Ορέστεια του Αισχύλου Σκηνοθεσία: Θεόδωρος Τερζόπουλος Παρασκευή 19 Ιουλίου | Θέατρο Δάσους Μετά την πρεμιέρα της στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, η Ορέστεια του Αισχύλου, σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου έρχεται στη Θεσσαλονίκη για μια μοναδική παράσταση.   Προπώληση εισιτηρίων εδώ | Τρέηλερ εδώ

Λίγες μόνο μέρες μετά την πρεμιέρα της στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, η τριλογία Ορέστεια του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου, παρουσιάζεται την Παρασκευή 19 Ιουλίου στο θέατρο Δάσους, στη Θεσσαλονίκη. Μια εμβληματική παράσταση διανοητικού και φιλοσοφικού βάθους, ένα ανεπανάληπτο καλλιτεχνικό γεγονός, στην πρώτη συνεργασία  του διεθνώς καταξιωμένου Έλληνα σκηνοθέτη και δάσκαλου με την πρώτη σκηνή της χώρας.

Για την Ορέστεια Tο 458 π.Χ., σε μια εποχή βίαιων κοινωνικών και πολιτικών ανατροπών, o Αισχύλος παρουσιάζει στη γιορτή των Διονυσίων την Ορέστεια (Αγαμέμνων, Χοηφόροι, Ευμενίδες), τη μοναδική σωζόμενη τριλογία αρχαίου δράματος και το τελευταίο σωζόμενο έργο του, που συνέταξε δύο μόλις χρόνια πριν από τον θάνατό του, αντανακλώντας πολλές από τις ραγδαίες μεταβολές της εποχής του.

Κεντρικός άξονας της τριλογίας είναι το τραγικό βραχυκύκλωμα του Ορέστη που διαχέεται σε όλα τα πρόσωπα του δράματος και στον χορό μέσα από διαδοχικά στάδια: από την αποσταθεροποίηση στο αδιέξοδο, στην τρέλα. Την κατάσταση αυτή εκμεταλλεύεται η Αθηνά στο τρίτο μέρος της τριλογίας, για να θεσμοθετήσει τη δημοκρατία με τη βία, μέσω μιας αμφιλεγόμενης σύναψης ειρήνης.

Στα δύο πρώτα μέρη της τριλογίας, στον Αγαμέμνονα και τις Χοηφόρους, οι δολοφονίες που βάζουν τέλος στις τυραννικές εξουσίες του Αγαμέμνονα και της Κλυταιμνήστρας αποτελούν την κορύφωση μιας νέας περιόδου κρίσης και αποσταθεροποίησης που αντανακλάται στις Ευμενίδες. Οι Ερινύες, οι χθόνιες θεότητες, εκπροσωπώντας τα ένστικτα και τις παρορμήσεις διαφυλάσσουν τη μνήμη. Γνωρίζοντας ότι κάθε διαμάχη με τους θεούς είναι προδιαγεγραμμένη ήττα, εξεγείρονται και απειλούν την ευταξία της πόλης. Ο Ορέστης πρέπει να πληρώσει για να τιμωρηθεί όχι μόνο το έγκλημα, αλλά και η επανάληψή του, και να διατηρηθεί ζωντανή η μνήμη της σύγκρουσης.

Η Αθηνά προσπαθεί με κάθε τίμημα να συνάψει «σύμφωνο ειρήνης» ανάμεσα στους θεούς και τις Ερινύες, προσφέροντας ανταλλάγματα και προνόμια. Για να πετύχει τη συνθηκολόγηση, μεταφέρει τη βία στο πεδίο της γλώσσας. Ο λόγος της εισάγει τη δόλια πειθώ, το ψέμα και την παραπλάνηση στην πολιτική σφαίρα. Οι Ερινύες υποκύπτουν με τη θέλησή τους. Φορώντας τα χαρακτηριστικά πορφυρά ενδύματα των μετοίκων, ανακηρύσσονται σε Ευμενίδες και απομακρύνονται από τον πυρήνα της πόλης. Οδηγούνται στην αφάνεια, στη λήθη, στα έγκατα της γης. Το δημοκρατικό πολίτευμα έχει εγκαθιδρυθεί. Όχι όμως ανώδυνα. Ό,τι είναι ασύμβατο με το νέο καθεστώς –το μέρος του ζωντανού σώματος που συνδέεται με τη μνήμη, τα ένστικτα, τη ζωική ορμή– έχει εξοριστεί. Η νέα τάξη πραγμάτων επιβάλλεται από τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς με τρόπο τέτοιο, ώστε αυτές οι ζωτικές δυνάμεις  μοιάζει σαν να μην υπήρξαν ποτέ.

Οι Ερινύες συμβιβάζονται και αποδέχονται την κοινωνική θέση των μετοίκων, ωστόσο η εσωτερική δομή τους δεν αλλοιώνεται. Όπως τα φυσικά φαινόμενα που δεν εξαφανίζονται από τη γη, αλλά ακολουθούν μια σπειροειδή πορεία μετουσίωσης, κλιμάκωσης και αποκλιμάκωσης, έτσι μπορούμε να φανταζόμαστε και τις χθόνιες θεότητες να οπισθοχωρούν και να αποσύρονται, για να αναδυθούν εκ νέου, παίρνοντας συνεχώς νέες, απροσδόκητες μορφές.

Σκηνοθετικό σημείωμα Γιατί η Ορέστεια συνεχίζει να ασκεί τρομακτική έλξη; Μια πιθανή απάντηση θα μπορούσε να είναι επειδή στον άνθρωπο υπάρχει η ανάγκη για μια βαθύτερη σχέση με τον Μύθο. Ο μύθος της Ορέστειας είναι επικίνδυνος, ανήκει στον κόσμο του ανοίκειου και του παράξενου, προκαλεί τον τρόμο, επειδή αποκαλύπτει το ατίθασο, το βίαιο και τους νόμους του βάθους που δεν μπορούν να δαμαστούν. Η Κλυταιμνήστρα μας καλεί να σπάσουμε μαζί τον καθρέφτη, για να γεννηθεί από τα θραύσματά του μια νέα εφιαλτική εικόνα, που ωστόσο θα διατηρεί τις σκοτεινές ρίζες του μύθου. Πρόθεσή μας είναι η μελέτη του βάθους του μύθου της Ορέστειας και η αναζήτηση του απρόβλεπτου, του ασυνήθιστου, του παράδοξου. Τα πρόσωπα προσφέρουν τα σώματά τους στο θυσιαστήριο του ανοίκειου, θέτουν διαρκή ερωτήματα και διλήμματα. Η αισθητική της παράστασης προκύπτει από τη δυναμική σχέση του Σώματος με τον Μύθο, τον Χρόνο και τη Μνήμη. Θέτουμε ξανά το θεμελιώδες οντολογικό ερώτημα «περί τίνος πρόκειται», ένα ερώτημα που δεν επιδέχεται οριστικές απαντήσεις, αλλά διαρκώς μας ενεργοποιεί προς την κατεύθυνση της ολοένα βαθύτερης έρευνας της ρίζας του ήχου, της λέξης, των πολλαπλών διαστάσεων του ανθρώπινου αινίγματος και της ανακατασκευής ενός νέου Μύθου. Θεόδωρος Τερζόπουλος

Η Ορέστεια από το Εθνικό Θέατρο Η Ορέστεια έχει παρουσιαστεί από το Εθνικό Θέατρο στην Επίδαυρο πέντε φορές μέχρι σήμερα: το 1954 και το 1959 σε σκηνοθεσία Δημήτρη Ροντήρη, το 1972 σε σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη, το 2001 σε σκηνοθεσία Γιάννη Κόκκου και το 2019 με την Ιώ Βουλγαράκη, τη Λίλλυ Μελεμέ και τη Γεωργία Μαυραγάνη, που σκηνοθέτησαν τα έργα Αγαμέμνων, Χοηφόροι και Ευμενίδες αντίστοιχα, στην πρώτη τους σκηνοθετική παρουσία στην Επίδαυρο.

