Έκθεση της Αντιπροσωπείας για τα Δικαιώματα των Γυναικών της Γαλλικής Γερουσίας, στην οποία το franceinfo είχε πρόσβαση πριν από τη δημοσιοποίησή της την Τετάρτη 24 Ιουνίου, καλεί σε ενίσχυση της ευαισθητοποίησης απέναντι στην άνοδο του μασκουλινισμού, μιας ιδεολογίας που, σύμφωνα με τους συντάκτες της, επιδιώκει την υπονόμευση των δικαιωμάτων των γυναικών. Στην έκθεση αναφέρονται 24 συστάσεις σε μια προσπάθεια να περιοριστεί το φαινόμενο.

Η έκθεση, που εκπονήθηκε από τρεις γερουσιαστές διαφορετικών πολιτικών παρατάξεων – τη Μπεατρίς Γκοσλέν (Δεξιά), την Ολίβια Ρισάρ (Κέντρο) και τη Λοράνς Ροσινιόλ (Σοσιαλιστικό Κόμμα) – αποτελεί το αποτέλεσμα επτάμηνης έρευνας, στο πλαίσιο της οποίας πραγματοποιήθηκαν περίπου 100 συνεντεύξεις με περίπου 100 εμπειρογνώμονες.

«Μια πραγματική απειλή για τη δημοκρατία και την κοινωνική συνοχή»

«Οι εισηγήτριες καλούν σήμερα σε αφύπνιση των συνειδήσεων», αναφέρεται στο έγγραφο. «Επιτιθέμενα στην αρχή της ισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών, επιδιώκοντας συνεχώς να δυσφημίσουν τις φωνές των γυναικών, θέτοντας υπό αμφισβήτηση δικαιώματα που κατακτήθηκαν μετά από δεκαετίες αγώνων και επιδεικνύοντας βίαιη και αμετανόητη μισογυνία, τα ανδροκεντρικά κινήματα αποτελούν πραγματική απειλή για τη δημοκρατία και την κοινωνική συνοχή μας».

«Οι σημερινές μορφές του ανδροκεντρισμού δεν αποτελούν απλώς μια τάση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αποτελούν ένα κοινωνικό και πολιτικό κίνημα που στοχεύει στην καταστροφή των δικαιωμάτων των γυναικών και, τελικά, στην κατάρρευση των θεμελίων της δημοκρατίας μας», προσθέτουν οι τρεις εισηγήτριες. Επισημαίνουν επίσης ότι, σύμφωνα με μια μελέτη του Πανεπιστημίου του Δουβλίνου, χρειάζονται μόλις 26 λεπτά για να προταθεί σε έναν νεαρό άνδρα ανδροκεντρικό περιεχόμενο στο διαδίκτυο.

Μεταξύ των βασικών συστάσεών της, η έκθεση ζητά την ανάπτυξη μιας διυπουργικής στρατηγικής υπό την ηγεσία ενός ενιαίου φορέα, «ο οποίος θα έχει ως αποστολή την παρακολούθηση του μασκουλινισμού». Ο φορέας αυτός θα είναι υπεύθυνος για τον «συντονισμό των δημόσιων πολιτικών με στόχο την πρόληψη και την καταπολέμηση των ανδροκεντρικών κινημάτων». Οι συντάκτριες της έκθεσης τάσσονται επίσης υπέρ της «εξυγίανσης του ψηφιακού χώρου», ζητώντας να μεταφερθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο η προσπάθεια ρύθμισης του επιχειρηματικού μοντέλου των διαδικτυακών πλατφορμών και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Στο πλαίσιο αυτό, προτείνουν τη διακοπή της οικονομικής αξιοποίησης σεξιστικού, μισογυνιστικού και μασκουλινιστικού περιεχομένου, ώστε να στερηθεί τα διαφημιστικά έσοδα που συμβάλλουν στη διάδοσή του.

Στο επίκεντρο Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Σε συνέχεια αυτών των συστάσεων, οι εισηγήτριες επιβεβαιώνουν την υποστήριξή τους στην απαγόρευση της χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από παιδιά ηλικίας κάτω των 15 ετών, ένα μέτρο που υποστηρίζει η κυβέρνηση. Ζητούν επίσης την καθιέρωση «προκαθορισμένου προστίμου» για τις σεξιστικές προσβολές που αναρτώνται ή διακινούνται στο διαδίκτυο. Όσον αφορά τα σχολεία, η έκθεση ζητά να «διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των μαθημάτων συναισθηματικής, διαπροσωπικής και σεξουαλικής αγωγής σε όλο το σχολικό πρόγραμμα σπουδών».

Τέλος, οι τρεις συγγραφείς ζητούν να «εξασφαλιστεί η οικονομική σταθερότητα των φεμινιστικών οργανώσεων στον αγώνα κατά των ανδροκεντρικών κινημάτων» και προτείνουν «να μετατραπεί η Εθνική Ημέρα κατά του Σεξισμού, στις 25 Ιανουαρίου, σε Εθνική Ημέρα κατά του Σεξισμού και του Ανδροκεντρισμού».

Πηγή: franceinfo.fr

Η Γαλλία επιβεβαίωσε το πρώτο κρούσμα Έμπολα στη χώρα, το οποίο αφορά έναν γιατρό που είχε επιστρέψει από ανθρωπιστική αποστολή στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Ο γιατρός «εισήχθη άμεσα σε ειδική υγειονομική δομή» και νοσηλεύεται σε σταθερή κατάσταση, σύμφωνα με ανακοίνωση του γαλλικού υπουργείου Υγείας.

Στο Κονγκό, οι αρχές είχαν ανακοινώσει ξέσπασμα της επιδημίας τον περασμένο μήνα, ωστόσο ειδικοί εκτιμούν ότι ο ιός κυκλοφορούσε στην κοινότητα ήδη για εβδομάδες πριν από την επίσημη καταγραφή του. Μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί πάνω από 260 θάνατοι και περισσότερα από 1.000 επιβεβαιωμένα κρούσματα.

Την ίδια στιγμή, η Ουγκάντα έχει επίσης αναφέρει κρούσματα Έμπολα, ενώ ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κάνει λόγο για 20 μολύνσεις και δύο επιβεβαιωμένους θανάτους.

Χαμηλός ο κίνδυνος μετάδοσης

Το γαλλικό υπουργείο Υγείας υπογράμμισε ότι ο κίνδυνος μετάδοσης στη χώρα παραμένει πολύ χαμηλός, προσθέτοντας ότι έχουν ήδη ενεργοποιηθεί πρωτόκολλα ιχνηλάτησης για τον εντοπισμό όλων των επαφών του ασθενή.

Οι υγειονομικές αρχές επισημαίνουν ότι το ιατρικό προσωπικό και οι εργαζόμενοι σε ανθρωπιστικές αποστολές διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο, καθώς ο ιός μεταδίδεται μέσω σωματικών υγρών. Σύμφωνα με στοιχεία του ΠΟΥ, σημαντικό ποσοστό των θανάτων στην πρόσφατη έξαρση αφορά εργαζόμενους στον τομέα της υγείας.

Η τρέχουσα επιδημία, που έχει συνδεθεί με το στέλεχος Μπουντιμπουγκιό, δεν διαθέτει ακόμη εγκεκριμένο εμβόλιο.

Οι γαλλικές αρχές έχουν θέσει σε εφαρμογή σύστημα επιτήρησης για όσους επιστρέφουν από πληγείσες περιοχές της Αφρικής.

Οι προειδοποιήσεις του ΠΟΥ

Ο ΠΟΥ προειδοποιεί ότι η συγκεκριμένη έξαρση ενδέχεται να εξελιχθεί σε μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία, με τα κρούσματα να εντοπίζονται κυρίως στις ανατολικές επαρχίες Ιτούρι, Βόρειο και Νότιο Κιβού, όπου η κατάσταση επιδεινώνεται και από τις συνεχιζόμενες συγκρούσεις που δυσχεραίνουν την αντιμετώπιση της νόσου.

Συνολικά, ο Έμπολα έχει προκαλέσει δεκάδες χιλιάδες θανάτους στην Αφρική τις τελευταίες δεκαετίες, με τον δείκτη θνητότητας να κυμαίνεται από 25% έως και 90%, ανάλογα με το στέλεχος και τις συνθήκες αντιμετώπισης.

Το γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό κατάσχεσε χθες ένα ακόμη δεξαμενόπλοιο που υπόκειται σε διεθνείς κυρώσεις και απέπλευε από τη Ρωσία, σε επιχείρηση που διεξήχθη στην ανοιχτή θάλασσα στον Ατλαντικό «με την υποστήριξη πολλών εταίρων, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου», ανακοίνωσε σήμερα ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν.

Η αναχαίτιση έγινε «περισσότερα από 400 ναυτικά μίλια δυτικά της ακρής της Βρετάνης, σε ένα δεξαμενόπλοιο που προερχόταν από το Μούρμανσκ της Ρωσίας».

«Είναι απαράδεκτο πλοία να παρακάμπτουν διεθνείς κυρώσεις, να παραβιάζουν το δίκαιο της θάλασσας και να χρηματοδοτούν τον πόλεμο που διεξάγει η Ρωσία εναντίον της Ουκρανίας για πάνω από τέσσερα χρόνια», πρόσθεσε ο Γάλλος πρόεδρος, σε ανάρτηση στο Χ που συνοδευόταν από εικόνες της επιβίβασης των γαλλικών δυνάμεων στο πλοίο.

«Αυτά τα πλοία, τα οποία δεν σέβονται τους βασικότερους κανόνες της ναυσιπλοΐας, αποτελούν επίσης απειλή για το περιβάλλον και για την ασφάλεια όλων», συνέχισε ο Μακρόν, διαβεβαιώνοντας ότι η «αποφασιστικότητα» της Γαλλίας να καταπολεμήσει τον ρωσικό σκιώδη στόλο είναι «συνεχής και ολοκληρωτική».

Σοκαριστική υπόθεση βλέπει το φως της δημοσιότητας στη Γαλλία, καθώς γίνονται έρευνες για εκατοντάδες καταγγελίες για κακοποίηση, σωματική βία και βιασμούς παιδιών σε νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία.

Σύμφωνα με τον Guardian, η αστυνομία του Παρισιού εξετάζει περισσότερες από 100 καταγγελίες κάποιες εκ των οποίων αφορούν ακόμα και βιασμούς παιδιών ηλικίας μόλις 3 ετών ή, σε άλλες περιπτώσεις, κακομεταχείριση μαθητών από σχολικούς επιτηρητές κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού διαλείμματος και της ξεκούρασης και των απογευματινών δραστηριοτήτων.

«Έχουμε έρευνες σε εξέλιξη σε 84 νηπιαγωγεία, περίπου 20 δημοτικά σχολεία και περίπου 10 παιδικούς σταθμούς», δήλωσε η ανώτατη εισαγγελέας του Παρισιού, Laure Beccuau.

Ομάδες γονέων δήλωσαν ότι πάλευαν επί χρόνια ώστε οι καταγγελίες να ληφθούν σοβαρά υπόψη. Υποστήριξαν ότι οι αποτυχίες στη διαδικασία πρόσληψης και ελέγχου των σχολικών επιτηρητών επέτρεψαν τη συνέχιση των κακοποιήσεων.

«Πρόκειται για τεράστιο σκάνδαλο», δήλωσε ο Florian Lastelle, δικηγόρος τριών οικογενειών από το Παρίσι που έχουν καταθέσει μηνύσεις για την κακοποίηση των παιδιών τους. «Το δημόσιο σχολικό σύστημα είναι πηγή υπερηφάνειας σε αυτή τη χώρα, αλλά δυστυχώς στη σημερινή Γαλλία δεν μπορεί κανείς να πει ότι η δημόσια υπηρεσία εγγυάται την ασφάλεια των παιδιών.»

Οι σχολικοί επιτηρητές είναι ενήλικες που έχουν την ευθύνη των παιδιών κατά τη διάρκεια του φαγητού, των διαλειμμάτων, του ύπνου και των απογευματινών δραστηριοτήτων, περνώντας μερικές φορές περισσότερο χρόνο με τα παιδιά απ’ ό,τι οι δάσκαλοι. Δεν προσλαμβάνονται απευθείας από τα σχολεία ή το υπουργείο Παιδείας, αλλά από δημαρχεία ή τοπικές αρχές — συχνά χωρίς εκπαίδευση ή επαγγελματικά διπλώματα και ολοένα περισσότερο με περιστασιακές συμβάσεις, πληρωμένοι με την ώρα.

Η φοίτηση στο νηπιαγωγείο είναι υποχρεωτική στη Γαλλία από την ηλικία των τριών ετών και οι επιτηρητές αποτελούν βασική καθημερινή παρουσία για παιδιά ηλικίας από τριών έως έντεκα ετών.

Οι καταγγελίες εναντίον επιτηρητών σε όλη τη Γαλλία περιλαμβάνουν και περιπτώσεις σωματικής ή ψυχολογικής κακοποίησης. Κάποιοι φέρονται να φώναζαν, να έσπρωχναν, να χτυπούσαν παιδιά, να τους στερούσαν το φαγητό ή ακόμα και να τα εξανάγκαζαν να τρώνε μέχρι να κάνουν εμετό.

Δύο καταγγελίες κατά επιτηρητή για βιασμούς τρίχρονων παιδιών

Ο δικηγόρος Louis Cailliez, που εκπροσωπεί δύο άλλες οικογένειες στο Παρίσι, κατέθεσε μηνύσεις τον Φεβρουάριο σχετικά με τους φερόμενους βιασμούς παιδιών νηπιαγωγείου το 2025. Σε μία περίπτωση, ένα κορίτσι τριών ετών φέρεται να βιάστηκε από σχολικό επιτηρητή σε σχολείο στα δυτικά του Παρισιού.

Σε άλλη περίπτωση, ένα αγόρι τριών ετών φέρεται να βιάστηκε από τον ίδιο επιτηρητή, ο οποίος είχε μεταφερθεί σε διαφορετικό σχολείο έπειτα από καταγγελίες ότι ασκούσε σωματική βία σε παιδιά.

Ο Cailliez υποστήριξε ότι «ένα πρωί, το τρίχρονο αγόρι πανικοβλήθηκε τόσο πολύ μπροστά στην πύλη του σχολείου, αρνούμενο να μπει, που έπεσε σε μια κατάσταση σχεδόν έκστασης και η μητέρα του ξέσπασε σε κλάματα. Ο διευθυντής αναγκάστηκε να βγει έξω για να το βάλει με το ζόρι στο σχολείο. Τότε ούτε η μητέρα ούτε ο διευθυντής γνώριζαν τον λόγο αντίδρασής του».

Όπως είπε, τα παιδιά υποφέρουν σωματικά και ψυχολογικά από τις συνέπειες της κακοποίησης. «Είναι καθημερινό μαρτύριο για τους γονείς που θέλουν να προχωρήσει η έρευνα ώστε να διαπιστωθεί η έκταση των εγκλημάτων.».

Ο Cailliez χαρακτήρισε τον τομέα των σχολικών επιτηρητών στη Γαλλία «καταστροφή» και «εθνική τραγωδία».

Κατηγορείται για βιασμό εννέα 10χρονων κοριτσιών

Την επόμενη εβδομάδα ξεκινά στο Παρίσι η δίκη ενός σχολικού επιτηρητή που κατηγορείται για σεξουαλική κακοποίηση πέντε παιδιών ηλικίας τριών έως πέντε ετών σε νηπιαγωγείο του 11ου διαμερίσματος. Τον επόμενο μήνα αναμένεται επίσης η απόφαση σε άλλη υπόθεση, όπου ένας 47χρονος επιτηρητής κατηγορείται ότι κακοποίησε σεξουαλικά εννέα δεκάχρονα κορίτσια στο Παρίσι.

Ο Emmanuel Gregoire, νέος Σοσιαλιστής δήμαρχος του Παρισιού, ανακοίνωσε σχέδιο ύψους 20 εκατομμυρίων ευρώ για την αντιμετώπιση αυτού που χαρακτήρισε «σοβαρή δυσλειτουργία» στο σύστημα των σχολικών επιτηρητών της πόλης. «Αν υπήρξε συλλογικό λάθος, ήταν ότι αντιμετωπίζαμε αυτά τα περιστατικά ως μεμονωμένα, ενώ στην πραγματικότητα δείχνουν έναν συστημικό κίνδυνο και ίσως ακόμη και έναν συστημικό κώδικα σιωπής», δήλωσε ο Gregoire στη Le Monde.

Από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο, το δημαρχείο του Παρισιού έθεσε σε διαθεσιμότητα 78 σχολικούς επιτηρητές, εκ των οποίων οι 31 ήταν ύποπτοι για σεξουαλική κακοποίηση.

Ο Gregoire, που αποκάλυψε ότι είχε ο ίδιος πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης ως παιδί από σχολικό επιτηρητή, δημιούργησε συνέλευση πολιτών για να εξετάσει τον ρόλο των επιτηρητών, η οποία θα παρουσιάσει τα συμπεράσματά της τον Ιούνιο.

Η συλλογικότητα γονέων SOS Periscolaire βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της συγκέντρωσης μαρτυριών και της διεκδίκησης δικαιοσύνης τα τελευταία πέντε χρόνια, μέσα σε μια συνεχή προσπάθεια να ακουστούν οι φωνές των γονέων.

Μία από τις ιδρύτριές της, η Anne, που δεν θέλησε να δημοσιοποιήσει το πλήρες όνομά της, δήλωσε ότι το σκάνδαλο κακοποίησης εκτείνεται σε ολόκληρη τη χώρα. «Είναι ξεκάθαρα συστημικό και αφορά όλη τη Γαλλία. Υπάρχει δυσλειτουργία όχι μόνο σε επίπεδο πόλης, αλλά αρχίζουμε να λέμε ότι υπάρχει δυσλειτουργία και σε κρατικό επίπεδο.»

Όπως είπε, είναι θετικό σημάδι ότι οι εισαγγελείς άνοιξαν έρευνες για τους σχολικούς επιτηρητές: «Επιτέλους οι καταθέσεις των γονέων και των παιδιών λαμβάνονται σοβαρά υπόψη.».

Ανέφερε ότι οι γονείς εξακολουθούν να αγωνίζονται ακόμη και για βασικά μέτρα, όπως το να λαμβάνουν λίστα με τα ονόματα και τις φωτογραφίες των επιτηρητών που εργάζονται με τις τάξεις των παιδιών. Αυτές οι πληροφορίες, όπως είπε, δεν παρέχονται ακόμη συστηματικά.

Εκπρόσωπος άλλης ομάδας γονέων, της #MeTooEcole, που δημιουργήθηκε στα ανατολικά του Παρισιού, δήλωσε ότι «η γαλλική κοινωνία αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι το σχολείο δεν είναι το καταφύγιο που πιστεύαμε. Όταν αφήνεις ένα παιδί στο σχολείο το πρωί, αυτό το παιδί δεν προστατεύεται απολύτως από διοικητικές δυσλειτουργίες και παιδοφιλική συμπεριφορά. Τα παιδιά έρχονται αντιμέτωπα με κάθε μορφή βίας: από λεκτική και σωματική βία έως σεξουαλικές επιθέσεις. Είναι φρικτό και προκαλεί φόβο. Οι γονείς είναι εξοργισμένοι.».

ΛΟΥΙ ΜΟΝΤΟ

Ο όρος "γυάλινος γκρεμός" χρησιμοποιείται όταν μια γυναίκα διορίζεται επικεφαλής μιας εταιρείας που διανύει περίοδο κρίσης, με πολύ υψηλό κίνδυνο αποτυχίας. Πρόκειται για ένα φαινόμενο που, όπως επισημαίνει η Κορίν Χιρς- ειδική σε θέματα ισότητας των φύλων- αναδεικνύει τις επίμονες ανισότητες στην επαγγελματική ανέλιξη, λειτουργώντας ως προέκταση της "γυάλινης οροφής" που εξακολουθεί να περιορίζει την πρόσβαση των γυναικών στις ανώτερες θέσεις.

Υπάρχουν όλο και περισσότερες γυναίκες σε διευθυντικές θέσεις, αλλά τα στερεότυπα είναι ανθεκτικά. Εάν περισσότερες γυναίκες συμμετέχουν στις διοικητικές επιτροπές των μεγάλων εταιρειών, όπως απαιτεί ο νόμος Rixain στη Γαλλία, ενδέχεται να υποστούν αυτό που είναι γνωστό ως "γυάλινος γκρεμός". Μια χρυσή ευκαιρία να διοικήσουν μια εταιρεία... αλλά υπό συνθήκες που τις εκθέτουν σε ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο αποτυχίας. "Οι συνθήκες της αποτυχίας τους είναι περισσότερο δομικές παρά συνδέονται με την ιδιαίτερη κατάσταση της ανάληψης της ευθύνης μιας εταιρείας σε κρίση", εξηγεί η Κορίν Χιρς, διευθύντρια της Aequiso και συνιδρύτρια του Εργαστηρίου Ισότητας (Laboratoire de l'égalité).

Franceinfo: Μύθος ή πραγματικότητα ο "γυάλινος γκρεμός" στη Γαλλία;

Κορίν Χιρς: Διαπιστώσαμε ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γυναίκες τοποθετούνταν σε εταιρείες που βρίσκονταν σε κρίση ή αναλάμβαναν έργα ιδιαίτερα δύσκολα στη διαχείριση, δηλαδή σε συνθήκες όπου ο κίνδυνος αποτυχίας ήταν αυξημένος. Υπήρχε λοιπόν ένα είδος προειδοποίησης, που έλεγε να είστε προσεκτικές, μήπως αυτό είναι παγίδα; Νομίζω ότι είναι ένα ψευδές πρόβλημα. Μήπως τελικά πρόκειται για τη συνηθισμένη τάση να δίνουμε μεγαλύτερη έμφαση στις αποτυχίες παρά στις επιτυχίες; Όταν εξετάζω τα χαρακτηριστικά παραδείγματα που αναφέρονται, θα μπορούσε κανείς, από την άλλη πλευρά, να επισημάνει και αρκετές περιπτώσεις ιδιαίτερα επιτυχημένων προφίλ, όπως εκείνο της Κριστίν Λαγκάρντ.

Ποια είναι λοιπόν τα θύματα που διορίζονται υπό αυτές τις συνθήκες;

Θα αποκαλούσα αυτό το φαινόμενο "γυαλόχαρτο". Νομίζω ότι αυτές οι γυναίκες, όπως και πολλές άλλες, είναι θύματα απονομιμοποίησης στον κόσμο στον οποίο εργάζονται, επειδή γενικά είναι οι μόνες γυναίκες. Φτάνουν σε έναν κόσμο που χτίστηκε και διατηρείται από άνδρες και για άνδρες. Ιστορικά, αυτός είναι ο τρόπος που έχει υπάρξει. Μπαίνουν στον εργασιακό χώρο και συχνά καλούνται να προσαρμοστούν στα πρότυπα που έχουν διαμορφωθεί γύρω από την ανδρική ηγεσία, υιοθετώντας –και ενίοτε ενισχύοντας– τα χαρακτηριστικά που θεωρούνται αναμενόμενα από έναν ηγέτη. Συχνά ακούμε ότι είναι χειρότερες από τους άνδρες, ακόμη πιο αυταρχικές... Κατά τη γνώμη μου, οι συνθήκες της αποτυχίας τους είναι περισσότερο δομικές παρά συνδέονται με τη συγκεκριμένη κατάσταση της ανάθεσης της διοίκησης μιας εταιρείας σε κρίση. Από την άλλη πλευρά, η γυναίκα που ανέλαβε τη La Redoute, η Μπεατρίτς Ερικούρ, για παράδειγμα, δεν τυγχάνει ιδιαίτερης προβολής.

Εξαρτάται επίσης από την αναλογία ανδρών και γυναικών στην εταιρεία;

Όταν μια γυναίκα αποτυγχάνει σε έναν χώρο όπου παραμένει μειοψηφία, η αποτυχία της συχνά εκλαμβάνεται ως προσωπική ή ατομική αποτυχία, χωρίς να αναγνωρίζονται οι ευρύτερες συνθήκες. Παράλληλα, όπως έχουν δείξει κοινωνιολογικές έρευνες, όταν ένα ποσοστό βρίσκεται κάτω από το 30%, αντιμετωπίζεται ως μειονοτική ομάδα και, ως εκ τούτου, είναι πιο πιθανό να υποστεί διακρίσεις από την κυρίαρχη πλειοψηφία. Η μειονοτική ομάδα αντιλαμβάνεται επίσης τον εαυτό της ως τέτοια, βιώνοντας αισθήματα απάτης και την ανάγκη να «ξεπεράσει τις προσδοκίες», καθώς και τον κίνδυνο κόπωσης και επαγγελματικής εξουθένωσης. Αυτό είναι ακόμη πιο ξεκάθαρο σε μια μικρή ομάδα περίπου δέκα έως δώδεκα ατόμων.

"Όταν είσαι η πρώτη γυναίκα που φτάνει ψηλά, ο κόσμος σε βλέπει ως γυναίκα, ως τη μειονότητα που εκπροσωπείς. Από εκεί προέρχονται τα σεξιστικά αστεία και τα καψόνια", εξηγεί η Χιρς.

Όταν μπαίνει στην ομάδα και μια δεύτερη γυναίκα, συχνά διατηρείται αυτή η λογική της έκθεσης, συνοδευόμενη μάλιστα από ένα στοιχείο ανταγωνισμού, όπως "ποια είναι η ομορφότερη σήμερα;", "ποια θα φτιάξει τον καλύτερο καφέ;". Αλλά όταν μπάινει και μια τρίτη, αυτό σταματάει, επειδή έχουμε φτάσει σε μια ισορροπία, δεν μπορούμε πλέον να αποδίδουμε χαρακτηριστικά της μειονότητας στο άτομο που προέρχεται από τη μειονότητα για να εξηγήσουμε τις αποτυχίες του ή για να το κοροϊδέψουμε.

Ισχύει ακόμη το λεγόμενο "γυάλινο ταβάνι";

Λέγεται συχνά ότι στις επιχειρήσεις οι γυναίκες μοιάζουν με το οξυγόνο: όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις, τόσο λιγότερες υπάρχουν. Γνωρίζουμε καλά τους δομικούς μηχανισμούς: τις στερεοτυπικές επιλογές καριέρας που, ήδη από το σχολείο, κατευθύνουν τα κορίτσια προς πεδία και επαγγέλματα λιγότερο συνδεδεμένα με τις επιχειρήσεις, όπως θέσεις εξουσίας που θα τους επέτρεπαν να φτάσουν στα ανώτερα επίπεδα διοίκησης. Στις αξιολογήσεις διαπιστώνουμε επίσης την ύπαρξη νοητικών φραγμών: δεν φανταζόμαστε εύκολα ότι μια γυναίκα μπορεί να αναλάβει εξουσία, να διαχειριστεί τον χρόνο και τις απαιτήσεις, να ηγηθεί ομάδων και να επιδείξει δημιουργικότητα. Έτσι, όταν βρισκόμαστε σε θέση ευθύνης, τείνουμε να τις υποτιμούμε.

Επιμένουν αυτά τα εμπόδια στις μεγάλες εταιρείες;

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του νόμου Rixain, βρισκόμαστε στη διαδικασία επίτευξης του 30% των γυναικών στις διοικητικές επιτροπές των μεγάλων εταιρειών. Αλλά προς το παρόν, έχουμε μόνο τα στοιχεία για τις 120 κορυφαίες γαλλικές εταιρείες. Αργότερα, θα έχουμε τα συνολικά στοιχεία για τις διοικητικές επιτροπές τους, αλλά όχι τα στοιχεία για τις διοικητικές επιτροπές των θυγατρικών τους, οι οποίες γνωρίζουμε ότι δεν είναι όλα ισότιμα. Μπορεί να υπάρχει 30% στην ηγεσία της μητρικής εταιρείας και πολύ λιγότερο στις θυγατρικές.

Πηγή: franceinfo.fr

ΓΙΑΝ ΤΟΜΠΣΟΝ

"Σχεδόν ο μισός ενήλικας πληθυσμός υπερβαίνει τις τοξικολογικές τιμές αναφοράς", σύμφωνα με την Anses. Σε σχετική έκθεσή του, ο εθνικός οργανισμός υγείας επισημαίνει την ανάγκη για άμεση λήψη μέτρων, με στόχο τη μείωση της υπερέκθεσης, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στον περιορισμό της χρήσης γεωργικών λιπασμάτων.

Η κατάσταση θεωρείται "ανησυχητική". Την Τετάρτη 25 Μαρτίου, η Γαλλική Εθνική Υπηρεσία για την Ασφάλεια των Τροφίμων (Anses) προειδοποίησε ότι ο γαλλικός πληθυσμός "εκτίθεται σε μεγάλο βαθμό και ολοένα και περισσότερο" σε κάδμιο, ένα βαρύ μέταλλο που βρίσκεται στο έδαφος και μολύνει τον οργανισμό κυρίως μέσω των τροφίμων. Αυτή η "υπερβολική έκθεση", η οποία συχνά υπερβαίνει τα όρια κινδύνου, απαιτεί "ταχεία και αποφασιστική δράση" για τον περιορισμό των "επιβλαβών επιπτώσεων" στην ανθρώπινη υγεία, υποστηρίζει η Anses σε έκθεσή της.

Η έκθεση, καρπός διετούς μελέτης, αποτυπώνει "για πρώτη φορά" το εύρος και τα χαρακτηριστικά της έκθεσης των Γάλλων στο κάδμιο, όπως επισημαίνει η συντονίστρια της έρευνας, Ζεραλντίν Καρν. "Σχεδόν ο μισός ενήλικας πληθυσμός (47,6%) υπερβαίνει τις τοξικολογικές τιμές αναφοράς", δήλωσε η τοξικολόγος αναφερόμενη σε προηγούμενες προειδοποιήσεις που έχει εκδώσει από το 2011.

Το κάδμιο είναι ένας ρύπος που αναγνωρίζεται ως "καρκινογόνος", "μεταλλαξιογόνος" και αιτία αναπαραγωγικών και νευροαναπτυξιακών διαταραχών, όπως επισημαίνει η Anses. Δεδομένου ότι δεν αποβάλλεται από τον οργανισμό, τείνει να συσσωρεύεται σε αυτόν. "Αυτό το τοξικό στοιχείο κατανέμεται ευρέως στα όργανα", με αποτέλεσμα να έχει επιπτώσεις στα οστά, τα νεφρά, το καρδιαγγειακό σύστημα, το πάγκρεας, την ουροδόχο κύστη, τον προστάτη και τους μαστούς, επιμένει η Καρν. Σχεδόν το ένα τέταρτο όλων των περιπτώσεων οστεοπόρωσης αποδίδεται στο κάδμιο.

Οι γεωργικές πρακτικές αλλάζουν

Μελέτες που έχουν διεξαχθεί κατά τη διάρκεια των δεκαετιών έχουν αποκαλύψει αυξανόμενα ποσοστά στον πληθυσμό, με την κατάσταση να είναι ιδιαίτερα κρίσιμη στη Γαλλία.

"Τα επίπεδα στη Γαλλία είναι έως και τρεις ή τέσσερις φορές υψηλότερα από εκείνα άλλων χωρών όπως το Βέλγιο, η Αγγλία και η Ιταλία", εξηγεί η τοξικολόγος Ζεραλντίν Καρν.

Για την ειδικό, οι διαφορές αυτές θα μπορούσαν να οφείλονται σε "μεγαλύτερη χρήση ορισμένων γεωργικών εισροών" και σε "μεγαλύτερη κατανάλωση προϊόντων δημητριακών, τα οποία είναι περισσότερο μολυσμένα".

Σύμφωνα με την Anses, τα τρόφιμα ευθύνονται για "έως και το 98% της συνολικής έκθεσης σε κάδμιο" του πληθυσμού, με εξαίρεση τους καπνιστές, οι οποίοι εκτίθενται σε διπλάσια επίπεδα λόγω του καπνίσματος. Το μεγαλύτερο μέρος της επιβάρυνσης στη διατροφή μας προέρχεται από προϊόντα δημητριακών (ψωμί, ζυμαρικά, μπισκότα κ.λπ.), πατάτες και λαχανικά, τα οποία αποτελούν βασικά στοιχεία των γευμάτων μας και είναι δύσκολο να αποφευχθούν.

Για να μειωθεί η μόλυνση των τροφίμων, ο οργανισμός ζητά να τεθούν ως προτεραιότητα το έδαφος και οι γεωργικές πρακτικές. Συνιστά τη μείωση των ορίων καδμίου στα λιπάσματα ως επείγον ζήτημα, με "δέσμευση από όλους τους φορείς" του τομέα, "και όχι μόνο από τους αγρότες". Ζητά επίσης να τερματιστεί η "εξάρτηση από τα φωσφορικά ορυκτά λιπάσματα", ιδίως με μεγαλύτερη χρήση του φωσφόρου που ήδη περιέχεται στο έδαφος και με τη χρήση γεωργικών ποικιλιών που "συσσωρεύουν λιγότερο κάδμιο".

Όσον αφορά τα τρόφιμα στα ράφια των καταστημάτων, ιδίως τα εισαγόμενα προϊόντα, η γαλλική υπηρεσία ασφάλειας τροφίμων (Agence nationale de sécurité sanitaire de l'alimentation) επέκρινε τα ρυθμιστικά ανώτατα όρια ως "όχι επαρκώς προστατευτικά για την υγεία των καταναλωτών". Κατά συνέπεια, τα κατώτατα όρια για τα προϊόντα που καταναλώνονται ευρύτερα και συμβάλλουν περισσότερο στη μόλυνση του ανθρώπου πρέπει να "αναθεωρηθούν προς τα κάτω". Απαιτούνται επίσης "ενισχυμένα μέτρα" για τον έλεγχο και την παρακολούθηση της τροφικής αλυσίδας.

Λιγότερα δημητριακά, περισσότερα όσπρια

Αντιμέτωποι με αυτό το ζήτημα δημόσιας υγείας, τι μπορούν να κάνουν οι καταναλωτές; Η εκθεση επισημαίνει ότι "δεν κρίνεται σκόπιμο να διατυπωθούν συστάσεις σχετικά με τις ατομικές επιλογές". Παρόλα αυτά, η Anses προτείνει τη "μείωση της κατανάλωσης τροφίμων με βάση το σιτάρι" με "χαμηλή διατροφική αξία", όπως τα δημητριακά πρωινού, τα κέικ και τα γλυκά και αλμυρά μπισκότα. Η σοκολάτα, η οποία συχνά προβάλλεται ως "περισσότερο μολυσμένη" από άλλα τρόφιμα, παρουσιάζεται μόνο ως "μικρός συντελεστής" της έκθεσης σε κάδμιο και δεν αποτελεί αντικείμενο συγκεκριμένης σύστασης.

Ως εναλλακτική λύση για τα ζυμαρικά και τις πατάτες, η Anses ενθαρρύνει την "επανεξισορρόπηση" υπέρ των οσπρίων (φακές, ρεβίθια κ.λπ.), τα οποία είναι "δέκα φορές λιγότερο μολυσμένα από τα δημητριακά" και αναγνωρίζονται για τα διατροφικά τους οφέλη. Από την άλλη πλευρά, ο οργανισμός αποφεύγει να διατυπώσει συστάσεις σχετικά με τα προϊόντα βιολογικής γεωργίας, ελλείψει σημαντικών και σταθερών αποτελεσμάτων από τις δοκιμές που έχουν διεξαχθεί. Ο βιολογικός τομέας είναι "δυνητικά εξίσου επηρεασμένος με τη συμβατική γεωργία", δεδομένης της εγκεκριμένης χρήσης ορισμένων λιπασμάτων που περιέχουν κάδμιο, προειδοποιεί η Anses.

Πηγή: franceinfo.fr

ΦΩΤΕΙΝΗ ΛΑΜΠΡΙΔΗ

Με μία απόφαση σταθμό, η Γαλλική Δικαιοσύνη ξεκινά ανακριτική έρευνα για τον Φαμπρίς Λεζερί, πρώην διευθυντή της Frontex και εκλεγμένο ευρωβουλευτή με τον «Εθνικό Συναγερμό» της Μαρί Λεπέν, για «συνέργεια σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας». Η είδηση που έπεσε σαν βόμβα συζητιέται έντονα στη Γαλλία ήδη, αλλά αφορά άμεσα και τη χώρα μας καθώς οι κατηγορίες έγιναν με βάση τεκμήρια για επαναπροωθήσεις/pushbacks και άλλες μορφές βασανιστηρίων σε συνεργασία με τις ελληνικές και τις λιβυκές αρχές.

Η Δικαιοσύνη άνοιξε την υπόθεση χάρη σε δύο οργανώσεις: Την «Λίγκα των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου» μέλος της FIDH – Διεθνούς Συνομοσπονδίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων με έδρα το Παρίσι και την «Utopia 56» (οργάνωση υπεράσπισης των δικαιωμάτων των εξόριστων). Η έρευνα αφορά τον άνθρωπο που είχε διατελέσει επικεφαλής της ευρωπαϊκής υπηρεσίας Frontex.

Οι οργανώσεις των οποίων την προσφυγή έκανε δεκτή η Δικαιοσύνη και ο αρμόδιος Εισαγγελέας στη Γαλλία λένε πως ο Λεζερί, είχε συμμετάσχει μέσα από τον θεσμικό του ρόλο σε επαναπροώθηση μεταναστών όπως και στην ανίχνευση από ελληνικές και λιβυκές αρχές, πλοίων μεταναστών ή και προσφύγων που προσπαθούσαν να πλησιάσουν την Ιταλία, με αποφάσεις που έθεταν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Επομένως, ακολούθησε μια πολιτική που είχε σαν στόχο να εμποδίσει έστω και με θυσία της ανθρώπινης ζωής, την είσοδο μεταναστών στην ΕΕ.

Την νομική διάσταση των κατηγοριών εξηγεί στο tvxs ο δικηγόρος και εμπειρογνώμονας ανθρωπίνων δικαιωμάτων Εμμανουήλ Αθανασίου Picardat.

«Είναι η πρώτη φορά που έρχεται ένα δικαστήριο να επιβεβαιώσει ότι υπάρχουν σοβαρές υπόνοιες εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας στη διαχείριση του προσφυγικού και του μεταναστευτικού στα ελληνικά σύνορα και στις ελληνικές θάλασσες καθώς και στον ευρύτερο χώρο της Μεσογείου

Στην ανακριτική διαδικασία θα εξετασθεί παράλληλα με την συνενοχή του Λεζερί και της Φρόντεξ, εάν υπήρξε όντως τέλεση εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή και εντός ενός Κράτους Μέλους της ΕΕ όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση αναφέρεται η Ελλάδα. Πρόκειται για πρωτοφανή και εξαιρετικά δυσμενή για τη χώρα εξέλιξη με σημαντικότατες προεκτάσεις, νομικές αλλά και πολιτικές σε εσωτερικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η νομική σύνδεση από την Γαλλική Δικαιοσύνη των επαναπροωθήσεων με τον όρο εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας είναι μια πραγματική βόμβα, για όλα τα de facto εμπλεκόμενα μέρη, Ελλάδα, Frontex και Ευρώπη».

Ο γαλλικός Tύπος σημειώνει ότι πρόκειται για μια ιδιαίτερα αμήχανη υπόθεση για τον Εθνικό Συναγερμό καθώς ο ευρωβουλευτής Φαμπρίς Λεζερί, εξελέγη το 2024 με το ψηφοδέλτιο υπό τον Ζορντάν Μπαρντελά και τώρα θεωρείται ύποπτος για συνέργεια σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και βασανιστήρια.

«Σκόπιμη και παράνομη πολιτική αποτροπής των μεταναστών»

Χάρη στην εμπεριστατωμένη έκθεση των δύο οργανώσεων το Εφετείο ζήτησε να οριστεί ανακριτής και να ξεκινήσει έρευνα.

Θυμίζουν ότι πριν αναλάβει καθήκοντα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο Φαμπρίς Λεζερί ήταν επικεφαλής της Frontex, της υπηρεσίας που είναι αρμόδια για τον έλεγχο των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με τη LDH, της οποίας η προσφυγή χρονολογείται από τον Απρίλιο του 2024, ο νυν ευρωβουλευτής της ακροδεξιάς φέρεται να «ενθάρρυνε» τις αναχαιτίσεις ελληνικών και λιβυκών αρχών.

Ο Φαμπρίς Λεζερί φέρεται να εφάρμοσε «μια σκόπιμη και παράνομη πολιτική αποτροπής των μεταναστών», όπως κατήγγειλε ο πρόεδρος της LDH, Πατρίκ Μποντουέν, στην εφημερίδα Le Monde κατά την κατάθεση της μήνυσης.

«Υπάρχει μάλιστα ταύτιση σκέψης και δράσης ανάμεσα στα καθήκοντά του ως εκτελεστικού διευθυντή της Frontex και στη σημερινή πολιτική του τοποθέτηση στο κόμμα RN». Σήμερα, ο δικηγόρος της οργάνωσης υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Εμανουέλ Νταούντ, εκφράζει την ικανοποίησή του που «για πρώτη φορά ένας Γάλλος ανακριτής θα εξετάσει τις συνθήκες της ενδεχόμενης ποινικής ευθύνης του Φαμπρίς Λεζερί για τη σφαγή που οδήγησε σε χιλιάδες θανάτους στη Μεσόγειο, ιδίως παιδιών και γυναικών».

Υπερασπιζόμενος τον εαυτό του, ο Φαμπρίς Λεζερί είχε καταγγείλει το 2024 «ανακριβείς ισχυρισμούς» που τους απέδιδε σε «πολιτικάντικους ελιγμούς», με στόχο –εν μέσω της προεκλογικής περιόδου των ευρωεκλογών– «να δυσφημήσουν το ψηφοδέλτιο του Εθνικού Συναγερμού». Ωστόσο, η LDH και η Utopia 56 επιμένουν και στηρίζουν το κατηγορητήριό τους σε δημοσιογραφικά άρθρα, εκθέσεις ΜΚΟ και ιδίως στην έκθεση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF), η οποία είχε προκαλέσει την παραίτηση του Φαμπρίς Λεζερί τον Απρίλιο του 2022. Η έκθεση αυτή είχε επιβεβαιώσει, μεταξύ άλλων, τη μαζική και παράνομη πρακτική των επαναπροωθήσεων αιτούντων άσυλο, αποδεικνύοντας ότι η Frontex ήταν πλήρως ενήμερη.

Τουλάχιστον 82.000 πρόσφυγες έχουν πεθάνει ή αγνοούνται από το 2014, ειδικά στη Μεσόγειο ο αριθμός φτάνει η οποία έχει εξελιχθεί στην πιο θανατηφόρα μεταναστευτική διαδρομή στον κόσμο, σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης. Ο αριθμός αυτός είναι πιθανόν πολύ μικρότερος από τον πραγματικό, σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οποία πρόσφατα ανέδειξε τις «σοβαρές παραβιάσεις» που υφίστανται οι μετανάστες «κρατούμενοι αυθαίρετα σε επίσημα και ανεπίσημα κέντρα κράτησης» στη Λιβύη.

Πηγή: tvxs.gr

Η Μπριζίτ Μπαρντό, η γαλλίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια που έγινε διεθνές σύμβολο του σεξ, πέθανε σε ηλικία 91 ετών.

Η Μπαρντό έγινε διεθνώς διάσημη με την ταινία του 1956 «Και ο Θεός δημιούργησε τη γυναίκα», που γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον τότε σύζυγό της Ρότζερ Βαντίμ, και για τις επόμενες δύο δεκαετίες ενσάρκωσε την ιδέα της  αρχετυπικής σεξουαλικής θηλυκότητας, τουλάχιστον με τα κυρίαρχα πρότυπα.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’70, ωστόσο, ανακοίνωσε την αποχώρησή της από την υποκριτική και άρχισε να δραστηριοποιείται όλο και περισσότερο στην πολιτική. Ενώ δραστηριοποιήθηκε έντονα στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ζώων, με εκείνα των ανθρώπων δεν τα πήγαινε και ιδιαίτερα καλά, καθώς διολίσθησε στον ρατσισμό και τελικά στην  ανοιχτή υποστήριξη του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου της Λεπέν, με αποτέλεσμα μια σειρά καταδικών για φυλετικό μίσος.

Εντυπωσιακό ξεκίνημα

Γεννημένη το 1934 στο Παρίσι, η Μπαρντό μεγάλωσε σε μια ευημερούσα, παραδοσιακή καθολική οικογένεια, αλλά διακρίθηκε ως χορεύτρια και της επιτράπηκε να σπουδάσει μπαλέτο, κερδίζοντας μια θέση στο διάσημο Conservatoire de Paris.

Ταυτόχρονα, βρήκε δουλειά ως μοντέλο, εμφανιζόμενη στο εξώφυλλο του Elle το 1950, ενώ ήταν ακόμα 15 ετών.

Ως αποτέλεσμα της δουλειάς της ως μοντέλο, της προσφέρθηκαν ρόλοι στον κινηματογράφο. Σε μια οντισιόν γνώρισε τον Βαντίμ, τον οποίο παντρεύτηκε το 1952, αφού συμπλήρωσε τα 18. Η Μπαρντό έπαιξε μικρούς ρόλους, με αυξανόμενη προβολή. Έπαιξε τον ερωτικό ρόλο του Ντιρκ Μπόγκαρντ στην ταινία Doctor at Sea, που γνώρισε μεγάλη επιτυχία στο εξωτερικό το 1955.

Αλλά ήταν η ταινία του Βαντίμ «Και ο Θεός δημιούργησε τη γυναίκα», στην οποία η Μπαρντό υποδύθηκε μια έφηβη στο Σαιν-Τροπέ, που εδραίωσε την εικόνα της και την μετέτρεψε σε διεθνές είδωλο. Η ταινία γνώρισε τεράστια επιτυχία στη Γαλλία, αλλά και διεθνώς, και εκτόξευσε τη Μπαρντό στην πρώτη γραμμή των Γαλλίδων ηθοποιών.

Όπως και για το κινηματογραφικό κοινό, η Μπαρντό γρήγορα έγινε πηγή έμπνευσης για διανοούμενους και καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων και οι νεαροί Τζον Λένον και Πολ ΜακΚάρτνεϊ, οι οποίοι ζήτησαν από τις τότε κοπέλες τους να βάψουν τα μαλλιά τους ξανθά, μιμούμενες την Μπαρντό.

Ο αρθρογράφος Ρέιμοντ Καρτιέ έγραψε ένα μακροσκελές άρθρο για το «le cas Bardot» στο Paris-Match το 1958, ενώ η Σιμόν ντε Μποβουάρ δημοσίευσε το διάσημο δοκίμιό της Brigitte Bardot and the Lolita Syndrome το 1959, παρουσιάζοντας την ηθοποιό ως την πιο απελευθερωμένη γυναίκα της Γαλλίας. Το 1969 η Μπαρντό επιλέχθηκε ως το πρώτο πραγματικό μοντέλο για τη Μαριάν, το σύμβολο της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Η καριέρα

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η Μπαρντό εμφανίστηκε σε μια σειρά από γνωστές γαλλικές ταινίες, όπως το υποψήφιο για Όσκαρ δράμα του Ανρί-Ζορζ Κλουζό «Η αλήθεια», η ταινία «Μια πολύ προσωπική υπόθεση» του Λουί Μαλ (με τον Μαρτσέλο Μαστρογιάννι) και η ταινία «Η περιφρόνηση» του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ.

Στη δεύτερη μισή της δεκαετίας, η Μπαρντό δέχτηκε μια σειρά από προσφορές από το Χόλιγουντ: μεταξύ αυτών ήταν το Viva Maria!, μια κωμωδία εποχής με φόντο το Μεξικό, με την Ζαν Μορό, και το Shalako, ένα γουέστερν με τον Σον Κόνερι.

Η Μπαρντό είχε παράλληλα και μουσική καριέρα, η οποία περιελάμβανε την ηχογράφηση της αρχικής έκδοσης του Je T’Aime … Moi Non Plus, το οποίο ο Gainsbourg είχε γράψει για εκείνη ενώ είχαν εξωσυζυγική σχέση. (Φοβούμενη το σκάνδαλο μετά την ανακάλυψη του τότε συζύγου της Gunter Sachs, η Bardot ζήτησε από τον Gainsbourg να μην το κυκλοφορήσει. Αυτός προχώρησε στην επανηχογράφηση του τραγουδιού με την Jane Birkin, με τεράστια εμπορική επιτυχία.)

Ωστόσο, η Μπαρντό βρήκε την πίεση της διασημότητας όλο και πιο ενοχλητική, δηλώνοντας στο Guardian το 1996: «Η τρέλα που με περιβάλλει πάντα μου φαινόταν εξωπραγματική. Ποτέ δεν ήμουν πραγματικά προετοιμασμένη για τη ζωή μιας σταρ». Αποσύρθηκε από την υποκριτική το 1973, σε ηλικία 39 ετών, μετά την παραγωγή της ιστορικής ρομαντικής ταινίας «Η διδακτική και χαρούμενη ιστορία του Κολινό». Το κύριο ενδιαφέρον της στράφηκε στην προστασία των ζώων, συμμετέχοντας σε διαμαρτυρίες κατά του κυνηγιού φώκιας το 1977 και ιδρύοντας το Ίδρυμα Brigitte Bardot το 1986.

Ακροδεξιά βύθιση

Στη συνέχεια, η Μπαρντό έστειλε επιστολές διαμαρτυρίας σε ηγέτες από όλο τον κόσμο για θέματα όπως η εξόντωση σκύλων στη Ρουμανία, η θανάτωση δελφινιών στις Νήσους Φερόε και η σφαγή γατών στην Αυστραλία. Επίσης, εξέφραζε τακτικά τις απόψεις της για τη θρησκευτική σφαγή ζώων. Το 2003, στο βιβλίο της «A Cry in the Silence» (Μια κραυγή στη σιωπή), υποστήριξε τις δεξιές πολιτικές και έβαλε στο στόχαστρο τους ομοφυλόφιλους άνδρες και τις λεσβίες, τους δασκάλους και τη λεγόμενη «ισλαμοποίηση της γαλλικής κοινωνίας», με αποτέλεσμα να καταδικαστεί για υποκίνηση φυλετικού μίσους.

Η Μπαρντό είχε μακρά ιστορία υποστήριξης του Εθνικού Μετώπου της Γαλλίας (το οποίο έκτοτε μετονομάστηκε σε Εθνικό Ράλι), δηλώνοντας στην εφημερίδα Guardian: «Σχετικά με την τρομακτική αύξηση της μετανάστευσης, συμφωνώ απόλυτα με τις απόψεις του [Ζαν-Μαρί Λεπέν]». Το 2006, σε επιστολή προς τον τότε υπουργό Εσωτερικών Νικολά Σαρκοζί, ανέφερε ότι ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Γαλλίας «καταστρέφει τη χώρα μας επιβάλλοντας τις πράξεις του».

Η Μπαρντό παντρεύτηκε τέσσερις φορές: με τον Βαντίμ μεταξύ 1952 και 1957, τον Ζακ Σαριέ μεταξύ 1959 και 1962 (με τον οποίο απέκτησε ένα γιο, τον Νικόλα, το 1960), τον Σακς (1966-1969) και τον πρώην σύμβουλο του Λεπέν, Μπερνάρ ντ’Ορμάλ, τον οποίο παντρεύτηκε το 1992. Επίσης, είχε μια σειρά από σχέσεις υψηλού προφίλ, μεταξύ άλλων με τον Ζαν-Λουί Τριντιγκάν και τον Γκενσμπούρ.

Η γαλλική Εθνική Ένωση Δημοσιογράφων (SNJ) και η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων (IFJ) ανακοίνωσαν σήμερα ότι προσέφυγαν στη δικαιοσύνη στο Παρίσι εναντίον των ισραηλινών αρχών για «παρεμπόδιση της ελευθερίας άσκησης της δημοσιογραφίας» επειδή εμπόδισαν τους Γάλλους δημοσιογράφους να καλύψουν τον πόλεμο στη Λωρίδα της Γάζας.

Σύμφωνα με τις οργανώσεις του Τύπου, αυτές οι πράξεις ενδέχεται να συνιστούν «εγκλήματα πολέμου», τα οποία μπορεί να ερευνήσει η αντιτρομοκρατική εισαγγελία του Παρισιού καθώς διαπράχθηκαν εις βάρος Γάλλων.

«Η προσφυγή αυτή είναι η πρώτη που έχει κατατεθεί μέχρι τώρα με βάση το αδίκημα της παρεμπόδισης της ελευθερίας άσκησης της δημοσιογραφίας», αναφέρουν οι ενάγοντες στην προσφυγή τους που εκτείνεται σε περίπου 100 σελίδες και την οποία έδωσε στη δημοσιότητα ο ιστότοπος franceinfo.

«Στην προσφυγή (…) καταγγέλλεται μια συντονισμένη, ενίοτε βίαιη παρεμπόδιση, που δεν επιτρέπει στους Γάλλους δημοσιογράφους να εργάζονται στα παλαιστινιακά εδάφη και η οποία υπονομεύει την ελευθερία του Τύπου», σχολίασε η Λουίζ ελ Γιαφί μία από τις δικηγόρους που κατέθεσαν την προσφυγή.

Παράλληλα η συνάδελφός της Ινές Νταβό επεσήμανε ότι στην προσφυγή «τονίζεται η αυξανόμενη ανασφάλεια που αντιμετωπίζουν οι Γάλλοι δημοσιογράφοι στη Δυτική Όχθη (…) Αυτές οι επιθέσεις, κατά παράβαση του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, αποτελούν επίσης εγκλήματα πολέμου».

Στο μεταξύ ένας Γάλλος δημοσιογράφος, που εργάζεται για πολλά γαλλόφωνα μέσα και ο οποίος θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του, κατέθεσε επίσης προσφυγή: καταγγέλλει την «επίθεση» που δέχθηκε από εποίκους στη διάρκεια ρεπορτάζ στις κατεχόμενες παλαιστινιακές περιοχές.

Οι Δημοσιογράφοι χωρίς Σύνορα (RSF) έχουν καταγράψει περισσότερους από 210 θανάτους δημοσιογράφων από την έναρξη των ισραηλινών στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Γάζα, σε αντίποινα για την επίθεση της Χαμάς εναντίον του Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023.

Σοβαρά νομικά προβλήματα έχουν προκύψει για τη διάσημη μάρκα νερού Perrier, καθώς μια καταναλωτική ένωση ισχυρίζεται πως υποβάλλεται σε επεξεργασίες που το καθιστούν λιγότερο φυσικό.

Η Nestle, η ιδιοκτήτρια του αγαπημένου από πολλούς μεταλλικού νερού, αναμένει την απόφαση του γαλλικού δικαστηρίου για το μέλλον της διάθεσης του Perrier στα ράφια των καταστημάτων.Σύμφωνα με το Reuters, η ετυμηγορία αναμένεται σήμερα (18/11), η οποία αφορά στην απόσυρση του εμφιαλωμένου νερού, καθώς η καταναλωτική ένωση UFC-Que Choisir ζήτησε επείγουσα παρέμβαση σχετικά με αυτό που ισχυρίζεται ότι αποτελεί παραπλανητικό μάρκετινγκ της μάρκας ως «φυσικό» μεταλλικό νερό.

Κυβερνητικό σκάνδαλο με φόντο το νερό

Η κίνηση αυτή αποτελεί την τελευταία εξέλιξη σε ένα συνεχιζόμενο σκάνδαλο που αφορά τη μάρκα Nestle, από τότε που τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν πέρυσι ότι η Perrier και πολλοί άλλοι παραγωγοί μεταλλικού νερού επεξεργάζονταν παράνομα το νερό τους για να αποτρέψουν μόλυνση.

Μια έρευνα που ανατέθηκε από τη γαλλική Γερουσία διαπίστωσε τον Μάιο ότι η γαλλική κυβέρνηση είχε συγκαλύψει τη χρήση επεξεργασιών για χρόνια.

Η Nestle δήλωσε ότι λυπάται για τη χρήση επεξεργασιών και έκτοτε σταμάτησε να τις χρησιμοποιεί, στρεφόμενη αντ’ αυτού στη μικροδιήθηση, η οποία, όπως λέει, είναι ασφαλής και δεν αλλοιώνει τη μεταλλική σύνθεση του νερού της.

Οι ισχυρισμοί της καταναλωτικής ένωσης 

Η UFC-Que Choisir από την πλευρά της, υποστηρίζει ότι η μικροδιήθηση είναι ένα άλλο είδος επεξεργασίας που δεν έχει εγκριθεί από τις αρχές και, δεδομένης της χρήσης της για την απομάκρυνση ρύπων, υποδηλώνει ότι θα μπορούσε να υπάρχει πιθανός κίνδυνος για την υγεία.

«Τα νερά Perrier που φέρουν την ένδειξη "φυσικά μεταλλικά νερά" δεν είναι φυσικά. Η Nestle έχει χρησιμοποιήσει και συνεχίζει να χρησιμοποιεί παράνομες επεξεργασίες για αυτήν την κατηγορία νερού», δήλωσε η UFC-Que Choisir τον Ιούνιο, όταν έφερε την υπόθεση στο δικαστήριο.

«Αμφισβητούμε έντονα όλους τους ισχυρισμούς της UFC Que Choisir», δήλωσε εκπρόσωπος της Nestle, Waters France, πριν από την απόφαση που αναμένεται από το δικαστήριο της Nanterre σήμερα (18/11) το απόγευμα.

Διάσημη για τις πράσινες γυάλινες φιάλες της σε σχήμα δάκρυ, η Perrier παράγεται από πηγές νερού στη νότια Γαλλία από τα τέλη του 19ου αιώνα και διατίθεται σε όλο τον κόσμο. Το τμήμα Waters της Nestle είναι ιδιοκτήτης της μάρκας από το 1992.

Τον Ιούλιο, η Nestle απέσυρε το σύστημα μικροδιήθησης 0,2 μικρών στο εργοστάσιό της στο Vergeze μετά από αίτημα των τοπικών αρχών και το αντικατέστησε με ένα σύστημα 0,45 μικρών, το οποίο χρησιμοποιεί ήδη για το νερό Vittel και το οποίο έχει συζητήσει με τις αρχές.

Το νέο σύστημα διήθησης αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου φακέλου που αναμένει την έγκριση των τοπικών αρχών για τη συνέχιση της παραγωγής μεταλλικού νερού στο Vergeze.