Το τέλος της περικοπής των συντάξεων χηρείας μετά την πάροδο της τριετίας, εξήγγειλε η Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Νίκη Κεραμέως, την Πέμπτη (02/07).

Ειδικότερα, η κα Κεραμέως προανήγγειλε από το βήμα της Βουλής ότι το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα θα φέρει στο Κοινοβούλιο νομοθετική πρωτοβουλία με την οποία:

• Καταργείται οριστικά η περικοπή των συντάξεων χηρείας μετά την πάροδο της τριετίας, που προβλέπεται στο Νόμο Κατρούγκαλου για όλους τους συνταξιούχους που έλαβαν σύνταξη χηρείας μετά το νόμο αυτό.
• Απαλλάσσονται από την υποχρέωση καταβολής αναδρομικών ποσών όλοι οι συνταξιούχοι χηρείας μετά το νόμο Κατρούγκαλου, για τους οποίους δεν έχει εφαρμοστεί μέχρι σήμερα η περικοπή αυτή.
•  Προβλέπεται ότι θα συνεχίσει κανονικά η καταβολή δύο εθνικών συντάξεων στις περιπτώσεις όπως οι συντάξεις χηρείας, όπου η σώρευση των δύο εθνικών συντάξεων πηγάζει από διαφορετικά δικαιώματα.

Όπως διευκρίνισε η Υπουργός, «αυτό σημαίνει ότι όλοι οι δικαιούχοι σύνταξης χηρείας που υπάγονται στο ισχύον πλαίσιο του νόμου Κατρούγκαλου θα εξακολουθούν να λαμβάνουν και μετά την πάροδο της τριετίας το 70% της σύνταξης του θανόντος, χωρίς τη μείωση στο 35%, δεν θα οφείλουν ούτε ένα ευρώ αναδρομικά, και στην περίπτωση της σώρευσης θα συνεχίσουν να λαμβάνουν δύο εθνικές συντάξεις. Όσοι είχαν ήδη υποστεί τη μείωση του νόμου Κατρούγκαλου, θα δουν τη σύνταξή τους να ανεβαίνει στο 70%, ενώ όσοι αγωνιούσαν ότι θα μειωθεί η σύνταξη χηρείας το επόμενο διάστημα, δεν θα μειωθεί καθόλου, θα παραμείνει στο 70%».

Η κα Κεραμέως υπενθύμισε ότι η υπεραπόδοση που πέτυχε το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης πέρυσι, σε σχέση με τους στόχους του μεσοπρόθεσμου, σημειώνοντας υπέρβαση κατά 800 εκ. περίπου, επέτρεψε να κατευθυνθεί σημαντικό μέρος του μερίσματος στη μεγάλη μείωση των φορολογικών συντελεστών από 1/1/26 και στην κατάργηση της προσωπικής διαφοράς στους συνταξιούχους, ένα αίτημα πολλών χρόνων.

«Φέτος, από την μέχρι τώρα παρακολούθηση της πορείας εσόδων των ασφαλιστικών ταμείων για το διάστημα Ιανουάριο – Απρίλιο 2026 προκύπτει ότι μόλις από τους 4 πρώτους μήνες υπερβαίνουμε ήδη τον στόχο του μεσοπρόθεσμου κατά 517 εκατ. χάρη κυρίως  στην τολμηρή εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας σε 2,5 πλέον εκ. εργαζομένους. Αυτές οι επιδόσεις μας επιτρέπουν σήμερα να προχωρήσουμε σε μία ακόμη σημαντική κοινωνική παρέμβαση» τόνισε η Υπουργός προσθέτοντας ότι «με τη ρύθμιση αυτή κλείνει οριστικά μία εκκρεμότητα πολλών ετών.  Χιλιάδες δικαιούχοι σύνταξης χηρείας απαλλάσσονται από ένα καθεστώς αβεβαιότητας και ομηρίας, αποκαθίσταται η ασφάλεια δικαίου και ενισχύεται η προστασία των οικογενειών που έχασαν τον άνθρωπό τους. Και όλα αυτά γίνονται χωρίς να διαταράσσεται η δημοσιονομική ισορροπία του ασφαλιστικού συστήματος, γιατί αποτελούν καρπό της ανάπτυξης, της αύξησης της νόμιμης απασχόλησης και της αποτελεσματικότερης λειτουργίας του ασφαλιστικού μας συστήματος».

Δέκα σημεία για το νομοσχέδιο ίσης αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών

Δέκα σημεία για το νομοσχέδιο ίσης αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία που στοχεύει στην εξάλειψη του μισθολογικού χάσματος μεταξύ των δύο φύλων, παρέθεσε, επίσης, η Νίκη Κεραμέως μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής.

Η κα Κεραμέως υπενθύμισε ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο δεν αφορά απλά την τυπική ενσωμάτωση μίας Ευρωπαϊκής Οδηγίας αλλά «αφορά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τη δικαιοσύνη στην εργασία, τη διαφάνεια στην αγορά εργασίας, την αξιοκρατία και τον σεβασμό προς κάθε εργαζόμενο και κάθε εργαζόμενη».

