήταν η “Μοιραία σχέση” το 2009.

Από το 1977 και μετά στράφηκε στην τηλεόραση σκηνοθετώντας αρκετές επιτυχημένες σειρές. Αξέχαστες θα παραμείνουν οι θρυλικές σειρές βασισμένες στα μυθιστορήματα του Ξενόπουλου με ιδανική ερμηνεύτρια την Νόρα Βαλσάμη, όπως η “Αφροδίτη”, η “Αναδυομένη” και οι “Μυστικοί Αρραβώνες”. Μεγάλη επιτυχία ήταν και “Ο θάνατος του Τιμόθεου Κώνστα” με την Μιμή Ντενίση. Όλες οι σειρές που σκηνοθέτησε για την τηλεόραση -δημόσια και ιδιωτική- έγιναν μεγάλες επιτυχίες και κάποιες άφησαν εποχή, όπως “Το φως του Αυγερινού”, “Αξιόπιστοι”, “Λάουρα” , “Ο κόσμος κι ο Κοσμάς”, “Έλλη και Άννα”, “Στησιχόρου 73”, “Η εξαφάνιση του Τζον Αυλακιώτη”, “Μια γυναίκα από το παρελθόν”, “Ο χήρος, η χήρα και τα χειρότερα”, “Τυχεροί και άτυχοι” κ.α.

Στις 18 Ιουνίου 1973, παντρεύτηκε την ηθοποιό Νόρα Βαλσάμη μετά από 6 χρόνια σχέσης, την οποία είχε γνωρίσει κατά την διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας «Τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι» της Φίνος Φιλμ. Έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Κωνσταντίνο-Ερρίκο Τζούνιορ.

Kαθαρτήριο: Ιστορίες για την αγάπη από ανθρώπους που την αναζητούν, τη βρίσκουν, τη χάνουν

Kαθαρτήριο: Ιστορίες για την αγάπη από ανθρώπους που την αναζητούν, τη βρίσκουν, τη χάνουν

Παρασκευή, 30/12/2022 - 18:22

ΜΑΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

Μετά την ελληνική πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης τον Νοέμβριος 2022 και τη θερμή υποδοχή του κοινού, η νέα ταινία του Βασίλη Μαζωμένου, «Καθαρτήριο», απέσπασε το βραβείο σκηνοθεσίας στο 35ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου στην Αθήνα.

Τη δυναμική της ταινίας του Βασίλη Μαζωμένου επιβεβαίωσαν τα 3 βραβεία στο 16ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Λονδίνου (καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας και καλύτερου ηθοποιού στον Θόδωρο Κατσαφάδο), τα 2 βραβεία στο Bridge Fest στο Βανκούβερ του Καναδά (Καλύτερης Mαύρης Kωμωδίας και Kαλύτερου Δεύτερου Ρόλου στη Νεφέλη Κουρή), αλλά και οι υποψηφιότητες σε διακεκριμένα φεστιβάλ της Ιταλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Πορτογαλίας, στα φημισμένα Maverick Movie Awards και Fantasporto.

 

H ιστορία

Ένας μοναχός ηγείται μιας πομπής. Ένα κορίτσι διασώζεται από την πορνεία. Δύο κολεγιόπαιδα γίνονται δράστες βίαιων περιστατικών. Ένας ηλικιωμένος πέφτει θύμα μιας αστυνομικού. Ένα ζευγάρι προσπαθεί να αποκαταστήσει τη σχέση του. Μια γυναίκα εκφράζει τον θυμό της σε έναν δημόσιο υπάλληλο. Ένας άνδρας απάγει τον καλύτερο του φίλο. Επτά διαφορετικές ιστορίες για την αγάπη στη σύγχρονη Ελλάδα, από ανθρώπους που την αναζητούν, τη βρίσκουν, τη χάνουν.

Πληροφορίες

Μυθοπλασία  (Δράμα / Μαύρη Κωμωδία)
Διάρκεια: 95΄ | Πρωτότυπη Γλώσσα: Ελληνικά
Σύνοψη ταινίας: Επτά ιστορίες ακραίας αγάπης στη σύγχρονη Ελλάδα.

