×

Προειδοποίηση

JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 109
Greenpeace:  Οι Έλληνες καταναλώνουν μόνον για τον καφέ τους... 300 εκατ. πλαστικά ποτήρια τον χρόνο!

Greenpeace: Οι Έλληνες καταναλώνουν μόνον για τον καφέ τους... 300 εκατ. πλαστικά ποτήρια τον χρόνο!

Δευτέρα, 04/06/2018 - 12:00
Στην υγειά του περιβάλλοντος και με έκπτωση καλούν τους Έλληνες να πίνουν το καφεδάκι τους οι εθελοντές της Greenpeace, προτείνοντάς τους να συμμετέχουν στο project Στο Ποτήρι Μου.

   Ο Ντενύς Τσουτσάγιεβ, υπεύθυνος εθελοντών στο ελληνικό γραφείο της greenpeace και συντονιστής του συγκεκριμένου project, όπως εξηγεί στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων,  η ομάδα εθελοντών σκέφτηκε ότι οι καταναλωτές καθημερινά πίνουν το καφεδάκι τους είτε τον χυμό τους, κρύο τσάι κι άρα θα μπορούσαν ταυτόχρονα να προστατεύσουν το περιβάλλον, αλλά να κερδίσουν και μια μικρή έκπτωση κάθε φορά που θα κουβαλάνε το δικό τους ποτήρι πολλαπλών χρήσεων.

   « Συγκεκριμένα, όσοι κουβαλάνε τα δικά τους ποτήρια δεν έχουν κανένα όφελος. Εμείς σε συνεργασία με πάνω από 50 καταστήματα εστίασης, κυλικεία, καφετέριες προσφέρουμε στον καθένα που θα έχει το δικό του ποτήρι ένα μικρό μπόνους, το οποίο κυμαίνεται από 10 μέχρι 50 λεπτά είτε ποσοστιαία έκπτωση από 10% έως 30%. Προσπαθήσαμε δηλαδή να δώσουμε ένα έξτρα κίνητρο στους καταναλωτές να έχουν το δικό τους επαναχρησιμοποιούμενο ποτήρι και να σταματήσουν να παίρνουν πλαστικά. Ταυτόχρονα πιέζουμε τα καταστήματα να κάνουν έκπτωση όχι μόνο στον καφέ αλλά και σε άλλα ροφήματα », λέει ο κ. Τσουτσάγιεβ.

   Και υπογραμμίζει ότι πρόκειται για «
ένα έργο που υλοποιούν ολοκληρωτικά εθελοντές. Ξεκινήσαμε τον Οκτώβριο του 2017, εξαιτίας της κατανάλωσης πολλών ποτηριών μιας χρήσης που χρησιμοποιούνται και πετιούνται καθημερινά, καθώς δεν είναι ανακυκλώσιμο και συνολικά μπορεί να φτάνουν και 300 εκατομμύρια πλαστικά ποτήρια τον χρόνο. Και μιλάμε μόνο για τον καφέ κι όχι για κάποιο άλλο ρόφημα, ενώ δεν υπολογίζουμε ούτε τα χάρτινα ποτήρια που δεν είναι επίσης ανακυκλώσιμα λόγω της πλαστικής επίστρωσης που έχουν ».

   Μέχρι τώρα στο δίκτυο του πρότζεκτ υπάρχουν οι συνεργαζόμενες καφετέριες από 14 πόλεις της Ελλάδας. «Έχουμε καταφέρει κι έχουμε εντάξει επαγγελματίες από την Αθήνα, Θεσσαλονίκης, Καστοριά, Ηράκλειο, Χανιά, Αλεξανδρούπολη, Κως, Αίγινα, Πάρο, Βόλο, Λάρισα και πολλές άλλες πόλεις που συνεχώς προστίθενται» δηλώνει ο κ. Τσουτσάγιεβ και τονίζει ότι το «κλειδί» για να συμμετάσχει ο κόσμος είναι να μεταδοθεί το μήνυμα κυρίως από τα ίδια τα καταστήματα που φέρουν και το σήμα του πρότζεκτ, όπου φαίνεται η έκπτωση.

   Όπως πάντως ισχυρίζεται «οι Έλληνες αρχίζουν ολοένα και περισσότερο να συνειδητοποιούν ότι πρέπει να ενεργήσουν για το περιβάλλον και να περάσουν στην δράση οι ίδιοι, καθώς βιώνουν σε καθημερινή βάση το τεράστιο πρόβλημα της παραγωγής των σκουπιδιών έξω από τα σπίτια τους, τους δρόμους, τις παραλίες. Είναι αρκετά συνειδητοποιημένος ο κόσμος, κυρίως οι νέοι».

   «Εμάς, στόχος μας είναι να σταματήσει να χρησιμοποιούνται τα ποτήρια μιας χρήσης είτε είναι πλαστικά είτε χάρτινα. Θέλουμε να δείξουμε στον κόσμο ότι μπορεί να γίνει κάτι διαφορετικό και ότι το να φέρεις δικό σου ποτήρι πολλαπλών χρήσεων. Δεν είναι κάτι δύσκολο, απλά μπορεί να γίνει κι αυτό μια καθημερινή συνήθεια όπως το να πίνουμε κάθε μέρα το καφεδάκι μας», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

   Το πρότζεκτ θα «τρέχει» μέχρι και το τέλος του χρόνου με την προοπτική να γίνει αυτοδιαχειριζόμενο και να μπορεί να λειτουργήσει από ομάδες ενεργών πολιτών κι όχι απαραίτητα από την Greeenpeace.











