Ζωή σαν Χώρα: Το νέο κομμάτι της Χαραλαμπίας Πνευματικού σε μουσική Δημήτρη Μπάκουλη Τους στίχους υπογράφει η συγγραφέας και δημοσιογράφος Γεωργία Δρακάκη

«Ζωή σαν Χώρα»:  Ένα τραγούδι που επιχειρεί να ψηλαφίσει την ποιητικότητα της “βάρβαρης Αθήνας’’, μέσα από το βλέμμα μιας γυναίκας που βαδίζει και σκέφτεται ασταμάτητα, μόλις κυκλοφόρησε. Την ερμηνεία υπογράφει η Χαραλαμπία Πνευματικού, μία από τις φωνές της νέας γενιάς στο ελληνικό τραγούδι που έχουν ήδη ξεχωρίσει. Τους στίχους της Γεωργίας Δρακάκη μελοποίησε με το ιδιαίτερο, χαρακτηριστικό και αναγνωρίσιμο πια ύφος του ο συνθέτης Δημήτρης Μπάκουλης. Με φόντο την αστική εμπειρία από την μια και την εσωτερική περιπλάνηση από την άλλη, το τραγούδι «Ζωή σαν Χώρα» μας ταξιδεύει ανάμεσα σε επιθυμίες και σε ανάγκες, σε πλατείες, σε σταθμούς τρένων, σε αγάπες και έρωτες που καθορίζουν την πορεία μας. Όλο αυτό το περιπατητικό σύμπαν στο οποίο ήθελε να μας βάλει η στιχουργός,  αποτυπώνεται γλαφυρά και χωρίς περιστροφές στο video clip του κομματιού, που επιμελήθηκε σκηνοθετικά, αλλά και στο μοντάζ η Δήμητρα Αγγελοπούλου (Demoment). Η ενορχήστρωση είναι του Γιώργου Ντινάκου, ο οποίος υπογράφει επίσης την παραγωγή, τον προγραμματισμό και τη μουσική της γέφυρας. Η ηχογράφηση και η μίξη έγιναν στο Seven Road Studio, ενώ το mastering επιμελήθηκε ο Γιάννης Βαφειάδης (Rosewood Studio). Το τραγούδι βρισκόταν για καιρό στα συρτάρια των συντελεστών – το φθινόπωρο του 2025 ήταν, τελικά, η στιγμή του!

Ακούστε το "Ζωή σαν Χώρα" και δείτε το επίσημο video clip εδώ:

Συντελεστές: Στίχοι: Γεωργία Δρακάκη Μουσική: Δημήτρης Μπάκουλης Σύνθεση γέφυρας: Γιώργος Ντινάκος Ερμηνεία: Χαραλαμπία Πνευματικού Μουσικοί: Έγχορδα – Πλήκτρα – Κρουστά: Γιώργος Ντινάκος Παραγωγή: Προγραμματισμός – Ενορχήστρωση – Παραγωγή: Γιώργος Ντινάκος Ηχογράφηση & Μίξη: Γιώργος Ντινάκος (Seven Road Studio) Mastering: Γιάννης Βαφειάδης (Rosewood Studio) Video Clip: Σκηνοθεσία & Μοντάζ: Δήμητρα Αγγελοπούλου (Demoment)

ΓΙΩΤΑ ΡΟΥΓΚΑΛΑ

“Επιστροφή στη χώρα σας, αλλιώς φυλακή” λέει το υπουργείο Μετανάστευσης στους μετανάστες, για να τους πείσει να φύγουν από την Ελλάδα.

Συνεχίζοντας ο Θάνος Πλεύρης το… βιολί του και τη γνωστή ρητορική και πολιτική που βάζει στο στόχαστρο τους μετανάστες, κλείνοντας τα μάτια σε ό,τι τους φέρνει εδώ και δαιμονοποιώντας ανθρώπους αντί για πολιτικές, ο Θάνος Πλεύρης μοιράζει φυλλάδια στις δομές για να… προειδοποιήσει τους μετανάστες για τις ποινές που τους περιμένουν.

“Επιστρέψτε στις πατρίδες σας για να μη σας τιμωρήσω” λέει, με άλλα λόγια ο υπουργός Μετανάστευσης σε ανθρώπους που ήρθαν στη χώρα για να γλιτώσουν από πολέμους και καταστροφές.

“Εάν εισήλθατε και παραμένετε παράνομα στη χώρα” ή θα γυρίσετε πίσω ή θα καταλήξετε στη φυλακή, γράφει το… φυλλάδιο με τις οδηγίες, σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Μετανάστευσης.

Σημειώνεται ότι του “ενημερωτικού” εντύπου προηγήθηκε η κατάργηση του όρου “παράτυπη μετανάστευση” και η αντικατάστασή του με τον όρο “παράνομη”, με εγκύκλιο του Θάνου Πλεύρη, που εδώ και χρόνια βέβαια δεν έχει κρύψει τις ακροδεξιές του πεποιθήσεις για το μεταναστευτικό.

Το έντυπο θα έχει το εξής περιεχόμενο:

«Το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου της Ελληνικής Δημοκρατίας σας ενημερώνει ότι οι υπηρεσίες του θα εξετάσουν το αίτημα ασύλου σας σύμφωνα με την εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Εάν δεν είστε πρόσφυγας και δεν δικαιούστε προστασία, τότε έχετε εισέλθει και παραμένετε παράνομα στη χώρα, οπότε

α) το αίτημά σας θα απορριφθεί,

β) θα σας επιβληθεί διοικητική κράτηση έως 24 μήνες και

γ) διαπράττετε σοβαρό ποινικό αδίκημα, για το οποίο θα καταδικαστείτε και θα εκτίσετε ποινή φυλάκισης από 2 έως 5 χρόνια.

Ο μόνος τρόπος για να αποφύγετε τις παραπάνω δυσμενείς συνέπειες είναι να αποχωρήσετε οικειοθελώς από την Ελλάδα και να επιστρέψετε στην πατρίδα σας. Και η πιο κατάλληλη στιγμή να το αποφασίσετε είναι τώρα, πριν την υποβολή της αίτησης ασύλου.

Στην περίπτωση που διαπράξετε βίαιες πράξεις ή επιδείξετε βίαιη συμπεριφορά εντός των Δομών που φιλοξενείστε, το αίτημα ασύλου σας θα απορριφθεί αμέσως, αφού θα θεωρηθείτε απειλή για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια στην Ελλάδα».

Πηγή: news247.gr

«Φίλεμα»

  του Μάνου Κουνουγάκη

  Σκηνοθεσία Λίνα Αλτιπαρμάκη

 2η σεζόν

Πρεμιέρα 10 Οκτωβρίου

Θέατρο Άβατον

 

Το βραβευμένο έργο του Μάνου Κουνουγάκη, μετά την περσινή επιτυχία επιστρέφει για λίγες παραστάσεις στο Θέατρο Άβατον, από τις 10 Οκτωβρίου και κάθε Παρασκευή, σε σκηνοθεσία της Λίνας Αλτιπαρμάκη.

