Το φθινόπωρο ..πέφτουν τα φύλλα των δέντρων, ..μαζεύουμε τα σταφύλια, ..ανοίγουν τα σχολεία, ..δροσίζει ο καιρός και …το Κύτταρο, όπως πάντα, υποδέχεται με χαρά μικρού παιδιού, τον Λάκη Παπαδόπουλο, τον Γιάννη Γιοκαρίνη, το Νίκο Ζιώγαλα και το νέο παλιόφιλο της παρέας, τον Μανώλη Φάμελλο!! Τη θρυλική τετράδα, την πιο feelgood παράσταση του καιρού μας, που επιστρέφει στο «σπίτι» της και μας σερβίρει ένα ..σπέσιαλ και πάντα αποτελεσματικό θεραπευτικό κοκτέιλ για να καλωσορίσουμε τον «χειμώνα» που έρχεται με αισιοδοξία και γεμάτες τις καρδιές μας…
Λάκης Γιόκα Νίκος και Μανώλης λοιπόν, τέσσερα μεγάλα «παιδιά», τέσσερις κορυφαίοι της σκηνής μας, παρέα με τη σπάνια «χημεία» που τους ενώνει, ανεξάντλητη ενέργεια και τις επιτυχίες τους, που συντροφεύουν για δεκαετίες τόσες και τόσες στιγμές μας, μοιράζονται τη σκηνή του Κυττάρου και μας χαρίζουν τρεις υπέροχες φθινοπωρινές βραδιές...
Ετοιμαστείτε για …
«Νοσταλγός του Rock n Roll»..«Γυριστρούλα»..«Η Ευτυχία Είναι Αυτό» ..«σαν Σταρ του Σινεμά»..«Μενεξεδιά»..«Τσικαμπούμ».. «Χαμογέλα»..«Πάρε με απόψε πάρε με».. «Ευλαμπία».. «Κουρσάρος».. «Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι»..«Βασιλική».. «Κιθαρίστας ή Ντράμερ»..«Για να σε εκδικηθώ».. «Όλα είναι μπροστά»..«Γοριλάκι»..«Το παλιό μου παλτό»..«Βέροια Θεσσαλονίκη Αθήνα».. «Ανεμώνα»..«Δεν ήμαστε καλά» μα .. Θα Γίνουμε Καλά.. τον Οκτώβριο, στο Κύτταρο!
Ο Πάνος Μουζουράκης συναντά τον Μανώλη Φάμελλο σε «Ένα Μεγάλο Φωτεινό Καλοκαίρι»
Δύο αγαπημένοι καλλιτέχνες ενώνουν ξανά τις φωνές τους σε ένα τραγούδι γεμάτο φως
Ο Πάνος Μουζουράκης επιστρέφει φέτος το καλοκαίρι με μια νέα εκδοχή του αγαπημένου τραγουδιού του Μανώλη Φάμελλου«Ένα Μεγάλο Φωτεινό Καλοκαίρι».
Οι δύο καλλιτέχνες συναντιούνται ξανά δισκογραφικά, δίνοντας νέα ζωή σε ένα τραγούδι που έχει αφήσει το δικό του αποτύπωμα και συνεχίζει να συγκινεί με την απλότητα και την αμεσότητά του.
Η χαρακτηριστική ερμηνεία του Πάνου Μουζουράκη συναντά τη δημιουργική ματιά του Μανώλη Φάμελλου,
σε μια εκτέλεση που διατηρεί τον αυθεντικό χαρακτήρα του τραγουδιού, προσεγγίζοντάς το μέσα από μια νέα μουσική οπτική.
Το «Ένα Μεγάλο Φωτεινό Καλοκαίρι» είναι ένα τραγούδι γεμάτο εικόνες και αναμνήσεις.
Ένα τραγούδι για τις στιγμές που μένουν μαζί μας, για τους ανθρώπους που αγαπάμε και για εκείνα τα καλοκαίρια που δεν ξεχνιούνται ποτέ.
Τη μουσική, τους στίχους και την επιμέλεια παραγωγής υπογράφει ο Μανώλης Φάμελλος, ενώ την ενορχήστρωση έχουν αναλάβει οι Μανώλης Φάμελλος, Manolo Vega και Βασίλης Κορρές.
