Το Διεθνές Δικαστήριο (International Court of Justice – ICJ), το κύριο όργανο δικαιοσύνης του ΟΗΕ, που συνέρχεται στις 11 και 12/01 2024, θα βασίσει την απόφασή του στη Σύμβαση του ΟΗΕ για τη Γενοκτονία του 1948, στην οποία το Ισραήλ προσχώρησε σχεδόν μόλις ιδρύθηκε το κράτος.

Ron Kampeas / JTA

JERUSALEM POST

5 Ιανουαρίου 2024 – 08:23

https://www.jpost.com/israel-news/article-780899

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

Και μια προσθήκη του Gideon Levy (απόσπασμα):

 Οι Ισραηλινοί θα πρέπει να ελπίζουν ότι το ICJ θα διατάξει να σταματήσει η επιχείρηση στη Γάζα

Gideon Levy

HAARETZ – 7 Ιανουαρίου 2024 – 3:15 π.μ.

https://www.haaretz.com/opinion/2024-01-07/ty-article-opinion/.premium/israelis-should-hope-that-the-icj-issue-measures-to-stop-the-military-operation-in-gaza/0000018c-dfc4-ddba-abad-dfe551fc0000

«Το Ισραήλ δεν πήγε σε πόλεμο για να διαπράξει γενοκτονία –δεν υπάρχει αμφιβολία γι’ αυτό– αλλά την διαπράττει στην πράξη, ακόμη και χωρίς να το σκοπεύει. Κάθε μέρα που περνά σε αυτόν τον πόλεμο, με τους εκατοντάδες νεκρούς, ενισχύει την υποψία

Όποιος βλέπει την άσκοπη συνέχιση του πολέμου και τις διαστάσεις των δολοφονιών και των καταστροφών στη Λωρίδα της Γάζας, και θέλει να βάλει τέλος στην απάνθρωπη ταλαιπωρία περισσότερων από δύο εκατομμυρίων ανθρώπων, πρέπει να ελπίζει, ότι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (ICJ), θα εκδώσει ένα προσωρινό μέτρο που θα διατάσσει την αναστολή των στρατιωτικών επιχειρήσεων του Ισραήλ [στη Λωρίδα της Γάζας]».

Ο Gideon Levy είναι ένας από τους πιο γνωστούς δημοσιογράφους του Ισραήλ, ανάμεσα σ’ αυτούς που θεωρούνται ως «δημοσιογραφική συνείδηση» της χώρας. Βραβευμένος αρθρογράφος της ιστορικής εφημερίδας Haaretz (ιδρύθηκε το 1918). Θεωρείται μια κορυφαία προοδευτική φωνή που συχνά έχει διαφωνήσει με την πολιτική της χώρας του για το Παλαιστινιακό.

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

Άποψη της αίθουσας του Διεθνούς Δικαστηρίου (ICJ) κατά την ακρόαση της υπόθεσης της Γκάμπια κατά της Μιανμάρ που κατηγορείται για γενοκτονία του πληθυσμού της μειονότητας των Ροχίνγκια, – Χάγη, Ολλανδία, 10 Δεκεμβρίου 2019 (φωτογραφία: YVES HERMAN/REUTERS)

Ίσως η πιο διάσημη δικαστική υπόθεση στην ιστορία του Ισραήλ ήταν η δίκη του Adolf Eichmann , ενός από τους αρχιτέκτονες του Ολοκαυτώματος. Την επόμενη εβδομάδα, περισσότερα από 60 χρόνια αργότερα, οι δικηγόροι της ισραηλινής κυβέρνησης θα αντιμετωπίσουν και πάλι έναν ισχυρισμό για γενοκτονία — αλλά αυτή τη φορά ως κατηγορούμενοι και όχι ως εισαγγελείς.

Αυτή η ζοφερή ιστορία εξηγεί γιατί το Ισραήλ επέλεξε να συνεργαστεί με το Διεθνές Δικαστήριο Δικαιοσύνης, το οποίο θα σταθμίσει τον ισχυρισμό της Νότιας Αφρικής ότι το Ισραήλ διαπράττει γενοκτονία στον πόλεμό του κατά της Χαμάς στη Γάζα. Το Ισραήλ είναι έξαλλο με την κατηγορία, την οποία χαρακτήρισε διαστροφή της κατηγορίας για τη γενοκτονία.

Το ICJ θα βασίσει την απόφασή του στη Σύμβαση του ΟΗΕ για τη Γενοκτονία του 1948, στην οποία το Ισραήλ προσχώρησε σχεδόν αμέσως μόλις ιδρύθηκε ως κράτος, επειδή η σύμβαση συντάχθηκε στον απόηχο του Ολοκαυτώματος, με την ελπίδα να αποτραπεί μια άλλη γενοκτονία.

«Το Ισραήλ αποφάσισε να στείλει μια νομική ομάδα επειδή αυτή η αίτηση της Νότιας Αφρικής είναι εξωφρενική, και θα αμυνθούμε ενάντια σε αυτά τα ψέματα», δήλωσε ο Lior Hayat, εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών του Ισραήλ, σε συνέντευξή του.

Δείτε τι κρύβεται πίσω από την κατηγορία, πώς υπερασπίζεται το Ισραήλ τον εαυτό του και τι να προλάβουμε.

Οι δικαστές στο Διεθνές Δικαστήριο (ICJ) πριν από την έκδοση ετυμηγορίας στην υπόθεση του Ινδού υπηκόου Kulbhushan Jadhav, ο οποίος καταδικάστηκε σε θάνατο από το Πακιστάν το 2017. Χάγη, Ολλανδία, στις 17 Ιουλίου 2019 (credit: REUTERS/PIROSCHKA VAN DE WOUW)

Ποιος εκδικάζει την κατηγορία και πότε

 Το Διεθνές Δικαστήριο (ICJ) με έδρα τη Χάγη στην Ολλανδία, εκδικάζει αξιώσεις κατά κρατών. Στο παρελθόν έχει εξετάσει τις διαφορές για τα πάντα, από τις διαφορές στα θαλάσσια σύνορα μέχρι τη χρηματοδότηση των ανταρτικών ομάδων Contras στη Νικαράγουα από τις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1980. Το δικαστήριο, που συγκλήθηκε για πρώτη φορά το 1946, είναι το αποκορύφωμα μιας σειράς διεθνών διασκέψεων που αποσκοπούσαν στην εκδίκαση διαφορών μεταξύ των εθνών ως μέσο αποτροπής του πολέμου.

Το δικαστήριο έχει εξετάσει προηγουμένως υποθέσεις που αφορούσαν τη μεταχείριση των Παλαιστινίων από το Ισραήλ, τη μεταφορά της πρεσβείας των ΗΠΑ από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ και ένα περιστατικό το 1955 κατά το οποίο μια πτήση της El Al καταρρίφθηκε πάνω από τον βουλγαρικό εναέριο χώρο.

Παράλληλα στη Χάγη εδρεύει και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) που εκδικάζει ποινικές κατηγορίες κατά ατόμων, όπως αρχηγών κρατών ή αρχηγών ενόπλων ατάκτων, συμπεριλαμβανομένου του Μουάμαρ Γκαντάφι της Λιβύης και του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν.

Η υπόθεση κατά του Ισραήλ ξεκίνησε στα τέλη του περασμένου μήνα με προσφυγή της Νότιας Αφρικής και οι πρώτες ακροάσεις θα γίνουν στις 11 και 12 Ιανουαρίου 2024.

Γιατί συμμετέχει το Ισραήλ

Το Ισραήλ έχει την παράδοση να μην εμπλέκεται σε κατηγορίες εγκλημάτων πολέμου εναντίον αξιωματούχων του, εν μέρει επειδή δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στο σύμφωνο του 2002 που δημιούργησε το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ). Υπό το φως των επανειλημμένων ψηφοφοριών στον ΟΗΕ και άλλων καταγγελιών εναντίοι του Ισραήλ, η Ισραηλινή κυβέρνηση θεωρεί τον  ΟΗΕ ως βαθιά προκατειλημμένο και θεωρεί ότι οι κατηγορίες πρέπει να αντικρουστούν για να αποφευχθεί η πιθανότητα να την επιβαρύνουν.

Ωστόσο, Ισραηλινοί αξιωματούχοι λένε ότι η κατηγορία της γενοκτονίας είναι υπερβολική για να την αγνοήσει ένα κράτος που γεννήθηκε στις στάχτες του Ολοκαυτώματος. «Το κράτος του Ισραήλ θα παρουσιαστεί ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για να διαλύσει την παράλογη “συκοφαντία αίματος” της Νότιας Αφρικής», δήλωσε στις 2 Ιανουαρίου, o κυβερνητικός εκπρόσωπος ο Levy Eylon.