«Η Ελλάδα έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο στην αγορά εργασίας – και στο μισθολογικό χάσμα, αλλά αυτό δεν έχει ακόμη εξαλειφθεί»

Όπως επεσήμανε η Υπουργός, «τα τελευταία χρόνια η ανεργία έχει μειωθεί δραστικά. Από το 2019 έχουν δημιουργηθεί περισσότερες από 563.000 νέες θέσεις εργασίας, η ανεργία έχει υποχωρήσει στο 8,1% τον Μάιο του 2026 -στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 17 ετών- από 17,8% τον Ιούλιο του 2019, σημειώνοντας δηλαδή μείωση κατά 54,5%. Παράλληλα, έχουμε ρεκόρ 25ετίας στο ισοζύγιο ροών μισθωτής απασχόλησης του πρώτου πενταμήνου του 2026: 332.843 νέες θέσεις εργασίας. Ο κατώτατος μισθός έχει αυξηθεί κατά 41,5%, ενώ ο μέσος μισθός έχει ξεπεράσει τα 1.500 ευρώ. Οι επενδύσεις αυξάνονται, οι επιχειρήσεις λειτουργούν σε περιβάλλον μεγαλύτερης σταθερότητας και η απασχόληση κινείται σε ιστορικά υψηλά επίπεδα». Πρόσθεσε μάλιστα ότι «η πρόοδος αυτή δεν μας επιτρέπει να εφησυχάζουμε. Αντίθετα, μας επιβάλλει να αντιμετωπίζουμε με θάρρος τις αδυναμίες που υφίστανται ακόμη. Το μισθολογικό χάσμα μεταξύ ανδρών και γυναικών έχει μειωθεί, αλλά δεν έχει εξαλειφθεί. Στη χώρα μας οι γυναίκες εξακολουθούν να αμείβονται κατά μέσο όρο 13,4% λιγότερο από τους άνδρες, ενώ στην Ευρώπη το αντίστοιχο ποσοστό είναι περίπου 11%».

«Το νομοσχέδιο αυτό δεν ανακαλύπτει την ισότητα αμοιβών ως κάτι καινοτόμο»

Η κα Κεραμέως υπενθύμισε ότι η αρχή τις ίσης αμοιβής δεν θεσπίζεται σήμερα για πρώτη φορά αλλά περιλαμβάνεται στο Σύνταγμα, στο ελληνικό εργατικό δίκαιο, στο ευρωπαϊκό κεκτημένο.

«Αν, όμως, ήταν αρκετή η ύπαρξη της νομικής αυτής αρχής, δεν θα συζητούσαμε σήμερα για μισθολογικό χάσμα. Το πρόβλημα, επομένως, δεν είναι η απουσία της αρχής, αλλά η αποτελεσματική εφαρμογή της, ο έλεγχος και η επιβολή της, με αντικειμενικά, μετρήσιμα κριτήρια. Και ακριβώς αυτό έρχεται να θεραπεύσει το παρόν νομοσχέδιο. Με αυτό, θεσπίζουμε πρακτικά εργαλεία εφαρμογής: μηχανισμούς μισθολογικής διαφάνειας, σαφέστερες μισθολογικές δομές, υποχρεώσεις ενημέρωσης, δικαίωμα πληροφόρησης, διαδικασίες ελέγχου, διορθωτικά μέτρα και ενισχυμένη προστασία των εργαζομένων όταν υπάρχει διάκριση».

«Το νομοσχέδιο εισάγει διαφάνεια και δικαίωμα στην ενημέρωση»

Η Υπουργός σημείωσε ότι «εφεξής ο υποψήφιος εργαζόμενος θα γνωρίζει εκ των προτέρων την αμοιβή ή το μισθολογικό εύρος της θέσης για την οποία προσλαμβάνεται. Ο εργαζόμενος αποκτά σαφές δικαίωμα να ενημερώνεται για τα μέσα επίπεδα αμοιβών ανά φύλο σε αντίστοιχες θέσεις. Και η πληροφορία αυτή του δίνει δύναμη. Γιατί, ως σήμερα, χωρίς αυτή την πληροφόρηση, δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική προστασία δικαιωμάτων. Επιπλέον, η προκήρυξη ή η διαδικασία πρόσληψης πρέπει να είναι ουδέτερη ως προς το φύλο και χωρίς άλλες διακρίσεις. Προβλέπεται, λοιπόν, διαφάνεια, πριν και κατά τη διάρκεια της εργασιακής σχέσης. Οι επιχειρήσεις οφείλουν να διαθέτουν και να εφαρμόζουν μισθολογικές δομές που εξασφαλίζουν την εφαρμογή της αρχής της ίσης αμοιβής, που βασίζονται σε αντικειμενικά και ουδέτερα ως προς το φύλο κριτήρια. Τα κριτήρια αυτά περιλαμβάνουν δεξιότητες, προσπάθεια, ευθύνη, συνθήκες εργασίας, καθώς και κάθε άλλον παράγοντα συναφή με τη συγκεκριμένη εργασία ή θέση. Και αυτές είναι μερικές μόνο από τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα που θεσπίζονται με το παρόν νομοσχέδιο, που ενισχύουν τη διαφάνεια και την πρόσβαση στην πληροφορία, ώστε το φύλο να μην παίζει ρόλο στη διαμόρφωση της αμοιβής ενός εργαζομένου».

«Ο έλεγχος διασφαλίζει την εφαρμογή»

Η κα Κεραμέως τόνισε ότι «δεν μπορεί να υπάρξει διασφάλιση της εφαρμογής του νόμου χωρίς ελεγκτικούς μηχανισμούς και διαδικασίες. Γιατί δεν αρκεί να αναγνωρίζει η Πολιτεία ένα δικαίωμα, αλλά πρέπει να παρέχει και τα μέσα που θα το θωρακίσουν. Γι’ αυτό ενισχύουμε τη δικαστική προστασία, τον ρόλο του Συνηγόρου του Πολίτη, τον ρόλο της Επιθεώρησης Εργασίας. Καθιστούμε υποχρεωτικό τον έλεγχο της αδικαιολόγητης μισθολογικής απόκλισης, και εισάγουμε διορθωτικές παρεμβάσεις, ενώ ενισχύουμε την προστασία, τους ελέγχους και τους μηχανισμούς επιβολής αποζημιώσεων και κυρώσεων, προκειμένου να κάνουμε την ισότητα πράξη».