Ταυτότητα παράστασης Μετάφραση: Ελένη Βαροπούλου Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία: ΘεόδωροςΤερζόπουλος Συνεργάτης σκηνοθέτης: Σάββας Στρούμπος Σκηνικά – Κοστούμια – Φωτισμοί: Θεόδωρος Τερζόπουλος Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Παναγιώτης Βελιανίτης Σύμβουλος δραματολόγος: Μαρία Σικιτάνο Δραματολόγος παράστασης: Ειρήνη Μουντράκη Βοηθός σκηνοθέτη: Θεοδώρα Πατητή Συνεργάτης σκηνογράφου: Σωκράτης Παπαδόπουλος Συνεργάτιδα ενδυματολόγου: Παναγιώτα Κοκκορού Συνεργάτης φωτιστή:  Κωνσταντίνος Μπεθάνης Καλλιτεχνική συνεργάτιδα: Μαρία Βογιατζή     Παίζουν:  Έβελυν Ασουάντ (Κασσάνδρα), Τάσος Δήμας (Φύλακας/Προπομπός), Κωνσταντίνος Ζωγράφος (Πυλάδης), Έλλη Ιγγλίζ (Τροφός), Κώστας Κοντογεωργόπουλος (Ορέστης), Δαυίδ Μαλτέζε (Αίγισθος), Άννα Μαρκά Μπονισέλ (Προφήτις), Νίκος Ντάσης (Απόλλων), Ντίνος Παπαγεωργίου (Κήρυκας), Αγλαΐα Παππά (Αθηνά), Σάββας Στρούμπος (Αγαμέμνων), Αλέξανδρος Τούντας (Οικέτης), Νιόβη Χαραλάμπους (Ηλέκτρα), Σοφία Χιλλ (Κλυταιμνήστρα/Το Είδωλον της Κλυταιμνήστρας) Xορός: Μπάμπης Αλεφάντης, Ναταλία Γεωργοσοπούλου, Κατερίνα Δημάτη, Κωνσταντίνος Ζωγράφος, Πύρρος Θεοφανόπουλος, Έλλη Ιγγλίζ, Βασιλίνα Κατερίνη, Θάνος Μαγκλάρας, Ελπινίκη Μαραπίδη, Άννα Μαρκά Μπονισέλ, Λυγερή Μητροπούλου, Ρόζυ Μονάκη, Ασπασία Μπατατόλη, Νίκος Ντάσης, Βαγγέλης Παπαγιαννόπουλος, Σταύρος Παπαδόπουλος, Μυρτώ Ροζάκη, Γιάννης Σανιδάς, Αλέξανδρος Τούντας, Κατερίνα Χιλλ, Μιχάλης Ψαλίδας, Giulio Germano Cervi   Βίντεο: Νίκος Πάστρας Φωτογραφίες: Johanna Weber

Θέατρο Δάσους (Δάσος Σέιχ Σου) Ώρα έναρξης: 21:00 Τιμές εισιτηρίων: 20€ κανονικό, 15€ μειωμένο άνω των 65 ετών, 10€ για σπουδαστές, φοιτητές, ανέργους, ΑμεΑ Διάρκεια: 200 λεπτά   Προπώληση εισιτηρίων: ticketservices.gr   Πληροφορίες: www.n-t.gr

Μπροστά σε ένα σοκαριστικό θέαμα βρέθηκαν κάτοικοι στην πόλη του Λαγκαδά χθες, όταν αντίκρισαν ένα γατάκι βίαια κακοποιημένο.

Το άτυχο ζώο ήταν ακρωτηριασμένο και ξεκοιλιασμένο, θυμίζοντας αρκετά την περίπτωση της γάτας στο Περιβολάκι Λαγκαδά που είχε βρεθεί ακρωτηριασμένη στα τρία από τα τέσσερα πόδια.

Στο τοπικό αστυνομικό τμήμα κατατέθηκε μήνυση κατ’ αγνώστων, ενώ φιλοζωικές οργανώσεις της περιοχής εκφράζουν την ανησυχία τους για το ότι πρόκειται για τον ίδιο δράστη.

Τα φιλοζωικά σωματεία της περιοχής έχουν ξεσηκωθεί και όπως αναφέρουν, όταν εντόπισαν το πρώτο ακρωτηριασμένο γατάκι «δεν μας πέρασε από το μυαλό ότι υπήρχε κάποιο άρρωστο άτομο».

Οι Αρχές αναζητούν οπτικοακουστικό υλικό από κάμερες της περιοχής προκειμένου να εντοπίσουν την ταυτότητα του δράστη, ενώ σύμφωνα με τα τραύματα ο δράστης χρησιμοποιεί σπαθί προκειμένου να ακρωτηριάσει τα γατάκια.

Ο Χρήστος Νικολόπουλος στο Θέατρο Γης στη Θεσσαλονίκη 

Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου

 

 

Τραγουδούν οι Γλυκερία, Στέλιος Διονυσίου, Πέγκυ Ζήνα,

Κώστας Μακεδόνας και Πίτσα Παπαδοπούλου

  

Ο Χρήστος Νικολόπουλος, συμπληρώνοντας 60 χρόνια ενεργής δράσης και προσφοράς στον πολιτισμό ταξιδεύει με το μπουζούκι του σε όλη την Ελλάδα! Έχοντας στο πλάι του τους κορυφαίους ερμηνευτές Γλυκερία, Στέλιο Διονυσίου, Πέγκυ Ζήνα, Κώστα Μακεδόνα και Πίτσα Παπαδοπούλου μας υπόσχεται μία αξέχαστη συναυλία την Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Γης της Θεσσαλονίκης με τα μοναδικά του διαχρονικά και κλασικά τραγούδια!

Μία μοναδική συναυλία στην οποία η μία μεγάλη επιτυχία θα διαδέχεται την άλλη όπως τα τραγούδια «Υπάρχω», «Ζήλεια μου», «Αγριολούλουδο», «Μία είναι η ουσία», «Νύχτα στάσου», «Το ποδήλατο», «Ξένος», «Αν πεθάνει μια αγάπη», «Με το στόμα γεμάτο φιλιά», «Με σκότωσε γιατί την αγαπούσα», «Με τα φώτα νυσταγμένα (οι νταλίκες)», «Κάτω απ’ το πουκάμισό μου», «Πήγα σε μάγισσες», «Ο Σαλονικιός», «Στων αγγέλων τα μπουζούκια», «Κάτσε καλά», «Βραδιάζει», «Νυχτερίδες κι αράχνες», «Ο ωραίος και η ωραία», «Και φούμα φούμα», «Η νύχτα θέλει έρωτα», «Όλες του κόσμου οι Κυριακές», «Μια γυναίκα μπορεί», «Δεν υπάρχουν άγγελοι», «Της καληνύχτας τα φιλιά» και τόσα πολλά άλλα!

Ο Χρήστος Νικολόπουλος με έναν γαλαξία αστέρων για μία μοναδική συναυλία στη Θεσσαλονίκη στο Θέατρο Γης την Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου!

