Ο εικαστικός δημιουργός Ανδρέας Finch ή Finch of Athens, όπως είναι ευρύτερα γνωστός σε συνεργασία με την Art Place – Kyriakos Petalidis gallery, παρουσιάζει την έκθεση ‘Περί Πτερύγων Ανέμων - Τα Αθηναϊκά Περίπτερα’
Πρόκειται για μια αποτύπωση της ιστορίας και της εξέλιξης των περίπτερων της Αθήνας, μέσα από 20 τρισδιάστατες, ποικίλων μεγεθών, εικαστικές δημιουργίες ιστορικών περιπτέρων όπως αυτά εμφανίζονται σε φωτογραφικές απεικονίσεις.
Η έκθεση, που είναι απόρροια μακροχρόνιας έρευνας, του Ανδρέα Finch καταγράφει και παρουσιάζει τη σταδιακή πορεία των αθηναϊκών περιπτέρων από τις αρχές του περασμένου αιώνα μέχρι και σήμερα, με έμφαση στην ιστορική, αρχιτεκτονική και την λαογραφική τους εξέλιξη στον χρόνο.
Η δημιουργική αποτύπωση ξεκινάει από τα πρώτα πολυγωνικά κιόσκια της πλατείας Συντάγματος όπως παρουσιάζονται στις καρτ-ποστάλ της εποχής, παρουσιάζεται το πρώτο ‘’Μινιόν’’ στα Χαυτεία, οι ‘’Μούσες’’ της πλατείας Ομονοίας, μέχρι τον ‘’Κουτάλα’’ της Γλυφάδας και το περίπτερο που κατέρρευσε στην οδό Πανεπιστημίου, κατά τη διάρκεια των έργων του metro το 1997.
Το σκεπτικό της έκθεσης θα παρουσιάσουν, ο συγγραφέας Θανάσης Κάππος, η αρθρογράφος Έλενα Ντάκουλα, ο καλλιτεχνικός επιμελητής Κυριάκος Πεταλίδης και ο δημιουργός Ανδρέας Finch.
Η έκθεση Περί Πτερύγων Ανέμων - Τα Αθηναϊκά Περίπτερα που πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων, θα φιλοξενηθεί στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων – Φουαγιέ, από τις 22 Ιανουαρίου έως τις 22 Φεβρουαρίου.
Τόπος έκθεσης : Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων / Ακαδημίας 50 Εγκαίνια: Πέμπτη 22 Ιανουαρίου & ώρα 5μμ
Ερωτήματα αναφορικά με τις συνθήκες που έπεσε το ελικόπτερο με πιλότο τον Παναγιώτη Βλαχάκο στα Ίμιαέθεσε ο αδερφός του και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Νίκος Βλαχάκος, μιλώντας στην εκπομπή «10 παντού» του OPEN.
Τριάντα χρόνια μετά τα μοιραία περιστατικά ο κ. Βλαχάκος υποστηρίζει πως το ελικόπτερο «δεν έπεσε λόγω του κακού καιρού» και υπάρχουν «ντοκουμέντα» που μπορούν να αποκαλύψουν την «αλήθεια».
Όπως δήλωσε στην εκπομπή «10 παντού» του OPEN, «υπήρξαν και υπάρχουν ακόμα, δεν ξέρω πού ακριβώς βρίσκονται, απόρρητα σήματα που καταγράφηκαν μετά την πτώση του ελικοπτέρου, κασέτες που αποκαλύπτουν όλο εκείνο το τραγικό συμβάν» που δείχνουν -σύμφωνα με τον ίδιο- πως το ελικόπτερο δεν έπεσε λόγω κακών καιρικών συνθηκών.
«Ντοκουμέντα μπορούν να αποκαλύψουν την αλήθεια»
Τα ντοκουμέντα αυτά, υποστηρίζει, «μπορούν να αποκαλύψουν την αλήθεια. Ένα ελικόπτερο δεν πέφτει από τον κακό καιρό. Μπορούσε να πετάξει (...)».
Σε άλλο σημείο δήλωσε πως το πόρισμα δεν έλεγε τότε για ποιον λόγο έπεσε το ελικόπτερο: «Εάν και εφόσον κρίνεται σκόπιμο πως μπορεί να έρθει στην επικαιρότητα, μπορεί να ανοίξει ξανά ο φάκελος των Ιμίων για να αποδοθεί τι συνέβη εκείνο το βράδυ».
«Παρέλαβα το πραγματικό κράνος του αδερφού μου μετά από μια 7ετία» - «Στον πατέρα μου είχαν δώσει άλλο»
Ο κ. Βλαχάκος είπε επίσης ότι «όταν το ελικόπτερο ανασύρθηκε και ήρθε στη βάση ελικοπτέρων του Πολεμικού Ναυτικού, το επισκεφθήκαμε οι συγγενείς των ηρώων. Μπορώ να επιβεβαιώσω πως από την εικόνα που είδαμε το ελικόπτερο δεν είχε βληθεί. Σας θέτω όμως ένα ερώτημα (σ.σ. είπε απευθυνόμενος στον αντιπτέραρχο ε.α. κ. Παπανικολάου). Ήταν όλα τα κομμάτια του ελικοπτέρου αυτά που είδαμε ή υπήρχαν κι άλλα;».