« Το νομοσχέδιο ενισχύει την αξιοκρατία και αποτρέπει την εξίσωση όλων»

Η Υπουργός ξεκαθάρισε ότι η συζήτηση για την ίση αμοιβή δεν σημαίνει ότι όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να αμείβονται ακριβώς το ίδιο. «Αυτό δεν ισχύει. Η δίκαιη αμοιβή δεν σημαίνει εξίσωση όλων. Η οικονομία, οι επιχειρήσεις και η ίδια η έννοια της αξιοκρατίας βασίζονται στην αναγνώριση της διαφοράς σε εμπειρία, δεξιότητες, ευθύνη και απόδοση. Ένας εργαζόμενος με περισσότερα χρόνια εμπειρίας δικαιολογείται να αμείβεται περισσότερο. Ένας εργαζόμενος με εξειδικευμένες γνώσεις μπορεί ασφαλώς να έχει υψηλότερες αποδοχές. Ένας εργαζόμενος που αναλαμβάνει μεγαλύτερες ευθύνες ή επιτυγχάνει καλύτερα αποτελέσματα μπορεί να αμείβεται διαφορετικά. Αυτό που δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό είναι η ύπαρξη διαφορετικής αμοιβής όταν η μόνη διαφορά είναι το φύλο». Πρόσθεσε δε ότι το νομοσχέδιο διασφαλίζει ότι οι μισθολογικές διαφορές θα στηρίζονται σε αντικειμενικά κριτήρια και όχι σε στερεότυπα ή προκαταλήψεις. «Το μήνυμα είναι απλό: Η αμοιβή κάθε εργαζομένου πρέπει να καθορίζεται από τη δουλειά του, την προσφορά του και την αξία του. Όχι από το φύλο του».

«Το νομοσχέδιο ενισχύει τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας»

Όπως υπογράμμισε η κα Κεραμέως, «η χώρα μας έχει ήδη κάνει ένα σημαντικό βήμα με την Εθνική Κοινωνική Συμφωνία για την ενίσχυση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας. Ήδη βλέπουμε νέες συλλογικές συμβάσεις σε κρίσιμους κλάδους της οικονομίας. Το παρόν νομοσχέδιο αξιοποιεί τις συλλογικές συμβάσεις ως εργαλείο πρόληψης των μισθολογικών διακρίσεων. Προβλέπεται ότι όπου υπάρχει Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, τεκμαίρεται ότι δεν υπάρχουν αδικαιολόγητες μισθολογικές διακρίσεις. Άρα η διαφάνεια και οι συλλογικές διαπραγματεύσεις είναι συμπληρωματικοί στόχοι».

«Το νομοσχέδιο προστατεύει όχι μόνο τις γυναίκες αλλά συνολικά την ισότητα στην εργασία»

Η Υπουργός διευκρίνισε ότι με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο «προστατεύονται οι γυναίκες από μισθολογικές διακρίσεις, οι μητέρες, οι θετές μητέρες, οι εργαζόμενοι που κάνουν χρήση αδειών. Αλλά και οι πατέρες εργαζόμενοι από δυσμενή μεταχείριση λόγω άδειας πατρότητας ή φροντίδας, οι εργαζόμενοι με αναπηρία μέσω υποχρεώσεων προσβάσιμης ενημέρωσης, οι εργαζόμενοι σε απομακρυσμένες περιοχές με δυνατότητα εξ αποστάσεως συμμετοχής σε διαδικασίες εργατικών διαφορών. Η ισότητα δεν είναι ζήτημα ενός φύλου. Είναι ζήτημα δικαιοσύνης για όλους».

«Το νομοσχέδιο είναι προϊόν διαλόγου»

Η κα Κεραμέως αποκάλυψε ότι κατά τη διάρκεια της νομοπαρασκευαστικής διαδικασίας και της δημόσιας διαβούλευσης υιοθετήθηκαν σχεδόν 100 παρατηρήσεις και προτάσεις φορέων. 

«Θέλω και από αυτό το βήμα να ευχαριστήσω θερμά τη νομοπαρασκευαστική επιτροπή, την πρόεδρό της καθηγήτρια Πατρίνα Παπαρρηγοπούλου, τα μέλη της επιτροπής, τον Γενικό Γραμματέα Εργασιακών Σχέσεων Νίκο Μηλαπίδη, τους κοινωνικούς εταίρους και όλους όσοι συνέβαλαν ουσιαστικά στη διαμόρφωση του τελικού κειμένου. Το παρόν νομοσχέδιο είναι εφαρμόσιμο και υλοποιήσιμο, γιατί αποτελεί προϊόν σύγκλισης και σύνθεσης απόψεων». 

«Η ισότητα στην αμοιβή είναι ζήτημα δικαιοσύνης, αλλά και ζήτημα ανάπτυξης»

Η Υπουργός επεσήμανε ότι μια οικονομία που αξιοποιεί πλήρως το ταλέντο, τις δεξιότητες και τις δυνατότητες όλων των πολιτών της είναι πιο ανταγωνιστική.

«Μια αγορά εργασίας που λειτουργεί με διαφάνεια προσελκύει επενδύσεις. Μια κοινωνία που περιορίζει τις διακρίσεις παράγει περισσότερη ευημερία. Η ανισότητα είναι εμπόδιο στην ανάπτυξη – η ισότητα, η δικαιοσύνη και η διαφάνεια συνιστούν προϋπόθεση βιωσιμότητας τόσο στον εργασιακό τομέα όσο και στο επιχειρείν και ευρύτερα στην οικονομία. Για έναν λόγο επιπλέον: ναι μεν ο εργαζόμενος δεν μένει απροστάτευτος, αλλά και η επιχείρηση δεν εκτίθεται σε ανεξέλεγκτα ή καταχρηστικά αιτήματα. Προάγεται η υγιής επιχειρηματικότητα, οι σταθερές εργασιακές σχέσεις και η προβλεψιμότητα στο επαγγελματικό περιβάλλον».