 

Παρασκευή 13 Σεπτεμβρίου

Θέατρο Γης - Θεσσαλονίκη

Προπώληση εισιτηρίων: more.com

https://www.more.com/music/60-xronia-xristos-nikolopoulos-thessaloniki/

Τιμή εισιτηρίων: από 15 ευρώ

Ώρα έναρξης: 21.00

Αφιέρωμα στον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα

με τον Διονύση Τσακνή & τα «Κίτρινα Ποδήλατα»

Στο Θέατρο Κήπου

ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ:

Διονύσης Τσακνής

Κίτρινα Ποδήλατα

Steve Tesser

 

 

ΘΕΑΤΡΟ ΚΗΠΟΥ

ΔΕΥΤΕΡΑ 8 ΙΟΥΛΙΟΥ

Ένας από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς της γενιάς του, ο Διονύσης Τσακνής συναντά τα αδέλφια Γιώργο και Αλέξανδρο Παντελιά, που ακολουθούν με συνέπεια και αντοχή στο χρόνο, το δικό τους μονοπάτι στην ιστορία της ελληνικής ροκ μουσικής σκηνής, με τα «Κίτρινα Ποδήλατά» τους.

Αγαπημένοι φίλοι, που έχουν στο ενεργητικό τους συνεργασίες με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα. Τέσσερα σχεδόν χρόνια μετά το «φευγιό» του (στις 9 Σεπτεμβρίου 2019), από κοινού στη σκηνή θα ερμηνεύσουν αγαπημένα τραγούδια από το πλούσιο ρεπερτόριό του, τραγούδια που λατρεύτηκαν, ακούγονται και τραγουδιούνται από όλους.
Μαζί τους οι μουσικοί - φίλοι και συνεργάτες του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα: Άκης Άμπράζης (πιάνο), Ηλίας Παρασκευόπουλος (τύμπανα), Steve Tesser (ηλεκτρική κιθάρα), Αντώνης Καλαντζάκος (ηλεκτρικό μπάσο) και ο υπέυθυνος ήχου Κώστας Κυριακίδης 

Σε ένα αφιέρωμα στη μνήμη αλλά και στο έργο του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, τραγούδια που εξακολουθούν ασταμάτητα να παίζονται, ως δήλωση συνεχούς παρουσίας: «μα υπάρχω ακόμα, είμαι ακόμα εδώ»...

ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ:
Διονύσης Τσακνής
Κίτρινα Ποδήλατα
Steve Tesser

Μουσικοί: 

Πιάνο: Άκης Αμπράζης

Τύμπάνα: Ηλίας Παρασκευόπουλος

Ηλεκτρική κιθάρα: Steve Tesser

Ηλεκτρικό μπάσο: Αντώνης Καλαντζάκος

Υπέυθυνος ήχου: Κώστας Κυριακίδης

 

Προπώληση: Ταμείο Θεάτρου Αμαλία , Καφέ Μπαρ Σαρωθρον , Καφε Μπαρ Διώροφον

Ηλεκτρονική προπώληση: come together.gr

 

Τιμές εισιτηρίων: Γενική Είσοδος 20 ευρώ & Μειωμένο (Αμέα – Φοιτητών - ΑμέΑ)

Αφημένος στην «τύχη» του είναι τόσο ο Λευκός Πύργος, όσο και το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού της Θεσσαλονίκης σύμφωνα με όσα καταγγέλλει το ΚΚΕ σε ερώτηση του προς το υπουργείο πολιτισμού. 

Σύμφωνα με το κείμενο της ερώτησης, στον Λευκό Πύργο δεν υπάρχει νυχτοφύλακας, ενώ «λόγω έλλειψης προσωπικού στο Μ.Β.Π. είναι κλειστές καθημερινά 3 αίθουσες (λιγότερες φορές και 4), ενώ στον Λ.Π. ένας όροφος (κάποιες φορές και 2 όροφοι)».

Επίσης «στους δύο χώρους Μ.Β.Π. και Λ.Π. απασχολείται μόνο μία καθαρίστρια και αυτή εργολαβική, η οποία εργάζεται μόνο τις καθημερινές, μοιράζοντας το 8ωρό της στους δύο χώρους. Το Σαββατοκύριακο δηλαδή ο Λ.Π., που δέχεται πάνω από 1.000 επισκέπτες, μένει χωρίς καθαρίστρια με αποτέλεσμα η κατάσταση να είναι τραγική».

 

Αναλυτικά η ερώτηση του ΚΚΕ:

«ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς την Υπουργό Πολιτισμού

Θέμα: Υπολειτουργεί το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης

Το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης (Μ.Β.Π.), στο οποίο ανήκει διοικητικά και το μνημείο του Λευκού Πύργου (Λ.Π.), είναι ένα από τα πέντε μεγαλύτερα μουσεία της χώρας, που εδώ και ένα χρόνο έχουν μετατραπεί σε ΝΠΔΔ.

Παρ’ όλο που η θερινή περίοδος για τα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους έχει ξεκινήσει από 1/4 και λήγει στις 30/11, η κατάσταση που επικρατεί σήμερα είναι η παρακάτω:

Υπηρετούν 27 μόνιμοι φύλακες (ημερήσιοι και νυχτερινοί), που απασχολούνται 20 στο Μ.Β.Π., συμπεριλαμβανομένων και των 2 νυχτοφυλάκων και 7-8 στον Λ.Π. χωρίς να υπηρετεί νυχτοφύλακας. Το Μ.Β.Π. έχει 11 αίθουσες και ο Λ.Π. έχει ισόγειο, εξώστη και 5 ορόφους. Λόγω έλλειψης προσωπικού στο Μ.Β.Π. είναι κλειστές καθημερινά 3 αίθουσες (λιγότερες φορές και 4), ενώ στον Λ.Π. ένας όροφος (κάποιες φορές και 2 όροφοι).

Οι δύο χώροι είναι ανοιχτοί κάθε μέρα σε μία βάρδια, από τις 8:30-15:30, ενώ θα έπρεπε να λειτουργούν σε δύο βάρδιες έως τις 8 μ.μ., όπως συμβαίνει κάθε χρόνο τέτοια περίοδο. Ειδικότερα ο Λ.Π. δέχεται ημερησίως πάνω από 600 επισκέπτες τις καθημερινές, ενώ τα Σαββατοκύριακα πάνω από 1.000.

Στους δύο χώρους Μ.Β.Π. και Λ.Π. απασχολείται μόνο μία καθαρίστρια και αυτή εργολαβική, η οποία εργάζεται μόνο τις καθημερινές, μοιράζοντας το 8ωρό της στους δύο χώρους. Το Σαββατοκύριακο δηλαδή ο Λ.Π., που δέχεται πάνω από 1.000 επισκέπτες, μένει χωρίς καθαρίστρια με αποτέλεσμα η κατάσταση να είναι τραγική. Να σημειωθεί ότι η μία αυτή εργολαβική καθαρίστρια πρέπει να καθαρίσει όχι μόνο τους εκθεσιακούς χώρους του ΜΒΠ και του Λ.Π., αλλά και τα γραφεία της διοίκησης και του κτιρίου διοίκησης (λογιστήριο, ΕΚΕΒΥΜ, γραφεία αρχιτεκτόνων και αρχαιολόγων).

Προκειμένου να λειτουργήσουν με ασφάλεια οι παραπάνω χώροι, για τους επισκέπτες, τα μνημεία, τους εργαζόμενους και κυρίως να λειτουργούν σε δύο βάρδιες από τις 8 π.μ. έως τις 8 μ.μ., όπως λειτουργούσαν τα μουσεία κάθε χρόνο σχεδόν με την έναρξη της θερινής περιόδου, προκηρύσσονταν θέσεις για την πρόσληψη εποχικού προσωπικού φύλαξης και καθαριότητας.