Σε ερώτηση του Νίκου Στραβελάκη αν με αυτά τα δεδομένα ζητά να ανοίξει εκ νέου ο φάκελος της υπόθεσης, ο κ. Βλαχάκος απάντησε θετικά.
Απαντώντας, ο αντιπτέραρχος Παπανικολάου υποστήριξε ότι «δεν μπορούσαν να είναι όλα. Αλλά από αυτά που υπήρχαν και είδα σε φωτογραφίες, δεν υπήρχε πουθενά αεροσκάφος χτυπημένο από βλήμα». Ωστόσο, ο Νίκος Βλαχάκος υποστήριξε πως «μπορούσαν να τα βρουν όλα και είμαι βέβαιος πως τα έχουν βρει όλα γιατί έχω και φωτογραφία από το Σόναρ που εντόπισε ολόκληρο το ελικόπτερο».
Το πραγματικό κράνος του αδερφού μου το πήρα πριν 7 χρόνια
«Μετά από χρόνια, άλλωστε ψαράς ανέσυρε το κράνος του αδερφού μου. Το οποίο παρέλαβα πριν από μια 7ετία. Περάσανε 23 ολόκληρα χρόνια για να έχω το πραγματικό κράνος του αδερφού μου», πρόσθεσε.
Μάλιστα, στο τέλος προχώρησε σε μια σοβαρή καταγγελία, λέγοντας ότι όταν κάλεσαν τον πατέρα του στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας και τον ενημέρωσαν πως βρήκαν το κράνος του Παναγιώτη Βλαχάκου, «του παρουσίασαν ένα κράνος τελείως διαφορετικό από αυτό που τελικώς ανασύρθηκε από τον βυθό της θάλασσας από έναν ψαρά. Του έδιναν ένα κράνος -που δεν παρέλαβε ποτέ γιατί το κράνος του αδερφού μου ήταν κόκκινο -υπάρχουν πολλές φωτογραφίες- με το ονοματεπώνυμό του και την ομάδα αίματος. Αυτό το έχω σπίτι μου. Αυτό είναι το κανονικό κι όχι εκείνο που θέλησαν να του παραδώσουν εκείνη την εποχή».
Αφιερωμένο στη νεανική θεατρική δημιουργικότητα είναι το Off Off Athens Theatre Festival 2026, που επιστρέφει "Αναζητώντας τον Σπινθήρα". Το Θέατρο Επί Κολωνώ ανακοινώνει την έναρξη της διαδικασίας υποβολής συμμετοχών για το φεστιβάλ, προσκαλώντας νέους δημιουργούς και θεατρικές ομάδες να παρουσιάσουν τις προτάσεις τους και να γίνουν μέρος ενός από τα πιο ζωντανά και μακροβιότερα θεατρικά φεστιβάλ της πόλης. Η υποβολή αιτήσεων ξεκινά την Τρίτη 20 Ιανουαρίου και ολοκληρώνεται την Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2026. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αποστείλουν τις προτάσεις τους στην ηλεκτρονική διεύθυνση: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Το θεματικό πλαίσιο του φετινού φεστιβάλ συνοψίζεται στη φράση "Αναζητώντας τον Σπινθήρα". Οι σπινθήρες είναι μικρές, απρόβλεπτες εκλάμψεις, εμφανίζονται ξαφνικά, με ένταση και χωρίς διάρκεια. Είναι η στιγμή όπου κάτι γεννιέται — πριν αποκτήσει μορφή, ταυτότητα ή υλικότητα. Κάθε σημαντική θεατρική πράξη, κάθε ανατρεπτική ιδέα, ξεκινά από έναν τέτοιο σπινθήρα: μια ανάγκη να ειπωθεί μια ιστορία, ένα σώμα που ζητά τη σκηνή, μια ομάδα που τολμά να σταθεί μπροστά στο κοινό χωρίς να γνωρίζει ακόμη τη διαδρομή που θα ακολουθήσει.
Φωτο από παλιότερο Off Off Athens: "Πλαστικά κουτιά"
Εδώ και 16 χρόνια, το Θέατρο Επί Κολωνώ αποτελεί τον χώρο όπου αυτοί οι δημιουργικοί σπινθήρες βρίσκουν το απαραίτητο οξυγόνο για να γίνουν φλόγα. Ένα σημείο συνάντησης για νέους δημιουργούς και ομάδες που βρίσκονται είτε στην αρχή είτε σε μια κρίσιμη καμπή της καλλιτεχνικής τους πορείας, προσφέροντάς τους τη δυνατότητα να αρθρώσουν τον προσωπικό τους λόγο και να πειραματιστούν.
Κάθε καλοκαίρι, το OFF OFF Athens Theatre Festival φιλοξενεί για λίγες εβδομάδες παραστάσεις και σκηνικές δράσεις που δεν επιδιώκουν την τελειότητα, αλλά τη ζωντανή συνάντηση με τον θεατή. Το φεστιβάλ λειτουργεί ως πεδίο δοκιμής, ανταλλαγής και παρουσίας, ένας τόπος όπου διαφορετικές φωνές, αισθητικές και αναζητήσεις συνυπάρχουν, συγκρούονται, συνομιλούν και αφήνουν το αποτύπωμά τους, έστω και στιγμιαία.