ΑΠΕ
Τα οπωροφόρα της Αθήνας…

Τα οπωροφόρα της Αθήνας…

Δευτέρα, 11/12/2017 - 15:01
Γιάννης Σχίζας

Θεωρητικά, η μπροστινή μας πόρτα θά πρεπε να βλέπει σε μια πολυσύχναστη πλατεία και η πίσω σε ένα απομονωμένο πάρκο

Κέβιν Λυντς , πολεοδόμος

Ένας διάλογος στο site των γεωτεχνικών (PEEGEP) σχετικά με τα οπωροφόρα δένδρα  στις πόλεις, είναι επόμενο να «τσιγκλίζει» τον πάσα ένα  για τη γενικότερη σχέση πόλης και φύσης : Σχέση που ενυπήρχε στις σοσιαλ-ουτοπίες των Όουεν και Φουριέ, στη Garden city του  Ebenezer Howard, ακόμη στις ιδέες του ρεύματος των απολεοδομιστών στις πρώτες φάσεις της Σοβιετικής Ένωσης (με αφορμή τα 100 χρονα !) , που υποστήριζαν την προγραμματισμένη «σχάση» των πόλεων και τη διάχυσή τους στην ύπαιθρο. Το υβρίδιο φύσης και πόλης ουσιαστικά διαπότιζε το έργο του Λε  Κορμπυζιέ, που  υποστήριζε ότι «ο ήλιος το πράσινο και ο χώρος είναι τα πρώτα υλικά της πολεοδομίας»

Σήμερα η παρουσία της φύσης στον αστικό ιστό, σε «δοσολογία», ποιότητα και διάταξη φιλική με  το αστικό τοπίο, με την απορρύπανση και γενικά  την ευζωϊα των πολιτών, κρίνεται οπωσδήποτε  απαραίτητη. H «κηποτεχνική»  στον αστικό χώρο καλείται να συνυπηρετήσει – μαζί με άλλους κλάδους-  το κοινωνικό και πολιτικό αίτημα μιας πόλης πλουραλιστικής, χωρίς  τη μονοκρατορία του τσιμέντου, της ασφάλτου, των ορθογώνιων σχημάτων και των ευθυγραμμίσεων.

Φυσικά στην πόλη το οτιδήποτε δεν είναι συμβατό με το οτιδήποτε. Τα οπωροφόρα που τυχόν εμφιλοχωρούν στο πυκνοκατοικημένο λεκανοπέδιο μπορεί να μην είναι  άμοιρα προβλημάτων – όσο ήταν στην ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Τα οπωροφόρα της Αθήνας» ,  πάνω στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Σωτήρη Δημητρίου. . «Κινηματογραφική αδεία» μπορεί να παρακάμπτονται προβλήματα όπως αυτά  με τα βαρέα μέταλλα, τα αιωρούμενα σωματίδια, ακόμη και με τις διενέξεις των διεκδικητών κάποιων καρπών ! Όμως το πράσινο στις πόλεις δεν είναι  απλό σκηνικό, απλός συντελεστής απορρύπανσης,  σκέτο πλαίσιο αναψυχής : Ταυτόχρονα είναι και  πεδίο εμπειρίας, «κάρπωσης» προϊόντων και μικρο-αξιοποίησής τους, υπενθυμίζοντας κατ’ αυτό τον τρόπο το παρελθόν και  κάνοντας  απαιτητικότερο το παρόν.

Ευχαρίστως λοιπόν παραπέμπω σε ένα ευρετήριο «αστικών φρούτων» (κορομηλιές, κλήματα, μουσμουλιές, τζιτζιφιές κλπ) σε παρέμβαση της γεωπόνου Σταυρούλας  Κατσογιάννη. Κι ακόμη παραπέμπω στον εαυτό μου (!)– υπενθυμίζοντας  τη συλλογή ελαιών από τυχαίους πολίτες στο Αττικό άλσος αλλά και μια σειρά καταναλώσιμα φυτά «ελευθέρας βοσκής», όπως η κάπαρη, το δενδρολίβανο και η δάφνη της Κυψέλης – άκρως ωφέλιμη για τις απανταχού φακές.

«Η πόλις σε ακολουθεί» –  στιχουργούσε ο Καβάφης. Παρέλειψε να πει ότι και η φύση ακολουθεί τον πολίτη μιας αστικοποιημένης ζωής,  όχι μόνο σαν νοσταλγία.


Γιάννης Σχίζας


Από ://oikologein.blogspot.gr
"Οι οικονομικές κρίσεις περνούν, οι οικολογικές μένουν" της Νίκης Φωτιάδου

"Οι οικονομικές κρίσεις περνούν, οι οικολογικές μένουν" της Νίκης Φωτιάδου

Δευτέρα, 14/08/2017 - 14:49
Κάποια στιγμή χαμένη στον χρόνο, ένας άνθρωπος έκανε την κίνηση που θα άλλαζε το μέλλον της ανθρωπότητας. Έκοψε ένα δέντρο για να φτιάξει το πρώτο πλεούμενο στην ιστορία, που θα του επέτρεπε να ανταλλάξει ό,τι παρήγαγε με τους ανθρώπους στην απέναντι όχθη του ποταμιού. Ήδη από εκείνη τη στιγμή, οικονομία-ανάπτυξη και περιβάλλον συγκοινωνούν. Σε περιόδους οικονομικών κρίσεων, όπως αυτή που η Ελλάδα διανύει σήμερα, το περιβάλλον περνά σε δεύτερη μοίρα, ενίοτε και εκχωρείται φθηνά, γιατί υπάρχουν πιο πιεστικές ανάγκες, ανάγκες σε ρευστότητα.

Κι όταν λείπει το χρήμα, οι κυβερνήσεις το αναζητούν οπουδήποτε -και με οποιοδήποτε κόστος: κεφάλαια που προορίζονται για προγράμματα περιβαλλοντικής προστασίας καταλήγουν αλλού, περιβαλλοντικοί κανονισμοί “χαλαρώνουν”, τα αναξιοποίητα κοιτάσματα ορυκτών πόρων φαντάζουν ξαφνικά σαν η κότα με τα χρυσά αβγά και η εφαρμοζόμενη μακροοικονομική πολιτική αρχίζει να αφήνει βαθύτερο αποτύπωμα στο περιβάλλον.