Σύμφωνα με φήμες που έχουν κυκλοφορήσει, ο Άλαν Ντέρσοβιτς, επίτιμος καθηγητής Νομικής του Χάρβαρντ και δικηγόρος του Ισραήλ, θα είναι μέλος της νομικής ομάδας του Ισραήλ, αν και δεν έχει επιβεβαιώσει ακόμη τη συμμετοχή του. Ο Ντέρσοβιτς συμμετείχε στις νομικές ομάδες άλλων διάσημων κατηγορουμένων, συμπεριλαμβανομένου του OJ Simpson και, πιο πρόσφατα, του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ κατά τη διάρκεια της πρώτης δίκης για παραπομπή του. Δεν απάντησε σε αίτημα για σχολιασμό.

Πέρα από την επιδίωξη ηθικής υπεράσπισης έναντι ενός εγκλήματος για το οποίο έχουν διωχθεί ναζί εγκληματίες πολέμου, υπάρχουν και πρακτικοί λόγοι για να συμμετάσχει το Ισραήλ.

Η διαδικασία του ICJ μπορεί να διαρκέσει χρόνια, αλλά εάν μετά τις ακροάσεις στις 11 και 12 Ιανουαρίου βρεθούν αρκετά στοιχεία για να προχωρήσει η διαδικασία, το ICJ μπορεί να διατάξει τα μέρη που συμμετέχουν στον πόλεμο της Γάζας να σταματήσουν τις εχθροπραξίες.

Μια τέτοια δικαστική απόφαση θα δημιουργήσει τη νομική βάση για διάφορες χώρες να μποϊκοτάρουν και να απομονώσουν το Ισραήλ και να περιορίσουν την κίνηση των αξιωματούχων του, εάν το Ισραήλ δεν συμμορφωθεί.

Πριν από δύο χρόνια, η Ουκρανία ζήτησε και έλαβε παρόμοια εντολή από το δικαστήριο στις προσπάθειές της να αποκρούσει τη ρωσική εισβολή. Όμως, ενώ και οι δύο υποθέσεις αφορούν το έγκλημα της γενοκτονίας, οι δίκες της Ρωσίας και του Ισραήλ διαφέρουν: η Ουκρανία δεν κατηγορεί τη Ρωσία για γενοκτονία, πήγε στο ICJ για να αντικρούσει την κατηγορία της Ρωσίας ότι η ίδια διαπράττει γενοκτονία – την οποία ο Πούτιν ανέφερε ως πρόσχημα για τον πόλεμο.

«Η Ρωσία, που είναι τεράστια χώρα, αγνόησε την εντολή. Αλλά το Ισραήλ, μια μικρή χώρα σύμμαχος της Δύσης, δεν έχει την πολυτέλεια να κάνει το ίδιο. Εάν το Ισραήλ διαταχθεί να κάνει αυτό που είχε διαταχθεί να κάνει η Ρωσία, δηλαδή να αναστείλει αμέσως τις στρατιωτικές του επιχειρήσεις, θα ήταν σίγουρα κακό για το Ισραήλ από την άποψη των δημοσίων σχέσεων. Δεν θέλεις να παραβιάζεις το διεθνές δίκαιο. Δεν θέλεις να τσακώνεσαι όταν σου λένε να σταματήσεις να το κάνεις», είπε ο Orde Kittrie, καθηγητής νομικής στο πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα.

Η κυβέρνηση Μπάιντεν έχει δηλώσει ότι δεν θα εφαρμόσει καμία εντολή που θα στοχεύει το Ισραήλ ως αποτέλεσμα των κατηγοριών για γενοκτονία. «Βρίσκουμε αυτή την προσφυγή άχρηστη, αντιπαραγωγική και απολύτως αβάσιμη», δήλωσε την Τετάρτη ο εκπρόσωπος του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας Τζον Κίρμπι.

Άνθρωποι με παλαιστινιακές και νοτιοαφρικανικές σημαίες σε διαδήλωση υποστήριξης των Παλαιστινίων στο Three Anchor Bay στο Κέιπ Τάουν, Νότια Αφρική, 22 Οκτωβρίου 2023. (ESA ALEXANDER/REUTERS)

Γιατί κάνει την προσφυγή η Νότια Αφρική

Η κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής βλέπει τον εαυτό της ως προπύργιο ενάντια σε αυτό που θεωρεί δυτικό ιμπεριαλισμό. Παράλληλα, θέλει να υπονομεύσει την ιδέα που κυριαρχεί στη Δύση ότι, από το τέλος του απαρτχάιντ στις αρχές της δεκαετίας του 1990, έχει μετατραπεί σε χώρα διαφθοράς και αυταρχισμού που συμμαχεί με ανελεύθερα καθεστώτα.

Το 2017, η Νότια Αφρική αγνόησε ένα ένταλμα του ΔΠΔ για τη σύλληψη του τότε Σουδανού προέδρου Ομάρ αλ-Μπασίρ με κατηγορίες για γενοκτονία, και του επέτρεψε να εισέλθει στη χώρα.

Εκτός από την κατηγορία για γενοκτονία, έχει ενστερνιστεί τις κατηγορίες ότι το Ισραήλ είναι ένοχο για το απαρτχάιντ, το έγκλημα των θεσμοθετημένων φυλετικών διακρίσεων που ήταν το χαρακτηριστικό γνώρισμα της Νότιας Αφρικής υπό την κυριαρχία της λευκής μειονότητας για δεκαετίες. Οι ηγέτες του δεν συγχώρεσαν ποτέ το Ισραήλ για τη συμπάθεια του στο καθεστώς του απαρτχάιντ. Το κοινοβούλιο της τον Νοέμβριο, σε μια μη-δεσμευτική ψηφοφορία, αποφάνθηκε ότι «η κυβέρνηση πρέπει να απελάσει τους Ισραηλινούς διπλωμάτες».

«Η Νότια Αφρική ασχολείται με το Παλαιστινιακό ζήτημα από το τέλος του απαρτχάιντ και την ίδρυση του κράτους της. Ήταν ένα σημαντικό ζήτημα στην πολιτική της Νότιας Αφρικής και μεταξύ των νοτιοαφρικανών ηγετών», είπε στο Vox ο Μάικλ Γουόλς, επισκέπτης μελετητής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια Μπέρκλεϊ.

Ποια είναι η βάση για την κατηγορία της γενοκτονίας;

Οι φιλοπαλαιστίνιοι ακτιβιστές και οι αντισιωνιστές κατηγορούν το Ισραήλ για γενοκτονία από τις πρώτες ημέρες του πολέμου – έναν ισχυρισμό που οι Ισραηλινοί και άλλοι μελετητές σε όλο το πολιτικό φάσμα έχουν αρνηθεί σθεναρά τόσο σε αυτή τη σύγκρουση όσο και σε προηγούμενες. (Μια πρόσφατη επιστολή μιας ομάδας δημοσίων προσώπων του Ισραήλ –που δεν σχετίζεται με την υπόθεση του ICJ– κατηγόρησε ορισμένους Ισραηλινούς αξιωματούχους για υποκίνηση σε γενοκτονία, και όχι για το ίδιο το έγκλημα της γενοκτονίας.)

Στο κατηγορητήριο της Νότιας Αφρικής στο ICJ, αυτό που περιγράφεται ως πράξεις γενοκτονίας και πρόθεσης γενοκτονίας, βασίζεται σε πολλά από τα επιχειρήματα που προέβαλαν οι φιλοπαλαιστίνιοι ακτιβιστές τους τελευταίους μήνες.

Οι πράξεις προέρχονται από ειδήσεις για τη σφαγή, η οποία σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας της Γάζας που διοικείται από τη Χαμάς, έχει ξεπεράσει τα 22.000 θύματα Παλαιστινίων, συμπεριλαμβανομένων χιλιάδων παιδιών. Αυτός ο αριθμός δεν κάνει διαφοροποίηση μεταξύ αμάχων και μαχητών.

Περιλαμβάνονται επίσης προειδοποιήσεις από διεθνείς φορείς ότι ο πληθυσμός του θύλακα βρίσκεται στα πρόθυρα μαζικής πείνας και ασθενειών. «Οι πράξεις στις οποίες έχει εμπλακεί το Ισραήλ … έχουν γενοκτονικό χαρακτήρα, λαμβανομένου υπόψη της φύσης, του πεδίου και του πλαισίου τους», αναφέρει το έγγραφο της κατηγορίας.

