ΝΙΚΟΣ ΤΖΙΑΝΙΔΗΣ

«Μάθαμε» τη Γροιλανδία από την πρόσφατη ιδεοληψία του προέδρου των ΗΠΑ να εντάξει το μεγαλύτερο νησί του Κόσμου στην Αστερόεσσα. Ο αμερικανός πρόεδρος έχει τους λόγους του που εποφθαλμιά την παγωμένη Γροιλανδία, που όμως ανήκει στη Δανία… Τους λόγους του, όμως, είχε και ο Αδόλφος Χίτλερ , που στους χάρτες του μυαλού του η Γροιλανδία είχε υψωμένη γερμανική σημαία…

Η Γροιλανδία, όπως φαίνεται, γοήτευε τον Αδόλφο Χίτλερ. Σύμφωνα με καταγεγραμμένες σημειώσεις από συνομιλία κατά τη διάρκεια γεύματος με ημερομηνία 21 Μαΐου 1942, ο Χίτλερ έλεγε ότι σχεδόν κανείς «δεν του είχε τραβήξει περισσότερο το ενδιαφέρον στα νιάτα του» από τον Φρίντγιοφ Νάνσεν, τον Νορβηγό νομπελίστα-εξερευνητή που το 1888 ηγήθηκε ομάδας που πραγματοποίησε την πρώτη εξερεύνηση της ενδοχώρας της Γροιλανδίας.

Το αγαπημένο βιβλίο του Αδόλφου...

Ένας τόμος από την ιδιωτική συλλογή βιβλίων του Χίτλερ, που σώζεται ακόμα (στη συλλογή σπάνιων βιβλίων της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου), περιέχει αφηγήσεις για την αποστολή του γερμανού φυσιολόγου-μετεωρολόγου και αρκτικού εξερευνητή Άλφρεντ Βέγκενερ στη Γροιλανδία. Ο Βέγκενερ έχασε τη ζωή του σε εκείνη την αποστολή το 1930 και η περιπέτειά του ενέπνευσε τη δημιουργία της ταινίας S.O.S. Eisberg του 1933, με πρωταγωνίστρια την μετέπειτα σκηνοθέτρια του Γ’ Ράιχ Λένι Ρίφενσταλ. Το βιβλίο εκείνο ήταν προσωπικό απόκτημα του Χίτλερ το 1933- χρονιά που αναρριχήθηκε στην εξουσία- και όχι δώρο.
Μέχρι τον Απρίλιο του 1934, η κυβέρνηση του Χίτλερ είχε «φακελώσει» τη Γροιλανδία: 13.500 Εσκιμώοι, 3.500 Δανοί και 8.000 πρόβατα και- κυρίως- το μεγαλύτερο κοίτασμα στον Κόσμο ενός στρατηγικής σημασίας φυσικού πόρου, του κρυόλιθου (σπάνιο, λευκό-άχρωμο ορυκτό που εξορυσσόταν παλαιότερα στη Γροιλανδία, ενώ τώρα παράγεται κυρίως στα εργαστήριο ως βασικό ρευστό στην τήξη αλουμινίου) ορυκτού απαραίτητου για την παραγωγή αλουμινίου.

Το 1938, ο Χέρμαν Γκέρινγκ απέστειλε αποστολή στη Γροιλανδία, φαινομενικά για να εξερευνήσει τη χλωρίδα και την πανίδα του νησιού, ωστόσο, η πραγματική πρόθεση του Χίτλερ δεν ήταν επιστημονική, αλλά οικονομική.

Το πολύτιμο λάδι της φάλαινας

Ο Χίτλερ είχε προκαλέσει αμέτρητες οικονομικές πληγές στη Γερμανία κατά τη διάρκεια των πέντε χρονών που ήταν καγκελάριος, και αυτή η… επιστημονική εισβολή στην Αρκτική ήταν μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας για την επούλωση μιας από αυτές.
Σε μια προσπάθεια να οδηγήσει τη Γερμανία προς την οικονομική αυτάρκεια, ο Χίτλερ είχε επιβάλει υπέρογκους δασμούς, αρνήθηκε να τηρήσει τις υποχρεώσεις του εξωτερικού χρέους και προσπάθησε να απογαλακτίσει το έθνος από την κατανάλωση νορβηγικού ελαίου φάλαινας. Το πρόβλημα ήταν, ότι η Γερμανία χρησιμοποιούσε φαλαινόλαδο όχι μόνο ως μαγειρικό λίπος, αλλά και για την παραγωγή νιτρογλυκερίνης, ενός βασικού συστατικού για την πολεμική βιομηχανία.
Οι εισαγωγές ελαίου φάλαινας κυμαίνονταν από 165.000 έως 220.000 τόνους ετησίως, αντιπροσωπεύοντας τη μεγαλύτερη και μοναδική δαπάνη της χώρας σε ξένο νόμισμα. Για να αντικαταστήσει ο Φίρερ το νορβηγικό φαλαινολάδο, προτάθηκε ότι «γερμανικά πλοία με γερμανούς ψαράδες που χρησιμοποιούν γερμανικό εξοπλισμό» θα μπορούσαν να συλλέξουν «τον πλούτο της θάλασσας, χωρίς να δώσουν ούτε μια δεκάρα σε ξένες χώρες». Έτσι, ο Χίτλερ οργάνωσε έναν γερμανικό φαλαινοθηρικό στόλο που σταδιακά μείωσε τους πληθυσμούς των φαλαινών στον Βορρά. Μέχρι το 1938, οι Γερμανοί είχαν 31 πλοία επεξεργασίας φαλαινολάδου στο Νότιο Παγωμένο Ωκεανό, στα ανοικτά των ακτών της Ανταρκτικής, μαζί με δύο σταθμούς επεξεργασίας στη στεριά που τροφοδοτούνταν από 257 αλιευτικά σκάφη.

Στα μέσα Ιανουαρίου του 1939, δύο δικινητήρια αεροσκάφη πέταξαν κατά μήκος των ακτών της Ανταρκτικής, ρίχνοντας βαριές χαλύβδινες πινακίδες με σβάστικες και ναζιστικές σημαίες περίπου κάθε 15 μίλια. Η μυστική αποστολή είχε ως στόχο, η Γερμανία να διεκδικήσει εδάφη που θα της επέφεραν οικονομικά οφέλη.
Μετά την εισβολή στην Πολωνία, το 1939, τα συμφέροντα του Χίτλερ στον απώτατο Βορρά μετατράπηκαν από οικονομικά σε ιμπεριαλιστικά. Στις 8 Απριλίου 1940, ο Χίτλερ ενημέρωσε τον υπουργό Προπαγάνδας του, τον Γιόζεφ Γκέμπελς, για επικείμενη στρατιωτική επιχείρηση στη Δανία και τη Νορβηγία. Η προληπτική επίθεση, εξήγησε ο Χίτλερ, ήταν ένα αμυντικό μέτρο ενάντια σε μια αναμενόμενη επίθεση της Βρετανίας και της Γαλλίας που πίστευε ότι θα μπορούσε να γίνει μέσω της Σκανδιναβίας. Η Σουηδία είχε ήδη δηλώσει την ουδετερότητά της.

Επιχείρηση Weserubung

Το επόμενο πρωί, έξι μεραρχίες πεζικού, δύο μηχανοκίνητες ταξιαρχίες, μια μονάδα αλεξιπτωτιστών και εκατοντάδες αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένων 186 βομβαρδιστικών Heinkel, άρχισαν την Επιχείρηση Weserubung: η Δανία συνθηκολόγησε άμεσα, η Νορβηγία αντιστάθηκε και συντρίφτηκε. «Μόλις πάρουμε τις δύο χώρες», κατέγραφε ο Γκέμπελς, «η Αγγλία θα ισοπεδωθεί» επειδή η Γερμανία θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τη Σκανδιναβία ως «βάση επίθεσης». Όσο για τις Ηνωμένες Πολιτείες; Αυτή η χώρα «δεν μας ενδιαφέρει», έγραφε ο Γκέμπελς. Θεωρούσε ο υπουργός Προπαγάνδας πως, μέχρι να μπορέσουν οι Αμερικανοί να παράσχουν οποιαδήποτε υλική βοήθεια (οκτώ μήνες μετά, κατά τους υπολογισμούς του) ή να στείλουν στρατιώτες στην Ευρώπη (18 μήνες), ο πόλεμος θα είχε τελειώσει.

Ο Χένρικ Κάουφμαν, ο Δανός πρέσβης στην Ουάσινγκτον, αποστασιοποιήθηκε από την κυβέρνηση της κατεχόμενης από τη Γερμανία Κοπεγχάγη και αυτοανακηρύχθηκε εκπρόσωπος των «συμφερόντων της ελεύθερης Δανίας», ένα καθεστώς που οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνώρισαν. Ιδρύθηκε η Αμερικανική Επιτροπή της Γροιλανδίας και άνοιξε αμερικανικό προξενείο στο Γκόντχααμπ, την πρωτεύουσα του νησιού (σήμερα γνωστή ως Νουούκ), με τη συγκατάθεση του Έσκε Μπρουν, αποικιακού διοικητή της Γροιλανδίας, ο οποίος ήταν σύμμαχος του Κάουφμαν. «Οι περιοχές προσφέρονταν για την δημιουργία αεροδρομίων και αυτό τις καθιστούσε στρατηγικής σημασίας», θυμόταν αργότερα ο Κάουφμαν. «Αυτές οι περιοχές είχαν την ίδια αξία για τη Γερμανία όσο και για τις Ηνωμένες Πολιτείες»!

Ο κρυόλιθος έφερε στρατό στη Γροιλανδία

Στρατηγικοί αναλυτές είχαν διαπιστώσει ότι μια καλά κατευθυνόμενη βολή από γερμανικό υποβρύχιο ή πράξη δολιοφθοράς θα μπορούσε να παραλύσει τις επιχειρήσεις εξόρυξης κρυόλιθου στη Νότια Γροιλανδία, τις οποίες οι ΗΠΑ ήταν αποφασισμένη να διαφυλάξει για να προστατεύσει την παραγωγή αλουμινίου για δική της χρήση της. Οι Αμερικανοί είχαν στείλει στη Γροιλανδία δέκα ανώτερους αξιωματικούς και 167 οπλίτες για προστασία των συμφερόντων του το 1940. Ο γερμανικός Τύπος είχε αντιδράσει και λοιδορήσει το γεγονός.