Το κείμενο έχει ως αφετηρία προφορικές μαρτυρίες για τη Ναζιστική Κατοχή στην Κρήτη και πιο συγκεκριμένα για την εκτέλεση 25 αμάχων στο χωριό Γέργερη, Ηρακλείου, και στο γεύμα που παρέθεσε ένας καφετζής-παντοπώλης στους Ναζί την παραμονή της εκτέλεσης. Στον πυρήνα του έργου τοποθετείται η Φιλοξενία, η οποία ορθώνεται ως φορέας φωτός απέναντι στο απόλυτο κακό του ναζισμού (και του όποιου αντίστοιχου του ναζισμού εμφανίζεται απειλητικά στην ανθρώπινη ιστορία). Παράλληλα θίγει θέματα όπως το μίσος, η εκδίκηση, η συγχώρεση, οι διακρίσεις, ο ρατσισμός, η αναζήτηση της γαλήνης, η αποδοχή του άλλου και η ατομική ευθύνη.

Το έργο έχει αποσπάσει διακρίσεις, όπως το Πρώτο Βραβείο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα του Φεστιβάλ Μονεμβασιάς, τοΒραβείο Πρωτότυπο Έργου στο Φεστιβάλ Κορίνθου ενώ έχει παρουσιαστεί στο Φεστιβάλ Ελληνικού Έργου Praxis Nine στην Οξφόρδη και το Λονδίνο.

 

Λίγα λογια για την υπόθεση:

 Η Άννα και ο Γιόζεφ έχουν ένα καφενέ σε ένα ορεινό χωριό. Ενώ ο στρατός κατοχής ετοιμάζεται να κάψει το χωριό τους, οι δυο τους αναγκάζονται να ετοιμάσουν τραπέζι για τους κατακτητές με τον Γιόζεφ να θεωρεί τη Φιλοξενία ως ύψιστο χρέος του και την Άννα να επιθυμεί να τους δηλητηριάσει. Δυο στρατιωτικοί,ο διοικητής Κλίνσμαν και η Λοχαγός Μάουερ, καθώς και ένα ντόπιος συνεργάτης τους εμφανίζονται στον καφενέ και απολαμβάνουν ένα γεύμα γεμάτο εντάσεις.. Τι θα ακολουθήσει και ποιος θα επιβιώσει στο τέλος;

 

Σημείωμα συγγραφέα:

Το “Φίλεμα” αποτελεί μια ιστορία παράλληλης πραγματικότητας με βασικό ερώτημα το πως θα ήταν ο κόσμος μας αν πέρα από τον homo sapiens είχε επιβιώσει κι άλλο ένα είδος ανθρώπου. Ωστόσο, έχει τις ρίζες του στη Κατοχική Κρήτη και στις αφηγήσεις του παππού μου, Μανόλη, για τα γεγονότα που οδήγησαν στην εκτέλεση 25 αμάχων (μεταξύ των οποίων και ο αδερφός του, Μιχάλης) στο χωριό μου, Γέργερη Ηρακλείου. Πιο συγκεκριμένα, στην ιστορία ενός καφετζή που έκανε το τραπέζι στους Ναζί την παραμονή της εκτέλεσης.

 Προσπάθεια μου ήταν να γράψω ένα βαθιά αντιρατσιστικό και αντιναζιστικό έργο με βασικό πυρήνα του τη Φιλοξενία, η οποία ορθώνεται ως φορέας φωτός απέναντι στο απόλυτο κακό του ναζισμού (και του όποιου αντίστοιχου του ναζισμού προβάλει απειλητικά στην ανθρώπινη ιστορία). Ωστόσο, στο έργο μπορεί να εντοπιστεί μια ευρύτερη βεντάλια θεμάτων όπως, για παράδειγμα, το μίσος, η εκδίκηση, η συγχώρεση, οι διακρίσεις και η ατομική ευθύνη του καθενός μας.

 Φέτος, πέρα από την Αθήνα, θα παρουσιαστεί σε άλλες δύο παραγωγές στην Κρήτη και τις Κυκλάδες. Ένας ακόμα όμορφος κύκλος έχει ξεκινήσει, καθώς στο ανέβασμα της Αθήνας, στο θέατρο Άβατον τον Μάρτιο του 2025, σκηνοθετεί το έργο μου μια φίλη, η Λίνα Αλτιπαρμάκη, τόσο παλιά όσο και αγαπημένη. Στο πλαίσιο αυτό, έχω τη χαρά να συζητώ τόσο μαζί της, όσο και με τους ηθοποιούς που μας τιμούν με τη συνεργασία τους, να παρευρίσκομαι στις πρόβες και να βλέπω νέες πτυχές του έργου μου να ζωντανεύουν -προσεχώς- επί σκηνής. Καλό μας ταξίδι.

Μάνος Κουνουγάκης

 

Σκηνοθετικό σημείωμα:

‘Το φίλεμα είναι πράξη φιλανθρωπίας. Ιερή προσφορά. Ας τους φιλέψουμε λοιπόν.’

Όταν πήρα το βιβλίο στα χέρια μου, ένιωσα περηφάνεια και χαρά, όταν το διάβασα σκέφτηκα πολλά. Ένα εξαιρετικό έργο, ενός εξαιρετικού φίλου. Όταν ένα χαλαρό Παγκρατιώτικο απόγευμα αποφασίσαμε πως θα το ανεβάσουμε, ναι, ήταν η αφετηρία μας. Και ξαφνικά βρέθηκα να συμβιώνω, σχεδόν, με τον συγγραφέα και με πέντε χαρακτήρες, εκ των οποίων ο καθένας, με τον δικό του ευεργετικό και ερμηνευτικό τρόπο, πετούσε το χαρτί του στο τραπέζι, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Και έτσι πήραμε ζωή. Ο Γιόζεφ δεν είναι sapiens και θεωρεί τη φιλοξενία ιερή, χωρίς να λογαριάζει ποιον κερνάει. Η Άννα δεν ξέρει αν το σωστό είναι να τραπεζώσει ή να σκοτώσει τον εχθρό, οι κατακτητές, η Λοχαγός Μάουερ κι ο Διοικητής Κλίνσμαν κάνουν την απεχθή δουλίτσα τους και βιώνουν παράλληλα τις αντιθέσεις και τις ρωγμές τους, ο δοσίλογος ‘φίλος’ τους, ο Ιάκωβος, ενσαρκώνει το απόλυτο κακό. Ή μήπως δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα; Ξέρει κανείς μας άραγε τη σωστή έκφραση της καλοσύνης, το τι σημαίνει καθήκον, αγάπη, μίσος, συγχώρεση, υπέρβαση, ματαίωση; Ξέρει κανείς μας άραγε τι ακριβώς σημαίνει το να είσαι άνθρωπος; Δεν θέλουμε να διδάξουμε το κοινό μας, ούτε να απαντήσουμε -ακριβώς- στα ερωτήματα αυτά. Μόνο να τα θέσουμε και να αναρωτηθούμε όλοι μαζί. Ας τους φιλέψουμε λοιπόν.

Ευχαριστούμε την ομάδα μας και όλους τους συντελεστές και φίλους του Φιλέματος για αυτό το όμορφο ταξίδι.