Το δραστήριο "Επί Κολωνώ" παραμένει σημείο αναφοράς για τους φιλότεχνους, με ένα πολυμορφικό ρεπερτόριο, φεστιβάλ και προβολές κινηματογράφου στην αυλή του.
Το Θέατρο Επί Κολωνώ στηρίζει έμπρακτα αυτή τη διαδικασία, παρέχοντας τον χώρο, την τεχνική υποδομή και τη φροντίδα που απαιτεί μια πρώτη δημόσια εμφάνιση. Με τη σταθερή πεποίθηση ότι κάθε σπινθήρας, όσο μικρός ή φευγαλέος κι αν μοιάζει, μπορεί να αποτελέσει την αρχή μιας μεγαλύτερης καλλιτεχνικής διαδρομής. Οι παραστάσεις που θα ξεχωρίσουν στο πλαίσιο του φεστιβάλ θα συνεχίσουν την πορεία τους στο ΜΠΙΖΖΖ 2027, σε συμπαραγωγή με το Θέατρο Επί Κολωνώ, ως φυσική συνέχεια αυτής της πρώτης εμφάνισης.
Βασικοί όροι συμμετοχής
Υποβολή πρότασης με πλήρες καλλιτεχνικό σκεπτικό.
Οι ομάδες θα πρέπει να αποτελούνται κυρίως από επαγγελματίες του χώρου ή σπουδαστές δραματικών σχολών. Γίνονται δεκτές και ερασιτεχνικές ομάδες με σχετική εμπειρία.
Ο αριθμός των ατόμων επί σκηνής δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 7 άτομα.
Η διάρκεια της παράστασης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 60 λεπτά.
Η προτεινόμενη παράσταση πρέπει να παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Αθήνα.
Η τελική επιλογή των ομάδων πραγματοποιείται μετά από συνέντευξη.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκεφθούν τη σελίδα του θεάτρου και να συμπληρώσουν τη φόρμα εκδήλωσης ενδιαφέροντος, ή να επικοινωνήσουν τηλεφωνικά στο 210 5138067 για να παραλάβουν την αίτηση συμμετοχής και τους αναλυτικούς όρους του φεστιβάλ.
Εξωγήινος - Μεζεδοκαφενές (Εθν. Αντιστάσεως 72, Περιστέρι) κάθε πρώτη Κυριακή του μήνα
Η Μαρία Στεφανιδάκη δημιούργησε το συγκρότημά της, τους “WHY NOT?” παίζοντας ροκ που όρισε σχεδόν δύο ολόκληρες γενιές -την δική της- αλλά και τους μεγαλύτερους.
Πότε Blues, πότε Hard Rock, πότε soul. Η χαρακτηριστική φωνή της τραγούδησε τα πάντα. Τα πάντα;
Κι όμως, όλα αυτά τα χρόνια, σιγοβράζει μια φωτιά μέσα της, να τραγουδήσει τραγούδια στη γλώσσα μας, δικά μας τραγούδια, για αγωνίες, μεράκια, έρωτες. Τραγούδια που ακούγαμε μέσα στο αυτοκίνητο με τον μπαμπά, τραγούδια που γέμιζαν το σπίτι τις Κυριακές, τραγούδια που άκουγε η μαμά στο ραδιόφωνο.
Αυτά τα τραγούδια, παρουσιάζει τώρα σε μια νέα ιδέα-παραγωγή (γιατί δεν τις αρέσουν τα project) με τον τίτλο «Ανάκατα» Παρέα της, ένα ακουστικό σχήμα και βουρ. Κι όσο για την μέρα, πάντα Κυριακή, ντάλα μεσημέρι για να:
μην είναι, ούτε νωρίς, ούτε πολύ αργά.
είναι όλη η οικογένεια μαζί.
έχουν χρόνο, να ξεκουραστούν και να συνεχίσουν, οι αδιόρθωτοι ξενύχτες.
Ζόρικα ντουέτα, η Janis Joplin παρέα με την Ελένη Βιτάλη, ο Hendrix κι ο Καζαντζίδης, και πολλοί άλλοι δεν θα αφήσουν κανένα ασυγκίνητο.
“τραγούδια όμορφα, από αυτά που μεγαλώσαμε κι αγαπήσαμε και μαζί τους αγαπήσαμε και μεγαλώσαμε.....κι όλο αυτό, όλοι μια παρέα!!!! "
Η μπάντα αποτελείται από τους:
Κιθάρα: Θανάσης Ζαχαρόπουλος
Μπουζούκι: Κώστας Καουνάς
Φωνή: Μαρία Στεφανιδάκη
Ημερομηνίες
Κάθε πρώτη Κυριακή του μήνα Ώρα έναρξης: 14:00 Εξωγήινος - Μεζεδοκαφενές (Εθν. Αντιστάσεως 72, Περιστέρι) τηλ. 210- 5722221
Oι πράκτορες της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) των ΗΠΑ «ταξιδεύουν» στην Ιταλία, καθώς φέρεται ότι θα έχουν ρόλο ασφαλείας κατά τη διάρκεια των επερχόμενων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του Μιλάνου-Κορτίνα, σύμφωνα με πληροφορίες που κοινοποιήθηκαν στα τοπικά μέσα ενημέρωσης από πηγές στην αμερικάνικη πρεσβεία στη Ρώμη.