Στις 9 Απριλίου 1941, ακριβώς ένα χρόνο μετά την κατάκτηση της Δανίας από τους Ναζί, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κόρντελ Χαλ και ο Κάουφμαν, με τη σύμφωνη γνώμη του αποικιακού διοικητή της Γροιλανδίας, υπέγραψαν τη Συμφωνία μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Δανίας για την άμυνα της Γροιλανδίας. Το προοίμιο της συμφωνίας τόνιζε τον άμεσο κίνδυνο: «… η Γροιλανδία να μετατραπεί σε βάση επίθεσης εναντίον εθνών της αμερικανικής ηπείρου». Άλλα άρθρα της συμφωνίας επέτρεψαν στις Ηνωμένες Πολιτείες να «βελτιώσουν και να εμβαθύνουν» λιμάνια και να «κατασκευάσουν, να συντηρήσουν και να λειτουργήσουν πεδία προσγείωσης, βάσεις υδροπλάνων καθώς και ραδιοφωνικές και μετεωρολογικές εγκαταστάσεις, όπως απαιτείται» για την προστασία της βορειοαμερικανικής ηπείρου από ξένη επιθετικότητα.

Ο πρόεδρος Φράνκλιν Ρούσβελτ χαιρέτισε δημόσια τη συμφωνία. Στις ΗΠΑ, ο πρέσβης Κάουφμαν, ως υπερασπιστής της «ελεύθερης Δανίας», ανακηρύχθηκε Βασιλιάς της Γροιλανδίας, ενώ η κατεχόμενη από τους Ναζί Κοπεγχάγη, τον κατηγόρησε για προδοσία και κήρυττε τη συμφωνία «άκυρη υπό το πρίσμα του δανικού συντάγματος αλλά και διεθνούς δικαίου».
«Το γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες συνήψαν συμφωνία με έναν άνθρωπο που δεν έχει χώρα και αρχηγό κράτους πίσω του, είναι ένα παραμύθι», κραύγαζε ο δοτός υπουργός Εξωτερικών της Δανίας. Οι Αμερικανοί δεν έδωσαν σημασία. Κατά τα επόμενα τέσσερα χρόνια, η Γροιλανδία έγινε ζωτικό σημείο διέλευσης για τους Συμμάχους: διέθετε έως και 17 στρατιωτικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων μετεωρολογικών σταθμών, αεροδρομίων, ναυτικών βάσεων που προστάτευαν την επιχείρηση εξόρυξης κρυόλιθου στο Ιβιτούτ και βοήθησαν για την απελευθέρωση εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων σε όλη την ήπειρο.

Ένοπλες συγκρούσεις στο νησί

Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1941 (πριν από την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ), το πλοίο Northland της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ κατέλαβε το νορβηγικό πλοίο Buskο , ένα καράβι ύποπτο για υποστήριξη γερμανικής ομάδας τηλεπικοινωνιών. Οι Αμερικανοί συνέλαβαν το πλήρωμα και κατέστρεψαν τον πομπό, σηματοδοτώντας μια από τις πρώτες ναυτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στον πόλεμο.

Το 1943 άνδρες περιπολίας στη Γροιλανδία, αποτελούμενη από Δανούς, Νορβηγούς και Εσκιμώους που κινούντο με έλκηθρα, ανακάλυψαν ίχνη από μπότες που οδηγούσαν σε καλύβα στο νησί. Η περίπολος ανακάλυψε στην βάση ολόκληρη με προμήθειες και ναζιστικές στολές. Λίγο αργότερα, γερμανοί στρατιώτες επιτέθηκαν στην περίπολο, που υποχρεώθηκε να τραπέι σε φυγή, να εγκαταλείψουν τα έλκυθρα και τα σκυλιά τους και να να υπομείνουν πεζοπορία 640 χιλιομέτρων σε παγωμένο και επικίνδυνο έδαφος. Ο υπολοχαγός Χέρμαν Ρίτερ, ο αξιωματικός που ήταν επικεφαλής των γερμανικών δυνάμεων, αργότερα συνελήφθη και παραδόθηκε στις αμερικανικές αρχές μετά ένα εξαντλητικό ταξίδι με έλκηθρο μέσα σε καταιγίδες και θερμοκρασίες πολύ κάτω από το μηδέν. Αμερικανικά αεροπλάνα βομβάρδισαν τη γερμανική βάση στη Γροιλανδία

Μετά τον... θερμό πόλεμο, ο Ψυχρός

Όταν τελείωσε ο πόλεμος και αποκαταστάθηκε η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση στη Δανία, επιβεβαίωσε την αμερικανική συμφωνία για την υπεράσπιση της Γροιλανδίας το 1951, η οποία παραμένει σε ισχύ μέχρι σήμερα. Μετά τον πόλεμο, η Δανία ανέκτησε τον έλεγχο του νησιού, αλλά αρκετές αμερικανικές βάσεις παρέμειναν  ενεργές κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, όπως η Αεροπορική Βάση Thule, η οποία παρέμεινε μία από τις βορειότερες στρατιωτικές βάσεις της Αμερικής.

Και εδώ, εμφανίζεται στη σκηνή της Ιστορίας ο Ντόναλντ Τραμπ. Που (κάνει πως) δεν καταλαβαίνει ότι άλλο συμφωνία εν καιρό πολέμου για τα αμερικανικά- κυρίως- συμφέροντα και άλλο «αρπαγή» εδάφους από μια ευνομούμενη ευρωπαϊκή χώρα σε καιρό ειρήνης… Ο Ντόναλντ Τραμπ τόνισε τη στρατηγική σημασία του νησιού όταν εξέφρασε το ενδιαφέρον του να το αγοράσει· δήλωσε στους δημοσιογράφους: «Ουσιαστικά, πρόκειται για μια μεγάλη συμφωνία αγοράς ακινήτων»...

Κι' αν όλα τα παραπάνω είναι τα προφανή, υπάρχουν και μυστικά που κάνουν το μεγαλύτερο νησί του Κόσμου θελκτικό για τους ισχυρούς. Η «Πόλη Κάτω από τον Πάγο», το στρατόπεδο Century- λέγεται ότι- περιλάμβανε 4.000 χιλιόμετρα σηράγγων, έναν πυρηνικό αντιδραστήρα, ένα νοσοκομείο και μια εκκλησία· παραμένει επικίνδυνο «μυστικό» λόγω εγκαταλελειμμένων αποβλήτων, λυμάτων και ραδιενεργών υλικών που, καθώς η κλιματική αλλαγή λιώνει τους πάγους, ελλοχεύει ο κίνδυνος να αποκαλυφτεί. Και αν πια ο κρυόλιθος παράγεται σε εργαστήρια και έχει απωλέσει μέρος της αξίας του ως φυσικός πόρος,  κάτω από τους πάγους βρίσκεται ένας δυνητικά τεράστιος, ανεξερεύνητος πλούτος άλλων γεωλογικών πόρων, συμπεριλαμβανομένου του πετρελαίου και πολύτιμων ορυκτών. Επίσης, επιστήμονες ανακάλυψαν πρόσφατα παράξενες, μεγάλες, στροβιλιζόμενες δομές που μοιάζουν με λοφίο βαθιά μέσα στο στρώμα πάγου. Γροιλανδία, λοιπόν, ένα καλά κρυμένο μυστικό ή πιο σωστά: ένα παγωμένο μυστικό, που σιγά σιγά αποψύχεται... 

Πολλά τα λεφτά Ντόναλντ; 

Πηγή: ethnos.gr

Πληθαίνουν οι αντιδράσεις φορέων ελληνογερμανικού ενδιαφέροντος στην ανακοίνωση της Deutsche Welle για κλείσιμο του ελληνικού προγράμματος από την 1.1.2027, στο πλαίσιο γενικότερων οικονομικών περικοπών και αναδιάρθρωσης.

Η Ελληνική Κοινότητα Βερολίνου εκφράζει «τη βαθιά της ανησυχία», υπενθυμίζοντας τον ρόλο της ελληνικής σύνταξης της DW κατά τη διάρκεια της δικτατορίας ως «μιας από τις σημαντικότερες φωνές δημοκρατικής ενημέρωσης». «Η πλήρης κατάργηση εγείρει σοβαρά ερωτήματα: Γιατί καταργείται πλήρως η γλώσσα που αποτελεί επίσημη γλώσσα δύο κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ελλάδας και Κύπρου); Πώς λαμβάνεται υπόψη η παρουσία άνω των 500.000 Ελλήνων στη Γερμανία; Ποιο μήνυμα αποστέλλεται στις ελληνογερμανικές σχέσεις;», τονίζεται στην ανακοίνωση της Ελληνικής Κοινότητας.

Παράλληλα, προανήγγειλε την αποστολή επιστολών προς την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, τα αρμόδια θεσμικά όργανα και τη διοίκηση της Deutsche Welle, ζητώντας την αναστολή και την επανεξέταση της απόφασης «με διαφάνεια και τεκμηρίωση». Ταυτόχρονα, επισημαίνεται ότι η Κοινότητα θα απευθύνει αντίστοιχη επιστολή προς τον ομοσπονδιακό πρόεδρο Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ, με αναφορά «στην σημασία της απόφασης για τις ελληνογερμανικές σχέσεις και το ευρωπαϊκό πνεύμα πολυμορφίας».

Έκκληση σε Ελλάδα και Κύπρο για στήριξη ώστε να αποτραπεί το “λουκέτο”

Η Ελληνική Κοινότητα Βερολίνου απευθύνει επίσης έκκληση στους Έλληνες και τους Κύπριους και σε όλους τους ελληνικούς φορείς στη Γερμανία «να ενημερωθούν, να τοποθετηθούν δημόσια και να στηρίξουν ενεργά την προσπάθεια διατήρησης της ελληνικής φωνής στη Deutsche Welle», τονίζοντας ότι «το οφείλουμε στη γλώσσα μας, στην ιστορία μας και στις επόμενες γενιές» και ότι «η ελληνική γλώσσα δεν είναι απλώς μέσο επικοινωνίας, είναι ταυτότητα, μνήμη και μέλλον, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ευρωπαϊκής ταυτότητας», ενώ «η πολυφωνία είναι δημοκρατία».

Deutsche Welle ISTOCK

Σε ανάλογο πνεύμα είναι και η ανακοίνωση του Γερμανο-ελληνικού Επιχειρηματικού Συνδέσμου DHW, με τον πρόεδρό του Φαίδωνα Κοτσαμπόπουλο να εκφράζει τη λύπη του και να υπογραμμίζει τη σημασία της ελληνόφωνης υπηρεσίας της DW για τις ελληνογερμανικές σχέσεις. «Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η πορεία της Ελλάδας προς τη σταθερότητα δεν ήταν αυτονόητη, αλλά οφείλεται μεταξύ άλλων στον ιστορικό ρόλο της DW, η οποία, παράλληλα με τον αγώνα των Ελλήνων στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, συνέβαλε αποφασιστικά στην εδραίωση της δημοκρατίας στην πατρίδα μας».

Πέρα από την αποστολή της ενημέρωσης, «η Deutsche Welle εκπληρώνει μια θεμελιώδη λειτουργία ως μέσο προώθησης της Γερμανίας στο εξωτερικό, συχνά αποτελεί το πρώτο σημείο επαφής με τον γερμανικό πολιτισμό, τη γερμανική πολιτική και τη γλώσσα. Σε μια εποχή όπου η “ήπια δύναμη” (soft power) αποτελεί κεντρικό μέσο της εξωτερικής πολιτικής, η DW αποτελεί μια απαραίτητη γέφυρα που μεταδίδει μια συμπαθητική και αυθεντική εικόνα της σύγχρονης Γερμανίας», επισημαίνει ο κ. Κοτσαμπόπουλος και περιγράφει την παρουσία της ελληνόφωνης σύνταξης ως «ανεκτίμητης αξίας» για την ενίσχυση των γερμανοελληνικών σχέσεων.