Οι οικονομικές κρίσεις περνούν, οι οικολογικές μένουν

Το γεγονός όμως -ιστορικά επιβεβαιωμένο στην πορεία των δεκαετιών και των αιώνων, νομοτελειακό ίσως- είναι ότι οι οικονομικές κρίσεις όπως έρχονται, έτσι παρέρχονται. Χαρακτηριστική ώς προς αυτό είναι η περίπτωση της Φιλανδίας, που στις αρχές της δεκαετίας του ‘90 έχασε περίπου το 13% του ΑΕΠ τηςόταν οι τράπεζες κατέρρευσαν και οι εξαγωγές προς την πρώην σοβιετική ένωση σταμάτησαν.Η χώρα βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού, από όπου την τράβηξαν στα γρήγορα τα… κινητά της Nokia Corp. Οι κρίσεις λοιπόν στην οικονομία περνούν. Σε αντίθεση με τις οικολογικές κρίσεις. Αυτές μένουν… Κι αυτό έχει επιβεβαιωθεί ιστορικά. Επανειλημμένως.

Η θερμοκρασία ανεβαίνει, το ΑΕΠ κατεβαίνει

Ίσως κάποιοι έχουν αλλεργία σε όλα τα πράσινα, πέραν του χρώματος του δολαρίου. Ακόμη και για αυτούς όμως, η καταστροφή του περιβάλλοντος είναι ζημιογόνος. Ας δούμε μερικά νούμερα, εκφρασμένα σε ευρώ. Στις χώρες του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος (ΕΟΠ),το κόστος των συνεπειών των ακραίων καιρικών φαινομένων για το διάστημα 1980-2013 υπολογίζεται πως ξεπέρασε τα 400 δισ. ευρώ.Από το σύνολο των απωλειών αυτών, πάνω από το 80% οφειλόταν σε καιρικά φαινόμενα και μόνο το 18% σε γεωφυσικά (π.χ., σεισμούς).

Ειδικά για την Ελλάδα, οι συνολικές απώλειες τείνουν στα 7,5 δισ. ευρώγια το εν λόγω διάστημα. Συνολικά στις χώρες του ΕΟΠ,τους περισσότερους θανάτους τους προκάλεσαν οι καύσωνες, οι οποίοι αν και αποτελούν το 1% των περιστατικών, συνδέονται με το 67% των απωλειών. Γίνεται εμφανής η θηλιά που βάζει στον λαιμό των κρατών η κλιματική αλλαγή (ιδίως αν ληφθούν υπόψη οι πιο πρόσφατες μελέτες, όπως αυτή του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον,που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Nature Climate Change”, σύμφωνα με την οποίαη πιθανότητα αύξησης της θερμοκρασίας στον πλανήτη κατά 2-5 βαθμούς Κελσίου έως το 2100 είναι …90%, ενώ εκτιμάται ότι η κλιματική αλλαγή και η ατμοσφαιρική ρύπανση θα φέρουν260.000 επιπλέον θανάτουςστο ίδιο χρονικό διάστημα).  Με βάση  δε το “Ενιαίο Δυναμικό Μοντέλο Επίδρασης του Κλίματος στην Οικονομία”, που χρησιμοποιεί το Πανεπιστήμιο του Yale,πιθανή αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη κατά 2,5 βαθμούς Κελσίου έως το 2100 θα έχει ώς συνέπεια τη μείωση του παγκόσμιου ΑΕΠ κατά 2%!

Οι εταιρείες έχουν πιάσει στον “αέρα” αυτά τα νούμερα. Και διόλου τυχαίο είναι ότι η κίνηση του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπγια αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συμφωνία των Παρισίων ξεσήκωσε έντονες αντιδράσεις μεταξύ άλλων και από επιχειρήσεις-κολοσσούς… Στην πρωτοβουλία “We are Still In”, που διατράνωνε την αντίθεση στην απόφαση Τραμπ, προσχώρησαν εκατοντάδες επιχειρήσεις και επενδυτές, μεταξύ των οποίων 20 εταιρείες του δείκτη Fortune-500(ανάμεσά τους οιApple, Google, Microsoftκαι Nike). Το θέμα, σε απλά ελληνικά, δεν είναι μόνο τα δέντρα και οι θάλασσες. Τα λεφτά είναι πολλά…

1 εκατ. “πράσινες” θέσεις εργασίας έως το 2020

Είναι αυταπόδεικτο: δεν μπορείς ν΄ αναπτυχθείς μη βιώσιμα. Όχι μόνο γιατί τέτοια ανάπτυξη δεν είναι διατηρήσιμη επί μακρόν, αλλά και γιατί αναπτυσσόμενος άναρχα και αχόρταγα είναι σαν να βάζεις την υπογραφή σου και στο να στερηθεί η ανθρωπότητα χιλιάδες -αν όχι εκατομμύρια- “πράσινες” θέσεις θέσεις εργασίας. Μόλις πριν από λίγα χρόνια,μεταξύ 2005 και 2009, μόνο ο τομέας των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας υπολογίζεται ότι δημιούργησε πάνω από 220.000 νέες θέσεις εργασίας στην Ευρώπη. Σύμφωνα δε με παλαιότερες εκτιμήσεις στελεχών του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης (cedefop), αν η ΕΕ προσεγγίσει τους στόχους για την αειφόρο ανάπτυξη, που περιγράφονται στη στρατηγική “Ευρώπη 2020”, η προοπτική για την απασχόληση στην Ευρώπη είναι η δημιουργία περισσότερων από1.000.000 θέσεις εργασίας.

Συνοψίζοντας όλα τα παραπάνω, το φυσικό περιβάλλον έχει άμεση και έμμεση οικονομική αξία. Ηάμεσηείναι προφανής και έχει να κάνει με όλες εκείνες τις δραστηριότητες, που παράγουν “πράσινο” κέρδος και δημιουργούν τις αντίστοιχες θέσεις εργασίας. Η έμμεση-και εξίσου, αν όχι περισσότερο σημαντική- σχετίζεται με τη φυσική/πνευματική υγεία των πολιτών και τη διατήρηση της ιδιαίτερης ταυτότητας κάθε τόπου (χαμένες εργατοώρες εξαιτίας ασθενειών, χαμένες τουριστικές ροές, εξαιτίας της απογύμνωσης ενός τόπου από το φυσικό του κάλλος).