Το «Ένα Μεγάλο Φωτεινό Καλοκαίρι». κυκλοφορεί τώρα σε όλα τα ψηφιακά καταστήματα & τις streaming υπηρεσίες:
Από το ρεπερτόριο των περιπλανώμενων κανταδόρων του μεσοπολέμου αλιεύσαμε μια ιστορία έρωτα και προδοσίας εν είδη ασπρόμαυρου φιλμ μικρού μήκους
που παίζεται αδιαλείπτως με μικρές παραλλαγές σε επαναλήψεις μέχρι τις μέρες μας.
Το συγκεκριμένο μουσικό στιγμιότυπο εδώ προσφέρεται σε νέα αδιάβροχη συσκευασία αφού πολλές φορές την καντάδα ακολουθεί η παραδοσιακή ψυχρολουσία της κανάτας
ενώ συχνά πυκνά ακολουθεί και η απείρως πιο επικίνδυνη κεραμίδα…
ΕΝΑ ΜΕΛΟΔΡΑΜΑ ΣΕ ΔΥΟ ΠΡΑΞΕΙΣ – Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος δεύτερο τόμου…
Συμμετέχουν οι Nalyssa Green, Δώρος Δημοσθένους, Νατάσσα Μποφίλιου,
Λουίζα Σοφιανοπούλου και Γιώργης Χριστοδούλου.
Tο «Με ελαφριά καρδιά…» είναι μια μικρή κιβωτός του χρόνου γεμάτη τραγούδια του μεσοπολέμου (και όχι μόνο)… από εκείνα που κάποτε χαρακτηρίστηκαν ελαφρά έως αβαθή και εδώ και δεκαετίες τα πήραν μακριά μας οι άνεμοι των καιρών. Τώρα επιστρέφουν με τον άνεμο ξανά, πολλά από αυτά σχεδόν έναν αιώνα μετά την γέννηση τους, διατηρώντας ελπίζουμε, το ειδικό καλλιτεχνικό (και ηθικό) τους βάρος ακέραιο. Οι μεγάλοι συνθέτες της εποχής (Αττίκ, Γιαννίδης, Χατζηαποστόλου, Χαιρόπουλος αλλά και πολλοί άλλοι) ακούγονται ξανά εδώ σε σύγχρονες εκτελέσεις συνθέτοντας μια ανθοδέσμη όχι από αποξηραμένα αλλά από ολόφρεσκα λουλούδια που παραδόξως ακούγονται σημερινά μέσα σε μια εποχή που όλα μοιάζουν να έχουν ολότελα αλλάξει.
Το πρώτο τεύχος ΕΛΑΦΡΙΑ ΚΑΡΔΙΑ Ι κυκλοφόρησε στα ψηφιακά περίπτερα την περασμένη άνοιξη και τις μέρες αυτές με τα κρίνα του ύστερου φθινοπώρου, τα μεθυστικά, ακολουθεί το δεύτερο ΜΕ ΕΛΑΦΡΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΙI.
Ο Μανώλης Φάμελλος συνεπής, αν και στις καθυστερήσεις, με την ψυχή στο στόμα αλλά βεβαίως με ελαφριά καρδιά, καταθέτει εδώ αντί στεφάνου το επιστέγασμα μιας πολυετούς, στοχαστικής κυρίως προσπάθειας. Μιας αποστολής ταπεινής που εκπληρώνεται απλά υπενθυμίζοντας μας, κάποια σπουδαία τραγούδια ενός καιρού μακρινού, τραγούδια που αδίκως έσβησαν ολότελα (τα περισσότερα) από την συλλογική μας μνήμη. Παραστάτες στο εγχείρημα κλήθηκαν και ανέλαβαν στο δεύτερο τόμο κάποιοι δηλωμένοι ή και μυστικοί εραστές αυτού του ρεπερτορίου δίνοντας ευσυνείδητα τον ελαφρύτερο εαυτό τους. Μετά την Πέννυ Μπαλτατζή που κόσμησε με την παρουσία της την πρώτη πράξη, τον οπερετικό μας θίασο τώρα απαρτίζουν και συμπληρώνουν η Nalyssa Green, ο Δώρος Δημοσθένους, η Νατάσσα Μποφίλιου, η Λουίζα Σοφιανοπούλου και ο Γιώργης Χριστοδούλου.