Ακόμη τονίζει: «Ιδιαίτερα σε οικονομικά και πολιτικά δύσκολους καιρούς, το ελληνικό πρόγραμμα της DW προάγει την αμοιβαία κατανόηση και καταρρίπτει προκαταλήψεις. Ωστόσο, στην τρέχουσα γεωπολιτική κατάσταση, η υπηρεσία του ελληνικού προγράμματος έχει αντίκτυπο πολύ πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας: Σημασία για την Κύπρο: Η συντακτική ομάδα παρέχει μια απαραίτητη υπηρεσία για την διαιρεμένη χώρα-μέλος της ΕΕ, την Κύπρο, η οποία συχνά δεν ακούγεται αρκετά στον ευρωπαϊκό χώρο των μέσων ενημέρωσης. Γεωπολιτική σταθερότητα: Ειδικά σε περιόδους αυξανόμενων εντάσεων στην ανατολική Μεσόγειο, η ελληνόφωνη ενημέρωση της DW αποτελεί σημαντική ενίσχυση του νοτιοανατολικού μετώπου. Μεταδίδει ευρωπαϊκές αξίες και γερμανικές προοπτικές σε μια περιοχή που είναι στρατηγικά σημαντική όσο ποτέ άλλοτε».

«Απαραίτητο το ελληνικό πρόγραμμα της DW για τις γερμανοελληνικές σχέσεις»

Ειδικά στην τρέχουσα κατάσταση, συνεχίζει ο πρόεδρος του DHW, «το ελληνικό πρόγραμμα της DW αποδεικνύεται απαραίτητο για τις γερμανοελληνικές σχέσεις» και κάνει λόγο για «αναζωπύρωση του αντιγερμανικού αισθήματος, που προκλήθηκε από νέα δημόσια συζήτηση για τα εγκλήματα πολέμου των ναζιστών», όπως οι εκτελέσεις στην Καισαριανή, μετά την πρόσφατη δημοσίευση μοναδικών ιστορικών φωτογραφιών που προσφέρθηκαν προς πώληση στο Διαδίκτυο. «Σε τέτοιες στιγμές συναισθηματικής δημοσιογραφίας, η DW ως σοβαρή γερμανική φωνή, έχει ανεκτίμητη αξία. Έχει κατευναστική επίδραση, τοποθετεί τα γεγονότα σε ιστορικό πλαίσιο και αποτρέπει την καταστροφή της γέφυρας που με κόπο χτίστηκε μεταξύ των χωρών μας από λαϊκιστικές εξάρσεις», αναφέρει και εκφράζει την έκπληξη του Συνδέσμου για την απόφαση της κατάργησης του ελληνικού προγράμματος, το κόστος του οποίου, σημειώνει, είναι «αμελητέο» σε σχέση με τον συνολικό προϋπολογισμό της DW και δυσανάλογο προς την «μαζική ζημιά που θα προκαλέσει η κατάργησή του στην εξωτερική πολιτική και τον πολιτισμό».

Ο Γερμανοελληνικός Επιχειρηματικός Σύνδεσμος καλεί με την επιστολή του τη διοίκηση της Deutsche Welle να εκτιμήσει την αξία του ελληνικού προγράμματος όχι μόνο από δημοσιονομική άποψη, αλλά και ως «στρατηγική επένδυση» στην ελληνογερμανική φιλία. «Το να θυσιάσετε μια βάση εμπιστοσύνης και επιρροής που χτίστηκε επί δεκαετίες για να εξοικονομήσετε λιγότερο από το 0,2% του συνολικού προϋπολογισμού είναι κοντόφθαλμο από άποψη γεωπολιτικής ασφάλειας και διπλωματίας. Η ανακοίνωση του τέλους του μοναδικού ελληνόφωνου προγράμματος στη Γερμανία, μόλις 9 ημέρες μετά τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας της Ελληνικής Γλώσσας της UNESCO στις 9 Φεβρουαρίου, αποτελεί ένα καταστροφικό μήνυμα για τον ελληνικό πολιτισμό και την κοινότητα που ζει εδώ. Η απόσυρση από την ελληνόφωνη ενημέρωση αυτή τη στιγμή θα άφηνε ένα κενό που θα ήταν δύσκολο να καλυφθεί σε περιόδους γεωπολιτικής αστάθειας και αναζωπύρωσης ιστορικών πληγών. Καλούμε λοιπόν όλους τους φορείς της DW να επανεξετάσουν τη διατήρηση του ελληνικού προγράμματος ως στρατηγική επένδυση στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη», αναφέρεται στην επιστολή του Συνδέσμου.

Deutsche Welle ISTOCK

«Η ελληνική εκπομπή της DW αποτέλεσε την κορυφαία ελεύθερη φωνή της αντίστασης»

Ως «σιωπή μιας ελεύθερης φωνής» περιγράφει την κατάργηση της ελληνόφωνης σύνταξης της Deutsche Welle ο Σύλλογος Ελλήνων Επιστημόνων Φρανκφούρτης. «Για εμάς, τους Έλληνες επιστήμονες που ζούμε και εργαζόμαστε στη Γερμανία, η Deutsche Welle δεν υπήρξε ποτέ ένας απλός ειδησεογραφικός οργανισμός. Ήταν μια γέφυρα πολιτισμού και επιστήμης, ένας σταθμός που μετέφερε τον γερμανικό ορθολογισμό και την ακαδημαϊκή εγκυρότητα στην ελληνική γλώσσα, συμβάλλοντας καθοριστικά στον διάλογο μεταξύ των δύο χωρών», αναφέρει ο Σύλλογος και κάνει ιδιαίτερη μνεία στην προσφορά του προγράμματος της DW την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας: «Η ελληνική εκπομπή της DW αποτέλεσε την κορυφαία ελεύθερη φωνή της αντίστασης. Οι Έλληνες πολίτες συντονίζονταν κρυφά στα βραχέα κύματα για να ακούσουν την αλήθεια. Η DW δεν μετέδιδε απλώς ειδήσεις, μετέδιδε ελπίδα και δημοκρατικά ιδεώδη».

Ο Σύλλογος Επιστημόνων αναδεικνύει επίσης τον ρόλο της DW στην προβολή επιστημονικών θεμάτων: «Ως επιστημονική κοινότητα, εκτιμήσαμε ιδιαίτερα την προσήλωση του ελληνικού τμήματος στην τεκμηριωμένη ανάλυση. Σε μια εποχή που η παραπληροφόρηση και ο λαϊκισμός απειλούν τη δημόσια σφαίρα, η DW παρείχε ένα ασφαλές καταφύγιο ποιοτικής δημοσιογραφίας, καλύπτοντας με επάρκεια θέματα τεχνολογίας, ιατρικής και κοινωνικών επιστημών».

Η κατάργηση του ελληνικού τμήματος –του μόνου από τα 32 που κλείνει εξ ολοκλήρου λόγω περικοπών– «αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό», καθώς «η δημοκρατία απαιτεί πολυφωνία και η επιστήμη απαιτεί έγκυρη επικοινωνία», τονίζει ο Σύλλογος και εκφράζει την αλληλεγγύη του στους εργαζόμενους, ενώ καλεί την ηγεσία του οργανισμού «να αναλογιστεί το ιστορικό και πολιτικό βάρος αυτής της φωνής, η οποία για δεκαετίες υπηρέτησε τις αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού».

Θύμα ομοφοβικής επίθεσης έπεσε ο Γερμανός διαιτητής, Πασκάλ Κάιζερ, μια εβδομάδα μετά την κίνηση να κάνει πρόταση γάμου στον σύντροφό του, στην διάρκεια του αγώνα της Κολωνίας με την Βόλφσμπουργκ.

Ο Κάιζερ, διαιτητής ερασιτεχνικών αγώνων στην Γερμανία, είχε έρθει σε συνεννόηση με την διοίκηση της Κολωνίας κι έκανε πρόταση γάμου στον σύντροφό του, μπροστά σε 50.000 θεατές.

Θα πρέπει μάλιστα να σημειωθεί πως η διοίκηση του γερμανικού συλλόγου, εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία ευχήθηκε στους δύο συντρόφους μια ευτυχισμένη κοινή πορεία, αλλά δυστυχώς τα πράγματα πήραν άσχημη τροπή λίγες μέρες μετά.

Ο Κάιζερ είχε δεχθεί απειλές, σύμφωνα με ρεπορτάζ της γαλλικής εφημερίδας «Εκίπ», οι οποίες όμως δεν ελήφθησαν υπόψιν από την γερμανική αστυνομία, με τις αρχές ν’ αναφέρουν πως δεν υπήρχε κάποιος κίνδυνος για τον Πασκάλ και τον σύντροφό του.

Το ρεπορτάζ πάντως ήταν ξεκάθαρο καθώς σ’ αυτό αναφέρονταν οι απειλές που είχε δεχθεί το θύμα, καθώς οι δράστες ήξεραν την διεύθυνση του σπιτιού του.

Οι εκτιμήσεις της γερμανικής αστυνομίας αποδείχθηκαν λανθασμένες, καθώς τρία άτομα έστησαν «ενέδρα» στον Γερμανό ρέφερι κοντά στο σπίτι του και τον ξυλοκόπησαν. Ο Κάιζερ είχε βγει για έναν περίπατο και για να κάνει ένα τσιγάρο, όπως χαρακτηριστικά είπε στην αστυνομία και ξαφνικά δέχθηκε την επίθεση τριών ανδρών.

Το θύμα κατήγγειλε την αδιανόητη επίθεση στην αστυνομία, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει κάποια σύλληψη από τις γερμανικές αρχές.

Ο Πασκάλ Κάιζερ είχε δηλώσει δημόσια πριν από τρία χρόνια πως είναι ομοφυλόφιλος στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα. «Επιλέγω να μιλήσω γιατί πρέπει ν’ ακούγονται όλες οι φωνές. Κανείς δεν πρέπει να σιωπά.

Αποφάσισα να μιλήσω για να ενθαρρύνω τους ανθρώπους που δεν έχουν το θάρρος να εκφραστούν ανοιχτά. Αυτή είναι η αποστολή που έχω στο μυαλό και θέλω εδώ να τονίσω, πως έχω αισθανθεί τι σημαίνει να είσαι μόνος.

Είναι άσχημο και δεν θέλω κανείς άνθρωπος να αισθάνεται μόνος».

