Σε διαθεσιμότητα τέθηκε η 60χρονη καθηγήτρια σε Γυμνάσιο των Σερρών, η οποία σύμφωνα με το κατηγορητήριο, φίμωσε με μονωτική ταινία 13χρονο μαθητή της και ζήτησε να του δέσουν με χαρτοταινία τα χέρια.

Το δικαστήριο της επέβαλε ποινή φυλάκισης 24 μηνών χωρίς ανασταλτικό χαρακτήρα, με δυνατότητα έφεσης, ενώ προηγουμένως είχε καταδικαστεί σε δύο έτη με αναστολή και προς χρηματική μετατροπή 10 ευρώ.

Υπενθυμίζεται ότι η 60χρονη συνελήφθη έπειτα από καταγγελία της μητέρας του μαθητή. Σύμφωνα με την καταγγελία, η καθηγήτρια, εν ώρα μαθήματος, φέρεται να κόλλησε χαρτοταινία στο στόμα του 13χρονου και να τον άφησε σε αυτήν την κατάσταση καθ’ όλη τη διάρκεια του μαθήματος. Το περιστατικό φέρεται να έλαβε χώρα το πρωί της 22ας Ιανουαρίου, ενώ η καταγγελία υποβλήθηκε την επόμενη ημέρα. Η δικογραφία που σχηματίστηκε από τις αστυνομικές αρχές αφορούσε παράνομη βία και σωματική βλάβη κατά αδύναμων προσώπων.

Σύμφωνα με την ΕΡΤ, η καθηγήτρια, κατά την απολογία της υποστήριξε ότι το συμβάν έγινε ως αστείο και χρησιμοποιήθηκε ως διαδραστικός τρόπος εκπαίδευσης και παιχνίδι.

«Προσπαθούσα να είναι τα μαθήματα συμμετοχικά, διαδραστικά, να είναι ενδιαφέροντα, σαν ένα παιχνίδι. Είπα στην αδερφή του, ότι εν είδει αστεϊσμού, θα κλείσω το στόμα του. Βγήκα έξω για λίγο και, όταν επέστρεψα, τον βρήκα με τα χέρια του δεμένα», φαίνεται να δήλωσε.

«Νοιώθω δικαιωμένη από την απόφαση του δικαστηρίου το μόνο που θέλω είναι να ακούτε τα παιδιά σας», τόνισε η μητέρα του 13χρονου.

Σε ηλικία 76 ετών έφυγε από τη ζωή στο Παρίσι η Ελένη Βαρίκα, καθηγήτρια πολιτικής θεωρίας και μία από τις σημαντικότερες θεωρητικούς του φεμινισμού στην Ελλάδα και διεθνώς. Η απώλειά της προκαλεί βαθιά θλίψη στον ακαδημαϊκό και πνευματικό κόσμο, καθώς η σκέψη και το έργο της άφησαν ανεξίτηλο αποτύπωμα στη μελέτη του φύλου, της πολιτικής θεωρίας και της ιστορίας των κοινωνικών ανισοτήτων.

Η συγκινητική ανάρτηση του Αντώνη Λιάκου

Τη δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή ο Αντώνης Λιάκος, μέσα από μια ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά ανάρτηση. Ο γνωστός ιστορικός μίλησε για τη φωνή, το γέλιο και τον «εφηβικό τρόπο» με τον οποίο η Ελένη Βαρίκα προσέγγιζε την ιστορία, τον φεμινισμό και την πολιτική θεωρία, επαναφέροντας στο παρόν ιδέες και αξίες που διαμόρφωσαν γενιές.

«Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι η Ελένη Βαρίκα πέταξε μακριά μας. Σαν να ακούμε τη φωνή και το γέλιο της, τον εφηβικό τρόπο που μιλούσε για την ιστορία και τον φεμινισμό, την πολιτική θεωρία και τη θέση του παρία, ξαναφέρνοντας όλες εκείνες τις ιδέες και τις αξίες που μεγαλώσαμε στην επικαιρότητα, σε πείσμα των καιρών. Η Ελένη. Πώς είναι δυνατόν;».