Ένα μελόδραμα σε δυο πράξεις που ο καλλιτέχνης υπογράφει με ελαφριά καρδιά και με άγνοια κινδύνου ως συνήθως, περιπατώντας επιπόλαια σε κορυφές που άλλοι πολύ πριν απ´ αυτόν κατέκτησαν. Βέβαια από τότε χιόνι πυκνό και βαθύ τις σκέπασε ώσπου να μοιάζουν σήμερα απάτητες. Το μονοπάτι όμως είναι ακόμα ανοικτό για κάποιους απερίσκεπτους με εμπειρία σε πτώσεις και κάθε λογής ματαιώσεις, συγγενείς με αυτές που περιγράφονται στο εν λόγω ρεπερτόριο, το τόσο στον χρόνο μακρινό αλλά και μαζί παράξενα οικείο. «Άλλωστε η ταπεινή φιλοδοξία μας εδώ δεν είναι να μεθύσετε από όνειρα ρομαντικά για να διαφύγετε από την στεγνή έως στυγνή μας πραγματικότητα, ούτε να σας ξεναγήσουμε σε μια δήθεν ανέμελη μπελ επόκ, αν και θα μας άρεσε… Δεν πρόκειται όμως για κάποιο επικό εγχείρημα ανασύστασης μιας εποχής, θα μας αρκούσε ως ανταμοιβή, απλά να ξανακούσουμε ένα ζευγάρι περαστικό ή κάποια ύπαρξη μοναχική να σιγομουρμουρίζει κάτι από τα τραγούδια αυτά».
Κυκλοφορεί από την MINOS EMI - A Universal Music Company
Ακούστε τα τραγούδια του «ΜΕ ΕΛΑΦΡΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΙΙ»
στο YouTube: ΕΔΩ και στο Spotify: ΕΔΩ
Το «Με ελαφριά καρδιά…» είναι μια μικρή κιβωτός του χρόνου γεμάτη τραγούδια του μεσοπολέμου (και όχι μόνο)… Από εκείνα που κάποτε χαρακτηρίστηκαν ελαφρά έως αβαθή και εδώ και δεκαετίες τα πήρε μακριά μας ο άνεμος του χρόνου… Τώρα επιστρέφουν με τον άνεμο ξανά, πολλά από αυτά σχεδόν έναν αιώνα μετά την γέννηση τους, διατηρώντας ελπίζουμε, το ειδικό καλλιτεχνικό (και ηθικό) τους βάρος ακέραιο. Οι μεγάλοι συνθέτες της εποχής (Αττίκ, Γιαννίδης, Χατζηαποστόλου, Χαιρόπουλος αλλά και πολλοί άλλοι) ακούγονται ξανά εδώ σε σύγχρονες εκτελέσεις συνθέτοντας μια ανθοδέσμη όχι από αποξηραμένα αλλά από ολόφρεσκα λουλούδια που παραδόξως ακούγονται σημερινά μέσα σε μια εποχή που όλα μοιάζουν να έχουν ολότελα αλλάξει…
Ένα μελόδραμα σε δυο πράξεις που υπογράφει (με ελαφριά καρδιά και με άγνοια κινδύνου ως συνήθως) ο Μανώλης Φάμελλος περιπατώντας επιπόλαια σε κορυφές που άλλοι πολύ πριν απ´ αυτόν κατέκτησαν. Βέβαια από τότε χιόνι πυκνό και βαθύ τις σκέπασε ώσπου να μοιάζουν σήμερα απάτητες. Το μονοπάτι όμως είναι ακόμα ανοικτό για κάποιους απερίσκεπτους με εμπειρία σε πτώσεις και λογής ματαιώσεις, συγγενείς με αυτές που περιγράφονται στο εν λόγω ρεπερτόριο, το τόσο στον χρόνο μακρινό αλλά και μαζί παράξενα οικείο. «Άλλωστε η ταπεινή