Η τριχόπτωση γίνεται ολοένα και πιο σοβαρό πρόβλημα στη σύγχρονη κοινωνία. Διάφοροι παράγοντες, όπως η γενετική, η ενδοκρινική ανισορροπία, το τραύμα, το σωματικό στρες και η έκθεση σε χημικές ουσίες, μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρή τριχόπτωση, επηρεάζοντας την εμφάνιση και την ψυχική υγεία των πασχόντων. Ουσίες που περιέχονται στα σαμπουάν έχουν ενοχοποιηθεί για διατάραξη της υγείας των τριχών και τη σταδιακή απώλειά τους.

«Τα σαμπουάν παίζουν ζωτικό ρόλο στη διατήρηση των μαλλιών σε καλή κατάσταση, αλλά δεν είναι όλα τα προϊόντα ασφαλή και αποτελεσματικά. Αν και η Αμερικανική Ακαδημία Δερματολογίας δεν τα αναφέρει ως παράγοντα τριχόπτωσης, υπάρχουν ευρήματα μελετών που υποδηλώνουν ότι ορισμένες ουσίες σε αυτά βλάπτουν τα μαλλιά ποικιλοτρόπως. Κάποια προϊόντα περιέχουν σκληρές χημικές ουσίες που μπορούν να ερεθίσουν το τριχωτό της κεφαλής, να αποδυναμώσουν τους θύλακες των τριχών, ακόμη και να συμβάλουν στην αραίωση ή την πτώση τους», επισημαίνει ο Δερματολόγος - Αφροδισιολόγος δρ Χρήστος Στάμου.

Τα σαμπουάν είναι προϊόντα που αποσκοπούν κυρίως στον καθαρισμό του τριχωτού της κεφαλής. Αποτελούνται συχνά από 10 έως 30 συστατικά, μεταξύ των οποίων καθαριστικά, γνωστά και ως επιφανειοδραστικές ουσίες, μαλακτικά, ρυθμιστές pH, αρωματικές ουσίες και άλλα πρόσθετα.

Ορισμένες συνθέσεις μπορούν να βλάψουν το τριχωτό της κεφαλής και να οδηγήσουν σε προβλήματα όπως ξηρότητα, ερεθισμό και σπάσιμο των τριχών, μπορούν να επιδεινώσουν υπάρχουσες παθήσεις και να συμβάλουν σε προσωρινή τριχόπτωση ή σε ένα μη φιλικό περιβάλλον ανάπτυξης των τριχών.

Θειικά άλατα

Πρόκειται για ουσίες που βοηθούν στον καθαρισμό των μαλλιών. Ορισμένα από αυτά, όπως το δωδεκυλοθειικό νάτριο, μπορεί να τα ξηραίνουν. Ενώ σε μικρές ποσότητες θεωρούνται ασφαλή, σε υψηλές συγκεντρώσεις ή μετά από παρατεταμένη έκθεση μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό στο δέρμα, καθώς αφαιρούν τα φυσικά έλαια από αυτό και πρωτεΐνη από τα μαλλιά. Η απώλεια πρωτεΐνης βλάπτει την κερατίνη, τα μαλλιά γίνονται εύθραυστα, αποκτούν ψαλίδα και είναι δύσκολο να βουρτσιστούν. Κάθε προσπάθεια οδηγεί σε σπάσιμο ενώ το τράβηγμα των τριχών μπορεί να οδηγήσει σε απώλειά τους.

Συστήνεται τα άτομα με ξηρά, εύθραυστα μαλλιά να χρησιμοποιούν σαμπουάν χωρίς θειικά άλατα και ανά 15ήμερο κάποιο που περιέχει, για να αποτρέψουν τη συσσώρευση λιπαρότητας ή προϊόντων περιποίησης μαλλιών.

DMDM υδαντοΐνη και φορμαλδεΰδη

Η φορμαλδεΰδη χρησιμοποιείται σε ορισμένα καλλυντικά προϊόντα ως συντηρητικό και σκληρυντικό νυχιών. Ωστόσο, οι παγκόσμιες υγειονομικές αρχές δεν επιτρέπουν την παρουσία φορμαλδεΰδης σε άλλα καλλυντικά προϊόντα, καθώς μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό του δέρματος, αλλεργικές αντιδράσεις, πονοκεφάλους, ζάλη και σοβαρό ερεθισμό στη μύτη, το στόμα και τους πνεύμονες, μέχρι και καρκίνο.

Η DMDM ​​υδαντοΐνη, είναι ένα συνηθισμένο συστατικό των σαμπουάν και αντιμικροβιακός παράγοντας που απελευθερώνει μικρές ποσότητες φορμαλδεΰδης, οι οποίες δεν θεωρούνται επιβλαβείς για τους περισσότερους ανθρώπους. Όμως το 8-9% των χρηστών μπορεί να εμφανίσουν δερματίτιδα εξ επαφής, η οποία παρόλο που δεν προκαλεί πάντα τριχόπτωση, έχει συνδεθεί με την τελογενή τριχόπτωση.

Θειούχο σελήνιο

Αυτό το συστατικό μειώνει τον κνησμό που σχετίζεται με τον ερεθισμό του δέρματος, ελαχιστοποιώντας τον κίνδυνο τριχόπτωσης που σχετίζεται με την πιτυρίδα και τη σμηγματορροϊκή δερματίτιδα. Ωστόσο, τα ευρήματα μελέτης υποδηλώνουν ότι τα σαμπουάν που περιέχουν αυτή την ουσία μπορούν να προκαλέσουν διάχυτη τριχόπτωση (αραίωση μαλλιών) σε όλο το τριχωτό της κεφαλής.

Κερατίνη

Η κερατίνη είναι μια πρωτεΐνη που κάνει τα μαλλιά να φαίνονται λαμπερά και υγιή. Υπάρχουν σαμπουάν με προσθήκη κερατίνης, η οποία όμως δεν διεισδύει στις τρίχες για να προσθέσει πρωτεΐνη, απλώς τις επικαλύπτει. Αυτό συνεπάγεται λιγότερη ενυδάτωση των τριχών κατά το λούσιμο. Μακροχρόνιοι χρήστες σαμπουάν που περιέχουν κερατίνη συχνά παραπονιούνται για ξηρά και εύθραυστα μαλλιά.

Σιλικόνη

Δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η σιλικόνη προκαλεί τριχόπτωση. Όμως, βαριά σαμπουάν με σιλικόνες μπορούν να αφήσουν υπολείμματα στο τριχωτό της κεφαλής, φράζοντας τους θύλακες των τριχών και εμποδίζοντας την ανάπτυξη των μαλλιών. Με την πάροδο του χρόνου, αυτή η συσσώρευση μπορεί να οδηγήσει σε αραίωση και απώλεια μαλλιών.

Αλλεργιογόνα, parabens και αλκοόλες

Τα τεχνητά αρώματα και άλλα αλλεργιογόνα στα σαμπουάν μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονή. Ο χρόνιος ερεθισμός του τριχωτού της κεφαλής μπορεί να αποδυναμώσει τους θύλακες των τριχών και να διαταράξει τον φυσικό κύκλο ανάπτυξης των μαλλιών, οδηγώντας σε τριχόπτωση.

Τα parabens είναι συνθετικά συντηρητικά που μπορούν να διαταράξουν την ορμονική ισορροπία και να επιδεινώσουν ορισμένους τύπους τριχόπτωσης, ενώ οι αλκοόλες, που χρησιμοποιούνται σε πολλά φθηνά σαμπουάν, αφυδατώνουν τα μαλλιά, καθιστώντας τα επιρρεπή στο σπάσιμο.

Πίσσα λιθανθράκων

Η πίσσα λιθανθράκων χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση του κνησμού και του ερεθισμού του τριχωτού της κεφαλής, συμπεριλαμβανομένης της ψωρίασης. Σε ορισμένους, ωστόσο, μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό και να οδηγήσει σε ξηρά και εύθραυστα μαλλιά.

Χρωμοσαμπουάν

Ορισμένα σαμπουάν περιέχουν μικρές ποσότητες βαφής για να χρωματίσουν ή να δώσουν απόχρωση στα μαλλιά. Τα σαμπουάν που περιέχουν βαφές χωρίς μόνιμο αποτέλεσμα είναι απίθανο να προκαλέσουν βλάβη, καθώς δεν διεισδύουν στα μαλλιά.