Λίνα Αλτιπαρμάκη

 

Συντελεστές:

Κείμενο: Μάνος Κουνουγάκης

Σκηνοθεσία: Λίνα Αλτιπαρμάκη

Μουσική: Χρήστος Γαλάνης, Γιάννης Σαρρής

Σύμβουλος Παραγωγής/ Casting: Κατερίνα Σταθοπούλου

Οπτική Ταυτότητα Παράστασης: Ιωάννης Κ. Τσίγκας

Φωτογραφίες: Κατερίνα Καραδημήτρη

Υπεύθυνη Φωτισμών/Σκηνικών: Αποστολία Ζησιμοπούλου

Video Art: Στέφανος Schultz

Υπεύθυνη επικοινωνίας: Γιώτα Δημητριάδη

Παίζουν: Αντώνης Βούλτσος- Δαμουλάκης (Διοικητής Κλίνσμαν), Ευγενία Μαραγκού (Λοχαγός Μαρία Μάουερ), Ντόρα Μάτσικα (Άννα), Νίκος Στεργιώτης (Ιάκωβος Μαγιάς) και Γιάννης Χαρμπάτσης (Γιόζεφ)

 

Πληροφορίες:

Πρεμιέρα 2ης σεζόν 10 Οκτωβρίου

Τελευταία παράσταση 28/11

Κάθε Παρασκευή στις 21:00

Τιμές εισιτηρίων: 15 ευρώ κανονικό (στο more και στο ταμείο του θεάτρου), 12 ευρώ

μειωμένο (φοιτητικό, ΑμεΑ, ανέργων, άνω των 65), 7 ευρώ ατέλεια ΣΕΗ

Προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/filema-2os-xronos

Διάρκεια: 90 λεπτά

 

Θέατρο Άβατον

Διεύθυνση: Ευπατριδών 3, Αθήνα 118 54 / 5 λεπτά από το μετρό του Κεραμεικού

Τηλέφωνο: 21 0341 2689

Ανυπόφορη είναι για ακόμα μια φορά η κατάσταση στο Μετρό της Αθήνας, με τους πολίτες να καταγγέλλουν ανεπαρκή δρομολόγια.

Συγκεκριμένα, εικόνες από σήμερα το πρωί (20/10), απαθανατίζουν τον Σταθμό του Συντάγματος να «βουλιάζει» από κόσμο σε ώρα αιχμής.

Οι ανάγκες που υπάρχουν λόγω της αυξημένης κίνησης φαίνεται πως δεν καλύπτονται.

Οι καθυστερήσεις διαρκείς, με την οργή και τη αγανάκτηση του επιβατικού κοινού να αυξάνεται ολοένα και περισσότερο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ένα επιβάτης που κατήγγειλε τη σημερινή κατάσταση μέσα από ανάρτηση στο Facebook.

Η κατάσταση είναι οριακή και φαίνεται να μην πέφτει καρφίτσα λόγω του πλήθους κόσμου, όπως φάινεται σε φωτογραφίες που δημοσίευσε ο ραδιοφωνικός παραγωγός, Σπύρος Παγιατάκης, στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, που αναφέρει πως «πηγαίνω στη δουλειά σαν σαρδέλα, αν καταφέρω να μπω σε βαγόνι».

Αναλυτικά η ανάρτησή του

«Σταθμός Σύνταγμα, κατεύθυνση Αεροδρόμιο, πρωί Δευτέρας 20/10 – 08:30. Καθημερινό το θέμα αλλά σήμερα ήταν το καλύτερο από όλα! Πηγαίνω στη δουλειά σαν σαρδέλα, αν καταφέρω να μπω σε βαγόνι, και κάτι ταλαίπωροι τουρίστες προσπαθούν να πάνε στο αεροδρόμιο (και αυτή είναι η τελευταία εικόνα τους από την Αθήνα). Υπερβολικά αραιά δρομολόγια για τόσο πολύ κόσμο» έγραψε κάνοντας αναφορά στο Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών και στον υπουργό Χρίστο Δήμα.

«Το Συνέδριο για το Ιράν»

του Ivan Vyrypaev

 

Από την Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων

σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη

 

Δευτέρα 27 & Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2025 στις 20:00,

στο Metropolitan: The Urban Theater,

στο πλαίσιο του 60ού Φεστιβάλ Δημητρίων

 

Μετά από τη σαρωτική πορεία της προηγούμενης σεζόν στην Αθήνα, όπου σημείωσε δύο εξαιρετικά επιτυχημένους κύκλους παραστάσεων στο ΠΛΥΦΑ και στο Θέατρο ΠΟΡΕΙΑ, «Το Συνέδριο για το Ιράν» του Ivan Vyrypaev, η παραγωγή της Ορχήστρας των Μικρών Πραγμάτων σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη, έρχεται στη Θεσσαλονίκη και το Metropolitan: The Urban Theater για δύο παραστάσεις στις 27 και 28 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο του 60ού Φεστιβάλ Δημητρίων που διοργανώνει η Διεύθυνση Πολιτισμού και Τουρισμού του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Γραμμένο το 2018 και τοποθετημένο στη Δανία, τη χώρα με τους πιο ευτυχισμένους ανθρώπους στον κόσμο, το έργο του Vyrypaev μας μεταφέρει σε ένα συνεδριακό αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης, όπου εννέα μέλη της εγχώριας πνευματικής ελίτ συναντιούνται για να συζητήσουν το περίπλοκο Ιρανικό Ζήτημα και τη διένεξη μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Πολύ γρήγορα, όμως, το «Συνέδριο για το Ιράν» μετατρέπεται σε ένα «Συνέδριο για το Εμείς» και σε μια αντιπαράθεση διαφορετικών αντιλήψεων γύρω από το σύμπαν, την ανθρώπινη ύπαρξη και το αιώνιο ερώτημα: ποιο είναι τελικά το νόημα της ζωής;

- «Και τι να κάνω, λοιπόν;»

- «Ό,τι κάνουμε και οι υπόλοιποι – να κλάψεις και ν’ αγαπήσεις.»

Μέσα από έναν «πυρετικό» λόγο που περνά από τη φιλοσοφία στην επιστήμη και από τη συντηρητική στην προοδευτική σκέψη, το έργο του Vyrypaev συνδέει το «πολιτικό» με το «προσωπικό» αναζητώντας τις βαθύτερες αιτίες που μας έχουν οδηγήσει στο σήμερα. Σε μια εύθραυστη εποχή που ο κόσμος μας συγκλονίζεται από έναν πόλεμο και μια γενοκτονία που συμβαίνουν δίπλα μας και που το ρήγμα του διχασμού βαθαίνει ολοένα και πιο πολύ, τα ερωτήματα του έργου αποκτούν τρομακτική επικαιρότητα: πώς μπορούμε να επικοινωνήσουμε πραγματικά, πώς μπορούμε να αγαπήσουμε, πώς μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε;

«Εντελώς ειλικρινά, δεν μπορούσα καλά καλά να βγάλω μιαν άκρη. Γιατί ζω;»

Τι σημαίνει να ζεις; Υπάρχει απάντηση στο παντοτινό αυτό ερώτημα; Η Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων προσκαλεί το κοινό σε μια παράσταση-συνέδριο, μέσα από την οποία οι θεατές θα έρθουν σε επαφή με εννέα ομιλητές που, προσπαθώντας να εξηγήσουν τον κόσμο γύρω τους, βρίσκονται αντιμέτωποι με τον κόσμο μέσα τους.