Επιδιώκοντας να εδραιώσει την πρόθεση (δεδομένου ότι η ενοχή προϋποθέτει απόδειξη συγκεκριμένης πρόθεσης), η Νότια Αφρική παραθέτει δηλώσεις Ισραηλινών ηγετών, συμπεριλαμβανομένου του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, υποστηρίζοντας ότι είναι γενοκτονικές.

Η πρόθεση είναι ένα «εξαιρετικά σημαντικό» στοιχείο επειδή «απαιτείται απόδειξη μιας συγκεκριμένης πρόθεσης να καταστραφεί μια ομάδα εν όλω ή εν μέρει», σύμφωνα με μια ανάλυση των Alaa Hachem και Oona Hathaway στο Just Security, μια διαδικτυακή δεξαμενή σκέψης ασφάλειας που από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.

Στην αίτησή της ης Νότια Αφρική παραθέτει μια ομιλία που εκφώνησε ο Νετανιάχου στην Κνεσέτ, όπου χαρακτήρισε τον πόλεμο ως “έναν αγώνα μεταξύ των παιδιών του φωτός και των παιδιών του σκότους, μεταξύ της ανθρωπότητας και του νόμου της ζούγκλας”, τον οποίο η Νότια Αφρική αποκάλεσε “απανθρωπιστικό”, ένα θέμα στο οποίο επανέρχονταν σε διάφορες περιστάσεις.

Όπως σημείωσε ο καθηγητής νομικής Orde Kittrie: «Αυτό το απόσπασμα και μερικά άλλα που καταγράφονται στην αίτηση της Νότιας Αφρικής, δεν αναφέρονται στους Παλαιστίνιους στο σύνολό τους αλλά στη Χαμάς. Οι Ισραηλινοί ηγέτες σε άλλες περιπτώσεις έχουν καταστήσει σαφές ότι ο πόλεμος τους είναι πόλεμος με την τρομοκρατική ομάδα που ξεκίνησε τη σύγκρουση με σφαγές που στοίχισαν τη ζωή σε περίπου 1.200 ανθρώπους, στην πλειονότητά τους αμάχους, στις 7 Οκτωβρίου».

Όπως είπε ο υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Yoav Gallant τον περασμένο μήνα σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ Lloyd Austin: «Ο πόλεμος μας εναντίον της τρομοκρατικής οργάνωσης Χαμάς, είναι πόλεμος εναντίον της Χαμάς – δεν είναι πόλεμος εναντίον του λαού της Γάζας».

Άλλα πιο καταδικαστικά αποσπάσματα που αναφέρονται στο κατηγορητήριο της Νότιας Αφρικής προέρχονται από στοιχεία της ισραηλινής άκρας δεξιάς. Παρατίθεται, για παράδειγμα, δήλωση του Amichai Eliahu, υπουργού κληρονομιάς και μέλος του κόμματος Otzma Yehudit (Εβραϊκή Δύναμη), σύμφωνα με την οποία: «Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα όπως μη εμπλεκόμενοι πολίτες στη Γάζα».

Ωστόσο, είπε ο καθηγητής Orde Kittrie: «αυτοί οι άνθρωποι δεν συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων για τον πόλεμο. Οι Νοτιοαφρικανοί επισημαίνουν μερικές δηλώσεις [ακροδεξιών] μελών της Κνεσέτ, βγάζοντας αυτές τις δηλώσεις εκτός του πλαισίου τους».

Όπως δήλωσε ο Yaniv Roznai, καθηγητής νομικής στο Πανεπιστήμιο Reichman στο Ισραήλ, σε ένα podcast για το UnXeptable, μια ομάδα που αντιτίθεται στις μαζικές δικαστικές μεταρρυθμίσεις που επεδίωξε ο Νετανιάχου πριν από τον πόλεμο:

«Αυτό μπορεί να συμβαίνει, αλλά καθήκον του Netanyahu και άλλων είναι να πείσουν τους συμμάχους τους στην κυβέρνηση να αποφεύγουν να εκφράζουν φαντασιώσεις εθνοκάθαρσης σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη στιγμή. “Αντί να καταλάβουμε ότι οι λέξεις έχουν νόημα, ότι βρισκόμαστε σε καιρό πολέμου και ότι πρέπει να προσέχουνε τι λένε και να μην λένε ανόητα πράγματα” είπε ο Νετανιάχου και άλλοι»,

Ποια θα είναι η θέση του Ισραήλ

O καθηγητής Orde Kittrie, είπε ότι το Ισραήλ θα είναι σε θέση να αποδείξει ότι έχει θεσπίσει μέτρα μετριασμού στη στρατιωτική του εκστρατεία:

«Η εκτεταμένη εκ των προτέρων προειδοποίηση του Ισραήλ και άλλα μέτρα για τον μετριασμό των ζημιών στους αμάχους της Γάζας καθιστούν σαφές ότι ο στόχος του Ισραήλ δεν είναι να διαπράξει γενοκτονία αλλά να ελαχιστοποιήσει τις απώλειες Παλαιστινίων αμάχων, ενώ ασκεί νόμιμα τα δικαιώματα του Ισραήλ να σώσει τους ομήρους πολίτες του, και να διασφαλίσει ότι ο πληθυσμός του Ισραήλ θα είναι ασφαλής από περαιτέρω επιθέσεις».

Ισραηλινοί εκπρόσωποι έχουν επίσης προτείνει ότι το Ισραήλ πρέπει να επιδιώξει να αντιστρέψει τα πράγματα και να προβάλλει κατηγορίες για γενοκτονία κατά της Χαμάς.

«Η τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς – η οποία διαπράττει εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και επιδίωξε να διαπράξει γενοκτονία στις 7 Οκτωβρίου – είναι υπεύθυνη για τα δεινά των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας, χρησιμοποιώντας τους ως ανθρώπινες ασπίδες και κλέβοντας ανθρωπιστική βοήθεια που προορίζεται γι’ αυτούς», ανέφερε το υπουργείο Εξωτερικών σε ανακοίνωσή του.

Πηγή: zougla.gr

Η Glynis Johns, συμπρωταγωνίστρια της Τζούλι Άντριους στην ταινία «Μαίρη Πόπινς» πέθανε σε ηλικία 100 ετών την περασμένη Πέμπτη -από φυσικά αίτια- σε μια εγκατάσταση υποβοηθούμενης διαβίωσης, όπως είπε ο μάνατζέρ της στο The Hollywood Reporter.

Ήταν μία πολυτάλαντη ηθοποιός, χορεύτρια, πιανίστρια και τραγουδίστρια. Μια ερμηνεύτρια παλαιάς κοπής, ταυτισμένη με την αίγλη του παλιού – από πολλές απόψεις ξεχασμένου – Χόλιγουντ. 

Γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1923 στην Πρετόρια της Νότιας Αφρικής και η μητέρα της ήταν η πιανίστα Alys Steele. Αφού συγκέντρωσε περισσότερα από 20 χρυσά μετάλλια για διαγωνισμούς χορού σε όλη την Αγγλία και ένα πτυχίο δασκάλας μπαλέτου στα 10, η Glynis ξεκίνησε να παίζει σε ταινίες σε ηλικία 13 ετών.

Έκανε λαμπρή καριέρα και στα επόμενα χρόνια κέρδισε υποψηφιότητα για Όσκαρ β’ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στο “The Sundowners” (1960). Επιπλέον, τραγούδησε αξέχαστα το «Send in the Clowns», το οποίο έγραψε ο Stephen Sondheim μόνο για εκείνη, στη βραβευμένη με Tony ερμηνεία της ως Desiree Armfeldt στην παραγωγή “A Little Night Music” (1973).

Ο Sondheim έγραψε το τραγούδι της παράστασης για να ταιριάζει στη χαρακτηριστική βραχνή φωνή της Johns, αλλά αργότερα εκείνη “έχασε” τον ρόλο στην κινηματογραφική εκδοχή του 1977, από την Elizabeth Taylor.

“Έχουν γραφτεί και άλλα τραγούδια για μένα, αλλά κανένα όπως αυτό“, είχε δηλώσει η Johns στο Associated Press το 1990. “Είναι το μεγαλύτερο δώρο που μου έχει δοθεί ποτέ στο θέατρο“.

Το δημοφιλές τραγούδι του Sondheim ερμήνευσαν κατόπιν ο Frank Sinatra, η Judy Collins, η Barbra Streisand, η Sarah Vaughan και η Olivia Newton-John.

Προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα για την ερμηνεία της σε μια αμφιλεγόμενη τότε ταινία για το σεξ, το “The Chapman Report” (1962). Ένα χρόνο αργότερα, πρωταγωνίστησε στη δική της κωμική σειρά στο CBS, Glynis.

Ο ίδιος ο Walt Disney την επέλεξε για να υποδυθεί την κυρία Banks, η οποία χρειάζεται μια νταντά (τη Τζούλι Άντριους ) για να φροντίσει τα δύο παιδιά της, στην εμβληματική ταινία “Μαίρη Πόπινς” (1964). Στην ταινία, ερμηνεύει αξέχαστα το τραγούδι “Sister Suffragette”.

Glynis Johns, 1973 AP PHOTO/JERRY MOSEY

Παντρεμένη τέσσερις φορές, η Glynis Johns απέκτησε έναν γιο, τον αείμνηστο ηθοποιό Gareth Forwood, από τον γάμο της με τον Anthony Forwood.

Η Johns ήταν γνωστή τελειομανής – όπως έλεγαν και οι συνάδελφοί της –  και επέμενε ότι οι ρόλοι που αναλάμβανε ήταν πολύπλευροι.

Η Glynis John σε παραγωγή του J. Arthur Rank το 1949 AP PHOTO

“Σε ό,τι με αφορά, δεν με ενδιαφέρει να παίξω τον ρόλο σε ένα μόνο επίπεδο“, δήλωσε στο AP το 1990. “Το όλο νόημα της κορυφαίας υποκριτικής είναι να παίζεις σαν να είναι κάτι πραγματικό. Να είσαι αληθινός. Και για να γίνω αληθινή πρέπει να δώσω νόημα στο δικό μου μυαλό στον χαρακτήρα που παίζω“.

Τριάντα τρία χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη δολοφονία του 38χρονου καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα από μέλη της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας, κατά τη διάρκεια μαθητικών κινητοποιήσεων.

Το φθινόπωρο του 1990, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ανακοινώνει πολυνομοσχέδιο για την Παιδεία που προβλέπει μεταξύ άλλων λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ, κατάργηση της δωρεάν παροχής συγγραμμάτων, επιβολή χρονικού ορίου στις σπουδές, πιθανό περιορισμό του πανεπιστημιακού ασύλου, επιβολή ομοιόμορφης ενδυμασίας, έπαρση της σημαίας κ.ά.

Οι πρώτες καταλήψεις ξεκινούν στα τέλη Οκτωβρίου του 1990 ενώ, μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, τα υπό κατάληψη γυμνάσια και λύκεια φτάνουν το 70% του συνόλου. Ταυτόχρονα γίνονται πολλές πορείες διαμαρτυρίας με συμμετοχή μεταξύ 10.000 και 30.000 ατόμων, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής.

Η κυβέρνηση ελπίζει ότι το κλίμα θα εκτονωθεί με τις διακοπές των Χριστουγέννων, ενώ ο υπουργός Παιδείας δηλώνει ότι τα προεδρικά διατάγματα δεν θα εφαρμοστούν για ένα τρίμηνο, έως ότου γίνουν «πλήρως κατανοητά» από μαθητές και καθηγητές. Σύντομα, οι τρεις μήνες γίνονται δώδεκα και το νομοσχέδιο τροποποιείται μερικώς, χωρίς αλλαγές όμως στα σημαντικότερα σημεία (πειθαρχικές διατάξεις, περικοπές κ.ά.).

Με το νέο χρόνο, όμως, οι μαθητές και φοιτητές αποφασίζουν τη συνέχιση των καταλήψεων στα ΑΕΙ, τα ΤΕΙ και σε 1.800 από τα 3.014 γυμνάσια και λύκεια της χώρας. Ως απάντηση, ο υπουργός Παιδείας, Βασίλης Κοντογιαννόπουλος, δηλώνει ότι όσοι συμπληρώσουν 50 αδικαιολόγητες απουσίες λόγω των καταλήψεων θα χάσουν τη χρονιά.

Στις 07.01.1991, ημέρα επανέναρξης των μαθημάτων μετά τις γιορτές, οι καταλήψεις συνεχίζονται ενώ η Ομοσπονδία Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ) κηρύσσει στάση εργασίας και καλεί τους καθηγητές να βρίσκονται έξω από τα σχολεία «για να συμβάλουν στην αποτροπή προκλήσεων που ίσως επιχειρηθεί να δημιουργηθούν» καθώς έχει γίνει αντιληπτό ότι ο κομματικός μηχανισμός της Νέας Δημοκρατίας έχει κινητοποιήσει ομάδες «αγανακτισμένων γονέων» για να «σπάσουν» τις καταλήψεις.

Από το πρωί της μέρας σημειώνονται μικροεπεισόδια μεταξύ γονέων και καταληψιών, καθηγητών και δημοτικών συμβούλων. Οι καθηγητές αρνούνται να βάλουν απουσίες στους μαθητές και ο υπουργός αποφασίζει την πειθαρχική δίωξή τους, ενώ την επόμενη μέρα, ομάδες ροπαλοφόρων εισβάλουν σε σχολεία και τραυματίζουν μαθητές, υπό τα απαθή βλέμματα των αστυνομικών οργάνων.

Στις 08.01.1991, στις 19.30 το απόγευμα, στην Πάτρα περί τα τριάντα στελέχη της ΟΝΝΕΔ Πάτρας, με επικεφαλής τον τοπικό πρόεδρο της οργάνωσης Ιωάννη Καλαμπόκα, επιτίθενται οπλισμένοι κατά των μαθητών στην κατάληψη του Πολυκλαδικού Λυκείου, χωρίς όμως να επιτύχουν να διώξουν τους νέους.

Μία ώρα αργότερα, η ίδια ομάδα επιτίθεται κατά του 3ου Λυκείου και καταφέρνουν να απωθήσουν τους ελάχιστους μαθητές που βρισκόταν στο χώρο. Σε λίγο, συγκεντρώνονται έξω από το λύκειο δεκάδες μαθητές, καθηγητές, γονείς, δημοτικοί σύμβουλοι της αντιπολίτευσης καθώς και ο δήμαρχος Πάτρας, Α. Καράβολας και ο βουλευτής Αχαΐας του ΠΑΣΟΚ, Α. Φούρας.

Τα στελέχη της ΟΝΝΕΔ αρνούνται να υποχωρήσουν από την «αντικατάληψη» και δηλώνουν ότι θα παρατείνουν την κατάληψη του Λυκείου μέχρι αυτό να λειτουργήσει ξανά κανονικά. Σύντομα, τα πνεύματα οξύνονται και αρχίζουν οι συγκρούσεις μεταξύ των δύο πλευρών με εκσφενδονίσεις αντικειμένων, ενώ σημειώνονται οι πρώτοι τραυματισμοί.

Γύρω στις 23.30 το βράδυ, ομάδα καθηγητών και γονέων επιχειρεί να μπει στο κτίριο. Με το άνοιγμα της πόρτας τα μέλη της ΟΝΝΕΔ επιτίθενται στον κόσμο με σιδερολοστούς, καδρόνια και τσιμεντόλιθους. Ο καθηγητής μαθηματικών και μέλος του Εργατικού Αντι-ιμπεριαλιστικού Μετώπου (ΕΑΜ), Νίκος Τεμπονέρας, πέφτει θανάσιμα τραυματισμένος, με ανοιγμένο το κρανίο από το σιδερολοστό του Ι.Καλαμπόκα.

Μεταφέρεται στο νοσοκομείο κλινικά νεκρός και το πρωί της 09.01.1991 παύουν όλες οι ζωτικές λειτουργίες του. Στο νοσοκομείο μεταφέρονται επίσης άλλα τέσσερα άτομα σε σοβαρή κατάσταση και δεκάδες με ελαφρότερα τραύματα. Η ομάδα του Καλαμπόκα εξαφανίζεται ανενόχλητη αφού η αστυνομία κάνει την εμφάνισή της, όταν τα επεισόδια έχουν τελειώσει. Οι αυτόπτες μάρτυρες καταγγέλλουν ως φυσικούς αυτουργούς τον πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας και μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου Ι. Καλαμπόκα, το στέλεχος της ΟΝΝΕΔ Α. Μαραγκό και τον συντροφό τους Σ. Σπίνο.