Ωστόσο, μια κορεατική μελέτη του 2023 διαπίστωσε ότι τα σαμπουάν που περιέχουν βαφές με βάση το τριυδροξυβενζόλιο μπορούν να βλάψουν το δερματικό φραγμό στο τριχωτό της κεφαλής. Αυτές είναι ισχυρότερες βαφές με πιο μακροχρόνιο αποτέλεσμα, τις οποίες οι άνθρωποι μπορεί να χρησιμοποιούν για να αλλάξουν το χρώμα των μαλλιών τους και όχι απλώς για να ενισχύσουν τις φυσικές τους αποχρώσεις.

«Όταν ένα σαμπουάν οδηγεί άμεσα ή έμμεσα σε απώλεια τριχών, όταν αφυδατώνει τα μαλλιά και τα καθιστά εύθραυστα, όταν ερεθίζει το τριχωτό της κεφαλής, προκαλώντας κνησμό, ξηροδερμία, ερυθρότητα, πρέπει να διακόπτεται η χρήση του και να αναζητηθούν ασφαλέστερα προϊόντα για τον καθαρισμό των μαλλιών και του δέρματος του τριχωτού. Ιδανικά θεωρούνται εκείνα που καθαρίζουν αποτελεσματικά αλλά διατηρούν τα φυσικά έλαια, όσα δεν περιέχουν parabens ή συστατικά που απελευθερώνουν φορμαλδεϋδη, όσα ταιριάζουν στον τύπο των μαλλιών (λιπαρά, κανονικά, ξηρά) και καλύπτουν τις ανάγκες του (πιτυρίδα, τριχόπτωση).

Επειδή, όμως, η τριχόπτωση προκαλείται από πολλούς λόγους, τα άτομα που χάνουν αφύσικη ποσότητα τριχών θα πρέπει να επισκέπτονται τον δερματολόγο τους προκειμένου να βρεθεί η αιτία, καθώς μερικές φορές μπορεί να αποτελεί ένδειξη μιας υποκείμενης πάθησης.

Με μια απλή και ανώδυνη εξέταση μπορεί να υπολογιστεί ο αριθμός και η πυκνότητα των τριχών και των χνοώδων τριχών, αλλά και το πάχος των τριχών, ο λόγος αναγενών/καταγενών, καθώς και ο αριθμός των τελικών τριχών, και να προσδιοριστεί ο αριθμός των τριχοθυλακίων. Με τη λήψη του ιστορικού, την κλινική εξέταση και ενδεχομένως αιματολογικές εξετάσεις μπορεί να προσδιοριστεί εάν προκαλείται από προϊόντα καθαρισμού, styling ή τρόπου χτενίσματος και απαιτείται απλώς η αλλαγή τους, ή εάν οφείλεται σε κάποια πάθηση που χρήζει φαρμακευτικής ή άλλης θεραπείας όπως η θεραπεία με Αυτόλογους Αυξητικούς Παράγοντες», καταλήγει ο δρ Στάμου.

Η ξηροφθαλμία αποτελεί μια από τις συχνότερες οφθαλμολογικές παθήσεις παγκοσμίως, επηρεάζοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων, ενώ εκδηλώνεται με ποικιλία συμπτωμάτων.

«Τα συμπτώματα μπορεί να είναι ήπια ή εντονότερα και συνήθως επιδεινώνονται κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων που απαιτούν παρατεταμένη συγκέντρωση της όρασης, όπως η χρήση υπολογιστή, κινητού τηλεφώνου ή η ανάγνωση», αναφέρει η κ. Δήμητρα Πορτάλιου, Χειρουργός Οφθαλμίατρος – Οφθαλμοπλαστικός, Διευθύντρια Β' Οφθαλμολογικής Κλινικής Metropolitan Hospital και συνεχίζει:

«Σε πολλές περιπτώσεις οι ασθενείς δεν αναγνωρίζουν άμεσα ότι οι ενοχλήσεις οφείλονται σε ξηροφθαλμία, γι’ αυτό η ενημέρωση για τα συχνότερα συμπτώματα είναι ιδιαίτερα σημαντική». Αυτά που μπορεί να εκδηλωθούν είναι:

• Αίσθημα καύσου ή τσουξίματος στα μάτια

• Αίσθηση ξένου σώματος

• Ερυθρότητα των ματιών

• Θολή ή διακυμαινόμενη όραση

• Αυξημένη δακρύρροια (αντανακλαστικά δάκρυα)

• Κούραση των ματιών μετά από χρήση υπολογιστή

Τι προκαλεί την ξηροφθαλμία;

«Η ξηροφθαλμία πολύ συχνά οφείλεται σε διάφορους παράγοντες που επηρεάζουν, είτε την παραγωγή, είτε τη σταθερότητα των δακρύων στην επιφάνεια του ματιού. Υπολογίζεται ότι επηρεάζει έως και 30% του ενήλικου πληθυσμού, με αυξημένη συχνότητα σε άτομα που χρησιμοποιούν καθημερινά ψηφιακές οθόνες, καθώς στη σύγχρονη καθημερινότητα, περιβαλλοντικές συνθήκες, συνήθειες ζωής, αλλά και ορισμένες φυσιολογικές μεταβολές του οργανισμού μπορούν να συμβάλουν στην εμφάνιση ή επιδείνωση των συμπτωμάτων. Η κατανόηση των πιθανών αιτιών και παραγόντων κινδύνου βοηθά τόσο στην πρόληψη όσο και στη σωστή αντιμετώπιση της πάθησης. Τα συχνότερα αίτια και οι παράγοντες κινδύνου είναι:

• Παρατεταμένη χρήση υπολογιστών και κινητών συσκευών

• Κλιματισμός ή ξηρό περιβάλλον

• Χρήση φακών επαφής

• Ορμονικές αλλαγές

• Ηλικία άνω των 40–50 ετών

• Ορισμένα φάρμακα (αντιισταμινικά, αντικαταθλιπτικά κ.λπ.)

• Οφθαλμικές παθήσεις ή βλεφαρίτιδα

Η σύγχρονη τεχνολογία προσφέρει πλέον ολοκληρωμένες λύσεις τόσο για τη διάγνωση όσο και για τη θεραπευτική αντιμετώπιση της πάθησης, μέσα από εξειδικευμένα ιατρικά συστήματα όπως τα E-Eye και Tearcheck», επισημαίνει η ειδικός.

Tearcheck – Ολοκληρωμένη διαγνωστική προσέγγιση

«Το Tearcheck αποτελεί ένα προηγμένο διαγνωστικό σύστημα ανάλυσης της δακρυϊκής στιβάδας. Παρέχει αναλυτική αξιολόγηση της ποιότητας και της σταθερότητας των δακρύων, επιτρέποντας στον οφθαλμίατρο να εντοπίσει με ακρίβεια το είδος και τη βαρύτητα της ξηροφθαλμίας. Η εξέταση είναι μη επεμβατική, γρήγορη και απόλυτα φιλική προς τον ασθενή. Μέσω εξειδικευμένων απεικονιστικών τεχνολογιών, το σύστημα αναλύει λεπτομερώς τη δακρυϊκή στιβάδα και παρέχει σημαντικές πληροφορίες για την κατάσταση της οφθαλμικής επιφάνειας.

Συγκεκριμένα, αξιολογεί τη σταθερότητα του δακρυϊκού φιλμ, το πάχος της λιπιδικής στιβάδας, τον ρυθμό εξάτμισης των δακρύων, καθώς και τη λειτουργία των μεϊβομιανών αδένων. Παράλληλα, επιτρέπει την παρατήρηση των βλεφάρων και της γενικότερης υγείας της οφθαλμικής επιφάνειας, συμβάλλοντας στην ακριβή διάγνωση και στη σωστή επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής προσέγγισης», εξηγεί.
 

E-Eye – στοχευμένη θεραπεία με τεχνολογία IPL

«Το E-Eye είναι ένα καινοτόμο σύστημα θεραπείας με τεχνολογία παλμικού φωτός (IPL), ειδικά σχεδιασμένο για την αντιμετώπιση της δυσλειτουργίας των μεϊβομιανών αδένων, που αποτελεί βασική αιτία της ξηροφθαλμίας. Η θεραπεία είναι ασφαλής, ανώδυνη και σύντομη, με αποδεδειγμένα αποτελέσματα στη βελτίωση της ποιότητας των δακρύων και τη μείωση των συμπτωμάτων.