ΜΟΝΙΚΑ ΑΡΤΙΝΟΥ

Η Γερμανία, εγκαταλείπει τη μεταπολεμική πολιτική της και προχωρεί σε ένα γιγαντιαίο εξοπλιστικό πρόγραμμα. Μυστικά έγγραφα του Υπουργείου Άμυνας, αποκαλύπτουν την έκταση των σχεδίων της κυβέρνησης για τη μετατροπή της Γερμανίας σε μεγάλη στρατιωτική δύναμη.

Σύμφωνα με απόρρητα έγγραφα του Υπουργείου Άμυνας, το Βερολίνο σχεδιάζει επενδύσεις περίπου 400 δισεκατομμυρίων ευρώ σε πυρομαχικά και νέα οπλικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένων τεχνολογιών που έως πρόσφατα απορρίπτονταν ως υπερβολικά επιθετικές ή επικίνδυνες ακόμη και για πυρηνική κλιμάκωση. Τα ντοκουμέντα έφερε στη δημοσιότητα το γερμανικό ερευνητικό περιοδικό CORRECTIV.

Ο χορός των drones

Κεντρικό παράδειγμα αυτής της στροφής είναι η προμήθεια «loitering munition», των λεγόμενων drones καμικάζι. Ο δημοσιογράφος Ιμπραχίμ Νάμπερ, που κάλυπτε τον πόλεμο στην Ουκρανία, βρέθηκε ο ίδιος στο επίκεντρο μιας τέτοιας επίθεσης: ένα drone χτύπησε ουκρανική στρατιωτική μονάδα, τραυματίζοντάς τον και σκοτώνοντας έναν στρατιώτη δίπλα του.

Παρά το γεγονός ότι η Γερμανία είχε αποκλείσει κατηγορηματικά τη χρήση τέτοιων συστημάτων το 2022, τώρα σχεδιάζει να τα εντάξει για πρώτη φορά στο οπλοστάσιό της. Στόχος είναι, μεταξύ άλλων, ο εξοπλισμός της νέας Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας 45 (Panzer Brigade 45) που θα σταθμεύει μόνιμα στη Λιθουανία, σε απόσταση αναπνοής από τα ρωσικά σύνορα.

Την ανησυχία για τα drones καμικάζι ενισχύει ο Ρίχαρντ Λενάνε, στέλεχος της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού (ICRC). Ο Λενάνε επισημαίνει ότι τα πολύ φθηνά συστήματα με κάμερες χαμηλής ποιότητας δυσκολεύουν την αξιόπιστη αναγνώριση στρατιωτικών στόχων, αυξάνοντας τον κίνδυνο πληγμάτων σε αμάχους.

Ποιος πληρώνει για το θανατηφόρο λάθος;

Ο Μαξ Μούτσλερ, ερευνητής στο Διεθνές Κέντρο Μελετών Συγκρούσεων της Βόννης (BICC), εκφράζει πρόσθετες επιφυλάξεις για την αυξανόμενη χρήση τεχνητής νοημοσύνης στα drones για την επιλογή στόχων. Κατά τον ίδιο, τέτοια συστήματα είναι επιρρεπή σε σφάλματα, και όταν συνδυάζονται με φονικά όπλα, τα λάθη αυτά μπορεί να έχουν θανατηφόρες συνέπειες.

Το υπουργείο Άμυνας της Γερμανίας επιμένει ότι η τελική απόφαση για τη χρήση όπλων παραμένει στα χέρια ανθρώπων χειριστών, όχι αλγορίθμων. Ωστόσο, ο Λενάνε θέτει το κρίσιμο ερώτημα της ευθύνης: εάν ένα ημιαυτόνομο ή υποβοηθούμενο από ΑΙ σύστημα πλήξει αμάχους, ποιος λογοδοτεί;

Ο προγραμματιστής, ο στρατιωτικός διοικητής, ο πολιτικός που ενέκρινε την προμήθεια ή ο χειριστής που απλώς επιβλέπει την τελική εκτόξευση; Αυτή η «γκρίζα ζώνη» ευθύνης δεν αφορά μόνο νομικά ζητήματα, αλλά και τη νομιμοποίηση της νέας στρατιωτικής πορείας στα μάτια της γερμανικής κοινωνίας.

• Διαβάστε επίσης: Wall Street Journal / Το μυστικό σχέδιο της Γερμανίας για πόλεμο με τη Ρωσία

Πάρτι απευθείας αναθέσεων

Τα έγγραφα που αποκάλυψε το γερμανικό περιοδικό προσδιορίζουν όχι μόνο τα συγκεκριμένα συστήματα, αλλά και, σε ορισμένες περιπτώσεις, τους επιθυμητούς προμηθευτές και αν έχει προγραμματιστεί διαδικασία υποβολής προσφορών.

Ο υπουργός Άμυνας Μπόρις Πιστόριους, διαβόητος για τις κινδυνολογικές του προφητείες, πρωτοπορεί και στις απευθείας αναθέσεις. Ήδη αναφέρονται 18 άμεσες αναθέσεις. Επιπλέον, δεκάδες συμβάσεις πρόκειται να ανατεθούν χωρίς διαγωνισμό σε μια προεπιλεγμένη ομάδα εταιρειών.

Πύραυλοι, δείγμα γεωπολιτικής ισχύος

Ένα ακόμη σύμβολο της αλλαγής πορείας είναι η απόφαση για προμήθεια 500 υπερηχητικών πυραύλων, με κόστος περίπου έξι δισεκατομμύρια ευρώ. Οι υπερηχητικοί πύραυλοι θεωρούνται διεθνώς ένδειξη υψηλής γεωπολιτικής ισχύος και τεχνολογικής υπεροχής, όμως η στρατιωτική τους χρησιμότητα αμφισβητείται.

Ο Μαξ Μούτσλερ προειδοποιεί ότι ένα τέτοιο οπλικό σύστημα ενδέχεται να επιταχύνει την κλιμάκωση μιας περιφερειακής σύγκρουσης, καθώς είναι δύσκολο να αναχαιτιστεί και μπορεί να εκληφθεί από την άλλη πλευρά ως προοίμιο ευρύτερης επίθεσης.

Αντίθετα, η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η προμήθειά τους συνιστά «λογική συνέπεια» της ανάγκης αντιμετώπισης της ρωσικής απειλής και ευθυγράμμισης της Γερμανίας με τις δυνατότητες άλλων μεγάλων δυνάμεων στο ΝΑΤΟ.

Ασκήσεις στο μετρό του Βερολίνου!

Η αλλαγή δεν περιορίζεται στα εξοπλιστικά προγράμματα. Στο εσωτερικό, η Γερμανία αναδιοργανώνει ριζικά την εσωτερική της άμυνα. Συνολικά 23 τάγματα αναλαμβάνουν την προστασία κρίσιμων μεταφορικών αρτηριών και υποδομών – από σιδηροδρομικές γραμμές και γέφυρες μέχρι ενεργειακά δίκτυα.

Τον Νοέμβριο πραγματοποιήθηκε άσκηση σε σταθμό του μετρό στο Βερολίνο, με σενάριο επίθεσης στην πρωτεύουσα, δοκιμάζοντας την ετοιμότητα στρατού, αστυνομίας και υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης.

Παράλληλα, αναπτύσσεται ένα νέο σύστημα στρατολόγησης, με στόχο την εκπαίδευση δεκάδων χιλιάδων νεοσύλλεκτων, σε μια χώρα που μετά το 2011 είχε καταργήσει τη γενική υποχρεωτική θητεία.

Η αμυντική βιομηχανία της χώρας βρίσκεται σε φάση έκρηξης. Πολλές εταιρείες, ακόμη και από τον πολιτικό τομέα, μετατρέπουν την παραγωγή τους σε στρατιωτικό υλικό, ανταποκρινόμενες στη ραγδαία αυξανόμενη ζήτηση της Bundeswehr.

Ο Μπζόσκα εκφράζει ανησυχία για την αυξανόμενη πολιτική και οικονομική ισχύ αυτού του βιομηχανικού συμπλέγματος: τι θα συμβεί όταν ικανοποιηθούν οι ανάγκες των γερμανικών ενόπλων δυνάμεων; Θα στραφεί η βιομηχανία σε εξαγωγές προς ασταθείς περιοχές ή αυταρχικά καθεστώτα, ώστε να διατηρήσει την κερδοφορία της;

Η πραγματική αιτία της εξοπλιστικής φρενίτιδας

Οι εξελίξεις αυτές έχουν άμεσο αντίκτυπο στην καθημερινότητα των πολιτών, από την πιθανή επιστροφή σε μορφές υποχρεωτικής ή ημι‑υποχρεωτικής θητείας μέχρι την προσαρμογή της οικονομίας σε πολεμική λογική.

Η Σάρα Νάνι, βουλευτής και πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας της Bundestag, δηλώνει αιφνιδιασμένη από τον τρόπο με τον οποίο συντάχθηκε η τεράστια λίστα προμηθειών. Αμφισβητεί αν αυτή είναι ευθυγραμμισμένη με τις πραγματικές κατευθυντήριες γραμμές και προτεραιότητες του ΝΑΤΟ ή αν προέκυψε σε μεγάλο βαθμό υπό την επιρροή της βιομηχανίας.

Υποτίθεται ότι η όλη φρενίτιδα αποσκοπεί στη θωράκισή της έναντι μιας πιθανής ρωσικής επίθεσης σε χώρα‑μέλος του ΝΑΤΟ έως το 2029.

Πράγματι, η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022 λειτούργησε ως καταλύτης. Αλλά η πραγματική, βαθύτερη αιτία είναι η πλήρης επικράτηση της Κίνας στους παραδοσιακούς τομείς, στους οποίους η Γερμανία υπερτερούσε τις προηγούμενες δεκαετίες, όπως τα αυτοκίνητα και ο μηχανολογικός εξοπλισμός.

Τώρα οι παραδοσιακές βιομηχανίες μετατρέπονται σε εξοπλιστικές. Η παραγωγή πυρομαχικών λειτουργεί σαν ρολόι: η Rheinmetall σχεδιάζει να παράγει έως και 350.000 βλήματα πυροβολικού ετησίως στο νέο της εργοστάσιο στο Unterlüß της Κάτω Σαξονίας.

Ακόμη και μεταξύ των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ) της Γερμανίας, τα σχέδια της ομοσπονδιακής κυβέρνησης έχουν προκαλέσει μια νοοτροπία «χρυσού πυρετού»: η Γερμανική Ένωση Αμυντικής Βιομηχανίας ανακοίνωσε πρόσφατα ότι «κατακλύζεται» από νέες αιτήσεις για εγγραφή μελών.

Ο αριθμός των εταιρειών που σχεδιάζουν να μετατρέψουν την παραγωγή τους από μηχανολογικά ή αυτοκινητοβιομηχανικά εξαρτήματα σε αμυντικά προϊόντα έχει σχεδόν διπλασιαστεί μέσα σε ένα χρόνο, από 243 σε 440.

Σε ιστορικό πλαίσιο, η τρέχουσα μετάβαση έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη νεότερη παράδοση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, που μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ανέπτυξε έντονη κουλτούρα ειρήνης, περιορισμένης στρατιωτικής εμπλοκής και αυστηρού κοινοβουλευτικού ελέγχου στις αποστολές του στρατού.