Τις επόμενες μέρες, η νεανική εξέγερση κλιμακώνεται και δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτών συγκρούονται με τα ΜΑΤ στην Πάτρα, την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, ενώ ο υπουργός Παιδείας Β. Κοντογιαννόπουλος παραιτείται. Στις 10.01.1991 κατά τη μεγαλειώδη διαδήλωση 50.000 ατόμων στο κέντρο της Αθήνας, τα ΜΑΤ επιτίθενται στον κύριο όγκο των διαδηλωτών. Οι συγκρούσεις διαρκούν όλη τη μέρα και, όταν οι δυνάμεις καταστολής επιχειρούν να απωθήσουν τον κόσμο προς το Πολυτεχνείο, οι διαδηλωτές αντιστέκονται και οι συγκρούσεις κορυφώνονται.

Βομβίδες ασφυξιογόνων αερίων των ΜΑΤ προκαλούν πυρκαγιά στο κτίριο που στεγαζόταν το κατάστημα ενδυμάτων «Κ. Μαρούσης», στην συμβολή Θεμιστοκλέους και Πανεπιστημίου. Οι πυροσβεστικές δυνάμεις που σπεύδουν στο σημείο για να σβήσουν τη φωτιά δέχονται επίθεση με χημικά αέρια από τα ΜΑΤ και αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις προσπάθειες, υποφέροντας από σπασμούς λόγω των χημικών. Όταν η πυρκαγιά σβήσει μετά τα μεσάνυχτα, ανασύρονται οι σωροί τεσσάρων πολιτών, μέσα από το κτίριο του καταστήματος.

Η ένταση συνεχίζεται για τα επόμενα εικοσιτετράωρα, με νέες πορείες, καταλήψεις και συγκρούσεις με τα ΜΑΤ, ενόσω ο Γ. Σουφλιάς, αντικαταστάτης του παραιτηθέντος Β. Κοντογιαννόπουλου στο υπουργείο Παιδείας, αποσύρει τα επίμαχα νομοθετήματα και ανακοινώνει την έναρξη διαλόγου για την Παιδεία «από μηδενική βάση», μέχρις ότου ο Πόλεμος του Κόλπου μετατοπίσει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης.

Ο συγκατηγορούμενος για τη δολοφονία Α. Μαραγκός, απαλλάχτηκε με βούλευμα, ενώ ο Ι. Καλαμπόκας καταδικάστηκε πρωτόδικα από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Βόλου σε ισόβεια κάθειρξη για ανθρωποκτονία εκ προμελέτης – ποινή που σύντομα μειώθηκε και στις 2 Φεβρουαρίου 1998 αφέθηκε ελεύθερος λόγω «καλής συμπεριφοράς». Σήμερα ζει και εργάζεται στο Βόλο ως υπεύθυνος παραρτήματος της Εθνικής Τράπεζας.

ΜΙΚΡΟΣ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ
Ευμολπιδών 13
Τηλ.: 210 3454831
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Angela Fabre
The Diary of a woman

Τετάρτη 17 Ιανουαρίου στις 21:30

Μετά την sold out παράσταση της το φθινόπωρο η Angela Fabre επιστρέφει την Τετάρτη 17 Ιανουαρίου στον Mικρό Kεραμεικό για να μαγέψει το κοινό με την μοναδική της φωνή και το ταξίδι της στις γυναίκειες φωνές της δεκαετίας του 70 και του 80.

H Angela Fabre γεννήθηκε στο Παρίσι αλλά ήταν πολύ μικρή όταν οι γονείς της αποφάσισαν μετά από διακοπές να μείνουν μόνιμα στην Ελλάδα. Τα ακούσματα της ποικίλα από ελληνικά τραγούδια και παραδοσιακά κλασικά Γαλλικά έως την Αμερικάνικη γυναικεία φολκ ροκ που την λατρεύει.

Επέστρεψε στην πατρίδα για μουσικές σπουδές και υποκριτικής και άρχισε αμέσως να εμφανίζεται σε μικρά club του Παρισιού αλλά να συμμετέχει και σε θιάσους στην ακμάζουσα ανεξάρτητη σκηνή της πόλης. Οι πρώτες κριτικές ήταν ενθουσιώδεις για το μικρό κορίτσι που διασκεύαζε με αυτοπεποίθηση Johnnie Michelle και Joan Baez αλλά ξαφνικά προσωπικοί λόγοι θα την κάνουν να επιστρέψει στην δεύτερη πατρίδα της και να ξεκινήσει από την αρχή το δικό της προσωπικό ταξίδι στην μουσική.

Στον Μικρό Κεραμεικό θα εμφανιστεί για δεύτερη φόρα με ένα πλήρες δικό της πρόγραμμα. Θα την συνοδεύουν 4 εξαίρετοι μουσικοί της Jazz σε ένα set τραγουδιών με εκπλήξεις. Carol Κιng, Mina αλλά και Pomm Mylene Farmer σε ένα πρόγραμμα που συναντά τις 70s επαναστάτριες του φεμινιστικού folk και τις πιο απαιτητικές σύγχρονες ντίβες.

Μαζί της οι:
Χάρης Μπότσης Πιάνο, ενορχηστρώσεις
Μάνος Λούτας Κοντραμπάσο
Αντρέας Γναφάκης Κιθάρα
Θοδωρής Χριστοδούλου Ντραμς

https://www.youtube.com/watch?v=gWyM4uKr_0o

Εισιτήρια και πληροφορίες εδώ:
https://www.ticketservices.gr/event/angela-fabre/?lang=el

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
12€ γενική είσοδος

«ΜΙΚΡΟΣ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ» 
Τηλέφωνο επικοινωνίας 6982121385

Υπεύθυνος επικοινωνίας: Αντώνης Κοκολάκης
 

Η Γερμανία βρίσκεται σε κλοιό κινητοποιήσεων των αγροτών, οι οποίοι διαμαρτύρονται κατά της κυβέρνησης για τις περικοπές αγροτικών επιδοτήσεων.

Βερολίνο, ανταπόκριση: Γιώργος Παππάς

Οι διαμαρτυρίες των αγροτών έφτασαν ξανά στο Βερολίνο, με εκατοντάδες τρακτέρ κατευθύνθηκαν στην Πύλη του Βραδεμβούργου. Περίπου 300 αγρότες έχουν δηλωθεί για τη πορεία στο Βερολίνο. Ταυτόχρονα εκατοντάδες διαδηλώσεις των αγροτών πραγματοποιούνται σε ολόκληρη τη Γερμανία με αποκλεισμούς δρόμων και οδικών κόμβων σε μεγάλους αυτοκινητόδρομους με τρακτέρ και γεωργικά μηχανήματα. Προβλήματα στις οδικές συγκοινωνίες καταγράφονται στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, στη Σαξονία κοντά στη Δρέσδη, στη Βαυαρία, τη Ρηνανία-Παλατινάτο, τη Βόρεια-Ρηνανία-Βεστφαλία και το Σέσβιγκ-Χόλσταϊν.

Οι αγρότες διαμαρτύρονται για τα σχέδια της ομοσπονδιακής κυβέρνησης να περικόψει σειρά αγροτικών επιδοτήσεων στον προϋπολογισμό του τρέχοντος έτους 2024. Μετά τις αντίστοιχες κινητοποιήσεις των αγροτών πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων, η κυβέρνηση υπαναχώρησε και μετρίασε τον αρχικό της σχεδιασμό. Διατηρεί τις φοροαπαλλαγές για τα αγροτικά αυτοκίνητα και μεταθέτει για τρία χρόνια την κατάργηση της επιδότησης του πετρελαίου κίνησης για τα αγροτικά οχήματα.

Ωστόσο, οι αγρότες δεν ικανοποιούνται με την υποχώρηση της κυβέρνησης Σολτς και συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις αυτήν την εβδομάδα.

Εκτιμάται ότι πρόκειται για τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις αγροτών από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο πρόεδρος της Γερμανικής Ένωσης Αγροτών, Γιόαχιμ Ρούκβιντ, επανέλαβε το αίτημα για πλήρη απόσυρση των κυβερνητικών μέτρων, τα οποία όπως είπε, επιβαρύνουν δυσανάλογα τους αγρότες με ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Ο «πράσινος» υπουργός Γεωργίας, Τζεμ Έτζντεμιρ, είχε επιμείνει στην αναθεώρηση των αρχικών σχεδίων της κυβέρνησης αλλά τόνισε ότι «η κυβέρνηση δεν εκβιάζεται».

Εξτρεμιστικοί κύκλοι εργαλειοποιούν τις αγροτικές κινητοποιήσεις

Ταυτόχρονα καταγράφεται έντονη ριζοσπαστικοποίηση των αγροτών.