«Το νομοσχέδιο φέρνει μία ιστορική αποκατάσταση»

Η κα Κεραμέως, έκανε ειδική αναφορά «σε μία ακόμη σημαντική παρέμβαση κοινωνικής δικαιοσύνης» όπως τη χαρακτήρισε. Την ένταξη στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών, οδηγών και βοηθών ασθενοφόρων – διασωστών που υπηρετούν στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και στο ΕΚΑΒ και υπάγονται στο ασφαλιστικό καθεστώς του Δημοσίου.

«Υπήρχε η εξής στρέβλωση: Νοσηλευτές του ιδιωτικού τομέα που υπάγονταν στα ΒΑΕ. Και συνάδελφοι τους στον δημόσιο τομέα που δεν υπάγονταν. Αυτή τη στρέβλωση που ισχύει πάνω από 30 χρόνια, πάμε και τη διορθώνουμε με αυτή τη ρύθμιση» δήλωσε.

«Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, αν συνεχίσουμε τη σημερινή μας πορεία, θα χρειαστούν διεθνώς 123 χρόνια για να φτάσουμε τη μισθολογική εξίσωση ανδρών και γυναικών σε όλο τον κόσμο. Για τη χώρα μας, το ζητούμενο είναι απλό. Θέλουμε μια αγορά εργασίας όπου η αμοιβή καθορίζεται από την αξία της εργασίας ή μια αγορά εργασίας όπου εξακολουθούν να επιβιώνουν στερεότυπα και αδικίες; Θέλουμε περισσότερη διαφάνεια, εργαλεία προστασίας των εργαζομένων; Θέλουμε η Ελλάδα να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των ευρωπαϊκών εξελίξεων;» διερωτήθηκε η κα Κεραμέως.

«Η απάντηση της Κυβέρνησης είναι ξεκάθαρη. Επιλέγουμε τη διαφάνεια, την αξιοκρατία, την ίση μεταχείριση. Επιλέγουμε να δώσουμε ουσιαστικό περιεχόμενο στην αρχή «ίση αμοιβή για ίση εργασία ή εργασία ίσης αξίας».

Στα κάγκελα βρίσκονται για μία ακόμα φορά οι συνταξιούχοι που είδαν τις συντάξεις τους όλα αυτά τα χρόνια να ισοπεδώνονται και που τώρα βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα ακόμα «μαχαίρι» στις αποδοχές τους.

Η κυβέρνηση μετά τις ευρωεκλογές του Ιουνίου θα προχωρήσει στη μείωση κατά 50% στις συντάξεις χηρείας προκαλώντας ακόμα ένα σοκ στους συνταξιούχους.

Όπως επισημαίνει το Ενιαίο Δίκτυο Συνταξιούχων (ΕΝΔΙΣΥ) η μνημονιακή διάταξη έχει εφαρμοστεί μέχρι στιγμής μόνο για δικαιούχους που προέρχονται από το δημόσιο τομέα και τον ΟΓΑ αλλά, πλέον, ήρθε η ώρα και για την περικοπή κατά 50% και των συντάξεων του ιδιωτικού τομέα.

Το ΕΝΔΙΣΥ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου και επισημαίνει «είναι δεκάδες χιλιάδες οι δικαιούχοι που θα τύχουν νέων περικοπών στις συντάξεις χηρείας που λαμβάνουν, ενώ θα κληθούν να επιστρέψουν και αναδρομικά ποσά προς τα Δημόσια Ταμεία, καθώς το μέτρο θα έπρεπε να είχε εφαρμοστεί από τον Οκτώβριο του 2020».

Πρόκειται για ένα άδικο μέτρο που κακώς εφαρμόστηκε σε χιλιάδες συνταξιούχους στο δημόσιο και στον ΟΓΑ, σημειώνει το ΕΝΔΙΣΥ και επισημαίνει ότι η κυβέρνηση οφείλει να επιστρέψει τα χρήματα πίσω και το μέτρο δεν πρέπει να το επεκτείνει και στον ιδιωτικό τομέα.

Οι συνταξιούχοι καλούν την κυβέρνηση Μητσοτάκη να μην εφαρμοστεί η νομοθεσία που περικόπτει στο μισό τις συντάξεις χηρείας εξ ιδίου δικαιώματος και για δικαιούχους που προέρχονται από τον ιδιωτικό τομέα και παράλληλα ζητούν από το υπουργείο Εργασίας νομοθετική ρύθμιση «ώστε να παραμείνει η καταβολή των συντάξεων χηρείας στο 70% των αρχικών ποσών, εφ’ όρου ζωής του κάθε δικαιούχου».

Το ΕΝΔΙΣΥ υπενθυμίζει ότι το συγκεκριμένο μέτρο, θεσμοθετήθηκε το 2016, εν μέσω Μνημονίων και βαθιάς οικονομικής κρίσης, επισημαίνοντας ότι βρισκόμαστε στο 2024 με την Ελλάδα να καταγράφει ρυθμούς ανάπτυξης. 

«Επιτέλους, ας αναλογιστεί η Κυβέρνηση από ποιους συνταξιούχους επιδιώκει να υφαρπάξει ένα μέρος του εισοδήματός τους! Από εκείνους που διαβιούν μόνοι και έχουν απόλυτη ανάγκη την οικονομική ενίσχυση», καταλήγουν στην ανακοίνωσή τους οι συνταξιούχοι.

Πηγή: avgi.gr

Δ. Στρατούλης: Να καταργηθούν τα ρατσιστικά ηλικιακά κριτήρια στις συντάξεις χηρείας και να επανέλθουν στο 70%



Κλιμάκιο της ΛΑ.Ε. Από Δ. Στρατούλη και Τ. Μαυρόπουλο στη συγκέντρωση στο Υπουργείο Εργασίας ενάντια στη μείωση ή και κατάργηση των συντάξεων χηρείας



Κλιμάκιο στελεχών της ΛΑΕ αποτελούμενο από τους Δημήτρη Στρατούλη, μέλος της Π.Γ της και πρώην Υπουργό Κοινωνικής Ασφάλισης και Τάσο Μαυρόπουλο μέλος του Π.Σ της ΛΑ.Ε, παραβρέθηκε στη μεγάλη συγκέντρωση συζύγων θανόντων, που πραγματοποιήθηκε σήμερα, Παρασκευή 11 Μάη, από το σύλλογο «ΑΞΙΑ», μπροστά στο Υπουργείο Εργασίας ενάντια στις περικοπές και καταργήσεις των συντάξεων χηρείας.