Οι Γερμανοί ξανάρχονται. Και αυτό δεν είναι απλώς τίτλος θεατρικού έργου.

Πηγή: tvxs.gr

Ένα απόρρητο σχέδιο δείχνει γιατί τα όπλα ή ο αριθμός των στρατευμάτων ίσως να μη καθορίσουν το αποτέλεσμα μιας ευρύτερης σύγκρουσης μεταξύ Μόσχας και Δύσης

Bertrand Benoit

Δώδεκα ανώτατοι Γερμανοί αξιωματικοί συγκεντρώθηκαν σε μια τριγωνικού σχήματος στρατιωτική εγκατάσταση στο Βερολίνο πριν περίπου δυόμισι χρόνια για να επεξεργαστούν ένα μυστικό σχέδιο πολέμου με τη Ρωσία.

Τώρα τρέχουν να το υλοποιήσουν.

Η πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022 έβαλε τέλος σε δεκαετίες σταθερότητας στην Ευρώπη. Έκτοτε, ξεκίνησε στην περιοχή, η ταχύτερη στρατιωτική αναβάθμιση από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ωστόσο, το αποτέλεσμα ενός πιθανού πολέμου δεν θα εξαρτηθεί μόνο από τον αριθμό των στρατευμάτων και από τα όπλα στο πεδίο.

Το γερμανικό OPLAN

Θα εξαρτηθεί επίσης από την επιτυχία της τεράστιας επιχειρησιακής και επιμελητειακής διαδικασίας που βρίσκεται στο επίκεντρο του Σχεδίου Επιχείρησης Γερμανίας (Operation Plan Germany), ενός απόρρητου εγγράφου 1.200 σελίδων που συντάχθηκε πίσω από τους μουντούς τοίχους του στρατοπέδου Γιούλιους Λέμπερ.

Το σχέδιο περιγράφει πώς έως και 800.000 Γερμανοί, Αμερικανοί και άλλοι στρατιώτες του ΝΑΤΟ θα μπορούσαν να μεταφερθούν ανατολικά προς τη γραμμή του μετώπου. Χαρτογραφεί τα λιμάνια, τα ποτάμια, τις σιδηροδρομικές γραμμές και τους δρόμους που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο θα τροφοδοτούνταν και θα προστατεύονταν κατά τη διάρκεια της μετακίνησης.

«Κοιτάξτε τον χάρτη», δήλωσε ο Τιμ Στούτστι, επικεφαλής του μη χρωματισμένου πολιτικά Ινστιτούτου του Βρανδεμβούργου για την Κοινωνία και την Ασφάλεια. Με τις Άλπεις να σχηματίζουν φυσικό φράγμα, τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ θα πρέπει να διασχίσουν τη Γερμανία σε περίπτωση σύγκρουσης με τη Ρωσία, πρόσθεσε, «όπου κι αν αυτή ξεκινήσει».

Σε ανώτερο επίπεδο, το σχέδιο αποτελεί την πιο σαφή μέχρι σήμερα εκδήλωση αυτού που οι συγγραφείς του ονομάζουν ως προσέγγιση «του όλου της κοινωνίας» στον πόλεμο. Αυτή η ασαφής γραμμή μεταξύ του πολιτικού και του στρατιωτικού πεδίου σηματοδοτεί επιστροφή σε νοοτροπία Ψυχρού Πολέμου, αλλά είναι επικαιροποιημένη με τις νέες απειλές και τις προκλήσεις — από τη φθαρμένη υποδομή της Γερμανίας έως την ανεπαρκή νομοθεσία και τη συρρικνωμένη στρατιωτική δύναμη — που δεν υπήρχαν τότε.

Γερμανοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι η Ρωσία θα είναι έτοιμη και πρόθυμη να επιτεθεί στο ΝΑΤΟ το 2029. Ωστόσο, μια σειρά από περιστατικά κατασκοπείας, σαμποτάζ και παραβιάσεις του εναέριου χώρου στην Ευρώπη, πολλά από τα οποία αποδίδονται στη Μόσχα από τις δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών, υποδηλώνουν ότι αυτή θα μπορούσε να κινηθεί νωρίτερα.

Οι αναλυτές θεωρούν επίσης ότι μια πιθανή εκεχειρία στην Ουκρανία, για την οποία πιέζουν οι ΗΠΑ αυτή την εβδομάδα, θα μπορούσε να ελευθερώσει χρόνο και πόρους για τη Ρωσία ώστε να προετοιμάσει ενέργειες κατά των μελών του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη. Εάν καταφέρουν να ενισχύσουν την ανθεκτικότητα της Ευρώπης, αυτοί που κατέστρωσαν το σχέδιο εκτιμούν ότι όχι μόνο μπορούν να εξασφαλίσουν τη νίκη, αλλά και να κάνουν τον πόλεμο λιγότερο πιθανό. «Ο στόχος είναι να αποτρέψουμε τον πόλεμο, δείχνοντας στους εχθρούς μας ότι αν μας επιτεθούν, δεν θα πετύχουν», υποστήριξε ένας ανώτατος αξιωματικός και από τους αρχικούς συντάκτες του σχεδίου, γνωστού στους στρατιωτικούς κύκλους ως OPLAN DEU.

Οι ασκήσεις

Η κλίμακα της αλλαγής που απαιτείται πλέον έγινε ξεκάθαρη το φθινόπωρο, κάπου στην ανατολική ύπαιθρο της Γερμανίας.

Εκεί, η αμυντική εταιρεία Rheinmetall έστησε ένα νυχτερινό στρατόπεδο εκστρατείας για 500 στρατιώτες, με κοιτώνες, 48 καμπίνες ντους, πέντε βενζινάδικα, κουζίνα εκστρατείας, σύστημα παρακολούθησης με drones και οπλισμένους φρουρούς που είχαν περάσει από έλεγχο αν συνεργάζονται με την Ρωσία και την Κίνα. Κατασκευάστηκε σε 14 ημέρες και αποσυναρμολογήθηκε σε επτά.

«Φανταστείτε να χτίζετε μια μικρή πόλη από το μηδέν και να την αποσυναρμολογείτε μέσα σε λίγες ημέρες», είπε ο Μαρκ Λέμερμαν, επικεφαλής πωλήσεων του τμήματος επιμελητείας της Rheinmetall.

Πρόσφατα, η Rheinmetall υπέγραψε συμφωνία 260 εκατομμυρίων ευρώ για των επανεφοδιασμό των γερμανικών και ΝΑΤΟϊκών στρατευμάτων, στο πλαίσιο των προσπαθειών του στρατού να εντάξει περισσότερες ιδιωτικές επιχειρήσεις στο σχέδιο.

Η άσκηση του φθινοπώρου ανέδειξε και ελλείψεις: το έδαφος δεν ήταν για όλα τα οχήματα, ανέφερε ο Λέμερμαν, καθώς αποτελούνταν από ασυνεχή κομμάτια γης, αναγκάζοντας την Rheinmetall να μεταφέρει στρατιώτες με λεωφορεία. Μια προηγούμενη άσκηση ανέδειξε την ανάγκη για την τοποθέτηση ενός νέου τύπου φαναριού σε συγκεκριμένο σημείο ούτως ώστε να αποφεύγεται το μποτιλιάρισμα κατά τη διέλευση στρατιωτικών κομβόι. Τέτοια «διδάγματα» ενσωματώνονται συνεχώς στο OPLAN και τα παραρτήματά του. Το έγγραφο, που φυλάσσεται στο «αεροστεγές» στρατιωτικό «κόκκινο δίκτυο», βρίσκεται πλέον στη δεύτερη έκδοση του.

Μερικά από τα μεγαλύτερα εμπόδια για τους Γερμανούς στρατιωτικούς σχεδιαστές είναι άυλα: κανονισμοί που καθυστερούν τις προμήθειες, αυστηροί νόμοι για την προστασία των δεδομένων και άλλοι κανονισμοί που θεσπίστηκαν σε μια πιο ειρηνική εποχή.

Η εκτέλεση του σχεδίου απαιτεί αλλαγή νοοτροπίας και την διαγραφή συνηθειών σχεδόν μιας ολόκληρης γενιάς. «Πρέπει να ξαναμάθουμε ό,τι ξεχάσαμε», δήλωσε ο Νιλς Σμιντ, αναπληρωτής υπουργός Άμυνας. «Πρέπει να ξαναφέρουμε συνταξιούχους να μας πουν πώς το κάνανε τότε».

Ένα ανησυχητικό ατύχημα

Ένα μέρος του αυτοκινητοδρόμου Α44 μεταξύ των χωριών Στάινχάουζεν και Μπρένκεν στη δυτική Γερμανία αποτελεί ένα καλό παράδειγμα για το πώς η Ευρώπη χαλάρωσε την επαγρύπνησή της τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες ειρήνης — και τι απαιτείται για να την επαναφέρει.

Σε αντίθεση με άλλες περιοχές του Autobahn, το διάζωμα σε αυτό το τμήμα των 5,6 χλμ. δεν έχει φυτεμένο γρασίδι, αλλά συμπαγή άσφαλτο. Οι χώροι στάθμευσης είναι ασυνήθιστα μεγάλοι και έχουν περίεργο σχεδιασμό. Δεν υπάρχουν γέφυρες ή καλώδια ηλεκτρισμού ορατά. Δεκάδες τέτοιοι κόμβοι κατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου για να χρησιμοποιηθούν ως έκτακτοι διάδρομοι προσγείωσης. Κάτω από τους χώρους στάθμευσης υπάρχουν δεξαμενές καυσίμου. Οι προστατευτικές μπάρες μπορούν να αφαιρεθούν και ένας κινητός πύργος ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας είναι δυνατόν να στηθεί σε λίγα λεπτά. Οι υποδομές διπλής χρήσης ήταν ο κανόνας στη Γερμανία κατά τον Ψυχρό Πόλεμο. Όπως η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία έδενε τη ζωή των πολιτών με τον στρατό, έτσι και οι αυτοκινητόδρομοι, οι γέφυρες, οι σιδηροδρομικοί σταθμοί και τα λιμάνια σχεδιάστηκαν ώστε να χρησιμεύουν ως στρατιωτικά περιουσιακά στοιχεία σε περίπτωση ανάγκης.

Μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου έπαψε να υπάρχει η ανάγκη για υποδομές διπλής χρήσης. Οι σήραγγες και οι γέφυρες που κατασκευάστηκαν αργότερα συχνά είναι πολύ στενές ή «αδύναμες» για κονβόι στρτατιωτικών οχημάτων. Το 2009, το Βερολίνο κατήργησε τις απαιτήσεις για σήματα που να δείχνουν ποιοι δρόμοι μπορούν να υποστηρίξουν στρατιωτικά οχήματα.