Το σύστημα E-Eye εφαρμόζεται σύντομες συνεδρίες και είναι πλήρως ανεκτό από τον ασθενή. Συνήθως προτείνεται ένας κύκλος θεραπείας που αποτελείται από 3 έως 4 συνεδρίες, οι οποίες πραγματοποιούνται σε χρονικά διαστήματα περίπου 15–20 ημερών. Κάθε συνεδρία διαρκεί λίγα λεπτά και δεν απαιτείται χρόνος αποθεραπείας, επιτρέποντας στον ασθενή να επιστρέψει άμεσα στις καθημερινές του δραστηριότητες. Πολλοί ασθενείς παρατηρούν βελτίωση των συμπτωμάτων ήδη από τις πρώτες εφαρμογές, ενώ η ολοκλήρωση του θεραπευτικού κύκλου συμβάλλει στη σταθεροποίηση της λειτουργίας των μεϊβομιανών αδένων και στη βελτίωση της ποιότητας των δακρύων.

Ο συνδυασμός των συστημάτων Tearcheck και E-Eye επιτρέπει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση: ακριβή διάγνωση και εξατομικευμένη θεραπεία, προσφέροντας στους ασθενείς ουσιαστική και μακροχρόνια ανακούφιση», συμπληρώνει.

Δέσμευση στην καινοτομία και την ποιότητα φροντίδας

Η ενσωμάτωση σύγχρονων τεχνολογιών στη διάγνωση και θεραπεία της ξηροφθαλμίας αναβαθμίζει τις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας και ενισχύει την εμπιστοσύνη των ασθενών. Τα συστήματα E-Eye και Tearcheck αποτελούν σημαντικά εργαλεία στα χέρια των εξειδικευμένων οφθαλμιάτρων, συμβάλλοντας στην αποτελεσματική και επιστημονικά τεκμηριωμένη αντιμετώπιση της πάθησης.

Συμπεράσματα

«Η ξηροφθαλμία είναι μια συχνή πάθηση που μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την καθημερινή άνεση και την ποιότητα της όρασης. Η έγκαιρη διάγνωση και η σωστή θεραπευτική αντιμετώπιση είναι καθοριστικές για τη διαχείριση των συμπτωμάτων. Με τη βοήθεια σύγχρονων τεχνολογιών, όπως τα συστήματα Tearcheck και E-Eye (IPL), είναι πλέον δυνατή η ακριβής διάγνωση και η στοχευμένη θεραπεία, προσφέροντας αποτελεσματική και μακροχρόνια ανακούφιση στους ασθενείς», καταλήγει η κ. Πορτάλιου.

*Το Metropolitan Hospital διαθέτει μια πλήρως εξοπλισμένη Οφθαλμολογική Κλινική, οργανωμένη σύμφωνα με τα πρότυπα σύγχρονων οφθαλμολογικών κέντρων του εξωτερικού. Η έμπειρη ομάδα εξειδικευμένων χειρουργών και επαγγελματιών υγείας παρέχει ολοκληρωμένες διαγνωστικές και χειρουργικές υπηρεσίες οφθαλμολογίας υψηλών προδιαγραφών, καλύπτοντας όλο το φάσμα της ειδικότητας. Η Β’ Οφθαλμολογική Κλινική του Metropolitan Hospital, στελεχώνεται από οφθαλμιάτρους με πολυετή εμπειρία σε κορυφαία κέντρα του εξωτερικού, κυρίως στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και από εξειδικευμένο νοσηλευτικό προσωπικό, διασφαλίζοντας υψηλό επίπεδο φροντίδας και υποστήριξης των ασθενών.

Γράφει ο 

Δρ. Νικόλαος Τουρούτογλου

Ογκολόγος – Παθολόγος,

Διεθνές Ογκολογικό Κέντρο, Ιατρικό Διαβαλκανικό Θεσσαλονίκης

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου αποτελεί μία από τις πιο συχνές και θανατηφόρες μορφές καρκίνου παγκοσμίως. Σύμφωνα με τα δεδομένα του 2020, καταγράφηκαν περίπου 1,93 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις και σχεδόν 935.000 θάνατοι, καθιστώντας τον ως τρίτο συχνότερο τύπο καρκίνου παγκοσμίως. Η συχνότητά του παρουσιάζει γεωγραφικές διαφοροποιήσεις, με τις Δυτικές χώρες να εμφανίζουν τα υψηλότερα ποσοστά, κυρίως λόγω διατροφικών συνηθειών, καθιστικής ζωής και παχυσαρκίας.

Στην Ελλάδα, ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι επίσης εξαιρετικά συχνός, με τις διαγνώσεις να αυξάνονται σταθερά, ακόμα και σε άτομα κάτω των 50 ετών, γεγονός που τον καθιστά μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας.

Στάδια και Πρόγνωση

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου κατατάσσεται σε τέσσερα στάδια:

• Στάδιο Ι: Τοπικά περιορισμένος καρκίνος, με 5ετή επιβίωση έως και 90%.

• Στάδιο ΙΙ: Με μεγαλύτερη έκταση αλλά χωρίς μεταστάσεις, με 5ετή επιβίωση 70-80%.

• Στάδιο ΙΙΙ: Διήθηση λεμφαδένων, όπου η πρόγνωση βελτιώνεται σημαντικά με χημειοθεραπεία.

• Στάδιο IV: Μεταστατικός καρκίνος, με επιβίωση μόλις 10-15%.

Η έγκαιρη διάγνωση είναι καθοριστική για την επιβίωση και την αποτελεσματικότητα της θεραπείας.

Ο Ρόλος της Επικουρικής Χημειοθεραπείας

Η επικουρική χημειοθεραπεία είναι ιδιαίτερα σημαντική για την πρόληψη υποτροπής και την αύξηση της επιβίωσης, ειδικά στα στάδια ΙΙ και ΙΙΙ. Σε ασθενείς με νόσο στο στάδιο ΙΙ και υψηλό κίνδυνο υποτροπής προτείνεται η χημειοθεραπεία, ενώ στο στάδιο ΙΙΙ έχει καθιερωθεί ως βασική θεραπεία.

Τα θεραπευτικά σχήματα FOLFOX και CapeOx έχουν βελτιώσει αισθητά τη 5ετή επιβίωση (70-80% με χημειοθεραπεία έναντι 40-60% χωρίς). Παρότι αποτελεσματική, η χημειοθεραπεία συνοδεύεται από παρενέργειες (ναυτία, κόπωση, αιματολογικές διαταραχές) που επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα ζωής.

Γυμναστική ως Συμπληρωματική Παρέμβαση

Η αποκατάσταση των ασθενών μετά τη χημειοθεραπεία αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο New England Journal of Medicine (Ιούνιος 2025), τα δομημένα προγράμματα άσκησης μετά τη θεραπεία βελτιώνουν την επιβίωση και την ψυχική υγεία των ασθενών.

Η συμμετοχή σε ένα τρίχρονο πρόγραμμα γυμναστικής (αντοχής και καρδιοαναπνευστικής ενδυνάμωσης) μείωσε τον κίνδυνο υποτροπής κατά 28% και βελτίωσε την ποιότητα ζωής. Επιπλέον, παρατηρήθηκε:

• Μείωση άγχους και κατάθλιψης.

• Ενίσχυση του ανοσοποιητικού.

• Μείωση της φλεγμονής και πρόληψη καρδιομεταβολικών επιπλοκών.

Πρόληψη: Διατροφή, Σωματική Άσκηση και Έγκαιρη Διάγνωση

Πέρα από τη θεραπεία και την αποκατάσταση, η πρόληψη παίζει κρίσιμο ρόλο στη μείωση της επίπτωσης και της θνησιμότητας. Η υιοθέτηση υγιεινού τρόπου ζωής με σωματική άσκηση, ισορροπημένη διατροφή και αποφυγή παχυσαρκίας και καθιστικής ζωής, συμβάλλει καθοριστικά στην πρόληψη.

Παράλληλα, τα προγράμματα πρώιμου ελέγχου (όπως η κολονοσκόπηση και οι εξετάσεις ανίχνευσης DNA καρκινικών κυττάρων ή πολύποδων στα κόπρανα και το αίμα) δίνουν τη δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης ή πρόληψης μέσω αφαίρεσης προκαρκινικών βλαβών.

Συμπερασματικά

Η αντιμετώπιση του καρκίνου του παχέος εντέρου απαιτεί μια πολυδιάστατη προσέγγιση: έγκαιρη διάγνωση, αποτελεσματική θεραπεία (χημειοθεραπεία) και υποστηρικτικές παρεμβάσεις (σωματική άσκηση, ψυχοκοινωνική υποστήριξη). Η πρόληψη μέσω αλλαγών στον τρόπο ζωής και τακτικού προσυμπτωματικού ελέγχου αποτελεί το πιο ισχυρό όπλο στη μάχη κατά της νόσου. Συνδυαστικά, όλα τα παραπάνω συμβάλλουν στη μείωση της θνησιμότητας και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών.