φιλοδοξία μας εδώ δεν είναι να μεθύσετε από όνειρα ρομαντικά για να διαφύγετε από την στεγνή έως στυγνή μας πραγματικότητα, ούτε να σας ξεναγήσουμε σε μια δήθεν ανέμελη μπελ επόκ, αν και θα μας άρεσε… Δεν πρόκειται όμως για κάποιο επικό εγχείρημα ανασύστασης μιας εποχής, θα μας αρκούσε ως ανταμοιβή, απλά να ξανακούσουμε ένα ζευγάρι περαστικό ή κάποια ύπαρξη μοναχική να σιγομουρμουρίζει κάτι από τα τραγούδια αυτά»
Το πρώτο τεύχος ΕΛΑΦΡΙΑ ΚΑΡΔΙΑ Ι κυκλοφορεί στα ψηφιακά περίπτερα (https://manolisfamellos.lnk.to/MeElafriaKardiaVol1) και με τα κρίνα του ερχόμενου φθινοπώρου, τα μεθυστικά, θα ακολουθήσει το δεύτερο ΜΕ ΕΛΑΦΡΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΙI, ενώ το «Ποτέ δεν θα ξεχάσω τέτοια μάτια» των Λυκούργου Μαρκέα και Κώστα Μάνεση που πρωτοηχογράφησε το 1949 η Δανάη Στρατηγοπούλου είναι το πρώτο τραγούδι που κυκλοφόρησε και οπτικοποιήθηκε από τον Πάνο Νικολακόπουλο.
Κυκλοφορεί από την MINOS EMI - A Universal Music Company
Εν αναμονή της κυκλοφορίας του νέου άλμπουμ με τίτλο «Με Ελαφριά Καρδιά», ο Μανώλης Φάμελλος μας παρουσιάζει το νέο single του με τίτλο «Ποτέ Δεν Θα Ξεχάσω Τέτοια Μάτια», που κυκλοφορεί παράλληλα και στο YouTube με video clip.
Το άλμπουμ «Με ελαφριά καρδιά» είναι μια μικρή κιβωτός του χρόνου γεμάτη τραγούδια του μεσοπολέμου (και όχι μόνο), από εκείνα που κάποτε εδώ και δεκαετίες πήρε μακριά μας ο άνεμος του χρόνου. Τώρα επιστρέφουν με τον άνεμο ξανά, πολλά από αυτά σχεδόν έναν αιώνα μετά την γέννηση τους, διατηρώντας ελπίζουμε, το ειδικό καλλιτεχνικό (και ηθικό) τους βάρος ακέραιο. Το «Ποτέ Δεν Θα Ξεχάσω Τέτοια Μάτια» των Λυκούργου Μαρκέα (μουσική) και Κώστα Μάνεση (στίχοι) που πρωτοηχογράφησε το 1949 η Δανάη Στρατηγοπούλου είναι το πρώτο τραγούδι της συλλογής που κυκλοφορεί. Θα επανέλθουμε με περισσότερο παρελθόν στο άμεσο μέλλον…
ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEOCLIP ΣΤΟ YOUTUBEΕΔΩ
Έπαιξαν οι μουσικοί Βαγγέλης Κατσαρέλλης (τρομπέτα, φλικόρνο), Αντώνης Ανδρέου (τρομπόνι), Μιχάλης Καλκάνης (κοντραμπάσο), Στέφανος Δανιηλίδης (πιάνο, πλήκτρα), Θάνος Μιχαηλίδης (τύμπανα) και Μανώλης Φάμελλος (ηλεκτρική κιθάρα). Η ενορχήστρωση και ο προγραμματισμός έγιναν από τους Μανώλη Φάμελλο και Στέφανο Δανιηλίδη. Η ηχοληψία έγινε από τους Στέφανο Δανιηλίδη και Βασίλη Κορρέ και η μίξη από τον Στέφανο Δανιηλίδη. Τη σκηνοθεσία του video clip υπογράφει ο Πάνος Νικολακόπουλος.
