Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ - ERT Open
Θέατρο Τέχνης | Το πρόγραμμα της νέας σεζόν 2018 - 2019

Θέατρο Τέχνης | Το πρόγραμμα της νέας σεζόν 2018 - 2019

Παρασκευή, 21/09/2018 - 17:12

ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΡΟΛΟΥ ΚΟΥΝ

2018 – 2019

 

«Αχ πόσα ακόμα μας επιφυλάσσει το παρελθόν»
ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

 

Υπόγειο

Πεσμαζόγλου 5 | Τηλέφωνο 2103228706

 

Η ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΜΕ ΤΗ ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ ΙΙΙ(ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ)

ΠΡΕΜΙΕΡΑ3 Οκτωβρίου 2018

 

Από τις 3 Οκτωβρίου, το Θέατρο Τέχνης φέρνει ξανά στο Υπόγειο και για τρίτη συνεχή χρονιά τημεγάληκαλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία: “Η επανένωσητης Βόρειας με τη Νότια Κορέα” του ΖοέλΠομμερά, σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη.Η παράσταση που τόσο αγαπήθηκε από το αθηναϊκό κοινό, παρουσιάζεται με ανανεωμένη διανομή και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

Μικρές ιστορίες-εικόνες που μιλούν με μελαγχολία, σκληρότητα, μεταφυσική διάθεση αλλά και πολύ χιούμορ για το αδιέξοδο της αγάπης. Της αγάπης που δεν καταφέρνει να επανενώσει ποτέ πραγματικά «τη Βόρεια με τη Νότια Κορέα». Της αγάπης που είναι αλληλένδετη με την απώλεια. Εραστές, σύζυγοι, οικογένειες, φίλοι… Ακόμα και όταν καταφέρνουν ν΄ αγαπηθούν, συνειδητοποιούν ότι «η αγάπη δε φτάνει ». Ίσως γιατί: «η αγάπη δεν υπάρχει. Η αγάπη είναι μια επινόηση. Ένα παιχνίδι του μυαλού. Η αγάπη είναι ένα είδος αρρώστιας που μας κάνει να κάνουμε πράγματα τρελά, επικίνδυνα…»

Μετάφραση: Μαριάννα Κάλμπαρη
Σκηνοθεσία: Νίκος Μαστοράκης
Επιμέλεια σκηνικού: Αλέξανδρος Λαγόπουλος
Κοστούμια: ΚλαιρΜπρέισγουελ
Επιμέλεια Κίνησης: Βάλια Παπαχρήστου
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαριλένα Μόσχου

Παίζουν (αλφαβητικά):Νίκος Αλεξίου, ΡουμπίνηΒασιλακοπούλου, Βίκυ Βολιώτη, Γεράσιμος Γεννατάς, Ιωάννα Μαυρέα, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Νικόλας Χανακούλας. Συμμετέχει η Φαίη Μινωπέτρου-Κασιμάτη

EROICA, ΚΟΣΜΑ ΠΟΛΙΤΗ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ22 Οκτωβρίου 2018

 

Η Eroica του Κοσμά Πολίτη, έργο-σταθμός της ελληνικής λογοτεχνίας που έθεσε για πρώτη φορά τους προβληματισμούς της εφηβικής ηλικίας στη  νεοελληνική γραφή,παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο θέατρο. Η Γιολάντα Μαρκοπούλου καθοδηγεί σκηνοθετικά μια ομάδα νέων ηθοποιών, που με άξονα τόσο την αφήγηση όσο και το διάλογο, μας καλούν σε μια διαχρονική «γιορτή» ενηλικίωσης  με ήρωες που βρίσκονται στο μεταίχμιο ανάμεσα στην παιδική ηλικία και την εφηβεία και πουέρχονται για πρώτη φορά αντιμέτωποι με τον έρωτα και το θάνατο.

 

Πώς σε αλλάζει η αγάπη και πως σε μεταμορφώνει η απώλεια; Οι σχέσεις των ηρώων της EROICA καθορίζονται από το αναπάντητο ερώτημα για το νόημα της ζωής και από μια σειρά απροσδόκητων εμπειριών. Αλλαγές και συναισθήματα που ενώνουν ή χωρίζουν για πάντα. Αντιμέτωπος ο καθένας με την προσωπική του μεταμόρφωση, προσπαθεί να συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι κάθε τι που μέχρι χτες έμοιαζε ακίνδυνο παιχνίδι ο χρόνος το μετατρέπει σε πραγματικότητα. Μια ανέμελη εποχή φτάνει στο τέλος της; Πώς η αξία της κάθε στιγμής, το ρίσκο, η ματαίωση, ο αποχωρισμός, αλλά και η αποκαλυπτική δύναμη της ερωτικής επιθυμίας διαμορφώνουν τους ήρωες;

 

Σκηνοθεσία: Γιολάντα Μαρκοπούλου

Δραματουργία: Έλενα Τριανταφυλλοπούλου

Σκηνικά-Κοστούμια: Πάρις Μέξης

Μουσική: Βασίλης Τζαβάρας

Επιμέλεια κίνησης: Σοφία Μαυραγάνη

Φωτισμοί: Ολυμπία Μυτηλιναίου

Βοηθός σκηνοθέτη: Εύα Οικονόμου-Βαμβακά                                                                             

 

Παίζουν (αλφαβητικά):Θέμης Θεοχάρογλου, Ιφιγένεια Καραμήτρου, Ελεάνα Καυκαλά, Νικόλας Μίχας, Ευθαλία Παπακώστα, Θάνος Τσακαλίδης

Συμμετέχουν οι μαθητές της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν: Πάρης Σκαρτσολιάς, Αλέξανδρος Σκουρλέτης.

ΠΑΛΙΟΙ ΚΑΙΡΟΙ, ΧΑΡΟΛΝΤ ΠΙΝΤΕΡ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 29 Νοεμβρίου 2018

 

Το πιο αινιγματικό, πολυσήμαντο -και γι’ αυτό ίσως και το πιο συναρπαστικό- έργο του Χάρολντ Πίντερ Παλιοί καιροί ανεβάζει ο Γιάννης Χουβαρδάς στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης, στην πρώτη συνεργασία του ως σκηνοθέτη με το θέατρο που ίδρυσε ο Κάρολος Κουν, έχοντας κοντά του τους σταθερούς συνεργάτες του, με τους οποίους έχει συνυπογράψει σημαντικές παραστάσεις τα τελευταία χρόνια, αλλά και άλλους με τους οποίους επανενώνεται μετά από καιρό. 

Ο σκηνοθέτης σημειώνει: «Μόνη μου φιλοδοξία για την συγκεκριμένη παράσταση είναι να καθοδηγήσω τους συνεργάτες μου με τέτοια διακριτική ακρίβεια, ώστε το αριστούργημα του Πίντερ να εμφανιστεί σταδιακά από μόνο του σε όλη του την πολυπλοκότητα, όπως μια φωτογραφία που ξεκινάει να αχνοφαίνεται μέσα στο υγρό διάλυμα, στη συνέχεια παίρνει ολοκάθαρη μορφή μπροστά στα μάτια μας, και παρόλα αυτά παρουσιάζεται ακόμα πιο μυστηριώδης από πριν».

Αλλά τι είναι στ' αλήθεια οι Παλιοί καιροί;

Αρχή.

Μια αγροικία που έχει μετατραπεί σε σπίτι. Φθινόπωρο. Νύχτα. Χαμηλό φως. Διακρίνονται τρεις φιγούρες. Ο Ντίλι χωμένος βαθιά στην πολυθρόνα, ακίνητος. Η Κέιτ κουλουριασμένη σ' έναν καναπέ, ακίνητη. Η Άννα στέκεται στο παράθυρο, κοιτάζει έξω.

Παλιοί καιροί. Ή μήπως νέοι; Τότε ή μήπως τώρα; Ένας άνδρας και δύο γυναίκες ή μήπως ένας άνδρας και μία γυναίκα, η ίδια, η τότε και η τώρα, αυτή και εκείνη; Ένα ζευγάρι και μία φίλη από τα παλιά ή ένα γυναικείο ζευγάρι και ο παρείσακτος άνδρας; Δύο ζωντανοί και μία νεκρή, δύο ζωντανές και ένας νεκρός ή όλοι νεκροί; Γεγονότα που έχουν συμβεί και ανακαλούνται στη μνήμη ή που δεν έχουν συμβεί ποτέ, αλλά καθώς ανακαλούνται στη μνήμη γίνονται πραγματικότητα;

Λευκό που πονάει. Πάγος. Διαφάνεια. Συμμετρία. Σιωπή. Μοναξιά. Αγώνας κυριαρχίας και κτήσης. Αποπλανήσεις, παραπλανήσεις. Κλοπές. Απάτες. Παγίδες. Η γλώσσα που κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει. Γρίφοι. Τριγμοί στο πάτωμα. Όνειρα στα όρια του εφιάλτη, παράξενα ελκυστικά όμως. Το άγνωστο και η σκοτεινή του γοητεία. Μαγνητικός ερωτισμός τερατώδους ψυχραιμίας. Αστεία για να περάσει η ώρα που δεν περνάει ούτε με αστεία. Mindcontrol. Ένα (θανάσιμα επικίνδυνο) παιχνίδι για δύο: κατανοητό. Αλλά για τρεις; Ποιός είναι με ποιόν; Ποιός χειραγωγεί ποιόν; Ποιός θα πάρει για λάφυρο ποιόν; Τεράστια, ανεξέλεγκτα συναισθήματα που ξεπηδάνε από πολύ βαθιά, μόλις φτάνουν στην επιφάνεια γίνονται δολοφονικά ακονισμένες λέξεις και σφάζουν με το βαμβάκι. Και ύστερα το χαμόγελο. Η πιο φριχτή μορφή βίας, η παθητική. Η φύση της μνήμης. Μας πάει πίσω σε πράγματα που έχουν πράγματι συμβεί στο παρελθόν ή δημιουργεί μια επίπλαστη, ανύπαρκτη πραγματικότητα από ψήγματα αλήθειας, φόβων και ανεκπλήρωτων επιθυμιών; Και, πάνω απ' όλα, ο τρόμος μήπως βρεθούμε στην λάθος πλευρά της ιστορίας. Ή μήπως της Ιστορίας;

Παρατεταμένη σιωπή. 
Τα φώτα ανάβουν απότομα και εκτυφλωτικά.
Ο Ντίλι στην πολυθρόνα.
Η Άννα ξαπλωμένη στον καναπέ.
Η Κέιτ κάθεται στον καναπέ.

Τέλος.

ΥΓ. Προσωπική εξομολόγηση. Ο Γιάννης Χουβαρδάς αισθάνεται ιδιαίτερη συγκίνηση που θα ξαναβρεθεί ως σκηνοθέτης στο ίδιο θέατρο που ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία πριν από σαράντα δύο χρόνια ως ηθοποιός, και μάλιστα ανεβάζοντας για πρώτη φορά Πίντερ στον ίδιο χώρο που οι Παλιοί καιροί πρωτοανέβηκαν στην Ελλάδα. Και εξαιρετική χαρά που θα ξανασυναντηθεί με τρεις από τους πιο ενδιαφέροντες ηθοποιούς της γενιάς τους, και πολύ αγαπημένους του.

 

Μετάφραση: ΈριΚύργια

Σκηνοθεσία: Γιάννης Χουβαρδάς

Σκηνικά: Εύα Μανιδάκη

Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη

Σχεδιασμός φωτισμών: Στέλλα Κάλτσου

Videodesign: Παντελής Μάκκας

Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριλένα Μόσχου

Παίζουν (αλφαβητικά): Μαρία Κεχαγιόγλου, Χρήστος Λούλης, Μαρία Σκουλά

*Συμπαραγωγή με το Θέατρο του Νέου Κόσμου

 

 

ΟΙ ΔΟΥΛΕΣ, ΖΑΝ ΖΕΝΕ (ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ)

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 7 Ιανουαρίου 2019

Το έργο-μύθος του Ζαν Ζενέ που ανέβηκε πέρσι στη σκηνή του Υπογείου, 50 ακριβώς χρόνια μετά την πρώτη παρουσίασή του στον ίδιο χώρο, παρουσιάζεται σε επανάληψη για 10 μόνο παραστάσεις.

 

Η υπόθεση με λίγα λόγια έχει ως εξής: Δύο υπηρέτριες καταστρώνουν την εξόντωση της λατρεμένης αλλά και απόλυτα μισητής τους Κυρίας. Τα αφελή σχέδια τους αποτυγχάνουν και στρέφονται εναντίον τους. 

Τι είναι όμως αυτό που κάνει το έργο του Ζενέ να ανεβαίνει τόσο συχνά στην παγκόσμια σκηνή από το 1947 που γράφτηκε μέχρι τις μέρες μας; Σίγουρα: “Δεν πρόκειται για ένα έργο που θέλει να υπερασπιστεί τη μοίρα της τάξης των υπηρετών. Υπάρχει συνδικάτο που ασχολείται με τα ζητήματα αυτών των ανθρώπων. Πρόκειται για μια αλληγορική ιστορία...» διευκρινίζει ο ίδιος ο Ζενέ.                        

Οι δούλες, είμαστε εμείς. Με τα μικρά και μεγάλα μας όνειρα, τα ψέματα που λέμε στον εαυτό μας και στους άλλους, την απελπισμένη ανάγκη μας να δραπετεύουμε από την πραγματικότητα, να φαντασιωνόμαστε μια άλλη ζωή από αυτή που ζούμε. Εμείς που ζηλεύουμε αυτό που δεν έχουμε και βασανιζόμαστε γιατί ξέρουμε ότι δε θα το αποκτήσουμε ποτέ. Εμείς που νιώθουμε φόβο, μίσος αλλά και λατρεία απέναντι στην εξουσία. Εμείς που δεν τολμάμε να ζήσουμε αληθινά.