Ηθοποιοί /  Συντελεστές

Ερμηνευτές:  Μαρία Ζορμπά, Θοδωρής Κατσαφάδος, Γιάννης Κοκιασμένος, Κώστας Μπάρας, Νεφέλη Κουρή, Βαγγέλης Ψωμάς, Ανδρέας Νάτσιος,
Αγγελική Καρυστινού, Adrian Frieling, Ηλέκτρα Γεννατά, Νίκος Παντελίδης, Θανάσης Χαλκιάς,  Μαρία Καρακίτσου, Χρήστος Ζαχάρωφ, Δημήτρης Φουρλής, Χριστίνα Σωτηρίου, Στέφανος Κακαβούλης, Αλέξιος Κοτσώρης,
Δημήτρης Σιγανός, Natalie Pawloff, Κατερίνα Τσάση,
Δημήτρης Μωραΐτης, Άννα Γούλα

Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαζωμένος

Σενάριο: Βασίλης Μαζωμένος, Βασίλης Γουδέλης

Φωτογραφία: Φώτης Μήτσης GSC

Μοντάζ: Αλέξανδρος Χριστάρας, Εύη Λόη / Πρωτότυπη Μουσική: DNA

Ήχος: Αντώνης Σαμαράς / Σχεδιασμός Ήχου: Κώστας Χρυσόγελος

Σκηνικά: Δήμητρα Παναγιωτοπούλου / Ενδυματολογία: Σοφία Κατσούρα

Παραγωγοί: Βασίλης Μαζωμένος, Πάνος Παπαδόπουλος

Συμπαραγωγός: Κωνσταντίνος Αλατάς 

Ο σκηνοθέτης

Ο Βασίλης Μαζωμένος είναι Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός ταινιών. Είναι μέλος της Ευρωπαϊκής και της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

Ιδρυτής και διευθύνων της εταιρείας Ορμή (Horme Pictures), έχει γράψει και
σκηνοθετήσει δέκα μεγάλου μήκους ταινίες. Είναι επίσης γνωστός ως παραγωγός ταινιών μικρού μήκους, έχοντας αναλάβει την παραγωγή περισσότερων από σαράντα.

Το έργο του έχει διαγωνιστεί και παρουσιαστεί σε φημισμένα φεστιβάλ όπως του
Μόντρεαλ, του Ταλίν, της Γκόα, του Πόρτο, του Βελιγραδίου, της Θεσσαλονίκης, του Καΐρου, του Sitges, μεταξύ πολλών άλλων.

Φιλμογραφία | Ταινίες μεγάλου μήκους

-Μέρες οργής, ένα ρέκβιεμ για την Ευρώπη 1995
-Ο θρίαμβος του χρόνου 1996
-Το χρήμα, μια μυθολογία του σκότους 1998
-Η μνήμη 2002
-Λόγοι και αμαρτήματα 2004
-Guilt 2009
-10η μέρα 2012
-Γραμμές 2016
-Εξορία 2019

Πηγή: in.gr

Ruggero Deodato: Πέθανε ο σκηνοθέτης που γύρισε το πιο ανατριχιαστικό θρίλερ όλων των εποχών

Ruggero Deodato: Πέθανε ο σκηνοθέτης που γύρισε το πιο ανατριχιαστικό θρίλερ όλων των εποχών

Πέμπτη, 29/12/2022 - 19:55

Ο Ruggero Deodato, σκηνοθέτης της διαβόητης ταινίας τρόμου «Το ολοκαύτωμα των κανιβάλων» (Cannibal Holocaust) του 1980, πέθανε σε ηλικία 83 ετών. Τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν ότι πέθανε σήμερα Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου.

Ο Deodato είχε μακρά κινηματογραφική καριέρα και δραστηριοποιήθηκε σε διάφορα είδη, αλλά παραμένει περισσότερο γνωστός για την ανατριχιαστική ταινία τρόμου, η οποία απαγορεύτηκε σε πολλές χώρες και είχε ως αποτέλεσμα να δικαστεί ακόμη και για τη δολοφονία των ηθοποιών του.