Την περασμένη Πέμπτη, ο «πράσινος» αντικαγκελάριος, υπουργός Οικονομίας και Κλίματος, Ρόμπερτ Χάμπεκ, δέχθηκε επίθεση ομάδας αγροτών που απείλησαν να εισβάλλουν στο πλοίο με το οποίο επέστρεφε από διακοπές με την οικογένειά του. Σε βιντεοσκοπημένο μήνυμά του, ο Χάμπεκ προειδοποίησε σήμερα για τον κίνδυνο να χειραγωγηθούν οι αγροτικές κινητοποιήσεις από εξτρεμιστικές δυνάμεις. «Όταν τα τρακτέρ έχουν κρεμάλες και φτάνουν στα σπίτια πολιτικών, υπάρχει υπέρβαση των ορίων», είπε ο Χάμπεκ κάνοντας έκκληση για υπεράσπιση του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Το υπουργείο Εσωτερικών και οι Υπηρεσίες Προστασίας του Συντάγματος καταγράφουν έντονη δραστηριότητα ακροδεξιών εξτρεμιστικών κύκλων που εργαλειοποιούν τις αγροτικές κινητοποιήσεις με συνθήματα για «γενική απεργία» και «ανατροπή» του συστήματος. Εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών σημείωσε ότι αντίστοιχη «εργαλειοποίηση» από ακροδεξιούς, εξτρεμιστικούς κύκλους υπήρξε και στις κινητοποιήσεις αρνητών της πανδημίας κορωνοϊού.

Πηγή: ertnews.gr

Έξι φωτογράφοι / Έξι ματιές άλλες

Ένα ταξίδι είν’ η φωτογραφία / εσωτερικό / Ένας ύμνος στη διαφορετικότητα

Είμαστε μια ομάδα με πάθος και δίψα γι’ αυτό που κάνουμε

Ελάτε μαζί μας σ’ αυτό το ταξίδι / σύνορο η φαντασία μας / τα όνειρά μας στο χαρτί

Η ομάδα Five Plus One σας προσκαλεί στην έκθεση φωτογραφίας με τίτλο ΕΞΙ ΕΠΙ ΕΞΙ.

Έξι φωτογράφοι, με έξι διαφορετικά πρότζεκτ, ενώνουν τις συλλογές τους, τις φωνές τους, την οπτική τους για τον κόσμο και τους ανθρώπους και μοιράζονται τις εικόνες τους με φίλους της φωτογραφίας.

Καθένας με τη δική του αφηγηματική μέθοδο, οι έξι καλλιτέχνες μάς συστήνονται σε έναν κοινό τόπο και μας δίνουν την ευκαιρία να αφουγκραστούμε το έργο τους τόσο μεμονωμένα όσο και σαν σύνολο.

Συμμετέχουν (με αλφαβητική σειρά)

Τάκης Αναγνώστου / Πάνος Κουκουρουβλής / Γιάννης Μυρμηγιάννης / Νίκος Σωτηρόπουλος / Σύλβια Τσουραμάνη / Στέλιος Χαραλαμπάκης

 

Έκθεση έξι συν έξι

ΕΞΙ ΕΠΙ ΕΞΙ / ΕΚΘΕΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ

13-21 Ιανουαρίου 2024

Καθημερινά 12:00-23:00

Είσοδος ελεύθερη

Εγκαίνια: Σάββατο 13 Ιανουαρίου, στις 19:00

MatchPoint / Aινιάνος 1 και Πατησίων (έναντι Λ. Αλεξάνδρας) – Χάρτης εδώ

Σχετικά με τους φωτογράφους:

Τάκης Αναγνώστου

Ο Τάκης Αναγνώστου είναι γραφίστας και φωτογράφος με έδρα την Αθήνα.

Έχει σπουδάσει γραφικές τέχνες και καλλιτεχνική τυπογραφία. Από το 2003 ασχολείται με την επεξεργασία πάνω σε φωτογραφίες. Σαν επάγγελμα έχει τη χρωματική διόρθωση και την επεξεργασία εικόνας.

Τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα η ψηφιακή επεμβατική παραλλαγή πορτρέτων σε ασπρόμαυρο και τεχνικές κολάζ του ανθρώπινου στοιχείου με abstract εικόνες και έντονα ζωγραφικά μοτίβα σε χρώμα.

 

Πάνος Κουκουρουβλής

Γεννήθηκα στη Λέσβο. Από το 2001 εργάζομαι στον χώρο του θεάτρου ως ηχολήπτης και τεχνικός φωτισμού. Με τη φωτογραφία ασχολούμαι από το 2019 περισσότερο ως χόμπι και ψυχοθεραπεία, η οποία και συνεχίζεται.

 

 

Γιάννης Μυρμηγιάννης

Οι φωτογραφίες της έκθεσης αφορούν τρία ενεργά project και αποτελούν τον πυρήνα και τον λόγο που φωτογραφίζω. Αφορούν σχεδόν πάντα τον Άνθρωπο και τον τόπο του.

Αφορούν τον Άνθρωπο που θα εργαστεί με το σώμα, τα χέρια και τα πόδια και στο τέλος της ημέρας θα είναι κουρασμένος, χαρούμενος ή λυπημένος, αλλά δυνατός.

Αφορούν τον τόπο που ο Άνθρωπος ζει ή εργάζεται. Τον τόπο που γαλούχησε και δυνάμωσε τον Άνθρωπο που ζει σε αυτόν.

Τον Άνθρωπο που θα αναζητήσει το πνευματικό, τη δύναμη ή την ιδέα που θα τον ανυψώσει και θα τον δυναμώσει για να συνεχίσει τον αγώνα.

Οι φωτογραφίες μου προσπαθώ να είναι όσο το δυνατόν πιο καθαρές και λιτές για να μπορέσω μέσα από αυτές να δω και εγώ τον Άνθρωπο.

 

 

Νίκος Σωτηρόπουλος

Η σχέση μου με την εικόνα άρχισε με τον κινηματογράφο, που πάντα αγαπώ και πέρασε στη φωτογραφία, η οποία με μάγεψε. Έχω λάβει μέρος σε πολλές εκθέσεις και είμαι μέλος των “ομόνοια λόβερς”.

Από το πρώτο κλικ μέχρι και τώρα η αίσθηση είναι πάντα η ίδια. Ο ήχος του κλείστρου για μένα είναι η αρχή μιας περιπλάνησης σε έναν άλλο χώρο διαφορετικό, πιο δημιουργικό, γεμάτο συναισθήματα. Τελικά, η φωτογραφία είναι μια ερωτική σχέση με τη ζωή.

 

 

Σύλβια Τσουραμάνη

Η Σύλβια Τσουράμανη έχει σπουδάσει Αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο της Αθήνας και ασκεί το επάγγελμα του αρχιτέκτονα ενεργά. Η φωτογραφία αποτέλεσε ένα μέσο προβολής της δουλειάς της από την εποχή των φοιτητικών χρόνων και έπειτα.

Ασχολείται με την καλλιτεχνική φωτογραφία από το 2017.

Έχει παρακολουθήσει διάφορα σεμινάρια και σχολές φωτογραφίας καθώς και έχει πάρει μέρος σε εκθέσεις. Ενδεικτικά: ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ και A-PART από τις Διαδρομές Photography Seminars και Chania International Photo Festival.

 

 

Στέλιος Χαραλαμπάκης

Γεννήθηκα το 1976 στην Αθήνα και εργάζομαι τα τελευταία 20 χρόνια στον χώρο των πωλήσεων. Τα επαγγελματικά ταξίδια επηρέασαν και την ενασχόλησή μου με τη φωτογραφία, μέσα από την εναλλαγή εικόνων που σου προσφέρει η διαρκής μετακίνηση. Αυτός είναι άλλωστε ένας από τους λόγους που οι περισσότερες εικόνες μου έχουν το tag #whiledriving.

Λέω ότι φωτογραφίζω “my day details”, τις στιγμές που εμφανίζονται απροσδόκητα και μου κάνουν εντύπωση. Η φωτογραφία είναι αυτοθεραπευτική και σε βγάζει από τη ρουτίνα. Έχω συμμετοχή από το 2010 σε συλλογικές εκθέσεις, έχω κάνει αυτοεκδόσεις φωτογραφικών βιβλίων και έχω διακριθεί σε διεθνείς διαγωνισμούς (Sony Worldphoto Awards και Huawei Next-Image).

 

 

Γιάννης Κιμπουρόπουλος

Η νέα φάση ιδιωτικοποίησης του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών («Ελευθέριος Βενιζέλος») δρομολογείται μέσω του νομοσχεδίου που εισήχθη προς ψήφιση στη Βουλή, το οποίο προβλέπει τη διαδικασία εισαγωγής του στο Χρηματιστήριο και την τροποποίηση της σύμβασης που είναι σε ισχύ εδώ και σχεδόν 30 χρόνια (από το 1995).