Οι Δούλες είναι οι αντι-ηρωΐδες της τραγωδίας των ημερών μας. Και η Κυρία τους είναι η φτηνή θεά που ορίζει τη μοίρα τους. Που σκηνοθετεί τη ζωή τους. Καμμία μεγαλειώδης κάθαρση σε αυτή τη σύγχρονη τραγι-κωμωδία. Ανθρώπινες στιγμές μόνο. Σκληρές, τρυφερές, αστείες, βίαιες, συγκινητικές. Και πάνω απ΄όλα, μια βαθιά ανάγκη για «παιχνίδι» μέχρι τελικής πτώσης. Αυτή την ανάγκη που κινεί το ίδιο το θέατρο και κρατά ζωντανή την επιθυμία μας να καταφεύγουμε σε αυτό είτε ως δημιουργοί, είτε ως κοινό. Αναζητώντας αυτό το «κάτι» που η ζωή επιμένει να μας κρύβει.

Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη

Συνεργάτης στη Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαυρογεωργίου

Δραματολόγος παράστασης:  Έλενα Τριανταφυλλοπούλου

Σκηνικά-Κοστούμια: Χριστίνα Κάλμπαρη

Μουσική επιμέλεια: Νέστωρ Κοψιδάς

Επιμέλεια κίνησης: Βάλια Παπαχρήστου

Σχεδιασμός φωτισμού: Στέλλα Κάλτσου

Βοηθός σκηνοθέτη- Εκτέλεση παραγωγής: Μαριλένα Μόσχου

Επεξεργασία ήχου- Β βοηθός σκηνοθέτη: Κωνσταντίνος Ευστρατίου

Παίζουν (αλφαβητικά): Κάτια Γέρου, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Μαριάννα Κάλμπαρη

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ, ΕΝΤΕΝ ΦΟΝ ΧΟΡΒΑΤ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ20 Φεβρουαρίου 2019

 

Η πολυαναμενόμενη νέα παράσταση του Νίκου Μαστοράκη ανεβαίνει τον Φεβρουάριο του 2019 στο Υπόγειο. Το αριστούργημα του Χόρβατ παρουσιάζεται από μια εξαιρετική ομάδα ηθοποιών και με ζωντανή μουσική και τραγούδια.

‘Τίποτε δε της δίνει τόσο την αίσθηση του άπειρου όσο η βλακεία”
Η νεαρή Μαριάννεθέλει να αντισταθεί στην ανοησία του κόσμου που την περιβάλλει. Προσπαθεί να ξεφύγειαπό το τέλματηςκαθημερινότητας, διαλύει τον αρραβώνα που τηςέχειεπιβάλει ο πατέραςτης και ρισκάρει τη ζωή τηςακολουθώνταςέναγοητευτικό τυχοδιώκτη που ζει από τον ιππόδρομο. Όμως, πολύ σύντομαμέσααπό έναδύσβατοοδοιπορικό και πολλέςάτυχεςπεριπέτειες θα οδηγηθεί εξαντλημένη, και πάλι στην αγκαλιά του πρώηναρραβωνιαστικού της: ό,τιπεισματικά και ηρωικά προσπάθησε να αποφύγει, τηςαπονέμεται στο τέλος ως νομοτελειακή δικαιοσύνη, ενώ γύρωτης η ανοησίασυνεχίζει να βασιλεύειθριαμβευτικά. Η δράση του έργουτοποθετείταιχρονικά την περίοδο του μεσοπολέμουλίγο πριν την άνοδο του ναζισμού στην Ευρώπη. Το πολιτικό σκηνικό μέλλεται να αλλάξειδραματικά, οι άνθρωποιόμως προς το παρόν ζουν ευτυχισμένοι στην ηθελημένηάγνοιά τους – χορεύοντας, φλερτάροντας και φλυαρώνταςάσκοπα, ενώ το τέρας του φασισμού παραμονεύειαπειλητικά.

Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας
Σκηνοθεσία: Νίκος Μαστοράκης

Σκηνικά: Ζωή Μολυβδά-Φαμέλλη

Κοστούμια: Ιφιγένεια Νταουντάκη

Μουσική: Μαρίνα Χρονοπούλου

Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριλένα Μόσχου

 

Παίζουν (αλφαβητικά): Νίκος Αλεξίου, ΡουμπίνηΒασιλακοπούλου, Δημήτρης Δεγαϊτης , Βασίλης Μαγουλιώτης, Ιωάννα Μαυρέα, Αλέξανδρος Σωτηρίου, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Νικόλας Χανακούλας, Νίκος Χατζόπουλος κ.ά.

*Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού

ΟΘΕΛΛΟΣ, ΣΑΙΞΠΗΡ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 25 Φεβρουαρίου 2019

 

Ο Χάρης Φραγκούλης και η ομάδα KURSK παρουσιάζουν τη δική της εκδοχή πάνω στον «Οθέλλο» του Σαίξπηρ.

Ο της είπε: Και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι’ αυτό;

Ο της: Όχι τίποτα 

Ο της πάλι: Μα δε μπορεί κάτι θα μπορούμε 

Ο της: Όχι δε μπορούμε

Ο της ξανά: Σίγουρα;

Ο της: Ναι σίγουρα

Ο της τώρα: Ωχ βλέπεις στο βάθος τα φωτάκια;

Ο της: Ωχ ναι τα βλέπω 

Ο της: Τρεμοπαίζουν 

Ο της: Ναι τρεμοπαίζουν 

Ο της: Γιατί κλαις;

Ο της: Δεν ξέρω

 

Σκηνοθεσία:Χάρης Φραγκούλης

Σκηνικά-Κοστούμια: Μαρία Πανουργιά

Μουσική: ΚορνήλιοςΣελαμσής

Κίνηση: Τάσος Καραχάλιος

Φωτισμοί:ManuTilinski   

Βοηθός σκηνοθέτη: Ασπασία-Μαρία Αλεξίου

 

Παίζουν (αλφαβητικά): Ασπασία-Μαρία Αλεξίου, Σοφία Κόκκαλη, Ανδρέας Κοντόπουλος,Ανδρέας Κωνσταντίνου, Κατερίνα Λούβαρη-Φασόη, Άγγελος Παπαδημητρίου, Γιάννης Παπαδόπουλος, ΚορνήλιοςΣελαμσής, Μιχάλης Τιτόπουλος.

*Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού

Η ΦΑΛΑΚΡΗ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ, ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΙΟΝΕΣΚΟ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 6 Μαϊου 2019

 

Η Σοφία Μαραθάκη και η Ομάδα Θεάτρου ΑΤΟΝΑλ παρουσιάζουν το έργο που ουσιαστικά καθιέρωσε το θέατρο του παραλόγου.

Γραμμένο το 1948, το έργο Η φαλακρή τραγουδίστρια μοιάζει σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ, καθώς σατιρίζει θέματα όπως η ισοπέδωση της ατομικής ταυτότητας, η καθολική αποξένωση και η αυτοματοποίηση της συμπεριφοράς. Η υπόθεση του έργου, διαδραματίζεται σ’ ένα αγγλικό αστικό σαλόνι όπου το ζεύγος Σμιθ συναντά το ζεύγος Μάρτιν, λίγο πριν εισβάλλει στην κουβέντα η υπηρέτρια του σπιτιού αλλά και ένας απρόσκλητος πυροσβέστης.

Με όχημα την ανεπάρκεια των λέξεων, ο συγγραφέας Ευγένιος Ιονέσκο περιγράφει την καθημερινότητα της μικροαστικής κοινωνίας και επιτίθεται σ’ ένα κόσμο που έχει χάσει τη μεταφυσική του διάσταση. Παρωδώντας και χλευάζοντας την απολιθωμένη γλώσσα, βασικά προτείνει την αποκατάσταση μιας ποιητικής αντίληψης για τη ζωή.

Η παράσταση επιδιώκει να αναδείξει το παράλογο και το σουρεαλιστικό στοιχείο του σύγχρονου κόσμου της και την καθολική αδυναμία της γλώσσας ως μέσο επικοινωνίας συναισθημάτων και ιδεών.  Με εφαλτήριο τον Βιτγκενστάιν που λέει ότι: τα όρια της γλώσσας μου είναι τα όρια του κόσμου μου, στόχος είναι να διερευνηθεί η ανάγκη του ανθρώπου να ονομάζει τα πάντα και να τα κατηγοριοποιεί για να τα κατανοήσει. Τα θέματα της μνήμης και της αμνησίας, της κοινοτοπίας των λέξεων, της σύγκρουσης ανάμεσα στο περίκλειστο σπίτι και στον εξωτερικό κόσμο είναι πανανθρώπινα και διαχρονικά. Η λοξή ματιά του Ιονέσκο που επικεντρώνεται στο ελάχιστο και το μεγεθύνει ταιριάζει ιδιαίτερα στο πεδίο σκηνικής έρευνας της ομάδας ΑΤΟΝΑλ.

Μετάφραση: Μαριάννα Κάλμπαρη

Σκηνοθεσία: Σοφία Μαραθάκη

Δραματολόγος παράστασης:  Έλενα Τριανταφυλλοπούλου

Σκηνογραφία:  Κωνσταντίνος Ζαμάνης

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

Επιμέλεια κίνησης: Βρισηίδα Σολωμού

Πρωτότυπη μουσική: Βασίλης Τζαβάρας

Παίζουν (αλφαβητικά): Θανάσης Δόβρης, Φωτεινή Παπαχριστοπούλου, Μαρία Παρασύρη, Κων/νος Παπαθεοδώρου, Σοφία Μαραθάκη κ.ά.

*Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού

 

~.~

 

Φρυνίχου

Φρυνίχου 14 | Τηλέφωνο 2103222464

ANALOGIOFESTIVAL

ΔΙΑΡΚΕΙΑ 21 έως 27 Σεπτεμβρίου 2018

Το Φεστιβάλ Αναλόγιου νεοελληνικών έργων σε καλλιτεχνική διεύθυνση ΣίσσυςΠαπαθανασίου, φιλοξενείται και φέτος στο Θέατρο Τέχνης. Το AnalogioFestival υποστηρίζεται από το Υπουργείου Πολιτισμού

 

 

RELAX… MYNOTIS, ΒΑΣΙΛΗΣΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ (ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ)

ΠΡΕΜΙΕΡΑ1 Οκτωβρίου 2018

 

Το  έργο του Βασίλη Παπαβασιλείου για τρίτη χρονιά και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

Ένας ηθοποιός μεγάλος, όχι μόνο σε ηλικία αλλά και σε αξία, υπαγορεύει τη διαθήκη του σε έναν βοηθό συμβολαιογράφου. Είναι ο 35ος συμβολαιογράφος, μέσα σε σαράντα χρόνια, που αναλαμβάνει αυτήν τη δουλειά. Είναι ολοφάνερο ότι ο ηθοποιός έχει μιαν έμμονη προσήλωση στην ιδέα της διαθήκης.

Έτσι ξεκινά το "RELAX...". Σαν ένα ταξίδι μέσα στον νεοελληνικό χρόνο που οδηγεί άλλοτε στον Άδη και άλλοτε στο Υπερπέραν. Παραστάτες σ΄αυτό το ταξίδι είναι δύο μορφές του νεοελληνικού πανθέου που εμφανίζονται όχι ως φυσικές παρουσίες αλλά ως ενεργά φαντάσματα. Προκύπτει έτσι μια συνάντηση μεταξύ μεγάλων ανδρών σε μια χώρα κατά τα άλλα μικρή. ΄Ισως αυτή η χώρα, που μοιάζει σήμερα ακινητοποιημένη, τίποτα να μη χρειάζεται τόσο πολύ όσο ένα ταξίδι ή την ιδέα έστω ενός ταξιδιού...

Μέγας χορηγός του "RELAX..." είναι ο ανεξάρτητος φορέας "ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΓΟΣ Α.Ε.".

Σκηνοθεσία : Βασίλης Παπαβασιλείου

Σκηνογραφία : Κώστας- Ηρακλής Γεωργίου

Φωτισμοί : Ελευθερία Ντεκώ

Καλλιτεχνική συνεργάτις - Εκτέλεση παραγωγής : Νικολέτα Φιλόσογλου

Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου

Παίζουν: Βασίλης Παπαβασιλείου & Γιάννος Περλέγκας

 

 

ΕΛΕΝΗ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ (ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ)

ΠΡΕΜΕΡΑ 3 Οκτωβρίου 2018

 

«Η Ελένη» του Γιάννη Ρίτσου, στη σκηνική ενσάρκωσή της από τον Βασίλη Παπαβασιλείου, ξαναγεννιέται  και φέτος ξανά επιστρέφει, όπως πάντα,  σαν φόρος κατάφασης στη δύναμη της ποίησης, του θεάτρου και της ζωής.

Έχοντας ήδη πίσω της 150 παραστάσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό,  « Η Ελένη» ξαναρχίζει το ταξίδι της στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν στην οδό Φρυνίχου,Το σχέδιο της παράστασης «Η Ελένη» έχει τις ρίζες του στη θεατρική βραδιά που παρουσιάστηκε το καλοκαίρι του 1999 στην Πνύκα, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, με τίτλο «Ο κύριος Γιάννης Ρίτσος». 