Η ακαδημαϊκή της διαδρομή

Η Ελένη Βαρίκα γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές της στη Γαλλία, στην École des Hautes Études en Sciences Sociales και στο Πανεπιστήμιο Paris 7, όπου διαμόρφωσε το θεωρητικό της υπόβαθρο. Από το 1991 δίδαξε στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Παρίσι VIII, εστιάζοντας στη διανοητική και πολιτική ιστορία και στην πολιτική θεωρία, ενώ παράλληλα υπήρξε ερευνήτρια στο Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS).

Η ακαδημαϊκή της παρουσία ήταν έντονα διεθνής. Δίδαξε στο Université Libre των Βρυξελλών, στο Πανεπιστήμιο της Λοζάνης, ενώ υπήρξε επισκέπτρια καθηγήτρια σε κορυφαία ιδρύματα όπως το European University Institute, το Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Πανεπιστήμιο Κρήτης, καθώς και σε πανεπιστήμια των Ηνωμένων Πολιτειών και της Βραζιλίας.

Το έργο και η πνευματική της παρακαταθήκη

Το επιστημονικό έργο της Ελένης Βαρίκα επικεντρώθηκε στην ιστορία του φεμινισμού, στο φύλο ως κατηγορία πολιτικής ανάλυσης και στη γενεαλογία των κοινωνικών ιεραρχιών στη νεωτερικότητα. Άρθρα και βιβλία της μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες και χρησιμοποιούνται διεθνώς ως βασικά θεωρητικά εργαλεία. Σημαντική ήταν και η μεταφραστική της δραστηριότητα, καθώς είχε μεταφράσει έργα σημαντικών διανοητών όπως ο Σάμουελ Μπέκετ και ο Ζορζ Μπατάιγ.

Στα ελληνικά κυκλοφορούν τα βιβλία της «Με διαφορετικό πρόσωπο: φύλο, διαφορά και οικουμενικότητα», «Για μια πολιτική γραμματική του φύλου» και «Η εξέγερση των κυριών. Η γένεση μιας φεμινιστικής συνείδησης στην Ελλάδα, 1833–1907», έργο που βασίστηκε στη διδακτορική της διατριβή και θεωρείται σταθμός για τη μελέτη του ελληνικού φεμινισμού.

Η προσωπική της ζωή

Η Ελένη Βαρίκα ήταν σύζυγος του Γαλλοβραζιλιάνου κοινωνιολόγου και φιλοσόφου Μικαέλ Λεβί, με τον οποίο μοιράστηκε μια κοινή διαδρομή σκέψης, πολιτικής ευαισθησίας και πνευματικού διαλόγου.

Η απώλειά της αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό, ωστόσο το έργο και η σκέψη της παραμένουν ζωντανά, συνεχίζοντας να εμπνέουν τον διάλογο γύρω από το φύλο, τη δημοκρατία και την πολιτική χειραφέτηση.

Την θαραλλέα απόφαση να παραιτηθεί από τη θέση της έλαβε μια καθηγήτρια πληροφορικής από το μουσικό σχολείο Αλίμου, εκφράζοντας τη διαφωνία της με τις απολύσεις των συναδέλφων της αλλά και την ακολουθούμενη εκπαιδευτική πολιτική η οποία, όπως σημειώνει, οδηγεί στην παροχή κακής ποιότητας εκπαίδευσης στους μαθητές.

Η επιστολή παραίτησης

«Δεν μπορώ να συνεχίσω να υπηρετώ στο παρόν εκπαιδευτικό σύστημα διότι διαφωνώ ηθικά, ιδεολογικά και συναισθηματικά με την τρέχουσα εκπαιδευτική πολιτική – στρατηγική που οδηγεί στην απόλυση συναδέλφους μου, στην υποχρηματοδότηση και εξαθλίωση των εκπαιδευτικών δομών, στην απώλεια αξιοπρέπεια των συναδέλφων μου, στην οικονομική και ηθική εξαθλίωση και τελικά στην παροχή παιδείας κακής ποιότητα στους μαθητές μου ιδιαίτερα στον τομέα της πληροφορικής.Παρακαλώ όπως με αποδεσμεύσετε άμεσα».