Ο Δ. Στρατούλης μιλώντας στη συγκέντρωση ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής:

«Εκφράζω την πλήρη συμπαράσταση και στήριξη της ΛΑ.Ε στο δίκαιο αγώνα σας. Η ρύθμιση του άρθρου 12 του νόμου 4387/2016 (Κατρούγκαλου), με την οποία αφενός καταργήθηκαν οι συντάξεις χηρείας με ηλικιακά κριτήρια (κάτω των 55 ετών) και αφετέρου μειώθηκαν από 70% της σύνταξης του θανόντος /σης στο 50%, είναι άδικη, ρατσιστική, ανθωποκτόνα, βάρβαρη και συνιστά κοινωνικό έγκλημα.

Το άρθρο 12 του νόμου 4387/2016 πρέπει να καταργηθεί, ώστε να μπει ένα τέλος στην κατάργηση και στην περικοπή των συντάξεων χηρείας. Η σύνταξη χηρείας δεν είναι φιλανθρωπία. Είναι οι κόποι και οι ασφαλιστικές εισφορές μιας ολόκληρης εργασιακής ζωής, είναι δικαίωμα και σεβασμός στην αξιοπρέπεια».

Διαπιστώνοντας ότι δεν υπάρχει καμία σοβαρή εξέλιξη επί του θέματος των Συντάξεων Χηρείας, διοικητικό συμβούλιο του Συλλόγου Συζύγων Θανόντων ΑΞΙΑ αποφάσισε να πραγματοποιήσει νέα συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το υπουργείο Εργασίας, την Πέμπτη 1η Φεβρουαρίου 2018, και ώρα 10πμ.

Καλεί, δε, στη συγκέντρωση να συμμετέχουν Σωματεία και Συλλόγοι εργαζομένων και συνταξιούχων, και να υποστηρίξουν τα δίκαια αιτήματα του Συλλόγου ΑΞΙΑ.









από ergasianet

Στο άρθρο 12 του Ν. 4387/2016, του γνωστού νόμου-σφαγείου τουΑναπληρωτή Υπουργού Εξωτερικών, Γ. Κατρούγκαλουκαι της συγκυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, περιέχονται για τις συντάξεις χηρείας τα εξής:

• Στον επιζώντα σύζυγο χορηγείταιτο 50% και όχι το 70%που ίσχυε μέχρι πρότινος,της σύνταξης που θα δικαιούταν ο εκλιπών/ούσα κατά τον χρόνο του θανάτου του/της.
• Η σύνταξη χορηγείται με ηλικιακά κριτήρια όπως παρακάτω:

·       όποιος/α είναιπάνω από 55 ετών παίρνει σύνταξη (το 50%) ισοβίως.

·       όποιος/α είναιαπό 52 έως 55 ετών παίρνει σύνταξη για τρία χρόνια, στη συνέχεια η σύνταξη διακόπτεται και χορηγείται ξανά στην ηλικία των 67!!

·       όποιος/α είναικάτω των 52 ετών, παίρνει σύνταξη μόνο για τρία χρόνια και στη συνέχεια η σύνταξη διακόπτεται οριστικά και δεν χορηγείται ποτέ ξανά!!

·       Σε περίπτωση που υπάρχουν ανήλικα τέκνα, η περίοδος της σύνταξης παρατείνεται μέχρι να γίνει το μικρότερο 18 ετών ή 24 ετών, εφόσον φοιτά σε ΑΕΙ.

Αλήθεια οι «σοφοί» που έφτιαξαν αυτό το έκτρωμα μπορούν να εξηγήσουν;

• Αν ζούσε ο/η σύζυγος, δεν θα έπαιρνε την σύνταξη που του αναλογούσε;
• Τι θα γίνουν οι εισφορές 10, 20, 30, 35 χρόνων ασφάλισης που πληρώθηκαν, στις περιπτώσεις που η ηλικία είναι κάτω από 52 ετών και η σύνταξη χορηγείται μόνο για τρία χρόνια;
• Πόσο λογικό είναι να παίρνει σύνταξη κάποιος που έχει ηλικία 55 έτη και μία ημέρα και όχι κάποιος που έχει ηλικία 55 έτη παρά μία ημέρα;

Είναι πραγματικά εξοργιστικό, ενώ η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει προχωρήσει σε τόσο τραγικές επιλογές, κυβερνητικά στελέχη με προεξάρχοντα τον Αναπληρωτή Υπουργό, Γ. Κατρούγκαλο, να δηλώνουν πως δεν έχει μειωθεί καμία απολύτως κύρια και επικουρική σύνταξη, θεωρώντας πως μπορούν να κοροϊδεύουν με τον πιο αισχρό τρόπο την ελληνική κοινωνία.

Είναι πραγματικά εξωφρενικό, το πιο ανάλγητο πρόσωπό τους να επιλέγουν να το δείχνουν στους πιο αδύναμους.

Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. ζητά την κατάργηση του άρθρου 12 του Ν. 4387/2016 που αφορά στις συντάξεις χηρείας, καθώς και την κατάργηση ολόκληρου του Ν. 4387/2016, του νόμου Κατρούγκαλου, που οδηγεί σε περικοπές κύριων συντάξεων μέχρι και 40% και στην εξαΰλωση των επικουρικών συντάξεων.

Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ

Ενημερωτικό Σημείωμα για Συντάξεις Χηρείας

Όπως ήδη γνωρίζετε με το άρθρο 12 «Σύνταξη λόγω θανάτου» του ν.4387/2016 (νόμος Κατρούγκαλου) καθορίσθηκε:

(1) Να χορηγείται στον επιζώντα σύζυγο το 50% και όχι το 70% που ίσχυε μέχρι πρότινος, της σύνταξης που θα εδικαιούτο ο εκλιπών κατά το χρόνο του θανάτου του.

(2) Η «προσωπική διαφορά» μετά τον υπολογισμό της σύνταξης να μην μεταφέρεται στις συντάξεις χηρείας

(3) Η σύνταξη να χορηγείται με ηλικιακά κριτήρια, όπως παρακάτω:

(α) Είσαι πάνω από 55 ετών, παίρνεις σύνταξη εσαεί.

(β) Είσαι 52 έως 55 ετών, χορηγείται σύνταξη για 3 έτη, διακόπτεται και χορηγείται ξανά στην ηλικία των 67 ετών.

(γ) Είσαι κάτω των 52 ετών, χορηγείται σύνταξη μόνον για 3 έτη και μετά διακόπτεται οριστικώς.

(δ) Σε περίπτωση που υπάρχουν ανήλικα παιδιά η περίοδος χορήγησης σύνταξης παρατείνεται μέχρι να γίνει το μικρότερο 18 ετών ή 24 ετών εφόσον φοιτά σε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα.

Πολλά και αμείλικτα τα ερωτήματα:

(1) Αν ζούσε ο σύζυγος δεν θα έπαιρνε σύνταξη; Η σύνταξη δεν είναι ανταποδοτική; Τι θα γίνουν οι εισφορές των 25, 30 και 35 χρόνων;

(2) Πόσο λογικό είναι να δικαιούται σύνταξη κάποιος που είναι 55 ετών και 1 ημέρα και να μην δικαιούται κάποιος άλλος που είναι 55 ετών παρά 1 ημέρα;

(3) Ποιος θα δώσει εργασία σε μία κυρία 50 ετών, πόσο θα την πληρώνει και για πόσο διάστημα; Εδώ δεν βρίσκουν εργασία νεαρά άτομα με περγαμηνές, θα μπορέσουν να βρουν μεσήλικες γυναίκες; Ακόμα και αν βρει εργασία θα προλάβει να αποκτήσει δικαίωμα σύνταξης ή θα κλαπούν για δεύτερη φορά οι εισφορές, της συζύγου αυτή τη φορά;

(4) Πως είναι δυνατόν μία χήρα άνω των 55 ετών με πολύ λίγα χρόνια γάμου να δικαιούται σύνταξης και μία άλλη μικρότερη των 55 ετών που ήταν παντρεμένη μια ζωή (άρα και υψηλές εισφορές) να μην δικαιούται σύνταξη;

(5) Μήπως το κράτος θα έπρεπε να βρει μία αξιοπρεπή εργασία στο προστατευόμενο μέλος της οικογένειας αφού καταχράται τις εισφορές δεκαετιών ή/και να επιστρέψει εντόκως αυτές στην οικογένεια; Μην ξεχνάμε ότι η οικογένεια κληρονομεί και χρέη (και υποχρεώσεις) του θανόντος.

(6) Ποιος σκέφτηκε ένα τέτοιο μέτρο, που πρόκειται να επιφέρει στα ταμεία του κράτους, 0 € το 2016, 0 € το 2017, 0 € το 2018, 0 € το πρώτο εξάμηνο του 2018 και μετά άγνωστο,;

(7) Με δεδομένο ότι οι συντάξεις που θα δοθούν είναι πολύ μικρές λόγω του 50% και θα γίνουν ακόμη μικρότερες λόγω της μη μεταφοράς της προσωπικής διαφοράς το δημοσιονομικό όφελος θα είναι ελάχιστο μπροστά στο κοινωνικό και ηθικό πρόβλημα που θα δημιουργήσει. Υπόψη ότι οι συντάξεις αυτές θα είναι. κατά μέσο όρο, της τάξεως των 450 €, και θα καλύπτουν μετά βίας τις βασικές ανάγκες σίτισης, θέρμανσης, ηλεκτρισμού κλπ. Τι σκέφτεστε να πράξετε;

Ούτε στους χειρότερους εφιάλτες μας δεν φανταζόμασταν, στην πιο δύσκολη στιγμή της ζωής μας, όντας άτυχες που χάσαμε τους συζύγους μας σε αυτήν την ηλικία, το στήριγμα μας, τον πατέρα των παιδιών μας, αντί να πενθούμε και να προσπαθούμε να ανασυγκροτήσουμε εκ νέου τη ζωή μας, να αναγκαζόμαστε λόγω του άδικου αυτού άρθρου, να παλεύουμε για το αυτονόητο. Την επιβίωση μας. Η χηρεία δεν είναι επιλογή, ούτε προνόμιο. Είναι το βαρύ κτύπημα της μοίρας που ανατρέπει τη ζωή του επιζώντα και της οικογένειας του.

Κατόπιν των παραπάνω, ζητούμε την υποστήριξη σας (όχι την οικονομική) με όποιον τρόπο κρίνετε εσείς ως προσφορότερο, προκειμένου να τροποποιηθεί το άρθρο 12 «Σύνταξη λόγω θανάτου» του ν.4387/2016, προκειμένου να μην εξαρτάται το δικαίωμα σύνταξης στην/ον επιζούσα/ώντα σύζυγο από την ηλικία που έχει την ημέρα θανάτου ο/η εκλιπών/ούσα σύζυγος.