Οι πηγές που επιβεβαίωσαν τη συμμετοχή της ICE σήμερα Τρίτη (27/1) δήλωσαν ότι οι ομοσπονδιακοί πράκτορες θα υποστηρίξουν τις διπλωματικές λεπτομέρειες ασφαλείας και δεν θα διεξάγουν καμία επιχείρηση επιβολής της μετανάστευσης.
Κατά τη διάρκεια των προηγούμενων Ολυμπιακών Αγώνων, αρκετές ομοσπονδιακές υπηρεσίες υποστήριξαν την ασφάλεια των Αμερικανών διπλωματών, συμπεριλαμβανομένου του ερευνητικού τμήματος της ICE που ονομάζεται Έρευνες Εσωτερικής Ασφάλειας, ανέφεραν οι πηγές. Δεν κατονομάστηκαν επειδή δεν έχουν εξουσιοδότηση να μιλήσουν δημόσια.
Διχάζει η παρουσία της ICE στην Ιταλία
Ο δήμαρχος του Μιλάνου, Τζουζέπε Σάλα, δήλωσε ότι η ICE δεν θα ήταν ευπρόσδεκτη στην πόλη του, η οποία φιλοξενεί τα περισσότερα αθλήματα πάγου κατά τη διάρκεια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων από 6 έως 22 Φεβρουαρίου.
«Πρόκειται για μια πολιτοφυλακή που σκοτώνει, μια πολιτοφυλακή που μπαίνει στα σπίτια των ανθρώπων, υπογράφοντας τις δικές της άδειες. Είναι σαφές ότι δεν είναι ευπρόσδεκτοι στο Μιλάνο, χωρίς αμφιβολία», δήλωσε ο Σάλα στο RTL Radio 102 πριν επιβεβαιωθεί η ανάπτυξη της ICE στους Αγώνες.
Ο ρόλος της ICE είχε αναφερθεί το Σαββατοκύριακο από την ιταλική εφημερίδα il Fatto Quotidiano, προκαλώντας, όπως επισημαίνει το Associated Press, αντικρουόμενες δηλώσεις από τις ιταλικές αρχές, οι οποίες δεν ήθελαν να εμφανιστούν για να επιβεβαιώσουν τον ρόλο της υπηρεσίας.
Ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών, Ματέο Πιαντέδοσι, δήλωσε το Σάββατο ότι δεν είχε λάβει επιβεβαίωση για την ανάπτυξη της ICE, αλλά πρόσθεσε ότι «δεν βλέπω ποιο θα ήταν το πρόβλημα», ανέφερε το πρακτορείο ειδήσεων ANSA.
Το Υπουργείο Εσωτερικών επανέλαβε την Τρίτη ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν επιβεβαιώσει τη σύνθεση της ομάδας ασφαλείας τους, αλλά επέμεινε ότι «προς το παρόν δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η ICE USA θα ενεργήσει ως συνοδός της αμερικανικής αντιπροσωπείας».
Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζ. Ντ. Βανς, θα ηγηθεί μιας αντιπροσωπείας που θα παραστεί στην τελετή έναρξης στις 6 Φεβρουαρίου. Η αντιπροσωπεία θα περιλαμβάνει επίσης τη δεύτερη κυρία Ούσα Βανς και τον υπουργό Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, όπως ανακοίνωσε ο Λευκός Οίκος νωρίτερα αυτόν τον μήνα.
Η επιβεβαίωση του ρόλου της ICE στην ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων έρχεται μετά την προβολή βίντεο την Κυριακή από την κρατική τηλεόραση της RAI, στο οποίο πράκτορες της ICE απειλούν να σπάσουν το τζάμι του οχήματος ενός συνεργείου της RAI που κάνει ρεπορτάζ στη Μινεάπολη, όπου οι επιχειρήσεις της ICE έχουν πυροδοτήσει μαζικές διαδηλώσεις. Υπενθυμίζεται ότι, τις τελευταίες τρεις εβδομάδες, ομοσπονδιακοί αξιωματικοί στη Μινεάπολη έχουν πυροβολήσει και σκοτώσει δύο διαδηλωτές κατά των απελάσεων και της επιβολής του νόμου περί μετανάστευσης.
Οι μεγάλοι τραγουδιστές δεν τραγουδούν ποτέ μονάχοι τους και αυτό είναι που τους ξεχωρίζει από τους «καλούς», τους «καλλίφωνους» τραγουδιστές, δεν τραγουδούν ποτέ μονάχοι τους.
Βγαίνει η Βίκυ Μοσχολιού στο παράθυρο, στα κόκκινα φανάρια και στο λαιμό της, μαζί με το χρυσό σταυρό της, φέρνει, έχει χίλιες κοπέλες, χίλιες γυναίκες στο πλευρό της.
Το τραγούδι μας αυτό είναι, γραμμένο για εκείνη και για τις γυναίκες που τραγουδούν μαζί της και θα τραγουδούν για πάντα μαζί της, όπως συμβαίνει και με όλους τους μεγάλους τραγουδιστές.