Οι Αυστριακοί “το έχουν”

Ήρθε η ώρα να στραφούμε στην πράσινη ανάπτυξη. Όχι γιατί είναι παγκόσμιο …trend, αλλά γιατί είναι  μονόδρομος. Άλλοι το κάνουν ήδη, αναλαμβάνοντας δράση όχι μόνο σε εθνικό επίπεδο, αλλά και σε τοπικό. Όπως η Βιέννη: η μεγαλύτερη σε πληθυσμό περιφέρεια της Αυστρίας, αυτή της πρωτεύουσας, ανακοίνωσε ότιήδη το 100% των αναγκών της σε ηλεκτρισμό καλύπτεται πλέον από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ).Για να το πετύχει, από το 2002 επένδυσε 2,8 δισ ευρώ σε ηλιακά πάρκα, στην ανανέωση των υδροηλεκτρικών σταθμών στο Δούναβη κτλ. Συνολικά στην Αυστρία, το 75% της ενέργειας προέρχεται από ΑΠΕ, ενώ η στροφή στην καθαρή ενέργεια έχει δημιουργήσει ήδη περίπου 38.000 πράσινες θέσειςεργασίας.

Πλάτων κι Αριστοτέλης υπέρ της πράσινης ανάπτυξης

Το μέλλον συμβαίνει σήμερα εν ολίγοις. Και αυτό στην Ελλάδα είναι γνωστό ήδη από την αρχαιότητα.  Ο Πλάτων χαρακτηρίζει ως «φλεγμαίνουσαν» την ακόρεστη πόλη και προειδοποιεί ότι η αποψίλωση δασών προκαλεί διάβρωση των εδαφών, μεταβολή του κλίματος και ζημίες στην καλλιέργεια (Κριτίας 111d). Με βάση τις διατάξεις που εισηγείται ο Πλάτων στους «Νόμους» του, η ίδια η λειτουργία των πόλεων «ελέγχεται» ως προς την περιβαλλοντική επιβάρυνση, ενώ ειδικό σώμα επιφορτίζεται με αρμοδιότητες πολεοδομικού και περιβαλλοντικού χαρακτήρα.  Ο Αριστοτέλης, στα «Πολιτικά» του, όταν εξετάζει την κατανομή των δραστηριοτήτων σε μια πόλη, δεν τη συνδέει μόνο με οικονομικούς παράγοντες, αλλά και με αισθητικούς και περιβαλλοντικούς.Οι νόμοι στην αρχαία Ελλάδα απαγόρευαν την υλοτομία στα ιερά δάση και όριζαν ότι τα άγρια ζώα κυκλοφορούσαν ελεύθερα σε αυτά, ορίζοντας εξαιρετικά “τσουχτερά” πρόστιμα. Σε πολλές περιοχές δε, ακόμη και εκτός ιερών δασών, απαγορευόταν η κοπή περισσότερων από δυο δέντρα ετησίως για κάθε ιδιοκτήτη. Παράλληλα, εγκαταστάσεις όπως εργαστήρια επεξεργασίας δερμάτων χωροθετούνταν υποχρεωτικά εκτός πόλεως, ώστε το αστικό περιβάλλον να μην απειλείται και υποβαθμίζεται από άσχημες μυρωδιές ή απόβλητα…

Not in my backyard, αλλά …yes σε γη υψηλής παραγωγικότητας

Τι γίνεται σήμερα; Παρότι η ανάπτυξη της πράσινης, της κυκλικής οικονομίας, είναι δεδηλωμένος στόχος -σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο- στην Ελλάδα “κολλάει”: στην αστοχία και την έλλειψη κουλτούρας (αποδείξεις για αυτά η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σε αγροτική γη υψηλής παραγωγικότητας και η εξύμνηση των ανεμογεννητριών, αρκεί να βρίσκονται στο παραδιπλανό νησί από αυτό όπου διαθέτω εξοχική κατοικία), οι αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών που ακυρώνουν μεγάλες πράσινες επενδύσεις, η γραφειοκρατία και οι παλινωδίες.

H Σαουδική Αραβία των ΑΠΕ, ο λιγνίτης της Πτολεμαΐδας και οι θερμοσίφωνες της Μυκόνου

Η Ελλάδα έχει χαρακτηριστεί σαν “η Σαουδική Αραβία των ΑΠΕ”, αφού διαθέτει αξιοσημείωτη ηλιοφάνεια, νερά και ανέμους. Διαθέτει επίσης δύο σπάνια χαρακτηριστικά: εξαιρετικό φυσικό κάλλος, που την κάνει αξιοθαύμαστο τουριστικό προορισμό με μεγάλη προοπτική ανάπτυξης και ιδιαίτερο κλίμα, το οποίο αποδίδει εξαιρετικά αγροτικά προϊόντα, ανταγωνιστικά βάσει μοναδικής ποιότητας, όχι τιμής. Αυτό το τρίπτυχο εγγυάται τη δυνατότητα ανάπτυξης ενός ισχυρού “πράσινου” αναπτυξιακού μοντέλου, από την οποία θα επωφελούνταν τόσο η οικονομία όσο και το περιβάλλον. Αρκεί να το προσεγγίσουμε και να το σχεδιάσουμε σωστά και με ρεαλιστικά χρονοδιαγράμματα. Σε κάθε περίπτωση, δεν έχει νόημα να υποβαθμίζουμε τα δυνατά μας στοιχεία -τη γη μας, τα δάση μας, τα νερά μας- για να κλείσουμε μαύρες τρύπες. Γιατίοι οικονομικές κρίσεις περνούν, οι οικολογικές μένουν(και στοιχίζουν ακριβά σε πολλαπλά επίπεδα). Αν δεν κινητοποιηθούμε για το αύριο και σκεφτόμαστε μόνο πώς θα τα βγάλουμε πέρα σήμερα, είναι σαν να βοηθάμε τον διαρρήκτη να διαρρήξει το ίδιο μας το σπίτι.