Το Cannibal Holocaust ήταν πρωτοπόρος του είδους των ψευτο-ντοκιμαντέρ «found footage»: υποτίθεται ότι προβαλλόταν το υλικό που ανακτήθηκε από την αποστολή ενός αμερικανικού κινηματογραφικού συνεργείου στη ζούγκλα του Αμαζονίου. Η ταινία έγινε διαβόητη για την πραγματική βία κατά των ζώων, συμπεριλαμβανομένων των επί της οθόνης δολοφονιών πιθήκων και ενός κοάτι, καθώς και για τις απεικονίσεις ακραίας βίας και βασανιστηρίων.

Λιγότερο από ένα δεκαπενθήμερο μετά την κυκλοφορία της στην Ιταλία, η ταινία κατασχέθηκε από τους τοπικούς δικαστές και ο Deodato κατηγορήθηκε για αισχροκέρδεια και δολοφονία μετά από ένα άρθρο που ισχυρίστηκε ότι ορισμένοι από τους θανάτους της ταινίας ήταν πραγματικοί. Οι κατηγορίες για φόνο αποσύρθηκαν αφού ο Deodato παρουσίασε τους υποτιθέμενους νεκρούς ηθοποιούς στο δικαστήριο, αλλά ο ίδιος και οι υποστηρικτές της ταινίας καταδικάστηκαν για κακοποίηση ζώων - μια ετυμηγορία που ανατράπηκε το 1984.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το Cannibal Holocaust κυκλοφόρησε σε βιντεοκασέτα το 1982 και απαγορεύτηκε ουσιαστικά μετά τον νόμο περί βιντεοσκοπήσεων το 1984. Τελικά του δόθηκε πιστοποιητικό και κυκλοφόρησε το 2001 με κομμένα πέντε λεπτά, ενώ το 2011 κυκλοφόρησε ξανά, με όλες τις περικοπές να έχουν αντιστραφεί εκτός από μια σκηνή θανάτου ζώων διάρκειας 15 δευτερολέπτων.

Μιλώντας στον Guardian το 2011, ο Deodato υπερασπίστηκε τις σκηνές κακοποίησης των ζώων. «Στα νιάτα μου, μεγαλώνοντας, περνούσα πολύ χρόνο στην εξοχή κοντά σε ζώα και ως εκ τούτου έβλεπα συχνά τη στιγμή του θανάτου τους ... Ο θάνατος των ζώων, αν και αφόρητος - ειδικά με τη σημερινή αστική νοοτροπία - συνέβαινε πάντα για να ταΐσει τους χαρακτήρες της ταινίας ή το συνεργείο, τόσο στην ιστορία όσο και στην πραγματικότητα».

Ο Deodato δήλωσε επίσης στον Guardian ότι η ταινία ήταν εμπνευσμένη από την εμπειρία της Ιταλίας κατά την τρομοκρατία τη δεκαετία του 1970. «Ήταν η εποχή των Ερυθρών Ταξιαρχιών. Κάθε βράδυ στην τηλεόραση υπήρχαν πολύ έντονες εικόνες ανθρώπων που σκοτώνονταν ή ακρωτηριάζονταν. «Αυξήθηκε ο εντυπωσιασμός από τις ειδήσεις μόνο και μόνο για να σοκαριστεί ο κόσμος», δήλωνε τότε.

Γεννημένος στην πόλη Ποτέντσα της νότιας Ιταλίας, ο Deodato εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη σε μια σειρά από ιταλικές ταινίες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, συμπεριλαμβανομένων των cult γουέστερν του Sergio Corbucci, Django, και Ringo and His Golden Pistol. Στη συνέχεια έγινε σκηνοθέτης με το δικό του δικαίωμα, γυρίζοντας κωμωδίες, αστυνομικές ταινίες και μιούζικαλ, όπως το αστυνομικό θρίλερ "Live Like a Cop, Die Like a Man" του 1976, την ταινία τρόμου "The Last Cannibal World" του 1977 και το "Cannibal Holocaust".

Μετά τη φήμη του τελευταίου, ο Deodato το ακολούθησε με ένα άλλο θρίλερ βασανιστηρίων το «The House on the Edge of the Park», το οποίο ήταν εμπνευσμένο από το Last House on the Left του Wes Craven. Στη συνέχεια ακολούθησαν ταινίες όπως το σλάσερ Body Count, με πρωταγωνιστή τον βετεράνο Αμερικανό ηθοποιό Charles Napier, και το θρίλερ The Washing Machine.