Νέα εποχή στην Ογκολογία σηματοδοτεί η έναρξη λειτουργίας του Διεθνούς Ογκολογικού Κέντρου του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών στη Θεσσαλονίκη.  Το πρότυπο Διεθνές Ογκολογικό Κέντρο, λειτουργεί με προδιαγραφές εφάμιλλες των κορυφαίων ογκολογικών κέντρων παγκοσμίως, προσφέροντας ολιστική φροντίδα σε κάθε ασθενή, από την έγκαιρη διάγνωση, την εξατομικευμένη θεραπεία και τη συνεχή παρακολούθηση, σε υπερσύγχρονους, ειδικά σχεδιασμένους χώρους, υψηλής ασφάλειας αλλά και αισθητικής.

Διαβάστε περισσότερα άρθρα για θέματα που αφορούν την υγεία σας, εδώ  

                     Η σύγχρονη αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης

Οι γυναίκες περνούν το 1/3 της ζωής τους σε εμμηνόπαυση

Η εμμηνόπαυση αποτελεί μια φυσιολογική φάση στη ζωή κάθε γυναίκας, συνοδεύεται όμως συχνά από σημαντικές σωματικές και ψυχολογικές αλλαγές. Υπολογίζεται ότι οι γυναίκες περνούν περίπου το ένα τρίτο της ζωής τους σε εμμηνόπαυση, γεγονός που καθιστά ιδιαίτερα σημαντική την αποτελεσματική αντιμετώπιση των συμπτωμάτων που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής, όπως οι εξάψεις, οι νυχτερινές εφιδρώσεις, η κολπική ξηρότητα, οι διαταραχές ύπνου και η καταθλιπτική διάθεση.

Μεγάλο ενδιαφέρον συγκέντρωσε η δορυφορική διάλεξη της InterMed, στο πλαίσιο του 11ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Κλιμακτηρίου και Εμμηνόπαυσης, με θέμα τα νεότερα δεδομένα σχετικά με τη χρήση της τιβολόνης στη θεραπεία των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης.

Η διάλεξη, με ομιλήτρια την Καθηγήτρια Μαιευτικής Γυναικολογίας / Στείρωσης στη Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ Σοφία Καλανταρίδου, ανέδειξε τον ρόλο της τιβολόνης ως μιας σύγχρονης και ολοκληρωμένης θεραπευτικής επιλογής, καθώς και τη θέση της στη σημερινή προσέγγιση της ορμονικής θεραπείας.

  ΟΙ ΟΡΜΟΝΙΚΕΣ ΘΕΑΡΑΠΕΙΕΣ
  Τον Νοέμβριο του 2025, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) προχώρησε στην αφαίρεση των αυστηρότερων «black box warnings» από τα ορμονικά σκευάσματα που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης. Η απόφαση αυτή σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στις θεραπείες αυτές, οι οποίες για περισσότερα από είκοσι χρόνια αντιμετωπίζονταν με επιφυλάξεις, κυρίως λόγω της ερμηνείας παλαιότερων μελετών, όπως η μελέτη Women’s Health Initiative. Σήμερα, η καλύτερη γνώση του προφίλ ασφάλειας των ορμονικών θεραπειών επιτρέπει την επαναξιολόγηση και ορθολογική χρήση τους με κατάλληλη ιατρική καθοδήγηση.

Η τιβολόνη ως ολοκληρωμένη θεραπευτική επιλογή

Στο πλαίσιο αυτό, η τιβολόνη αποτελεί μια ιδιαίτερα αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για γυναίκες στην εμμηνόπαυση. Πρόκειται για ένα συνθετικό στεροειδές με τριπλή δράση -οιστρογονική, προγεστερονική και ανδρογονική- που της επιτρέπει να αντιμετωπίζει πολλαπλά συμπτώματα της έλλειψης των ωοθηκικών ορμονών. Όπως επισήμανε η καθηγήτρια Σοφία Καλανταρίδου, η τιβολόνη συμβάλλει στη μείωση των αγγειοκινητικών συμπτωμάτων, όπως οι εξάψεις, στην αντιμετώπιση της κολπικής ξηρότητας και της ατροφίας του κόλπου, στη βελτίωση της σεξουαλικής επιθυμίας και στην πρόληψη της οστεοπόρωσης.

Σε ποιες γυναίκες μπορεί να χορηγηθεί

Όπως τονίζειη Σοφία Καλλανταρίδου, η τιβολόνη μπορεί να χορηγηθεί με ασφάλεια σε γυναίκες ηλικίας περίπου 50 έως 60 ετών, εφόσον έχουν περάσει τουλάχιστον 12 μήνες από την τελευταία έμμηνο ρύση. Η θεραπεία είναι απλή, με τη χορήγηση ενός μόνο δισκίου ημερησίως, χωρίς να προκαλεί κολπική αιμόρροια, ενώ δεν φαίνεται να αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού σε γυναίκες χωρίς σχετικό ιστορικό.

Πριν από την έναρξη της θεραπείας απαιτείται ιατρική αξιολόγηση, η οποία περιλαμβάνει λήψη ιστορικού, μαστογραφικό έλεγχο, καρδιολογική εκτίμηση και έλεγχο της μήτρας και των ωοθηκών. Η χορήγηση γίνεται αποκλειστικά με ιατρική συνταγή και εξατομικεύεται ανάλογα με τις ανάγκες κάθε γυναίκας.

Η σύγχρονη επιστημονική γνώση και οι πρόσφατες εξελίξεις στην αξιολόγηση της ασφάλειας των ορμονικών και μη ορμονικών θεραπειών επιτρέπουν πλέον μια πιο ισορροπημένη προσέγγιση στη διαχείριση της εμμηνόπαυσης. Σε αυτό το πλαίσιο, η τιβολόνη φαίνεται να αποκτά έναν ολοένα σημαντικότερο ρόλο ως θεραπευτική επιλογή για την αποτελεσματική ανακούφιση των συμπτωμάτων και τη διατήρηση της ποιότητας ζωής των γυναικών μετά την εμμηνόπαυση.
 www.uni-pharma.gr
 www.intermed.com.gr 

Το 1951, μια Αφροαμερικανή 31 ετών από τη Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών, η Henrietta Lacks, εισήχθη στο νοσοκομείο Johns Hopkins με έντονους πόνους και κολπική αιμορραγία. Διαγνώστηκε με επιθετικό καρκίνο του τραχήλου της μήτρας και πέθανε λίγους μήνες αργότερα.

Χωρίς να το γνωρίζει, οι ιατροί πήραν κάποια κύτταρα του όγκου της, τα οποία θα άλλαζαν για πάντα την ιστορία της ιατρικής. Τα κύτταρα HeLa, τα πρώτα «αθάνατα» ανθρώπινα κύτταρα σε εργαστήριο, αποτέλεσαν τη βάση για αναρίθμητες επιστημονικές ανακαλύψεις. Όμως, παρά την τεράστια συμβολή των κυττάρων αυτών στην εξέλιξη της επιστήμης, η ιστορία της Henrietta άνοιξε μια τεράστια συζήτηση για την ιατρική δεοντολογία και συναίνεση, καθώς ούτε τα παιδιά της γνώριζαν την ύπαρξη αυτών των κυττάρων. Η ιστορία της έγινε βιβλίο: «Η αθάνατη ζωή της Henrietta Lacks» αλλά και ταινία με την Oprah Winfrey.

Σχεδόν έξι δεκαετίες αργότερα, η Jade Goody, τηλεοπτική προσωπικότητα στη Βρετανία, διαγνώστηκε με τον ίδιο καρκίνο. Ήταν μόλις 27 ετών. Μίλησε ανοιχτά για την ασθένειά της μέχρι τον θάνατό της το 2009 και η περίπτωσή της οδήγησε στο λεγόμενο “Jade Goody effect”: μια εντυπωσιακή αύξηση των τεστ Παπανικολάου και του εμβολιασμού HPV στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ένας καρκίνος που γνωρίζουμε καλά

«Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας είναι η τέταρτη συχνότερη κακοήθεια στις γυναίκες παγκοσμίως. Σε ποσοστό άνω του 90% σχετίζεται αιτιολογικά με τη λοίμωξη από τον ιό των ανθρωπίνων κονδυλωμάτων (HPV). Ο HPV περιλαμβάνει περισσότερους από 200 υπότυπους, εκ των οποίων περίπου 40 μεταδίδονται με σεξουαλική επαφή. Από αυτούς, 14 θεωρούνται υψηλού κινδύνου, με τους HPV 16 και 18 να είναι οι πιο επικίνδυνοι», επισημαίνει η κ. Αλεξάνδρα Καραδήμου, Παθολόγος – Ογκολόγος, Αναπληρώτρια Διευθύντρια της ΣΤ’ Ογκολογικής Κλινικής του Metropolitan General.