 

Ο Βασίλης Παπαβασιλείου λέει για το κείμενο:

Oι αρχαιόθεμοι «γυναικείοι μονόλογοι» της «Τέταρτης Διάστασης». Τα κομμάτια αυτά παίζονται από γυναίκες ηθοποιούς με λαμπρά συνήθως αποτελέσματα (προσωπικά μου έχει τύχει να θαυμάσω κάποια από τα αποτελέσματα αυτά), τα οποία όμως παραπέμπουν μοιραία στον κλειστό κόσμο του «ψυχολογικού θεάτρου». Η ταύτιση του φύλου του ερμηνευτή με το φύλο της θεατρικής «περσόνα», είναι υπεύθυνη, κατά τη γνώμη μου, γι’ αυτή την παραπλανητική αναγωγή. Γιατί παραπλανητική; Μα γιατί ο Ρίτσος είναι πολύ πιο κοντά στον αρχαίο συνάδερφό του παρά στον Τένεση Ουίλιαμς. Θα’ λεγε κανείς ότι ο Ουίλιαμς είναι γι’ αυτόν η αφετηρία, για να αναπλεύσει τον ποταμό του θεάτρου και να συναντήσει τον Ευριπίδη. Το θέατρο του Ρίτσου είναι ένα θέατρο γλώσσας και ιδεών. Το ανθρώπινο πάθος , είτε τη «γυναικεία» ψυχή αφορά είτε την «ανδρική», φωτίζεται στοργικά και συνάμα ανελέητα ως έρμαιο μιας υπέρτερης διαπλοκής δυνάμεων, που φέρουν τα ωραία ονόματα Πόθος, Δόξα, Ομορφιά, και συνθέτουν το δίχτυ της Μοίρας μας.

Στους μονολόγους του Ρίτσου το πάθος δεν εκτίθεται ως άμεσο βίωμα, αλλά ως αναδρομή. Όχημα αυτής της αναδρομής είναι η γλώσσα. Κάτι περισσότερο : η γλώσσα και το παιχνίδι της είναι η μόνη ταυτότητα των ηρώων του. Η κατά συνθήκη ονομασίες Αίας , Ορέστης, Ελένη κτλ. δε σηματοδοτούν ατομικές οντότητες αλλά κόμπους του Μύθου, ή μ’ άλλα λόγια της ακατάλυτης δύναμης του Απρόσωπου που εξυφαίνει, που πλέκει τη μικρή ζωή του καθενός μας. Τι άλλο έκανε η αρχαία τραγωδία;

Σκηνοθεσία: Βασίλης Παπαβασιλείου

Σκηνογραφία: Μαρί-ΝοέλΣεμέ

Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ

Καλλιτεχνική συνεργάτις- Εκτέλεση παραγωγής: Νικολέτα Φιλόσογλου

Παίζουν: Βασίλης Παπαβασιλείου και Νίκος Σακαλίδης

 

 

 

ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ, ΡΟΜΠΕΡΤΟ ΑΤΑΫΝΤΕ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 9 Οκτωβρίου 2018

Το Θέατρο Τέχνης και η Εταιρεία Θεάτρου Πράξη Επτά, παρουσιάζουν το έργο του  ΡομπέρτοΑτάϋντε«Δεσποινίς Μαργαρίτα» - MissMargarida’sWay.

Η Δεσποινίς Μαργαρίτα είναι μια σύνθετη και ενδιαφέρουσα θεατρικά προσωπικότητα. Διδάσκει και εκπαιδεύει τα παιδιά, με αυταρχικό και βίαιο τρόπο, για να ενταχθούν στο κοινωνικό σύστημα. Συγχρόνως όμως, ειρωνεύεται κι απαξιώνει το σύστημα που η ίδια εκπροσωπεί. Η Δεσποινίς Μαργαρίτα,  υποτιμά, λοιδορεί, τιμωρεί και εκφοβίζει τους μαθητές της, τα παιδιά της έκτης δημοτικού, που συγχρόνως τα αγαπά. Γιατί ουσιαστικά αγαπάει τον εαυτό της, όταν ήταν κι εκείνη παιδί “...γιατί και η Δεσποινίς Μαργαρίτα ήταν άνθρωπος...” όπως λέει και η ίδια.

Ένα εμβληματικό έργο της παγκόσμιας δραματουργίας, το οποίο ο συγγραφέας εμπνεύστηκε και έγραψε κάτω από τη βαριά σκιά του δικτατορικού καθεστώτος της Βραζιλίας.

Ο μονόλογός της είναι ένα μάθημα πολιτικό. Ένα σχόλιο πάνω στην εξουσία. Έχει ανέβει σε περισσότερες από τριάντα χώρες. Στην Ελλάδα το έργο ανέβηκε πρώτη φορά το 1975 σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη και την αξέχαστη Έλλη Λαμπέτη στον ομώνυμο ρόλο.

Μετάφραση:  Κώστας Ταχτσής

Σκηνοθεσία – Μουσική επιμέλεια:  Θόδωρος Γράμψας

Σκηνικά – Κοστούμια:  Χριστίνα Κωστέα

Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Δανάη Χριστοδούλου

Στο ρόλο της Δεσποινίδος Μαργαρίτας ο Θόδωρος Γράμψας

Συμμετέχει η Στέλλα Τραγούδα

*Συμπαραγωγή με την Πράξη Επτά

 

 

 

ΖΩΡΖ ΝΤΑΝΤΕΝ: Ο ΑΝΑΥΔΟΣ ΣΥΖΥΓΟΣ, ΜΟΛΙΕΡΟΣ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 18 Οκτωβρίου 2018

Μια από τις λιγότερο παιγμένες και περισσότερο πικρές κωμωδίες του Μολιέρου ανεβαίνει για πρώτη φορά στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης. Μια κωμωδία με κοινωνικο-πολιτική διάσταση που μιλάει παρ΄όλα αυτά για τον έρωτα. Ή για να είμαστε ακριβείς για τη δυστυχία της έλλειψής του.

Ο Ζωρζ Νταντέν έχει μείνει άναυδος  με το θράσος της γυναίκας του. Όχι μόνο τον περιφρονεί και τον απατά μπροστά στα μάτια του, αλλά τον βγάζει επιπλέον και τρελό όταν εκείνος τολμά να την κατηγορήσει στους γονείς της. Το δίκιο πνίγει τον Ζωρζ Νταντέν αλλά όσο κι αν προσπαθεί να το διεκδικήσει του είναι αδύνατο να το βρει. Φταίει που έκανε το λάθος να παντρευτεί μια γυναίκα κοινωνικά ανώτερή του; Φταίει που ο ίδιος αισθάνεται μειονεκτικά απέναντί της και απέναντι στην οικογένειά της; Φταίει που δεν ξέρει ν΄αγαπά; Το σίγουρο είναι ότι ο γάμος του Ζωρζ Νταντέν- όπως και κάθε "λάθος" γάμος - είναι η μεγαλύτερη πηγή δυστυχίας.

Το έργο του Μολιέρου-γραμμένο σε πρόζα-πρωτοπαρουσιάστηκε το 1668 κατά παραγγελία του βασιλιά. Σ΄εκείνη την πρώτη παράσταση, η κωμωδία παίχτηκε παράλληλα με ένα βουκολικό δράμα σε στίχους του Μολιέρου και μουσική του Λυλλύ, που εξυμνούσε τον αγνό, αληθινό, δυνατό έρωτα. Από τη μια παρουσιαζόταν δηλαδή η ιδανική μορφή του έρωτα-με όλα τα βάσανα και τον πόνο που μπορεί να γεννήσει- και από την άλλη η πεζή, αφόρητη πραγματικότητα ενός αταίριαστου γάμου. Στην παράστασή μας δε θα παρουσιάσουμε το βουκολικό δράμα...Θα επιχειρήσουμε όμως να βρούμε την αντιστοιχία του στο σήμερα. 

Μετάφραση-δραματουργική επεξεργασία-σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη

Σκηνικά-κοστούμια: Μαντώ Ψυχουντάκη

Μουσική επιμέλεια: Νέστωρ Κοψιδάς

Επιμέλεια κίνησης: Βάλια Παπαχρήστου

Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου

Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Γεωργουδάκη

Βοηθός παραγωγής: Σοφία Αρβανίτη

Παίζουν (αλφαβητικά): Σύρμω Κεκέ, Κώστας Κουτσολέλος, Νέστωρ Κοψιδάς, Κατερίνα Λυπηρίδου, Δημήτρης Μαγγίνας, Βασίλης Μαυρογεωργίου.

 

 

ΤΟΥΣ ΖΥΓΟΥΣ ΛΥΣΑΤΕ, ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 10 Νοεμβρίου 2018

 

Συνεχίζονται οι ασκήσεις θεατρικού ακτιβισμού του Βασίλη Παπαβασιλείου που ξεκίνησαν το 2015 στο Θέατρο της οδού Φρυνίχου

"Τρία χρόνια μετά το Σιχτίρ ευρώ, μπουντρούμ δραχμή, θα πεις κι ένα τραγούδι", ο Φωκίων Καπνίδης (Βασίλης Παπαβασιλείου) επιστρέφει στο Άσυλο Ανιάτως Ψεκασθέντων Ολικώς Υστερούντων (ΑΑΨΟΥ) και στον γνωστό τόπο του εγκλήματος "Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν" στην οδό Φρυνίχου.

Αυτή τη φορά δεν είναι ο βραβευμένος "Τρόφιμος της Χρονιάς" αλλά ο δαφνοστεφανωμένος "Ψεκασμένος" της οκταετίας".

Το Ίδρυμα γιορτάζει την έξοδο από τα μνημόνια και την είσοδο που;

Στο Διάστημα;

Στις Αγορές;

Στα Δυτικά Βαλκάνια;

Σ' αυτά και σε πλήθος άλλα ερωτήματα θα επιχειρήσει να απαντήσει ο Φωκίων σε μια εκδήλωση που εκ των πραγμάτων δεν μπορεί παρά να έχει και ελαφρώς προεκλογικό χαρακτήρα.

Κείμενο-Σκηνοθεσία-Ερμηνεία: Βασίλης Παπαβασιλείου

Καλλιτεχνική συνεργάτις- Εκτέλεση παραγωγής: Νικολέτα Φιλόσογλου

Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ

 

 

ΟΛΟ ΣΠΙΤΙ, ΚΡΕΒΑΤΙ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΦΡΑΝΚΑ ΡΑΜΕ & ΝΤΑΡΙΟ ΦΟ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 3 Δεκεμβρίου 2018

 

Ο Κωστής Καπελώνης σκηνοθετεί και ο Σταμάτης Κραουνάκης συνθέτει. Ένα θεατρικό έργο για την κατάσταση της γυναίκας και ιδίως τη σεξουαλική σκλαβιά της. Μια παράσταση που σχεδιάζεται  να ταξιδέψει ανά την Ελλάδα.

H κατάσταση της γυναίκας είναι παντού και πάντα ίδια. Γυναίκες, αδελφές, μητέρες, φίλες, με ανάγκη για αγάπη και σεβασμό. Μια κραυγή απόγνωσης και σημαία επανάστασης. Σεξουαλική δουλεία και εξέγερση στην κοινωνική και οικογενειακή καταπίεση. Το ισχυροαδύναμο φύλο ανά τους αιώνες. Ένα ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί.Ένα έργο με λόγο καθημερινό και υπερβατικό που ακουμπάει στην καρδιά, αλλά δίνει γροθιά στο στομάχι. Όλοι μας σε όλες τις φράσεις. Τόσο τρομακτικά οικείο. Ένα υπέροχο κράμα, με δραματικό γέλιο και κωμικό δάκρυ.

Το έργο πρωτοανέβηκε το 1977, με τη Φράνκα Ράμε να παίζει όλους τους ρόλους. Έκτοτε παίζεται συνεχώς σε όλο τον «πολιτισμένο» κόσμο.

Συγγραφείς: Φράνκα Ράμε& Ντάριο Φο

Μετάφραση: Αχιλλέας Καλαμάρας

Σκηνοθεσία: Κωστής Καπελώνης

Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης

Σκηνικά και κοστούμια: Έλλη Λιδωρικιώτη

Επιμέλεια κίνησης: Ειρήνη Στρατηγοπούλου

Παίζουν (αλφαβητικά): Αντωνία Καμπάκου, Τζένη Κόλλια, Γιάννα Μαλακατέ, Ράνια Παπαδάκου    

 

 

 

 

ΝΑ ΝΤΥΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΓΥΜΝΟΥΣ, ΛΟΥΙΤΖΙ ΠΙΡΑΝΤΕΛΟ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 15 Δεκεμβρίου 2018

 

Ο Γιάννος Περλέγκας επιστρέφει ως σκηνοθέτης στη σκηνή όπου πραγματοποίησε την πρώτη του σκηνοθεσία, για να παρουσιάσει αυτή τη φορά το κλασικό αριστούργημα του Λουίτζι Πιραντέλο.

 

Η νεαρή και θελκτική ΕρσίλιαΝτρέι είναι η γκουβερνάντα της μικρής κορούλας του Πρόξενου της Ιταλίας στην Σμύρνη. Η ζωή της θα μπορούσε να ονομαστεί ευχάριστη, εξαιρουμένων των συνεχών επιπλήξεων που υφίσταται από την γυναίκα του Πρόξενου, ενός μάλλον βδελυρού χαρακτήρα.

Ένας νεαρός αξιωματικός του Ναυτικού, ο Φράνκο Λασπίγκα, διερχόμενος από την Σμύρνη, ερωτεύεται και αρραβωνιάζεται την Ερσίλια. Τα κάλλη της νεαρής γκουβερνάντας όμως, δεν αφήνουν ασυγκίνητο ούτε τον Πρόξενο Γκρόττι – ο οποίος της εξομολογείται και της επιβάλλει τον έρωτά του. Το συγκεκριμένο πάθος περιπλέκει τα πράγματα και ωθεί την Ερσίλια να παραμελήσει τα καθήκοντά της ως γκουβερνάντα.