Ο Deodato εμφανίστηκε σε ένα ρόλο cameo στο αμερικανικό θρίλερ Hostel Part II του 2007, υποδυόμενος, κατάλληλα, έναν κανίβαλο. Ο πιο πρόσφατος τίτλος του ήταν στην ταινία ανθολογίας Deathcember του 2019.

Μαγνητικά πεδία: Η ταινία του Γιώργου Γούση έμεινε εκτός τελικής κούρσας

Μαγνητικά πεδία: Η ταινία του Γιώργου Γούση έμεινε εκτός τελικής κούρσας

Πέμπτη, 22/12/2022 - 20:51

Η ταινία ήταν η επίσημη πρόταση της Ελλάδας στην κατηγορία Διεθνούς Ταινίας των Όσκαρ 2023, ωστόσο δεν κατάφερε να περάσει στην προτελευταία φάση των shortlists. Το καλοκαίρι που μας πέρασε, σύμφωνα με τα εισιτήρια που έκοψαν τα ελληνικά θερινά σινεμά και λόγω των έξι βραβείων που κατάφερε να αποσπάσει στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, δημιούργησε ένα θερμό κλίμα που οδήγησε μέχρι την υποψηφιότητα για το χρυσό αγαλματίδιο.

Ωστόσο, στις ανακοινώσεις των φετινών υποψηφίων η ελληνική κινηματογραφική παραγωγή μένει εκτός.

Τα χρυσά αγαλματίδια στις 12 Μαρτίου 2023

Σημειώνεται ότι η Ακαδημία ανακοίνωσε τους φιναλίστ για τις εξής 10 κατηγορίες: Ντοκιμαντέρ, Διεθνούς Ταινίας, Μικρού Μήκους Ντοκιμαντέρ, Μακιγιάζ και Κομμώσεις, Μουσικής και Τραγούδι, Animation Μικρού Μήκους, Ήχου, Οπτικά Εφφέ και Μικρού Μήκους.

Η ψηφοφορία για τις υποψηφιότητες διεξάγεται από τις 12 έως τις 17 Ιανουαρίου. Η Ακαδημία θα ανακοινώσει τις τελικές υποψηφιότητες των Όσκαρ στις 24 Ιανουαρίου. Η 95η Απονομή των βραβείων Όσκαρ θα πραγματοποιηθεί στις 12 Μαρτίου 2023.

«Αναπαράσταση»: Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος επιστρέφει στην Αθήνα

«Αναπαράσταση»: Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος επιστρέφει στην Αθήνα

Τετάρτη, 14/12/2022 - 12:55

H μεγάλη έκθεση του 63ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης «Αναπαράσταση (Anaparastasi): Reconstruction, Reenactment, Reconstitution» που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του αφιερώματος Αγγελόπουλος για πάντα, με αφορμή τα δέκα χρόνια από τον θάνατο του Θόδωρου Αγγελόπουλου, έρχεται στην Αθήνα, στη The Project Gallery (Νορμανού 3, Μοναστηράκι).

Με τα λόγια των επιμελητών της έκθεσης: 

Η πρώτη ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου, Αναπαράσταση έγινε ο πυρήνας του 63ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ως μια κομβική έννοια που συμπυκνώνει και εκφράζει το πώς βλέπουμε, αντιλαμβανόμαστε και βιώνουμε τον κόσμο που μας περιβάλλει. Στο σινεμά του Θόδωρου Αγγελόπουλου, αλλά και στην τέχνη γενικότερα, η αναπαράσταση ταυτίζεται με την ανθρώπινη ερμηνεία της πραγματικότητας και της ίδιας της ζωής.

Η έκθεση εξερευνά τις διαφορετικές παραλλαγές και αποδόσεις της αναπαράστασης: την ανασύσταση, την αναθέσπιση και την ανακατασκευή. Στο πλαίσιο της έκθεσης, δώδεκα καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό αντλούν έμπνευση από το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Αγγελόπουλου και στοχάζονται στις μορφές, το περιεχόμενο και τα όρια που συνοδεύουν τη διαδικασία της αναπαράστασης.