Ποτέ δεν τραγουδάνε μοναχοί τους. Χιλιάδες άλλοι μέσα στη φωνή.
Θοδωρής Γκόνης
Δεν τραγουδούσα μοναχή μου
Χίλια κορίτσια στο λαιμό και στην ψυχή μου
Μαζί με το χρυσό σταυρό μου
Χίλια κορίτσια στο λαιμό μου
Δεν τραγουδούσα μοναχή μου
Δεν τραγουδούσα μοναχή μου
Αυτές φωνή μου και ψυχή μου
Ποτέ δε τραγουδούσα μοναχή μου
Είχα συνέχεια μαζί μου
Χίλιες γυναίκες τη φωνή μου
Και στο παράθυρο όταν βγήκα
Βίκυ και Λόλα και Μαρίκα
Σ’ αυτές κουράγιο μόνο βρήκα
Βίκυ και Λόλα και Μαρίκα
Δεν τραγουδούσα μοναχή μου
Χίλια κορίτσια στο λαιμό και στην ψυχή μου
Μαζί με το χρυσό σταυρό μου
Χίλια κορίτσια στο λαιμό μου
Δεν τραγουδούσα μοναχή μου
Κυκλοφορεί από τη Minos EMI / UNIVERSAL σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες.
Ο Θεατρικός Οργανισμός «Νέος Λόγος» και το studio Μαυρομιχάλη ολοκληρώνουν, όπως ήταν προγραμματισμένο, την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου, τις παραστάσεις του έργου του Φάουστο Παραβιντίνο«Νεκρή φύση σε χαντάκι», σε σκηνοθεσία Φώτη Μακρή.
Η ιστορία εκτυλίσσεται σε μια μικρή πόλη στη βόρεια Ιταλία.
Μία η ώρα το πρωί: Μια νεαρή κοπέλα, δολοφονείται με άγριο τρόπο και το σώμα της ρίχνεται γυμνό σε ένα χαντάκι.
Τρείς η ώρα το πρωί: Ένας νεαρός άνδρας ανακαλύπτει το πτώμα.
Τέσσερις η ώρα το πρωί: Η αστυνομία καθορίζει την αιτία θανάτου: «Το θύμα πέθανε από το πολύ ξύλο».
Μια γυναικοκτονία έρχεται να ταράξει την ηρεμία της μικρής κοινωνίας.
Ποιος το έκανε; Ποιος σκότωσε το κορίτσι κλωτσώντας το με απίστευτη σφοδρότητα, στην κοιλιά, στο πρόσωπο και σε όλο του κορμί;
Η έρευνα ξεκινά. Το κουβάρι αρχίζει να ξετυλίγεται.
Έξι πρόσωπα εμπλέκονται στην υπόθεση της νεκρής κοπέλας.
Ό,τι μαθαίνουμε, το μαθαίνουμε από αυτά τα έξι πρόσωπα που μονολογούν, προσπαθώντας να βρουν την λύση σε αυτή την ιστορία.
Προσωπικά άγχη, ακραίες ψυχολογικές μεταπτώσεις, οικογενειακά δράματα, μετανάστες που αναζητούν ανέλπιδα μια κάποια ευκαιρία, νεαροί χαμένοι στα ναρκωτικά και στην χωρίς κανένα σκοπό ζωή τους.
Και στο τέλος, η αποκάλυψη του μυστηρίου της δολοφονίας της νεαρής κοπέλας. Μια αποκάλυψη σοκαριστική και αναπάντεχη. Που έρχεται να κλονίσει οποιαδήποτε βεβαιότητα θέλαμε να έχουμε.
Δεκαέξι ώρες αργότερα, το έγκλημα εξιχνιάζεται, αποκαλύπτοντας έναν κόσμο βίαιο, αδυσώπητο και ακατανόητο.
Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί τελικά την ιστορία της νεκρής κοπέλας ως αφορμή, για να μιλήσει για μια κοινωνία απογοητευμένη, βαριά άρρωστη, χωρίς ιδανικά, ανίκανη να ονειρευτεί και που αρκείται στην επιβίωση μέσα στην ολοκληρωτική επικράτηση ενός άκρατου και αδηφάγου καπιταλισμού.
Μας παραδίδει ένα σκοτεινό έργο και καταφέρνει να μας περάσει από την «ησυχία» αρχικά ενός στέρεου θρίλερ, με σασπένς και χιούμορ, στην «ανησυχία» για έναν κόσμο βίαιο, άνισο, άδικο και σκληρό, που αποκαλύπτεται μπροστά μας σε τέτοιο βαθμό οικείος και αναγνωρίσιμος, που επιτείνει την αγωνία μας και τον προβληματισμό μας.
Φάουστο Παραβιντίνο
Ο Φάουστο Παραβιντίνο γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1976 στην Γένοβα και είναι Ιταλός
δραματουργός, σκηνοθέτης, ηθοποιός και σεναριογράφος. Ξεκίνησε την επαγγελματική
του σταδιοδρομία στη σκηνή σε πολύ μικρή ηλικία, το 1990, συμμετέχοντας στον θίασο
"La Soffitta". Το 1995, επέστρεψε στη Γένοβα, όπου παρακολούθησε μαθήματα συγγραφής στο Teatro Nazionale. Το 1996 έγραψε το πρώτο του έργο, «Trinciapollo», και το 1998 ήρθε η πρώτη αναγνώριση χάρη στα έργα «Gabriele» και «Due Fratelli». Το 2000 το έργο του «Peanuts» ανέβηκε στο Royal Court Theatre.