Ακόμη και οι υποδομές της εποχής του Ψυχρού Πολέμου δεν είναι πάντα εκμεταλλεύσιμες. Το Βερολίνο εκτιμά ότι το 20% των αυτοκινητοδρόμων και πάνω από το ένα τέταρτο των γεφυρών χρειάζονται επισκευές λόγω της χρόνιας υποεπένδυσης. Τα λιμάνια της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής χρειάζονται έργα αξίας 15 δισ. ευρώ, συμπεριλαμβανομένων 3 δισ. για αναβαθμίσεις διπλής χρήσης όπως ενίσχυση προβλητών, σύμφωνα με τη γερμανική ομοσπονδία λιμένων. Τέτοια «κενά» περιορίζουν την ελευθερία κινήσεων του στρατού σε περίπτωση πολέμου. Τα σημεία συμφόρησης στον χάρτη στρατιωτικής κινητικότητας είναι από τα πιο καλά φυλαγμένα μυστικά του σχεδίου. «Αυτό οδηγεί σε παρακάμψεις, καθυστερήσεις και θέτει ζωές σε κίνδυνο», δήλωσε ο Γιάνικ Χαρτμαν, ειδικός σε θέματα στρατιωτικής κινητικότητας και συνεργάτης στο Αμυντικό Κολλέγιο του NATO στη Ρώμη.

Το πρόβλημα έρχεται να υπογραμμίσει και ένα άλλο πρόσφατο, αλλά λιγότερο γνωστό, σημαντικό περιστατικό.

Στις 25 Φεβρουαρίου 2024, το φορτηγό πλοίο «Rapida», με σημαία Ολλανδίας, έπεσε πάνω σε μια σιδηροδρομική γέφυρα στον ποταμό Χούντε στη βορειοδυτική Γερμανία, διακόπτοντας την κυκλοφορία των τρένων.

Η Deutsche Bahn κατασκεύασε μια προσωρινή γέφυρα που δόθηκε στην κυκλοφορία δύο μήνες αργότερα, μόνο και μόνο για να συγκρουστεί ξανά άλλο πλοίο τον Ιούλιο, προκαλώντας εκ νέου διακοπή για ακόμα ένα μήνα στη σιδηροδρομική κυκλοφορία.

Αν και τα περιστατικά κάλυψαν μόνο τα τοπικά μέσα, ανάγκασαν το ΝΑΤΟ να αντιδράσει. Ο λόγος; Η γέφυρα βρισκόταν στη μοναδική σιδηροδρομική σύνδεση που εξυπηρετούσε το λιμάνι Νόρντεναμ της Βόρειας Θάλασσας, τον μοναδικό τερματικό σταθμό στη Βόρεια Ευρώπη που έχει άδεια για μεταφορές πυρομαχικών στην Ουκρανία. Σε καμία περίπτωση δεν εντοπίστηκαν ενδείξεις δολιοφθοράς. Παρ’ όλα αυτά, οι προμήθειες πυρομαχικών καθυστέρησαν για εβδομάδες και μέρος του φορτίου επαναφορτώθηκε σε άλλα πλοία. Η ανώτατη στρατιωτική διοίκηση των ΗΠΑ στην Ευρώπη αναγκάστηκε να μεταφέρει τα φορτία σε λιμάνι της Πολωνίας, σύμφωνα με αναφορά του Υπουργείου Άμυνας προς το Κογκρέσο.

«Πολλά λιμάνια έχουν μόνο μία σιδηροδρομική σύνδεση προς την ενδοχώρα», δήλωσε ο Χόλγκερ Μπάνικ, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Λιμένων Νιεντερσάσεν, που διαχειρίζεται αρκετά λιμάνια στη Κάτω Σαξονία. «Αυτό είναι αδυναμία.»

Βραχυπρόθεσμα, ενίσχυση της ανθεκτικότητας σημαίνει αξιοποίηση των υφιστάμενων οδικών και σιδηροδρομικών δικτύων. Μακροπρόθεσμα, το Βερολίνο σκοπεύει να δαπανήσει 166 δισ. ευρώ έως το 2029 σε υποδομές, συμπεριλαμβανομένων άνω των 100 δισ. για τους παραμελημένους σιδηροδρόμους, δίνοντας προτεραιότητα σε υποδομές διπλής χρήσης.

Τα πράγματα βγαίνουν εκτός σεναρίου

Η πολυετής προσπάθεια να καταστεί η Γερμανία ξανά ετοιμοπόλεμη ξεκίνησε λίγες μέρες μετά την πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022, όταν ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς παρουσίασε ένα ταμείο επανεξοπλισμού 100 δισ. ευρώ, χαρακτηρίζοντας την απόφαση ως zeitenwende, ή αλλιώς ως «αλλαγή εποχής». Αργότερα εκείνο το έτος, η Bundeswehr δημιούργησε μια Διοίκηση Επικράτειας για να ηγηθεί όλων των εσωτερικών επιχειρήσεων και ανέθεσε στον διοικητή της, υποστράτηγο Αντρέ Μπόντεμαν, βετεράνο από Κόσοβο και Αφγανιστάν, τη σύνταξη του OPLAN.

Σε έναν πόλεμο με τη Ρωσία, η Γερμανία δεν είναι πλέον κράτος της πρώτης γραμμής του μετώπου αλλά ένα σημείο συγκέντρωσης δυνάμεων. Πέραν των φθαρμένων υποδομών, πρέπει να αντιμετωπίσει έναν στρατό που βαίνει συρρικνούμενος και νέες απειλές όπως τα drones.

«Πρόσφυγες και ενισχύσεις θα εισρέουν από αντίθετες κατευθύνσεις. Οι ροές θα πρέπει να κατευθυνθούν με συγκεκριμένο τρόπο, κάτι που η Bundeswehr μόνη της δεν μπορεί να κάνει, ειδικά ενώ πολεμά», δήλωσε η Κλάουντια Μέιτζορ, επικεφαλής των πρωτοβουλιών διατλαντικής ασφάλειας στο German Marshall Fund των ΗΠΑ.

Αυτό σημαίνει ότι ο στρατός θα πρέπει να συνεργαστεί με τον ιδιωτικό τομέα και οργανώσεις πολιτικής προστασίας σε κλίμακα που δεν έχει ξανασυμβεί.

Τον Μάρτιο του προηγούμενου έτους, αφού έλαβε σχόλια και πληροφορίες από υπουργεία, κυβερνητικές υπηρεσίες και τοπικές αρχές, η ομάδα του Μπόντεμαν ολοκλήρωσε την πρώτη εκδοχή του σχεδίου. Είχε έρθει η ώρα να το θέσουν σε εφαρμογή.

Την ώρα που η νέα κυβέρνηση Μερτς προωθούσε φέτος ένα σχέδιο δαπανών για την άμυνα 500 δισ. ευρώ και την επιστροφή της στρατιωτικής θητείας, η Bundeswehr εργαζόταν υπόγεια, ενημερώνοντας νοσοκομεία, αστυνομία και υπηρεσίες πολιτικής προστασίας, υπογράφοντας συμφωνίες με κράτη και με τον διαχειριστή της Autobahn και χάρασσε δρομολόγια στρατιωτικών κομβόι.

Στα τέλη Σεπτεμβρίου, πραγματοποιήθηκε στρατιωτική άσκηση με την ονομασία Red Storm Bravo στη βόρεια πόλη-κράτος του Αμβούργου για την εξάσκηση της συνεργασίας μεταξύ Bundeswehr, αστυνομίας, πυροσβεστών και πολιτικής προστασίας.

Το σενάριο ήταν μια μικρογραφία του OPLAN σε δράση: 500 στρατιώτες του ΝΑΤΟ θα αποβιβάζονταν στο λιμάνι για να σχηματίσουν κομβόι 65 οχημάτων που θα κατευθυνόταν ανατολικά μέσα στην πόλη. Στόχος να σταματήσουν προσπάθειες αποκλεισμού του λιμανιού, επιθέσεις με drones και διαδηλώσεις.

Κατά την αποβίβαση τους στο ηλιοβασίλεμα, με την μυρωδιά υπερώριμων μπανανών να αιωρείται στον αέρα από μια κοντινή αποθήκη φρούτων, οι στρατιώτες φορώντας παραλλαγή συγκεντρώθηκαν αθόρυβα στο λιμάνι, με ελικόπτερα να κόβουν βόλτες πάνω από τα κεφάλια τους. Λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, το κομβόι ξεκίνησε για την πόλη. Ένα κομβόι κινείται πάντα ως μπλοκ: μόλις διασχίσει μια διασταύρωση, δεν σταματά, ανεξαρτήτως χρώματος φωτεινού σηματοδότη. Κανένα πολιτικό όχημα δεν πρέπει να μπει μπροστά του.

Ωστόσο, καθώς η σειρά των οχημάτων περνούσε από ένα σημείο ελέγχου, οι αξιωματικοί αντέδρασαν έντονα στην μεγάλη απόσταση μεταξύ των οχημάτων. Αργότερα, ένα μαύρο drone που πετούσε από πάνω τους προκάλεσε σύντομη αναστάτωση πριν κάποιος επιβεβαιώσει μέσω ασυρμάτου ότι ήταν της Bundeswehr.

Στη συνέχεια, διαδηλωτές βγήκαν από τους θάμνους και έπεσαν μπροστά στα οχήματα και με χρήση κόλλας «κόλλησαν» στο οδόστρωμα. Το περιστατικό ήταν μέρος της άσκησης και οι διαδηλωτές ήταν έφεδροι.

Οι στρατιώτες δεν είχαν άδεια να επέμβουν. Η αστυνομία, που είχε, διαπίστωσε ότι δεν είχε τα κατάλληλα χημικά διαλύματα για να αποκολλήσει τους «διαδηλωτές». Χρειάστηκαν δύο ώρες για να ξεκινήσουν ξανά τα οχήματα. Μέχρι τότε, είχε ξημερώσει και το κομβόι είχε διανύσει μόλις 6 μίλια.

Κύμα σαμποτάζ

Οι ανεπάρκειες των νόμων της περιόδου ειρήνης έχουν κάνει επίσης δύσκολο για τη Γερμανία να προστατευτεί από σαμποτάζ — μία από τις μεγαλύτερες απειλές κατά το OPLAN.

Τέτοιου είδους σαμποτάζ συμβαίνουν ήδη. Δεκάδες επιθέσεις, που περιλαμβάνουν από εμπρησμούς έως βανδαλισμούς καλωδίων, έχουν πλήξει το σιδηροδρομικό δίκτυο τα τελευταία χρόνια. Τον Οκτώβριο, δικαστήριο του Μονάχου καταδίκασε άνδρα που σχεδίαζε σαμποτάζ σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις και σε σιδηροδρομικές υποδομές για λογαριασμό της Ρωσίας.

Αυτή την εβδομάδα, η Πολωνία ανέφερε ότι η Ρωσία ευθύνεται για μια έκρηξη που κατέστρεψε σιδηροδρομικές γραμμές στα ανατολικά της χώρας.