Αντί λοιπόν να καίμε λιγνίτη στην Πτολεμαΐδα για να ανάβουμε θερμοσίφωνες στη Μύκονο, ήρθε η ώρα να πορευτούμε πράσινα. Για την ακρίβεια είναι η καταλληλότερη στιγμή για κάτι τέτοιο, τώρα που σπάσαμε τα μούτρα μας και δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να αλλάξουμε πορεία. Για να πετύχουμε αυτή τη μεταστροφή, απαιτούνται επενδύσεις σε γερές βάσεις. Και με σωστά σχεδιασμένα κίνητρα, γιατί η απόσβεση των επενδύσεων αυτού του είδους δεν είναι γρήγορη (είναι όμως εξαιρετικά αποδοτική). Στο δια ταύτα: είτε αλλάζουμε είτε μένουμε πίσω. Και κατά την ταπεινή μου άποψη, δεν υφίσταται δίλημμα σε αυτή την πρόταση.

Πράσινη ανάπτυξη είναι και η πρόταση του Diem25, όπως αναφέρεται και στο Μανιφέστο του, και οραματίζεται μια «Βιώσιμη Ευρώπη που ζει εντός των φυσικών ορίων του πλανήτη, ελαχιστοποιώντας τις οικολογικές συνέπειες των δραστηριοτήτων της και πασχίζοντας να διατηρήσει όσα περισσότερα ορυκτά καύσιμα γίνεται εντός της γης»



Νίκη Φωτιάδου – Μέλος DiEM25

Γίνεται Επανάσταση στον Μπλε Κάδο; Ας Είμαστε Σοβαροί

Γίνεται Επανάσταση στον Μπλε Κάδο; Ας Είμαστε Σοβαροί

Τετάρτη, 05/07/2017 - 17:00
Γιώργος Κτενάς

Στην αρχαία Αίγυπτο πίστευαν πως κύρια αιτία ασθένειας, ήταν η εισβολή στο σώμα κακών πνευμάτων. Και η ίαση ερχόταν μέσω εξορκισμών και ψαλμών που μπορούσαν να τρομάξουν ή να κατευνάσουν τα πνεύματα. Βέβαιοι για το ότι κάθε Θεός είναι υπεύθυνος για κάποιο σωματικό όργανο, έκαναν θεραπευτικές λειτουργίες λατρείας στον Θωθ, τον Ώρο, την Ίσις, τον Ιμοπέτ. Προσωποποιούσαν δηλαδή ό,τι συνέβαινε, ως αποτέλεσμα θεϊκής θέλησης. Προσέγγιση που θυμίζει λαϊκά αφηγήματα που συναντάμε και σήμερα, στην εξέλιξη της ιερατικής Ορθοδοξίας που γνωρίσαμε.

Αλλά αυτή η προδιάθεση, δηλαδή η συγκεκριμενοποίηση της αιτίας, έχει παρατηρηθεί στις κοινωνίες που δεν γνώριζαν τον γραπτό λόγο. Άρα ήταν πρωτογονισμένες. Κατανοούμε ένα φαινόμενο, ένα γεγονός, μέσω εκείνου που το καθιστά εκδήλωση γενικού νόμου και όχι εκείνου που του προσδίσει ιδιομορφία. Με αποτέλεσμα ο γενικός νόμος να μην συλλαμβάνει σε απόλυτο βαθμό, τον χαρακτήρα κάθε ξεχωριστού γεγονότος και φαινομένου. Με τον Νεύτωνα να ονομάζει Μαθηματικές Αρχές της Φύσης της Φιλοσοφίας, το έργο για τη μηχανική και τη θεωρία της βαρύτητας. Διέκρινε σωστά δηλαδή ότι η προσέγγιση και ο σεβασμός της φύσης, ήταν οργανικό μέρος ευρύτερης της φιλοσοφικής πραγματικότητας.

Να δούμε πώς συμπεριφέρονται σήμερα οι άνθρωποι στη φύση, όταν από τους προϊστορικούς χρόνους έχει κατανοηθεί πως η επιβίωση του ανθρώπινου είδους, συνδέεται με το φυσικό περιβάλλον. Το σεβόμαστε όμως όσο χρειάζεται, προς όφελος της επιβίωσής μας; Έχουμε κατανοήσει, στον βαθμό που χρειάζεται, τη σύνδεση της παγκόσμιας οικολογικής καταστροφής με το πρόταγμα της κατανάλωσης; Αντιλαμβανόμαστε ότι η αστικοποίηση του πλανήτη σχετίζεται (και) με τη φρέσκια ντομάτα ή τα σταφύλια του χειμώνα; Γνωρίζουμε τι είναι το ατομικό οικολογικό αποτύπωμα; Από τη ρύπανση υδάτινων πόρων και ατμόσφαιρας, μέχρι την αποδάσωση, την ερημοποίηση, τη μείωση της βιοποικιλότητας που επιβάλλουν οι πολυεθνικές, προκειμένου να αυτορρυθμίσουν τα υπερκέρδη. Δεν είναι τυχαίο πως το οικολογικό πρόβλημα, σε παγκόσμιο επίπεδο, εμφανίστηκε μετά τη βιομηχανική επανάσταση και εντάθηκε με τις αστικές επαναστάσεις.

Στην Ελλάδα, για παράδειγμα, οι οδοκαθαριστές εμφανίστηκαν τις τελευταίες δεκαετίες, συνοδευόμενοι από το κυρίαρχο φαντασιακό ανάπτυξης και πλασματικής αφθονίας αλλά και από τους χρεοκοπημένους σχεδιασμούς στο διογκούμενο πρόβλημα των απορριμμάτων, προκειμένου να θησαυρίσουν οι εργολάβοι που ασχολούνται με αυτά.
Γιατί όποιος διαχειρίζεται απορρίμματα, βγάζει χρυσάφι.Τι μπορεί να γίνει; Μία απλή λύση είναι να σταματήσουμε να παράγουμε σκουπίδια, μετριάζοντας την κατανάλωση. Αμέτρητοι τόνοι φαγητού καταλήγουν στα σκουπίδια, αλλά και διάφορα άλλα είδη που επειδή γυάλισαν στα μάτια, τα αγκάλιασαν τα χέρια. Κι ας ήταν εξαρχής άχρηστα.