Παρότι υπάρχει ανάγκη για πρόσληψη μόνιμου προσωπικού, πράγμα που αποτελεί και αίτημα των εργαζομένων, η κυβέρνηση διαχρονικά όχι μόνο δεν προχωρά σε προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, αλλά μέχρι σήμερα καμία πρόσληψη δεν έχει πραγματοποιηθεί ούτε καν σε εποχικό προσωπικό και γι αυτό υπολειτουργούν τόσο το Μ.Β.Π. όσο και ο Λ.Π., όπως περιγράφηκε παραπάνω. Πέραν της καθυστέρησης που υπάρχει στην πρόσληψη του εποχικού προσωπικού, η φετινή προκήρυξη προβλέπει 28 ημερήσιους φύλακες, 1 καθαρίστρια και 1 νυχτοφύλακα και για τους 2 χώρους. Αριθμός σχεδόν μισός από τα άτομα που προσλήφθηκαν πέρυσι, που ήταν 55.

Ο αριθμός των 28 ημερήσιων συμβασιούχων φυλάκων που προβλέπονται για την φετινή χρονιά, επιπλέον των 27 μονίμων (σύνολο 55), δεν επαρκεί, αφού μόνο για τον Λ.Π. χρειάζονται 20-25 άτομα, που είναι από τα μνημεία με τις μεγαλύτερες επισκεψιμότητες στην χώρα. Ενώ σοβαρά ερωτηματικά εγείρει το γεγονός ότι, μέχρι και σήμερα, ο Λ.Π. δεν φυλάσσεται την νύχτα.

Η μία εργολαβική καθαρίστρια που απασχολείται σήμερα και είναι υπεύθυνη και για το Μ.Β.Π. και για τον Λ.Π. προφανώς είναι αδύνατον να ασκήσει τα καθήκοντα καθαριότητας με αποτέλεσμα τις συνεχείς διαμαρτυρίες των επισκεπτών. Να σημειωθεί ότι, η προκήρυξη προβλέπει την πρόσληψη ακόμη μόνο ενός ατόμου για καθαριότητα.
Μετά από τα παραπάνω όχι μόνο δεν διασφαλίζεται η εύρυθμη λειτουργία του Μ.Β.Π. και του Λ.Π. αλλά τίθενται θέματα ασφάλειας και υγιεινής τόσο για τους επισκέπτες, όσο και για τους εργαζόμενους.

Με βάση τα παραπάνω ΕΡΩΤΑΤΑΙ η κ. Υπουργός, σε ποιες επείγουσες ενέργειες θα προβεί η κυβέρνηση, για την άμεση πρόσληψη όλου του αναγκαίου προσωπικού αρχαιοφυλάκων και άλλων απαραίτητων ειδικοτήτων (συμπεριλαμβανομένου και της καθαριότητας), προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή και εύρυθμη λειτουργία του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης και του μνημείου του Λευκού Πύργου.

Οι Βουλευτές
Δελής Γιάννης
Στολτίδης Λεωνίδας».

…όταν η Κρήτη ανταμώνει με το Βορρά!

Μετά από την επιτυχημένη χειμερινή τους περιοδεία, οι  αγαπημένοι μας "πλανόδιοι μουσικοί" Γιώργος και Νίκος Στρατάκης, παρέα με ολόκληρη την μουσική ομάδα τους, επιστρέφουν στη Θεσσαλονίκη, για μια συναυλία κάτω από τον καλοκαιρινό ουρανό της πόλης την Πέμπτη 13 Ιουνίου στο Δημοτικό θέατρο Κήπου!

Όλοι μαζί θα τραγουδήσουμε και θα χορέψουμε με ένα ανανεωμένο ζωντανό πρόγραμμα καμωμένο από αγαπημένες επιτυχίες τους, επιλεγμένες διασκευές, καθώς και νέα τους τραγούδια για να γευτούμε αυτή την μοναδική μουσική περιπέτεια που χρόνια τώρα έχουμε μάθει να ζούμε μαζί τους. Άλλωστε είναι γνωστό πως η κάθε τους live εμφάνιση είναι μια ξεχωριστή εμπειρία και κάθε φορά διαφορετική!

Στις δυσκολίες των καιρών, οι Στρατάκηδες μετουσιώνουν την κάθε τους εμφάνιση σε μια μεγάλη γιορτή, γίνονται ένα με τους μουσικούς τους και μοιράζονται με το κοινό τους την μοναδική ενέργεια τους, που αβίαστα πηγάζει μέσα από την παράδοση και την τέχνη τους.

Αναζητούν, φιλτράρουν και επιβεβαιώνουν κάθε φορά την "ταυτότητα" τους, μέσα από ένα ειλικρινές μουσικό αλισβερίσι ενέργειας με τον κόσμο τους.

 

Θέατρο Κήπου

Πλατεία ΧΑΝΘ – Θεσσαλονίκη

Πέμπτη 13 Ιουνίου

Οι πόρτες ανοίγουν στις 20:30

 

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ :

-- Προπώληση : 15€

-- Ταμείο : 18€

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ:

-- more.com (πανελλαδικά)

-- Καταστήματα Public (πανελλαδικά)

-- Καταστήματα Nova (πανελλαδικά)

-- Café Ηλιοτρόπιο (Θεσσαλονίκη)

-- Σάρωθρον (Θεσσαλονίκη)

Σταύρος Σιόλας – Ρίτα Αντωνοπούλου

ΘΕΑΤΡΟ ΚΗΠΟΥ – ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 17.06

 

Κάθε φορά που βρίσκονται μαζί στη σκηνή γεννιέται μια μεγάλη γιορτή, όπου τα τραγούδια αποκτούν μια πρωτόγνωρη συγκίνηση.

Δευτέρα 17.06 «Καλοκαίρι στο Θέατρο Κήπου» στο κέντρο της Θεσσαλονίκης!

Ο Σταύρος Σιόλας και η Ρίτα Αντωνοπούλου τραγουδούν με την ξεχωριστή φλόγα στη φωνή αυτών που καίγονται σε κάθε συλλαβή και νότα. Η συνύπαρξη τους αποτελεί μια εξαιρετική συνεργασία και ένα σμίξιμο απολύτως φυσικό και αυτονόητο, μια που μοιράζονται την ίδια αγάπη και πάθος γι’ αυτό που κάνουν.

Αφορμή των κοινών τους εμφανίσεων το επερχόμενο ολοκληρωμένο album της Ρίτας Αντωνοπούλου σε μουσική του Σταύρου Σιόλα, στίχους αρκετών σημαντικών δημιουργών αλλά και της Ρίτας που για πρώτη φορά το επιχειρεί. Έχει ήδη κυκλοφορήσει το πρώτο δείγμα της δουλειάς τους και το κοινό το έχει λατρέψει

 Και οι δύο έχουν γράψει χιλιόμετρα στο έντεχνο τραγούδι, με πίστη και αφοσίωση σε όσα αξίζουν.

Ο συνθέτης, τραγουδοποιός και ερμηνευτής Σταύρος Σιόλας, με άξονες το λυρισμό και την παράδοση, την κατάνυξη και το διονυσιασμό γεφυρώνει αρμονικά το χθες και το σήμερα.

Η Ρίτα Αντωνοπούλου έχει συνεργαστεί με ιερά τέρατα του χώρου, διαθέτοντας μια σπάνια φωνή, δίνοντας σε κάθε της εμφάνιση μια μοναδική διάσταση πηγαίας θεατρικότητας.

Στο πρόγραμμα τους θα μας ταξιδέψουν σ’ ένα ευρύ φάσμα του ελληνικού τραγουδιού μέσα από το προσωπικό τους ρεπερτόριο αλλά και τραγούδια σημαντικών Ελλήνων συνθετών και τραγουδοποιών που θα πάρουν κάτι από την προσωπικότητα τους.