Μόνο πέρσι, οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες πραγματοποίησαν ελέγχους σε σχεδόν 10.000 εργαζόμενους απασχολούνται σε διαχειριστές κρίσιμων υποδομών.

«Αν η Γερμανία πρόκειται να είναι ο κόμβος του ΝΑΤΟ, ως εχθρός θα την έβαζα στο στόχαστρο: μπλοκάρισμα λιμανιών, κατάρρευση παροχής ρεύματος, διακοπή σιδηροδρόμων», δήλωσε ο Πάουλ Στρόμπελ, υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων της Quantum Systems, μιας εταιρείας κατασκευής κατασκοπευτικών drones που χρηματοδοτεί μεταξύ άλλων και ο Πίτερ Τίελ και η οποία διαπραγματεύεται με τη Bundeswehr για να παρέχει προστασία στα κομβόι και τις υποδομών στα πλαίσια του OPLAN.

Η Quantum Systems, μία από τις μεγαλύτερες και πιο επιτυχημένες γερμανικές αμυντικές νεοσύστατες επιχειρήσεις, έχει παραδώσει εκατοντάδες drones στη Μολδαβία και τη Ρουμανία και χιλιάδες πετούν καθημερινά στην Ουκρανία, είπε ο Στρόμπελ. Ωστόσο, έχει πουλήσει μόλις 14 στη Bundeswehr. Ένας από τους βασικούς λόγους: η παρωχημένη νομοθεσία. Τα drones που πωλούνται στον γερμανικό στρατό δεν μπορούν να πετούν πάνω από πυκνοκατοικημένες περιοχές και απαιτούν φώτα θέσης, κάτι που έχει νόημα για πολιτική χρήση αλλά ακυρώνει τη στρατιωτική χρήση.

Η Bundeswehr παραμένει αισιόδοξη ότι θα υπάρξει πρόοδος. «Λαμβάνοντας υπόψη ότι ξεκινήσαμε από το μηδέν στις αρχές του 2023, είμαστε πολύ ικανοποιημένοι με το πού βρισκόμαστε σήμερα», ανέφερε ο αξιωματικός και συν-συντάκτης του OPLAN. «Αυτό είναι ένα πολύ εξελιγμένο προϊόν».

Ωστόσο, όπως κατέδειξαν τα πρόσφατα stress tests, χρειάζεται ακόμη δουλειά για να ευθυγραμμιστούν οι σχεδιασμοί με την πραγματικότητα. Η μεγαλύτερη αβεβαιότητα για τους σχεδιαστές είναι πόσο χρόνο έχουν στην διάθεση τους.

Δεδομένης της απότομης αύξησης των σαμποτάζ, των κυβερνοεπιθέσεων και των παραβιάσεων του εναέριου χώρου, η διαφορά μεταξύ ειρήνης και πολέμου φαίνεται ολοένα και πιο ασαφής.

«Οι απειλές είναι πραγματικές», δήλωσε ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς σε επιχειρηματίες τον Σεπτέμβριο. «Δεν βρισκόμαστε σε πόλεμο, αλλά πλέον δεν ζούμε σε καιρό ειρήνης».

Πηγή: WALL STREET JOURNAL / tovima.gr 

Ο φορέας εκμετάλλευσης chatGPT OpenAI υπέστη ήττα στη δικαστική διαμάχη σχετικά με τη χρήση στίχων τραγουδιών. Το περιφερειακό δικαστήριο του Μονάχου αποφάσισε υπέρ του ενάγοντος οργανισμού συλλογικής διαχείρισης Gema. Η απόφαση θα μπορούσε να έχει εκτεταμένες συνέπειες.

Η χρήση στίχων τραγουδιών από εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης (AI) παραβιάζει τη γερμανική νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων. Σε αγωγή που άσκησε η εταιρεία εκμετάλλευσης μουσικών δικαιωμάτων Gema κατά της εταιρείας ανάπτυξης του ChatGPT OpenAI, το περιφερειακό δικαστήριο του Μονάχου έκρινε ότι η OpenAI δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τους στίχους χωρίς άδεια.

Απόφαση για αποζημίωση κατά της Open AI

Η OpenAI, η εταιρεία που έχει αναπτύξει το ChatGPT, υποχρεώθηκε να καταβάλει αποζημίωση για τις χρήσεις αυτές, εξήγησε η προεδρεύουσα δικαστής Elke Schwager. Το δικαστήριο ακολούθησε σε μεγάλο βαθμό την επιχειρηματολογία του ενάγοντος κατόχου των δικαιωμάτων, σύμφωνα με την οποία η αυτόματη χρήση στίχων από το ChatGPT συνιστούσε μη εξουσιοδοτημένη αναπαραγωγή. Η Gema δεν είχε αντιταχθεί στη χρήση αυτή καθεαυτή, αλλά απαίτησε τέλη χρήσης υπέρ των δημιουργών.

Το δικαστήριο αιτιολόγησε την απόφαση αναφέροντας ότι το ChatGPT δημιουργεί ένα πλήρες αντίγραφο των στίχων του τραγουδιού αν ζητηθεί. Ως παράδειγμα, ο δικαστής ανέφερε το τραγούδι "36 Grad" του "Zweiraumwohnung". Εάν ζητήσετε από την ΑΙ το ρεφρέν, το πρόγραμμα το αναπαράγει ένα προς ένα. Η αγωγή αφορούσε συνολικά εννέα τραγούδια, μεταξύ των οποίων τα "Atemlos" της Helene Fischer, "Männer" του Herbert Grönemeyer, "Über den Wolken" του Reinhard Mey και "In der Weihnachtsbäckerei" του Rolf Zuckowski.

Ευρύτερα αποτελέσματα

Θεωρείται πιθανό ότι η απόφαση θα προσβληθεί με έφεση και ότι θα εμπλακούν και άλλες περιπτώσεις. Η τελική απόφαση θα μπορούσε να έχει αντίκτυπο πολύ πέρα από τους στίχους των τραγουδιών, όπως εξήγησε η εμπειρογνώμονας Silke von Lewinski από το Ινστιτούτο Max Planck για την Καινοτομία και τον Ανταγωνισμό. Η ίδια βλέπει "θεμελιώδη σημασία για όλα τα έργα, είτε πρόκειται για λογοτεχνία, είτε για δημοσιογραφικά κείμενα, είτε για μουσική, είτε για εικαστικά έργα, είτε για φωτογραφία, είτε για οποιοδήποτε άλλο έργο που χρησιμοποιείται για τη δημιουργική Τεχνητή Νοημοσύνη. Πρόκειται για τον τρόπο ερμηνείας των νόμων που ήδη υπάρχουν".

Εάν η Gema κερδίσει και στην οριστική δίκη, αυτό θα μετατοπίσει λίγο την ισορροπία δυνάμεων μεταξύ των εταιρειών τεχνολογίας και των συγγραφέων και των άλλων κατόχων δικαιωμάτων, δήλωσε η ίδια. "Προτού ένα κείμενο χρησιμοποιηθεί για τη δημιουργική Τεχνητή Νοημοσύνη, οι κάτοχοι των δικαιωμάτων θα πρέπει πρώτα να δώσουν τη συγκατάθεσή τους και θα έχουν τη δυνατότητα να λάβουν αμοιβή γι' αυτό".

Πρώτη φορά στην Ευρώπη

Η Gema χαρακτήρισε τη μήνυση ως την πρώτη του είδους της στην Ευρώπη. Είχε μηνύσει την OpenAI για μη εξουσιοδοτημένη αντιγραφή και αναπαραγωγή. Η OpenAI, από την άλλη πλευρά, δήλωσε ότι η άποψη αυτή αντικατοπτρίζει μια παρανόηση του τρόπου λειτουργίας του ChatGPT.

Πηγή: br.de

Η Γερμανία ανακοίνωσε την Κυριακή ότι θα ανακαλέσει τον πρέσβη της στη Γεωργία ενόψει της συνάντησης των αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης τη Δευτέρα, καθώς οι σχέσεις μεταξύ της Ε.Ε. και της χώρας του Νότιου Καυκάσου έχουν επιδεινωθεί, αναφέρει το Reuters.

«Εδώ και πολλούς μήνες, η ηγεσία της Γεωργίας διεξάγει εκστρατεία εναντίον» της Ε.Ε., της Γερμανίας και προσωπικά εναντίον του Γερμανού πρέσβη, Ερνστ Πίτερ Φίσερ, ανέφερε το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών σε ανάρτησή του στο X.

Η ανάκληση γίνεται «για διαβουλεύσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θα προχωρήσουμε», ανέφερε το γερμανικό υπουργείο. Τη Δευτέρα, «το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της Ε.Ε. θα ασχοληθεί με τη Γεωργία».

Δεν υπήρξε άμεσο σχόλιο από την πλευρά της γεωργιανής κυβέρνησης.

Τον περασμένο μήνα, το γεωργιανό υπουργείο Εξωτερικών κάλεσε τον Φίσερ, υπονοώντας ότι συμμετείχε σε προσπάθειες προώθησης μιας «ριζοσπαστικής ατζέντας» στη χώρα ενόψει των δημοτικών εκλογών που παρακολουθούνται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Οι γεωργιανοί αξιωματούχοι κατηγορούν εδώ και μήνες τον Φίσερ και άλλους πρεσβευτές της Ε.Ε. ότι υποστηρίζουν προσπάθειες ανατροπής της κυβέρνησης στην Τιφλίδα.

Οι αρχές της Γεωργίας έχουν λάβει σκληρά μέτρα κατά των φιλοευρωπαϊκών παραγόντων της αντιπολίτευσης και των διαδηλωτών, οι οποίοι πραγματοποίησαν διαδηλώσεις μετά τις αμφισβητούμενες κοινοβουλευτικές εκλογές του περασμένου Οκτωβρίου και την επακόλουθη απόφαση της κυβέρνησης να σταματήσει τις συνομιλίες για την ένταξη στην Ε.Ε..

Η Βίκυ Λέανδρος αρνήθηκε να συμμετάσχει σε συναυλία στη Γερμανία, στην οποία μεταξύ των καλεσμένων βρισκόταν και η αρχηγός της γερμανικής ακροδεξιάς, του κόμματος AfD, Άλις Βάιντελ.

Όπως αναφέρει το γερμανικό μέσο SZ, η δημοφιλής ερμνηνεύτρια θα συμμετείχε σε συναυλία που διοργάνωση η πριγκίπισσα του Θερν και Τάξις, Γκλόρια, ωστόσο δεν δέχτηκε να ερμηνεύσει όταν έμαθε πως στους καλεσμένους θα βρισκόταν και η Άλις Βάιντελ.

«Η Άλις Βάιντελ δεν είναι ευπρόσδεκτη στη συναυλία μου», δήλωσε τηλεφωνικά η Βίκυ Λέαnδρος στη Γκλόρια, σύμφωνα με την εφημερίδα Bild.