Στην έκθεση συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Δημήτρης Αναστασίου, Ειρήνη Ευσταθίου, Αντώνης Θεοδωρίδης, Ναταλία Μαντά, Αντώνης Ντόνεφ, Βιβή Παπαδημητρίου, Larry Amponsah, Andrew Pierre Hart, το καλλιτεχνικό δίδυμο Hippolyte Hentgen (Lina Hentgen και Gaëlle Hippolyte), Magdalena Karpinska και Asako Masunouchi.
Η έκθεση φιλοξενήθηκε στο Momus-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών (Λιμάνι Θεσσαλονίκης).

Εγκαίνια της έκθεσης: Τρίτη 20 Δεκεμβρίου, 19:00
Διάρκεια έκθεσης: 20/12/2022-28/1/2023). Ωράριο: Τρίτη-Σάββατο, 12:00-20:00.
Επιμέλεια έκθεσης: Ορέστης Ανδρεαδάκης
Συντονισμός-Παραγωγή: Θάνος Σταυρόπουλος.
Είσοδος: Δωρεάν. 

Χρυσές Σφαίρες / Ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες για ταινίες και σειρές

Χρυσές Σφαίρες / Ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες για ταινίες και σειρές

Δευτέρα, 12/12/2022 - 19:02

Στη δημοσιότητα δόθηκαν το μεσημέρι της Δευτέρας οι υποψηφιότητες των Χρυσών Σφαιρών.

Η Ένωση Ανταποκριτών Ξένου Τύπου του Χόλυγουντ (HFPA), που απαρτίζει την κριτική επιτροπή αυτών των βραβείων δημοσίευσε όπως άλλωστε συνηθίζει τις υποψηφιότητες ανά κατηγορία.

Υπενθυμίζεται ότι από πολλούς οι Χρυσές Σφαίρες αποκαλούνται προάγγελοι των Όσκαρ. Η 80η τελετή απονομής θα γίνει την Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2023.

Καλύτερη ταινία Δράμα

  •  Avatar: The Way of Water
  •     Elvis
  •     The Fabelmans
  •     Tar
  •     Top Gun: Maverick

Καλύτερη ηθοποιός

  •     Cate Blanchett, Tar
  •     Olivia Colman, Empire of Light
  •     Viola Davis, The Woman King
  •     Ana de Armas, Blonde
  •     Michelle Williams, The Fabelmans

Καλύτερος ηθοποιός

  • Austin Butler, Elvis
  •     Brendan Fraser, The Whale
  •     Hugh Jackman, The Son
  •     Bill Nighy, Living
  •     Jeremy Pope, The Inspection 

Καλύτερη ταινία Μιούζικαλ - κωμωδία

  • Babylon
  • The Banshees of Inisherin
  • Everything Everywhere All at Once
  • Glass Onion
  • Triangle of Sadness

Καλύτερος ηθοποιός Μιούζικαλ

  •     Diego Calva, Babylon
  •     Daniel Craig, Glass Onion
  •     Adam Driver, White Noise
  •     Colin Farrell, The Banshees of Inisherin
  •     Ralph Fiennes, The Menu

Καλύτερη ηθοποιός Μιούζικαλ

  •     Lesley Manville, Mrs. Harris Goes to Paris
  •     Margot Robbie, Babylon
  •     Anya Taylor Joy, The Menu
  •     Emma Thompson, Good Luck to You Leo Grande
  •     Michelle Yeoh, Everything Everywhere All at Once

Καλύτερος Β ανδρικός ρόλος

  •     Brendan Gleeson, The Banshees of Inisherin
  •     Barry Keoghan, The Banshees of Inisherin
  •     Brad Pitt, Babylon
  •     Ke Huy Quan, Everything Everywhere All at Once
  •     Eddie Redmayne, The Good Nurse

Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος

  •     Angela Bassett, Black Panther: Wakanda Forever
  •     Kerry Condon, The Banshees of Inisherin
  •     Jamie Lee Curtis, Everything Everywhere all at Once
  •     Dolly de Leon, Triangle of Sadness
  •     Carey Mulligan, She Said

Καλύτερη Σκηνοθεσία

  •     James Cameron, Avatar: The Way of Water
  •     Daniel Kwan and Daniel Scheinert, Everything Everywhere All at Once
  •     Baz Luhrmann, Elvis
  •     Martin McDonagh, The Banshees of Inisherin
  •     Steven Spielberg, The Fabelmans