Το 2004 κέρδισε το βραβείο Vittorio Gassman για το δράμα «Natura morta in un fosso» (Νεκρή Φύση σε Χαντάκι).
Ο Παραβιντίνο ήταν ο όγδοος Ιταλός συγγραφέας που παρουσιάστηκε στη Comédie-Française στο Παρίσι, με το έργο «La Malattia della Famiglia M», το οποίο σκηνοθέτησε.
Άλλα έργα του μεταφράστηκαν στα γερμανικά και παρουσιάστηκαν σε διάφορα θέατρα, όπως στο θέατρο Schaubühne. Έχει επίσης γράψει σενάρια για τον κινηματογράφο.
Η παράσταση «Νεκρή Φύση σε χαντάκι» πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.
Υπό την αιγίδα του Ιταλικού Μορφωτικού Ινστιτούτου Αθηνών.
Ακούγεται μάλλον παράδοξο για τη μεταναστευτική πολιτική που εφαρμόζεται στην Ελλάδα, όμως στην Ισπανία έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν μία τελείως διαφορετική ρότα στο ζήτημα.
Η κυβέρνηση συνεργασίας των Σοσιαλιστών με την Αριστερά προχωρά στην άμεση νομιμοποίηση περίπου 500.000 μεταναστών που ζουν στην Ισπανία τυπικά παράνομα, μέτρο όπου μας πληροφορεί η El Pais έχει να εφαρμοστεί στη χώρα 20 χρόνια.
Σύμφωνα με το σχέδιο που συζητείται σήμερα Τρίτη στην ισπανική βουλή η διαδικασία νομιμοποίησης θα ωφελήσει τους παράτυπους μετανάστες και τους αιτούντες άσυλο που είναι σε θέση να αποδείξουν ότι βρίσκονταν στην Ισπανία πριν από τις 31 Δεκεμβρίου του 2025.
Η διαμονή στη χώρα μπορεί να αποδειχθεί με πολλούς τρόπους. Οι αιτούντες μπορούν να υποβάλλουν έγγραφα όπως το πιστοποιητικό δημοτικής εγγραφής, αρχεία ιατρικών ραντεβού στο δημόσιο σύστημα, μισθωτήρια σπιτιών , η αποδείξεις μεταφοράς χρημάτων. Τρόποι, δηλαδή, υπάρχουν πολλοί.
Για τη νομιμοποίηση θα πρέπει να συντρέχει επίσης και ακόμη μία σημαντική προϋπόθεση. Πρέπει οι αιτούντες να μην έχουν καμία εκκρεμότητα με το ποινικό τους μητρώο και να μην έχουν απασχολήσει τις αρχές για θέματα που άπτονται εγκληματικότητας.
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, εξασφαλίστηκε συμφωνία ότι απέλαση για διοικητικούς λόγους ή για άδεια χωρίς εργασία ΔΕΝ θα μπορεί να πραγματοποιηθεί. Με το που γίνεται δεκτή η αίτηση για την νομιμοποίηση, στο άτομο θα χορηγείται αυτόματα άδεια παραμονής η οποία θα επιτρέπει τη νόμιμη εργασία και πρόσβαση στην νοσοκομειακή περίθαλψη και σε άλλα βασικά δικαιώματα.
Η προσωρινή άδεια θα έχει διάρκεια ενός έτους. Όταν θα λήγει, το άτομο θα μπορεί να υποβάλει αίτηση για μόνιμη άδεια σύμφωνα με τους κανονισμούς μετανάστευσης που διέπουν το ισπανικό δίκαιο. Ετσι θα ανοίγει και ο δρόμος για την απόκτηση ισπανικού διαβατηρίου.
Το μέτρο θα εγκριθεί με τη μορφή του κατεπείγοντος από το υπουργικό συμβούλιο και θα γίνει νόμος του κράτους με βασιλικό διάταγμα.
Ηταν λαϊκή πρωτοβουλία
Η κυβερνητική αυτή απόφαση, αν και συναντά λυσσώδεις αντιδράσεις από την ισπανική Δεξιά, έρχεται από ενέργεια Λαϊκής Νομοθετικής Πρωτοβουλίας (που προβλέπεται στο ισπανικό Σύνταγμα) η οποία συγκέντρωσε περισσότερες από 700.000 υπογραφές!
Το καλύτερο; Για το μέτρο υπέγραψαν άνθρωποι με τελείως διαφορετικούς πολιτικούς και ταξικούς προσανατολισμούς. Από επιχειρηματικές ομάδες μέχρι αναρχικές ενώσεις. Υπήρξαν ακόμη και εκκλησιαστικοί παράγοντες που είπαν το μεγάλο ναι.