''Όσο αγαπιόμαστε τα δυο''
από την Μαρία Κηλαηδόνη και τον Μανώλη Φάμελλο
Στίχοι – μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Από το album «Σ΄ ευχαριστώ Λουκιανέ»
Ένα από τα πιο γλυκά και ρομαντικά τραγούδια του Λουκιανού Κηλαηδόνη, αλλά και της ελληνικής δισκογραφίας, το «Όσο αγαπιόμαστε τα δυο», μας τραγουδούν η Μαρία Κηλαηδόνη και ο Μανώλης Φάμελλος στο πλαίσιο του album – αφιέρωμα στον Λουκιανό Κηλαηδόνη με τίτλο «Σ΄ ευχαριστώ Λουκιανέ». Με τη συνοδεία της κιθάρας του Μανώλη και την κάμερα του Στέφανου Δανιηλίδη, η Μαρία και ο Μανώλης μας χαρίζουν την τρυφερή τους ερμηνεία σε ένα τραγούδι γεμάτο νοσταλγία που πρωτοακούσαμε με τη φωνή του Μανώλη Μητσιά το 1970 από το πρώτο προσωπικό album του Λουκιανού ως συνθέτη, με τίτλο «Η πόλη μας».
Ακούστε το τραγούδι και δείτε το video στο YouTubeΕΔΩ
Όσο αγαπιόμαστε τα δυο να με κοιτάς στα μάτια.
Είν’ ο καιρός πολύ πικρός κι έχω καρδιά κομμάτια.
Όσο αγαπιόμαστε τα δυο να μου κρατάς το χέρι.
Είναι πολλές οι συμφορές που ο χωρισμός θα φέρει.
Κοίτα να με θυμάσαι όσο μακριά μου θα ’σαι,
μια που καλά το ξέρεις σ’ αγαπώ.
Κοίτα να με θυμάσαι τη νύχτα που κοιμάσαι,
μια που καλά το ξέρεις σ’ αγαπώ.
Όσο αγαπιόμαστε τα δυο να με φιλάς στο στόμα.
Όσα φιλιά κι αν μου ’δωσες, δε σε χορταίνω ακόμα.
Όσο αγαπιόμαστε τα δυο να μου το λες, μικρό μου.
Κάθε στιγμή, κάθε λεπτό πως θα ’σαι πια δικό μου.
Όχι δεν είναι προεκλογική επαγγελία, είναι πεπρωμένο…και επειδή το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον, εκείνο που μας στέρησε το φθινόπωρο θα μας το φέρει πίσω τώρα η άνοιξη. Το Σάββατο 13 Μαΐου, ο άνθρωπος νησί Μανώλης Φάμελλος επιστρέφει στην πλήρως επιπλωμένη και αναμνησιακά φορτισμένη σκηνή του Gazarte όπου θα υποδεχτεί ετεροχρονισμένα την αγαπημένη του Δήμητρα Γαλάνη!
Ο Μανώλης Φάμελλος και η Δήμητρα Γαλάνη κατοικούνε πάντα στην ίδια μουσική γειτονιά και ανταλλάσσουν ιδιωτικές επισκέψεις, απόψεις και μουσικά άλμπουμ. Στις 13 Μαΐου εκτάκτως και άπαξ, δύο δεκαετίες μετά την πρώτη τους σύμπραξη, θα επισυνδεθούν ξανά επί σκηνής και θα μοιραστούν μερικά από τα τραγούδια τους!
Ηρωικός παραστάτης στο πλευρό του σε μια από τις πιο σπάνιες εμφανίσεις της δεκαετίες στέκεται η πάντα ετοιμοπόλεμη ορχήστρα του των αρίστων, προάγγελος της αλάνθαστης ορχήστρας ρομπότ που σύντομα θα συνοδεύει όλους τους κορυφαίους επαγγελματίες του είδους αποτελούμενη από τους
Θάνο Μιχαηλίδη στα τύμπανα, Κώστα Γιαννίρη στο μπάσο, Αλέκο Βουλγαράκη στην κιθάρα, Στέφανο Δανιηλίδη στα πλήκτρα και στο ακορντεόν και Βαγγέλη Κατσαρέλη στην τρομπέτα. Στην βαριά αρρενωπή ατμόσφαιρα κρίνεται απαραίτητη η αιθέρια (κι όμως σταθερή) παρουσία της Lou is στο τραγούδι που προσδίδει ένα φωτεινό τόνο στην συνήθως κατηφή παρέα.