Ένα απόγευμα, αποσπάται η προσοχή της και η μικρή κόρη του Πρόξενου, που έπαιζε στο μπαλκόνι του σπιτιού της, πέφτει και σκοτώνεται. Η μητέρα του δύστυχου κοριτσιού, η οποία ανακαλύπτει ταυτοχρόνως τον παράνομο δεσμό του συζύγου της με την Ερσίλια, καταγγέλει την γκουβερνάντα στον αρραβωνιαστικό της κι εκείνος την εγκαταλείπει κι αρραβωνιάζεται μιαν άλλη. Εγκαταλελειμμένη, απόβλητη, χωρίς δουλειά, η Ερσίλια αποφασίζει να αυτοκτονήσει πίνοντας δηλητήριο.

Ο μυθιστοριογράφος Λουντοβίκο Νότα, ενθουσιασμένος με τον ρόλο που διαδραματίζει η δυστυχισμένη Ερσίλια σε αυτό το δράμα, την παίρνει υπό την προστασία του, όταν εκείνη βγαίνει από το νοσοκομείο, στο οποίο μεταφέρθηκε μετά το απονενοημένο της διάβημα…

Στέκεται κανείς αμήχανος μπροστά στην πλοκή του έργου του σπουδαίου Ιταλού συγγραφέα, που μοιάζει σαν περιγραφή βραζιλιάνικου σήριαλ σε σελίδες τηλεοπτικού περιοδικού. Το σίγουρο είναι πως είναι εξαιρετικά εύκολο να αποδώσουμε κι εμείς τις ρυτίδες που συνήθως προσάπτει η εποχή μας στο σύνολο του έργου του Πιραντέλλο.

Οι συνεχώς μεταβαλλόμενες συμπεριφορές των προσώπων, η ασάφεια των κινήτρων τους, η αποτυχία τους να εκφράσουν τι τους συμβαίνει, η συνεχής αβεβαιότητα για το τι είναι αλήθεια και τι ψέμα, η διαρκής αυτοϋπονόμευση των ηρώων, η ανεπάρκεια της γλώσσας, όλες αυτές οι παράμετροι, σαφώς συνηγορούν στην άποψη ότι ο Πιραντέλλο περιγράφει μια απογυμνωμένη, απόλυτα δυστυχισμένη ανθρωπότητα, που έχει χάσει κάθε ψευδαίσθηση ατομικής συγκρότησης. Όμως αυτός ο δαιμόνιος θεατράνθρωπος μοιάζει να δοκιμάζει συνεχώς τα όρια των ηρώων του: πιάνει μια αποστροφή του λόγου τους ή έναν αναστεναγμό τους, και τα διογκώνει για τη δική του ευχαρίστηση της αφήγησης˙ επιπλέον μοιάζει να προσφέρει στους ηθοποιούς που θα ενσαρκώσουν τα πρόσωπά του την χαρά και την αποθέωση της θεατρικότητας – ένα ατελείωτο παλαντζάρισμα ανάμεσα στην απόλυτη τραγικότητα και την κατάφωρη κωμικότητα, μόνο και μόνο για τη χαρά της υπόδυσης.

Μια γκροτέσκα μασκαράτα για την αποτυχία της ζωής, για τα δυσδιάκριτα όρια της αλήθειας και του ψέματος της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Μετάφραση: Ελένη Γεωργίου – Γιάννος Περλέγκας

Σκηνοθεσία: Γιάννος Περλέγκας

Κοστούμια: Λουκία Χουλιάρα

Σκηνικά: Γεωργία Μπούρα

Κίνηση: Δήμητρα Ευθυμιοπούλου

Μουσική: ΚορνήλιοςΣελαμσής

Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος

Παίζουν (αλφαβητικά): Θανάσης Δήμου, Μάγδα Καυκούλα, Στέργιος Κοντακιώτης, Γιάννος Περλέγκας, Μαρία Πρωτόπαππα, Εύη Σαουλίδου, Θάνος Τοκάκης

 

* Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού

** Μια συμπαραγωγή με τις : LEADINarts (Αντώνης Περιστεράκος), Χαιρετ-ε, ΔηΠεΘε Κοζάνης και  Εν τω άμα

 

 

ΒΡΙΚΟΛΑΚΕΣ, ΕΡΡΙΚΟΣ ΙΨΕΝ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 22 Φεβρουαρίου 2019

Ο Δημήτρης Καραντζάς καταπιάνεται για δεύτερη φορά με τον κόσμο του Ερρίκου Ίψεν στο Θέατρο Τέχνης. Αυτή τη φορά με τους Βρικόλακες στη σκηνή της Φρυνίχου.

Στους Βρικόλακες, ο Ίψεν –με μια δομή που θυμίζει αρχαία τραγωδία– προσπαθεί να διερευνήσει το δικαίωμα του ανθρώπινου όντος στην ευτυχία. Σε μια κοινωνία υποταγμένη σε απαρχαιωμένες ιδέες και ηθικές, η Έλεν Άλβινγκ προσπαθεί να ορθώσει το ανάστημά της και να απαλλαγεί από οτιδήποτε στοιχειώνει τη ζωή της, προτείνοντας έναν εντελώς ριζοσπαστικό τρόπο ζωής απαλλαγμένο από ιδιότητες. Σ’ αυτή της την απόπειρα θα έρθει σε σύγκρουση με τις αδιάλλακτες και τιμωρητικές θεωρίες του Πάστορα Μάντερς και με την ίδια της τη ζωή και τις ενοχές της μέσα από την αντιμετώπιση της ασθένειας του γιου της Όσβαλντ. Οι «βρικόλακες» του παρελθόντος και του παρόντος κατά την εξέλιξη του έργου κατακλύζουν το σπίτι και οδηγούν στην αναπόφευκτη καταστροφή των πάντων. Το τέλος του έργου βρίσκει τα πρόσωπα βουτηγμένα στο σκοτάδι του νου τους, να παρακαλάνε για μια «ανύψωση» στον ήλιο. Ο Ίψεν εξυφαίνει ένα εντελές αριστούργημα για την αέναη και απελπιστικά επαναληπτική και αναπόδραστη μοίρα του ανθρώπου. Η παράσταση επιχειρεί να φωτίσει αυτό ακριβώς το εγκλωβιστικό σχήμα, σε ένα σύστημα αλληλεξαρτητικών σχέσεων και αέναης κίνησης, σε ένα περιβάλλον (ηχητικό και σκηνογραφικό) στοιχειωμένο από παιδικές μνήμες.

Μετάφραση: Μαργαρίτα Μέλμπεργκ

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς

Σύμβουλος στη Δραματουργία: Θεοδώρα Καπράλου

Σκηνικά: Κλειώ Μπομπότη

Μουσική: Δημήτρης Καμαρωτός

Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη

Επιμέλεια κίνησης: Τάσος Καραχάλιος

Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέκος Αναστασίου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Άννα Παπαγεωργίου

Παίζουν (αλφαβητικά): ΑκύλλαςΚαραζήσης (Πάστορας Μάντερς) , Ιωάννα Κολλιοπούλου (Ρεγκίνε), Κώστας Μπερικόπουλος (Έγκστραντ) Μιχάλης Σαράντης (Όσβαλντ). Στο ρόλο της Κυρίας Άλβινγκ η ΡένηΠιττακή

 

*Συμπαραγωγή με το Θέατρο του Νέου Κόσμου

 

 

ΑΝΘΡΩΠΟΦΥΛΑΚΕΣ, ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΟΡΟΒΕΣΗΣ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 6 Μαΐου 2019

 

Ο Μάνος Βαβαδάκης, στην πρώτη του συνεργασία με το Θέατρο Τέχνης παρουσιάζει το βιβλίο ορόσημο του Περικλή Κοροβέση.

άνθρωπος (ο) το έμβιο ον που ανήκει στα πρωτεύοντα θηλαστικά και διαφέρει από τα υπόλοιπα όντα τής τάξης του λόγω τής ικανότητας του να παράγει έναρθρο λόγο και αφηρημένες σκέψεις, έχει συνείδηση τής δύναμης και τής αυτοτέλειας του και τη δυνατότητα ηθικών κρίσεων. [ΕΤΥΜ. αρχ., αβεβ. ετύμου, πιθ. <*άνδρ-ωπος<άνήρ, ανδρός + -ωπός με τη σημ. ≪ο έχων ανδρική όψη, αυτός που μοιάζει με άνδρα≫, όπου άνδρας σημαίνει γενικότερα τον άνθρωπο].

φύλακας (ο/η) 1. πρόσωπο που φρουρεί, που επιτηρεί κάτι 2. ο προστάτης, ο υπερασπιστής. [ΕΤΥΜ < αρχ. φύλαξ, -ακος, με επίθημα -αξ (πβ. κ. κόλαξ, σκύλ-αξ), αβεβ. ετύμου].

χούντα (η) 1. ομάδα πολιτικών και στρατιωτικών που καταλαμβάνουν την εξουσία με πραξικόπημα και επιβάλλουν με τη δύναμη των όπλων δικτατορικό καθεστώς 2. Χούντα (η) η δικτατορία που επιβλήθηκε στην Ελλάδα από το 1967 ώς το 1974. [ΕΤΥΜ. < ισπ. junta, ουσιαστικοπ. θηλ. τού επιθ. junto≪ενωμένος, συνδεδεμένος≫< λατ. junctus, μτχ. τ. τού ρ. jungere≪ενώνω, συνδέω≫].

Οι Ανθρωποφύλακες του Περικλή Κοροβέση αποτελούν βιβλίο ορόσημο, αφού είναι η πρώτη μαρτυρία που τυπώθηκε και κυκλοφόρησε διεθνώς κάνοντας γνωστή την πρακτική βασανισμών που ακολουθούσε το καθεστώς το συνταγματαρχών έναντι των αντιφρονούντων. Η σκληρότητα της περιγραφής των βασανισμών ισορροπεί με την λογοτεχνική αφήγηση του Κοροβέση, απόρροια της καλλιτεχνικής του ιδιότητας.

Η διττή ταυτότητα του Κοροβέση, αγωνιστή και ηθοποιού, γίνεται εφαλτήριο να αναμοχλεύσουμε τις σκληρές δοκιμασίες εξευτελισμού και βίας που υπέστη μέρος του λαού, πρακτική που ακόμα και σήμερα, έστω και ως αστείο, επιδοκιμάζεται από πολιτικούς και πολίτες, και να εξετάσουμε την καλλιτεχνική παραγωγή και τη θέση των καλλιτεχνών την περίοδο της Επταετίας. Πώς η τέχνη χειραγωγήθηκε και χρησιμοποιήθηκε για τον αποπροσανατολισμό της ελληνικής κοινωνίας και πώς το κιτς έγινε η νέα εικόνα του ελληνικού πολιτισμού, τη στιγμή που οι φωνές της αντίστασης πάλευαν ακόμα να δημιουργούν.

Σκηνοθεσία: Μάνος Βαβαδάκης

Διασκευή: Άνδρη Θεοδότου

Επιμέλεια κίνησης: ΜαρίζαΤσίγκα

Επιμέλεια φωτισμών: Στέλλα Κάλτσου

Παίζει ο ηθοποιός Νέστωρ Κοψιδάς

~.~

Παιδική Σκηνή

 

ΑΛΑΝΤΙΝ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ 21 Οκτωβρίου 2018

Ο ΑΛΑΝΤΙΝ επιστρέφει στο Θέατρο Τέχνης μετά το 2010 όπου πρωτοπαρουσιάστηκε από την ίδια ομάδα συντελεστών με εξαιρετική επιτυχία (παίχτηκε για 2 συνεχόμενες σεζόν). Το γνωστό παραμύθι από τις Χίλιες και μια νύχτες παρουσιάζεται σε μορφή μιούζικαλ.

 

Μια «παραμυθένια» παράσταση με πολύ χιούμορ, κέφι, μουσική και τραγούδια. Μια παράσταση για μικρούς και μεγάλους που έγραψε τη δική της ιστορία. Με τους σταθερούς συνεργάτες της Παιδικής Σκηνής Δημήτρη Δεγαϊτη (σκηνοθεσία) και Άνδρη Θεοδότου(κείμενο) σε μια από τις καλύτερες  στιγμές τους.

Για παιδιά μέχρι 12 ετών. Κάθε Κυριακή και πρωϊνές παραστάσεις για σχολεία

 

Διασκευή : Άνδρη Θεοδότου

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Δεγαϊτης

Σκηνικά-κοστούμια: Πάρις Μέξης

Μουσική: Νίκος Τσέκος

Κίνηση: Λία Τσολάκη

Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου

Παίζουν : Δημοσθένης Φίλιππας, Δημήτρης Σαμόλης, Λήδα Καπνά, Κωσταντίνος Ευστρατίου, Δημήτρης Δεγαΐτης, Χαρά Κοροπλή, Ελευθερία Παγκάλου, Αγαθάγγελος Χατζημιχαήλ, Μιχάλης Μελίσσης, Κωσταντίνος Τσίτσιος.

~.~

 

 

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΤΕΧΝΗΣ

  • ΤΡΙΕΤΕΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ: «200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ: ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΑΔΑ; ».

Το Θέατρο Τέχνης συνεχίζει το εγχείρημα που εγκαινιάστηκε με μεγάλη επιτυχία στις 26 Μαρτίου 2018.

Έτσι κατά την καλλιτεχνική περίοδο 2018-19 και μέχρι το Μάρτιο του 2021, το Θέατρο Τέχνης θα συνεχίσει να μελετά, να εξερευνά και να γιορτάζει το 1821 με αφορμή την επικείμενη επέτειο των 200 χρόνων της Επανάστασης. Του ιστορικού γεγονότος που διαμόρφωσε τη σύγχρονη Ελλάδα. 