Η απο-μείωση των απορριμμάτων, σε ένα ευρύτερο πλαίσιο απο-ανάπτυξης, επιβάλλεται να συνδυαστεί με τη διαχείρισή τους από την κοινότητα και όχι από κάποιον κρατικό ή ιδιωτικό φορέα. Αναδεικνύοντας την κομποστοποίηση (πρωτίστως την οικιακή), αλλά και τη διαλογή και τον διαχωρισμό των απορριμάτων στην πηγή προκειμένου να επαναχρησιμοποιηθούν πολλά από όσα πληρώνουμε για να πετάμε, όπως οι πλαστικές συσκευασίες. Μία αντικαπιταλιστική διαδικασία που, παράλληλα, χειραφετεί και αυξάνει τη λαϊκή συνειδητότητα. Αλλά κάποιοι νομπελίστες χαρακτήρισαν την οικολογία ως μία άλογη ιδεολογία, που αντιτίθεται στην πρόοδο. Aυτό δείχνει πως το πολυεπίπεδο οικοδόμημα του καπιταλισμού, έχει τον τρόπο να πείθει τις μάζες και να αναπαράγεται. Κι εδώ μπαίνει η δική μας ευθύνη, για το αν θα μείνουμε εγκλωβισμένοι στη ρηχή προσέγγιση της προστασίας του περιβάλλοντος, μέσω της ανακύκλωσης (λέξη ταυτισμένη με την επανάσταση στον Κοπέρνικο) με τα απορρίματα στον μπλε κάδο.


Από babylonia.gr
Ξέρεις που να ρίξεις το λάδι μετά από το μαγείρεμα στο σπίτι; Ίσως ναι, αλλά πάντα είναι καλό να διαδίδουμε τέτοιου είδους πληροφορίες:

Ξέρεις που να ρίξεις το λάδι μετά από το μαγείρεμα στο σπίτι; Ίσως ναι, αλλά πάντα είναι καλό να διαδίδουμε τέτοιου είδους πληροφορίες:

Σάββατο, 21/01/2017 - 20:30
Ακόμη και όταν δεν τηγανίζουμε πολύ, όταν το κάνουμε, ρίχνουμε συνήθως το χρησιμοποιημένο λάδι στο νεροχύτη της κουζίνας, αλήθεια; Αυτό είναι από τα μεγαλύτερα λάθη που μπορούμε να κάνουμε. Γιατί το κάνουμε; Γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει κανείς να μας πει το σωστό τρόπο. Γι΄ αυτό λοιπόν, το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τοποθετούμε το λάδι σε ένα πλαστικό μπουκάλι (νερού, αναψυκτικού), να το κλείνουμε καλά και να το πετάμε στα κανονικά σκουπίδια.

Και αυτό, γιατί ένα λίτρο λαδιού μολύνει σχεδόν ένα εκατομμύριο λίτρα νερού, ποσότητα η οποία είναι ικανή να καλύψει τις ανάγκες σε νερό ενός σπιτιού για 14 χρόνια. Αν επιλέξεις να διαδόσεις αυτό το μήνυμα στους φίλους σου, το περιβάλλον θα σε ευγνωμονεί. Στο κάτω κάτω, είναι καλό για όλους...



πηγή oikologos.gr
Οικολογικό φεστιβάλ από μια πρωτοπόρα κοινότητα

Οικολογικό φεστιβάλ από μια πρωτοπόρα κοινότητα

Κυριακή, 04/09/2016 - 15:00
Ντίνα Ιωακειμίδου

Μια ομάδα νέων ανθρώπων εγκατέλειψε στην απαρχή της κρίσης την Αθήνα δημιουργώντας την οικο-κοινότητα αυτάρκειας Free and Real στη Β. Εύβοια, στο όρος Τελέθριο.

Μια νησίδα ελευθερίας που στηρίζεται στην προσφορά, στην ισότητα και στη γνώση. Και αν νομίζετε ότι κυνηγούν ανεμόμυλους, αρκεί να ρίξετε μια ματιά στο έργο που μέσα σε έξι χρόνια έχουν παράξει.

Τώρα μας προσκαλούν στο πρώτο τους οικολογικό φεστιβάλ, που περιλαμβάνει συμμετοχές αντίστοιχων οικολογικών εγχειρημάτων από Ευρώπη και Ελλάδα.

Από 15-18 Σεπτεμβρίου οι συμμετέχοντες θα απολαύσουν χορό, θέατρο, μουσικά συγκροτήματα από διάφορα μήκη και πλάτη της Γης, γιόγκα, εργαστήρια αυτάρκειας. Οι Free and Real μάς καλούν να ενώσουμε τις κουκκίδες...

Στην απαρχή της κρίσης μια ομάδα νέων παιδιών από την Αθήνα αποφάσισαν να γυρίσουν την πλάτη τους σε ένα μέλλον που δεν τους ενδιέφερε, σε ένα μέλλον που οι άλλοι προγραμμάτιζαν γι' αυτούς. Ή θα βρούμε τον δρόμο ή θα τον φτιάξουμε, αποφάσισαν, καταρρίπτοντας όλες τις βεβαιότητες μιας προκατασκευασμένης ζωής που αποτυπώνεται σε ένα από τα αγαπημένα τους μότο: «Ευτυχισμένοι είναι οι ελεύθεροι και ελεύθεροι οι γενναίοι».

Οικοκοινότητα αυτάρκειας FREE and REAL στην Βόρεια ΕύβοιαΕργασίες στον κήπο έξω από το ξυλόσπιτο | Κατερίνα Καταλάθος

Υστερα λοιπόν από πολλές συζητήσεις, προτάσεις, θέσεις, συνθέσεις και αντιθέσεις την άνοιξη του 2008 γεννήθηκε η μη κερδοσκοπική, μη κυβερνητική οργάνωση Free and Real - Aληθινά και Ελεύθερα.

Το στίγμα των προθέσεών τους εμπεριέχεται αυτούσια στον τίτλο τους: Freedom of Resources for Everywhere & Respect, Equality, Awareness and Learning, που πάει να πει: Ελευθερία Πόρων για Ολους Παντού & Σεβασμός, Ισότητα, Αντίληψη και Γνώση.

Και κάπως έτσι, το 2009, δημιούργησαν στη Β. Εύβοια, στο χωριό Αγιος, μια πρότυπη οικο-κοινότητα ευελπιστώντας σε μια αυτάρκη κοινωνία γνώσης, προσφοράς, ισότητας.