 

Συμμετέχουν οι:

- Μιχάλης Ατσάλης: κιθάρες

- Αγγέλικα Παπανικολάου: ακορντεόν

- Κυριάκος Καραμπερόπουλος: πνευστά

- Βασίλης Γιασλακιώτης: ντραμς

- Βασίλης Νικολόπουλος: μπάσο

- Σάκης Πυριόχος: επιμέλεια ήχου

 

Θέατρο Κήπου Θεσσαλονίκη

Έναντι Χανθ

Οι πόρτες ανοίγουν στις 20:00

Ώρα έναρξης: 21.00

 

Τιμές εισιτήριων:

Προπώληση: 13 ευρώ 

Ταμείο: 15 ευρώ 

Φοιτητικό, Ανέργων και ΑΜΕΑ: 10 ευρώ 

 

Προπώληση:

Ηλεκτρονικά στο more.com

https://www.more.com/music/rita-antonopoulou-stauros-siolas-thessaloniki/

 

Φυσικά σημεία προπωλησης

Cafe- Bar Σάρωθρον (Κατούνη 17, Λαδάδικα)

Cafe- Bar Διώροφον (Κερασούντος 81, Καλαμαριά)

Tαμείο του θεάτρου Αμαλία (Αμαλίας 71)

Πληροφορίες- κρατήσεις : 6936-915422

 

Οργάνωση και εκτέλεση παραγωγής: Melodica Art Productions & Τεχνών Δράσις

«Λίγο φαΐ για τον δρόμο»

Μία βιωματική διαδρομή σε 3 σταθμούς

 

Τελευταίες διαδρομές και παραστάσεις

έως την Κυριακή 2 Ιουνίου

 

Το «Λίγο φαΐ για τον δρόμο», η νέα συμπαραγωγή της εταιρείας θεάτρου ΓΚΡΑΝ ΓΚΙΝΙΟΛ και της ομάδας THESSALONIKI WALKING TOURS, ολοκληρώνεται με 4 επιπλέον, τελευταίες διαδρομές και παραστάσεις στις 30-31 Μαΐου και 1-2 Ιουνίου. Πρόκειται για ένα βιωματικό project που προσεγγίζει με ανατρεπτικό και συμπεριληπτικό τρόπο μία από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές της πρόσφατης, σκοτεινής ιστορίας της Θεσσαλονίκης: τον εκτοπισμό και τη δολοφονία των Εβραίων συμπολιτών μας στο Άουσβιτς.

Στις 9 Απριλίου του 1941, οι Ναζί καταλαμβάνουν τη Θεσσαλονίκη, με την πόλη να βιώνει την πρωτοφανή γερμανική κατοχική τρομοκρατία και τον σχεδόν ολοκληρωτικό αφανισμό του «διαφορετικού» στοιχείου. Αντί να γίνει κραυγή, το μεγάλο αυτό τραύμα μεταφέρεται από γενιά σε γενιά σαν ψίθυρος και χάνεται μέσα σε θραυσματικές αφηγήσεις και αοριστολογίες, με αποτέλεσμα οι νεότεροι να μην γνωρίζουν σε ποια πόλη ζουν και ποια γεγονότα την άλλαξαν για πάντα.

Στοχεύοντας στην ενίσχυση της συλλογικής μνήμης των κατοίκων της πόλης, η ΓΚΡΑΝ ΓΚΙΝΙΟΛ και η THESSALONIKI WALKING TOURS ενώνουν τα κομμάτια της χαμένης ιστορίας και προσκαλούν τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης σε μια μοναδική, βιωματική διαδρομή που περιλαμβάνει 3 σταθμούς:

Σταθμός Πρώτος: Δυτικά του κέντρου της πόλης

Η βιωματική διαδρομή ξεκινά με μια περιπατητική αφήγηση στα δυτικά του κέντρου της πόλης από τη δημοσιογράφο Εύη Καρκίτη, αναζητώντας τα ορατά αλλά και τα αόρατα ίχνη του εκτοπισμού των Εβραίων συμπολιτών μας προς το γκέτο Χιρς και τον Παλαιό Σιδηροδρομικό Σταθμό, από όπου, τον Μάρτιο του 1943, αναχώρησαν τα πρώτα τρένα για το Άουσβιτς. Με τη χρήση ατομικών ακουστικών μέσων και τη βοήθεια της τεχνολογίας ΑΙ, μεταφερόμαστε νοερά στη συνταρακτική εκείνη εποχή, μέσα από τις φωνές των ανθρώπων: εκείνων που έφυγαν, εκείνων που έμειναν και εκείνων που δεν ήθελαν να γνωρίζουν. Έτσι, το χαμένο στις σκιές και τη λήθη παρελθόν ζωντανεύει στο παρόν και γίνεται κάτι που μπορούμε να αγγίξουμε, να νιώσουμε, να κατανοήσουμε. 

 

Σταθμός Δεύτερος: Λεωφορείο

Επιβιβαζόμαστε σε ένα λεωφορείο-χώρο μνήμης, το οποίο μας μεταφέρει από τον Παλαιό Σιδηροδρομικό Σταθμό σε μια σκοτεινή βιομηχανική αποθήκη στα δυτικά της πόλης. Με τη χρήση των ατομικών ακουστικών, ακολουθούμε νοερά την πορεία των συμπολιτών μας προς το Άουσβιτς.

Σταθμός Τρίτος: Μια σκοτεινή αποθήκη στα δυτικά της πόλης

Η αποθήκη είναι ο τρίτος και τελευταίος σταθμός της διαδρομής μας, η οποία ολοκληρώνεται με μια ξεχωριστή παράσταση, σε πρωτότυπο κείμενο του Κωνσταντίνου Μαυρόπουλου και σε σκηνοθεσία Χρήστου Παπαδημητρίου, που αναδεικνύει την οικουμενικότητα όχι μόνο του Ολοκαυτώματος, αλλά συμπεριληπτικά των φυλετικών, ταξικών και κοινωνικών διαχωρισμών.

Πιστό στα γεγονότα, το «Λίγο φαΐ για τον δρόμο» αποτελεί μία ξεχωριστή εμπειρία για τον θεατή και στοχεύει στη διαχείριση του τραύματος που άλλαξε διά παντός την ταυτότητα της Θεσσαλονίκης.

*Κατά τη διάρκεια της βιωματικής διαδρομής, ακούγονται αποσπάσματα από την «Τζιοκόντα» του Νίκου Κοκάντζη, καθώς και έργων των Γιώργου Ιωάννου, Ντίνου Χριστιανόπουλου, Dante Alighieri, Friedrich Nietzsche, Γιτσχάκ Κατσνέλσον κ.ά.

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Πρωτότυπο Κείμενο: Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος

Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία: Χρήστος Παπαδημητρίου

Σκηνικά – Κοστούμια: Μαρία Καβαλιώτη

Φωτισμοί: Διονύσης Καραθανάσης

Πρωτότυπη Μουσική Σύνθεση: Χρύσα Λαζαριώτου – Χρήστος Γκουγκούμας

Τεχνική Επιμέλεια – Κατασκευές: Γιώργος Μαυρόπουλος

Φωτογραφίες – Trailer: Γιώργος Κόγιας

Σχεδιασμός αφίσας: Can Temizgezek

Οργάνωση Παραγωγής: Γιάννης Γκουντάρας

Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Λία Κεσοπούλου

Παραγωγή: ΓΚΡΑΝ ΓΚΙΝΙΟΛ ΑΜΚΕ

Το project «Λίγο φαΐ για τον δρόμο» πραγματοποιείται υπό την αιγίδα και με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού. Under the auspices and with the financial support of the Ministry of Culture.