Η αργή πορεία προς τη νόσο

«Η λοίμωξη από HPV είναι ασυμπτωματική και στις περισσότερες περιπτώσεις υποχωρεί αυτόματα χάρη στο ανοσοποιητικό μας σύστημα. Όταν όμως επιμένει για χρόνια, μπορεί να προκαλέσει σταδιακές κυτταρικές αλλοιώσεις στον τράχηλο της μήτρας. Οι αλλοιώσεις αυτές εξελίσσονται αργά - από δυσπλασία σε προκαρκινικές βλάβες και τελικά σε καρκίνο -μέσα σε διάστημα ετών. Αυτή η αργή εξέλιξη προσφέρει πολύτιμο χρόνο για έγκαιρη παρέμβαση», αναφέρει.

Όταν τα συμπτώματα εμφανίζονται

«Στα πρώιμα στάδια, ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας δεν δίνει συμπτώματα. Όταν εμφανιστούν, όπως ανώμαλη κολπική αιμορραγία (μετά τη σεξουαλική επαφή ή μετά την εμμηνόπαυση), δύσοσμες κολπικές εκκρίσεις, πυελικός πόνος ή απώλεια βάρους, συχνά η νόσος βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο. Η πρόγνωση διαφοροποιείται δραματικά: η πενταετής επιβίωση φτάνει το 95% στο στάδιο Ι (η νόσος περιορίζεται στον τράχηλο), αλλά μειώνεται σε περίπου 20% στο στάδιο IV (απομακρυσμένες μεταστάσεις)», εξηγεί.

Το τεστ που άλλαξε την ιστορία

«Η δυνατότητα έγκαιρης διάγνωσης οφείλεται στον Γεώργιο Παπανικολάου. Το τεστ ΠΑΠ, μια απλή και ανώδυνη εξέταση, επιτρέπει την ανίχνευση προκαρκινικών αλλοιώσεων πριν εξελιχθούν σε διηθητικό καρκίνο. Σε συνδυασμό με το HPV testing, που ανιχνεύει την παρουσία και τον τύπο του ιού, ο προσυμπτωματικός έλεγχος αποκτά υψηλή διαγνωστική ακρίβεια. Όταν υπάρχουν ύποπτα ευρήματα, η κολποσκόπηση και η λήψη βιοψιών θέτουν τη διάγνωση με βεβαιότητα» σύμφωνα με την ειδικό.

Σύγχρονες θεραπευτικές εξελίξεις

«Η θεραπεία εξαρτάται από το στάδιο της νόσου και μπορεί να περιλαμβάνει χειρουργική αντιμετώπιση, ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία ή συνδυασμούς αυτών. Τα τελευταία χρόνια, η είσοδος της ανοσοθεραπείας αλλά και συζευγμένων με χημειοθεραπεία αντισωμάτων έχει αλλάξει το θεραπευτικό τοπίο, βελτιώνοντας τη συνολική επιβίωση, ακόμη και σε προχωρημένα στάδια» τονίζει.

Πρόληψη: Το ισχυρότερο όπλο

«Η πραγματική νίκη απέναντι στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας βρίσκεται στην πρόληψη. Ο εμβολιασμός έναντι του HPV σε κορίτσια και αγόρια, ιδανικά, πριν την έναρξη της σεξουαλικής ζωής, προσφέρει εξαιρετικά υψηλή προστασία έναντι των πιο επικίνδυνων υποτύπων. Παράλληλα, ο τακτικός προσυμπτωματικός έλεγχος παραμένει απαραίτητος, ακόμη και για τα εμβολιασμένα άτομα» προσθέτει.

Ένας εφικτός παγκόσμιος στόχος

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει θέσει ως στόχο την εξάλειψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας ως αιτία θανάτου έως το 2030. Είναι ένας στόχος φιλόδοξος, αλλά απολύτως ρεαλιστικός.

«Οι ιστορίες της Henrietta και της Jade μάς θυμίζουν ότι πέρα από την επιστήμη και την εξέλιξή της υπάρχει κάτι εξαιρετικά ουσιαστικό. Ο καρκίνος του τραχήλου μήτρας είναι ένας από τους ελάχιστους καρκίνους που μπορούμε, συλλογικά, να νικήσουμε πριν εμφανιστεί. Η γνώση υπάρχει. Τα εργαλεία υπάρχουν. Το μόνο που απομένει είναι η ενημέρωση, η πρόσβαση και η συμμετοχή όλων για να πετύχουμε μέσω της πρόληψης την πρώτη οριστική νίκη ενάντια στον καρκίνο», καταλήγει η κ. Καραδήμου.

Εκστρατεία ενημέρωσης «Σκέψου απλά»   για την Φροντίδα των Πνευμόνων  

 Ισχυρή πρωτοβουλία για την Φροντίδα των Πνευμόνων από την AstraZeneca  για την προώθηση της υγείας των πνευμόνων, με δύο κεντρικούς πυλώνες: την ενημερωτική εκστρατεία «Σκέψου απλά» και την υπογραφή τριών μνημονίων συνεργασίας με κορυφαίες ελληνικές επιστημονικές εταιρείες, την Εταιρεία Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδας (ΕΟΠΕ), την Ελληνική Εταιρεία Καρκίνου του Πνεύμονα (ΕΛΕΚΑΠ) και την Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία (ΕΠΕ). Η πρωτοβουλία δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη συχνή συνύπαρξη του Καρκίνου του Πνεύμονα με τη Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ)— μια σχέση που συχνά δεν αναγνωρίζεται έγκαιρα, αλλά επηρεάζει καθοριστικά τη διάγνωση και τη συνολική φροντίδα των ασθενών.

                                         ΔΥΟ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΣΥΧΝΑ ΣΥΝΥΠΑΡΧΟΥΝ   

Η εκστρατεία ενημέρωσης έχει στόχο την ευαισθητοποίηση του κοινού για τον Καρκίνο του Πνεύμονα, τη ΧΑΠ και τη συχνή – αλλά συχνά υποτιμημένη – συνύπαρξή τους.

Παρά τη σημαντική επίπτωση, τα δεδομένα δείχνουν ότι:

• 45%–63% των ασθενών με Καρκίνο του Πνεύμονα ενδέχεται να νοσούν ταυτόχρονα από ΧΑΠ (μέση τιμή 54%) 1.

• Οι ασθενείς με ΧΑΠ έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης Καρκίνου του Πνεύμονα, με επιπολασμό 5,08% 2.

• Το ποσοστό αυτό φθάνει το 8,98% σε ασθενείς με μέτρια/σοβαρή ΧΑΠ που είναι νυν καπνιστές. Το κάπνισμα αποτελεί κοινό παράγοντα κινδύνου και για τις δύο νόσους 2.

• Η ΧΑΠ υποδιαγιγνώσκεται σε ασθενείς με Καρκίνο του Πνεύμονα σε ποσοστό έως 71,6% 3.

Η καμπάνια εστιάζει στην ενημέρωση του κοινού σχετικά με τα συμπτώματα του Καρκίνου του Πνεύμονα και της ΧΑΠ, καθώς και στη σημαντική αξία της έγκαιρης διάγνωσης. Παράλληλα, επιδιώκεται η ενθάρρυνση των πολιτών να απευθύνονται στον ιατρό τους για περαιτέρω διερεύνηση όταν εμφανίζουν σχετικά συμπτώματα. Τονίζεται ότι ο επίμονος βήχας, η δύσπνοια, οι αλλαγές στην αναπνοή ή αίσθημα δυσφορίας στην κόπωση απαιτούν άμεση ιατρική αξιολόγηση. Η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων και διάγνωση συμβάλλει σε καλύτερα κλινικά αποτελέσματα. Παράλληλα, επισημαίνεται ότι το κάπνισμα αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου τόσο για τον Καρκίνο του Πνεύμονα όσο και για τη ΧΑΠ, με σύσταση στους πολίτες να ζητούν υποστήριξη από τον ιατρό τους για τη διακοπή του.

Παρακολουθήστε το βίντεο της εκστρατείας ενημέρωσης εδώ.  

Οι προβλεπόμενες δράσεις περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων:

• Συντονισμό και ενίσχυση εκπαιδευτικών πρωτοβουλιών ενημέρωσης του κοινού.