Καλύτερο Σενάριο

  •     Tar
  •     Everything Everywhere All At Once
  •     The Banshees of Inisherin
  •     Women Talking
  •     The Fabelmans

Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων

  •     Guillermo del Toro's Pinocchio
  •     Inu-Oh
  •     Marcel the Shell with Shoes On
  •     Puss in Boots: The Last Wish
  •     Turning Red

Καλύτερη Μη Αγγλόφωνη Ταινία

  •     All Quiet on the Western Front
  •     Argentina, 1985
  •     Close
  •     Decision to Leave
  •     RRR

Καλύτερη Μουσική

  •     The Banshees of Inisherin
  •     Guillermo del Toro's Pinocchio
  •     Women Talking
  •     Babylon
  •     The Fabelmans

Καλύτερο Τραγούδι

  •     Carolina, Where the Crawdads Sing
  •     Ciao Papa, Guillermo del Toro's Pinocchio
  •     Hold My Hand, Top Gun: Maverick
  •     Lift Me Up, Black Panther: Wakanda Forever
  •     Naatu Naatu, RRR

Τηλεόραση- Καλύτερη δραματική σειρά

  •     Better Call Saul
  •     The Crown
  •     House of the Dragon
  •     Ozark
  •     Severance

Καλύτερη σειρά - Κωμωδία ή μιούζικαλ

  •     Abbott Elementary
  •     The Bear
  •     Hacks
  •     Only Murders in the Building
  •     Wednesday

Καλύτερη μίνι σειρά ή τηλεταινία

  •     Black Bird
  •     Monster: The Jeffrey Dahmer Story
  •     Pam and Tommy
  •     The Dropout
  •     The White Lotus: Sicily

Καλύτερη ανδρική ερμηνεία σε σειρά - Κωμωδία ή μιούζικαλ

  •     Donald Glover, Atlanta
  •     Bill Hader, Barry
  •     Steve Martin, Only Murders in the Building
  •     Martin Short, Only Murders in the Building
  •     Jeremy Allen White, The Bear

Καλύτερη ανδρική ερμηνεία σε μίνι σειρά, ανθολογία ή τηλεταινία

  •     Taron Egerton, Black Bird
  •     Colin Firth, The Staircase
  •     Andrew Garfield, Under the Banner of Heaven
  •     Evan Peters, Monster: The Jeffrey Dahmer Story
  •     Sebastian Stan, Pam and Tommy

Καλύτερος β' ανδρικός ρόλος σε μίνι σειρά, ανθολογία ή τηλεταινία

  •     F. Murray Abraham, The White Lotus
  •     Domhnall Gleeson, The Patient
  •     Paul Walter Hauser, Black Bird
  •     Richard Jenkins, Monster: The Jeffrey Dahmer Story
  •     Seth Rogen, Pam and Tommy
Kινηματογραφική λέσχη Βύρωνα – Περιπλάνηση και νόστος στο έπος της Οδύσσειας

Kινηματογραφική λέσχη Βύρωνα – Περιπλάνηση και νόστος στο έπος της Οδύσσειας

Τετάρτη, 30/11/2022 - 17:40

 

Οι Κινηματογραφικές βραδιές δήμου Βύρωνα επιστρέφουν στο σπίτι τους με μια θεματική γύρω από την περιπέτεια και τον άνθρωπο»

Από τον περασμένο Οκτώβριο και μετά από δύο χρόνια «ξενιτιάς» λόγω πανδημίας, οι προβολές στο φυσικό χώρο της κινηματογραφικής λέσχης του δημοτικού  κινηματογράφου Νέα Ελβετία στον Βύρωνα (Ν. Ελβετίας 34 και Σεβαστείας), έχουν «επαναπατριστεί» και συνεχίζονται με επιτυχία.  «Οδύσσειες, Αποδημίες, Μετοικεσίες» είναι ο θεματικός κύκλος της νέας χειμερινής περιόδου και ταινίες όπως οι «Welcome» του Φιλίπ Λιορέ, «Ταχυδρόμος» του Μάικλ Ράντφορντ και «Οι τρεις ταφές του Μελκιάδες Εστράδα» του Τόμι Λι Τζόουνς έχουν ήδη παιχτεί προκαλώντας το ενδιαφέρον του κοινού.