Αρωγός – Συμπαραστάτης: Δήμος Κορδελιού Ευόσμου

Ερμηνεύουν:

Διονύσης Καραθανάσης

Μαρία Κατσιά

Ιωάννα Λαμνή

Στάθης Μαυρόπουλος

Ιωάννα Σιδηροπούλου

Σάββας Τραπεζάνογλου

Τραγούδι – Φωνητικά: Χρύσα Λαζαριώτου

Μουσική επί σκηνής: Χρήστος Γκουγκούμας

Αφήγηση: Εύη Καρκίτη

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Ημέρες τελευταίων διαδρομών: Παρασκευή 24/5, Σάββατο 25/5, Κυριακή 26/5, Πέμπτη 30/5, Παρασκευή 31/5, Σάββατο 1/6 και Κυριακή 2/6 στις 19:30

Διάρκεια διαδρομής: 2,5 ώρες

Σημείο συνάντησης/εκκίνησης: Βίλα Πετρίδη, Αναγεννήσεως 10

Σημαντικό: Μετά την ολοκλήρωση της βιωματικής διαδρομής, το λεωφορείο επιστρέφει τους συμμετέχοντες στο σημείο εκκίνησης.

Τιμή εισιτηρίου: 20 ευρώ

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.more.com/theater/ligo-fai-gia-ton-dromo-1/

Σημαντικό: Σε κάθε διαδρομή μπορούν να συμμετέχουν αυστηρά 50 άτομα. Για τον λόγο αυτό, είναι απαραίτητη η προκράτηση θέσεων και η προαγορά εισιτηρίων μέσω more.com. Δεν υπάρχει δυνατότητα αγοράς εισιτηρίων από το σημείο συνάντησης/εκκίνησης της διαδρομής.

Πληροφορίες: 6986818052, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Περισσότερα:

Website: https://granginioltheatro.gr/

Facebook page: https://www.facebook.com/granginiol

Instagram: https://www.instagram.com/granginioltheatro/

Ομαδική έκθεση

Then and Again. Τότε και ξανά
Επαναπροσδιορίζοντας την τελετουργία στα σύγχρονα Βαλκάνια

Εγκαίνια: Πέμπτη 23 Μαΐου 2024, 19:00
24 Μαΐου – 6 Ιουλίου 2024

Παράρτημα Θεσσαλονίκης
Βίλα Καπαντζή, Βασιλίσσης Όλγας 108

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Καλλιτέχνες/Καλλιτέχνιδες: Κρατούμενοι Σωφρονιστικού Καταστήματος Χίου και Στρατής Βογιατζής, Μαριέττα Μαυροκορδάτου, Martin Atanasov, Ali Cem Doğan (Darağaç Collective), Armin Graca, Teodora Ivkov, Luka Pešun, Marius Ionut Scarlat, Gerta Xhaferaj

Επιμέλεια: Γιώργος Πρίνος, Δημήτρης Τσουμπλέκας

Το Goethe-Institut σάς προσκαλεί στα εγκαίνια της ομαδικής έκθεσης «Then and Again. Τότε και ξανά. Επαναπροσδιορίζοντας την τελετουργία στα σύγχρονα Βαλκάνια» τα οποία θα πραγματοποιηθούν την Πέμπτη 23 Μαΐου στις 19:00 στο ΜΙΕΤ–Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, Παράρτημα Θεσσαλονίκης. Η έκθεση, που θα φιλοξενείται στο ΜΙΕΤ έως και τις 6 Ιουλίου 2024, εξετάζει τα σύγχρονα τελετουργικά που συναντάμε σε κοινωνίες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Εννέα καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες από διαφορετικές χώρες φωτίζουν τον ρόλο και τη σημασία που έχουν οι επαναλαμβανόμενες αυτές πρακτικές.

Σε επιμέλεια του Γιώργου Πρίνου και του Δημήτρη Τσουμπλέκα, περιλαμβάνει νέα έργα δημιουργών που δουλεύουν με το μέσο της φωτογραφίας ή άλλα μέσα βασισμένα στον φακό. Η έκθεση παρουσιάζεται στη Θεσσαλονίκη σε συνεργασία με το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης και με την υποστήριξη του MOMus–Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης.

Κοινωνική συνοχή ή αποκλεισμός; Τα τελετουργικά είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ανθρώπινης επικοινωνίας και λένε πολλά για τις αξίες, τις αντιλήψεις περί ρόλων και την κοινωνική συνύπαρξη μιας κοινωνίας. Παράλληλα, μπορεί να έχουν μια ρυθμιστική, υποστηρικτική λειτουργία – ή να βασίζονται σε μορφές εξουσίας που παράγουν καταπίεση και αποκλεισμό. Είτε έτσι είτε αλλιώς, τα τελετουργικά αφορούν πάντα κάποιο πλέγμα σχέσεων.

Ποια βαρύτητα μπορεί να έχουν όμως στη σύγχρονη κοινωνία αυτές οι επανερχόμενες πρακτικές που συνήθως έχουν τις ρίζες τους σε παραδόσεις; Μπορούν τα τελετουργικά να συμβάλουν ώστε η ολοένα πιο κατακερματισμένη κοινωνία να αποκτήσει προσανατολισμό και πνεύμα ενότητας; Και ποιες ατομικές ή συλλογικές μορφές έκφρασης μπορούν να θεωρηθούν τελετουργικά; Υπάρχουν σήμερα τυπικές, επαναλαμβανόμενες ατομικές ή συλλογικές πράξεις στην περιοχή μας που να λειτουργούν ως «σύγχρονα τελετουργικά»; Ποια η σημασία των τελετουργικών στη σύγχρονη κοινωνία; Μπορούν τα τελετουργικά να βοηθήσουν ώστε να δοθεί προσανατολισμός, ασφάλεια και η αίσθηση της κοινότητας σε μια κοινωνία που γνωρίζει έναν όλο και μεγαλύτερο κατακερματισμό;

Με την ομαδική έκθεση «Then and Again. Τότε και ξανά. Επαναπροσδιορίζοντας την τελετουργία στα σύγχρονα Βαλκάνια» το Goethe-Institut διερευνά τα ερωτήματα αυτά ειδικά για την περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Εννέα καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες από διαφορετικές χώρες (Αλβανία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Ελλάδα, Κροατία, Κύπρο, Ρουμανία, Σερβία και Τουρκία) φωτίζουν σε εννέα έργα, χρησιμοποιώντας, μεταξύ άλλων, το μέσο της φωτογραφίας, τον ρόλο και τη σημασία των τελετουργικών.

Ομαδικές ξεναγήσεις 
Κάθε Πέμπτη στις 18:00, καθόλη τη διάρκεια της έκθεσης, θα πραγματοποιούνται ξεναγήσεις ανοιχτές προς το κοινό.
Ημερομηνίες: 30.5., 6, 13, 20, 27.6. & 4.7.
Ώρα: 18:00
Γλώσσα: ελληνικά
Δήλωση συμμετοχής στις ξεναγήσεις

Καλλιτέχνες/Καλλιτέχνιδες:

Ο Στρατής Βογιατζής είναι ανθρωπολόγος, σκηνοθέτης, συγγραφέας και εικαστικός και το έργο του περιστρέφεται γύρω από ζητήματα ταυτότητας, διασπορισμού και συνόρων, κυρίως μεταξύ ανθρώπινου και μη ανθρώπινου κόσμου. Είναι ο ιδρυτής του Caravan Project, μιας διεπιστημονικής κολεκτίβας που πραγματεύεται ποικίλες μορφές παραγωγής γνώσης μέσα από καλλιτεχνικές-ερευνητικές δράσεις και οπτικοακουστικές παραγωγές, που δίνουν έμφαση στις συμβιώσεις, τη διαθεματικότητα και τον μετανθρωποκεντρικό λόγο. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Χίο. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. strativogiatzis.com

Η Μαριέττα Μαυροκορδάτου διερευνά μέσα από την πρακτική της τις πιθανές μορφές του φωτογραφικού μέσου. Επαναπροσδιορίζοντας αυτοβιογραφικά στοιχεία, τα οποία χρησιμοποιεί ως σημεία αναφοράς, παρουσιάζεται ένας καινούριος τρόπος αντίληψης μέσα από τη ματιά της καλλιτέχνιδας. Πρόσφατες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις: GIRL, Θκιό Ππαλιές, Λευκωσία (2023), Ah This!, Felix Gaudlitz, Βιέννη (2023), Homotopy Type Theory, Όσλο (2023), Park Activity, Θκιό Ππαλιές, Λευκωσία (2023), Our Misfortune, Thousand Julys, Λευκωσία (2022), Power, Corruption & Lies, Unit 3 Projects, Λονδίνο (2022). Σπούδασε στο Slade School of Fine Art και στο Camberwell College of Arts του Λονδίνου. Ζει και εργάζεται στο Λονδίνο.