• Διενέργεια σπιρομετρήσεων σε ασθενείς με Καρκίνο του Πνεύμονα.

• Εκπαιδευτικές δράσεις για επαγγελματίες υγείας, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης νέων ογκολόγων στην αναγνώριση, των πρώιμων συμπτωμάτων της ΧΑΠ σε ασθενείς.

Πως το κινητό και ο υπολογιστής επιβαρύνουν  τον αυχένα (Αυχενική  μοίρα  σπονδυλικής στήλης) - Τι λένε οι ειδικοί;

Είναι γνωστό ότι περνάμε ολοένα και περισσότερες ώρες μπροστά σε οθόνες, είτε για δουλειά είτε για επικοινωνία και ψυχαγωγία. Αυτό που συχνά δεν συνειδητοποιούμε είναι πως το σώμα μας "πληρώνει" κυρίως τη διάρκεια και τη στάση, όχι την τεχνολογία. Ο ειδικός στη χειρουργικη της σπονδυλικής στήλης, κ. Ιωάννης Πολυθοδωράκης, Διευθυντής της Δ’ Νευροχειρουργικής Κλινικής του Ερρίκος Ντυνάν Hospital Center και Επιστημονικός Διευθυντής του Athens Brain & Spine Surgery, εξηγεί τι συμβαίνει στον αυχένα όταν σκύβουμε διαρκώς στο κινητό και όταν δουλεύουμε πολλές ώρες σε υπολογιστή, και ποια απλά βήματα μπορούν να μειώσουν την επιβάρυνση.

Ο αυχένας είναι σχεδιασμένος να στηρίζει το κεφάλι σε σχετικά "ουδέτερη" θέση, με το βάρος να μοιράζεται ισομερώς σε μύες, συνδέσμους και αρθρώσεις. Όταν όμως το κεφάλι έρχεται μπροστά και κάτω, όπως συμβαίνει συχνά όταν κοιτάμε το κινητό, οι δυνάμεις που δέχεται η αυχενική μοίρα αυξάνονται. Αυτό δεν σημαίνει ότι "απαγορεύεται" το κινητό, σημαίνει όμως ότι η παρατεταμένη κάμψη κουράζει τους μυς, προκαλεί μυϊκή υπερφόρτιση και μπορεί να οδηγήσει σε πόνο στον αυχένα, δυσκαμψία, αίσθημα "βαριού κεφαλιού" και πονοκεφάλους τάσης. Σε αρκετούς ανθρώπους  ο πόνος επεκτείνεται  και σε ώμους και στις ωμοπλάτες.

Τον τελευταίο καιρό γίνεται αναφορά στα μεσα μαζικης ενημερωσης, στα social media για το    "tech neck" (τεχνολογικός αυχένας ή αυχένας από την τεχνολογία). Τι  σημαίνει όμως "tech neck"; Ο όρος αναφέρεται σε πόνο και δυσκαμψία στον αυχένα που προκαλείται από την παρατεταμένη κάμψη του κεφαλιού για να κοιτάξουμε κινητά τηλέφωνα, tablets ή άλλες συσκευές. Όταν κλίνετε το κεφάλι σας προς τα εμπρός και κάτω για να κοιτάξετε μια οθόνη, ασκείται σημαντικά μεγαλύτερη πίεση στους μύες του αυχένα και τη σπονδυλική στήλη σε σχέση με όταν το κεφάλι σας είναι σε ουδέτερη θέση.

Η μηχανική είναι εντυπωσιακή. Tο κεφάλι ζυγίζει περίπου 4,5-5,5 κιλά σε ουδέτερη θέση, αλλά καθώς το κλίνετε προς τα εμπρός, το πραγματικό βάρος στον αυχένα αυξάνεται δραματικά. Σε κλίση 15 μοιρών, είναι περίπου 12 κιλά πίεσης, σε 60 μοίρες (συνηθισμένο όταν κοιτάζουμε το κινητό), μπορεί να φτάσει τα 27 κιλά. Είναι σαν να κουβαλάτε ένα παιδί 8 ετών στον αυχένα σας για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Τα συνηθισμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο και δυσφορία στον αυχένα, πονοκεφάλους, δυσκαμψία και μερικές φορές πόνο που εκτείνεται στους ώμους ή στην άνω πλάτη. Με την πάροδο του χρόνου, αυτή η στάση μπορεί να συμβάλει σε μακροπρόθεσμα προβλήματα όπως μυϊκή καταπόνηση, αλλαγές στη φυσική καμπύλη του αυχένα ή επιταχυνόμενη φθορά στη σπονδυλική στήλη.

Η στάση παίζει ρόλο, αλλά δεν είναι ο μόνος παράγοντας που καθορίζει τον πόνο. Ο ύπνος, το άγχος, η φυσική κατάσταση, η καθιστική καθημερινότητα, παλαιότεροι τραυματισμοί και η έλλειψη ενδυνάμωσης επηρεάζουν σημαντικά το πόσο "αντέχουν" οι μύες και οι αρθρώσεις. Αυτό εξηγεί γιατί δύο άνθρωποι με παρόμοια χρήση οθονών μπορεί να έχουν τελείως διαφορετική εμπειρία: ο ένας να μην ενοχλείται ποτέ και ο άλλος να εμφανίζει συχνά άλγος στον αυχένα.

Η πιο αποτελεσματική πρόληψη είναι να αλλάζουμε συνήθειες χωρίς υπερβολές. Στο κινητό, βοηθά να το φέρνουμε πιο κοντά στο ύψος των ματιών όσο γίνεται, να ξεκουράζουμε συχνά το βλέμμα και να αποφεύγουμε μεγάλα συνεχόμενα διαστήματα σκυψίματος. Στον υπολογιστή, στόχος είναι η εργονομία. Οθόνη σε ύψος που δεν μας αναγκάζει να "πετάμε" το κεφάλι μπροστά, ώμοι χαλαροί, αγκώνες κοντά στο σώμα, και μια καρέκλα που υποστηρίζει σταθερά την πλάτη ώστε να μην καταρρέει η στάση. Πάνω απ’ όλα, αξία έχει το διάλειμμα κίνησης. Ακόμα και μικρές, συχνές διακοπές με λίγα βήματα, ήπιες κινήσεις ώμων και αλλαγή θέσης "σπάνε" την παρατεταμένη φόρτιση και μειώνουν το μυϊκό σφίξιμο.

Σημαντικό είναι επίσης να γνωρίζουμε πότε ένα σύμπτωμα χρειάζεται έλεγχο. Αν ο πόνος επιμένει για εβδομάδες, αν υπάρχει μούδιασμα ή αδυναμία στο χέρι, αν ο πόνος κατεβαίνει προς τον βραχίονα, αν συνοδεύεται από έντονη ζάλη, αστάθεια ή νυχτερινή επιδείνωση, τότε είναι σωστό να γίνει ιατρική αξιολόγηση. Σε αρκετές περιπτώσεις η αιτία είναι λειτουργική και βελτιώνεται με στοχευμένες αλλαγές και αποκατάσταση, όμως είναι κρίσιμο να αποκλειστεί νευρολογική συμμετοχή όταν τα σημάδια το υποδεικνύουν.

Το κινητό και υπολογιστής δεν είναι "εχθροί" της υγείας της σπονδυλικής στήλης, αλλά εργαλεία που απαιτούν σωστή χρήση. Αν κρατήσουμε πιο ουδέτερη στάση σώματος, φροντίσουμε την εργονομία υπολογιστή και δώσουμε στο σώμα μας αυτό που του λείπει περισσότερο στην ψηφιακή εποχή, δηλαδή κίνηση και ποικιλία στάσεων, μειώνουμε ουσιαστικά τον πόνο στον αυχένα και την επιβάρυνση της σπονδυλικής στήλης, χωρίς φόβο και χωρίς υπερβολές.

Ο καυτηριασμός θυρεοειδικών όζων με ραδιοσυχνότητες αποτελεί μία σύγχρονη, ασφαλή και ελάχιστα επεμβατική μέθοδο αντιμετώπισης καλοήθων όζων του θυρεοειδούς. Κατά τη διαδικασία, χρησιμοποιείται ένα ειδικά σχεδιασμένο ηλεκτρόδιο για τον θυρεοειδή αδένα, το οποίο επιτρέπει τη στοχευμένη καταστροφή του όζου, χωρίς να επηρεάζεται ο υγιής γύρω ιστός και χωρίς να δημιουργείται ουλή.