«Περιπλάνηση και νόστος στο έπος της Οδύσσειας συγκροτούν τους δύο πόλους πάνω στους οποίους στηρίχθηκαν έκτοτε πλήθος έργων της λογοτεχνίας, του θεάτρου, του κινηματογράφου» αναφέρει χαρακτηριστικά ο υπεύθυνος προγράμματος των προβολών της λέσχης, σκηνοθέτης ο ίδιος, κ. Στέλιος Χαραλαμπόπουλος («Ημερολόγια καταστρώματος Γιώργος Σεφέρης», «Ανεμος ελευθερίας»). «Η περιπέτεια και ο άνθρωπος. Από τη μια οι διαδρομές των ηρώων χαραγματιές σε τόπους που αρδεύει η αφήγηση και από την άλλη ο βιωμένος χώρος που στοιχειώνει την ψυχική ενδοχώρα του ήρωα.»

Ο σκηνοθέτης Στέλιος Χαραλαμπόπουλος, υπεύθυνος προγράμματος της κινηματογραφικής λέσχης του δημοτικού κινηματογράφου Νέα Ελβετία στον Βύρωνα

 

Οι ταινίες

 

Έναν αιώνα μετά το τραύμα της μνήμης για την απώλεια και την καταστροφή της Σμύρνης, η κραυγή «Αμέρικα, Αμέρικα» αντηχεί ακόμη στο όνειρο για τη γη της επαγγελίας την οποία αναζητεί με πάθος  ένας Ελληνας (Στάθης Γιαλελής) που ταξιδεύει από την Ανατολία προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πιο προσωπική ταινία του Ελία Καζάν είναι προγραμματισμένη για προβολή αυτή την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου ενώ μέχρι τον Απρίλιο του 2023, η Λέσχη έχει να προσφέρει πραγματικά αλησμόνητες  στιγμές γύρω από την θεματική της.

Ο Στάθης Γιαλελής (δεύτερος από δεξιά) σε σκηνή από την πιο προσωπική ταινία του Ελία Καζάν, «Αμέρικα Αμέρικα»

 Σ’ ένα εργασιακό κάτεργο λιμνάζουν οι ζωές των ανθρώπων στην ιρανική «Έρημη χώρα» του Αχμάντ Μπαχραμί. Η διακοπή της λειτουργίας του σημαίνει ξενιτεμός και αναζήτηση. Το αντίθετο περίπου συμβαίνει στο «Γάλα» του Τούρκου Σεμίχ Καπλάνογλου, όπου η επιθυμία για απογαλακτισμό από τη μικρή οικογενειακή επιχείρηση, είναι που ωθεί έναν εκκολαπτόμενο έφηβο ποιητή να ανοίξει τα φτερά του πέρα από το στενό ορίζοντα της επαρχίας. Από την πλευρά του, ο «Ουμπέρτο Ντ.» (Κάρλο Μπατίστι), βασικό πρόσωπο της ιταλικής ταινίας του Βιτόριο Ντε Σίκα, αντιμετωπίζει την αναλγησία και την κακοήθεια του κόσμου μέσα στην ίδια του την πόλη του όπου ως απόμαχος της ζωής βιώνει τη μοναξιά της εξορίας. Περιπλανώμενη, ξένη στον ίδιο τον τόπο της στην Γαλλία, είναι όμως και η ηρωίδα που υποδύεται η Σαντρίν Μπονέρ στην ταινία «Δίχως στέγη, δίχως νόμο» της Ανιές Βαρντά, μια γυναίκα που έχει επιλέξει να ζει στις παρυφές των πόλεων.

Τι αν όχι εξόριστους στην ίδια την χώρα τους όμως – εδώ η Αμερική – θυμίζουν οι δύο πυγμάχοι, απόβλητοι του αμερικανικού ονείρου, ο Στέισι Κιτς και ο Τζεφ Μπρίτζες που προσπαθούν να επιβιώσουν στην «Βρώμικη πόλη» του Τζον Χιούστον; Εκτοπισμένοι στην υπερορία είναι και οι ηττημένοι του Ελληνικού Εμφυλίου που διαβαίνουν τις δεκαετίες με την ευχή «Καλή πατρίδα σύντροφε» όπως τιτλοφορείται η ταινία του Λευτέρη Ξανθόπουλου,