Ο Martin Atanasov είναι εικαστικός καλλιτέχνης και ερευνητής. Στο έργο του διερευνά το queer σώμα, την ομοφυλοφιλία στο πλαίσιο της Βουλγαρίας και την πολιτική και κοινωνική μετάβαση της χώρας μετά την πτώση του κομουνιστικού καθεστώτος. Τα κύρια μέσα που χρησιμοποιεί στην εικαστική του έρευνα είναι η φωτογραφία, το βίντεο, τα φωτογραφικά βιβλία και τα κείμενα. Μερικά από τα πρόσφατα έργα του είναι το φωτογραφικό βιβλίο (αυτοέκδοση) και πρότζεκτ How To Forget Your Past Fast, που εκτέθηκε στο φεστιβάλ Circulations, στο Παρίσι, το 2023· η εγκατάσταση και φωτογραφικό βιβλίο Notes on Cutout Study, που εκτέθηκε στον χώρο τέχνης GARA, στη Σόφια, το 2023· το Between the Wild Grass, ένα ηχητικό έργο/συνομιλία με την Katy Bentall και μέρος της εγκατάστασης του πρότζεκτ New Ecologies, που εκτέθηκε στην γκαλερί Swimming Pool, στη Σόφια, το 2023· και το Nature Index, μια αυτοέκδοση φωτογραφικού φανζίν, σε συνεργασία με τον Konstantin Georgiev (2021-23). Ζει και εργάζεται στη Σόφια.

Ο Ali Cem Doğan εργάζεται σε διάφορα κινηματογραφικά πρότζεκτ ως διευθυντής φωτογραφίας, καθώς και ως λέκτορας στα τμήματα Καλών Τεχνών και Κινηματογράφου και Ψηφιακών Μέσων του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Σμύρνης. Είναι επίσης από τα ιδρυτικά μέλη της συλλογικότητας İzmir Darağaç. Μεγάλωσε στη Σμύρνη και αποφοίτησε από το Τμήμα Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και Επικοινωνίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Σμύρνης το 2013, ενώ ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης το 2018. «Ασχολούμαι με την οπτικοακουστική τεκμηρίωση αφηγήσεων που προκύπτουν μέσα από τη χρήση της ρητορικής και των συμβόλων. Η εστίασή μου περιστρέφεται γύρω από τη διερεύνηση της ταυτότητας, της κοινωνικοπολιτισμικής ύπαρξης και των αγώνων των ανθρώπων μέσα στις κοινότητές τους, που λειτουργούν ως θεμελιώδη στοιχεία της αφήγησής μου. Μέσα από τα έργα μου, οπτικοποιώ έναν χώρο για αυτές τις αφηγήσεις, ενώ άλλες φορές τοποθετώ αυτούς τους χαρακτήρες ακριβώς στο κέντρο των δικών τους ιστοριών». Ζει και εργάζεται στη Σμύρνη.

Ο Armin Graca είναι φωτογράφος και αφηγητής ιστοριών, που γεννήθηκε στο Σαράγιεβο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Χρησιμοποιεί την κάμερά του για να καταγράψει την καθημερινή κοινωνική ζωή, αφηγούμενος ιστορίες μέσα από την οπτική εμπειρία. Η φωτογραφία δρόμου και το ντοκιμαντέρ είναι τα κύρια ενδιαφέροντά του και περνάει τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο του φωτογραφίζοντας στους δρόμους. Επιπλέον, εργάζεται σε μακροχρόνια πρότζεκτ ντοκιμαντέρ. Το 2023 κέρδισε το Α΄ Βραβείο στο Φεστιβάλ Φωτογραφίας Δρόμου των Βρυξελλών, καθώς επίσης ένα βραβείο Grand Prix και το Α΄ Βραβείο στο Φεστιβάλ Φωτογραφίας του Σαράγιεβο. Ζει και εργάζεται στο Βελιγράδι. armingraca.com

Η Teodora Ivkov είναι εικαστική ερευνήτρια και καλλιτέχνιδα. Μέσα από τη δουλειά της, εξερευνά την προσωπική και εθνική της ταυτότητα, εστιάζοντας στη συλλογή παραμελημένων τεχνουργημάτων και χειρονομιών, συνυφαίνοντας συχνά, μέσα από την ερευνητική της διαδικασία, μια ιστορία που αφηγείται μέσω φωτογραφίας, απτών αντικειμένων, βιβλίων και εκθέσεων. Πήρε πτυχίο Καλλιτεχνικής Φωτογραφίας από την Ακαδημία Τεχνών του Πανεπιστημίου του Νόβι Σαντ και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού (MSc) στον Σχεδιασμό Προϊόντων και Υπηρεσιών από το Πανεπιστήμιο Sapienza της Ρώμης (2020, με άριστα). Αυτή την περίοδο, εκπονεί το διδακτορικό της στο Sapienza, με θέμα τη φωτογραφία ως οπτική μέθοδο για την έρευνα στο design. Ζει και εργάζεται στη Ρώμη.

Ο Luka Pešun είναι φωτογράφος. Το κύριο ενδιαφέρον του περιστρέφεται γύρω από τη διερεύνηση των εννοιών της ταυτότητας, της οικογένειας και του ανήκειν, δίνοντας έμφαση στο queer ως αντίβαρο στην κανονικότητα. Η δουλειά του είναι κυρίως ψηφιακή και ντοκιμαντερίστικη, αλλά περιλαμβάνει επίσης την οικειοποίηση εικόνων που εντοπίζει σε οικογενειακά άλμπουμ, στιγμιότυπα οθόνης και αναλογικές φωτογραφίες, οι οποίες μοιάζουν να είναι σε μια ενδιάμεση συνθήκη μεταξύ σκηνοθεσίας και πραγματικότητας. Αναζητώντας το νόημα σε σχέση με το πλαίσιο, εξερευνά διάφορα πράγματα, από τετριμμένα έως προσωπικά, δείχνοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη σχέση μεταξύ του ατόμου και του χώρου στον οποίο αυτό κατοικεί. Είναι κάτοχος μεταπτυχιακού στη Φωτογραφία από την Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Ζάγκρεμπ και έχει συμμετάσχει σε διάφορες ομαδικές και ατομικές εκθέσεις σε όλη την Κροατία, ανάμεσά τους και στο 36ο Youth Salon του Ζάγκρεμπ. Ζει και εργάζεται στο Ζάγκρεμπ. lukapesun.com 

Ο Marius Ionut Scarlat είναι φωτογράφος τεκμηρίωσης. Ενδιαφέρεται για κοινωνικά ζητήματα της Ρουμανίας, παίζοντας με την ένταση που μπορούν να εισαγάγουν οι νέες αφηγήσεις στον τομέα της φωτογραφίας τεκμηρίωσης. Στη δουλειά του επιμένει σε αυτές τις εντάσεις και τις συγκρούσεις που προέκυψαν λόγω της μετακίνησής του στην Ισπανία. Το έργο του έχει αναγνωριστεί και βραβευτεί σε διάφορους διεθνείς διαγωνισμούς: PHotoEspaña, Magnum Photos, Futures Photography, The Emerging Photographer Fund, Visa pour l ́image και Matera European Photography. Πέρα από τις καλλιτεχνικές του αναζητήσεις, έχει και ακαδημαϊκή καριέρα, διδάσκοντας στη Σχολή Καλών Τεχνών TAI της Μαδρίτης. Ο Scarlat ζει και εργάζεται μεταξύ Ρουμανίας και Ισπανίας. mariusionutscarlat.com