«Μετά τη θεραπεία, ο θυρεοειδικός όζος μειώνεται προοδευτικά σε μέγεθος, γεγονός που οδηγεί σε σημαντική ανακούφιση των συμπτωμάτων πίεσης που προκαλούσε (όπως δυσφορία ή δυσκολία στην κατάποση). Για τον λόγο αυτό, η μέθοδος αποτελεί εξαιρετική εναλλακτική λύση στη χειρουργική επέμβαση», επισημαίνει ο κ. Κωνσταντίνος Σέγκος, Ενδοκρινολόγος, επιστημονικός συνεργάτης του Metropolitan General, ο οποίος έχει εφαρμόσει τον καυτηριασμό θυρεοειδικών όζων με ραδιοσυχνότητες σε μεγάλο αριθμό ασθενών στις Ηνωμένες Πολιτείες, με εξαιρετικά αποτελέσματα και χωρίς επιπλοκές.

Πώς πραγματοποιείται ο καυτηριασμός;

«Η διαδικασία γίνεται με την τοποθέτηση ενός ειδικού ηλεκτροδίου μέσα στον θυρεοειδικό όζο, υπό συνεχή υπερηχογραφική καθοδήγηση. Όταν το ηλεκτρόδιο ενεργοποιηθεί από τον ιατρό, η ηλεκτρική ενέργεια μετατρέπεται σε ενέργεια ραδιοσυχνοτήτων, η οποία προκαλεί άμεση αύξηση της θερμοκρασίας σε μια μικρή, ελεγχόμενη περιοχή γύρω από το άκρο του ηλεκτροδίου (συνήθως 7–10 χιλιοστά).

Ο ιατρός μετακινεί σταδιακά το ηλεκτρόδιο μέσα στον όζο, ώστε να επιτευχθεί πλήρης καυτηριασμός του και καταστροφή των κυττάρων του, προστατεύοντας παράλληλα τον υγιή θυρεοειδικό ιστό και τις παρακείμενες ανατομικές δομές. Μετά την ολοκλήρωση της επέμβασης, ο/η ασθενής παραμένει υπό παρακολούθηση για σύντομο χρονικό διάστημα και επιστρέφει στο σπίτι την ίδια ημέρα, ενώ συνήθως μπορεί να επανέλθει στις καθημερινές δραστηριότητες και στην εργασία του/της την επόμενη μέρα.

Η μείωση του μεγέθους του όζου συνεχίζεται για αρκετούς μήνες μετά τη θεραπεία, με πιο γρήγορο ρυθμό τις πρώτες εβδομάδες. Δεν δημιουργείται ουλή, δεν επηρεάζονται οι παραθυρεοειδείς αδένες και στις περισσότερες περιπτώσεις η φυσιολογική λειτουργία του θυρεοειδούς διατηρείται» εξηγεί ο ειδικός.

Ποιοι ασθενείς είναι κατάλληλοι για καυτηριασμό θυρεοειδικών όζων με ραδιοσυχνότητες;

«Κατάλληλοι υποψήφιοι για Thyroid RFA είναι ασθενείς με μεγάλους θυρεοειδικούς όζους, οι οποίοι έχουν αποδειχθεί καλοήθεις μέσω βιοψίας (FNA) και προκαλούν ενοχλητικά συμπτώματα πίεσης, όπως δυσκολία στην κατάποση ή στην αναπνοή, βράγχος φωνής, βήχα ή αίσθημα ξένου σώματος στον λαιμό. Επίσης, η μέθοδος ενδείκνυται σε περιπτώσεις αισθητικής ενόχλησης ή σε λειτουργικούς (θερμούς) όζους που προκαλούν υπερθυρεοειδισμό.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι οι όζοι να απεικονίζονται πλήρως στον υπέρηχο και να μην υπάρχουν συγκεκριμένες αντενδείξεις. Υπάρχουν σαφή κριτήρια επιλογής, τα οποία εξαρτώνται από τα χαρακτηριστικά κάθε όζου. Για τον λόγο αυτόν, συνιστάται η επικοινωνία με τον ειδικό ιατρό, ώστε να αξιολογηθεί εάν η μέθοδος είναι κατάλληλη για τον εκάστοτε ασθενή», διευκρινίζει.

Ποια αποτελέσματα αναμένονται;

«Στους καλοήθεις θυρεοειδικούς όζους, η μέση μείωση του όγκου κυμαίνεται μεταξύ 60% και 80%, με σημαντική βελτίωση ή ακόμη και πλήρη εξάλειψη των συμπτωμάτων πίεσης. Περίπου το 85–90% των όζων παρουσιάζει μείωση μεγαλύτερη από 50% μέσα σε 6 έως 12 μήνες από τη θεραπεία. Σε ποσοστό 10–15% των περιπτώσεων, ο όζος μπορεί να εμφανίσει εκ νέου αύξηση μεγέθους μέσα στα επόμενα 5 χρόνια. Σε μεγάλους όζους ενδέχεται να απαιτηθεί περισσότερη από μία συνεδρία για το βέλτιστο αποτέλεσμα.

Στους λειτουργικούς (τοξικούς) όζους, εκτός από τη σμίκρυνση του όγκου, παρατηρείται και αποκατάσταση της φυσιολογικής θυρεοειδικής λειτουργίας στο 50–80% των ασθενών, οδηγώντας σε πλήρη ύφεση του υπερθυρεοειδισμού», αναφέρει.

Υπάρχουν επιπλοκές μετά τον καυτηριασμό;

«Ο κίνδυνος επιπλοκών από το Thyroid RFA είναι πολύ μικρός και σαφώς χαμηλότερος σε σύγκριση με τη χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς, ιδιαίτερα όταν η επέμβαση πραγματοποιείται από έμπειρο και εξειδικευμένο ιατρό.

Οι σοβαρότερες επιπλοκές περιλαμβάνουν την παροδική πάρεση του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου, η οποία μπορεί να προκαλέσει βράγχος ή αλλαγή στη φωνή (περίπου 1% πιθανότητα). Σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, η βλάβη μπορεί να είναι μόνιμη (~0,2%). Η ρήξη του όζου αποτελεί επίσης σπάνια επιπλοκή, με αντίστοιχα χαμηλή συχνότητα.

Επιπλοκές που απειλούν τη ζωή είναι εξαιρετικά σπάνιες. Ο πόνος συνήθως είναι ήπιος και ελέγχεται επαρκώς με τοπική αναισθησία. Συμπτώματα όπως ναυτία, έμετος, εγκαύματα, παροδικές αγγειοκινητικές αντιδράσεις, πυρετός, λοίμωξη, αιμορραγία, αιματώματα ή βλάβη άλλων νεύρων εμφανίζονται πολύ σπάνια. Η εμφάνιση υποθυρεοειδισμού μετά την επέμβαση είναι επίσης εξαιρετικά σπάνια (περίπου 0,1%)», καταλήγει ο κ. Σέγκος.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΥΣΚΟΥΚΗΣ

Professor of Dermatology - Lawyer

President of the Hellenic Academy of Thermal Medicine 

www.thermalmedicineacademy.gr

Η αγχώδης διαταραχή είναι η πιο διαδεδομένη ψυχιατρική πάθηση στην Ευρωπαϊκή Ενωση, καθώς περισσότεροι από 60 εκατομμύρια άνθρωποι κάθε ηλικίας πάσχουν από αυτή. Οταν δεν αντιμετωπίζεται, το άγχος συνεπάγεται σημαντικό προσωπικό και κοινωνικό αντίκτυπο, λόγω συχνών επισκέψεων στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, μειωμένη παραγωγικότητα στην εργασία, ανεργία και εξασθενημένες κοινωνικές σχέσεις.

Το άγχος χαρακτηρίζεται από επίμονα συναισθήματα ανησυχίας, απόγνωσης, έντασης και αγωνίας με την ανάπτυξη σωματικών συμπτωμάτων (ταχυκαρδία, νευρικότητα και αδυναμία χαλάρωσης), και παρεμβαίνει στην καθημερινότητα δημιουργώντας έναν ανθυγιεινό τρόπο ζωής, αποτελώντας παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη άλλων συννοσηροτήτων.

Η θεραπεία της αγχώδους διαταραχής στηρίζεται στη φαρμακοθεραπεία και την ψυχοθεραπεία, ωστόσο, καθώς η μακροχρόνια φαρμακοθεραπεία παρουσιάζει παρενέργειες, υπάρχει ανάγκη για πιο αποτελεσματικές και ασφαλέστερες θεραπευτικές παρεμβάσεις. Η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη θεραπευτική συμπληρωματική παρέμβαση είναι ο βελονισμός, καθώς οι ασθενείς επωφελούνται από την έλλειψη παρενεργειών και το σχετικά χαμηλό κόστος της θεραπείας.