«Υποστηρίζω τη διαφορετικότητα, την ανεκτικότητα, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τον διεθνισμό» φέρεται να δήλωσε η Λέανδρος, εξηγώντας την απόφασή της.

Τα παιδιά των μεταναστών στη Γερμανία κινδυνεύουν να αποκλειστούν από τις σχολικές αίθουσες, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι η κυβέρνηση της χώρας μετατοπίζεται ιδεολογικά όλο και πιο δεξιά.

Πιο αναλυτικά, η υπουργός Παιδείας της Γερμανίας, Karin Prien, σε τηλεοπτική της συνέντευξη στη Welt το Σαββατοκύριακο, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο επιβολής ποσόστωση στα σχολεία για μαθητές με μεταναστευτικό υπόβαθρο. Με άλλα λόγια, η Γερμανίδα υπουργός δήλωσε ότι επιθυμεί να θεσπίσει όρια του αριθμού των παιδιών μεταναστών που φοιτούν στα σχολεία της χώρας.

Η υπουργός τόνισε ότι καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχία των παιδιών στα σχολεία είναι το να μιλούν γερμανικά πριν ξεκινήσουν τη φοίτησή τους σε αυτά. Για να διαπιστώνεται αυτό, ζήτησε την έγκαιρη διεξαγωγή υποχρεωτικών γλωσσικών εξετάσεων για τα τετράχρονα παιδιά και δεσμευτικά μέτρα υποστήριξης της εκμάθησης γλωσσών για όσους διαπιστωθεί ότι χρειάζονται βοήθεια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι παρεμβάσεις στη φοίτηση των παιδιών με μεταναστευτικό υπόβαθρο να έχει κάνει και η κυβέρνηση της Δανίας, γεγονός που ενισχύει το επιχείρημα που υποστηρίζει ότι η κεντρική Ευρώπη τίθεται ιδεολογικά όλο και πιο δεξιά σε ανησυχητικό βαθμό.

Η πρόταση της Prien πάντως, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στη Γερμανία.

Η επίτροπος ένταξης της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, Natalie Pawlik (SPD), απέρριψε την πρόταση, υποστηρίζοντας ότι «η Γερμανία δεν χρειάζεται ποσοστώσεις στην τάξη» και ότι η ένταξη επιτυγχάνεται καλύτερα με στοχευμένη υποστήριξη και όχι με αποκλεισμό.

Ο πρόεδρος της Ένωσης Γερμανών Εκπαιδευτικών, Stefan Düll, δήλωσε από την πλευρά του ότι η χρήση των ξένων ριζών ενός παιδιού ως μέτρο σύγκρισης δεν είναι χρήσιμη. Χαρακτήρισε την ιδέα των ποσοστώσεων «προβληματική», σημειώνοντας τις υλικοτεχνικές προκλήσεις σε περιοχές όπου σχεδόν ο μισός πληθυσμός έχει μεταναστευτικό υπόβαθρο.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Δεν πίστευαν στα αυτιά τους ακόμα και οι Γερμανοί, όταν άκουγαν τον καγκελάριό Φρίντριχ Μερτς, να δηλώνει πριν λίγες μέρες ότι το Ισραήλ «κάνει τη βρώμικη δουλειά» για λογαριασμό των Δυτικών βομβαρδίζοντας το Ιράν. Ο δε υπουργός Καγκελαρίας, Τόρστεν Φράι, χαρακτήριζε το Ιράν «τρομοκρατικό καθεστώς!». Την ίδια στιγμή, όμως το Βερολίνο κάνει τη «βρώμικη δουλειά» για λογαριασμό των Ευρωπαίων στο Σουδάν.

Καθ’ όλη τη διάρκεια των γεγονότων μετά την ανατροπή του δικτάτορα αλ-Μπασίρ το 2019, μεγάλες δυνάμεις –ιδιαίτερα η Γερμανία και η ΕΕ- διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο σε πολιτικό, στρατιωτικό και οικονομικό επίπεδο.

Όπως αναφέρει το EuObserver, η εμπλοκή της Γερμανίας ξεπέρασε τη ρητορική και περιελάμβανε έμμεσες μεταφορές όπλων μέσω τρίτων κρατών, χρηματοδότηση προγραμμάτων ελέγχου μετανάστευσης που ενδυνάμωσαν ένοπλες ομάδες και διοχέτευση αναπτυξιακής βοήθειας μέσω ανεξέλεγκτων κρατικών θεσμών σε εγκληματίες.

Όλα αυτά όμως συνέβαλαν στο να στρωθεί ο δρόμος στον σημερινό πόλεμο.

Γερμανικά όπλα σε εγκληματίες

Παρά το επίσημο εμπάργκο όπλων στο Σουδάν μετά τη σύγκρουση στο Νταρφούρ, πολλαπλές αναφορές επιβεβαιώνουν ότι γερμανικά όπλα -ιδιαίτερα αυτά που κατασκευάζει η Heckler & Koch- συνέχισαν να εμφανίζονται στο Σουδάν μέσω μεσαζόντων.

Η Γερμανία εξήγαγε όπλα αξίας δισεκατομμυρίων ευρώ σε χώρες του Κόλπου και την Αίγυπτο οι οποίες άμεσα τη μια ή την άλλη πλευρά της σύγκρουσης, κάτι που γνωρίζει καλά το Βερολίνο.

«Μέσω αυτών των καναλιών, όπλα και στρατιωτικός εξοπλισμός γερμανικής προέλευσης βρέθηκαν στα πεδία των μαχών στο Σουδάν, εμπλέκοντας έμμεσα τη Γερμανία στον εξοπλισμό και των δύο πλευρών» σημειώνει η Αιγύπτια δημοσιογράφος Σίμμα Σάμυ.

Υπενθυμίζει ότι ήδη από εποχής Ψυχρού Πολέμου, η Δυτική Γερμανία συνεργαζόταν στενά με το Σουδάν, οδηγώντας στην ίδρυση υποδομών όπως το εργοστάσιο πυρομαχικών Fritz Werner κοντά στο Χαρτούμ στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Μια κληρονομιά που, σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές, διαμόρφωσε πτυχές της σουδανικής στρατοκρατίας.

Ευρωπαϊκά λεφτά σε τρομοκράτες

Το 2014, η ΕΕ ξεκίνησε τη «Διαδικασία του Χαρτούμ» για να περιορίσει την παράνομη μετανάστευση από την περιοχή της Αφρικής του Κέρατος, με τη Γερμανία να παίζει κεντρικό ρόλο στη χρηματοδότηση των σχετικών έργων υλοποίησης.

Οι Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης του Σουδάν (RSF) -κατηγορούμενες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας- ωφελήθηκαν στην πράξη από προγράμματα ελέγχου των συνόρων που υποστηρίζονταν από την ΕΕ, όπως η πρωτοβουλία «Better Migration Management» που ηγείται η γερμανική GIZ (Εταιρεία Διεθνούς Συνεργασίας), λέει η Σάμυ.

«Αυτά τα προγράμματα ενίσχυσαν τον de facto ρόλο των RSF στην επιτήρηση των συνόρων του Σουδάν, εγείροντας ανησυχίες για έμμεση ευρωπαϊκή υποστήριξη σε καταχρηστικούς φορείς» αναφέρει ο Euobserver.

Εν τέλει, η Ευρώπη αναθέτει κομμάτια της συνοριακής της διαχείρισης σε σουδανικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων των RSF, χρηματοδοτώντας προγράμματα που παρείχαν εξοπλισμό παρακολούθησης όπως κάμερες, σαρωτές, servers και συστήματα επικοινωνιών, καθώς και οχήματα όπως Toyota Hilux και Land Cruiser.

Παρά το γεγονός ότι αυτά τα μέσα προορίζονταν για τη διαχείριση των συνόρων υπό πρωτοβουλίες, όπως το χρηματοδοτούμενο από την ΕΕ «Better Migration Management» (BMM), στη συνέχεια, σημειώνει η Σάμυ, χρησιμοποιήθηκαν από τις RSF για την καταστολή εσωτερικών διαμαρτυριών.

Ενδεικτικά τον Ιούνιο του 2019 στη καθιστική διαμαρτυρία στο Χαρτούμ, σκοτώθηκαν τουλάχιστον 186 πολίτες.

Αναπτυξιακή βοήθεια και οικονομικές συμφωνίες

Μετά την πτώση του αλ-Μπασίρ, η Γερμανία και οι ευρωπαϊκοί εταίροι της έσπευσαν να στηρίξουν τη μεταβατική κυβέρνηση του Σουδάν μέσω διεθνών δωρητικών συνεδρίων και γενναιόδωρων υποσχέσεων χρηματοδότησης.

Ωστόσο, τα περισσότερα από αυτά τα κεφάλαια διοχετεύτηκαν σε υποδομές και θεσμική βοήθεια — μέσω κρατικών φορέων που ακόμη ελέγχονταν από τον στρατό ή συνδεδεμένους τεχνοκράτες.

Σύμφωνα με την Oxfam, μόλις το 3% του Ταμείου Έκτακτης Ανάγκης της ΕΕ για την Αφρική δόθηκε για στήριξη τοπικών κοινοτήτων ή ασφαλών οδών μετανάστευσης. Η συντριπτική πλειονότητα κατευθύνθηκε σε μέσα επιτήρησης συνόρων και σε συστήματα ασφαλείας.

20 χρόνια εγκληματικών πολιτικών

«Τα τελευταία 20 χρόνια, η ευρωπαϊκή -και ιδιαίτερα η γερμανική- πολιτική προς το Σουδάν χαρακτηρίστηκε από βραχυπρόθεσμο πραγματισμό: έμφαση στον έλεγχο της μετανάστευσης και τη σταθερότητα παρά στην ευθύνη και τη μεταρρύθμιση» διαπιστώνει η Σάμυ.

Αυτή η προσέγγιση ενίσχυσε τους φορείς σύγκρουσης, είτε μέσω έμμεσων μεταφορών όπλων, συνεργασιών ασφαλείας, είτε μέσω αδιαφανών ροών βοήθειας.

Οι ευθύνες της Γερμανίας και της ΕΕ δεν αφορούν μόνο όσα έγιναν, αλλά και όσα παραλείφθηκαν: την αποτυχία επιβολής κυρώσεων μετά το πραξικόπημα του 2021, την έλλειψη πίεσης για αφοπλισμό των ομάδων και την αδυναμία προστασίας της εύθραυστης μεταβατικής διαδικασίας του Σουδάν από στρατιωτικές παρεμβάσεις. Σήμερα, οι πολίτες του Σουδάν πληρώνουν το τίμημα: με εκτοπισμούς, σεξουαλική βία, μαζικές δολοφονίες και την κατάρρευση του κράτους.

Κάπως έτσι μετριάζεται η υποχρέωση που αισθάνεται ο Γερμανός καγκελάριος -απόγονος ναζιστική αξιωματούχου- στις ισραηλινές κατοχικές πλην εγκληματικές δυνάμεις για το έργο τους στη Μέση Ανατολή.

Πηγή: in.gr