Αυτή τη σύγχρονη Ελλάδα αναζητούμε να κατανοήσουμε ξεκινώντας από τη στιγμή της γέννησής της. Εργαλεία μας: τόσο η επιστημονική γνώση όσο και η καλλιτεχνική δημιουργία. Στόχος μας:  να γίνει το Θέατρο Τέχνης ένας χώρος αληθινής συνάντησης, διαλόγου, ανταλλαγής απόψεων και ιδεών. Ένας χώρος ελεύθερης έκφρασης αλλά και γνώσης. Ένας χώρος συνομιλίας ανάμεσα στην επιστήμη και την τέχνη, ανάμεσα σε εκείνους που βρίσκονται πάνω και κάτω από τη σκηνή. Γιατί ο μόνος τρόπος για να προχωρήσουμε είναι η αναζήτηση. 

Υπεύθυνη επιστημονικού προγράμματος : Καλή Κυπαρίσση

Υπεύθυνη καλλιτεχνικού προγράμματος: Μαριάννα Κάλμπαρη

Η εναρκτήρια εκδήλωση του αφιερώματος πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2018 με το παρακάτω πάνελ:

Πασχάλης Κιτρομηλίδης, καθηγητής πολιτικών επιστημών. Πανεπιστήμιο Αθηνών 

Θέμα:  Ο Διαφωτισμός και η ιδεολογική προετοιμασία της Επανάστασης

Βασιλική Σειρηνίδου, επικ. καθηγήτρια ιστορίας του νέου ελληνισμού. Πανεπιστήμιο Αθηνών. 

Θέμα: Ελληνική οικονομία και κοινωνία πριν την Επανάσταση.

Όλγα Κατσιαρδή-Hering, καθηγήτρια ιστορίας του νέου ελληνισμού. Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Θέμα: Ιστοριογραφία της Ελληνικής Επανάστασης

Ακολούθησε συζήτηση και στη συνέχεια  performance με 21 συγγραφείς που έγραψαν και παρουσίασαν οι ίδιοι (σε σκηνοθετική επιμέλεια Ανδρέα Φλουράκη) 21 κείμενα με θέμα την Επανάσταση.

Το 2019, στο επιστημονικό μέρος του προγράμματος, θα παρουσιαστούν οι εκδηλώσεις:

-1821 «Οι δύσκολες πλευρές ενός πολυμέτωπου αγώνα»

Τρεις τρίωρες συναντήσεις με την καθηγήτρια ιστορίας νέου ελληνισμού του Πανεπιστημίου Αθηνών Μαρία Ευθυμίου

-Μνήμη και αρχεία

Συμμετέχουν: Βαλατσού Δέσποινα, δρ. ιστορίας ΕΚΠΑ, Κέντρο Έρευνας για τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες

Ιουλία Πεντάζου, δρ. αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, ιστορικός & επιμελήτρια με ειδίκευση στο σχεδιασμό ψηφιακών εφαρμογών

ΆνταΔιάλλα, αναπληρώτρια καθηγήτρια ευρωπαϊκής ιστορίας ΑΣΚΤ 

Ιωάννα Λαλιώτου, αναπληρώτρια καθηγήτρια σύγχρονης ιστορίας, τμ. ΙΑΚΑ Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Έλλη Δρούλια, ιστορικός, Βιβλιοθήκη της Βουλής

Στόχος αυτού του πάνελ είναι να σκεφτούμε τι είναι ιστορική μνήμη και κυρίως να αναρωτηθούμε κατά πόσο οι διαδικασίες συγκρότησης αρχείων και αρχειακών συλλογών (με ό,τι αυτό σημαίνει για τις απαραίτητες επιλογές ως προς το τι διασώζεται και τι αφήνεται στη λήθη) επηρεάζουν την ιστορική μας μνήμη για το παρελθόν, ιδίως σήμερα στο πλαίσιο των ψηφιακών τεχνολογικών εξελίξεων και των νέων δεδομένων που αυτές διαμορφώνουν.

-Από τη Μητέρα Μεγαλόψυχη στη Μητριά Πατρίδα

Δύο αιώνες ύστερα από την Επανάσταση του 1821 ο αναστοχασμός μας για το γεγονός που σηματοδότησε την εθνική αποκατάσταση του νεότερου ελληνισμού ως κρατικής οντότητας μπορεί να συνοψιστεί στη φράση: Από τη «Μητέρα Μεγαλόψυχη» του Διονυσίου Σολωμού στη «Μητριά Πατρίδα» του μεταπολεμικού ποιητή Μάρκου Μέσκου. Στόχος της εκδήλωσης είναι να αναπτυχθούν όψεις αυτού του αναστοχασμού: Ποιά ήταν η μακρά πορεία που διένυσε η ελληνική ποίηση από τα χρόνια της Επανάστασης μέχρι σήμερα, θεματοποιώντας τον αγώνα που κατέληξε στην εθνική παλλιγενεσία· ποια ήταν η προπαρασκευή της Επανάστασης στο ιδεολογικό πλαίσιο του ελληνικού διαφωτισμού· ποια ήταν, επίσης, η προπαρασκευή της κατά τον αιώνα που προηγήθηκε της Επανάστασης στις κοινότητες ελλήνων λογίων σε ευρωπαϊκά αστικά κέντρα που απευθύνουν εκκλήσεις υπέρ της ανεξαρτησίας των Ελλήνων· τέλος, πώς η Επανάσταση, τα γεγονότα και τα πρόσωπά της, μπορούν να αξιοποιηθούν ως μυθοπλαστικό υλικό της σύγχρονης πεζογραφίας. 

Στην εκδήλωση συμμετέχουν οι:

Νάσος Βαγενάς, ομότιμος καθηγητής θεωρίας και κριτικής της λογοτεχνίας, Ε.Κ.Π.Α.

Ευριπίδης Γαραντούδης, καθηγητής νεοελληνικής φιλολογίας, Τμήμα Φιλολογίας, Ε.Κ.Π.Α.

Ισίδωρος Ζουργός, πεζογράφος

Γιάννης Ξούριας, επίκουρος καθηγητής νεοελληνικής φιλολογίας, Τμήμα Φιλολογίας, Ε.Κ.Π.Α.

Το καλλιτεχνικό μέρος του προγράμματος 2019 περιλαμβάνει :

-Δύο αναλόγια θεατρικών έργων της επαναστατικής περιόδου

- Τη συνέχεια της δράσης"21 καλλιτέχνες συναντώνται με 21 ήρωες της Επανάστασης" (που πέρσι εγκαινιάστηκε με την επιτυχημένη συνάντηση του Βασίλη Παπαβασιλείου με τον Καποδίστρια)

-Τηνπροκήρυξη διαγωνισμού θεατρικού έργου με θέμα σχετικό με το πρόγραμμα

ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΜΕ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το Θέατρο Τέχνης αναμένει προτάσεις των φίλων του στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος. Όποιος φίλος του Θεάτρου Τέχνης επιθυμεί να προτείνει κάποια ιδέα ή δράση σχετική με το θέμα «200 χρόνια από την Επανάσταση. Ποιά είναι η σύγχρονη Ελλάδα», μπορεί να την απευθύνει στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

  • ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ 3 ΕΥΡΩ 

Η φετινή προσφορά με εισιτήρια των 3 ευρώ θα πραγματοποιηθεί στις δύο σκηνές μας στις

3 Οκτωβρίου, ημέρα έναρξης της "Επανένωσης της Βόρειας με τη Νότια Κορέα" (ΥΠΟΓΕΙΟ) και της "Ελένης" (ΦΡΥΝΙΧΟΥ). 

Θα ανακοινωθούν σύντομα οι ώρες και οι όροι της αγαπημένης πλέον "γιορτής" που σηματοδοτεί την έναρξη της καλλιτεχνικής περιόδου στο ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ. 

 

  • ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

 

ΕUREXIT, ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

  • Σεπτεμβρίου 2018, ΦΡΥΝΙΧΟΥ

Το Θέατρο Τέχνης και το Ελληνογερμανικό Θέατρο της Κολωνίας (DEUTSCH  GRIECHISCHES  THEATER  KÖLN  e. V.) συνεργάζονται για πρώτη φορά και παρουσιάζουν για μία και μοναδική παράσταση, την Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου στη σκηνή της Φρυνίχου, το έργο «Eurexit» του Κώστα Παπακωστόπουλου με ελληνικούς υπέρτιτλους, το οποίο παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία την περασμένη σεζόν στο Θέατρο Bauturm της Κολωνίας,. Τρεις Έλληνες και τρεις Γερμανοί ηθοποιοί επί σκηνής, αναζητούν το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης και τη θέση της χώρας μας μέσα σε αυτή, σε ένα έργο εμπνευσμένο από τον «Αγαμέμνονα» του Αισχύλου.

Παίζουν:LisaSophieKusz, StephanieMeisenzahl, Στέλλα Βαϊνόγλου, StephanieMeisenzahl, ΑναστασίαΑβενίδου, ΒασίληςΝαλμπάντης, Thomas Franke, Lisa Sophie Kusz

 

ΙΟΥΛΙΟΣΚΑΙΣΑΡ, ΣΑΙΞΠΗΡ

    24 Νοεμβρίου 2018, Bova, Reggiο Calabria

To Θέατρο Τέχνης ταξιδεύει στην Ιταλία, στο Φεστιβάλ MitiContemporanei  στο ReggioCalabria  με τον «Ιούλιο Καίσαρα» του Σαίξπηρ που ανέβηκε τον Απρίλιο του 2018 με μεγάλη επιτυχία για 28 παραστάσεις στην σκηνή της οδού Φρυνίχου. Η σκηνοθεσία είναι της Νατάσας Τριανταφύλλη, ενώ όλους τους βασικούς ρόλους ερμηνεύει ο Ρένος Χαραλαμπίδης πλαισιωμένος από τον εξαιρετικό κρουστό Πέτρο Κούρτη, και την Ελεάνα Γεωργούλη επί σκηνής.  Την πρωτότυπη μελωδία της παράστασης συνέθεσε ο ιταλός διεθνούς φήμης μουσικός LudovicoEinaudi. Η παράσταση επιλέχθηκε από την καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ, TeresaTimpano στο πλαίσιο της πρώτης ελληνοϊταλικής πλατφόρμας καλλιτεχνικών διευθυντών φεστιβάλ και θεάτρου που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα, από τις 24 έως τις 27 Μαΐου 2018, από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού σε συνεργασία με τη Γενική Διεύθυνση Παραστατικών Τεχνών του Υπουργείου Πολιτισμού της Ιταλίας.Παράσταση στις 24 Νοεμβρίου 2018, στην Bova, ReggioCalabria.

Θέατρο Τέχνης &amp; DEUTSCH GRIECHISCHES THEATER KÖLN για πρώτη φορά

Θέατρο Τέχνης & DEUTSCH GRIECHISCHES THEATER KÖLN για πρώτη φορά

Τετάρτη, 29/08/2018 - 11:26

ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΛΛΗΝΟΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ (ΕΓΘ)

Ο σκηνοθέτης Κώστας Παπακωστόπουλος, ιδρυτής και Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Ελληνογερμανικού Θεάτρου (Deutsch Griechisches Theater), συμπληρώνει φέτος εικοσιοκτώ χρόνια συνεχούς δημιουργίας στη Γερμανία με το θεατρικό του σχήμα, που αποτελεί πλέον ένα αναπόσπαστο κομμάτι της θεατρικής ιστορίας της πόλης της Κολωνίας. 

 

Ο Κώστας Παπακωστόπουλος γεννήθηκε το 1962 στην Αθήνα. Ολοκλήρωσε οικονομικές σπουδές στην ΑΣΟΕΕ και συνέχισε με σπουδές Θεατρολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας. Συνεργάτης του Ντίμιτερ Γκότσεφ στο Κρατικό Θέατρο της Κολωνίας (Schauspielhaus Köln) και αργότερα του Φράνκ Κάστορφ στο Φόλκσμπινε του Βερολίνου (Volksbühne), ο Κώστας Παπακωστόπουλος έγινε γρήγορα γνωστός στη Γερμανία για τις πρωτοποριακές παραστάσεις έργων αρχαίου δράματος. 

 

Ο σκηνοθέτης εστιάζει το ενδιαφέρον του στα διαχρονικά κοινωνικά και πολιτικά θέματα που ενυπάρχουν στο αρχαίο δράμα και τα μεταφέρει στη σημερινή πραγματικότητα αναδεικνύοντας τον επίκαιρο χαρακτήρα τους. Χτίζοντας μια γέφυρα ανάμεσα στο αρχαίο και στο σύγχρονο ευρωπαϊκό θέατρο, ο Κώστας Παπακωστόπουλος με το ΕΓΘ προσεγγίζει πολύπλευρα τη θεατρική δημιουργία της Ευρώπης και συνδέει την παράδοση με το σήμερα. Έχει μέχρι σήμερα παρουσιάσει κλασικούς Έλληνες συγγραφείς (Αριστοφάνη, Αισχύλο, Σοφοκλή, Ευριπίδη), έργα Νεοελλήνων θεατρικών συγγραφέων σε πρώτη γερμανική μετάφραση (Δημήτρη Κεχαίδη, Βασίλη Ζιώγα, Δημήτρη Δημητριάδη), Ευρωπαίους που εμπνέονται από τον αρχαίο ελληνικό μύθο (Heiner Müller, William Shakespeare, Dea Loher), καθώς και δικά του έργα. Με τα έργα που έχει μέχρι τώρα σκηνοθετήσει, σε συμπαραγωγή με Κρατικά Θέατρα της Γερμανίας - Κρατικό Θέατρο της Κολωνίας, του Ντύσσελντορφ, του Λούντβισχαφεν, του Άαχεν, του Ομπερχάουζεν - καθώς και με Θέατρα της ελεύθερης σκηνής, καθιέρωσε το Ελληνογερμανικό Θέατρο όχι μόνο στην Κολωνία, αλλά και σε ολόκληρη τη Γερμανία.Οι σκηνοθεσίες του έχουν επανειλημμένα βραβευθεί και προσκληθεί να εκπροσωπήσουν την πόλη της Κολωνίας σε μεγάλα Φεστιβάλ της Γερμανίας, καθώς και σε πόλεις του εξωτερικού: Βαρκελώνη (2009), Τορίνο (2010), Θεσσαλονίκη (2008, 2012, 2013), Βρυξέλλες (2014), Βιέννη (2015), Αθήνα (2015, 2016, 2017).