Μια κοινωνία που θα εκμεταλλεύεται, όπως σημειώνουν οι ίδιοι, στρατηγικά τους πόρους, δίχως να επιβαρύνουν το οικοσύστημα και τους ανθρώπους.

Μια νησίδα ελευθερίας που στηρίζεται και θα διαδίδει την οικονομία της προσφοράς και όχι της ανταλλαγής.

Σύμφωνα με τους ίδιους, «η αποστολή του Εγχειρήματος Τελαίθριον είναι να δημιουργήσει το πρώτο, τόσο αναγκαίο, μοντέλο οικο-κοινότητας στην Ελλάδα, που θα λειτουργήσει ως ένα σχολείο αυτάρκειας και ένα πρότυπο μοντέλο της αειφορίας και βιωσιμότητας, υγιείς και αρμονικές συνθήκες διαβίωσης με σεβασμό στις ανθρώπινες αξίες και στο οικοσύστημα, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, καθαρών και αποδοτικών μέσων μεταφοράς, συνεχή έρευνα και εκπαίδευση σε όλα τα σχετικά θέματα και τεχνολογίες, να διατίθενται εξίσου σε όλους.

Το έργο δημιουργείται στο νησί Εύβοια για περισσότερο από 6 χρόνια τώρα, με περισσότερους από 20.000 επισκέπτες από κάθε γωνιά του κόσμου και εβδομαδιαία προβολή σε πάνω από 120.000 άτομα!»

Εξι χρόνια μετά, για τους συμμετέχοντες στο εγχείρημα η συνεχής έρευνα στους βασικούς τομείς αυτάρκειας, όπως η υγεία σωματική και ψυχική, η καλλιέργεια της διατροφής, η δόμηση και ενέργεια, συνιστά τρόπο ζωής.

Δημιούργησαν τρεις κύριους χώρους σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων μεταξύ τους:

◆ Τον κεντρικό χώρο πολλαπλών χρήσεων που περιλαμβάνει αίθουσα σεμιναρίων, κουζίνα, εργαστήριο, ξυλουργείο, εκθετήριο, θερμοκήπιο, αποξηραντή βοτάνων και έναν βοτανόκηπο-λαχανόκηπο.

◆ Ο δεύτερος χώρος, που αποκαλείται το Test Site, περιλαμβάνει τέσσερα οικολογικά σπίτια τα λεγόμενα yurts (τα yurts πρωτοδημιουργήθηκαν από τους νομάδες Μογγόλους κατά τον 13ο και 14ο αιώνα με στόχο ελαφριές μεταφερόμενες κατασκευές που να αντέχουν τις ακραίες συνθήκες της σιβηρικής στέπας), καθώς και ένα μικρό ξυλόσπιτο και τουαλέτες που λειτουργούν με το σύστημα της κομποστοποίησης.

Επίσης, μέσω φωτοβολταϊκών, γίνεται χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ενώ έχει προβλεφθεί σύστημα διαχείρισης νερού.

Η καλλιέργεια του βοτανικού κήπου και του λαχανόκηπου στηρίζεται στις αρχές της περμακουλτούρας ή αεικαλλιέργειας και που εστιάζει στην οικολογική προσέγγιση σχεδιασμού και υποστήριξης ανθρώπινων καταυλισμών, τρόπου ζωής, παραγωγικών αγροτικών συστημάτων με βασικές αρχές δεοντολογίας τη φροντίδα για τον άνθρωπο, φροντίδα για τη γη και θέσπιση ορίων στην κατανάλωση, παραγωγή καθώς και την αναδιανομή του πλεονάσματος σπόρων, ρούχων, γνώσης, εργασίας, χρήματος, γης κτλ.

◆ Τέλος, ο τρίτος και βασικός χώρος του εγχειρήματος, το Telaithrion Project, κοντά στην κορυφή του όρους Τελέθριον, στα 450 μέτρα υψόμετρο, αφορά τον κεντρικό γεωδαιτικό θόλο 100 τ.μ., το σκάψιμο τεχνητής λίμνης, καθώς και 1.000 καρποφόρα και άλλα δέντρα.

Οικοκοινότητα αυτάρκειας FREE and REAL στην Βόρεια ΕύβοιαΔουλεύοντας στη διαχείριση των υδάτων | Κατερίνα Καταλάθος

Η δράση της οικο-κοινότητας Free and Real έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον χιλιάδων ανθρώπων από κάθε άκρη της Γης καθώς και το ενδιαφέρον των ΜΜΕ, τόσο εγχώριων όσο και διεθνών.

Και αυτό καθώς ουδέποτε υπήρξε μια περίκλειστη κοινότητα. Αντίθετα, ανοίχτηκε τόσο στην τοπική κοινωνία όσο και ευρύτερα διοργανώνοντας σειρά σεμιναρίων και δράσεων ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Τα εργαστήρια περιλαμβάνουν ευρύτατη γκάμα γνώσης και αυτάρκειας από τον βιοκλιματικό σχεδιασμό και τη βιοκλιματική αρχιτεκτονική, την κατασκευή σπιτιών από φυσικά υλικά (άχυρο, πηλός, ξύλο), τη διατροφική αυτάρκεια, τους συνδυασμούς τροφών, υγεία, τη γνωριμία με τη χορτοφαγία, τις μεταποιήσεις, την καλλιέργεια μανιταριών, την παρασκευή παραδοσιακού σαπουνιού με ελαιόλαδο, την παρασκευή γιατρικών από βότανα, τη μελισσοκομία, την κοπτοραπτική, τα μαθήματα γιόγκα. Εν ολίγοις ό,τι συνιστά την αυτάρκεια.

Παράλληλα σχεδιάζουν και συνδιοργανώνουν μεγάλες εκδηλώσεις στην Αθήνα και σε άλλα μέρη της Ελλάδας με συμμετοχές και άλλων οικολογικών εγχειρημάτων.