Ο Τζεφ Μπρίτζες σωριασμένος στο ρινγκ του μποξ σε σκηνή από την «Βρώμικη πόλη» του Τζον Χιούστον

Μια μετανάστρια που κυοφορεί το μέλλον, είναι η ελπίδα για «Τα παιδιά των ανθρώπων» στο στείρο, δυστοπικό αύριο που τόσο άμεσα δημιουργεί ο Αλφόνσο Κουαρόν, ενώ ένας ιταλός μετανάστης και δύο περιθωριακοί τύποι (Ρομπέρτο Μπενίνι, Τζον Λούρι, Τομ Γουέιτς) προσπαθούν να μην πέσουν «Στην παγίδα του νόμου» φυγόδικοι σε μια αφιλόξενη Αμερική, έτσι όπως την φαντάζεται ο Τζιμ Τζάρμους.

Από αριστερά οι Ρομπέρτο Μπενίνι, Τομ Γουέιτς και Τζον Λούρι, πιασμένοι «Στην παγίδα του νόμου» του Τζιμ Τζάρμους

 «Εικόνες άλλοτε οικείες κι άλλοτε ανοίκειες ταξιδεύουν κι αυτές μαζί με τα πάθη και τα όνειρα των ηρώων τους γύρω από μια χαμένη εστία, σ’ ένα αέναα επαναλαμβανόμενο δράμα» θα πει ο Στέλιος Χαραλαμπόπουλος ο οποίος προλογίζει τις ταινίες και μετά την προβολή λαμβάνει μέρος σε μια συζήτηση, κάθε φορά με διαφορετικό ειδικό καλεσμένο.

 

Το πρόγραμμα

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 2/12/2022

Αμέρικα, Αμέρικα

Σκηνοθεσία: Ελία Καζάν

Αμερικανική ταινία του 1963 με τους Στάθη Γιαλελή, Έλενα Καράμ, Φρανκ Γουλφ (174΄)

[ Ώρα έναρξης 19.30]

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16/12/2022

Στην παγίδα του νόμου

Σκηνοθεσία: Τζιμ Τζάρμους

Αμερικανική ταινία του 1986 με τους Ρομπέρτο Μπενίνι, Τζον Λούρι, Τομ Γουέιτς (107΄)

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13/1/2023

Γάλα

Σκηνοθεσία: Σεμίχ Καπλάνογλου

Τουρκική ταινία του 2008 με τους Μελίχ Σελτζούκ, Ριζά Ακίν (102΄)

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27/1/2023

Καλή πατρίδα σύντροφε

Σκηνοθεσία: Λευτέρης Ξανθόπουλος

Ελληνική ταινία του 1986 με τους Αθηνά Παπαδημητρίου, Πέτερ Τροκάν, Πολυχρόνη Ζεφτερίδη (90΄)

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10/2/2023

Έρημη χώρα

Σκηνοθεσία: Αχμάντ Μπαχραμί

Ιρανική ταινία του 2020 με τους Αλί Μπακχερί, Μαχντί Νασάτζ, Φαρόκ Νεματί (102΄)

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 3/3/2023

Δίχως στέγη, δίχως νόμο

Σκηνοθεσία: Ανιές Βαρντά

Γαλλική ταινία του 1985 με τους Σαντρίν Μπονέρ, Μάσα Μερίλ, Στεφάν Φράις (105΄)

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17/3/2023

Τα παιδιά των ανθρώπων

Σκηνοθεσία: Αλφόνσο Κουαρόν

Αγγλοαμερικανική ταινία του 2006 με τους Κλάιβ Όουεν, Τζούλιαν Μουρ, Μάικλ Κέιν (110΄)

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 31/3/2023

Ουμπέρτο Ντ.

Σκηνοθεσία: Βιτόριο Ντε Σίκα

Ιταλική ταινία του 1952 με τους Κάρλο Μπατίστι, Μαρία Πία Κασίλιο, Λίνα Τζενάρι (89΄)

 

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7/4/2023

Βρώμικη πόλη

Σκηνοθεσία: Τζον Χιούστον

Αμερικανική ταινία του 1972 με τους Στέισι Κιτς, Τζεφ Μπρίτζες, Σούζαν Τάιρελ (96΄)

Σελίδα 1 από 15