Συνεργάτες του είναι ο μουσικοσυνθέτης Herbert Mitschke, οι σκηνογράφοι Zezo Dinekov και Ulrike Mitschke, οι δραματουργοί Patrick Neveling και Florian Meyer, ενώ οι ηθοποιοί που απαρτίζουν τα τελευταία χρόνια το θεατρικό σχήμα είναι οι Terja Diava,Thomas Franke, Νίκος Γουδανάκης, Stefan Kleinert, Lisa Sophie Kusz, Stephanie Meisenzahl, Βασίλης Ναλμπάντης, Elisabeth Pleß και Annika Weitershagen.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΕΣ

2017:​«Eurexit» του Κώστα Παπακωστόπουλου

2016:​«Ιφιγένεια» του Κώστα Παπακωστόπουλου

2015:​«Αντιγόνη» του Κώστα Παπακωστόπουλου

2014:​«Ικέτιδες» του Κώστα Παπακωστόπουλου

2013:​«Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη

2012:​«Πλούτος//O Χορός των Αγανακτισμένων» του Κώστα Παπακωστόπουλου

2011: ​«Ευμενίδες» του Αισχύλου

2010: ​«Ηλέκτρα» του Σοφοκλή

2009:​ ​«Αγαμέμνων» του Αισχύλου

2008:​ ​«Όρνιθες» του Αριστοφάνη

2007: ​«ΑΙΑΣ 21» του Κώστα Παπακωστόπουλου

2006: ​«Ο χορός των Εμιγκρέδων» του Κώστα Παπακωστόπουλου

2006: ​«Οιδίπους επί Κολωνώ» του Σοφοκλή

2005: ​«Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή

2004: ​«Πέρσες» του Αισχύλου

2003: ​«Μήδεια» του Ευριπίδη

2002: ​«Μανχάτταν Μήδεια» της Dea Loher

2002: ​«Το Τάβλι» του Δημήτρη Κεχαίδη

2001: ​«Πεθαίνω σα χώρα» του Δημήτρη Δημητριάδη σε πρώτη

γερμανική μετάφραση

2000:​ ​«Αχαρνής» του Αριστοφάνη

1999: ​«Προμηθέας» του Αισχύλου σε διασκευή Heiner Müller

1998: ​«Η Κωμωδία της μύγας» του Βασίλη Ζιώγα

1997: ​«Τίμων ο Αθηναίος» του William Shakespear

1996: ​«Με δύναμη από την Κηφισιά» του Δημήτρη Κεχαίδη σε

πρώτη γερμανική μετάφραση

1995: ​«Νεφέλες» του Αριστοφάνη

1995: ​«Ηρακλής 5» του Heiner Müller

1994: ​« Βάτραχοι» του Αριστοφάνη

1993: ​«Οι Βάκχες» του Ευριπίδη

1992: ​«Φιλοκτήτης» του Heiner Müller

1992: ​«Η Βέρα» του Δημήτρη Κεχαίδη

1991: ​«Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη

1990: ​«Πλούτος» του Αριστοφάνη

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ - ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ 

2017:​Παρουσίαση του έργου «Iφιγένεια» στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης στην Αθήνα.

2016:​Παρουσίαση του έργου «Αντιγόνη» στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης στην Αθήνα.

2015:​Παρουσίαση του έργου «Ικέτιδες» στο Διεθνές Φεστιβάλ Art Carnuntum στη Βιέννη, στο Κρατικό Θέατρο του Ντύσσελντορφ και στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης στην Αθήνα.

2014:​Παρουσίαση του έργου «Ευμενίδες» στις Βρυξέλλες στο πλαίσιο ​της Προεδρίας ​της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση με την υποστήριξη της Ελληνικής ​Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Υπουργείου ​Εξωτερικών της Ελλάδας, καθώς και του Υπουργείου Πολιτισμού του Κρατιδίου ​Ρηνανίας-Βεστφαλίας της Γερμανίας.

2013:​Παρουσίαση του έργου «Πλούτος//O Χορός των Αγανακτισμένων» στη      ​Θεσσαλονίκη, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Goethe και την πόλη της ​Κολωνίας.

2012: Παρουσίαση του έργου «Ευμενίδες» στη Θεσσαλονίκη στις εκδηλώσεις ​εορτασμού για τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την απελευθέρωση της πόλης, σε ​συνεργασία με την πόλη της Κολωνίας και το Ινστιτούτο Goethe.

2011:  ​Παρουσίαση του έργου «Ο Χορός των Εμιγκρέδων» στο Φεστιβάλ του Τορί-​νο,σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Goethe και την πόλη της Κολωνίας.

2009:​Παρουσίαση του έργου «Ο Χορός των Εμιγκρέδων» στο Φεστιβάλ της Βαρκε-​λώνης, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Goethe και την πόλη της Κολωνίας.

2008:  Παρουσίαση του έργου «Ο Χορός των Εμιγκρέδων» στο Φεστιβάλ «Δημήτρια»​2008 στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, σε συνεργασία με τοΙνστιτούτο ​Goethe και την πόλη της Κολωνίας.

2007:​Το έργο «ΑΙΑΣ 21» επελέγη ανάμεσα στις δέκα καλύτερες σκηνοθεσίες του κρατιδίου της ​Ρηνανίας-Βεστφαλίας και προτάθηκε για το Φεστιβάλ «Theaterzwang».

2006: ​Το έργο «Ο Χορός των Εμιγκρέδων» επελέγη ανάμεσα στις οκτώ καλύτερες σκηνοθεσίες ​της πόλης της Κολωνίας και προτάθηκε για το Βραβείο Θεάτρου της πόλης 2006.

2005:  ​Παρουσίαση του έργου «Οιδίπους Τύραννος» στο Κρατικό Θέατρο Düsseldorf.

2003: ​Παρουσίαση του έργου «Πεθαίνω σα χώρα» στο Φεστιβάλ «Διεθνείς πολιτιστικές ημέρες» της Stuttgart.

2002: ​Παρουσίαση του έργου «Το τάβλι» στο Φεστιβάλ «Ελληνικές πολιτιστικές ​ημέρες 2002» της Frankfurt, οργανωμένο από το Υπουργείο Εξωτερικών της​Ελλάδας.

2001:  ​Παρουσίαση του έργου «Αχαρνής» στο Κρατικό Θέατρο Düsseldorf.

2001: ​Οργάνωση του πρώτου Ελληνογερμανικού Φεστιβάλ Θεάτρου στην Κολωνία υπό ​την αιγίδα των Υπουργείων Πολιτισμού Γερμανίας και Ελλάδας. 

2001: ​Συμμετοχή με το έργο «Πεθαίνω σα χώρα» στις εκδηλώσεις της Διεθνούς  ​Έκθεσης Βιβλίου της Frankfurt.

2000: ​Παρουσίαση του έργου «Προμηθέας» στο Φεστιβάλ «Ελληνικές ​πολιτιστικές ημέρες 2000» της Frankfurt, οργανωμένο από το Υπουργείο Εξωτερικών​της Ελλάδας.

1999:  ​Παρουσίαση του έργου «Προμηθέας» στο Κρατικό Θέατρο του Düsseldorf,    ​στο ​Θέατρο Ρόκοκο του Schwetzingen και στο Κρατικό Θέατρο του ​Ludwigshafen.

1998: ​Το έργο «Τίμων ο Αθηναίος» επελέγη ανάμεσα στις δέκα καλύτερες σκηνοθεσίες του κρατιδίου της Ρηνανίας-Βεστφαλίας και προτάθηκε για το Φεστιβάλ «Theaterzwang».

1997: ​Παρουσίαση του έργου «Ηρακλής 5» στο Φεστιβάλ  «Πολιτική στο Ελεύθερο  ​Θέατρο» στη Βρέμη.

1994: ​Το έργο «Βάτραχοι» επελέγη ανάμεσα στις οκτώ καλύτερες σκηνοθεσίες της πόλης της Κολωνίας και προτάθηκε για το Βραβείο Θεάτρου της πόλης 1994. 

1992: ​Το έργο «Φιλοκτήτης» επελέγη ανάμεσα στις οκτώ καλύτερες σκηνοθεσίες της πόλης της Κολωνίας και προτάθηκε για το Βραβείο Θεάτρου της πόλης 1992.

 

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του θεάτρου: www.dgt-koeln.dehttp://www.ertopen.com/8f29befb-6601-474c-816c-2b5d5c2e8c0e" class="s22" style="width: 13px; height: 13px;">

Ο Θόδωρος Γράμψας γίνεται… Δεσποινίς Μαργαρίτα τον Οκτώβριο στο Θέατρο Τέχνης

Ο Θόδωρος Γράμψας γίνεται… Δεσποινίς Μαργαρίτα τον Οκτώβριο στο Θέατρο Τέχνης

Τρίτη, 07/08/2018 - 13:10

Η γνωστή σε όλους μας  δ α σ κ ά λ α,  η Δεσποινίς  Μαργαρίτα, έρχεται στο Θέατρο Τέχνης. Έρχεται για να μας μιλήσει για μερικά απλά, αλλά ουσιώδη πράματα - κατάλληλα για την ηλικία μας… Για όσα διδάσκονται… Για όσα δεν διδάσκονται... Και για όσα απλώς θέλουν ταλέντο... όπως ο έρωτας.

Η συνέχεια του μαθήματος  τον Οκτώβριο στη σκηνή της Φρυνίχου.

Στο ρόλο της Δεσποινίδας Μαργαρίτας ο Θόδωρος Γράμψας,

ο οποίος υπογράφει και τη σκηνοθεσία της παράστασης.

Η Δεσποινίς Μαργαρίτα  του Ρομπέρτο Ατάϋντε, είναι δασκάλα δημοτικού. Είναι η πρώτη μέρα μαθημάτων και οι θεατές, είναι οι μαθητές της τάξης. Ο μονόλογός της είναι ένα μάθημα πολιτικό. Ένα σχόλιο πάνω στην εξουσία. Έχει ανέβει σε περισσότερες από τριάντα χώρες. Στην Ελλάδα ανέβηκε πρώτη φορά το 1975 σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη και την αξέχαστη Έλλη Λαμπέτη στον ομώνυμο ρόλο.

Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου


Μια συμπαραγωγή του Θεάτρου Τέχνης με την Εταιρεία Θεάτρου Πράξη Επτά.

Καλοκαιρινό Καλλιτεχνικό Σχολείο για παιδιά, από το ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ

Καλοκαιρινό Καλλιτεχνικό Σχολείο για παιδιά, από το ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ

Τρίτη, 29/05/2018 - 18:03

ΝΕΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ (18 Ιουνίου- 6 Ιουλίου 2018)

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΑ ΤΡΕΙΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ,

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤO ΠΑΡΑΜΥΘΙ «ΑΛΑΝΤΙΝ»

Μια από τις πιό επιτυχημένες παραστάσεις της Παιδικής Σκηνής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν θα ζωντανέψει και πάλι στη Φρυνίχου κατά τη χειμερινή θεατρική σεζόν 2018-19! Πρόκειται για τον αγαπημένο «ΑΛΑΝΤΙΝ» σε θεατρική διασκευή Άνδρης Θεοδότου και σκηνοθεσία Δημήτρη Δεγαΐτη, που πρωτοπαίχθηκε το 2010 και για δύο συνεχόμενα χρόνια με πολύ μεγάλη ανταπόκριση του κοινού!

Γιορτάζοντας το γεγονός αυτό, το ιστορικό Θέατρο Τέχνης διευρύνει φέτος το καλοκαίρι τις δραστηριότητες του για παιδιά. Έτσι, μετά τα πολύ επιτυχημένα εργαστήρια που πραγματοποίησε η ‘Ανδρη Θεοδότου με θέμα το «Φάντασμα του Κάντερβιλ» του Όσκαρ Ουάιλντ (χειμώνας 2014-15), αυτό το καλοκαίρι, με αφορμή τη συναρπαστική ιστορία του “ΑΛΑΝΤΙΝ”, θα λειτουργήσει για πρώτη φορά στη σκηνή της Φρυνίχου 14, (Πλάκα) ένα ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ!

Στο πρωτότυπο αυτό εκπαιδευτικό πρόγραμμα, τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να έρθουν σε ουσιαστική επαφή με την τέχνη του θεάτρου και να εξοικειωθούν με το αυθεντικό περιβάλλον του θεάτρου.                                                                                                                                                                                      Κάθε μια από τις τρεις εβδομάδες του προγράμματος επικεντρώνεται σε έναν διαφορετικό άξονα (υποκριτική-μουσική-δημιουργική γραφή) και καταλήγει σε μια παρουσίαση-μικρή παράσταση στη σκηνή της Φρυνίχου (που πραγματοποιείται την τελευταία ημέρα κάθε πενθήμερου προγράμματος, ήτοι κάθε Παρασκευή). Με αφορμή πάντα το παραμύθι του “Αλαντίν”, τα παιδιά καλούνται να παίξουν -γιατί πριν απ΄όλα το θέατρο δεν είναι παρά ένα παιχνίδι με κανόνες-, να αυτοσχεδιάσουν ατομικά και ομαδικά, να διδαχθούν τεχνικές, να ελευθερώσουν τη φαντασία τους, να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, να καλλιεργήσουν τα εκφραστικά τους μέσα, να ενδυναμώσουν την αυτοπεποίθησή τους και φυσικά να αναπτύξουν την ικανότητά τους να συνεργάζονται ουσιαστικά στο πλαίσιο μιας ομάδας προκειμένου να γίνουν με τη σειρά τους δημιουργοί. Άλλωστε μην ξεχνάμε πως «κάνουμε θέατρο για να πλουτίσουμε τους εαυτούς μας», όπως έλεγε ο Κουν. Όσο νωρίτερα το μάθουμε αυτό, τόσο καλύτερα μπορούμε να ζήσουμε.

Σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος, τα παιδιά καθοδηγούνται από διακεκριμένους καλλιτέχνες-συνεργάτες της Παιδικής και της Νεανικής Σκηνής του Θεάτρου Τέχνης με εμπειρία σε εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά. Η βασική ομάδα απαρτίζεται από τους:

·         Δημήτρης Δεγαΐτης - Ο έμπειρος ηθοποιός και σκηνοθέτης (σε σκηνοθεσία του οποίου θα παρουσιαστεί κατά τη χειμερινή περίοδο ο “Αλαντίν”), με πολυετή πείρα σε εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά, είναι σταθερός συνεργάτης της Παιδικής Σκηνής του Θέατρου Τέχνης (“Ο Ρομπέν των Δασών“,“Βαρώνος Μυνχάουζεν”, “Το Φάντασμα του Κάντερβιλ”, “Ο Μολυβένιος Στρατιώτης”και άλλα). Διδάσκει αυτοσχεδιασμό στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης.

·         Ο Κωνσταντίνος Ευστρατίου - Ο ηθοποιός, μουσικός και συγγραφέας συνεργάστηκε πολλές φορές ως ηθοποιός αλλα και ως μουσικός με το Θέατρο Τέχνης (πρόσφατα συνέθεσε τη μουσική της παράστασης της Νεανικής Σκηνής του Θεάτρου Τέχνης “Ο δόκτωρ Τζέκυλ και ο κύριος Χάϊντ”). Διδάσκει μουσική, τραγούδι, αγωγή λόγου σε επαγγελματίες ηθοποιούς αλλά και σε παιδιά.

·         Η Βίλια Χατζόπουλου – Η ηθοποιός, συγγραφέας, με πτυχείο νηπιαγωγού και διδακτορικό στην Αισθητική Αγωγή Παιδικής Ηλικίας, έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στο θεατρικό παιχνίδι. Πρόσφατα συνεργάστηκε με το Θέατρο Τέχνης υπογράφοντας την θεατρική μεταφορά της παράστασης για νεανικό κοινό: “Ο δόκτωρ Τζέκιλ και κύριος Χαΐντ”.

·         Η Ερατώ Αγγουράκη –Ηθοποιός, απόφοιτη της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης και συνεργάτης του θέατρου με εμπειρία στο θεατρικό παιχνίδι.

·         Την βασική ομάδα πλαισιώνουν νέοι σπουδαστές και απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης με παιδαγωγικές γνώσεις και εμπειρία.

                                 

                                Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν – Φρυνίχου

Φρυνίχου 14, Πλάκα, τηλέφωνα ταμείου: 210-32 22 464, 210-32 36 732



Το πρόγραμμα απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 6-12 ετών και χωρίζεται σε τρεις διαφορετικές πενθήμερες ενότητες :

Πρώτη ενότητα (Δευτέρα 18 - Παρ 22/6): ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ- ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ.

Διδάσκει και συντονίζει ο Δημήτρης Δεγαΐτης. Τα παιδιά, με αφορμή το παραμύθι του «ΑΛΑΝΤΙΝ», μέσα από απολαυστικούς ομαδικούς και ατομικούς θεατρικούς αυτοσχεδιασμούς και παιχνίδια, θα δημιουργήσουν μια μικρή παράσταση, που θα παρουσιαστεί στο τέλος της ενότητας (22/6). Αυτή την πρώτη εβδομάδα, η έμφαση θα δοθεί στον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά προσεγγίζουν ένα θεατρικό ρόλο και τον ζωντανεύουν αλλά και στο πνεύμα της συλλογικότητας που είναι απαραίτητο στοιχείο κάθε θεατρικής δημιουργίας.

Δεύτερη ενότητα (Δευτ 25 - Παρ 29/6) : ΜΟΥΣΙΚΗ-ΚΙΝΗΣΗ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ.    

Διδάσκει και συντονίζει ο Κωνσταντίνος Ευστρατίου. Με αφορμή και πάλι τον «ΑΛΑΝΤΙΝ» και δίνοντας αυτή τη φορά έμφαση στο ρόλο της μουσικής στα παραμύθια, τα παιδιά, μέσα από κατευθυνόμενους μουσικοθεατρικούς αυτοσχεδιασμούς, θα δημιουργήσουν μια μουσική παράσταση γεμάτη κίνηση και ήχους, που θα καλύπτει την πορεία της μουσικής από τη «γέννησή της» μέχρι και σήμερα! Εδώ τα παιδιά χρησιμοποιούν με φαντασία κρουστά, χρηστικά αντικείμενα, αλλά και την ίδια τους τη φωνή ως μουσικά όργανα. Η μουσική παράσταση θα παρουσιαστεί στο τέλος της δεύτερης ενότητας (29/6)!

Τρίτη ενότητα (Δευτ 2 - Παρ 6/7): ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΓΡΑΦΗ -ΠΡΑΞΗ

Διδάσκει και συντονίζει η Βίλια Χατζοπούλου. Εδώ, ο «ΑΛΑΝΤΙΝ» γίνεται η αφορμή για να φτιάξουν τα παιδιά μια δική τους ιστορία..! Η Βίλια Χατζοπούλου καθοδηγεί τα παιδιά στη δημιουργία μιας μικρής παράστασης όπου όλοι μαζί, με μοναδικό όπλο τη φαντασία και τη δημιουργικότητα, συναποφασίζουν για τον τίτλο, τους ήρωες και την υπόθεση του έργου! Τα παιδιά στη συνέχεια ζωντανεύουν την ιστορία μέσα από αυτοσχεδιασμούς, και στο τέλος της ενότητας την παρουσιάζουν στη σκηνή του θεάτρου! (6/7).



Να σημειωθεί ότι οι ενότητες είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους και παιδιά μπορούν να παρακολουθήσουν μια ή δύο (όποιες επιθυμούν) και φυσικά και τις τρεις ενότητες μαζί.



Το πρόγραμμα είναι καθημερινό : Δευτέρα έως Παρασκευή, ώρες 9.00-14.00, με ενδιάμεσα διαλείμματα, υπό την επίβλεψη φυσικά των ανθρώπων του Θεάτρου Τέχνης. Τα παιδιά πρέπει να φέρνουν κολατσιό από το σπίτι. Υπάρχει περιθώριο άφιξης και αναχώρησης νωρίτερα και αργότερα από τις ώρες του προγράμματος. Παρακαλείσθε μόνο να το δηλώσετε έγκαιρα.



Κόστος προγράμματος:

1 εβδομάδα: 150€, ειδική τιμή για 2 εβομάδες: 250€ , ειδική τιμή για όλο το πρόγραμμα 3 εβδομάδων: 300€

Μειωμένες τιμές 15% για αδέλφια.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΕΤΕ ΕΓΚΑΙΡΑ ΚΑΘΩΣ Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΕΊΝΑΙ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΟΣ



Θέατρο Τέχνης | Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Θέατρο Τέχνης | Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Τρίτη, 17/04/2018 - 16:55
“200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΑΔΑ; ”                
 Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟΝ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ




Μέσα στο πλαίσιο του προγράμματος “200 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΑΔΑ; ”που ξεκίνησε ήδη με μεγάλη επιτυχία στο Θέατρο Τέχνης, ο  Βασίλης Παπαβασιλείου “συναντιέται" μ ε τον Ιωάννη Καποδίστρια στη σκηνή της Φρυνίχου τη Δευτέρα 23 Απριλίου, ώρα 21.30. 

Τίτλος της “συνάντησης": « Τα πρώτα 200 χρόνια είναι δύσκολα: προεόρτια μιας επετείου που επίκειται».

Η συνάντηση αυτή, εγκανιάζει τις 21 επί σκηνής συναντήσεις που θα πραγματοποιήσουν κατά τη διάρκεια της επόμενης τριετίας σημαντικοί σύγχρονοι καλλιτέχνες με  21 προσωπικότητες-ήρωες της Επανάστασης.
από τον Μάρτιο του 2018 και για τα επόμενα τρία χρόνια, στο Θέατρο Τέχνης θα πραγματοποιούνται: συζητήσεις με το κοινό, ομιλίες-στρογγυλές τράπεζες με τη συμμετοχή επιστημόνων, εκπροσώπων των γραμμάτων και των τεχνών αλλά και γενικότερα ανθρώπων που θέλουν και έχουν κάτι να πουν, αναγνώσεις κειμένων, μουσικά και θεατρικά δρώμενα, διαγωνισμοί νέων έργων για το θέατρο και για το ραδιόφωνο, αναλόγια, συναυλίες, εικαστικές performances, εκθέσεις, εργαστήρια…          


Στόχος: να συναντηθούμε πάνω και κάτω από τη σκηνή και να αναρωτηθούμε με τρόπο συλλογικό και πάνω απ΄όλα δημιουργικό: από πού ξεκινήσαμε, πώς ξεκινήσαμε και πώς φτάσαμε στη σύγχρονη Ελλάδα; Ποιά είναι η σύγχρονη Ελλάδα;  “Πώς και κατά πού προχωρά;”




Η τριετής αυτή εορταστική “αναζήτηση”, θα ολοκληρωθεί με την παρουσίαση μεγάλης θεατρικής παραγωγής του Θεάτρου Τέχνης που θα αντλήσει έμπνευση και υλικό απ’ όλες τις δράσεις που θα πραγματοποιηθούν στις δύο σκηνές του, κατά το διάστημα  25 Μαρτίου 2018- 25 Μαρτίου 2021.




Να σημειωθεί ότι στην εκδήλωση της Δευτέρας 23 Απριλίου με τον Βασίλη Παπαβασιλείου η είσοδος είναι ελεύθερη και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.


Συμπόσιο στο Θέατρο Τέχνης με οικοδεσπότη τον Σταμάτη Κραουνάκη

Συμπόσιο στο Θέατρο Τέχνης με οικοδεσπότη τον Σταμάτη Κραουνάκη

Δευτέρα, 26/03/2018 - 17:59
Το Θέατρο Τέχνης γιορτάζει την παγκόσμια Ημέρα θεάτρου και καλεί το Duendeνα καταλάβει τις ψυχές όλων μας



«…κατάπιε µονορούφι µιαγεµάτη κούπα καθάγια, ένα κρασί από νερό φωτιάς, και κάθισε ξανά να τραγουδήσει - χωρίς φωνή, χωρίς ανάσα, χωρίς παιχνίδια και τσακίσµατα µε το λαιµό να καίει σαν ηφαίστειο αλλά µε ντουέντε…»



Το Θέατρο Τέχνης γιορτάζει στις 27 Μαρτίου 2018 την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου, προσφέροντας αποκλειστικά για αυτή τη μέρα, όλα τα εισιτήρια της παράστασης"Duende: Το Πνεύμα της Γης"  με τη μορφή 1+1.[1]Στη συνέχεια, μετά τη λήξη της παράστασης,στις 11μ.μ. θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση – στο πλαίσιο της δράσης το Θέατρο Τέχνης Γνωρίζεται Με Το Κοινό του.



Ο Σταμάτης Κραουνάκης, οικοδεσπότης στο δικό του Συμπόσιο υποδέχεται το βράδυ της παγκόσμιας ημέρας του Θεάτρου έξι εκλεκτούς καλεσμένους, έξι πρόσωπα που το duendeορίζει τη ζωή τους. Πίνουν, κερνάνε κρασί και συνομιλούν με τους θεατές- μύστες. Στήνουν μια γιορτή του Θεάτρου μια γιορτή των Τεχνών, του Έρωτα και της Ποίησης. Και καλούν το duendeνα καταλάβει τις ψυχές όλων.



Άτομα από διαφορετικά πεδία, με μόνο κοινό άξονα το σημάδι του duende στο μέτωπο τους συναντιούνται για μια και μοναδική φορά στο μυστικό δείπνο που στήνεται στο θέατρο της οδού Φρυνίχου, δημιουργούν συνθήκες μέθεξης και καλούν τους θεατές να πάρουν μέρος.



Τη συντροφιά συνθέτουν: η τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια Ελένη Βιτάλη, η διευθύντρια του εκδοτικού οίκου «Βιβλιοπωλείο της Εστίας» Εύα Καραϊτίδη, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Δημήτρης Μανιάτης,ο συγγραφέας Θανάσης Νιάρχος, ο συγγραφέας, μεταφραστής και κριτικός θεάτρου Λέανδρος Πολενάκης, η αναπληρώτρια καθηγήτρια στο τμήμα Θεατρικών σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών Ευανθία Στιβανάκη.




Η είσοδος στη συζήτηση θα είναι ελεύθερη.





















[1]δηλαδή με την αγορά ενός εισιτηρίου άλλο ένα δώροΘα τηρηθεί αυστηρή σειρά προτεραιότητας. Η προσφορά ισχύει μόνο για αγορά από το ταμείο της Φρυνίχου και όχι για ηλεκτρονική προ-αγορά εισιτηρίου.