Μετά τιμής

Γυναίκες κάτω των 55 ετών

που πλήττονται από το άρθρο 12 του ν.4387/2016



Άρθρο 12 Σύνταξη λόγω θανάτου

1. Σε περίπτωση θανάτου συνταξιούχου ή ασφαλισμένου, ο οποίος έχει πραγματοποιήσει το χρόνο ασφάλισης που απαιτείται για τη συνταξιοδότησή του εξ ιδίου δικαιώματος ή ανικανότητας, δικαιούνται σύνταξη τα παρακάτω μέλη της οικογένειάς του:
Α. Ο επιζών σύζυγος, εφόσον έχει συμπληρώσει το 55ο έτος της ηλικίας του κατά το χρόνο θανάτου του συνταξιούχου ή ασφαλισμένου. Σε περίπτωση που ο θάνατος έχει συμβεί προτού συμπληρωθεί το 55ο έτος ηλικίας του επιζώντος συζύγου τότε καταβάλλεται σε αυτόν σύνταξη για διάρκεια τριών (3) ετών. Εάν ο δικαιούχος συμπληρώνει το 55ο έτος της ηλικίας του κατά τη διάρκεια λήψης της σύνταξης, η καταβολή της διακόπτεται με τη συμπλήρωση της τριετίας και άρχεται εκ νέου με τη συμπλήρωση του 67ου έτους της ηλικίας του. Οι ανωτέρω περιορισμοί δεν εφαρμόζονται εφόσον και για όσο χρόνο ο επιζών σύζυγος, κατά τον ως άνω χρόνο, έχει τέκνο ή τέκνα που υπάγονται στην παράγραφο 1Β του παρόντος ή είναι ανίκανος για την άσκηση κάθε βιοποριστικής εργασίας κατά ποσοστό 67% και άνω.
Β. Τα νόμιμα τέκνα, τα νομιμοποιηθέντα, τα αναγνωρισθέντα, τα υιοθετηθέντα και όσα εξομοιώνονται με αυτά, με την προϋπόθεση ότι:
α) Είναι άγαμα και δεν έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους. Το όριο αυτό παρατείνεται μέχρι του 24ου έτους, εφόσον φοιτούν σε ανώτερες ή ανώτατες αναγνωρισμένες σχολές του εσωτερικού ή του εξωτερικού ή σε Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης ή Κέντρα/Σχολές Επαγγελματικής Κατάρτισης, ή
β) κατά το χρόνο του θανάτου του ασφαλισμένου ή συνταξιούχου είναι άγαμα και ανίκανα για κάθε βιοποριστική εργασία, εφόσον η ανικανότητά τους επήλθε πριν από την συμπλήρωση του 24ου έτους της ηλικίας τους. Στην περίπτωση αυτή η σύνταξη εξακολουθεί να καταβάλλεται και μετά τη συμπλήρωση του 24ου έτους της ηλικίας.
Γ. Ο διαζευγμένος σύζυγος, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1Α για τον επιζώντα σύζυγο και εφόσον πληροί αθροιστικά και τις ακόλουθες προϋποθέσεις: α) ο πρώην σύζυγος, κατά τη στιγμή του θανάτου του, να κατέβαλλε σε αυτόν ή να υποχρεούτο να του καταβάλλει διατροφή που είχε καθοριστεί είτε με δικαστική απόφαση είτε με μεταξύ τους σύμβαση, β) να είχε συμπληρώσει δέκα (10) έτη έγγαμου βίου, μέχρι τη λύση του γάμου με αμετάκλητη δικαστική απόφαση, γ) το διαζύγιο να μην οφείλεται σε ισχυρό κλονισμό της έγγαμης συμβίωσης υπαιτιότητας του αιτούντος τη σύνταξη, δ) το μέσο μηνιαίο ατομικό φορολογητέο εισόδημά του να μην υπερβαίνει το διπλάσιο του ποσού του επιδόματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ανασφάλιστων Υπερηλίκων που καταβάλλεται από τον ΟΓΑ, σύμφωνα με το άρθρο 93 του παρόντος, ε) να μην έχει τελεστεί άλλος γάμος ή σύμφωνο συμβίωσης.

2. Ο επιζών σύζυγος δεν δικαιούται σύνταξη αν ο θάνατος του συνταξιούχου ή ασφαλισμένου συζύγου επήλθε πριν από την πάροδο πέντε (5) ετών από την τέλεση του γάμου, εκτός αν:
α) ο θάνατος οφείλεται σε ατύχημα που προήλθε πρόδηλα και αναμφισβήτητα εξαιτίας της υπηρεσίας ή ανθρωποκτονία,
β) κατά τη διάρκεια του γάμου γεννήθηκε ή με το γάμο νομιμοποιήθηκε, αναγνωρίσθηκε ή υιοθετήθηκε τέκνο,
γ) η χήρα κατά το χρόνο του θανάτου τελεί σε κατάσταση εγκυμοσύνης, η οποία δεν διεκόπη και γεννήθηκε ζων τέκνο,
δ) συντρέχει η περίπτωση ανασυστάσεως προϋπάρξαντος γάμου, αρκεί οι τελεσθέντες γάμοι, δηλαδή ο αρχικός και ο εξ ανασυστάσεως, κατά τη διάρκεια του οποίου απεβίωσε ο σύζυγος, να έχουν διαρκέσει τουλάχιστον πέντε (5) χρόνια συνολικά, και ο εξ ανασυστάσεως να διήρκησε τουλάχιστον έξι (6) μήνες.

3. Το δικαίωμα της κατά μεταβίβαση σύνταξης των ανωτέρω δικαιούχων παύει να ισχύει:
α) με το θάνατο του δικαιούχου,
β) με την τέλεση γάμου του δικαιούχου ή σύναψη συμφώνου συμβίωσης,
γ) με τη συμπλήρωση των κατά την περίπτωση α΄ της παραγράφου 1Β οριζόμενων ορίων ηλικίας, και
δ) από τότε που, με νεότερη κρίση της αρμόδιας υγειονομικής επιτροπής, έπαυσε η κατά τις παραγράφους 1Α και 1Β περίπτωση β΄ ανικανότητα για εργασία.