Ο βελονισμός είναι μια αρχαία παραδοσιακή κινεζική ιατρική τεχνική, η οποία στοχεύει στην ανακατεύθυνση και την εναρμόνιση της ροής ενέργειας κατά μήκος 14 κύριων ενεργειακών καναλιών, που ονομάζονται μεσημβρινοί. Η τεχνική αποτελείται από διέγερση επιλεγμένων σημείων του δέρματος με λεπτές βελόνες. Κάθε εσωτερικό όργανο συνδέεται με έναν συγκεκριμένο μεσημβρινό και η διέγερση ενός συγκεκριμένου σημείου βελονισμού πιστεύεται ότι αλληλεπιδρά με το αντίστοιχο εσωτερικό όργανο, ανακατευθύνοντας και εναρμονίζοντας τη ροή ενέργειας.

Κατά την άποψη της παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής, το άγχος είναι κυρίως αποτέλεσμα μειωμένης ζωτικής ενέργειας του μεσημβρινού της καρδιάς και των νεφρών (έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ τους) και υπερδραστηριότητας της Yang ενέργειας του μεσημβρινού του ήπατος. Ο βελονισμός, με τη διέγερση συγκεκριμένων σημείων, θα μπορούσε, επομένως, να βελτιώσει και να ανακουφίσει τα συμπτώματα της αγχώδους διαταραχής.

Ορισμένες τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές διερεύνησαν τον βελονισμό ως αποκλειστική ή συμπληρωματική θεραπεία στο άγχος και στις αγχώδεις διαταραχές. Ωστόσο, οι περισσότερες μελέτες ήταν μικρές και τα συνολικά αποτελέσματα παρέμειναν μεικτά ή ασαφή.

Αρκετές συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις έχουν διεξαχθεί για να αποκαλυφθούν η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του βελονισμού στη θεραπεία του άγχους, χρησιμοποιώντας παρόμοια δεδομένα (ομαδοποιημένα μεγέθη επιδράσεων, όπως τυποποιημένες μέσες διαφορές ή αναλογίες κινδύνου), που προέρχονται από τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές και μπορούν να επανεξεταστούν συστηματικά για τον κίνδυνο μεροληψίας. Ωστόσο, η ποιότητα αυτών των συστηματικών ανασκοπήσεων και μετα-αναλύσεων δεν έχει αξιολογηθεί, ένα βήμα που είναι απαραίτητο προκειμένου ο βελονισμός να εισαχθεί στις κατευθυντήριες οδηγίες θεραπείας της αγχώδους διαταραχής.

Ο αριθμός των κλινικών μελετών και μετα-αναλύσεων που μελετούν την επίδραση του βελονισμού στην αγχώδη διαταραχή αυξάνεται ετησίως. Αν και οι περισσότερες από τις μελέτες παρουσιάζουν ότι ο βελονισμός φαίνεται να είναι μια αποτελεσματική προσέγγιση για την ανακούφιση του άγχους, τα συμπεράσματα είναι αμφισβητήσιμα, λόγω και της χαμηλής μεθοδολογικής ποιότητάς του. Επομένως, είναι απαραίτητες περισσότερες τυχαιοποιημένες δοκιμές υψηλής ποιότητας ή μετα-αναλύσεις για να καθοριστεί η αποτελεσματικότητα του βελονισμού ως αποκλειστικής ή συμπληρωματικής θεραπείας.

Γράφει ο

Βύρων Χαλίδης
 Επ. Καθηγητής Ορθοπαιδικής, Ιατρική Σχολή ΑΠΘ

Ορθοπαιδικός Χειρουργός, Ιατρικό Διαβαλκανικό Θεσσαλονίκης 

Τα κατάγματα του ισχίου είναι συχνά, κυρίως στους ηλικιωμένους – ιδιαίτερα σε όσους πάσχουν από οστεοπόρωση – και μπορεί να προκληθούν ακόμη και μετά από μια απλή πτώση στο έδαφος. Στους νεότερους ασθενείς, τα κατάγματα αυτά είναι αποτέλεσμα υψηλής βίας, όπως σε τροχαία ατυχήματα ή πτώση από μεγάλο ύψος.

Η κλινική εικόνα μετά από ένα παρεκτοπισμένο κάταγμα ισχίου είναι χαρακτηριστική και περιλαμβάνει:

• Αδυναμία βάδισης (συχνά ο ασθενής δεν μπορεί να σηκωθεί από το πάτωμα)

• Έντονο πόνο στις κινήσεις της άρθρωσης του ισχίου

• Παραμόρφωση του μέλους, με το πόδι συνήθως πιο κοντό και σε στροφή

Ακτινολογικός έλεγχος

Η απλή ακτινογραφία λεκάνης–ισχίων είναι συνήθως επαρκής για τη διάγνωση. Μόνο σε περιπτώσεις αμφιβολίας, όταν υπάρχει πόνος αλλά χωρίς εμφανή παραμόρφωση ή όταν η ακτινογραφία είναι φυσιολογική, απαιτείται αξονική ή μαγνητική τομογραφία.

Ταξινόμηση

Ανάλογα με την εντόπιση της γραμμής του κατάγματος, τα κατάγματα ισχίου διακρίνονται σε:

• κατάγματα αυχένα του μηριαίου (υποκεφαλικά)

• διατροχαντήρια κατάγματα

Ο διαχωρισμός αυτός είναι σημαντικός, καθώς στα υποκεφαλικά κατάγματα υπάρχει διαταραχή της αιμάτωσης της κεφαλής του μηριαίου, που αυξάνει τον κίνδυνο μη πώρωσης και οστεονέκρωσης.

Θεραπεία

Υποκεφαλικά κατάγματα

Η θεραπεία είναι κυρίως χειρουργική. Μόνο κατάγματα χωρίς παρεκτόπιση σε ασθενείς υψηλού κινδύνου με πολλαπλά προβλήματα υγείας, μπορεί να αντιμετωπιστούν συντηρητικά με κατάκλιση και αποφυγή φόρτισης.

Στις υπόλοιπες περιπτώσεις εφαρμόζονται:

• Διαδερμική εσωτερική οστεοσύνθεση με συμπιεστικούς κοχλίες ή ενδομυελικό ήλο. Πρόκειται για ελάχιστα επεμβατική τεχνική, με μικρές τομές και χωρίς εκτεταμένη προσπέλαση. Ενδείκνυται κυρίως σε νεότερους ασθενείς, αλλά και σε ηλικιωμένους με κατάγματα χωρίς παρεκτόπιση.

• Ημιαρθροπλαστική ισχίου. Επιλέγεται σε παρεκτοπισμένα υποκεφαλικά κατάγματα ηλικιωμένων. Η εσωτερική οστεοσύνθεση έχει σε αυτούς υψηλά ποσοστά οστεονέκρωσης και ψευδάρθρωσης. Η ημιαρθροπλαστική, αντίθετα, επιτρέπει άμεση κινητοποίηση και φόρτιση, μειώνοντας σημαντικά τον κίνδυνο επιπλοκών.

• Ολική αρθροπλαστική ισχίου. Εφαρμόζεται σε παρεκτοπισμένα υποκεφαλικά κατάγματα ασθενών 55–65 ετών, με καλό προσδόκιμο επιβίωσης. Η αντικατάσταση και των δύο τμημάτων (κοτύλης και μηριαίας κεφαλής) προσφέρει εξαιρετικά μακροχρόνια αποτελέσματα και εξαλείφει τον κίνδυνο αρθρίτιδας. Οι σύγχρονες τεχνικές επιτρέπουν άμεση κινητοποίηση και ταχεία επάνοδο στις δραστηριότητες.

Διατροχαντήρια κατάγματα

Η θεραπεία είναι σχεδόν πάντοτε χειρουργική και περιλαμβάνει κλειστή ανάταξη και διαδερμική οστεοσύνθεση με μικρές τομές. Με τη βοήθεια ακτινοσκόπησης, τοποθετείται ειδικός ενδομυελικός ήλος που εξασφαλίζει σταθερότητα και επιτρέπει άμεση κινητοποίηση, ακόμη και σε ασταθή κατάγματα. Έτσι αποφεύγεται η παρατεταμένη κατάκλιση, που για τους ηλικιωμένους ασθενείς μπορεί να είναι καταστροφική.

Διαβάστε περισσότερα άρθρα για θέματα που αφορούν την υγείας σας, εδώ

                                                       ---------------