“Οι πρόσφατες γεωπολιτικές αλλαγές, η εμφάνιση νέων αιτιών μετανάστευσης παράλληλα με τις παραδοσιακές, η αστάθεια σε χώρες που πλήττονται από συγκρούσεις και ο αντίκτυπος της κλιματικής αλλαγής έχουν εντείνει τις μεταναστευτικές ροές σε παγκόσμια κλίμακα, καθιστώντας απαραίτητο η ισπανική μεταναστευτική πολιτική να ανταποκριθεί αποτελεσματικά και συνεκτικά στις δυναμικές και σύνθετες πραγματικότητες” τονίζεται στο προοίμιο της σχετικής συμφωνίας, μάλλον φυσιολογικά.
Στην Ισπανία ανάλογες πρωτοβουλίες είχαν πάρει και συντηρητικές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης αυτής του Χοσέ Μαρία Αθνάρ. Το συνολικό εύρος των δικαιούχων ξεπέρασε το 1.000.000 ανθρώπους.
Ένα κοινωνικό – πολιτικό δράμα σε σουρεάλ συνθήκες
Σκηνοθεσία: Σταύρος Παρχαρίδης
Πρωταγωνιστούν:
Βύρων Κολάσης
Γιώργος Παπανδρέου
Μπορείς να είσαι ελεύθερος όταν είσαι ασφαλής;
Μπορείς να είσαι ασφαλής όταν είσαι ελεύθερος;
Στο
ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΚΜΗΝΗ
Από Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2026 και κάθε Σαββατοκύριακο
Στο Θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ από το Σάββατο 24 Ιανουαρίου και κάθε Σαββατοκύριακο έως και 5 Απριλίου, θα παρουσιαστεί η παράσταση «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’ – ΚΕΛΙ 71» του Βασίλη Τσιράκη, υπο την σκηνοθετική μπαγκέτα του Σταύρου Παρχαρίδη, με τους Βύρωνα Κολάση και Γιώργο Παπανδρέου στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το τραγούδι της παράστασης ερμηνεύει η Μαρίνα Βολουδάκη σε μουσική Σπυρίδωνα.
Ένα κοινωνικό-πολιτικό δράμα που πραγματεύεται την πραγματική έννοια της ελευθερίας και της ισότητας, ανεξαρτήτως εθνικοτήτων και οικονομικών και κοινωνικών ταυτοτήτων…Μια παράσταση γροθιά στο στομάχι, βαθιά ανθρώπινη σε σουρεάλ περιβάλλον, που δίνει έμφαση στην έκφραση του ασυνείδητου και του ονείρου, απομακρυσμένο από τη λογική που οι συνθήκες επιβάλλουν.
Σε ένα κελί στην «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’ - ΚΕΛΙ 71» … δύο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι θα αναγκαστούν να ζήσουν για ένα διάστημα μαζί . Ο πρώτος, ένας Έλληνας γιάπης, φυλακίζεται σε ισόβια για φόνο, που ποτέ δεν ομολόγησε και σε συνθήκες φυλάκισης αφοσιώνεται στη ζωγραφική. Ο δεύτερος, ένας μετανάστης έχοντας ομολογήσει ένα φόνο, έρχεται στο ίδιο κελί, περιέργως μια μέρα που δεν γίνονται συνήθως μεταγωγές.
Δύο διαφορετικοί κόσμοι συναντιούνται απρόσμενα, κάτω από ιδιαίτερες για φυλακή συνθήκες διαβίωσης. Το άκρως αποστειρωμένο περιβάλλον της φυλακής σύντομα θα γεμίσει με ένταση. Οι δύο κρατούμενοι συγκρούονται με ανέλπιστο τρόπο ή ίσως και απόλυτα δεδομένο τρόπο. Διαφορετικές απόψεις και κουλτούρες, διαφορετικός ο τρόπος και οι συνθήκες που μεγάλωσαν. Διαφορετική κουλτούρα και πίστη.
Τώρα πρέπει να συνυπάρξουν και από κοινού να πάρουν θέση σε απρόσμενες και τις περισσότερες φορές δύσκολες εξελίξεις. Κυρίως όμως πρέπει να αντιμετωπίσει ο ένας τον άλλον. Να δώσουν στον εαυτό τους μια τελεσίδικη απάντηση στο τι σημαίνει για τον καθένα ελευθερία. Μέχρι την τελική κρίση….που ανατρέπει ότι πίστευε ο καθένας για όσα συμβαίνουν στην «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’ - ΚΕΛΙ 71».
Άραγε είναι αλήθεια αυτό που ζουν ή εικονική πραγματικότητα?
Σημείωμα του συγγραφέα:
«Μπορείς να είσαι ελεύθερος όταν είσαι ασφαλής; Μπορείς να είσαι ασφαλής όταν είσαι ελεύθερος; Υπάρχει ελευθερία χωρίς ανυπακοή; Υπάρχει ασφάλεια χωρίς υποταγή; Μπορεί μια φυλακή να γίνει καταφύγιο ελευθερίας; Μπορεί μια φυλακή να γίνει λίκνο δημιουργίας; Και η τέχνη; Πότε απογειώνεται; Σε συνθήκες ασφάλειας ή ελευθερίας;»
Βασίλης Τσιράκης
Σκέψεις του σκηνοθέτη:
Σε έναν κόσμο που ο εγκλεισμός σε πολλές και ποικίλες μορφές τείνει να γίνει τρόπος ζωής, μάλιστα πολλές φορές να μοιάζει με επιλογή, τίθενται πολλά ερωτήματα . Οι ραγδαίες πολιτισμικές εξελίξεις από την άλλη, μάς φέρνουν μπροστά στο να αναθεωρήσουμε το πως βλέπαμε τον κόσμο μέχρι σήμερα. Εύκολα λοιπόν μπορεί κανείς να βρεθεί μπροστά, τόσο σε προσωπικά όσο και γενικευμένης φύσης ερωτήματα. Όπως π.χ. το τι είναι ελευθερία. Αν η ελευθερία μας, είναι πραγματική ή σχετική. Αν ο συνάνθρωπος αποτελεί απειλή; ή αν αποτελούμε εμείς με τις επιλογές μας απειλή για αυτόν. Αν η κάθε μας επιλογή είναι αυτόβουλη ή κατευθυνόμενη μέσα από μια σειρά επιλογών που συγχέουν τις καταστάσεις και στο τέλος οδηγούμαστε στο να επιλέξουμε ελεύθερα μεν…. την βούληση τρίτων δε.
Τι είναι ο χρόνος σε μια καθημερινότητα που επαναλαμβάνεται με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια; Πως επηρεάζει την ακεραιότητα του χαρακτήρα μας; Τέλος η γνώση και η τέχνη μπορούν να μας απεγκλωβίσουν, να μας δείξουν τον δρόμο προ την πραγματική ελευθερία. Είναι η συνύπαρξη και η συμπόρευση το κλειδί μιας ειρηνικής επανάστασης ενάντια στην όποια σήψη απειλεί την διάνοιά μας; Την ελεύθερη βούλησή μας; Είμαστε τελικά οι θύτες ή τα θύματα στην προσωπική μας «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’»
Χωράει η αγάπη, η αλληλοεκτίμηση, ο αλληλοσεβασμός η αλληλοβοήθεια η συνύπαρξη στα στενά όρια, έτσι όπως τα ορίζει το προσωπικό μας «Κελί 71»; Μπορεί η «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’ ΚΕΛΙ 71» να αποτελέσει το έναυσμα μια εσωτερικής αναζήτησης που θα ορίσει με σαφήνεια τα αδιευκρίνιστα όρια τής ζωής ανάμεσα στην ασφάλεια και την ελευθερία τής καθημερινότητας μας;
Τελικά «συγκρατούμενοι» ή «συνοδοιπόροι» στην ζωή;
Η Εταιρεία Θεάτρου Βορείου Ελλάδος «ΜΑΙΩΤΡΟΝ» ιδρύθηκε το 1995 από μια ομάδα ηθοποιών , σκηνοθετών και άλλων καλλιτεχνών που ανήκουν στον χώρο του θεάτρου, του κινηματογράφου και των εικαστικών . Από τότε έχει συνεχόμενη πολιτιστική δράση , όχι μόνο στον χώρο του θεάτρου αλλά και σε άλλες μορφές τέχνης όπως κινηματογράφος , εικαστικά , ντοκιμαντέρ, σεμινάρια , Φεστιβάλ μουσικής , δράσεις που προβλέπονται από το καταστατικό της . Σήμερα διατηρεί στην Θεσσαλονίκη ένα θέατρο πενήντα θέσεων , το Θέατρο ΜΑΙΩΤΡΟΝ επί της οδού Αθηνάς 21 στο κέντρο της πόλης. Ενώ παράλληλα οι παραστάσεις και οι λοιπές της δράσεις περιοδεύουν σε διάφορα σημεία της χώρας.
Η Λάντζα είναι ένα μουσικό δίδυμο από τους πρόποδες του Υμηττού που αρέσκεται στη λογοτεχνία, το punk, την ψυχεδέλεια και το noise. Ξεκίνησε να πειραματίζεται με beats και ήχους εν μέσω ανεργίας το 2017 και συνεχίζει μέχρι σήμερα εν μέσω εξουθενωτικής εργασίας. Όταν καλείται να "καθαρίσει" δεν το κάνει με cif αλλά με ριφ! Για πρώτη φορά συγκεντρώνει τα λερωμένα, τα άπλυτα, τα παραπεταμένα και τα απλώνει με την αρμόζουσα φασαρία σε ένα αλμπουμ. Ο Σίσυφος πατάει το start, ο λευκοντυμένος, δισδιάστατος Μηδός πρίγκηψ δίνει το σινιάλο και ένας θίασος αποτελούμενος από αναβλητικούς καλλιτέχνες, συνδικαλίστριες κατσαρίδες και μονογαμικά κοάλα ξεχύνεται στον χώρο και τον χρόνο. Την ίδια στιγμή, κάπου στην Ομελάς ο Joe Strummer με τον Steve Albini περιεργάζονται μία λατέρνα που παίζει πρωτόγονο alternative. Χοντρός: Βαρύτονη κιθάρα, cigar box, φωνή Σάτυρος: Κιθάρες, φωνή
Εξωγήινος - Μεζεδοκαφενές (Εθν. Αντιστάσεως 72, Περιστέρι) κάθε πρώτη Κυριακή του μήνα
Ημερομηνίες
Ώρα έναρξης: 14:00
Επικοινωνία – Social Media
Facebook: 