Με το ίδιο νομοσχέδιο, μόλις δύο άρθρων, κυρώνεται η συμφωνία ελληνικού Δημοσίου και Αεροπορίας Αιγαίου (Aegean) με την οποία η εταιρεία του Ομίλου Βασιλάκη επαναγοράζει τα 10,4 εκατ. μετοχές που απέκτησε το Δημόσιο έναντι της κρατικής ενίσχυσης των 120 εκατ. ευρώ που είχαν δοθεί στην εταιρεία το 2021 για τις ζημιές που υπέστη από την πανδημία και τα λοκντάουν. Με την ολοκλήρωση αυτής της συναλλαγής το Δημόσιο χάνει 35 εκατ. ευρώ, αν και το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών βλέπει μόνο όφελος στη διαδικασία, βάσει όσων αναφέρει στην αιτιολογική του νομοσχεδίου.

Η νέα φάση ιδιωτικοποίησης του «Ελ. Βενιζέλος» ήταν από καιρό δρομολογημένη, αλλά τώρα έχουμε τις λεπτομέρειές της, βάσει της συμφωνίας του Δημοσίου με τους ιδιώτες μετόχους του αεροδρομίου, που υπογράφηκε στις αρχές Δεκεμβρίου και τροποποιεί τη σύμβαση του 1995 για την ανάπτυξη και διαχείρισή του.

Η βασική διάταξη της τροποποιούμενης σύμβασης είναι η κατάργηση του περιορισμού ως προς το ανώτατο ποσοστό συμμετοχής των μετόχων πλην του ελληνικού Δημοσίου (55%). Σήμερα στο «Ελ. Βενιζέλος» το μεγαλύτερο ποσοστό, 30%, το κατέχει το ΤΑΙΠΕΔ. Βάσει της συμφωνίας με τους ιδιώτες μετόχους θα διατεθεί εξ ολοκλήρου στο Χρηματιστήριο. Ποσοστό 25% κατέχει το υπερταμείο που θα διατηρήσει τη συμμετοχή του, 40% (+60 μετοχές) το καναδικό συνταξιοδοτικό PSP Investments (μέσω της Avi Alliance Gmbh και της Avi Alliance Capital Gmbh) και 5% η οικογένεια Κοπελούζου.

Βάσει της συμφωνίας, από το 30% που θα διαθέσει το ΤΑΙΠΕΔ στο Χρηματιστήριο, ένα ποσοστό 10% μπορεί να αποκτήσει το καναδικό επενδυτικό ταμείο, αλλά σε τιμή πάνω από αυτήν που θα διαμορφωθεί κατά τη δημόσια εγγραφή. Που σημαίνει ότι το καναδικό fund θα έχει τον πλήρη έλεγχο (όπως και το μάνατζμεντ, που ήδη ήλεγχε μέχρι τώρα, αλλά βάσει ειδικής συμφωνίας με το Δημόσιο) του σημαντικότερου αεροδρομίου της χώρας, το οποίο κατέγραψε ρεκόρ όλων των εποχών πέρσι, με πάνω από 28 εκατ. επιβάτες, ενώ στο 9μηνο του 2023 ο τζίρος του αυξήθηκε κατά 30% και τα καθαρά κέρδη του κατά 43%. Φυσικά, πέρα από 50%+ 60 μετοχές το καναδικό fund μπορεί να ελέγξει ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό σε συμμαχία με άλλους θεσμικούς επενδυτές που θα συγκεντρώσουν πακέτα μετοχών. Η εισαγωγή στο Χ.Α. αναμένεται τον Φεβρουάριο.

Χρηματιστήριο

Το νομοσχέδιο, και για την ακρίβεια η σύμβαση Δημοσίου-μετόχων που αυτό κυρώνει, προβλέπει ακόμη ότι μετά την εισαγωγή στο Χ.Α. ο γενικός διευθυντής του «Ελ. Βενιζέλος» αναλαμβάνει καθήκοντα διευθύνοντος συμβούλου και ανώτατου εκτελεστικού διευθυντή (CEO) και θα είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου. Πράγμα που στην ουσία αποτελεί ένα βήμα πλήρους αποξένωσης του κράτους από τη διοίκηση του αεροδρομίου, μέσω της εφαρμογής των κανόνων «εταιρικής διακυβέρνησης» (τις παρενέργειές τους τις είδαμε στην περίπτωση των πρώην ΕΛΠΕ), και τον περιορισμό του σε ρόλο εισπράκτορα μερισμάτων από το 20% των μετοχών. Προβλέπει ακόμη ότι η εταιρεία μπορεί να συνάπτει συμβάσεις μεγάλης διάρκειας (μίσθωσης, παραχώρησης κ.λπ.) και με ημερομηνία λήξης μεταγενέστερη από τη λήξη της σύμβασης ανάπτυξης («επικαρπία») του αεροδρομίου, δηλαδή την πεντηκονταετία (με έτος λήξης το 2045), έπειτα από έγκριση του υπουργού Εθνικής Οικονομίας, ο οποίος δεν μπορεί να καθυστερεί αδικαιολόγητα την έγκριση αυτή, εφόσον η ανάγκη υπέρβασης της 50ετίας «πιστοποιείται από ανεξάρτητο χρηματοοικονομικό σύμβουλο, ότι οι εν λόγω συμβάσεις είναι προς όφελος του αεροδρομίου και από τη φύση τους δεν θα μπορούσαν να είναι μικρότερης διάρκειας». Και αυτή η διάταξη έχει μια προφανή αποικιακή χροιά.

Οσο για το δεύτερο άρθρο του νομοσχεδίου, που κυρώνει τη συμφωνία με την Aegean για επαναγορά των μετοχών που είχε αποκτήσει το Δημόσιο τον περασμένο Νοέμβριο, ασκώντας το δικαίωμα που προέβλεπε ο νόμος για την κρατική ενίσχυση των 120 εκατ. ευρώ το 2021, το ΓΛΚ στην έκθεση που συνοδεύει το νομοσχέδιο δεν βλέπει πρόβλημα στο γεγονός ότι από αυτή την ενίσχυση το κράτος θα πάρει πίσω μόνον 85,4 εκατ. ευρώ.

Aegean

Αντίθετα, στην αιτιολογική του νομοσχεδίου υπάρχει μια τουλάχιστον αμήχανη προσπάθεια τεκμηρίωσης οφέλους του Δημοσίου, με το επιχείρημα ότι το 2021, όταν συμφωνήθηκε το σχέδιο στήριξης της εταιρείας λόγω των ζημιών από την πανδημία, η μετοχή της ήταν στα 5,5 ευρώ έναντι 11,43 ευρώ που είναι η τιμή εξαγοράς (η μέση τιμή στο διάστημα 11 Αυγούστου 2023-3 Νοεμβρίου 2023, όπως προέβλεπε ο νόμος). Με λίγα λόγια, λέει εμμέσως το ΥΠΟΙΚ, να είστε κι ευχαριστημένοι που το Δημόσιο χάνει (ή χαρίζει στην Aegean) 35 εκατ. και όχι 70 και πλέον εκατ. ευρώ. Λες και νομοθέτησε άλλη κυβέρνηση τους σκανδαλώδεις όρους μερικής επιστροφής της κρατικής ενίσχυσης των 120 εκατ. ευρώ, παρά την ισχυρή κερδοφορία της εταιρείας.

Πηγή: efsyn.gr

«Άρης»

της Σοφίας Αδαμίδου, για 6η χρονιά!

H ερμηνεία - θρύλος του Τάσου Σωτηράκη 

 

συνεχίζεται με επιτυχία στο θέατρο OLVIO 

κάθε Παρασκευή στις 21:00 και κάθε Σάββατο στις 18:15

 

 

«Άρης». Το εμβληματικό έργο της Σοφίας Αδαμίδου με την ερμηνεία - θρύλο του Τάσου Σωτηράκη, που παρουσιάστηκε σε περισσότερες από τριάντα πόλεις και φεστιβάλ, σε Ελλάδα, Κύπρο και  Ευρώπη, συνεχίζεται για 6η χρονιά, στο θέατρο OLVIO.