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Κείμενο: Ivan Vyrypaev

Μετάφραση: Ιζαμπέλα Κωνσταντινίδου

Σκηνοθεσία: Χρήστος Θεοδωρίδης

Δραματουργία: Ιζαμπέλα Κωνσταντινίδου – Χρήστος Θεοδωρίδης

Χορογραφία: Ξένια Θεμελή

Σκηνικά – Κοστούμια: Τίνα Τζόκα

Μουσική επιμέλεια: Χρήστος Θεοδωρίδης

Σχεδιασμός φωτισμών: Τάσος Παλαιορούτας

Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου: Κυριακή Φόρτη

Φωτογραφίες – Video – Γραφιστικός σχεδιασμός: ThatLongBlackCloud

Οργάνωση παραγωγής: Άννα Τιαγκουνίδου

Επικοινωνία: Λία Κεσοπούλου

Παραγωγή: Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων

 

ΠΑΙΖΟΥΝ (με αλφαβητική σειρά)

Ελευθερία Αγγελίτσα, Πάρης Αλεξανδρόπουλος, Ξένια Θεμελή, Γιώργος Κισσανδράκης, Άρης Λάσκος, Δημήτρης Μανδρινός, Μάριος Μάνθος, Χρυσή Μπαχτσεβάνη, Μιχάλης Πητίδης, Βασίλης Τρυφουλτσάνης, Νίκη Χρυσοφάκη

 

Η παράσταση πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

Θερμές ευχαριστίες στο ΠΛΥΦΑ για την ευγενική παραχώρηση μέρους του σκηνικού.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Χώρος: Metropolitan: The Urban Theater, Αλ. Φλέμινγκ 2, Θεσσαλονίκη (Στάση Μετρό: Φλέμινγκ)

Παραστάσεις: Δευτέρα 27 και Τρίτη 28 Οκτωβρίου 2025 στις 20:00

Διάρκεια παράστασης: 145’ (με διάλειμμα)

Τιμές εισιτηρίων: 18€ κανονικό | 14€ μειωμένο (φοιτητών, ανέργων, άνω των 65) | 8€ ατέλεια ηθοποιών και σπουδαστών δραματικών σχολών (μόνο από το ταμείο του θεάτρου)

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.ticketservices.gr/event/metropolitan-urban-theater-to-synedrio-gia-to-iran/?lang=el

Περισσότερα:

Facebook page / Η Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων: https://www.facebook.com/OrchestraTwnMikrwnPragmatwnLittleThingsOrchestra

Instagram / Η Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων: https://www.instagram.com/__littlethingsorchestra/

 

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

«Η σκηνοθεσία του Χρήστου Θεοδωρίδη και οι δέκα εξαίσιες ερμηνείες έρχονται να δείξουν πώς μία παράσταση τόσο "στατική" μπορεί να είναι τόσο σαρωτική.» [Τώνια Καράογλου, Αθηνόραμα]

«Η παράσταση καταφέρνει να καθηλώσει με την απλότητά της, αποδεικνύοντας ότι η δύναμη του θεάτρου δεν βρίσκεται στις υπερβολές, αλλά στην ουσιαστική επικοινωνία ιδεών και συναισθημάτων.» [Γεωργία Οικονόμου, News24/7]

«Αν λογαριάσουμε το πολύ σύγχρονο ρεπερτόριο, δεν θα ήταν υπερβολή να επισημάνουμε ότι πρόκειται για το πλέον καίριο θεατρικό κείμενο στη σεζόν που διανύουμε τουλάχιστον, κείμενο βαθύτατα πολιτικό, στοχαστικό και υπαρξιακό συνάμα, με υποψιασμένο φιλοσοφικό υπόστρωμα και διευρυμένη ματιά, το οποίο ακτινογραφεί την τρέχουσα πραγματικότητα, τη σημερινή ζωή, τον εαυτό μας, τον πλανήτη μας.» [Γρηγόρης Μπέκος, Το Βήμα]

«Η Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων, με την καθοδήγηση του σκηνοθέτη Χρήστου Θεοδωρίδη και έναν δεμένο και σμιλεμένο θίασο νέων, προικισμένων ερμηνευτών, δημιουργεί ένα σκηνικό επίτευγμα, με λίγα μέσα και πολλή ψυχή.» [Μαρία Κατσουνάκη, Η Καθημερινή]

«Δεν θυμάμαι να έχω δει μέχρι σήμερα παραγωγή αυτής της ομάδας που να μη με έχει εκπλήξει. Νομίζω πως το μυστικό της «Ορχήστρας» βρίσκεται στο ότι κάθε παράστασή της βασίζεται στην ειλικρινή εμπλοκή των μελών της, στην ισότιμη συμμετοχή στη σκηνική δραματουργία (Ιζαμπέλα Κωνσταντινίδου και Χρήστος Θεοδωρίδης εδώ), στην ώριμη μα και ανιδιοτελή ανάπτυξη κάθε ηθοποιού στον ρόλο-θέση του.» [Γρηγόρης Ιωαννίδης, Η Εφημερίδα των Συντακτών]

«Ένα διανοητικό-παραστασιακό στοίχημα απόλυτα κερδισμένο. Μια παράσταση που σε ταρακουνά και σε κάνει να σκεφτείς τη δική σου θέση και άποψη για όλα αυτά τα ζητήματα, που σε απασχολεί πολύ καιρό μετά.» [Γιώργος Μητρόπουλος, Euronews]

«Εμπνευσμένη διαχείριση ενός ακόμα δείγματος της ιδιότυπης πολιτικής γραφής του Βιριπάγιεφ από τον Χρήστο Θεοδωρίδη που αναδεικνύεται και από το ερμηνευτικά εξεγερμένο ensemble των ηθοποιών του.» [Στέλλα Χαραμή, Monopoli]

«[...] η παράσταση «ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΙΡΑΝ» είναι υποδειγματική με κουρδισμένη σκηνοθεσία, κουρδισμένους ηθοποιούς, κουρδισμένο λόγο. Τίποτα περιττό στη σκηνογραφία (Τίνα Τζόκα), στα φώτα (Τάσος Παλαιορούτας), στη δραματουργική επεξεργασία (Ιζαμπέλα Κωνσταντινίδου). Με ταρακούνησε και ως άνθρωπο και ως θεατή…» [Ντίνα Καρρά, Only Theater]

«[...] η παράσταση, στα τελευταία λεπτά της, προτείνει πανηγυρικά τη δική της απάντηση: οι σύνεδροι (μαζί και ο συντονιστής), αναστατωμένοι από το ποιητικό ξέσπασμα της πιστής ποιήτριας, ξεχνούν τους ρόλους, τους διαπληκτισμούς, τις διαφορές τους, κι ενώνονται σ’ ένα συντονισμένο χορευτικό κύμα που σαρώνει την αίθουσα ρυθμικά, παρασύροντάς μας σε κείνη τη Χώρα όπου τα σώματα βρίσκουν την ελευθερία τους πέρα από τις φλυαρίες και τις ιδεολογίες, στην καθαρή ηδονή της συνεύρεσης και της επαφής, ενός συλλογικού παλμού που μας ξεσηκώνει.» [Λουίζα Αρκουμανέα, LiFO]

«Ο Χρήστος Θεοδωρίδης θεατροποίησε εύστοχα ένα δύσκολα διαχειρίσιμο - ώστε να γίνει ελκτικό - θεατρικό έργο, μπαίνοντας στο μεδούλι του, με τη συμβολή πρωτίστως των ηθοποιών του, αφού πάνω τους βασίζεται η μεταφορά όλων όσων θίγει ο Βιριπάγιεφ. Η χορογραφία της Ξένιας Θεμελή και ο τρόπος που εντάσσεται στη διάρκεια της παράστασης γίνεται η ανάσα, η απελευθέρωση, η «ελευθερία από τον εαυτό μας».