Η Gerta Xhaferaj είναι εικαστική καλλιτέχνιδα και φωτογράφος, έχοντας επίσης αρχιτεκτονικό υπόβαθρο. Επιστρατεύοντας τόσο τον αυθορμητισμό όσο και τη μεθοδολογία, η καλλιτεχνική της εστίαση εδράζεται σε ένα ιστορικό και ντοκιμαντερίστικο ύφος, επιδιώκοντας τη βαθιά εμπλοκή με συγκεκριμένες πραγματικότητες για την εξαγωγή έντονων αισθητικών εμπειριών. Δίνοντας έμφαση στον σκοπό της αποκάλυψης του συνήθως αθέατου, η προσέγγισή της συμπυκνώνει μια ολιστική εξερεύνηση της σύγχρονης δυναμικής, χρησιμοποιώντας διάφορα μέσα, όπως φωτογραφία, βίντεο, εγκατάσταση και ήχο. Το 2022 τιμήθηκε με υποτροφία από το VID Foundation for Photography του Άμστερνταμ. Το έργο της έχει παρουσιαστεί στην Galeria 17 της Πρίστινα (Κόσοβο), στην Μπιενάλε της Λάρνακας, στη Jelsa Art Biennial στο νησί Χβαρ (Κροατία), στο MOCA των Σκοπίων, στην γκαλερί Zeta των Τιράνων, στη Manifesta Biennial 14 της Πρίστινα, στο Vogue Photo Festival του Μιλάνου, στο Bazament Art Space των Τιράνων και στην Galeria e Bregdetit του Αυλώνα (Αλβανία). Κάτοχος μεταπτυχιακού (MSc) στην αρχιτεκτονική, αυτή την περίοδο πραγματοποιεί μεταπτυχιακές σπουδές Καλών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών της Βορειοδυτικής Ελβετίας (FHNW) στη Βασιλεία, όπου ζει και εργάζεται.

Επιμελητές:

Ο Γιώργος Πρίνος είναι εικαστικός καλλιτέχνης. Το έργο του διερευνά θέματα εξουσίας και βίας στην τομή μεταξύ ψυχολογίας και πολιτικής, ενώ συχνά εστιάζει στην ανθρώπινη μορφή μέσα στο αστικό περιβάλλον. Ο Πρίνος αντιπαραβάλλει συχνά τις δικές του φωτογραφίες σε εικόνες που έχει αντλήσει από τον Τύπο ή το διαδίκτυο. Έχει πτυχίο από τη Σχολή Καλών Τεχνών του Yale και έχει παρουσιάσει το έργο του στην Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ασία. Εκτός από την καλλιτεχνική του πρακτική, ο Πρίνος έχει συνεκδώσει αρκετούς καταλόγους, έχει συμμετάσχει σε συλλογικούς τόμους και έχει συνεπιμεληθεί εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. yorgosprinos.com

Ο Δημήτρης Τσουμπλέκας είναι εικαστικός καλλιτέχνης. Το έργο του πραγματεύεται τη σχέση ιδιωτικού και δημόσιου και διερευνά πώς το περιβάλλον μας, ατομικό και συλλογικό, διαμορφώνει την προσωπική και την κοινωνική εμπειρία. Το τοπίο, κυριολεκτικά και μεταφορικά, κυριαρχεί στην πρακτική του. Εκτός των ατομικών του εκθέσεων, έχει συμμετάσχει και σε πολλές ομαδικές διεθνείς εκθέσεις. Παράλληλα με την καλλιτεχνική του πρακτική, έχει ασχοληθεί με τις φωτογραφικές εκδόσεις και επιμεληθεί εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. tsoumplekas.com

Οργάνωση, παραγωγή: Goethe-Institut Athen (Υπεύθυνη πρότζεκτ: Δρ. Stefanie Peter, Γενικός συντονισμός: Ελεάννα Παπαθανασιάδη) 
Οπτική ταυτότητα: YOOOP Studio
Ένα πρότζεκτ του Goethe-Institut σε συνεργασία με το ΜΙΕΤ–Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης και με την υποστήριξη του MOMus–Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης.

Φωτογραφίες

 

Scarlat, Marius Ionut - The Gambler (detail), 2024

   

«Ανέστης Δελιάς: Ένας άγγελος πεταμένος στα σκουπίδια»

της Γεωργίας Καποπούλου

Ερμηνεύει ο Παύλος Μπερμπερίδης

Σκηνοθεσία: Γιώργος Λουριδάς

 

Κυριακή 2 Ιουνίου στις 21:00,

στο Metropolitan: The Urban Theater

 

Η πρωτότυπη μουσικοθεατρική παράσταση «Ανέστης Δελιάς: Ένας άγγελος πεταμένος στα σκουπίδια», σε κείμενο Γεωργίας Καποπούλου και σκηνοθεσία Γιώργου Λουριδά, έρχεται στη σκηνή του θεάτρου Metropolitan για μία μοναδική βραδιά, την Κυριακή 2 Ιουνίου στις 21:00. Τον Ανέστη Δελιά, έναν από τους κορυφαίους προπολεμικούς ρεμπέτες που ταυτίστηκε με την κομπανία «Τετράς η Ξακουστή του Πειραιώς», ερμηνεύει ο τραγουδοποιός Παύλος Μπερμπερίδης.

Ο «Ανέστος», που για ένα μικρό διάστημα έζησε και στη Θεσσαλονίκη με την Νταίζη Σταυροπούλου, προσπαθώντας να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά, μας μιλά για το αγαπημένο του μπουζούκι, τις εξαρτήσεις και τους έρωτές του. Μαζί του, ακολουθούμε την ταραχώδη ζωή ενός αυθεντικού ρεμπέτη, που έγραψε λίγα αλλά συγκλονιστικά τραγούδια και χάθηκε στα 32 του χρόνια βουλιάζοντας στη σκοτεινή άβυσσο της ηρωίνης. Στην παράσταση ακούγονται ζωντανά μερικά από τα γνωστότερα τραγούδια του Ανέστη Δελιά, όπως το «Μες στης πόλης το χαμάμ», «Ο Νίκος ο Τρελάκιας», το προφητικό «Ο πόνος του πρεζάκια» κ.ά.

Trailer παράστασης: https://www.youtube.com/watch?v=7Df4pDSvgNk

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Κείμενο: Γεωργία Καποπούλου

Σκηνοθεσία: Γιώργος Λουριδάς

Ερμηνεύει ο Παύλος Μπερμπερίδης

Παραγωγή: Dead Company

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Χώρος: Metropolitan: The Urban Theater, Βασ. Όλγας 65 & Φλέμινγκ 2, Θεσσαλονίκη

Ημέρα & ώρα παραστάσεων: Κυριακή 2 Ιουνίου 2024 στις 21:00

Διάρκεια παράστασης: 70 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων: 12€ κανονικό | 10€ μειωμένο (φοιτητών, ανέργων, ΑμεΑ, άνω των 65, πολυτέκνων & θεατρικές ατέλειες)

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.more.com/theater/anestis-delias/

Τηλέφωνα κρατήσεων: 2311 284 773 και 6942 838 569

Parking: Ιδιωτικοί χώροι parking πλησίον του θεάτρου

Σας ενδιαφέρει:

 Το θέατρο Metropolitan είναι προσβάσιμο σε αναπηρικά αμαξίδια.

 Δεν επιτρέπεται η είσοδος στο θέατρο μετά την έναρξη της παράστασης.