Οι Δούλες στο Θέατρο Τέχνης

Οι Δούλες στο Θέατρο Τέχνης

Σάββατο, 10/02/2018 - 00:46



Ζαν Ζενέ

Οι Δούλες



Πρεμιέρα 22 φεβρουαρίου



Σκηνοθεσία Μαριάννα Κάλμπαρη



Το έργο-μύθος του Ζαν Ζενέ ζωντανεύει και πάλι στη σκηνή του Υπογείου, 50 ακριβώς χρόνια μετά την πρώτη παρουσίασή του στο ελληνικό κοινό σε μετάφραση Οδυσσέα Ελύτη , σκηνοθεσία Δημήτρη Χατζημάρκου και με τις Ρένη Πιττακή, Μαρίνα Γεωργίου, Εκάλη Σώκου στους τρεις ρόλους.



Η υπόθεση με λίγα λόγια έχει ως εξής: Δύο υπηρέτριες καταστρώνουν την εξόντωση της λατρεμένης αλλά και απόλυτα μισητής τους Κυρίας. Τα αφελή σχέδια τους αποτυγχάνουν και στρέφονται εναντίον τους.



Τι είναι όμως αυτό που κάνει το έργο του Ζενέ να ανεβαίνει τόσο συχνά στην παγκόσμια σκηνή από το 1947 που γράφτηκε μέχρι τις μέρες μας; Σίγουρα: “Δεν πρόκειται για ένα έργο που θέλει να υπερασπιστεί τη μοίρα της τάξης των υπηρετών. Υπάρχει συνδικάτο που ασχολείται με τα ζητήματα αυτών των ανθρώπων. Πρόκειται για μια αλληγορική ιστορία...» διευκρινίζει ο ίδιος ο Ζενέ.                        



Οι δούλες, είμαστε εμείς. Με τα μικρά και μεγάλα μας όνειρα, τα ψέμματα που λέμε στον εαυτό μας και στους άλλους, την απελπισμένη ανάγκη μας να δραπετεύουμε από την πραγματικότητα, να φαντασιωνόμαστε μια άλλη ζωή από αυτή που ζούμε. Εμείς που ζηλεύουμε αυτό που δεν έχουμε και βασανιζόμαστε γιατί ξέρουμε ότι δε θα το αποκτήσουμε ποτέ. Εμείς που νιώθουμε φόβο, μίσος αλλά και λατρεία απέναντι στην εξουσία. Εμείς που δεν τολμάμε να ζήσουμε αληθινά.



Οι Δούλες είναι οι αντι-ηρωΐδες της τραγωδίας των ημερών μας. Και η Κυρία τους είναι η φτηνή θεά που ορίζει τη μοίρα τους. Που σκηνοθετεί τη ζωή τους. Καμμία μεγαλειώδης κάθαρση σε αυτή τη σύγχρονη τραγι-κωμωδία. Ανθρώπινες στιγμές μόνο. Σκληρές, τρυφερές, αστείες, βίαιες, συγκινητικές. Και πάνω απ΄όλα, μια βαθιά ανάγκη για «παιχνίδι» μέχρι τελικής πτώσης. Αυτή την ανάγκη που κινεί το ίδιο το θέατρο και κρατά ζωντανή την επιθυμία μας να καταφεύγουμε σε αυτό είτε ως δημιουργοί, είτε ως κοινό. Αναζητώντας αυτό το «κάτι» που η ζωή επιμένει να μας κρύβει.



Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη

Συνεργάτης στη Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαυρογεωργίου

Δραματολόγος παράστασης: Έλενα Τριανταφυλλοπούλου

Σκηνικά-Κοστούμια: Χριστίνα Κάλμπαρη

Μουσική επιμέλεια: Νέστωρ Κοψιδάς

Επιμέλεια κίνησης: Βάλια Παπαχρήστου

Σχεδιασμός φωτισμού: Στέλλα Κάλτσου

Βοηθός σκηνοθέτη- Εκτέλεση παραγωγής: Μαριλένα Μόσχου

Επεξεργασία ήχου- Β βοηθός σκηνοθέτη: Κωνσταντίνος Ευστρατίου

Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου



Παίζουν: Κάτια Γέρου, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Μαριάννα Κάλμπαρη



Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν



Υπόγειο

Πεσμαζόγλου 5 | Τηλ. 2103228706

Παραστάσεις έως 1.4.2018:

Τετάρτη και Κυριακή 8μμ, Πέμπτη-Παρασκευή-Σάββατο 9.15μμ

Τιμές εισιτηρίων:

Τετάρτη και Παρασκευή 15 ευρώ/10 ευρώ μειωμένο/8 ανέργων

Πέμπτη: 10 ευρώ γενική είσοδος

Σάββατο-Κυριακή: 16 ευρώ/ 12 ευρώ μειωμένο και ανέργων






ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΤΟΥ

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΤΟΥ

Δευτέρα, 16/10/2017 - 12:44
 «Κι όμως πρέπει να λογαριάσουμε πώς προχωρούμε

...Κι όμως πρέπει να λογαριάσουμε κατά πού προχωρούμε...»

Γ. Σεφέρης



Μέσα από το ερώτημα “πώς και κατά πού προχωρούμε”, το Θέατρο Τέχνης επιθυμεί να γνωριστεί με το κοινό του και να ανοίξει μαζί του ουσιαστικό και δημιουργικό διάλογο.

Σημείο εκκίνησης: οι παραστάσεις που θα παρουσιαστούν τη φετινή σεζόν.

 

Με αφορμή το έργο που δημιουργούν φέτος οι καλλιτέχνες για το κοινό, συναντιόμαστε προκειμένου να μιλήσουμε καταρχάς για τις παραστάσεις. Αλλά να μιλήσουμε και για το ίδιο το Θέατρο Τέχνης. Για τις ανάγκες και τις επιθυμίες των καλλιτεχνών, του θεάτρου αλλά και για τις ανάγκες και τις επιθυμίες του κοινού. Να γνωριστούμε εμείς, οι άνθρωποι του Θεάτρου Τέχνης, με τους φίλους του Θεάτρου Τέχνης. Να αισθανθούμε όλοι μέλη της ίδιας κοινότητας.

 

Γιατί Θέατρο Τέχνης δεν είναι μόνο οι άνθρωποι πάνω στη σκηνή και πίσω από τις παραστάσεις και τις δράσεις του Θεάτρου Τέχνης. Αλλά και οι άνθρωποι στην πλατεία, που 75 χρόνια τώρα, στηρίζουν το Θέατρο Τέχνης.

 

H πρώτη συνάντηση θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 24 Οκτωβρίου στο Υπόγειο αμέσως μετά την παράσταση «Οίκος Μακ-Μπεθ». Στην συζήτηση, πέρα από τον σκηνοθέτη Κωστή Καπελώνη και τους ηθοποιούς και τους συντελεστές της παράστασης, θα παρευρεθούν ο συγγραφέας του έργου Παναγιώτης Μέντης και η Ευανθία Στιβανάκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου  Αθηνών. 

 

Στις 29 Οκτωβρίου θα πραγματοποιηθεί, πάλι στο Υπόγειο, συζήτηση μετά την παράσταση «Η Λέσχη». Η σκηνοθετις Έφη Θεοδώρου, οι ηθοποιοί και οι συντελεστές της παράστασης, θα υποδεχθούν τη Χρύσα Προκοπάκη και τον Γιάννη Παπαθεοδώρου, καθηγητή νεοελληνικής φιλολογίας στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και ειδικό πάνω στον βίο και το έργο του Στρατή Τσίρκα.


Τέλος, την Κυριακή 5 Νοεμβρίου, αμέσως μετά την παράσταση «RELAXMINOTIS» θα πραγματοποιηθεί στη σκηνή της Φρυνίχου συζήτηση με τον Βασίλη Παπαβασιλείου και τους υπόλοιπους συντελεστές της παράστασης.  

 

Οι υπόλοιπες ημερομηνίες των συναντήσεων με το κοινό θα ανακοινώνονται κάθε φορά  στο δελτίο τύπου των παραστάσεων καθώς και στο site και fb του Θεάτρου Τέχνης.

 

Η είσοδος σε όλες τις συζητήσεις είναι ελεύθερη.



ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΓΙΑ ΤΑ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΖΑΝΗ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ ΓΙΑ ΤΑ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΖΑΝΗ

Παρασκευή, 02/12/2016 - 18:05
Το Θέατρο Τέχνης θα πραγματοποιήσει εκδήλωση μνήμης για τα 10 χρόνια από τον θάνατο του ηθοποιού, σκηνοθέτη και δασκάλου του, Γιώργου Λαζάνη.

 

 Ο Γιώργος Λαζάνης από την αρχή της καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας και για περισσότερα από 50 χρόνια αφοσιώθηκε στο  Θέατρο Τέχνης και στο όραμα του  Καρόλου Κουν. Μετά τον θάνατο του Κουν, το 1987, σήκωσε το κύριο βάρος της επιβίωσης και της συνέχειας  του Θεάτρου Τέχνης,  σύμφωνα με την επιθυμία του δασκάλου του.  Ως ηθοποιός έπαιξε  180 ρόλους, δημιουργώντας αξέχαστες ερμηνείες σε όλο το φάσμα του ρεπερτορίου, ελληνικού και ξένου. Σκηνοθέτησε πάνω από 50 έργα τόσο από το αρχαίο δράμα, όσο και  σύγχρονα, αρθρώνοντας δικό του σκηνοθετικό λόγο, παραμένοντας συγχρόνως πιστός  στις αρχές του Θεάτρου Τέχνης.  Το 1959 ανέλαβε την διεύθυνση της δραματικής σχολής του θεάτρου στην οποία δίδαξε μέχρι το 2001.
Συνάδελφοι ηθοποιοί,  μαθητές του απόφοιτοι της Σχολής, και συνεργάτες,  μουσικοί και σκηνογράφοι, θα θυμηθούν τον ηθοποιό και σκηνοθέτη, τον δάσκαλο και φίλο.  Θα προβληθεί ένα βίντεο με αποσπάσματα από συνεντεύξεις του Γιώργου Λαζάνη και φωτογραφικό υλικό.

 

Η εκδήλωση θα γίνει στην σκηνή του Θεάτρου Τέχνης στην οδό Φρυνίχου τη Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2016,  στις 18.30
Ρομπέρτο Τσούκο - στο Υπόγειο του θέατρου Τέχνης

Ρομπέρτο Τσούκο - στο Υπόγειο του θέατρου Τέχνης

Παρασκευή, 11/11/2016 - 18:01
Ζούμε και πεθαίνουμε εντελώς διαφορετικά απ' ό,τι θα θέλαμε χωρίς ελπίδα οποιασδήποτε ανταμοιβής... Ευτυχώς που αυτή η ζωή είναι η μόνη - και μόνο αυτό είναι σίγουρo. | Α.Ρεμπώ



Η φράση αυτή του Ρεμπώ συναντιέται  με το αδιανόητο της ζωής μας, χωρίς όμως να μπορεί να δώσει τις απαντήσεις που θα θέλαμε, για να κατανοήσουμε  τα ανεξιχνίαστα κίνητρα του δολοφόνου Ρομπέρτο Τσούκο.. Ένα φυσιολογικό αγόρι που εκτροχιάζεται χωρίς λόγο και μετατρέπεται σε εγκληματία,  ενώ το μόνο που θέλει κατά βάθος είναι να γίνει «διάφανος».



Ποιος είναι ο Ρομπέρτο Τσούκο;



Το έργο του Μπερνάρ Μαρία Κολτές  έχει σαν αφορμή την πραγματική ιστορία του κατά συρροήν  νεαρού δολοφόνου που σκότωσε τους γονείς του ,έναν επιθεωρητή ,ένα παιδί και πολλούς άλλους όπως ο ίδιος ομολογεί  στο τέλος... παρακολουθούμε την σύντομη ζωή του ,καθώς περιπλανιέται σε μία απρόσωπη και αφιλόξενη πόλη, που αναρωτιέται συνέχεια πως μοιάζει ένας δολοφόνος. Αντιμέτωπος με μια κοινωνία που ο μεγαλύτερος φόβος της είναι ότι  ποτέ δεν νιώθει ασφαλής παρ’όλο που  λατρεύει το αίμα ,τα δάκρυα και την βία σαν θέαμα.Το αίμα είναι το μόνο πράγμα στον κόσμο που δεν μπορει να περάσει απαρατήρητο λεει ο Ρομπέρτο Τσούκο.



Η παράσταση χρησιμοποιεί τα μέσα της κινηματογραφικής γραφής προκειμένου να αφηγηθεί την ιλιγγιώδη και ξέφρενη πορεία  του Ρομπέρτο Τσούκο στην πορεία του προς το  τέλος,



Η σκηνοθεσία ακολουθεί τον Ρομπέρτο Τσουκο , όπως θα ακολουθούσε  μία τίγρη που πρόκειται να  συλληφθεί προκειμένου να ενταχθεί  σ'  ένα ζωολογικό κήπο.





Σκηνοθεσία - εικαστική άποψη - βίντεο: Άντζελα Μπρούσκου

Βοηθός σκηνοθέτη - μουσική επιμέλεια: Στέβη Κουτσοθανάση

Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου





Παίζουν:  Αντρέας Αντωνιάδης, Παρθενόπη Μπουζούρη, Άντζελα Μπρούσκου,

Γεωργιάννα Νταλάρα, Κώστας Νικούλι, Στράτος Τζώρτζογλου, Αντώνης Τσίλλερ


Θέατρο Τέχνης

Ρομπέρτο Τσούκο

Υπόγειο

Πεσμαζόγλου 5, Αθήνα

τηλέφωνο ταμείου: 2103228706
Πρεμιέρα 28 Νοεμβρίου 2016



Μέρες & ώρες

Δευτέρα & Τρίτη 21.15

Τιμές 15 ευρώ & 10 ευρώ μειωμένο