Οπως επισημαίνουν και οι ίδιοι, «συμμετέχουμε στη μεγάλη οικογένεια του ελληνικού οικοδικτύου παραγωγών, χειροτεχνών και συλλογικοτήτων. Διαδίδουμε πληροφορίες και πρακτικές λύσεις πάνω σε ποικίλα θέματα, διαδίδουμε και προωθούμε προϊόντα αυτάρκειας και δίκαιου εμπορίου αλλά και του παγκόσμιου δικτύου οικο-κοινοτήτων (GEN), συνεργαζόμαστε ανιδιοτελώς με τοπικούς συλλόγους, φορείς και απλούς πολίτες διαδίδοντας την οικονομία προσφοράς...»

Να ενώσουμε τις τελείες...

Πρώτο Οικολογικό Φεστιβάλ Free and Real Spiral Knights EcoFest 2016Kατερίνα Καταλάθος

Και ήρθε η ώρα, όπως μας προτρέπουν τα παιδιά του Τελέθριον, οι Αληθινά Ελεύθεροι, να ενώσουμε τις κουκκίδες...

Με σύνθημα «καιρός να σπάσουμε τα φράγματα και να ενώσουμε τις κουκκίδες (Time to brake the barriers and connect the dots) διοργανώνουν από τις 15 έως και τις 18 Σεπτεμβρίου το πρώτο τους οικολογικό φεστιβάλ. Το Free and Real Spiral Knights Eco Fest 2016.

Προσβλέπουν σε μια θαυμάσια γιορτή για την αειφορία, βιωσιμότητα και τη συνδήλωση ανθρώπων και εγχειρημάτων από όλη την Ελλάδα και τον κόσμο.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα υπάρχει ζωντανή μουσική, θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις, πρακτικά εργαστήρια, όπως, μεταξύ άλλων, φυσική δόμηση, μαγειρική, καλλιέργεια μανιταριών, περμακουλτούρα κ.λπ. καθώς και σεμινάρια (γιόγκα, τάι-τσι, thai μασάζ, ακροβατικά, capoeira, chi kung και άλλα).

Μουσικά συγκροτήματα θα παραστούν από Αργεντινή, Μεξικό, Σενεγάλη, ενώ για την επίδειξη Καποέιρα έχουν προσκληθεί καθηγητές από τη Βραζιλία.

«Στόχος μας είναι να έρθουμε σε επαφή τόσο με τον κόσμο όσο και με τα άλλα αντίστοιχα εγχειρήματα που βρίσκονται σε εξέλιξη τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς. Ηδη έχουν δηλώσει συμμετοχή περισσότερες από 35 οικο-κοινότητες από την Ευρώπη και συγκεκριμένα από Τσεχία, Γερμανία, Αγγλία, Πορτογαλία, Ιταλία, Σουηδία και, από την Ελλάδα, από Αθήνα, Εύβοια, Πελοπόννησο, Θεσσαλονίκη. Θα υπάρχουν πολλά και διαφορετικά stages και θόλοι για το φεστιβάλ. Εχει προβλεφθεί χώρος φαγητού με vegan φαγητό, πολλές κατασκευές ακόμη και παιδότοπος και για ενηλίκους παρακαλώ.  Παιχνίδια έχουν προετοιμαστεί για νέους και για λιγότερο νέους. Η εκδήλωση θα έχει τα χαρακτηριστικά της συνδημιουργίας και όλοι θα πρέπει να συμμετέχουν.  Ο καθένας θα είναι προσωπικά υπεύθυνος για την καθαριότητα και την ασφάλεια του χώρου καθώς και για την προστασία του γύρω δάσους. Η ανακύκλωση και κομποστοποίηση περιλαμβάνονται στις ευθύνες εκάστου εκ των συμμετεχόντων, ενώ θα γίνει σπορά στο κτήμα και θα φυτευτεί κήπος» αναφέρει στην «Εφ.Συν.» ο Απόστολος Σιάνος, ψυχή του εγχειρήματος Τελέθριον.

Συνολικά υπάρχει χώρος για 250 κατασκηνωτές, ενώ οι διοργανωτές εκτιμούν ότι κατά τη διάρκεια του τετραήμερου οικοφεστιβάλ θα επισκεφθούν τον χώρο περίπου 3.000 άτομα.

Το φεστιβάλ έχει τη στήριξη και του Δήμου Αιδηψού Ιστιαίας.

«Στην αρχή υπήρχε επιφύλαξη από την τοπική κοινότητα. Η εντοπιότητα βέβαια παίζει καταλυτικό ρόλο», σημειώνει ο Απόστολος Σιάνος.

«Ομως έξι χρόνια μετά, καθώς έχουμε επιλέξει να συμμετέχουμε και να βοηθάμε στην τοπική κοινωνία, έχουμε κερδίσει την αναγνώριση του έργου μας. Χαρακτηριστικό επ' αυτού είναι ότι έχουμε κληθεί να αναλάβουμε την περιβαλλοντική εκπαίδευση στα σχολεία. Γεγονός που μας χαροποιεί πολύ», καταλήγει ο κ. Σιάνος.

Οι τιμές για τη συμμετοχή στο φεστιβάλ ξεκινούν από 35 ευρώ για ατομική σκηνή και περιλαμβάνουν και οικονομικά πακέτα για όλη την οικογένεια. Ωστόσο υπάρχει και εναλλακτική δυνατότητα, όπως αυτή της εθελοντικής εργασίας γι' αυτούς που επιθυμούν να συμμετέχουν χωρίς ωστόσο να διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα.

«Ευχαριστούμε όλους τους ανθρώπους που έχουν βρεθεί στον δρόμο μας από τότε που ξεκινήσαμε μέχρι σήμερα», σημειώνουν στον εξαιρετικά ενημερωμένο ιστότοπό τους Freeandreal.org.

«Ολες οι εικόνες που έχουν αποτυπώσει στη συνείδησή μας εκτιμώνται ως θησαυροί στο ταξίδι αυτό».

Ενα ταξίδι χιλίων χιλιομέτρων αρχίζει με ένα βήμα, σύμφωνα με τη ρήση του Λάο Τσε.

Τα παιδιά του Τελαίθριον τόλμησαν το πρώτο βήμα και διένυσαν έως τώρα πολλά χιλιόμετρα.

Και το ταξίδι τους, όπως όλα δείχνουν, είναι ακόμη στην αρχή...








πηγή efsyn