Πριν γραφτεί το έργο από την συγγραφέα Σοφία Αδαμίδου, ο Τάσος Σωτηράκης είχε ξεκινήσει να μελετάει τη ζωή και την ιστορική και πολιτική πορεία του Άρη Βελουχιώτη. Την ανθρώπινη φύση του και τους αγώνες του. Ο Τάσος Σωτηράκης συναντήθηκε με την Σοφία Αδαμίδου γύρω στο 2014 όταν και συζήτησαν για πρώτη φορά το θεατρικό “ανέβασμα” του «Άρη». Ο Τάσος πρότεινε στη Σοφία να φτιάξει έναν μονόλογο, όπως κι έγινε. Το 2017 η παράσταση πρωτοπαίχτηκε στον Τεχνοχώρο Cartel. H Σοφία Αδαμίδου αποκαλούσε αυτό το θεατρικό έργο, το αγαπημένο της παιδί. Ήταν ο παιδικός της ήρωας από τα χρόνια του σχολείου στην Κοζάνη, το σύμβολο που αγκάλιαζε με το λόγο του, τους αγρότες και τους εργάτες. Ένα πανανθρώπινο σύμβολο. Η παράσταση έκανε μια μεγάλη και πολύ πετυχημένη διαδρομή.

Οι φωτογραφίες της Εβίτας Σκουρλέτη είναι από την καρδιά της πόλης όπου έγινε η φωτογράφηση. Εκεί όπου σήμερα θα περπατούσε ο Άρης και θα αγωνιζόταν ξανά για το δίκιο όσων δεν έχουν φωνή. 

 

Συντελεστές:

Συγγραφέας:Σοφία Αδαμίδου

Ερμηνεία - Σκηνοθετική επιμέλεια: Τάσος Σωτηράκης

Ο ηθοποιός Θοδωρής Τσουανάτος και ο μικρός Πέτρος Φλωράκης «έδωσαν» τις φωνές τους.

Μουσική: Villagers of Ioannina City (VIC). Το τραγούδι «Άρη μου», σε στίχους Αγλαΐας Κλάρα, μελοποίησε και ερμηνεύει η Ερωφίλη. Το μουσικό κομμάτι της έναρξης και του τέλους είναι του Βασίλη Καραγιάννη.

Κινησιολογία: Αγγέλα Πατσέλη

Φωτισμοί: Λάμπρος Παπούλιας

Επιμέλεια video: Ηλίας Φλωράκης

Ειδικά Εφέ: Προκόπης Βλασερός

Φωτογραφίες: Εβίτα Σκουρλέτη

Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Art Ensemble

Πληροφορίες

Θέατρο OLVIO: Ιερά Οδός 67 & Φαλαισίας 7, Βοτανικός, 118 55, πληροφορίες στο ταμείο του θεάτρου 18:00 – 21:00, τηλέφωνο: 21 0341 4118

- Διάρκεια: 90 λεπτά
- Εισιτήρια στο more.com : https://www.more.com/tickets/theater/aris-olvio/

 

Αναπληρώτρια νηπιαγωγός υποχρεώνεται να πηγαίνει τραυματισμένη στο σχολείο καθώς δεν δικαιούται άδεια πάνω από 15 ημέρες, σύμφωνα με καταγγελία του Α΄ Συλλόγου Αθηνών Εκπαιδευτικών ΠΕ.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την καταγγελία, αναπληρώτρια νηπιαγωγός που υπέστη εργατικό ατύχημα, την ώρα υπηρεσίας και μάλιστα σε σημείο που είχε επισημανθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες ως επικίνδυνο, θα υποχρεωθεί τη Δευτέρα (8/1) να προσέλθει στην εργασία της, παρά το γεγονός ότι ακόμα δεν μπορεί να περπατήσει!

Μάλιστα χρειάστηκε να εγχειριστεί για να αντιμετωπίσει το τραύμα της και ενώ το ατύχημα ορίζεται ως εργατικό, η νηπιαγωγός, επειδή είναι αναπληρώτρια δεν δικαιούται πάνω από 15 ημέρες αναρρωτική άδεια, παρά το ότι ο τραυματισμός της δεν επιτρέπει την επιστροφή της στην εργασία τόσο σύντομα.

Ο Α΄ Σύλλογος Αθηνών Εκπαιδευτικών ΠΕ σε ανακοίνωσή του επισημαίνει ότι βρίσκεται στο πλευρό της αναπληρώτριας εκπαιδευτικού και διεκδικεί από το υπουργείο Παιδείας «να της δοθεί όλη η άδεια που δικαιούται χωρίς περικοπές ούτε στον μισθό ούτε στην προϋπηρεσία και να προχωρήσει άμεσα το ΥΠΑΙΘΑ σε ρύθμιση που θα εξισώνει τα δικαιώματα των αναπληρωτών με αυτά των μονίμων εκπαιδευτικών».

Η ανακοίνωση του Α΄ Συλλόγου Αθηνών Εκπαιδευτικών ΠΕ
Καταγγέλλουμε το γεγονός ότι η συνάδελφος αναπληρώτρια νηπιαγωγός που υπέστη εργατικό ατύχημα, την ώρα υπηρεσίας και μάλιστα σε σημείο που είχε επισημανθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες ως επικίνδυνο, θα υποχρεωθεί τη Δευτέρα 8/1 να προσέλθει στην εργασία της, παρά το γεγονός ότι ακόμα δεν μπορεί να περπατήσει!

Δεδομένου ότι με βάση τη χειρουργική επέμβαση που έκανε και την ακόλουθη ιατρική βεβαίωση, απαιτούνται άλλοι δύο μήνες για να αναρρώσει και να μπορεί με ασφάλεια να περπατήσει και να εργαστεί, το γεγονός αυτό αποτελεί όνειδος και ταυτόχρονα αποκαλύπτει τις πραγματικές συνθήκες στις οποίες καλούνται να εργαστούν οι εκπαιδευτικοί. Ιδιαίτερα οι αναπληρώτριες και αναπληρωτές έχουν το δικαίωμα μόνο 15 ημερών αναρρωτικής άδειας. Επίσης, στερούνται την αντίστοιχη προϋπηρεσία με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να μην εργαστούν την επόμενη χρονιά!

Πληροφορούμε κάθε αρμόδια αρχή ότι η συνάδελφος δεν είναι μόνη της. Είναι μέλος του Συλλόγου μας και έχει στο πλευρό της όλες και όλους μας, όπως έχει στο πλευρό της το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας. Ήδη, πλήθος ψηφισμάτων αλληλεγγύης από εκπαιδευτικά σωματεία όλης της χώρας φτάνουν στον Σύλλογό μας.

Από την πλευρά μας απαιτούμε από την πρώτη ημέρα τραυματισμού της συναδέλφου να της δοθεί όλη η άδεια που δικαιούται χωρίς περικοπές ούτε στον μισθό ούτε στην προϋπηρεσία. Να προχωρήσει άμεσα το ΥΠΑΙΘΑ σε ρύθμιση που θα εξισώνει τα δικαιώματα των αναπληρωτών με αυτά των μονίμων. Σε αυτή την κατεύθυνση θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε αποφασιστικά και ανυποχώρητα, προχωρώντας και σε χρήση ένδικων μέσων σε συνεννόηση και με την Ομοσπονδία.

Καλούμε τα μέλη μας που έχουν τη δυνατότητα, γονείς και τοπικούς φορείς σε διαμαρτυρία τη Δευτέρα 8/1, στις 8μ.μ., στην είσοδο του 4ου Δημοτικού Σχολείου Ζωγράφου.

ΟΡΦΕΑΣ ΠΕΡΙΔΗΣ & ΣΟΦΙΑ ΠΕΡΙΔΗ

Tρόκο τροκ

 

Βρείτε το album “Τρόκο Τροκ” σε όλα τα ψηφιακά καταστήματα και τις streaming υπηρεσίες: https://OrfeasPeridisSofiaPeridi.lnk.to/TrokoTrokMB

 

«Τα πρώτα πέντε τραγούδια του άλμπουμ γεννήθηκαν με τον ερχομό των παιδιών μου, τα υπόλοιπα γεννήθηκαν απ’ την ανάγκη μου να εκφραστώ ως εικοσιπέντε χρόνια μεγαλύτερος.

Φτάνοντας στο σήμερα θέματα όπως η παιδεία, ο ρατσισμός, η αλληλεγγύη έρχονται να εμπλουτίσουν την θεματολογία του άλμπουμ.

Η πρόκληση να περιγράψεις τα θέματα αυτά μέσα απ’ τα μάτια των παιδιών είναι το ίδιο το ζητούμενο της τέχνης.

Το παιδικό τραγούδι θα παραμένει πάντα ένα απαιτητικό είδος κι όταν πετυχαίνει τον σκοπό του αφορά όλες τις ηλικίες».

Ορφέας Περίδης

 

Κυκλοφορεί από τη Minos EMI, a Universal Music Company