4. Α. Το ποσό της σύνταξης των ανωτέρω δικαιούχων υπολογίζεται επί του ποσού της σύνταξης που δικαιούται ή που έχει δικαιωθεί ο θανών σύζυγος και επιμερίζεται ως εξής:
α) Για τον επιζώντα σύζυγο ποσοστό 50% της σύνταξης. Εάν ο γάμος έλαβε χώρα μετά την απονομή της σύνταξης γήρατος του θανόντος, αυτή περιορίζεται ως ακολούθως: Αν η διαφορά ηλικίας μεταξύ του αποβιώσαντος και του συζύγου του, αφαιρουμένου του διαστήματος του γάμου τους, είναι μεγαλύτερη από δέκα έτη, η σύνταξη του επιζώντος συζύγου, υφίσταται, για κάθε πλήρες έτος διαφοράς, μείωση που καθορίζεται σε: 1% για τα έτη από το 10ο έως και το 20ό έτος. 2% για τα έτη από το 21ο έως και το 25ο έτος. 3% για τα έτη από το 26ο έως και το 30ό έτος. 4% για τα έτη από το 31ο έως και το 35ο έτος. 5% για τα έτη από το 36ο και άνω.
β) Για τον διαζευγμένο, εφόσον ο γάμος είχε διαρκέσει δέκα (10) έτη έως τη λύση του με αμετάκλητη δικαστική απόφαση, το ποσό σύνταξης που δικαιούται ο χήρος επιζών σύζυγος επιμερίζεται κατά 75% για χήρο και 25% για διαζευγμένο. Για κάθε έτος εγγάμου βίου πέραν του δεκάτου (10ου) και μέχρι το τριακοστό πέμπτο (35ο) έτος διάρκειας του γάμου, το ποσοστό σύνταξης που δικαιούται ο χήρος μειώνεται κατά 1% στο χήρο και αυξάνεται αντίστοιχα κατά 1% στον διαζευγμένο. Προκειμένου περί έγγαμου βίου που διήρκησε πλέον των τριάντα πέντε (35) ετών έως τη λύση του κατά τα ανωτέρω, το ποσό σύνταξης που δικαιούται ο χήρος επιμερίζεται κατά 50% στο χήρο και 50% στον διαζευγμένο. Εάν ο θανών δεν καταλείπει χήρο, ο διαζευγμένος δικαιούται το αυτό ποσοστό του διαζευγμένου, κατά τα ως άνω, της σύνταξης που θα εδικαιούτο ο χήρος. Σε περίπτωση περισσοτέρων του ενός δικαιούχων διαζευγμένων το αναλογούν για τον διαζευγμένο κατά τα ως άνω ποσοστά ποσό σύνταξης κύριας και επικουρικής επιμερίζεται εξίσου μεταξύ αυτών.
γ) Για κάθε παιδί ποσοστό 25% της σύνταξης. Αν πρόκειται για παιδί ορφανό και από τους δύο γονείς, το παραπάνω ποσοστό διπλασιάζεται, εκτός αν το ορφανό παιδί δικαιούται σύνταξη και από τους δύο γονείς, οπότε το ποσοστό της δικαιούμενης σύνταξης δεν διπλασιάζεται.
Β. Το συνολικό ποσό της κατά μεταβίβαση σύνταξης του επιζώντος συζύγου και των τέκνων σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό της σύνταξης του θανόντος. Σε περίπτωση που το άθροισμα των ποσοστών των δικαιούχων υπερβαίνει το ποσό της σύνταξης του θανόντος περιορίζεται ισόποσα το ποσοστό των τέκνων.
Γ. Εάν ο θανών καταλείπει τέκνα και η σύνταξη καταβάλλεται στον επιζώντα σύζυγο μειωμένη, σύμφωνα με τα οριζόμενα στις παραγράφους 4 και 5 του παρόντος, το ποσό της σύνταξης που περικόπτεται επιμερίζεται στα τέκνα. Σε περίπτωση που εκλείψουν οι προϋποθέσεις για χορήγηση ποσοστού σύνταξης λόγω θανάτου στα τέκνα, το ποσό της σύνταξης που περικόπτεται δεν καταβάλλεται στον επιζώντα σύζυγο.

5. α) Στον επιζώντα σύζυγο καταβάλλεται ολόκληρη η σύνταξη για μία τριετία από την πρώτη του επομένου του θανάτου μήνα.
β) Μετά την πάροδο της τριετίας, αν ο επιζών εργάζεται ή αυτοαπασχολείται ή λαμβάνει σύνταξη από οποιαδήποτε πηγή, καταβάλλεται το 50% της σύνταξης.
γ) Εάν ο επιζών σύζυγος, κατά την ημερομηνία θανάτου, είναι ανάπηρος σωματικά ή πνευματικά σε ποσοστό 67% και άνω, λαμβάνει ολόκληρη τη σύνταξη, για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η αναπηρία του, ανεξαρτήτως άλλων προϋποθέσεων.

6. Εφόσον, εντός χρονικού διαστήματος πέντε (5) ετών από την πρώτη καταβολή της κατά μεταβίβαση σύνταξης, ο άνεργος επιζών ή διαζευγμένος σύζυγος προσληφθεί ως μισθωτός ή προχωρήσει σε έναρξη οικονομικής δραστηριότητας ως αυτοαπασχολούμενος, οι ασφαλιστικές του εισφορές καταβάλλονται από το Δημόσιο για χρονικό διάστημα δύο (2) ετών. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης ρυθμίζεται κάθε άλλο σχετικό θέμα για την εφαρμογή της παρούσας.

7. Κάθε διάταξη που ρυθμίζει διαφορετικά από τα οριζόμενα στο άρθρο αυτό καταργείται. Καταβαλλόμενες κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος συντάξεις διατηρούνται ως έχουν, με την επιφύλαξη του άρθρου 14.

8. Οι διατάξεις του άρθρου αυτού εφαρμόζονται στις περιπτώσεις που ο θάνατος επέρχεται μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος.