Την παραίτησή του ανακοίνωσε σήμερα ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, Μπόργκε Μπρέντε, μετά από εβδομάδες ερευνών για τη σχέση του με τον καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα Τζέφρι Επσταϊν. 

Ο Μπρέντε, ο οποίος ανέλαβε την προεδρία του WEF το 2017, ανακοίνωσε την απόφασή του μετά από αποκαλύψεις του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης πως ο Νορβηγός παράγων είχε τρία επαγγελματικά δείπνα με τον Επσταϊν και πολλαπλές επικοινωνίες μέσω μέιλ και SMS. 

«Μετά από προσεκτική σκέψη, αποφάσισα να παραιτηθώ από τη θέση του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Η θητεία μου εδώ, που διήρκεσε 8,5 χρόνια, ήταν εξαιρετικά ικανοποιητική», δήλωσε.

«Είμαι ευγνώμων για την απίστευτη συνεργασία με τους συναδέλφους και τους συνεργάτες μου και πιστεύω ότι τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για το φόρουμ να συνεχίσει το σημαντικό του έργο χωρίς περισπασμούς», πρόσθεσε ο Μπρέντε, ο οποίος είχε διατελέσει και υπουργός Εξωτερικών της Νορβηγίας.

Στην ανακοίνωσή του δεν έκανε καμία αναφορά στο σκάνδαλο Επσταϊν με το οποίο φέρεται να συνδέεται. 

Σε ξεχωριστή δήλωση, οι Αντρέ Χόφμαν και Λάρι Φινκ, συμπρόεδροι του φόρουμ με έδρα τη Γενεύη που διοργανώνει την ετήσια Σύνοδο Κορυφής του Νταβός, δήλωσαν ότι η ανεξάρτητη έρευνα ανεξάρτητου εξωτερικού συμβούλου για τις σχέσεις του Μπρέντε με τον Επσταϊν έχει ολοκληρωθεί.

Οπως γνωστοποίησαν οι ίδιοι, προσωρινός διάδοχος του Μπρέντε θα αναλάβει ο Αλόις Τσβίγκι του WEF, ενώ το διοικητικό συμβούλιο του φόρουμ θα επιβλέπει τη μετάβαση ηγεσίας μέχρι την εύρεση ενός μόνιμου διαδόχου. 

Πηγή: Reuters

Τα αρχεία Έπσταϊν, η τεράστια κρυψώνα με τα ανατριχιαστικά email που αντάλασσαν ο παιδόφιλος και σεξουαλικός εγκληματίας Τζέφρι Έπσταϊν και ο κύκλος του, μάς δίνουν μια γεύση για τον χαρακτήρα της σύγχρονης ελίτ και ο πώς λειτουργεί η εξουσία στις σκιές, πέρα ​​από κάθε εμβέλεια δημοκρατικού ελέγχου.

Δύο είναι τα κυρίαρχα θέματα που εντοπίζει κανείς στα email του Έπσταϊν: το βάθος του μισογυνισμού και η επιθυμία για πληροφορίες.

Οι λέξεις «σκύλα» και «μ@@νί» διαπερνούν τις μεταξύ τους συζητήσεις. Ο Έπσταϊν περιγράφει μια γυναίκα που δεν κατονομάζεται ως «ζαρωμένη γριά, απλώς επειδή είναι ριψοκίνδυνη [sic] νομίζει ότι μπορεί να μιλάει υποτιμητικά σε όλους… σακουλάκια με τυρί cottage στο παντελόνι της… πικρόχολη γριά Εβραία».

 «Συνάντησέ με στο μάθημα στις 9:30… Υποσχέσου μου άφθονο [sic] νεαρό @@», έστειλε σε email ένας ανώνυμος χρήστης στον Έπσταϊν. Ορισμένες συνομιλίες υπονοούν μια πολύ πιο σκοτεινή ιστορία. «Σας ευχαριστώ για τη διασκεδαστική βραδιά», είπε κάποιος του οποίου το όνομα έχει κρυφτεί. «Το κοριτσάκι σας ήταν λίγο άτακτο».

Αυτά ήταν ιδιωτικά μηνύματα, που δεν προορίζονταν ποτέ για δημόσια προβολή. Παρ’ όλα αυτά, αποκαλύπτουν πώς συμπεριφέρεται η «τάξη του Έπσταϊν» όταν νομίζει ότι κανείς δεν παρακολουθεί.

Πέρα από τον μισογυνισμό και την ηθική αθλιότητα, τα αρχεία παρέχουν επίσης μια εικόνα του πώς λειτουργεί η εξουσία για να διατηρηθεί. Ο Έπσταϊν, ο οποίος έκανε την περιουσία του ως χρηματοδότης, δεν ήταν απλώς ένας σεξουαλικός θηρευτής, αλλά ο δημιουργός ενός τεράστιου δικτύου επιρροής που έγινε κόμβος στη γεωπολιτική: ένα δίκτυο που έφερε κοντά τους πλούσιους, τους ισχυρούς και τους φαινομενικά έξυπνους – πολιτικούς και επιχειρηματίες, υψηλά ιστάμενους στον χώρο της τεχνολογίας και κινηματογραφιστές, επιστήμονες και ακαδημαϊκούς, όπως σημειώνει ο Observer.

Στον κύκλο του Έπσταϊν παραμόνευαν ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, ο Μπιλ Κλίντον και ο Εχούντ Μπαράκ, ο Πίτερ Θιλ και ο Ρίτσαρντ Μπράνσον, ο Γούντι Άλεν και ο Έλον Μασκ. Ακόμα και ο φιλόσοφος Νόαμ Τσόμσκι ήταν εκεί και συμβούλευε τον Έπσταϊν για το πώς να αντιμετωπίσει «την υστερία που έχει αναπτυχθεί σχετικά με την κακοποίηση των γυναικών».

Το σεξ και ο βιασμός μπορεί να ήταν μια εμμονή για πολλούς εντός του δικτύου του Έπσταϊν, αλλά ήταν επίσης, στο μυαλό τους, η αφρόκρεμα: μια ευκαιρία για κάποια πράξη διαφθοράς μακριά από τον δημόσιο έλεγχο, ενώ παράλληλα επιδίωκαν τα έργα τους που αποσκοπούσαν στην αναζήτηση εξουσίας και στην απόκτηση χρήματος.

Αυτό που έδινε τροφή στο δίκτυο του Έπσταϊν ήταν οι πληροφορίες. Μερικές φορές ήταν απλώς κουτσομπολιά. «Είδα τον Ματ Σι με τον DJT σε τουρνουά γκολφ και ξέρω γιατί ήταν εκεί», έστειλε με email στον Έπσταϊν το πρώην στέλεχος του Τραμπ, Νίκολας Ρίμπις. Και μετά υπήρχε το είδος των πληροφοριών που παρείχε ο Μάντελσον: γνώσεις μεγάλης αξίας που έδιναν σε όσους τις κατείχαν ένα πλεονέκτημα, είτε σε συναλλαγές με κυβερνήσεις, εταιρείες είτε με απατεώνες.

Ο Έπσταϊν, η αράχνη στο κέντρο του ιστού, εκμεταλλευόταν όλες αυτές τις πληροφορίες, μερικές φορές ενεργώντας ως εκείνος που κάνει το «προξενιό», φέρνοντας κοντά ανθρώπους που πίστευε ότι είχαν κοινά ενδιαφέροντα, μερικές φορές παρέχοντας στους ανθρώπους της εμπιστοσύνης του γνώσεις που θα μπορούσαν να αποδειχθούν κερδοφόρες και συνεχώς ενίσχυε τη δική του δύναμη και επιρροή.

Οι φιλελεύθερες δημοκρατίες συνήθως προσπαθούν να διατηρούν μια ορισμένη απόσταση μεταξύ της κυβέρνησης και της κερδοσκοπίας ή τουλάχιστον να παρουσιάζουν μια εντύπωση ακεραιότητας. Υπάρχουν μητρώα συμφερόντων, η τοποθέτηση μετοχών σε τυφλά trusts κατά την άσκηση των καθηκόντων τους και ούτω καθεξής.

Ωστόσο, η «περιστρεφόμενη πόρτα» μεταξύ κυβέρνησης και επιχειρήσεων, και η αξία των γνώσεων και των επαφών που κατέχουν οι πολιτικοί ηγέτες, είναι κεντρικής σημασίας για τη λειτουργία της εξουσίας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Τζορτζ Όσμπορν, μετά την αποχώρησή του από το αξίωμα, έγινε σύμβουλος της επενδυτικής εταιρείας BlackRock και τώρα είναι διευθύνων σύμβουλος της αμερικανικής πρωτοπόρου τεχνολογίας OpenAI. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Τόνι Μπλερ έχει, κατά καιρούς, διατελέσει σύμβουλος της JP Morgan, της Zurich Insurance Group, της PetroSaudi και των κυβερνήσεων του Κουβέιτ και του Καζακστάν.

Ο Μάντελσον βραχυκύκλωσε αυτή τη διαδικασία, λειτουργώντας, όπως όλα δείχνουν, ως λομπίστας ενώ ήταν ακόμα στην κυβέρνηση. Πολλοί το αποδίδουν στην εμμονή του με τον πλούτο και την εξουσία και στην ανήθικη πολιτική του. Αλλά αυτά δεν είναι τα μοναδικά, προσωπικά χαρακτηριστικά του Μαντελσον. Ήταν απλώς ένας από τους δράστες σε ένα δίκτυο που είχε δημιουργηθεί προσεκτικά.

Η απέχθεια για την φιλελεύθερη ελίτ είναι ένα κυρίαρχο χαρακτηριστικό της σύγχρονης πολιτικής. Οι αποκαλύψεις για τον Έπσταϊν αναμένεται να εμβαθύνουν αυτή την απέχθεια και να προσφέρουν περισσότερη τροφή στην ακροδεξιά. Η ντροπή του Μάντελσον και η αδιαφορία του Κιρ Στάρμερ αναμφίβολα θα ενισχύσουν τις πιθανότητες του Reform UK στις επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές στο Γκόρτον και το Ντέντον.

Αυτό που αποκαλύπτουν, ωστόσο, τα αρχεία του Έπσταϊν είναι το πώς οι «αντι-ελίτ» αποτελούν οι ίδιοι ένα μεγάλο μέρος της ελίτ.

Το δίκτυο του Έπσταϊν περιλάμβανε βασικά πρόσωπα του MAGA: Τραμπ, Θιλ, Μασκ, Στιβ Μπάνον και πολλούς άλλους. Παρά το γεγονός ότι περιφρονούσε τον Τραμπ, ο Έπσταϊν ήταν ανοιχτός στις ιδέες του δεξιού λαϊκισμού. Σε μια συνομιλία με τον Θιλ, χαιρέτισε το Brexit λέγοντας πως σηματοδοτεί μια «επιστροφή στον φυλετισμό, σε αντίθεση με την παγκοσμιοποίηση, σε καταπληκτικές νέες συμμαχίες», καθώς και τις δυνατότητες ανοίγματος νέων οδών για πλουτισμό, επειδή «το να βρίσκεις πράγματα που οδεύουν προς την κατάρρευση ήταν πολύ πιο εύκολο από το να βρεις την επόμενη ευκαιρία».

Είτε χαρακτηρίζεται ως «φιλελεύθερη» είτε «λαϊκίστικη», «παγκοσμιοποιημένη» είτε «εθνικιστική», κάθε φατρία της ελίτ εκπροσωπείται στα αρχεία Έπσταϊν.

Πηγή: news247.gr

Σφοδρές αντιδράσεις προκαλεί στους επιζώντες του κυκλώματος σεξουαλικής εκμετάλλευσης του Τζέφρι Έπσταϊν η μαζική – και πιθανόν τελευταία – δημοσιοποίηση ερευνητικών εγγράφων που βρίσκονταν στα χέρια της κυβέρνησης.

Στα αρχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το Υπουργείο Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών την Παρασκευή (30/1) περιλαμβάνονται καταγγελίες που εμπλέκουν ευθέως τον Ντόναλντ Τραμπ σε πράξεις σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων, στο πλαίσιο του δικτύου του Τζέφρι Έπσταϊν.

Οι δικηγόροι των θυμάτων καταγγέλλουν ότι ο τρόπος διάθεσης του υλικού είναι «εξοργιστικός», με «άτσαλες» περικοπές και λογοκρισίες, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις εκτέθηκαν δημόσια στοιχεία ταυτότητας επιζώντων, την ίδια στιγμή που – όπως υποστηρίζουν – παραμένει θολό το σκέλος της λογοδοσίας όσων φέρονται να ωφελήθηκαν από το κύκλωμα.

Η Σίγκριντ Μακόλεϊ, συνεργάτιδα του δικηγορικού γραφείου Boies Schiller Flexner που εκπροσωπεί τα θύματα του sex trafficking, τόνισε ότι «είναι πέρα από κάθε αμφιβολία» πως κομβικό κομμάτι της εκτεταμένης επιχείρησης σεξουαλικής διακίνησης του Έπσταϊν και της καταδικασμένης συνεργάτιδάς του Γκισλέιν Μάξγουελ ήταν η «παροχή νεαρών γυναικών και κοριτσιών σε άλλους πλούσιους και ισχυρούς ανθρώπους». Όπως είπε, αυτή η πρακτική έδινε στους δύο «έλεγχο και δύναμη» πάνω σε άτομα που εμπλέκονταν στο κύκλωμα, ακριβώς επειδή εκτίθεντο.

Κατά τη Μακόλεϊ, όσοι «βρεθούν μπλεγμένοι στη λάσπη» των νέων αποκαλύψεων θα επιχειρήσουν να αρνηθούν και να πάρουν αποστάσεις – «όμως αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι έτσι ακριβώς λειτουργούσε η επιχείρηση sex trafficking», σημείωσε.

• Διαβάστε: Μπιλ Γκέιτς / Οργισμένη διάψευση μετά τη δημοσιοποίηση νέων αρχείων Έπσταϊν: «Απολύτως ψευδή»

Τρία εκατομμύρια αρχεία και οξύτατες καταγγελίες για έκθεση θυμάτων

Οι τοποθετήσεις έγιναν μετά τη δημοσιοποίηση περίπου 3 εκατομμυρίων αρχείων από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, υπό την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ.

Όσοι εξέτασαν άμεσα μέρος του υλικού αναφέρουν ότι περιλαμβάνονται αναφορές και αλληλογραφία με γνωστά πρόσωπα, όπως ο δισεκατομμυριούχος Έλον Μασκ και ο υπουργός Εμπορίου Χάουαρντ Λάτνικ – οι οποίοι είχαν κατά καιρούς συνδεθεί με τον Έπσταϊν, χωρίς να έχουν κατηγορηθεί για παράνομη πράξη.

Ο αναπληρωτής γενικός εισαγγελέας Τοντ Μπλανς ανέφερε ότι ορισμένες κατηγορίες σελίδων εξαιρέθηκαν από τη δημοσιοποίηση, όπως προσωπικά αναγνωριστικά στοιχεία θυμάτων, ιατρικοί φάκελοι, εικόνες σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών, καθώς και υλικό που αφορά εν εξελίξει υποθέσεις.

Ωστόσο, ο δικηγόρος θυμάτων Μπραντ Έντουαρντς δήλωσε στο ABC News ότι έγιναν σοβαρά λάθη στις περικοπές, με αποτέλεσμα να αποκαλύπτονται ταυτότητες.

«Δεχόμαστε συνεχώς τηλεφωνήματα από θύματα, γιατί τα ονόματά τους – παρότι δεν είχαν ποτέ δημοσιοποιηθεί και ήταν εντελώς άγνωστα στο κοινό – κυκλοφόρησαν πλέον για δημόσια κατανάλωση», είπε, κάνοντας λόγο για «κυριολεκτικά χιλιάδες λάθη».

Στο ίδιο πνεύμα, η δικηγόρος Τζένιφερ Φρίμαν υποστήριξε ότι ο χειρισμός των αρχείων είναι «χάος από την αρχή», με «πρόχειρες, βαριές λογοκρισίες», οι οποίες τελικά «εκθέτουν τις ταυτότητες των επιζώντων».

Υπενθύμισε επίσης ότι η δημοσιοποίηση καθυστέρησε, παρότι υπήρχε προθεσμία που είχε τεθεί από το Κογκρέσο και έληξε τον Δεκέμβριο.

Όπως τόνισε, οι επιζώντες και οι υποστηρικτές τους «δεν θα επιτρέψουν στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση να “αδειάσει” μερικά εκατομμύρια έγγραφα και να αποτινάξει από πάνω της μία από τις μεγαλύτερες αποτυχίες επιβολής του νόμου στην ιστορία των ΗΠΑ».

Παράλληλα, κατηγόρησε το υπουργείο ότι «κρύβει τα ονόματα των δραστών, ενώ εκθέτει τους επιζώντες».

• Διαβάστε επίσης: Έλον Μασκ / Τι απαντά για την εμπλοκή του ονόματός του στα νέα ντοκουμέντα Έπσταϊν

«Επιβεβαιώνουν όσα λένε τα θύματα εδώ και χρόνια»

Άλλος δικηγόρος, ο Σπένσερ Κούβιν, επικαλέστηκε καταθέσεις θυμάτων, σύμφωνα με τις οποίες ο Έπσταϊν «παρείχε» κορίτσια σε διάσημα και προβεβλημένα πρόσωπα – «συνήθως» ως «εξυπηρετήσεις» με την προσδοκία ανταλλάγματος.

Κατά τον ίδιο, τα νέα έγγραφα «απλώς επιβεβαιώνουν όσα λένε οι επιζώντες από την πρώτη στιγμή».

Σε ξεχωριστή παρέμβαση, ομάδα 20 επιζωσών υποστήριξε ότι το «χαρτοβασίλειο» των εγγράφων παρουσιάζεται ως διαφάνεια, στην πράξη όμως «θωρακίζει ισχυρούς» και «εκθέτει όσους υπέστησαν κακοποίηση».

«Ως επιζώσες, δεν θα έπρεπε εμείς να είμαστε εκείνες που κατονομάζονται, ελέγχονται εξονυχιστικά και επανατραυματίζονται, ενώ όσοι διευκόλυναν τον Έπσταϊν συνεχίζουν να ωφελούνται από τη μυστικότητα», ανέφερε η δήλωσή τους.

«Για ακόμη μία φορά, τα ονόματά μας και στοιχεία που μας ταυτοποιούν βγαίνουν στη φόρα, ενώ οι άνδρες που μας κακοποίησαν παραμένουν κρυμμένοι και προστατευμένοι. Αυτό είναι εξοργιστικό».

Παράλληλες αιχμές από τη Μάξγουελ και πολιτική πίεση στο υπουργείο

Ενδιαφέρον είναι ότι η θέση αυτή «συναντά» – έστω και αμήχανα – ισχυρισμούς της ίδιας της Μάξγουελ, η οποία σε δικόγραφά της με τα οποία επιδιώκει να ανατραπεί η καταδίκη της (τέλη 2021) υποστήριξε ότι 25 φερόμενοι ως συνεργοί του Έπσταϊν κατέληξαν σε «μυστικούς συμβιβασμούς» με τα θύματά τους.

Στα ίδια έγγραφα αναφέρεται ότι «κανείς από αυτούς δεν διώχθηκε και κανείς δεν αποκαλύφθηκε» στη Μάξγουελ, η οποία καταδικάστηκε το 2022 σε 20 χρόνια κάθειρξης, προσθέτοντας ότι «θα τους είχε καλέσει ως μάρτυρες αν το γνώριζε».

Στο πολιτικό επίπεδο, οι διακομματικοί εισηγητές του νόμου διαφάνειας που οδήγησε στη δημοσιοποίηση έστειλαν επίσημη επιστολή προς τον Μπλανς, ζητώντας πρόσβαση στα αλογόκριτα αρχεία ώστε το Κογκρέσο να ασκήσει τον εποπτικό του ρόλο.

«Το Κογκρέσο δεν μπορεί να αξιολογήσει σωστά τον χειρισμό των υποθέσεων Έπσταϊν και Μάξγουελ χωρίς πρόσβαση σε ολόκληρο το αρχείο», έγραψαν ο Δημοκρατικός βουλευτής της Καλιφόρνια Ρο Χάνα και ο Ρεπουμπλικανός της Κεντάκι Τόμας Μάσι.

Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Τσακ Σούμερ κατηγόρησε επίσης την υπουργό Δικαιοσύνης Παμ Μπόντι ότι δεν τηρείται ο νόμος: «Κάθε μέλος αυτού του σώματος ψήφισε ότι όλα τα αρχεία Έπσταϊν πρέπει να δοθούν στη δημοσιότητα…Δεν είμαστε ικανοποιημένοι ότι ο νόμος εφαρμόζεται. Πιστεύουμε ότι δεν εφαρμόζεται», είπε.

Το Σάββατο, η βουλευτής από το Μπρονξ Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτές έγραψε σε ανάρτησή της στην πλατφόρμα X ότι ακόμη και με όσα περιλαμβάνει η συγκεκριμένη δημοσιοποίηση, πρόκειται για «μειοψηφία» των αρχείων και ότι είναι «μόνο όσα ήταν διατεθειμένοι να δώσουν» – κατά την άποψή της, σε αντίθεση με την υποχρέωση πλήρους δημοσιοποίησης που προβλέπει ο νόμος.

Η απάντηση του υπουργείου

Σε δήλωσή του προς το ABC News, το Υπουργείο Δικαιοσύνης ανέφερε ότι «συντόνισε στενά» τη διαδικασία με τα θύματα και τους δικηγόρους τους, ώστε να γίνουν οι αναγκαίες περικοπές/λογοκρισίες.

Πρόσθεσε ότι θέλει να διορθώσει άμεσα τυχόν σφάλματα και δημιούργησε ειδικό email επικοινωνίας για ζητήματα λογοκρισίας.

Λίγο πριν από τη δημοσιοποίηση, ο Μπλανς είπε ότι υπάρχει «δίψα για πληροφορίες» που πιθανότατα «δεν θα ικανοποιηθεί» ακόμη και μετά την ανάγνωση των εγγράφων: «Δεν μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτό», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο Έπσταϊν πέθανε σε ομοσπονδιακή κράτηση το 2019.