Ο Μανώλης Φάμελλος στη Μουσική Σκηνή Papagalos
στη Θεσσαλονίκη
Σάββατο 22 Απριλίου 2023
Κι ενώ ο κόσμος χάνεται, ο Μανώλης Φάμελλος συνεχίζει να ελπίζει πως αυτός με κάποιον μαγικό τρόπο, μέσω της μουσικής θα την γλυτώσει…
Έτσι επιστρέφει με τα βαρέα κι ανθυγιεινά τραγούδια του, τις ακατάληπτες αφηγήσεις που τα συνοδεύουν, τις κιθάρες του και όλα τα παρελκόμενα για ένα και μοναχικό τυφλό ραντεβού στη μουσική σκηνή Papagalos, στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο 22 Απριλίου.
Τις ελπίδες του για την επιτυχία που κάποτε επιτέλους θα ‘ρθει, στηρίζει στο γεγονός πως στην ουσία σήμερα περισσότερο από ποτέ, ακόμα και το πλέον πολιτισμένο κοινό ευφραίνεται και από μέσα του γελά με τα παθήματα του άλλου, ιδιαίτερα αν αυτός φέρει τον (έτσι κι αλλιώς πια ξεχειλωμένο όσο δεν πάει) τίτλο του καλλιτέχνη. Εκεί που απέτυχε λοιπόν να συγκινήσει, τώρα με τα ίδια μέσα αποπειράται να διασκεδάσει.
Όπως και να έχει, τώρα πια που τα τζιτζίκια επιτέλους σώπασαν, οι μάσκες έπεσαν και ο τελευταίος δίσκος «Η ζωή ήταν σήμερα» επανακυκλοφορεί δριμύτερος σε βινύλιο, ήρθε ο καιρός να μιλήσουμε πρόσωπο με πρόσωπο υπό το φως των κεριών.
Ο Μανώλης Φάμελλος στη Μουσική Σκηνή Papagalos
στη Θεσσαλονίκη
Σάββατο 4 Μαρτίου 2023
Κι ενώ ο κόσμος χάνεται, ο Μανώλης Φάμελλος συνεχίζει να ελπίζει πως αυτός με κάποιον μαγικό τρόπο, μέσω της μουσικής θα την γλυτώσει…
Έτσι επιστρέφει με τα βαρέα κι ανθυγιεινά τραγούδια του, τις ακατάληπτες αφηγήσεις που τα συνοδεύουν, τις κιθάρες του και όλα τα παρελκόμενα για ένα και μοναχικό τυφλό ραντεβού στη μουσική σκηνή Papagalos, στη Θεσσαλονίκη το Σάββατο 4 Μαρτίου.
Τις ελπίδες του για την επιτυχία που κάποτε επιτέλους θα ‘ρθει, στηρίζει στο γεγονός πως στην ουσία σήμερα περισσότερο από ποτέ, ακόμα και το πλέον πολιτισμένο κοινό ευφραίνεται και από μέσα του γελά με τα παθήματα του άλλου, ιδιαίτερα αν αυτός φέρει τον (έτσι κι αλλιώς πια ξεχειλωμένο όσο δεν πάει) τίτλο του καλλιτέχνη. Εκεί που απέτυχε λοιπόν να συγκινήσει, τώρα με τα ίδια μέσα αποπειράται να διασκεδάσει.
Όπως και να έχει, τώρα πια που τα τζιτζίκια επιτέλους σώπασαν, οι μάσκες έπεσαν και ο τελευταίος δίσκος «Η ζωή ήταν σήμερα» επανακυκλοφορεί δριμύτερος σε βινύλιο, ήρθε ο καιρός να μιλήσουμε πρόσωπο με πρόσωπο υπό το φως των κεριών.