Ένα έργο σύγχρονο, ουσιαστικό, βαθύ, στοχαστικό, μια παράσταση που το ανέδειξε με απλότητα, αμεσότητα, πάθος –με τον καλύτερο τρόπο.» [Όλγα Σελλά, Ο Αναγνώστης]

 «Στην ευρηματική, και πάλι, σκηνοθεσία του Χρήστου Θεοδωρίδη, και με ερμηνείες συναρπαστικές, το έργο του Βιριπάγιεφ ευτυχεί, βρίσκοντας τη θεατρική του ουσία και ανοίγοντας ένα διάλογο κατεπείγοντα, που ξεκινά από το πολιτικό για να φτάσει –όπως πρέπει– στο προσωπικό.» [Ηρώ Κουνάδη, In2life]

«Στο τέλος της εξαιρετικής παράστασης όλοι οι σύνεδροι θα σηκωθούν, ο ένας μετά τον άλλον, για να χορέψουν πυρετωδώς την όμορφη χορογραφία της Ξένιας Θεμελή, να μετατρέψουν τα ερωτήματα σε παραισθησιογόνα ύλη βακχικού πανηγυριού και να αφήσουν το κοινό να χειροκροτεί με μιαν επίγευση υψηλής πνευματικής απόλαυσης και θαυμασμού.» [Νίκος Ξένιος, Bookpress]

«Τόσο το εξαιρετικό έργο του Ιβάν Βιριπάγιεφ όσο και η συγκλονιστική παράσταση που σκηνοθετεί ο Χρήστος Θεοδωρίδης, εκκινούν από την καθ’ εικόνα και ομοίωση εκδοχή ενός επιστημονικού συμποσίου με απρόβλεπτες προεκτάσεις και αναπάντεχη κορύφωση. Ο αναγνώστης/ακροατής/θεατής βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση, ταυτίζεται, συμφωνεί, διαφωνεί, εξοργίζεται, αναζητά εναγωνίως απαντήσεις.» [Νεκτάριος-Γεώργιος Κωνσταντινίδης, Η Εποχή]

«Το Συνέδριο για το Ιράν, με την βαθιά εστιασμένη σκηνοθετική ματιά του Χρήστου Θεοδωρίδη, με την φαντασία και την ευαισθησία του, γίνεται μια συλλεκτική παράσταση, μια παράσταση-κόσμημα.» [Λένα Σάββα, Θεατρο.gr]

 

ΝΙΚΟΛΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Πριν λίγες μέρες, ο κ. Λεωνίδας Κουρσούμης, ένας εκ των τριών ιδρυτών του Παλαιοβιβλιοπωλείου των Αστέγων, έκανε την εξής ανάρτηση:

“Συνεχίζω να σας παρακαλώ για να μας στηρίξετε στο παλαιοβιβλιοπωλείο στην οδό Αστυδάμαντος 11. Πρέπει να λύσουμε το θέμα με την έξωση στην αποθήκη. Το κάθε ένα ευρώ είναι πολύτιμο για να μπορέσουμε να πληρώνουμε το ηλεκτρικό και το νοίκι και στο παλαιοβιβλιοπωλείο. Σας παρακαλώ εάν μπορείτε να μας στηρίξετε. Δεν θέλουμε να κλείσουμε. Σας χιλιοπαρακαλώ”

Η ROSA πήγε στο Παγκράτι, στην οδό Αστυδάμαντος 11, όπου βρίσκεται το βιβλιοπωλείο και μίλησε μαζί του σχετικά με την έκκληση του και το μέλλον του βιβλιοπωλείου. Το βιβλιοπωλείο που άνοιξε πριν από εξι χρόνια στην οδό Πειραιώς και πριν από ενα χρόνο συνέβη η κλοπή περίπου 8 χιλιάδων βιβλίων. Βιβλία, που όπως είχε δηλώσει τότε ο κ. Κουρσούμης, “αν μου τα ζητούσαν θα τους τα έδινα”.

Το Παλαιοβιβλιοπωλείο των Αστέγων διατηρεί αυτή τη στιγμή ένα φυσικό κατάστημα στην Αστυδάμαντος με περίπου 20 χιλιάδες τίτλους αλλα και μια αποθήκη με 90.000 βιβλία. Καθώς τα έσοδα δεν είναι τόσα για να συντηρούν αυτή την αποθήκη, καθυστέρησαν κάποια μισθώματα και υπάρχει διαδικασία έξωσης από τον ιδιοκτήτη. Δε μιλάμε για κάποια επιχείρηση με μεγάλα κεφάλαια, οπότε η ανάθεση σε κάποιο δικηγόρο της υπόθεσης έχει ένα κόστος που δε μπορούν να σηκώσουν. Κι αυτό που ζητάνε στην ουσία ειναι μια μικρή αναβολή της έξωσης μέχρι να βρουν πιο οικονομικό χώρο να στεγάσουν τα βιβλία. Να σημειωθεί πως έχουν απευθυνθεί σε πολλούς δήμους ώστε να δωρίσουν βιβλία για δημοτικές βιβλιοθήκες, αλλά δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση.

Αφού λυθεί το πρόβλημα της αποθήκης, επόμενός τους στόχος είναι να φτιάξουν ένα e-shop, κάτι που θα λύσει τα χέρια σε πολύ κόσμο που θέλει να αγοράσειι αλλα βρίσκεται μακρυά. Γι΄αυτό και ζητάνε τη στήριξη του κόσμου. Αλλά ζητάνε και στήριξη από κάποιον δικηγόρο να τους καθοδηγήσει για το πώς θα πετύχουν αυτή τη μικρή αναβολή της έξωσης. Τα βιβλία κατα μέσο όρο κοστίζουν 3 ευρω.

Σε μια κοινωνία όπου βασιλεύει το λαμπερό, το γυαλιστερό, το εφήμερο, για αρκετό κόσμο η φράση “παλαιοβιβλιοπωλείο αστέγων” δημιουργεί μια εικόνα βιβλίων παλιών, βρόμικων και φθαρμένων, όπως συναντάμε μερικές φορές σε υπαίθριους πάγκους. Όμως τα πράγματα δεν ειναι ετσι σ’ αυτό το βιβλιοπωλείο της Αστυδάμαντως. Έναν άψογο, καθαρό, ζεστό και όμορφο χώρο με βιβλία σε κατάσταση καινούργιου. Κάποια απλά διαβασμένα, κάποια αμεταχειριστα. Κάποια άλλα, σπάνια και δυσεύρετα. Βιβλία που βρίσκονταν σε μια βιβλιοθήκη και περίμεναν κάποιον/α να τα ανασύρει και να τα διαβάσει. “Γίνεται διαλογή στα βιβλία πριν μπουν στο ράφι”, μας λεει ο κ. Λεωνίδας.

Το Παλαιοβιβλιοπωλείο των Αστέγων λειτουργεί Δε-Πα 11πμ-4μμ και Σάββατο 11πμ-3μμ.

Πηγή: rosa.gr

Το Aristophobia Nervosa της Lia Hide, διεκδικεί την απαιτητική κατηγορία Spoken Word/Poetry των 67ων GRAMMYs® 2025,  σηματοδοτώντας μια νέα εποχή για την παρουσία της ελληνικής γλώσσας στα GRAMMYs®.

Η δουλειά της Lia Hide, με τις ρίζες της στο avant-pop και το dark pop, μεταμορφώνει την ποίηση σε μουσικό τοπίο, φέρνοντας την αφήγηση και τον ήχο σε μια εύθραυστη αλλά εκρηκτική ισορροπία. Ο πρώτος ελληνόφωνος δίσκος της Αθηναίας τραγουδοποιού είναι ένα αλμπουμ μουσικά προκλητικό και σύνθετο ενώ αναμειγνύει dark pop, fusion και post-rock, δημιουργώντας ένα ηχητικό ταξίδι για τολμηρούς ακροατές.

Με 5 αγγλόφωνα άλμπουμ, μουσική για τον χορό και το θέατρο, αλλεπάλληλες περιοδείες στην Ευρώπη και εμφανίσεις στην Αμερική και πιο πρόσφατα στην Κίνα, η πολυβραβευμένη Lia Hide έχει ήδη χαράξει το δικό της αποτύπωμα κυρίως στο εξωτερικό έχοντας συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως οι Κ.Βήτα, Die Krups, Kadebostany, Kovacs, Front242, the March Violets, Blak Uhuru, Karen Souza, Ida Nielsen, Zola Jesus, Tricky). 

Το άλμπουμ κυκλοφορεί σε συνεργασία με το Institute for Experimental Arts.

ΔΑΝΑΗ ΚΙΣΚΗΡΑ ΜΠΑΡΤΣΩΚΑ

Ο γολγοθάς του Κώστα Γουρνά που, ενώ το 2019 εξέτισε την ποινή του για τη δράση του στην οργάνωση «Επαναστατικός Αγώνας», μέχρι σήμερα αντιμετωπίζει δεκάδες εμπόδια προκειμένου να ζήσει μια κανονική, ελεύθερη ζωή ● Η ασφαλιστική εταιρεία δεν του ανανεώνει το ασφαλιστήριο για το όχημά του χωρίς συγκεκριμένη δικαιολογία, ενώ και η τράπεζα καταχρηστικά σταμάτησε να του επιτρέπει τη χρήση χρεωστικής κάρτας.

Σε μια κατάσταση συνεχούς ομηρίας και υποτυπώδους τιμωρίας βρίσκεται -παρά το γεγονός ότι έχει αποφυλακιστεί από το 2019- ο Κώστας Γουρνάς, ο οποίος ανέλαβε την πολιτική ευθύνη, καταδικάστηκε και εξέτισε την ποινή του για τη δράση του στην οργάνωση «Επαναστατικός Αγώνας». Εδώ και σχεδόν έξι χρόνια ζει και εργάζεται προσπαθώντας -όπως όλοι οι πρώην κρατούμενοι- να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα της -πλέον- ελεύθερης ζωής του. Ωστόσο, κρατικοί αλλά και ιδιωτικοί μηχανισμοί που χρησιμοποιούνται ως μέσα επιβολής πίεσης και δημιουργίας εξαιρέσεων δεν σταματούν να θέτουν εμπόδια.

Η περίπτωση της Anytime

Σε μια άνευ προηγουμένου κίνηση πέρασε η εταιρεία Anytime, στην οποία ο Κ. Γουρνάς ασφάλιζε το μεταφορικό του μέσο, καθώς αιφνιδιαστικά, τον περασμένο Αύγουστο, έλαβε μία επιστολή από την εταιρεία στην οποία του γνωστοποιούσαν ότι δεν πρόκειται να του ανανεώσουν το ασφαλιστήριο. Ζητώντας τις απαραίτητες εξηγήσεις, του δόθηκε η απάντηση ότι «στα πλαίσια τακτικού ελέγχου και εκτίμησης των κινδύνων που διενεργεί ανά διαστήματα η εταιρεία, δεν προχώρησε στην ανανέωση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου». Στην ίδια επιστολή η Anytime τόνιζε ότι αυτό είναι νόμιμο δικαίωμά της.

Ωστόσο, τα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα αφού κανείς δεν διευκρινίζει πότε διενεργήθηκαν οι εν λόγω έλεγχοι και ποιοι είναι οι κίνδυνοι που εκτίμησε η εταιρεία ότι υπάρχουν, από τη στιγμή μάλιστα που ούτε καταγεγραμμένο τροχαίο περιστατικό υπάρχει, ούτε παραβάσεις του ΚΟΚ, ούτε τίθεται θέμα παλαιότητας του οχήματος και φυσικά ούτε πρόκειται για υπερήλικα οδηγό.

Η αναιτιολόγητη αυτή απόφαση δημιουργεί εύλογα ερωτήματα σχετικά με το αν η λεγόμενη «εκτίμηση κινδύνου» αποτελεί εργαλείο κοινωνικού αποκλεισμού. Με ένα τέτοιο σενάριο ανοίγει ο δρόμος για μια επικίνδυνη κανονικότητα όπου οι ανεπιθύμητοι -εν προκειμένω οι ανεπιθύμητοι στο κράτος- μπορούν να εξαιρούνται αυθαίρετα, σήμερα από τη δυνατότητα να ασφαλίζουν το όχημά τους, αύριο ποιος ξέρει από τι άλλο.

Η Εθνική Τράπεζα και η Αρχή

Οι «τυχαίες εξαιρέσεις» όμως δεν σταματούν εδώ, αφού σε ένα σχεδόν ιονεσκικό πλαίσιο, εδώ και περίπου ενάμιση χρόνο η Εθνική Τράπεζα, καταχρηστικά, σταμάτησε να του επιτρέπει τη χρήση χρεωστικής κάρτας. Ο ίδιος, απευθυνόμενος στην Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες, η οποία είναι υπεύθυνη για τη λίστα των ατόμων που ακόμα και μετά την αποφυλάκισή τους έχουν περιορισμένες τραπεζικές δραστηριότητες προκειμένου να ελέγχονται (π.χ. σε περιπτώσεις δεν επιτρέπεται να έχουν και δεύτερο λογαριασμό), αλλά και στην ίδια την τράπεζα, δεν έλαβε καμία ουσιαστική απάντηση, αφού ο ένας φορέας πετάει το μπαλάκι στον άλλον. Η τράπεζα παραπέμπει στην Αρχή και η Αρχή στην τράπεζα.

Σημειώνεται ότι μετά την αποφυλάκισή του, ο Κ. Γουρνάς άνοιξε λογαριασμό στην Εθνική έπειτα από σχετικά αιτήματα στην εν λόγω Αρχή, η οποία του επέτρεψε και τη χρήση κάρτας. Επί τέσσερα χρόνια δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα. Ωστόσο, όταν το 2024 η τράπεζα ανανέωσε τη χρεωστική του κάρτα η οποία είχε λήξει, η τελευταία πρακτικά δεν λειτούργησε ποτέ, αφού καταργήθηκε χωρίς προειδοποίηση και χωρίς καμία εξήγηση. Από τότε, έχει ζητήσει να του επιτραπεί να ανοίξει λογαριασμό σε άλλη τράπεζα, ωστόσο, παρά το γεγονός ότι το αίτημά του έγινε δεκτό από την Αρχή, καμία (!) τράπεζα δεν τον δέχεται ως πελάτη.

Παραβλέποντας ότι έτσι κι αλλιώς η λίστα εμπλεκομένων ή εν δυνάμει εμπλεκομένων σε εγκληματικές δραστηριότητες πρέπει και θα πρέπει να εξετάζεται και να αναθεωρείται αν δεν έχουν προκύψει υπόνοιες για τέλεση αδικημάτων, η παραμονή στη συγκεκριμένη λίστα ενός υπόπτου επειδή τέλεσε ένα συναφές, αλλά όχι αυτούσιο έγκλημα (σ.σ. ο Κ. Γουρνάς έχει αμετάκλητη δικαστική απαλλαγή από την κατηγορία της χρηματοδότησης τρομοκρατικών οργανώσεων) πριν από δεκαπέντε χρόνια, και από τότε οι συναλλαγές του δεν εμπεριέχουν κάτι «ύποπτο», θα έπρεπε να αποτελεί λόγο επανεξέτασης.

Ωστόσο, αυτό που αξίζει να επισημανθεί είναι ότι εδώ έχουμε να κάνουμε και με έναν περιορισμό ο οποίος μόνο λογικός δεν είναι. Ο έλεγχος των οικονομικών συναλλαγών ενός υπόπτου που είναι στη λίστα δεν μπορεί να επιτευχθεί όταν εκείνος «κινείται» με μετρητά. Ο τραπεζικός λογαριασμός και η χρήση κάρτας, αντί να είναι πρόβλημα, διευκολύνουν το έργο της Αρχής αφού υπάρχει ψηφιακό αποτύπωμα των συναλλαγών.

Ο Κώστας Γουρνάς στην «Εφ.Συν.»: 
«Στις περιπτώσεις των αποφυλακισθέντων πολιτικών αντιπάλων του κράτους συντελείται μια ιδιότυπη συνέχιση της ποινής»

Εκκινούν από τη θέσμιση ενός εκδικητικού πλαισίου εκ μέρους του κράτους, που δίνει τη δυνατότητα σε ιδιωτικές εταιρείες να επιβάλλουν καθεστώς εξαίρεσης για πολιτικούς λόγους

Υπάρχει για τους πολιτικούς αντιπάλους του καθεστώτος μια ειδική συνθήκη ισόβιας τιμωρίας που μπορεί να εκδηλωθεί με κάθε ευφάνταστο -πλην των συμβατικών- τρόπο εκδίκησης. Για τους πολιτικούς κρατούμενους καταρτίζονται διαρκώς νέα, αυστηρότερα νομοθετικά και σωφρονιστικά πλαίσια που πρακτικά επιμηκύνουν τις ποινές που επιβάλλει η δικαστική εξουσία. Δικαιώματα που κατακτήθηκαν με τους αγώνες των κρατουμένων, όπως η άδεια και η υφ’ όρον απόλυση, τείνουν να καταργηθούν για εκείνους που εναντιώθηκαν στο πολιτικό και οικονομικό καθεστώς εκμετάλλευσης στη χώρα μας. Εκείνο που χαρακτηρίστηκε ως καθεστώς εξαίρεσης για τους πολιτικούς κρατούμενους τις προηγούμενες δύο δεκαετίες έχει πια θεσμοθετηθεί, διαστέλλοντας διαρκώς τα όριά του ως προς το χείριστο. Κι αυτό το τελευταίο είναι ό,τι ακριβώς συμβαίνει ως γενικότερη πολιτική διαχείριση στο ευρύτερο πλαίσιο της καθυπόταξης της κοινωνίας τόσο σε τοπικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο. Η κανονικοποίηση και μονιμοποίηση των καθεστώτων εξαίρεσης, που στον ελλαδικό χώρο υπήρξε η περίοδος των μνημονίων, είναι μία σαφής πολιτική επιλογή για την παγίωση νέων συσχετισμών εις βάρος των κοινωνικά αδύνατων.

Στις περιπτώσεις των αποφυλακισθέντων πολιτικών αντιπάλων του κράτους συντελείται μια ιδιότυπη συνέχιση της ποινής. Πλήρης ή μερική αδυναμία πρόσβασης σε μια σειρά από βασικά λειτουργικά πεδία, όπως η εργασία, η δυνατότητα τραπεζικών συναλλαγών, αλλά και εσχάτως η κατοχή οχημάτων. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα ασφαλιστικής εταιρείας που αρνείται να ανανεώσει συμβόλαιο κάλυψης σε όχημα πρώην πολιτικού κρατούμενου. Αρνηση αναιτιολόγητη, που συνεπάγεται -αν παγιωθεί- τη μη δυνατότητα μετακίνησης με ίδια μέσα, αφού δεν μπορεί να υπάρξει ανασφάλιστο όχημα. Ιλαροτραγωδία, όμως πραγματικότητα η άρνηση ασφαλιστικής κάλυψης για πολιτικούς λόγους. Ολες αυτές οι αυθαίρετες αποφάσεις δεν απαιτούν κάποια συνωμοσιολογική προσέγγιση. Εκκινούν από τη θέσμιση ενός εκδικητικού πλαισίου εκ μέρους του κράτους, που δίνει τη δυνατότητα σε ιδιωτικές εταιρείες να επιβάλλουν καθεστώς εξαίρεσης για πολιτικούς λόγους.

Πηγή: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

«NOMSFERATU» 

  Η πιο διάσημη και εμβληματική ιστορία του Δράκουλα, σε μια μοναδική θεατρική σύλληψη και σκηνοθεσία του Johnny O.

 Πρεμιέρα 2 Οκτωβρίου

 Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:00 

Θέατρο 104 

 

 

Η M Productions, μετά τα συνεχόμενα sold out στο Θέατρο Φούρνος, επιστρέφει με τη νέα της παραγωγή Nomsferartu, αυτή τη φορά στο Θέατρο 104, για 10 μόνο παραστάσεις.

Η παράσταση βασίζεται σε μία από τις πιο εμβληματικές ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου τρόμου: το Nosferatu του Φ. Β. Μουρνάου, γυρισμένο το 1922, που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στον μύθο των βρικολάκων.

Τη σκηνοθεσία και το σενάριο υπογράφει ο Johnny O, ο οποίος εμφανίζεται και επί σκηνής, μαζί με τους: Γιώργο Ντούση, Μαρία Μπαλούτσου, Εύη Κολιούλη, Χριστίνα Δενδρινού και Θανάση Μεγαλόπουλο.

 

Λίγα λόγια για την υπόθεση

Τι είναι αυτό που κάνει μια σκιά να σέρνεται στους δρόμους, να σκαρφαλώνει στους τοίχους και να γεμίζει με ποντίκια μια κατά τα άλλα ήσυχη πόλη; Ποιος την καλεί και γιατί οι άνθρωποι παραδίδουν την ψυχή τους σε αυτήν;

Ο μυστηριώδης Κόμης Όρλοκ, απομονωμένος στον πύργο του, είναι αυτή η ανατριχιαστική σκιά. Μια σκοτεινή παρουσία που κινείται ελεύθερα, διατάζει, υποτάσσει και προκαλεί τρόμο αλλά και ακατανίκητη γοητεία.
Θα καταφέρει η αγνή ψυχή της Μίνα, το αντικείμενο του πόθου του, να σώσει τον κόσμο; Ή μήπως όλοι θα μετατραπούν σε μικρά τρωκτικά και θα αλληλοφαγωθούν;

Ο Johnny O διασκευάζει τον γνωστό μύθο, παρουσιάζοντας τη δική του εκδοχή με τη μορφή μιας μαύρης κωμωδίας, εμπνευσμένης από την αισθητική και τον ρυθμό του βωβού κινηματογράφου — μιας τεχνικής που υπηρετεί πιστά τα τελευταία 20 χρόνια.

Με έμφαση στη σωματική έκφραση και την κινησιολογία, και σε συνεργασία με τις κινηματογραφικές προβολές του Γιάννη Καραπιπερίδη, δημιουργεί μια μοναδική θεατρική εμπειρία όπου το θέατρο και ο κινηματογράφος συνομιλούν επί σκηνής.

 

Σκηνοθεσία – Σενάριο: Johnny O

Καλλιτεχνική επιμέλεια: Αλέξης Βιδαλάκης

Σχεδιασμός και δημιουργία προβολών: Γιάννης Καραπιπερίδης

Μουσική επιμέλεια: Johnny O

Φωτισμοί: Αποστολής Τσατσάκος

Φωτογραφίες: Eleftheria IKE/Photography www.photosfaira.gr

Κοστούμια: Μαρία Γεωργάτου

Κατασκευή σκηνικού: Μιχάλης Ράπτης

Υπεύθυνη επικοινωνίας παράστασης: Γιώτα Δημητριάδη

Παραγωγή: Μ productions

Παίζουν: Johnny O, Γιώργος Ντούσης, Μαρία Μπαλούτσου, Εύη Κολιούλη, Χριστίνα Δενδρινού και Θανάσης Μεγαλόπουλος.

 

Πληροφορίες:

Πρεμιέρα: Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2025

Παραστάσεις: Τετάρτη & Πέμπτη στις 21:00

Τιμές εισιτηρίων: 15 ευρώ κανονικό, 12 ευρώ φοιτητικό και ομαδικό, 7 ευρώ ατέλεια, και ανέργων/ Προσφορά Προπώλησης 10 ευρώ.

Προπώληση: Nomsferatu | Εισιτήρια online! | More.com

Τρέιλερ : (118) Nomsferatu, στο Θέατρο 104 για 2η χρονιά - YouTube

Ευχαριστούμε το MusicRowStudio για το υπέροχο τρέιλερ, τον Αντώνη Παπαβομβολάκη και την Νόρα Ράλλη. ‬

 

Τοποθεσία: Θέατρο 104 Ευμολπιδών 41 , Αθήνα

Διάρκεια: 70’
Πληροφορίες: Τηλ.: 210 3455020

Η έρευνα αποτυπώνει την τρέχουσα κατάσταση της ψηφιακής ευημερίας παιδιών και νέων σε όλη την Ευρώπη και αναδεικνύει περιθώρια και ευκαιρίες ενίσχυσης των προστατευτικών πλαισίων

Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας Skills Upload Junior για την ενίσχυση της ψηφιακής εκπαίδευσης ο Μη Κερδοσκοπικός Οργανισμός Save the Children σε συνεργασία με το Ίδρυμα Vodafone, πραγματοποίησαν έρευνα με σκοπό την χαρτογράφηση και ολιστική κατανόηση της τρέχουσας κατάστασης της ψηφιακής ευημερίας των παιδιών σε όλη την Ευρώπη. Η έρευνα, με τίτλο «Click, Scroll, Connect - and Balance» υπογραμμίζει την επιτακτική ανάγκη για συντονισμένες και τεκμηριωμένες πολιτικές και πρακτικές που θα διασφαλίζουν την ψηφιακή ευημερία όλων των παιδιών στην Ευρώπη, χωρίς αποκλεισμούς.

Τα κύρια ευρήματα της έρευνας συνοψίζονται στα εξής:

• Στρεσογόνοι παράγοντες που επηρεάζουν αρνητικά τη ψυχική υγεία: Ο διαδικτυακός εκφοβισμός (cyberbullying), η παραπληροφόρηση, οι εθιστικοί μηχανισμοί σχεδιασμού και οι κοινωνικές συγκρίσεις, συμβάλλουν σε αυξημένα επίπεδα άγχους, κατάθλιψης και προβλημάτων συμπεριφοράς. Το φύλο επηρεάζει σημαντικά τις εμπειρίες των παιδιών, καθώς τα κορίτσια εκτίθενται περισσότερο σε σεξιστικό και υποτιμητικό περιεχόμενο, ενώ τα αγόρια σε πρότυπα βίας και εκμετάλλευσης.

• Προκλήσεις και κενά στην εκπαίδευση: Αν και υπάρχουν πρωτοβουλίες σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης η εφαρμογή τους παραμένει άνιση στα κράτη - μέλη. Πολλά παιδιά στερούνται βασικών γνώσεων σε θέματα, όπως η προστασία προσωπικών δεδομένων και η παραπληροφόρηση, ενώ οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν επαρκή επιμόρφωση και πρόσβαση σε εργαλεία.

• Ευάλωτες ομάδες παιδιών εκτίθενται σε μεγαλύτερο κίνδυνο: Παιδιά από περιθωριοποιημένες ομάδες, όπως ΛΟΑΤΚΙ+ νέοι, παιδιά μειονοτήτων ή με νευροαναπτυξιακές αναπηρίες, αντιμετωπίζουν σε μεγάλο βαθμό αποκλεισμό και υψηλότερα ποσοστά διαδικτυακής παρενόχλησης. Οι ομάδες αυτές συχνά αγνοούνται από τις εθνικές στρατηγικές.

• Άνιση εφαρμογή του ρυθμιστικού πλαισίου: Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει το πιο ολοκληρωμένο πλαίσιο διεθνώς για την προστασία των παιδιών από τους ψηφιακούς κινδύνους, βασιζόμενο στις νομοθεσίες GDPR και DSA. Ωστόσο, παραμένουν οι σημαντικές ανισότητες μεταξύ κρατών-μελών, τόσο στην επαλήθευση ηλικίας όσο και στη διαχείριση περιεχομένου και τη ψηφιακή παιδεία.

• Αναδυόμενοι κίνδυνοι χωρίς ύπαρξη τωρινών εργαλείων αντιμετώπισης: Νέες απειλές όπως υλικό σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών παραγόμενο με τεχνητή νοημοσύνη, deepfakes και επιβλαβή αλγοριθμικά συστήματα στοχευμένων προτάσεων, ξεπερνούν τα υπάρχοντα ρυθμιστικά εργαλεία. Ο Κανονισμός για την Τεχνητή Νοημοσύνη (AI Act) και ο Κανονισμός για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες (DSA) που στοχεύουν στην αντιμετώπιση αυτών των απειλών, βρίσκονται ακόμη υπό διαμόρφωση, ενώ απαιτείται μία δυναμική προσέγγιση που βασίζεται στα δικαιώματα, και την ουσιαστική συμμετοχή των παιδιών.

Η έρευνα προτείνει την ανάπτυξη εθνικών οδηγιών που ευθυγραμμίζονται με τα διεθνή πρότυπα, την ενίσχυση μηχανισμών εφαρμογής και διασυνοριακής συνεργασίας, καθώς και την προώθηση πολιτικών που λαμβάνουν υπόψη τα αναπτυξιακά στάδια των παιδιών. Παράλληλα, απαιτείται ενδυνάμωση των σχολικών κοινοτήτων, με ολοκληρωμένες προσεγγίσεις που συνδέουν την ψηφιακή ευημερία με την ψυχική υγεία και την κοινωνική ένταξη, αλλά και συστηματική επιμόρφωση εκπαιδευτικών και γονέων.Επιπλέον, ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να δίνεται στις ανάγκες των πιο ευάλωτων ομάδων παιδιών, ώστε να διασφαλίζεται η ισότητα, η συμπερίληψη και η ηλικιακή καταλληλόλητα σε κάθε πρωτοβουλία. Τέλος, κρίσιμη θεωρείται η κάλυψη των ερευνητικών κενών και η ανάπτυξη στιβαρών συστημάτων παρακολούθησης και αξιολόγησης που θα επιτρέπουν τη συστηματική μέτρηση και βελτίωση της ψηφιακής ανθεκτικότητας και ευεξίας των παιδιών.

Διαβάστε ολόκληρη την έρευνα εδώ: https://skillsuploadjr.eu/save...